Potencjał turystyczny oraz formy jego wykorzystania - Notatki - Turystyka, Notatki'z Turystyka
Grzegorz
Grzegorz17 June 2013

Potencjał turystyczny oraz formy jego wykorzystania - Notatki - Turystyka, Notatki'z Turystyka

PDF (2.0 MB)
17 strona
498Liczba odwiedzin
Opis
Turystyka: notatki z zakresu turystyki dotyczące potencjału turystycznego oraz form jego wykrzystania.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 17
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Łukasz Ulenberg 17

„Podstawy turystyki”

Pod kierunkiem:

temat pracy:

„Charakterystyka potencjału turystycznego oraz formy jego

wykorzystania”

Kwidzyn 17.12.2004r.

Na terenie Dolnego Powiśla znajdują się atrakcyjne tereny sprzyjające różnym

formom turystyki i rekreacji, szczególnie turystyki aktywnej i specjalistycznej m. in.

turystyka piesza (liczne znakowane szlaki turystyczne i ścieżki dydaktyczne), turystyka

rowerowa oraz prężnie rozwijająca się turystyka kajakowa wykorzystująca walory rzeki

Liwy. Urokliwie położone jeziora, kompleksy leśne, bogata przyroda, walory

historyczne, liczna baza noclegowa i gastronomiczna stanowią wspaniałe warunki do

wypoczynku i aktywnego spędzenia wolnego czasu. Jeśli ktoś lubi wycieczki do starych

miast, lubi zwiedzać zamki otoczone fosą, podziwiać grube mury obronne, oglądać stare

domy w wąskich, krętych uliczkach, jeśli interesuje go architektura, to — zapraszam do

Kwidzyna.

KWIDZYN - stolica Dolnego Powiśla, miasto usytuowane w południowo-

zachodniej części województwa pomorskiego, leży na pograniczu Pojezierza Iławskiego

i Doliny Dolnej Wisły, nad rzeką Liwą. Tereny wokół miasta, poza wyniesieniem ponad

doliną rzeczną, wyróżniają się znacznym urozmaiceniem rzeźby, co spowodowane jest

działalnością lodowca i znaczną aktywnością przepływających w tym regionie rzek i

strumieni.

Elementem dodatkowym urozmaicającym krajobraz są liczne, występujące w okolicy

jeziora i oczka wodne będące miejscem rekreacji i wypoczynku.

Niezmiernie cennym elementem środowiska są lasy i miejskie tereny zielone. Zieleń

miejska (parki, zieleńce, nasadzenia uliczne) zajmuje powierzchnię ok. 40 ha.

Obszar Powiśla porośnięty jest licznymi, dorodnymi lasami mieszanymi. Ciekawe

skupiska leśne wokół Kwidzyna to Las Ryjewski oraz Las Gardejski. Charakterystyczna

ekspozycja to Lasy Miłosna. Teren atrakcyjny pod względem przyrodniczym ze

względu na występującą roślinność stepową - Ostnica Jana. Dla ochrony tych stanowisk

utworzono rezerwat przyrody. Liczne szlaki turystyczne zachęcają do spacerów,

przejażdżek konnych i rowerowych.

Spacer po zabytkowej architekturze Kwidzyna zaczyna się od neogotyckiego

dworca kolejowego. Idźmy trasą ulicami: Chopina, pl. Plebiscytowym, Batalionów

Chłopskich,

l-goMaja, Braterstwa Narodów, Warszawską, Konarskiego, Gimnazjalną i Kościuszki.

Architektura dawnego Kwidzyna: l. Dworzec, 2. ZSZ Nr l (d. gimnazjum F. Schillera), 3. Gmach sądu (siedziba

Miedz. Kom. Plebiscytowej). 4. Domy XIX w., 5. ZSZ Nr 2 (d. gmach Regencji), 6. Zamek i katedra, 7. Mury

miejskie, 8. Ratusz XIV i XIX w., 9. Rozlewnia wód gazowanych (d. synagoga żydowska), 10. Szkoła muzyczna

(najstarsza), 11. Spichlerz 1742, 12. Kościół 1846—58, 13. Poczta, 14. SP Nr 7 (d. Sąd Ziemski), 15. Przedszkole

Nr l (d. Konsulat Polski), 16. Pomnik 1949, 17. Miejski Ośrodek Kultury (starostwo), 18. Gimnazjum Polskie

1937.

Ulicę Chopina zdobi zabudowa architektoniczna z XIX w. i początków XX w. Dalej

idąc w kierunku pl. Zwycięstwa uwagę należy skierować na klasycystyczny gmach z

cegły i otynkowany dawnego Gimnazjum im. Fryderyka Schillera, obecnie siedziba

Zespołu Szkół Zawodowych nr l.

Założony na planie wydłużonego prostokąta, dwukondygnacyjny, dwutraktowy z

jedenastoosiową fasadą, został wzniesiony w latach 1835—37. Fasada w części

środkowej posiada pięcioosiowy ryzalit zwieńczony trójkątnym szczytem z

prostokątnym przyczółkiem i kamienną dekoracją w postaci muszli, wolut i liści akantu.

Na osi ryzalitu umieszczono profilowany portal. Artykulacje pozostałych ścian stanowią

pilastry, poziom zaś podkreślają gzymsy kordonowe. Pod gzymsem wieńczącym

sentencja łacińska: Introite quos nascentes placido lumine viderit oraz data 1837.

Na placu Plebiscytowym 1 stoi neogotycki budynek oparty o wzorniki angielskie,

obecnie przychodnia lekarska a także Gmach Sądu, w którym urzędowała w 1920 r.

Międzynarodowa Komisja Plebiscytowa.

Idąc ul. Słowiańską zwracamy uwagę na domy nr.16, 14, 13, które należą do

najstarszych z XIX w. w Kwidzynie.

Ul. Zamkową dochodzimy do dawnej siedziby Rejencji pruskiej wzniesionej w latach

1757—63r. na terenie średniowiecznego przedzamcza dla rosyjskiego gubernatora

Fermora. Pałac ten rozbudowywano w XVII i XIX w. dla potrzeb administracji pruskiej.

Spalony w 1945 r., został odbudowany w latach 1957—58 i przystosowany do celów

szkolnych Zespół Szkół Zawodowych Nr 2). Jest to przykład klasycystycznego obiektu

zbudowanego z cegły na planie czworoboku z wewnętrznym dziedzińcem. Całość

budowli jest trzykondygnacyjna, trzy traktowa, zaś trakt środkowy (elewacja fron-

towa) stanowi trzynastoosiowy trzon z wysuniętym ryzalitem. Dolną kondygnację zdobi

fryz stiukowy (8 m długości) z 1802 r. ze scenami alegorycznymi nawiązującymi do

antyku. Wzór zaczerpnięto z prac jednego z najwybitniejszych niemieckich rzeźbiarzy

tej epoki — Jana Gottfryda Schadowa

(1764—1850).

Rys. Dom z XIX w. przy ul. Słowiańskiej 14 Przy ul. Parkowej zlokalizowany jest potężny zespół zamkowo-katedralny,

usytuowany w północno-zachodniej części miasta.

Rys. Zamek wraz z wieżą ustępową (gdanisko) część zachodnia Rys. Katedra z dzwonnicą w części wschodniej

Rys. Freski na ścianach wewnątrz Katedry

Budowę zamku, siedzibę kapituły biskupstwa pomezańskiego do 1525 r., według M.

Toeppena rozpoczęto w 1285 r., B. Schmid podaje rok 1322. Ostatnie badania

historyczno- architektoniczne, po analizie styli stycznej i porównawczej, pozwalają

przyjąć rok 1300 jako początek budowy. Zamek został zlokalizowany na wysokiej

skarpie, która od strony zachodniej przechodzi w pradolinę Wisły. Założono go na

planie czworoboku z dziedzińcem wewnętrznym i trzema wieżami na narożach.

Czwarta wieża, pośrodku od strony południowo-wschodniej, spełniała rolę stołpu

(belfried) i dzwonnicy. Ten typ zamków z okresu krzyżackiego wzorowany był na sy-

ryjskich budowlach obronnych. Do zachodniego skrzydła zamku przylegał wysunięty

poza lico muru obwodowego pięcioprzęsłowy kryty ganek sięgający mocno w pradolinę

Wisły, zakończony wieżą ustępową (gdanisko, dansker). Druga z wież przylegająca

niegdyś do północnego skrzydła zamku, połączona dwuprzęsłowym krytym gankiem,

była wieżą studzienną. W miejscu tym do dziś bije źródło. Jedynie południowe

skrzydło zamku nie było podpiwniczone. Zamek wzniesiono z cegły w wątku gotyckim,

na fundamentach z wielkich granitowych otoczaków. Skrzydła zamku były pięcio- i

sześciokondygnacyjne, nakryte dachami dwuspadowymi. Wieże miały dachy

namiotowe. Analiza architektoniczna wskazuje, że założenie zamkowe powstawało

etapami. Najwcześniej wzniesiono skrzydło wschodnie, a następnie południowe z wieżą

dzwonną (1346). Wieże podwyższono w 1384 r. Skrzydło zachodnie powstało jako

kolejny etap budowy. Od północy w latach 1340—50 zamknięto kwadrat następną

budowlą. Ta data kończy prace budowlane przy jego murach wewnętrznych. Zamek

właściwy wraz z przylegającym od strony północnej miasta rzemieślniczym

przedzamczem ukończono w około 1400 r. Piękno architektury zewnętrznej zamku,

zwłaszcza północnej i zachodniej elewacji, podkreślały wąskie, różnej wielkości,

ostrołuczne, tynkowane blendy, charakterystyczne dla budowli z początku XIV w. W

nich umieszczono małe strzelnicze okna, z wyjątkiem poziomu pierwszego piętra

mającego charakter reprezentacyjny. Całość dopełnia fryz maswerkowy, nad którym

symetrycznie rozmieszczono strzelnice ganku obronnego. W elewacji zewnętrznej

skrzydła północnego zachowała się brama wjazdowa, umieszczona w bogato

profilowanej niszy o dekoracyjnym układzie cegieł, z prowadnicą dawnej bramy. Na

narożach wzbogacały elewacje czworoboczne, sześciokondygnacyjne wieże. Miały one

komunikacje z pomieszczeniami w przyległych skrzydłach zamku. Wieże te podkreślały

wysmukłość i lekkość budowli, a także stanowiły o obronnym charakterze całego zało-

żenia. Dekorowane ostrołucznymi blendami ze szczelinowymi oknami, spełniały

funkcję widokową i sygnalizacyjną. Należy podkreślić dużą rolę wieży dzwonnej (55 m

wysokości) zwieńczonej rzędem blanków strzelniczych. Wewnętrzne elewacje zamku, z

których zachowały się skrzydła północne i zachodnie, zamykały dziedziniec o

wymiarach 48,7 x 49,6 m. Elewacje zdobiły dwukondygnacyjne krużganki arkadowe,

przy czym w skrzydle północnym krużganki są ostrołuczne i wsparte na filarach; w

jednym z przęseł znajduje się brama wjazdowa. Omawiany zamek, którego mieszkańcy

byli członkami Zakonu Krzyżackiego, wykazuje bliskie związki z klasztornym

typem zamku krzyżackiego, co znalazło swoje odbicie w rozplanowaniu wnętrz. Pi-

wnice i przyziemie pełniły funkcję gospodarczą, bowiem tam znajdowały się kuchnia ze

spiżarnią, mieszkanie kucharza oraz izba z paleniskiem centralnego ogrzewania. Pier-

wsze piętro spełniało przede wszystkim funkcję reprezentacyjną. W skrzydle

północnym mieścił się refektarz zimowy (sala jadalna), kaplica oraz mieszkanie

proboszcza katedry, zaś w skrzydle zachodnim dormitorium (sypialnia).

Wkraczamy teraz na Stare Miasto, aby w pierwszym rzędzie zobaczyć XIV-wieczny

ratusz, który odbudowano w latach 1878—80 w formie neogotyckiej. Po pożarze w

1945 r. pozostały po nim tylko fragmenty wieży, fundamenty murów oraz portal

znajdujący się obecnie w Muzeum Zamkowym.

Ze Starego Miasta idziemy ul. Batalionów Chłopskich budowla przy tej ulicy, to najstar-

sza szkoła w mieście, obecnie zamieniona na muzyczną. Następnie mijamy spichlerz

(Batalionów Chłopskich 39) usytuowany szczytowo do ulicy, który zbudowano w 1742

r. w stylu barokowym. Dochodzimy do kościoła i parafialnego pod wezwaniem

Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i Św. Trójcy, wzniesionego w 1846—58r. w

stylu neogotyckim według projektu K. F. Schinkla. Kościół jest orientowany, murowany

z cegły, nawiązujący w formie do bazyliki starochrześcijańskiej. Założony na planie

prostokąta, trójnawowy z wyodrębnionym prezbiterium. Prezbiterium jest oskarpowane,

pomiędzy skarpami neogotyckie okna, każdej skarpie odpowiada sterczyna. Ostatnie

przęsło naw (od strony wschodniej) wzbogacają dwie czworoboczne wieże, do których

przylegają sześcioboczne dobudówki. Korpus nawowy od prezbiterium oddziela fryz

ażurowy z rozet.

Mijając od wschodu kościół parafialny widzimy w perspektyw budowę ul.

Dzierżyńskiego. XIX- wieczna dzielnica urzędnicza. Wędrówkę swą kierujemy na ul.1-

go Maja, której zabudowa pochodzi z XIX w. i początku XX w. (neorenesansowa,

neoklasycystyczna i eklektyczna). Po prawej stronie u zbiegu ulic l-go Maja i

Braterstwa Narodów mijamy gmach neogotyckiej poczty.

Przy ul. Braterstwa Narodów 59 spotykamy dawny Sąd Ziemski, wzniesiony w latach

1798—1800 w stylu klasycy stycznym. Murowany z cegły, na rzucie prostokąta z

przedłużonymi bokami. Układ pomieszczeń jest dwu i półtaktowy. Elewacja frontowa

jest piętnastoosiowa z dwoma, skrajnymi pięcioosiowymi ryzalimi, których środek

podkreślają wnęki z otworami drzwiowymi flankowano kolumnami na cokołach z

kostkowymi głowicami. Elewacje nadto podkreślają i dzielą gzymsy kordonowe. Okna

parteru są w opaskach ze zwornikiem na osi.

Rys. Kościół parafialny pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i Św. Trójcy

Przedłużeniem ul. Braterstwa Narodów jest ul. Warszawska, przy której po stronie

lewej mijamy budynek dawnego Konsulatu Rzeczypospolitej Polski (obecnie Przed-

szkole Nr l). Idąc ul. Warszawską przechodzimy Gmach Urzędu Miejskiego.

Po prawej stronie, zwracamy uwagę na dworek (ul. Warszawska 18), wybudowany w

1800 r. w stylu klasycystycznym. Była to siedziba starostwa, obecnie mieści Miejski

Ośrodek Kultury. Jest to budynek murowany z cegły na kamiennej podmurówce,

parterowy z mieszkalnym poddaszem. Północna ściana budynku jest wsparta na

skarpach. Zachodnią ścianę wzbogaca pozorny ryzalit z trójkątnym naczółkiem. Za-

łożony na planie prostokąta (prostyl), zaś układ pomieszczeń dwutraktowy. Elewacja

frontowa siedmioosiowa z trzyosiowym wysuniętym portykiem.

Powracamy na dworzec przy ulicy Kościuszki i tu po drodze mijamy i podziwiamy

domy dawnej dzielnicy urzędniczej, gdzie wśród fasad dominuje secesja i eklektyzm z

XIX w.

Kres naszej wędrówki dobiegł końca, podczas której mogliśmy poznać piękno

zabytkowej architektury, dzieła minionych wieków utworzone rękami przodków.

Poznać to jeszcze nie wszystko.

Rys. Dworek – dawniej siedziba starostwa Rys. Obecna Siedziba Starostwa naprzeciw dawnej

Rys. Poczta główna ul. Braterstwa Narodów Rys. Obecnie Urząd Pracy dawniej Szkoła

Podoficerska

Kwidzyn i jego okolice, ze względu na atrakcyjne walory krajoznawcze,

odwiedza wielu turystów. Do pobytu w mieście zachęcają cenne zabytki, liczne tereny

rekreacyjne oraz obiekty sportowe zapewniające mieszkańcom i turystom atrakcje przez

cały rok.

Miasto dysponuje licznymi miejscami noclegowymi w hotelach i pensjonatach m. in.

. EXPOL HOTEL

. HOTEL na obiekcie sportowym

. HOTELIK WWW

. Kwatery prywatne

. LIWA TOWARZYSTWO TURYSTYCZNE

. LIWA Związek Międzygminny

. MIŁOSNA Pensjonat

. WIMAT S.C HOTEL PAPERNIK

Kwidzyn to ważny ośrodek życia kulturalnego w regionie. Nie sposób nie

zauważyć wielu ciekawych inicjatyw kulturalnych oraz znakomitych amatorskich

zespołów artystycznych. Szeroki wachlarz propozycji kulturalnych oferuje miasto

mieszkańcom i turystom dzięki dobrze wyposażonej bazie.

Muzeum Zamkowe w Kwidzynie zaprasza do swego wnętrza prezentując dorobek i

historię regionu. Znakomicie wyposażony budynek teatru podoła wymaganiom

najbardziej wybrednych, profesjonalnych artystów, stąd często na naszej scenie goszczą

znakomici aktorzy. Kino stara się nadążyć za nowościami filmowymi i należy

odnotować fakt, że jego repertuar dotrzymuje kroku propozycjom repertuarowym

dużych miast. Biblioteka pozyskuje czytelników poprzez skrócenie ich drogi do książki.

Planowane są nowe filie. Często i z dużym rozmachem organizowane imprezy

plenerowe cieszą się dobrą sławą w całym regionie. Koordynatorem wszelkich działań

kulturalnych jest Kwidzyńskie Centrum Kultury, natomiast bezpośrednia praca

merytoryczna z dziećmi i młodzieżą odbywa się w towarzystwach kulturalnych oraz

kołach artystycznych działających przy placówkach oświatowych. Towarzystwa

kulturalne to samodzielne podmioty dysponujące kadrą, sprzętem i środkami

finansowymi.

Wizytówką miasta jest Zespół Pieśni i Tańca POWIŚLE. Zespół tańczy i śpiewa od 37

lat, dając w tym czasie ok. 380 koncertów. Na jego repertuar składają się głównie stare

melodie i tańce ludowe Dolnego Powiśla. Zespół "Powiśle" koncertował m.in. we

Francji, krajach byłego ZSRR i Finlandii, zdobywając przy tym wiele nagród i

wyróżnień Członkami zespołu są dzieci, młodzież i dorośli.

Kwidzyński Klub Tańca PROGRESS działa prężnie od 6 lat. W klubie tańczy 25 par.

Uczestnicząc w turniejach tańca m.in. w Bydgoszczy, Gdańsku, Elblągu , Szczecinie

pary taneczne klubu zajmują wysokie miejsca, zdobywając coraz wyższe klasy

taneczne.

Teatr SCENA2 jest zespołem kilkunastoletnim. W skład zespołu wchodzi młodzież

szkół średnich i pracująca. Zespół przybrał formę teatru otwartego. "Mieć nieskończone

wątpliwości" to przeplatający się motyw w propozycjach repertuarowych tej grupy.

Recytatorzy "Sceny 2" należą do ogólnopolskiej tzw. I ligi. Zajmują czołowe miejsca w

konkursach i turniejach recytatorskich na terenie całego kraju.

Towarzystwo Miłośników Malarstwa Stalugowego i Plenerowego

KONTRASTY prowadzi edukację plastyczną wśród dzieci i młodzieży w formie

warsztatów plenerowych oraz warsztatów lekcyjnych w szkołach. Organizuje wystawy

plenerowe i autorskie w Kwidzynie i okolicy.

Młodzieżowy Chór HARFA - to młoda i prężna formacja , której uczestnikami

jest młodzież szkół średnich. W repertuarze pieśni patriotyczne, gospels, kolędy.

Towarzystwo Muzyczno-Literackie QUEDINO proponuje cały wachlarz form

muzycznych, wokalnych i taneczno-wokalnych. Koncertuje na terenie Kwidzyna i w

różnych zakątkach kraju. Zespoły biorąc udział w przeglądach i konkursach zajmują

czołowe miejsca.

Od 16 lat odbywa się w Kwidzynie Ogólnopolski Festiwal Piosenki Harcerskiej,

Turystycznej i Poezji Śpiewanej SZAŁAMAJA, na który zjeżdża do Kwidzyna

ogromna rzesza młodych ludzi ze wszystkich zakątków kraju. Na uwagę zasługuje

Ogólnopolska Giełda Piosenki Poetyckiej WIECZORNE NASTROJE.

Kwidzyn ze względu na walory krajoznawcze, odwiedza wielu turystów. Do

pobytu w mieście zachęcają cenne zabytki świadczące o jego bogatej historii, tereny

rekreacyjne sprzyjające aktywnej formie wypoczynku oraz obiekty sportowe

zapewniające mieszkańcom i turystom atrakcje przez cały rok.

Przez Kwidzyn przebiegają znane turystyczne szlaki - Kopernikowski i Napoleoński.

Szczególny charakter przyrodniczy nadają miastu tereny leśne Miłosna. Są to obszary

sprzyjające turystyce pieszej, rowerowej i konnej. Na tym terenie znajduje się rezerwat

przyrody "Ostnica Jana" - stanowisko roślinności stepowej. Turyści mają tu do

dyspozycji trzy malownicze szlaki spacerowe.

W 1995 roku został utworzony Związek Międzygminny Towarzystwo Turystyczne

"Liwa", który zrzesza cztery sąsiednie gminy Dolnego Powiśla: miasta Kwidzyn i

Prabuty oraz gminy Gardeję i Kwidzyn. Jedną z inicjatyw Związku jest utworzenie

turystycznego szlaku kajakowego na rzece Liwie. Kwidzyn należy również do

Stowarzyszenia "Polskie zamki gotyckie".

Szlak Kopernikowski – czerwony

Szlak o łącznej długości 268 km biegnie przez trzy województwa: warminsko-

mazurskie, pomorskie i kujawsko-pomorskie.

Szlak Kopernikowski najczęściej opisywany jest w literaturze następująco:

Trasa zaczyna się we Fromborku - mieście, gdzie prowadził badania i zmarł Mikołaj

Kopernik, a kończy się w Toruniu - mieście urodzin naszego wielkiego astronoma.

Wycieczkę szlakiem w województwie pomorskim rozpoczynamy w okolicach wsi

Gurcz. Później mijamy kolejne miejscowości: Podzamcze, gdzie zwiedzić można

zabytkowy dwór z XVI wieku, Tychnowy, okolice Kamionki i Kwidzyn. Stąd przez

lasy Miłosna docieramy do rezerwatu przyrody Ostnica Jana - stanowiska roślinności

stepowej. Trasa szlaku prowadzi dalej przez lasy do miejscowości Gardeja, gdzie

wkraczamy na szosę prowadzącą do Grudziądza.

Według informacji MKTP PTTK*/ szlak faktycznie przebiega przez trzy województwa,

ale swój początek ma w Grudziądzu, a kończy się w Olsztynie, bądź odwrotnie -

zależnie od tego skąd zaczynamy wędrówkę lub opis.

Przebieg szlaku Kopernikowskiego:

OLSZTYN - Mingajny - Henrykowo - Borowiec - PIENIĘŻNO - Rezerwat "Dolina

Rzeki Wałszy" - Wojnity - Długobór - Sopoty - Ławki - Dębiny - Rez. "Ostoja bobrów

na rzece Pasłęce" - Skrojnity - Trąbki Wielkie - Gronkowo - Bemowizna - BRANIEWO

- Józefowo - Podgórze - Cielętnik - FROMBORK - PGR Narusa - Przylesie - Święty

Kamień - Leśn. Nowy Wiek - Tolkmicko - Grodzisko "Wały Tolkmita" - Wysoki Bór -

Leśn. Biała - Kadyny - Grodzisko "Kadyny" - Suchacz - Grodzisko "Łęcze" - Łęcze -

Próchnik - Jelenia Dolina - pole biwakowe "Smocza Dolina" - Jagodnik - Jez. Goplanica

- Leśniczówka "Pięknolas" - Dąbrowa - Gajówka Dąbrowa - las-park "Bażantarnia" -

Restauracja "Myśliwska" - ELBLĄG - Elbląg port - Bielnik II - Kanał "Jagielloński" -

Bielnik - Kępki - Stobno - Solnica - Rakowiska - Lubstowo - Myszewo - Półmieście -

Kamienice - MALBORK ZAMEK - Gościszewo - PGR Węgry - Uśnice - Żydzia Góra -

BIAŁA GÓRA - Benowo - Ryjewo - Biały Dwór - Tychnowy - Piekarniak Młyn -

KWIDZYN PKP - Rez. "Kwidzyńskie Ostnice" - ścieżka zdrowia - Białki - Gajówka

Sadlinki - Gardeja - GRUDZIĄDZ.

Szlak Napoleoński – zielony

Szlak o całkowitej długości 89 km prowadzi wzdłuż rzeki Liwy. Wędrówkę

rozpoczynamy z dworca PKP w Kwidzynie. Idąc w stronę wsi Kamionka najpierw

mijamy potężne przęsła neogotyckiego mostu kolejowego, później ruiny spalonego

młyna Kaszarniak i młyn Piekarniak. W końcu docieramy do miejscowości Szadowo,

skąd dalej szlak biegnie przez osadę Wola Sosenka do Prabut. Stąd wzdluż rzeki można

dotrzeć do Kamieńca.

Szczegółowa trasa całego szlaku Napoleońskiego:

KWIDZYN (dworzec PKP) - Kamionka - Szadowo - Wola Sosenka - Jezioro Liwieniec

- Prabuty - Pałatyki - Jezioro Burgale - Kamieniec - Rudniki - leśn. Fabianki - Jezioro

Czerwica - leśn. Solniki - Piotrkowo - Szymbark - IŁAWA PKP.

Szlaki spacerowe w lasach Kwidzyn Miłosna. Turyści lubiący kontakt z naturą,

przyrodą i malowniczymi krajobrazami mogą wybrać się na spacery oznakowanymi

szlakami po lasach Miłosna. Znajdują się tu trzy trasy: zielona, żółta oraz niebieska o

zróżnicowanym stopniu trudności i długości - odpowiednio 7, 5 i 9 km.

Szlak kajakowy rzeką Liwa

Szlak kajakowy to ponad 50 kilometrów wiosłowania z Prabut do Kwidzyna. Rzeka

Liwa wypływa z jeziora Piotrkowskiego na pojezierzu Iławskim i przez Prabuty oraz

Kwidzyn dopływa do Białej Góry, gdzie wpada do Nogatu. Trasa rozpoczyna się koło

Prabut nad jeziorem Dzierzgoń i dalej prowadzi do jeziora Liwieniec - rezerwatu

ornitologicznego. Poniżej tych jezior licznymi zakolami, wśród terenów leśnych o

urozmaiconej rzeźbie terenu i malowniczej przyrodzie docieramy do Kwidzyna. W

sezonie letnim istnieje możliwość skorzystania ze zorganizowanego przez lokalny

oddział PTTK spływu trwającego cztery dni. W jego ramach organizatorzy zapewniają

sprzęt turystyczny, przewodnika, noclegi oraz wyżywienie.

Trasa rowerowa

Propozycją na aktywne spędzenie wolnego czasu może być również wycieczka

szlakiem rowerowym po gminach Kwidzyn, Prabuty, Gardeja. Jest to ponad 140 km

drogami utwardzonymi oraz leśnymi. Trasa jest bardzo urozmaicona, biegnąca przez

miejsca o ciekawych walorach krajoznawczych, przyrodniczych oraz historycznych.

Proponowany szlak prowadzi między innymi terenami nadwislańskimi przez

miejscowości Korzeniewo, Janowo, Brachlewo do Szadowa i Licza. Innym wariantem

jest trasa biegnąca przez miejscowości Trzciano, Orkusz, Prabuty do Gardei.

Szlaki województwa pomorskiego

Łączna długość szlaków turystycznych w województwie pomorskim wynosi 315,7 km.

Są to:

- Szlak Kopernikowski (PM-6-c) Kępki - Gardeja, długość 118,1 km

- Szlak Jantarowy (PM-1556-y) Mikoszewo - Krynica Morska, długość 52 km

- Szlak Nadwiślański (PM-1557-n) Sztum - Mikoszewo, długość 76 km

- Szlak Górski (PM-1561-n) Kwidzyn Las Miłosna, długość 9 km

- Szlak (PM-1562-z) Kwidzyn Las Miłosna, długość 7 km

- Szlak Okrężny (PM-1563-y) Kwidzyn Las Miłosna, długość 5 km

- Szlak Napoleoński (PM-1564-z), Kwidzyn - Jezioro Burgale, długość 41,8 km

- Szlak (PM-1566-y) Gardeja - Jezioro Kuchnia, długość 6,8 km

Opiekę nad szlakami turystycznymi regionu sprawuje Międzyoddziałowa Komisja

Turystyki Pieszej PTTK w Elblągu z siedzibą w Kwidzynie. Pod opieką Komisji jest

łącznie 574,7 km szlaków turystycznych.

*/ Informacje uzyskane od Pana Janusza Press - Wiceprzewodniczącego MKTP PTTK

Miasto dysponuje również dobrze rozwiniętą bazą rekreacyjno-sportową.

Kwidzyn dysponuje 3 halami z widownią (w tym halą widowiskowo-sportową na 500

miejsc), krytym basenem, stadionem z kompleksem rekreacyjno-sportowym.

W mieście funkcjonuje 8 klubów sportowych obejmujących różnorakie dyscypliny

sportu:

- Kwidzyński Klub Motorowy (sporty motorowe: rajdy enduro, motocrossy, trial i

kolarstwo górskie),

- Kwidzyński Klub Sportowy „Rodło" (sekcja piłki nożnej mężczyzn),

- Kwidzyński Ośrodek Piłkarski '97 (sekcja piłki nożnej mężczyzn),

- Ludowy Klub Sportowy „Nadwiślanin" (sekcja jeździectwa, podnoszenia ciężarów),

- Powiatowy Międzyszkolny Ośrodek Sportowy (sekcja tenisa stołowego kobiet i

mężczyzn),

- Młodzieżowe Towarzystwo Sportowe (sekcja piłki ręcznej kobiet i mężczyzn,

koszykówki mężczyzn, piłki siatkowej mężczyzn, lekkiej atletyki kobiet i mężczyzn,

szachowa kobiet i mężczyzn, brydża sportowego i modelarstwa lotniczego i

kosmicznego),

- Miejskie Młodzieżowe Towarzystwo Sportowe (sekcja piłki ręcznej mężczyzn),

- Młodzieżowe Towarzystwo Sportowe „Basket" (sekcja koszykówki mężczyzn).

Szkoleniem sportowym w klubach w naszym mieście objęte jest ponad 16% dzieci i

młodzieży (przy średniej krajowej 5%). Stado Ogierów Skarbu Państwa w Kwidzynie

prowadzi treningi koni wierzchowych i sportowych, naukę jazdy konnej, przejażdżki

bryczkami i kuligi. Prężnie działają wędkarze zrzeszeni w Niezależnym Towarzystwie

Wędkarskim i Kwidzyńskim Kole PZW. Organizacją i koordynacją życia sportowego w

mieście zajmuje się powołane w 1995 roku Kwidzyńskie Centrum Sportu i Rekreacji. Z

jednej strony przygotowuje szeroką ofertę rekreacyjną dla dzieci, młodzieży i dorosłych

(nawet dla przedszkolaków), obsługuje większość zawodów sportowych, a z drugiej

strony zarządza bazą rekreacyjno-sportową miasta.

Bibliografia:

1. „Jantarowe szlaki” PTTK, Kwartalnik Turystyczno- Krajoznawczy Województw

Północnych 1985 r.

2. „Schody kawowe” Kwartalnik Kwidzyńskiego Towarzystwa Kulturalnego Nr. 1/13

2003 r.

3. Informator Miejsko – Gospodarczy, Wydawca „Max” 1999 r.

4. http://www.mkakm.webpark.pl. - zdjęcia

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome