Porażenie nerwu łokciowego - Notatki - Medycyna, Notatki'z Medycyna. Medical University of Warsaw
Kamil89
Kamil8922 March 2013

Porażenie nerwu łokciowego - Notatki - Medycyna, Notatki'z Medycyna. Medical University of Warsaw

PDF (157.5 KB)
4 strony
262Liczba odwiedzin
Opis
Notatki przedstawiające zagadnienia z zakresu medycyny: porażenie nerwu łokciowego.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 4
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

PORAŻENIE NERWU ŁOKCIOWEGO 

Nerw  łokciowy  to nerw mieszany, który  ruchowo zaopatruje zginacz  łokciowy nadgarstka  (  zgina i przywodzi rękę), część przyśrodkową zginacza głębokiego palców) V, IV i ewentualnie  III  (  zgina paliczki dalsze), mięśnie  kłębika  ( odwodziciel, przeciwstawiacz  i  zginacz małego  palca), dłoniowe i grzbietowe mm. międzykostne ( zginają w stawach śródręczno‐palcowych,  prostują w stawach międzypaliczkowych, przywodzą i odwodzą palce), przywodziciel kciuka,  głowę  głęboką  zginacza  kciuka, mm.  glistowate  III  i  IV  (  zginają  w  stawach  śródręczno‐ palcowych, prostują w stawach międzypaliczkowych palce IV , V) 

 

Przyczyny porażenia to: 

1. Zwichnięcia stawu  2. Rozerwanie w czasie złamania  3. Długotrwały ucisk  4. Choroby zapalne  5. Zranienia  6. Sprawy toksyczne 

Nerw ten najczęściej ulega uszkodzeniu w obrębie łokcia, niż w obrębie nadgarstka 

 

Uszkodzenie tego nerwu powoduje: 

1. Osłabienie zgięcia  ręki w stawie nadgarstkowo‐śródręcznym, przy czym  ręka zbacza  wówczas w stronę promieniową 

2. Osłabienie zgięcia dwóch ostatnich palców  3. Osłabienie lub zniesienie przeciwwstawienia małego palca  4. Zniesienie zgięcia paliczków przedstawowych ( porażenie m. międzykostnych)  5. Zniesienie zestawienia i rozstawienia palców ( porażenie m. międzykostnych)  6. Osłabienie lub zniesienie przywodzenia kciuka  7. Zaburzenia czucia w zakresie ręki i palców po stronie łokciowej  8. Zanik mięśni międzykostnych, glistowatych i kłębu małego palca  9. Zaburzenia naczynioruchowe i odżywcze skóry po stronie łokciowej 

 

Próby wskazujące na porażenie nerwu łokciowego 

1. Przy zaciskaniu ręki w pięść nie biorą udziału palce IV, V  2. Drapanie paznokciem palca V jest niemożliwe 

3. Ułożenie palców w kształcie „ręki położnika” niemożliwe  4. Utrzymanie młoteczka  perkusyjnego  poziomo między  wyprostowanym  kciukiem  a 

lekko zgiętym wskazującym – utrudnione ( młoteczek opada)  5. Przy  składaniu opuszkami  rozstawionych palców obu  rąk  ze  sobą  , palce  IV, V  ręki 

chorej  krzyżują  się  z palcami  ręki  zdrowej na  skutek osłabienia odwodzenia mięśni  międzykostnych 

6. Przy ustawianiu rąk w pozycji apostolskiej ( dłońmi ku przodowi) z wyprostowanymi  palcami,  Palce  V  po  stronie  chorej  odchyla  się  (  odwodzi  się)  na  skutek  działania  mięśnia promieniowego 

7. Jeżeli  polecić  choremu  utrzymywać mocno  skrawek  papieru  pomiędzy  kciukiem  a  wskazicielem, wówczas chory zgina kompensacyjnie paliczek dalszy kciuka za pomocą  zginacza unerwionego przez nerw pośrodkowy, nie mogąc skorzystać z osłabionego  mięśnia przywodziciela kciuka 

Porażenie nerwu łokciowego dzielimy na trzy okresy 

1. Okres porażenia  2. Okres kompensacji  3. Okres adaptacji 

Okres porażenia 

 Okres ten trwa od 5 do 12 dni. Stosuje się w nim  jedynie terapię spoczynkową. Należy  jak  najszybciej założyć szynę korekcyjna. 

 

Okres kompensacji 

Już możemy wykonywać zabiegi.  

Z fizjoterapii będzie to sollux z niebieskim filtrem, galwanizacja miejscowa, jonoforeza, prądy  interferencyjne  i  diadynamiczne,  kąpiele  lecznicze,  ale  głównym  zabiegiem  jest  elektrostymulacja. 

MASAŻ  :    gdy  pojawi  się  obrzęk  kilkanaście  pierwszych  zabiegów  będziemy  wykonywać  drenaż limfatyczny, w innych przypadkach od początku stosujemy opracowanie klasyczne. 

Gdy  uszkodzony  jest  nerw w  okolicy  stawu  łokciowego masażem  obejmujemy  dłoń,  staw  promieniowo‐nadgarstkowy, przedramię i ramię, a w późniejszym okresie – staw łokciowy. 

Gdy  zaś  uszkodzony  jest  w  okolicy  nadgarstka  opracowujemy  dłoń  i  przedramię  a  w  późniejszym okresie – staw promieniowo‐nadgarstkowy. 

Początkowo masaż wykonujemy poniżej i powyżej miejsca uszkodzenia. Masaż wykonujemy  wolno i delikatnie oraz bez nadmiernego naciągania tkanek. Poniżej ważny jest masaż dłoni.  Techniki  które  wykorzystamy  to  :  głaskania  całej  dłoni,  delikatne  rozcierania  wszystkich  palców, w szczególności  IV  i V  , delikatne ugniatanie podłużne mięśni kłębika oraz uciski na  przestrzenie międzykostne. Masaż powyżej ma na  cel  zwłaszcza działanie odżywcze.  Tutaj  stosujemy głaskania, rozcierania powierzchowne, uciski jednoczesne i wibrację poprzeczną. 

Stopniowo  zwiększamy  siłę  i  czas  zabiegu  oraz  ,  również  stopniowo,  wprowadzamy  opracowanie  rozcięgna  dłoniowego.  Polega  ono  na wykonywaniu  dużej  ilości  rozcierań  (  zwłaszcza  poprzecznych)  i  wibracji  poprzecznej.  Gdy  pojawiają  się  oznaki  regeneracji  dołączamy  opracowanie  miejsca  uszkodzenia,  polegające  na  wykonywaniu  delikatnych  głaskań  podłużnych  i  okrężnych  rozcierań  powierzchownych  (  cała  dłonią)  oraz  ucisków  jednoczesnych. 

W  miejscach  oddalonych  od  uszkodzenia  w  obrębie  mięśni  porażonych  stopniowo  wprowadzamy ugniatania poprzeczne  i podłużne, uciski naprzemienne  i wibrację podłużną.  W obrębie  tkanek  zdrowych  stosujemy  głaskania,  rozcierania, ugniatania podłużne  i uciski  jednoczesne. Tkanki nie objęte porażeniem masujemy słabiej niż porażone. 

 

Okres adaptacji 

Z  fizykoterapii  stosujemy  wybrane  zabiegi  z  okresu  kompensacji,  szczególnie  elektrostymulację. 

MASAŻ:    głównym  celem  staje  się  zwiększenie  masy  i  siły  mięsni  oraz  uaktywnienie  przepływu krwi przez mięśnie porażone.  

Do masażu w miejscach uszkodzenia stopniowo włączamy ugniatania podłużne i poprzeczne.  W miejscach oddalonych, przy masażu mięśni porażonych, stosujemy już wszystkie techniki z  wyjątkiem  oklepywań.  Dużo  uwagi  poświęcamy  ugniataniem  zarówno  poprzecznym,  jak  i  podłużnym, oraz wibracji. 

 

 

 

 

 

 

 

BIBLIOGRAFIA 

1. Diagnostyka chorób układu nerwowego prof. dr hab. med. Eufemiusz Józef Herman,  wyd. IV poprawione i uzupełnione, wyd. PZWL, Warszawa 1974 

2. Neurologia  kliniczna  pod  red.  prof.  dr. med.  Ignacego Wilda  i  prof.  dr med. Anny  Członkowskiej, wyd. III poprawione i uzupełnione, wyd. PZWL, Warszawa 1987 

3. Podstawy  neurologii  klinicznej  prof.  dr  hab.  med.  Antoni  Prusiński,  wyd.  II  poprawione i uzupełnione, wyd. PZWL, Warszawa 1977 

4. Masaż w wybranych jednostkach chorobowych cz. II t.5 mgr Adam Zborowski, wyd I,  wyd. AZ, Kraków 2005 

 

 

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome