Prawo rolne - Notatki - Prawo rolne - Część 4, Notatki'z Prawo rolne. University of Warsaw
Ewelina_F
Ewelina_F4 March 2013

Prawo rolne - Notatki - Prawo rolne - Część 4, Notatki'z Prawo rolne. University of Warsaw

PDF (685.0 KB)
21 strona
405Liczba odwiedzin
Opis
Notatki obejmują pojęcie, przedmiot, działy i inne zagadnienia prawa rolnego obowiązującego na terenie Polski
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 21
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

64

 grunty położone w pasie drobi granicznej,

 użytki ekologiczne,

 grunty zajęte przez zbiorniki wody służące do zaopatrzenia ludności w wodę,

 grunty pod wałami przeciwpowodziowymi i położone w międzywałach,

Pozostałe zwolnienia wymagają wniosku podatnika złożonego we właściwym ze względu na

położenie gruntów urzędzie gminy. Ich przyznanie wymaga decyzji wójta (burmistrza lub

prezydenta miasta). Przyznawane one są na określony czas.

Do gruntów, które są czasowo zwolnione z podatku ustawa o podatk rolnym

zalicza grunty orne, łąki i pastwiska objęte melioracją, grunty gospodarstw

rolnych powstałych z zagospodarowania nieużytków, grunty gospodarstw

rolnych otrzymane w drodze wymiany lub scalenia,

Ulgi

 ulga inwestycyjna- przysługuje podatnikom , którzy ponieśli wydatki na określone cele

inwestycyjne tj.

1. budowę lub modernizacje budynków inwentarskich oraz obiektów służących

ochronie środowiska

2. zakup i zainstalowanie:

- zakup i zainstalowanie deszczowni,

- urządzeń melioracyjnych i urządzeń zaopatrzenia gospodarstwa w wodę,

- urządzeń do wykorzystywania na cele produkcyjne naturalnych

źródeł energii ulga w razie klęski żywiołowej, ulga od gruntów

położonych na terenach podgórskich i górskich,

 Ulga żołnierska ma dwojaki charakter. Po pierwsze, prawo do obniżenia podatku o 60%

przysługuje wtedy, gdy służbę wojskowa lub zastępczą służbę wojskową w formie

skoszarowanej odbywa osoba, która bezpośrednio przed powołaniem do służby

prowadziła gospodarstwo rolne. Jeżeli jednak do służby powołano osobę, która

bezpośrednio przed skoszarowaniem pracowała i zamieszkiwała w gospodarstwie rolnym

należącym do innego członka rodziny, to wówczas podatek pomniejsza się o 40%. W tym

przypadku jednak zastosowanie ulgi uzależnione jest jeszcze od dodatkowego warunku.

Powołany do służby nie może osiągać z innych źródeł dochodów.

 Ulga na wypadek wystąpienia klęski żywiołowej, która spowodowała istotne szkody w

budynkach, ziemiopłodach, inwentarzu żywym lub martwym albo w drzewostanie. Ulga

ta ma specyficznych kształt, gdyż polega na zaniechaniu ustalenia lub poboru podatku ( w

całości lub w części), w wysokości zależnej od rozmiarów strat powstałych w

gospodarstwie. Przywilej ten przyznaje się za ten rok podatkowy, w którym klęska miała

miejsce. Jeżeli klęska wystąpiła już po zapłaceniu podatku - ulgę stosuje się wówczas w

docsity.com

65

roku następnym. Ustalając wysokość ulgi bierze się pod uwagę wartość otrzymanego

odszkodowania z tytułu ubezpieczenia.

 Ulga związana z terenami górskimi- ma ona charakter korekcyjny i jest stosowana na

terenach górskich i podgórskich. Za tego typu tereny uważa się miejscowości, w których

co najmniej 50°o użytków rolnych jest położonych powyżej 350 m n.pm. Ulga polega na

obniżeniu podatku o 30° o dla gruntów lepszej jakości (klasy I -fllb) oraz o 60% dla

gruntów gorszych (klasy lVa. IV. lVb).Ulga ta ma zrekompensować rolnikom

gospodarującym w miejscowościach górskich i podgórskich dodatkowy nakład pracy-

wynikający z ograniczonych możliwości użycia zmechanizowanego sprzętu rolniczego na

takich terenach

W obecnym stanie prawnympodatek rolny ma charakter majątkowy, gdzie wartość gruntu

wyrażana jest poprzez przeliczniki uważane za odzwierciedlenie czynników mających wpływ na

wartość ziemi, do których należy zaliczyć rodzaj użytków rolnych, klasę gruntów, ich położenie.

Grunt jest wyceniany w hektarach przeliczeniowych. Wycena dokonywana jest w sposób

schematyczny.

Wartość gruntu określona jest poprzez trzy zmienne:

 rodzaj użytków rolnych,

 klasę gruntu,

 okręg podatkowy, w którym grunt jest położony.

29. Ubezpieczenia majątkowe w rolnictwie (obowiązkowe, dobrowolne) Obowiązkowe ubezpieczenia majątkowe w rolnictwie: - obowiązkowe ubezpieczenie OC rolników z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego; - obowiązkowe ubezpieczenia budynków w gospodarstwie rolnym od ognia i innych zdarzeń losowych; Ubezpieczenia dobrowolne w rolnictwie: - ubezpieczenie mienia ruchomego w gospodarstwach rolnych; - ubezpieczenia upraw rolnych i zwierząt gospodarskich od ryzyka wystąpienia skutków zdarzeń losowych w rolnictwie (ogień, huragan, powódź, grad, piorun, susza, ubój z konieczności itd.) - ubezpieczenie maszyn rolniczych; Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego. Charakter obowiązkowy tego ubezpieczenia spowodowany jest przede wszystkim potrzebą zapewnienia ochrony osobom poszkodowanym. Zakres tego ubezpieczenia dotyczy rolników – osób fizycznych, w których posiadaniu lub współposiadaniu jest gospodarstwo rolne. Za gospodarstwo rolne uważa się będący w posiadaniu osoby fizycznej obszar użytków rolnych, gruntów pod stawami oraz sklasyfikowanych jako użytki rolne gruntów pod zabudowaniami, przekraczający łącznie 1 ha, jeżeli podlega on w całości lub w części opodatkowaniu rolnym, a także obszar takich użytków i gruntów, niezależnie od jego powierzchni, jeżeli jest na nim prowadzona produkcja rolna, stanowiąca dział specjalny w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

docsity.com

66

Ustawa o ubezpieczeniach majątkowych z 2003 roku zarówno obowiązek zawarcia umowy, jak i zakres ochrony ubezpieczeniowej połączyła z faktem posiadania gospodarstwa rolnego, a nie jego prowadzeniem. Z umowy ubezpieczenia OC rolników przysługuje odszkodowanie, jeżeli rolnik, osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w gospodarstwie rolnym rolnika są zobowiązani do odszkodowania do odszkodowania za wyrządzoną w związku z posiadaniem przez rolnika tego gospodarstwa rolnego szkodę, następstwem której jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia bądź też utrata, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. Ochroną ubezpieczeniową objęte są także szkody powstałe w następstwie niewykonania lub nienależytego wykonania umowy. Przesłanką konieczna jest aby szkoda powstała w związku z posiadaniem gospodarstwa rolnego, a rolnik lub osoba pozostająca z nim we wspólnym gospodarstwie domowym lub osoba pracująca w gospodarstwie rolnym rolnika byli odpowiedzialni cywilnie.

Odszkodowanie ustala się i wypłaca w granicach odpowiedzialności cywilnej osoby odpowiedzialnej, najwyżej jednak do ustalonej w umowie sumy gwarancyjnej. Suma gwarancyjna nie może być niższa niż równowartość w złotych: 1) w przypadku szkód na osobie - 350.000 euro na każdego poszkodowanego, 2) w przypadku szkód w mieniu - 200.000 euro w odniesieniu do jednego zdarzenia, którego

skutki są objęte ubezpieczeniem bez względu na liczbę poszkodowanych.

Zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. W przypadku gdyby wyjaśnienie w terminie powyższym, okoliczności niezbędnych do ustalenia odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania okazało się niemożliwe, odszkodowanie wypłaca się w terminie 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe, nie później jednak niż w terminie 90 dni od dnia złożenia zawiadomienia o szkodzie, chyba że ustalenie odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń albo wysokości odszkodowania zależy od toczącego się postępowania karnego lub cywilnego. Zakład ubezpieczeń nie odpowiada za szkody: 1) w mieniu, wyrządzone rolnikowi przez osoby pracujące w jego gospodarstwie rolnym lub

pozostające z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym albo osobom pozostającym z rolnikiem we wspólnym gospodarstwie domowym lub pracującym w jego gospodarstwie rolnym;

2) spowodowane przeniesieniem chorób zakaźnych niepochodzących od zwierząt; 3) w mieniu, spowodowane wadą towarów dostarczonych przez osobę objętą ubezpieczeniem

albo wykonywaniem usług; jeżeli wskutek tych wad nastąpiła szkoda na osobie, zakład ubezpieczeń nie ponosi odpowiedzialności tylko wtedy, gdy osoba objęta ubezpieczeniem wiedziała o tych wadach;

4) powstałe wskutek uszkodzenia, zniszczenia, utraty lub zaginięcia rzeczy wypożyczonych lub przyjętych przez osobę objętą ubezpieczeniem OC rolników do użytkowania, przechowania lub naprawy;

5) polegające na utracie gotówki, biżuterii, dzieł sztuki, papierów wartościowych, wszelkiego rodzaju dokumentów oraz zbiorów filatelistycznych, numizmatycznych i innych;

6) polegające na zanieczyszczeniu lub skażeniu środowiska; 7) wynikłe z kar pieniężnych, grzywien sądowych i administracyjnych, a także kar lub grzywien

związanych z należnościami wobec budżetu państwa.

Rolnik jest obowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia OC rolników z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego. Umowę ubezpieczenia OC rolników zawiera się na okres 12 miesięcy. Jeżeli rolnik nie później niż na jeden dzień przed upływem okresu 12 miesięcy, na który umowa

docsity.com

67

ubezpieczenia OC rolników została zawarta, nie powiadomi na piśmie zakładu ubezpieczeń o jej wypowiedzeniu, uważa się, że została zawarta następna umowa na kolejne 12 miesięcy. Zawarcie następnej umowy nie następuje pomimo braku powiadomienia, jeżeli: 1) nie została opłacona określona w umowie składka za mijający okres 12 miesięcy lub w

przypadku cofnięcia zakładowi ubezpieczeń zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia OC rolników albo

2) w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, ogłoszenia lub zarządzenia likwidacji zakładu ubezpieczeń.

Obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia OC rolników powstaje w dniu objęcia w posiadanie gospodarstwa rolnego. Jeżeli po zawarciu przez rolnika umowy ubezpieczenia OC rolników posiadanie gospodarstwa rolnego przeszło na inną osobę, prawa i obowiązki rolnika wynikające z umowy ubezpieczenia OC rolników przechodzą na tę osobę. Umowa ubezpieczenia rozwiązuje się z upływem 12 miesięcy, na które została zawarta, chyba że osoba obejmująca gospodarstwo rolne w posiadanie wypowie ją przed upływem 30 dni od dnia objęcia gospodarstwa rolnego w posiadanie. W przypadku wypowiedzenia umowy rozwiązuje się ona z upływem 30 dni następujących po dniu objęcia gospodarstwa rolnego w posiadanie. W razie wypowiedzenia umowy ubezpieczenia OC rolników rolnik wypowiadający umowę jest obowiązany do zawarcia nowej umowy ubezpieczenia OC rolników najpóźniej w ostatnim dniu przed rozwiązaniem się umowy wypowiedzianej. Obowiązek niezwłocznego zawiadomienia zakładu ubezpieczeń o zmianie w posiadaniu gospodarstwa rolnego spoczywa na rolniku dotychczas posiadającym gospodarstwo rolne. W przypadku gdy zmiana w posiadaniu gospodarstwa rolnego nastąpiła wskutek śmierci tego rolnika, obowiązek zawiadomienia zakładu ubezpieczeń spoczywa na osobie obejmującej gospodarstwo rolne w posiadanie. Rolnik dotychczas posiadający gospodarstwo rolne i jego następca obejmujący gospodarstwo rolne w posiadanie ponoszą odpowiedzialność solidarną wobec zakładu ubezpieczeń za zapłatę składki ubezpieczeniowej, należnej zakładowi ubezpieczeń, za czas do końca miesiąca, w którym zawiadomiono zakład ubezpieczeń o zmianie w stanie posiadania gospodarstwa rolnego.

Umowa ubezpieczenia OC rolników ulega rozwiązaniu: 1) z upływem 12 miesięcy, na które została zawarta; 2) z chwilą, kiedy użytki i grunty pod stawami oraz sklasyfikowane jako użytki rolne

zabudowaniami grunty pod zabudowaniami tracą charakter gospodarstwa rolnego; 3) z dniem zmiany stanu prawnego lub faktycznego powodującego niepodleganie

opodatkowaniu podatkiem rolnym albo podatkiem dochodowym od osób fizycznych z tytułu prowadzenia produkcji rolnej stanowiącej dział specjalny;

4) w przypadku gdy nowy posiadacz gospodarstwa rolnego wypowie umowę; 5) z upływem 3 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, z uwzględnieniem

możliwości zawarcia przez kuratora umowy o przeniesienie portfela ubezpieczeń do innego zakładu ubezpieczeń.

Zakładowi ubezpieczeń przysługuje uprawnienie do dochodzenia od sprawcy szkody zwrotu wypłaconego z tytułu ubezpieczenia OC rolników odszkodowania, jeżeli wyrządził on szkodę umyślnie lub w stanie po użyciu alkoholu albo pod wpływem środków odurzających, substancji psychotropowych lub środków zastępczych w rozumieniu przepisów o przeciwdziałaniu narkomanii.

Obowiązkowe ubezpieczenie budynków rolniczych. Rolnik, czyli osoba fizyczna będąca w posiadaniu lub współposiadaniu gospodarstwa rolnego, jest obowiązany zawrzeć umowę ubezpieczenia budynku wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego – Budynku rolniczego. Za

docsity.com

68

budynek uznaje się obiekt budowlany o powierzchni powyżej 20 m2 określony w prawie budowlanym. Nie są objęte ubezpieczeniem w gospodarstwach rolnych: 1) budynki, których stan techniczny osiągnął 100 % normy zużycia; 2) budynki przeznaczone do rozbiórki na podstawie ostatecznych decyzji właściwych organów; 3) namioty i tunele foliowe.

Umowę ubezpieczenia budynków rolniczych zawiera się na okres 12 miesięcy. Jeżeli rolnik posiadający budynki rolnicze nie później niż na jeden dzień przed upływem okresu 12 miesięcy, na jaki została zawarta umowa ubezpieczenia budynków rolniczych, nie powiadomi na piśmie zakładu ubezpieczeń o jej wypowiedzeniu, uważa się, że została zawarta następna umowa na kolejne 12 miesięcy. Zawarcie następnej umowy nie następuje, pomimo braku powiadomienia jeżeli: 1) nie została opłacona w całości określona w umowie składka za mijający okres 12 miesięcy

lub w przypadku cofnięcia zakładowi ubezpieczeń zezwolenia na wykonywanie działalności ubezpieczeniowej w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia budynków rolniczych albo

2) w przypadku ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, ogłoszenia lub zarządzenia likwidacji zakładu ubezpieczeń albo oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub umorzenia postępowania upadłościowego.

Jeżeli po zawarciu umowy ubezpieczenia budynków rolniczych posiadanie gospodarstwa rolnego, w skład którego wchodzą te budynki, przeszło na inną osobę, prawa i obowiązki wynikające z umowy ubezpieczenia budynków rolniczych przechodzą na tę osobę. Umowa ubezpieczenia rozwiązuje się z upływem 12 miesięcy, na które została zawarta, chyba że osoba obejmująca gospodarstwo rolne w posiadanie wypowie ją przed upływem 30 dni od dnia objęcia gospodarstwa rolnego w posiadanie. W przypadku wypowiedzenia umowy rozwiązuje się ona z upływem 30 dni następujących po dniu objęcia gospodarstwa rolnego w posiadanie. Obejmujący w posiadanie gospodarstwo rolne, w którym budynki rolnicze nie są ubezpieczone, jest obowiązany do zawarcia umowy ubezpieczenia budynków rolniczych najpóźniej w dniu objęcia gospodarstwa rolnego w posiadanie. W razie wypowiedzenia umowy ubezpieczenia budynków rolniczych, posiadacz budynków rolniczych wypowiadający umowę jest obowiązany do zawarcia nowej umowy ubezpieczenia budynków rolniczych najpóźniej w ostatnim dniu przed rozwiązaniem się umowy wypowiedzianej. Obowiązek niezwłocznego zawiadomienia zakładu ubezpieczeń o zmianie w posiadaniu gospodarstwa rolnego spoczywa na rolniku dotychczas posiadającym gospodarstwo rolne. Dotychczasowy posiadacz gospodarstwa rolnego i obejmujący gospodarstwo rolne w posiadanie ponoszą odpowiedzialność solidarną wobec zakładu ubezpieczeń za zapłatę składki ubezpieczeniowej, należnej zakładowi ubezpieczeń za czas do końca miesiąca, w którym zawiadomiono zakład ubezpieczeń o zmianie w stanie posiadania gospodarstwa rolnego.

Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się z chwilą zawarcia umowy i zapłacenia składki ubezpieczeniowej lub jej pierwszej raty. Jeżeli w umowie ubezpieczenia zakład ubezpieczeń wskazał późniejszy termin płatności składki lub jej pierwszej raty, odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń rozpoczyna się z chwilą zawarcia umowy. Termin taki można określić w umowie wtedy, gdy umowę zawiera się przed objęciem budynków rolniczych w posiadanie lub na okres kolejnych 12 miesięcy przed rozpoczęciem tego okresu.

Umowa ubezpieczenia budynków rolniczych ulega rozwiązaniu: 1) z upływem 12 miesięcy, na które została zawarta; 2) w przypadku wypowiedzenia umowy przez nowego posiadacza gospodarstwa rolnego;

docsity.com

69

3) z chwilą, kiedy użytki i grunty pod zabudowaniami sklasyfikowane jako użytki rolne, tracą charakter gospodarstwa rolnego;

4) z upływem 3 miesięcy od dnia ogłoszenia upadłości zakładu ubezpieczeń, z uwzględnieniem możliwości przez kuratora umowy o przeniesieniu portfela ubezpieczeń do innego zakładu ubezpieczeń.

Jeżeli w czasie trwania umowy ubezpieczenia budynków rolniczych budynek przestał spełniać warunki wymagane do objęcia go ubezpieczeniem, budynek ten zostaje wyłączony z ubezpieczenia, a suma ubezpieczenia zostaje obniżona o zadeklarowaną do ubezpieczenia wartość tego budynku.

Z tytułu ubezpieczenia budynków rolniczych przysługuje odszkodowanie za szkody powstałe w budynkach na skutek zdarzeń losowych w postaci: ognia, huraganu, powodzi, podtopienia, deszczu nawalnego, gradu, opadów śniegu, uderzenia pioruna, eksplozji, obsunięcia się ziemi, tąpnięcia, lawiny lub upadku statku powietrznego.

Zakład ubezpieczeń nie odpowiada za zaistniałe w budynkach rolniczych szkody: 1) wyrządzone umyślnie przez ubezpieczającego lub przez osobę, za którą ubezpieczający

ponosi odpowiedzialność lub, która pozostaje z ubezpieczającym we wspólnym gospodarstwie domowym;

2) wyrządzone wskutek rażącego niedbalstwa przez ubezpieczającego lub przez osobę, za którą ubezpieczający ponosi odpowiedzialność lub, która pozostaje z ubezpieczającym we wspólnym gospodarstwie domowym;

3) górnicze w rozumieniu przepisów prawa geologicznego i górniczego; 4) powstałe wskutek trzęsienia ziemi. Zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie w kwocie odpowiadającej wysokości szkody, nie większej jednak od sumy ubezpieczenia budynku podanej w dokumencie ubezpieczenia, stanowiącej górną granicę odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń. Sumę ubezpieczenia, odrębnie dla każdego budynku rolniczego, ustala ubezpieczający z zakładem ubezpieczeń.

30. Zasady i tryb ochrony gruntów rolnych i leśnych Gruntami rolnymi, w rozumieniu ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych są grunty: 1) określone w ewidencji gruntów jako użytki rolne, 2) pod stawami rybnymi i innymi zbiornikami wodnymi, służącymi wyłącznie dla potrzeb rolnictwa, 3) pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno- spożywczemu, 4) pod budynkami i urządzeniami służącymi bezpośrednio do produkcji rolniczej uznanej za dział specjalny, stosownie do przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku dochodowym od osób prawnych, 5) parków wiejskich oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tym również pod pasami przeciwwietrznymi i urządzeniami przeciwerozyjnymi, 6) pracowniczych ogrodów działkowych i ogrodów botanicznych, 7) pod urządzeniami: melioracji wodnych, przeciwpowodziowych i przeciwpożarowych, zaopatrzenia rolnictwa w wodę, kanalizacji oraz utylizacji ścieków i odpadów dla potrzeb rolnictwa, 8) zrekultywowane dla potrzeb rolnictwa, 9) torfowisk i oczek wodnych,

docsity.com

70

10) pod drogami dojazdowymi do gruntów rolnych. Gruntami leśnymi, w rozumieniu ustawy, są grunty: 1) określone jako lasy w przepisach o lasach, 2) zrekultywowane dla potrzeb gospodarki leśnej, 3) pod drogami dojazdowymi do gruntów leśnych. Nie uważa się za grunty rolne gruntów znajdujących się pod parkami i ogrodami wpisanymi do rejestru zabytków. Ustawa o ochronie gruntów rolnych ustaleń leśnych określa zakres przedmiotowy ochrony. Ochrona gruntów rolnych polega na: 1) ograniczaniu przeznaczania ich na cele nierolnicze lub nieleśne 2) zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów rolnych oraz szkodom w produkcji rolniczej, powstającym wskutek działalności nierolniczej 3) rekultywacji i zagospodarowaniu gruntów na cele rolnicze, 4) zachowaniu torfowisk i oczek wodnych jako naturalnych zbiorników wodnych. 2. Ochrona gruntów leśnych polega na: 1) ograniczaniu przeznaczania ich na cele nieleśne lub nierolnicze 2) zapobieganiu procesom degradacji i dewastacji gruntów leśnych oraz szkodom w drzewostanach i produkcji leśnej, powstającym wskutek działalności nieleśnej 3) przywracaniu wartości użytkowej gruntom, które utraciły charakter gruntów leśnych wskutek działalności nieleśnej, 4) poprawianiu ich wartości użytkowej oraz zapobieganiu obniżania ich produkcyjności. Ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych wprowadza ochronę ilościową gruntów rolnych, określając zasady ich przeznaczania na inne cele. Natomiast ochrona jakościowa związana jest przede wszystkim ze szkodliwym oddziaływaniem tych przedsięwzięć, dla których ustanawia się obszar ograniczonego użytkowania, teren górniczy oraz w związku z podejmowanymi na gruntach rolnych inwestycji infrastrukturalnych. Jej podstawowym celem jest ochrona walorów produkcyjnych, a w razie ich ograniczenia – ochrona praw majątkowych właściciela gruntu rolnego. Jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych jest starosta, a gruntów leśnych - dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, z wyjątkiem obszarów parków narodowych, gdzie właściwym jest dyrektor parku. Zadania starosty, o których mowa w ustawie, są zadaniami z zakresu administracji rządowej. Zadania marszałka województwa są zadaniami z zakresu administracji rządowej. Ograniczanie przeznaczania gruntów na cele nierolnicze i nieleśne. Na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczać przede wszystkim grunty oznaczone w ewidencji gruntów jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Przy budowie, rozbudowie lub modernizacji obiektów związanych z działalnością przemysłową, a także innych obiektów budowlanych należy stosować takie rozwiązania, które ograniczają skutki ujemnego oddziaływania na grunty. Przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania

docsity.com

71

przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o zagospodarowaniu przestrzennym. Przeznaczenie gruntów na cele nierolnicze 1) gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha - wymaga uzyskania zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, 2) gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa - wymaga uzyskania zgody Ministra Ochrony Środowiska lub upoważnionej przez niego osoby, 3) gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas IV, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 1 ha, 4) gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas V i VI, wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, oraz torfowisk , jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 1 ha, 5) pozostałych gruntów leśnych - wymaga uzyskania zgody marszałka województwa wyrażanej po uzyskaniu opinii izby rolniczej. Wyrażenie zgody następuje na wniosek wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Do wniosku dotyczącego gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa wójt (burmistrz, prezydent miasta) dołącza opinię dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, a w odniesieniu do gruntów parków narodowych - opinię dyrektora parku. Do wniosku dotyczącego gruntów, o których mowa w pkt 1 i 2, marszałek województwa dołącza swoją opinię i przekazuje wniosek odpowiedniemu ministrowi w terminie do 30 dni od chwili złożenia wniosku przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

Zasady zaliczania lasów do lasów ochronnych określają przepisy o lasach. W lasach ochronnych mogą być wznoszone budynki i budowle służące gospodarce leśnej, obronności lub bezpieczeństwu państwa, oznakowaniu nawigacyjnemu, geodezyjnemu, ochronie zdrowia oraz urządzenia służące turystyce.

Wyłączanie gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej Wyłączenie z produkcji użytków rolnych wytworzonych z gleb pochodzenia mineralnego i organicznego, zaliczonych do klas I, II, III, IIIa, IIIb, oraz użytków rolnych klas IV, IVa, IVb, V i VI wytworzonych z gleb pochodzenia organicznego, a także gruntów pod stawami rybnymi i innymi zbiornikami wodnymi, służącymi wyłącznie dla potrzeb rolnictwa; pod wchodzącymi w skład gospodarstw rolnych budynkami mieszkalnymi oraz innymi budynkami i urządzeniami służącymi wyłącznie produkcji rolniczej oraz przetwórstwu rolno-spożywczemu; pod budynkami i urządzeniami służącymi bezpośrednio do produkcji rolniczej uznanej za dział specjalny, stosownie do przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych i podatku dochodowym od osób prawnych; parków wiejskich oraz pod zadrzewieniami i zakrzewieniami śródpolnymi, w tym również pod pasami przeciwwietrznymi i urządzeniami przeciwerozyjnymi, pracowniczych ogrodów działkowych i ogrodów botanicznych; pod urządzeniami: melioracji wodnych, przeciwpowodziowych i przeciwpożarowych, zaopatrzenia rolnictwa w wodę, kanalizacji oraz utylizacji ścieków i odpadów dla potrzeb rolnictwa i mieszkańców wsi; zrekultywowane dla potrzeb rolnictwa; torfowisk i oczek wodnych; pod drogami dojazdowymi do gruntów rolnych, oraz gruntów leśnych, przeznaczonych na cele nierolnicze i nieleśne - może nastąpić po wydaniu decyzji zezwalających na takie wyłączenie. W decyzji określa się obowiązki związane z wyłączeniem. Wyłącznie następuje na podstawie ostatecznej decyzji: - starosty, w odniesieniu do gruntów rolnych,

docsity.com

72

- dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych, w odniesieniu do gruntów leśnych, - dyrektora parku narodowego – jeśli to on jest organem właściwym. Wydanie decyzji następuje przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. Nie wymaga się decyzji, jeżeli grunty rolne mają być użytkowane na cele leśne. Osoba, która uzyskała zezwolenie na wyłączenie gruntów z produkcji, jest obowiązana uiścić należność i opłaty roczne, a w odniesieniu do gruntów leśnych - także jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu. Obowiązek taki powstaje od dnia faktycznego wyłączenia gruntów z produkcji.

W razie niewykonania obowiązku zdjęcia oraz wykorzystania na cele poprawy wartości użytkowej gruntu próchniczej warstwy gleby z gruntów klas I, II, Iii, III, IVa i IV oraz torfowisk, osoba wyłączająca grunty z produkcji uiszcza za każdy 1 m3 wykorzystanej niewłaściwie próchnicznej warstwy gleby opłatę w wysokości odpowiadającej równowartości ceny ziarna żyta, obowiązującej w dniu wydania decyzji o ustaleniu wysokości opłaty.

Obowiązek uiszczenia należności i opłat rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych również jednorazowego odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 1, nie dotyczy wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej na cele budownictwa mieszkaniowego: 1) do 0,05 ha w przypadku budynku jednorodzinnego; 2) do 0,02 ha, na każdy lokal mieszkalny, w przypadku budynku wielorodzinnego.

Na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego marszałek województwa - w odniesieniu do gruntów rolnych, dyrektor regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych - w odniesieniu do gruntów leśnych, a w odniesieniu do obszarów wchodzących w skład parków narodowych - dyrektor parku mogą umorzyć całość lub część należności i opłat rocznych, a w odniesieniu do gruntów leśnych również jednorazowe odszkodowanie w razie dokonania przedwczesnego wyrębu drzewostanu w przypadku inwestycji o charakterze użyteczności publicznej z zakresu oświaty i wychowania, kultury, kultu religijnego oraz ochrony zdrowia i opieki społecznej, jeżeli inwestycja ta służy zaspokojeniu potrzeb lokalnej społeczności, oraz dotyczącej powiększenia lub założenia cmentarza, jeżeli obszar gruntu podlegający wyłączeniu nie przekracza 1 ha i nie ma możliwości zrealizowania inwestycji na gruncie nieobjętym ochroną.

Właściciel, który w okresie 2 lat zrezygnuje w całości lub w części z uzyskanego prawa do wyłączenia gruntów z produkcji rolniczej lub leśnej, otrzymuje zwrot należności, jaką uiścił, odpowiednio do powierzchni gruntów niewyłączonych z produkcji. Zwrot uiszczonej należności następuje w terminie do trzech miesięcy od dnia zgłoszenia rezygnacji.

Jeżeli w eksploatacji zbiorników wodnych, dla których budowy zostały wyłączone grunty z produkcji, przewiduje się udział osób wykorzystujących wodę na cele produkcji rolniczej, leśnej, wytwarzania energii elektrycznej w elektrowniach wodnych o mocy zainstalowanej nie większej niż 10 MW lub ochrony przeciwpowodziowej, zawiesza się na lat 10 uiszczenie proporcjonalnej części sumy należności i opłat rocznych. Proporcjonalną część sumy należności i opłat rocznych ustala się stosownie do udziału tych osób, określonego w dokumentacji technicznej eksploatacji zbiornika, z tym że ustalony w tej dokumentacji przepływ nienaruszalny zalicza się do eksploatacji zbiornika dla potrzeb rolnictwa. Zawieszoną część sumy należności i opłat rocznych umarza się po upływie 10 lat.

Zapobieganie degradacji gruntów Dla gruntów położonych na obszarach ograniczonego użytkowania, istniejących wokół zakładów przemysłowych, opracowuje się, na koszt odpowiedzialnych zakładów, plany gospodarowania na

docsity.com

73

tych gruntach. Projekt planu gospodarowania na gruntach, o których mowa w ust. 1, powinien określać: 1) rodzaje występujących zanieczyszczeń i ich stężenie; 2) wpływ zanieczyszczeń lub innego szkodliwego oddziaływania na istniejący sposób zagospodarowania, z ewentualnym podziałem strefy ochronnej na części; 3) aktualne kierunki produkcji roślinnej oraz wielkość tej produkcji; 4) rośliny, które mogą być uprawiane, zalecenia dotyczące ich uprawy oraz proponowany sposób ich gospodarczego wykorzystania; 5) sposób przeciwdziałania zmniejszeniu wartości użytkowej gleb; 6) spodziewany poziom globalnej produkcji rolniczej lub leśnej; 7) wykaz gospodarstw rolnych prowadzących produkcję rolniczą; 8) wysokość przewidywanych odszkodowań z tytułu obniżenia poziomu produkcji lub zmiany kierunku produkcji; 9) ewentualne obowiązki związane z prowadzeniem produkcji zwierzęcej, w tym również rybackiej; 10) ewentualne nakłady niezbędne do zmiany kierunków produkcji; 11) przewidywany obszar i koszty nabycia gruntów przez zakład przemysłowy.

Jeżeli właściciel gruntów, położonych na obszarach ograniczonego użytkowania, istniejących wokół zakładów przemysłowych, poniósł szkodę przez obniżenie poziomu produkcji rolniczej lub leśnej, przysługuje mu z tego tytułu odszkodowanie od zakładu przemysłowego. W przypadku obniżenia poziomu produkcji w okresie trzech lat co najmniej o jedną trzecią dotychczasowej wartości, zakład jest obowiązany, na wniosek właściciela, wykupić całość lub część tych gruntów według cen wolnorynkowych. Jeżeli w wyniku realizacji planu, zachodzi potrzeba zmiany kierunku produkcji rolniczej lub leśnej, zakład przemysłowy jest obowiązany zwrócić właścicielowi gruntów poniesione z tego tytułu nakłady i koszty oraz wypłacić równowartość szkód wynikłych ze zmiany kierunków produkcji. Na gruntach, położonych na obszarach ograniczonego użytkowania, istniejących wokół zakładów przemysłowych starosta zapewnia prowadzenie co 3 lata okresowych badań poziomu skażenia gleb i roślin. Jeżeli okresowe badania wykażą, że uzyskiwane płody nie nadają się do spożycia lub przetworzenia, kosztami badań należy obciążyć zakład przemysłowy, a skażone grunty wyłącza się z produkcji. Skutki tych decyzji obciążają zakład przemysłowy odpowiedzialny za skażenie. Na żądanie właściciela gruntów wyłączonych z produkcji, zakład przemysłowy jest obowiązany nabyć te grunty wraz z budynkami i urządzeniami.Jeżeli wyłączenie gruntów z produkcji następuje w wyniku ujemnego oddziaływania obiektów lub urządzeń należących do kilku osób, odpowiedzialność tych osób jest solidarna.

Rekultywacja i zagospodarowanie gruntów Osoba powodująca utratę albo ograniczenie wartości użytkowej gruntów jest obowiązana do ich rekultywacji na własny koszt. Rekultywacji na cele rolnicze gruntów położonych, w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, na obszarach rolniczej przestrzeni produkcyjnej, zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych lub ruchów masowych ziemi, dokonuje właściwy organ, przy wykorzystaniu środków Funduszu Ochrony Gruntów Rolnych, a rekultywacji gruntów leśnych i gruntów przeznaczonych do zalesienia - przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu państwa, na zasadach określonych w przepisach o lasach. Rekultywacji na cele inne pozostałych gruntów zdewastowanych lub zdegradowanych przez nieustalone osoby, w wyniku klęsk żywiołowych lub ruchów masowych ziemi dokonuje właściwy organ przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu państwa lub środków osób zainteresowanych prowadzeniem działalności na zrekultywowanych gruntach. Rekultywację i zagospodarowanie gruntów planuje się, projektuje i realizuje na wszystkich etapach działalności przemysłowej. Rekultywację gruntów prowadzi

docsity.com

74

się w miarę jak grunty te stają się zbędne całkowicie, częściowo lub na określony czas do prowadzenia działalności przemysłowej oraz kończy się w terminie do 5 lat od zaprzestania tej działalności. Jeżeli działalność przemysłowa powodująca obowiązek rekultywacji gruntów prowadzona jest przez kilka osób, obowiązek ten ciąży na każdej z nich, odpowiednio do zakresu działalności powodującej potrzebę rekultywacji. W przypadku zmiany osoby zobowiązanej do rekultywacji gruntów, w drodze decyzji właściwego organu, następuje przekazanie praw i obowiązków wynikających z wcześniej wydanych decyzji. Na terenach przewidywanego osiadania gruntów na skutek działalności górniczej zakład przemysłowy, na wniosek właściciela, rozpoczyna rekultywację przed wystąpieniem degradacji gruntów. Decyzje w sprawach rekultywacji i zagospodarowania określają:

1)stopień ograniczenia lub utraty wartości użytkowej gruntów, ustalony na podstawie opinii, 2)osobę obowiązaną do rekultywacji gruntów; 3)kierunek i termin wykonania rekultywacji gruntów; 4)uznanie rekultywacji gruntów za zakończoną.

Decyzje wydaje starosta, po zasięgnięciu opinii: 1)dyrektora właściwego terenowo okręgowego urzędu górniczego - w odniesieniu do

działalności górniczej; 2)dyrektora regionalnej dyrekcji Lasów Państwowych lub dyrektora parku narodowego -

w odniesieniu do gruntów o projektowanym leśnym kierunku rekultywacji; 3)wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

Osoby obowiązane do rekultywacji gruntów zawiadamiają odpowiedni organ w terminie do dnia 28 lutego każdego roku o powstałych w ubiegłym roku zmianach w zakresie gruntów podlegających rekultywacji.

31. Wpływ ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na wykonywanie własności nieruchomości

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, co pozwala zauważyć, iż wykonywanie prawa własności następuje w dwóch strefach: - korzystania z nieruchomości, - rozporządzania prawem własności. W sferze korzystania z nieruchomości planowanie przestrzenne realizuje bezpośrednio trzy podstawowe zadana: - organizuje tereny zabudowane i przeznaczone pod zabudowę, wiążąc je z potrzebami produkcji rolnej, - kształtuje sposób zagospodarowania rolniczej przestrzeni produkcyjnej, jej strukturę obszarową i użytkową, - chroni rolnicze zasoby gruntowe przed ich przeznaczeniem na cele nierolnicze oraz ich degradacją. Projekty podziału nieruchomości opiniuje wójt (burmistrz lub prezydent) w zakresie ich zgodności z ustaleniami planu miejscowego, a w przypadku braku planu – w zakresie zgodność z przepisami odrębnymi. Każdoczesny właściciel jest związany ustalonym w m.p.z.p. przeznaczeniem nieruchomości. W m.p.z.p. określa się przeznaczenie terenów oraz linie rozgraniczające o różnych funkcjach oraz o różnych zasadach gospodarowania, zasady i warunki podziału terenów na działki budowlane ( w tym zagrodowe), określając ich normatywy (maksymalne i minimalne wskaźniki zabudowy). Rolniczą przestrzeń produkcyjną chronią

docsity.com

75

wprowadzone do treści m.p.z.p. szczególne warunki zagospodarowania terenu wynikające z potrzeb ochrony środowiska, w tym użytków rolnych, oraz zakazy ich wykorzystywania na inne cele. Realizacji ustaleń m.p.z.p. służą decyzje o pozwoleniu na budowę (a w przypadku jego braku decyzje ustalające warunki zabudowy) lub decyzje o lokalizacji celu publicznego. Na kształtowanie rolniczej przestrzeni produkcyjnej i jej struktury obszarowej pozwala instytucja scalania i wymiany gruntów. Scalenie uwzględnia interesy wszystkich gospodarstw objętych obszarem scaleniowym i jest ściśle powiązane z ustaleniami m.p.z.p. W kształtowaniu struktury użytkowej gruntów istotna rolę powinna spełniać ewidencja gruntów (kataster), której operat zawiera ustalenia określające rodzaj użytków rolnych. Ewidencja gruntów powinna uwzględniać planowe przeznaczenie gruntu. Udział planowania przestrzennego w obrocie nieruchomościami rolnymi jest ograniczony jedynie do podziału nieruchomości oraz kształtowania ich wartości. Planowanie przestrzenne nie określa treści środków ograniczających obrót, lecz wyznacza przedmiot obrotu: nieruchomość rolną w rozumieniu art. 46(1) k.c. Wartość nieruchomości jako kategoria ekonomiczna jest związana z jej przeznaczeniem w m.p.z.p. i wpływa na cenę nieruchomości ustalaną w konkretnej transakcji. Wpływa ona także na wybór środka ochrony uprawnień właściciela (użytkownika wieczystego) nieruchomości, który poniósł szkodę (lub doznał przysporzenia) wskutek uchwalania (zmiany) m.p.z.p. Wśród prawnych środków ochrony uprawnień właścicielskich można wskazać:

1. roszczenia o charakterze cywilnoprawnym: - odszkodowanie za rzeczywistą poniesioną szkodę, - wykup nieruchomości lub jej części, - zamiana nieruchomości - odszkodowanie (z tytułu spadku wartości nieruchomości)

2. quasi – roszczenie, które można dochodzić w trybie administracyjnoprawnym: - jednorazowa opłata (renta planistyczna – należna gminie) z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Ustalana jest ona w formie decyzji administracyjnej w wysokości nie wyższej niż 30% wzrost wartości nieruchomości wskutek uchwalania lub zmiany m.p.z.p.

32. Zasady i tryb scalania gruntów rolnych

Przez scalenie (komasację) należy rozumieć zamianę nieruchomości rozdrobnionych lub o nieprawidłowej konfiguracji, należących do różnych podmiotów i znajdujących się na określonym obszarze, w celu tworzenia korzystniejszych warunków gospodarowania w rolnictwie i leśnictwie poprzez poprawę struktury obszarowej gospodarstw rolnych, lasów i gruntów leśnych, racjonalne ukształtowanie rozłogów gruntów, dostosowanie granic nieruchomości do systemu urządzeń melioracji wodnych, dróg oraz rzeźby terenu. Scaleniem obejmuje się grunty położone w jednej lub kilku wsiach bądź w ich częściach; grunty te tworzą obszar scalenia. Scaleniu nie podlegają grunty: 1) na których znajdują się zakłady górnicze i przemysłowe oraz prowadzona jest eksploatacja kopalin; 2) na których znajdują się zabytki historyczne, architektoniczne i rezerwaty przyrody; 3) użytkowane na cele gospodarki rybackiej; 4) przeznaczone na cele specjalne.

docsity.com

76

Grunty zabudowane mogą być scalane tylko na wniosek właściciela i pod warunkiem rozbiórki lub przeniesienia przez niego zabudowań w oznaczonym terminie, albo wyrażenia zgody na dokonanie rozliczenia wartości zabudowań w gotówce bądź w innej formie. Za grunty stanowiące współwłasność można, za zgodą współwłaścicieli, wydzielić odrębne dla każdego z nich grunty odpowiadające wartości udziałów we współwłasności. Postępowanie scaleniowe lub wymienne przeprowadza starosta, jako zadanie z zakresu administracji rządowej ze środków budżetu państwa. Organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do starosty w sprawach z tego zakresu jest wojewoda. Postępowanie scaleniowe może być wszczęte na wniosek większości właścicieli gospodarstw rolnych, położonych na projektowanym obszarze scalenia, lub na wniosek właścicieli gruntów, których łączny obszar przekracza połowę powierzchni projektowanego obszaru scalenia. Odmowa wszczęcia postępowania scaleniowego następuje w drodze decyzji starosty. Prace scaleniowo-wymienne koordynuje i wykonuje samorząd województwa przy pomocy jednostek organizacyjnych. Postępowanie scaleniowe może być wszczęte z urzędu po uprzednim uzyskaniu opinii rady sołeckiej, a także działających na terenie danej wsi społeczno- zawodowych organizacji rolników, jeżeli:

1)grunty Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa, których powierzchnia przekracza 10% projektowanego obszaru scalenia i nie mogą być racjonalnie zagospodarowane bez scalenia;

2)ukształtowanie rozłogów gruntów na projektowanym obszarze scalenia wskutek działalności przemysłowej, przebiegu istniejących lub budowanych dróg publicznych, kolei, rurociągów naziemnych oraz zbiorników wodnych lub urządzeń melioracji wodnych zostało lub zostanie znacznie pogorszone;

3)o scalenie wystąpi z wnioskiem osoba, której grunty wymagają poprawienia rozłogu, a jednocześnie scalenie to nie pogorszy warunków gospodarowania innym uczestnikom postępowania. W przypadku prowadzenia scalania gruntów w związku z budową autostrady, koszty wykonania scalenia i wymiany gruntów oraz poscaleniowego zagospodarowania gruntów pokrywa Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad.

Jeżeli do racjonalnego ukształtowania gruntów wchodzących w skład gospodarstw rolnych zachodzi potrzeba zmiany ich położenia w drodze wzajemnej wymiany, wymiana taka może być dokonana na zgodny wniosek właścicieli tych gruntów, a w przypadku gruntów Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa - za zgodą Agencji. Wymianą mogą być objęte również grunty z zabudowaniami. Wymianą mogą być objęte grunty położone na terenie jednej lub kilku gmin. W przypadku wymiany gruntów z zabudowaniami wartość budynków określa się według wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę majątkowego na zasadach określonych w przepisach o gospodarce nieruchomościami, chyba że strony uzgodnią inne zasady rozliczeń. Wszczęcie postępowania scaleniowego lub wymiennego następuje w drodze postanowienia starosty. Postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego lub wymiennego w szczególności powinno zawierać: 1) określenie granic i powierzchni obszaru scalenia lub wymiany gruntów; 2) wykaz uczestników scalenia lub wymiany gruntów; 3) przewidywany termin zakończenia prac scaleniowych lub wymiennych. Postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego odczytuje się na zebraniu uczestników scalenia, zwołanym przez starostę, a ponadto wywiesza się je na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone grunty objęte scaleniem, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach, których grunty tworzą obszar scalenia. Z chwilą upływu terminu postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego uważa się za doręczone wszystkim uczestnikom scalenia.

docsity.com

77

Postanowienie o wszczęciu postępowania wymiennego doręcza się uczestnikom wymiany na piśmie. Na postanowienie o wszczęciu postępowania scaleniowego służy zażalenie. Uczestnicy scalenia lub wymiany otrzymują grunty o równej wartości szacunkowej w zamian za dotychczas posiadane; za równą wartość szacunkową uważa się również wartość o różnicy nie przekraczającej 3%. W wypadkach gdy ze względów technicznych nie jest możliwe wydzielenie gruntów o równej wartości szacunkowej, stosuje się dopłaty pieniężne. Dopłaty te przysługują za różnicę wartości szacunkowej przekraczającą 3%. Wysokość dopłat ustala się według cen przyjętych przy szacowaniu gruntów objętych scaleniem lub wymianą. Dopłaty uczestnikom scalenia są wypłacane ze środków powiatu jednorazowo, w terminie dwóch miesięcy po zakończeniu scalenia. Uczestnik scalenia zobowiązany do dopłaty uiszcza ją w terminie dwóch miesięcy po zakończeniu scalenia, na rachunek powiatu. Dopłaty między uczestnikami wymiany są regulowane bezpośrednio między nimi. Na wniosek uczestników postępowania scaleniowego grunty Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa objęte postępowaniem mogą, za zgodą Agencji, zostać w całości lub w części rozdysponowane za dopłaty na rzecz uczestników postępowania. Do należności Agencji z tytułu dopłat stosuje się przepisy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa dotyczące sprzedaży nieruchomości rolnych. Jeżeli liczba uczestników scalenia przekracza 10 osób, postępowanie scaleniowe prowadzi się z udziałem rady uczestników scalenia w składzie 3-12 osób, jako społecznego organu doradczego, wybieranego i odwoływanego przez uczestników scalenia z każdej wsi objętej scaleniem. Rada uczestników scalenia jest wybierana na zebraniu uczestników scalenia, zwołanym przez starostę. W przypadku niedokonania wyboru rady uczestników scalenia w terminie określonym przez starostę funkcję tej rady sprawuje powołany postanowieniem tego organu zespół, w skład którego wchodzi rada sołecka, sołtys oraz przedstawiciel Agencji będącej uczestnikiem scalenia oraz przedstawiciel społeczno-zawodowych organizacji rolników; w przypadku gdy postępowaniem scaleniowym objęto grunty więcej niż jednej wsi, w skład zespołu wchodzą sołtysi tych wsi, przedstawiciele rad sołeckich po jednym z każdej wsi, przedstawiciel Agencji będącej uczestnikiem scalenia oraz przedstawiciel społeczno-zawodowych organizacji rolników. Szacunek gruntów jest jedną z najważniejszych, a być może najważniejszą czynnością postępowania scaleniowego. Grunty objęte scaleniem szacuje oraz opracowuje projekt scalenia upoważniony przez starostę geodeta-projektant scalenia, przy udziale powołanej przez ten organ komisji pełniącej funkcje doradcze. W skład komisji wchodzą: 1) wszyscy uczestnicy scalenia, a jeśli liczba uczestników jest większa niż 10 osób - rada uczestników scalenia; 2) przedstawiciel społeczno-zawodowych organizacji rolników; 3) przedstawiciel Agencji będącej uczestnikiem scalenia; 4) przedstawiciel starosty, na którego terenie działania są położone grunty objęte scaleniem; 5) przedstawiciel izby rolniczej, na której terenie działania są położone grunty objęte scaleniem. Komisja wybiera przewodniczącego spośród swoich członków. Starosta, na wniosek komisji, może powołać do jej składu rzeczoznawców. Grunty objęte wymianą szacują wszyscy uczestnicy wymiany. Uczestnicy scalenia, w drodze uchwały, określają zasady szacunku gruntów. Jeżeli jednak starosta w drodze postanowienia uzna, że szacunek ten byłby sprzeczny ze słusznym interesem uczestnika. W razie nieokreślenia zasad szacunku przez uczestników scalenia, szacunku gruntów dokonuje się na podstawie cen obowiązujących przy sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych, z uwzględnieniem położenia gruntów na obszarze scalenia oraz ich przydatności rolniczej i funkcji terenu wynikającej z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

docsity.com

78

Projekt scalenia lub wymiany gruntów powinien uwzględniać ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Przy sporządzaniu projektu scalenia gruntów biorą udział, z głosem doradczym, członkowie komisji. Projekt scalenia lub wymiany gruntów określa proponowane granice wydzielonych gruntów oraz następujące zasady obejmowania tych gruntów w posiadanie: 1) plony upraw jednorocznych zbiera dotychczasowy właściciel gruntów; 2) plony upraw wieloletnich zbiera dotychczasowy właściciel gruntów w okresie do dnia 1 września następnego roku po zakończeniu scalenia, z tym że dotychczasowy właściciel gruntów powinien na ten okres zezwolić uczestnikowi scalenia, któremu przypadły grunty, na korzystanie z odpowiedniego obszaru swoich gruntów lub dokonać rozliczeń z tego tytułu w inny sposób; 3) dotychczasowy właściciel gruntów zabudowanych, do czasu rozbiórki lub przeniesienia zabudowań, powinien zezwolić uczestnikowi scalenia, któremu przypadły te grunty, na korzystanie z odpowiedniego obszaru swoich gruntów lub dokonać rozliczeń z tego tytułu w inny sposób; 4) sposób rozliczeń za pozostałe części składowe gruntów, które przypadły innym uczestnikom scalenia, może być ustalony na zgodny wniosek zainteresowanych. Projekt scalenia lub wymiany wyznacza się na gruncie i okazuje uczestnikom scalenia lub wymiany. Projekt scalenia lub wymiany gruntów zatwierdza, w drodze decyzji - starosta.. Decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia lub wymiany gruntów, poza wymogami określonymi w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, powinna określać: 1) obszar scalenia lub wymiany gruntów; 2) terminy i zasady objęcia w posiadanie gruntów wydzielonych w wyniku scalenia lub wymiany oraz sposoby rozliczeń; 3) przebieg granic nieruchomości w wypadkach, o których mowa w ustawie - Prawo geodezyjne i kartograficzne. Decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów podaje się do wiadomości przez jej odczytanie na zebraniu uczestników scalenia, a ponadto przez jej wywieszenie na okres 14 dni w lokalach urzędów gmin, na których terenie są położone scalane grunty, oraz na tablicach ogłoszeń we wsiach wchodzących w obszar scalenia. Z chwilą upływu terminu decyzję o zatwierdzeniu projektu scalenia gruntów uważa się za doręczoną wszystkim uczestnikom scalenia. Decyzję o zatwierdzeniu projektu wymiany gruntów doręcza się uczestnikom wymiany na piśmie. Decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia lub wymiany gruntów stanowi tytuł do ujawnienia nowego stanu prawnego w księgach wieczystych i podstawę do wprowadzenia uczestników scalenia w posiadanie wydzielonych im gruntów. Decyzja ta nie narusza praw osób trzecich do gruntów wydzielonych w zamian za grunty posiadane przed scaleniem lub wymianą. Obciążenia wpisane do ksiąg wieczystych przenosi się z gruntów poddanych scaleniu lub wymianie na grunty wydzielone w wyniku scalenia lub wymiany. Wprowadzenie uczestników scalenia w posiadanie wydzielonych gruntów następuje na zebraniu uczestników, zwołanym przez starostę. Za datę objęcia w posiadanie przez uczestników scalenia nowo wydzielonych gruntów uważa się termin zebrania; termin ten jest skuteczny także w stosunku do uczestników scalenia nie biorących udziału w zebraniu. O terminach zebrań uczestników scalenia, o wyłożeniu do publicznego wglądu wyników oszacowania gruntów, lasów oraz sadów, ogrodów, chmielników i innych upraw specjalnych, o terminie okazania projektu scalenia gruntów - starosta zawiadamia uczestników postępowania przez obwieszczenie lub w inny, zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości, sposób publicznego ogłaszania. Uczestnicy scalenia, w terminie 14 dni od dnia okazania projektu scalenia gruntów,

docsity.com

79

mogą zgłaszać na piśmie staroście zastrzeżenia do tego projektu. Zastrzeżenia do projektu scalenia gruntów rozpatruje starosta, po zasięgnięciu opinii komisji.

33. Podstawowe unormowania prawa unijnego w sferze hodowli roślin i nasiennictwa Hodowla roślin i nasiennictwa stanowią gospodarczo dział rolnictwa , obejmujący wytwarzanie i stosowanie biologicznego środka produkcji, jakim jest materiał siewny odmian roślin. W polskim prawie obowiązują ustawy: o nasiennictwie oraz ustawa o ochronie prawnej odmian roślin. Ustawa o nasiennictwie reguluje spray rejestracji odmian roślin uprawnych oraz wytwarzania, oceny oraz obrotu i kontroli materiału siewnego odmian. Uwzględnia ona wspólny katalog odmian dopuszczonych do obrotu i wspólne wymagania dotyczące materiału siewnego i szkółkarskiego (dyrektywa EWG o wspólnym katalogu odmian rolniczych, dyrektywa w sprawie obrotu nasionami roślin warzywnych oraz dyrektywy dotyczące obrotu materiałem siewnym poszczególnych grup gatunków roślin uprawnych. Spawy ochrony prawnej odmian roślin, a w szczególności tryb oraz sposób przyznawania i pozbawiania prawa do ochrony wyhodowane albo odkrytej i wyprowadzonej przez hodowcę odmiany, a także zarobkowego korzystania z niej oraz zakres ochrony tego prawa, reguluje ustawa o ochronie prawnej odmian roślin. Dostosowana ona jest do Konwencji międzynarodowej o ochronie nowych odmian roślin, zwanej Konwencją UPOI i prawa wspólnotowego (rozporządzenie Rady w sprawie wspólnotowego prawa do odmiany roślin). Wypełnia ona jednocześnie obowiązek płynący z Porozumienia Światowej Organizacji Handlu (WTO) dotyczący własności intelektualnej TRIPS 1994, który polega na konieczności wprowadzania do wewnętrznego systemu prawa państwa członkowskiego WTO w stosunku do nowych odmian „patentu lub jakiejkolwiek innej formy sui generis albo też kombinacji obu tych systemów.

34. Pojęcie, przedmiot i źródła prawa żywnościowego Prawo rolne to dyscyplina dla której produkt rolny jest produktem wyjściowym. Prawo żywnościowe zaczęło rozwijać się głównie wokół kwestii związanych z wytwarzaniem pomocowe obrotem produktem rolnym przetworzonym, przeznaczonym do spożycia przez ludzi w połączeniu z ochroną zdrowia konsumenta żywności. Zakres prawa żywnościowego: - bezpieczeństwo produktu jakim jest żywność, - wytwarzanie żywności, - obrót żywnością Źródła: Krajowe: - ustawa o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, Wspólnotowe: - Zielona Księga z 1997 roku, w której ustalono podstawowe cele prawa żywnościowego; - Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego pomocowe Rady UE 178/2002/WE ustanawiające ogólne zasady pomocowe wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd Bezpieczeństwa Żywności oraz ustalające procedury w sprawach bezpieczeństwa żywności.

35. Programy pomocowe dla rolnictwa

docsity.com

80

36. Giełdy towarowe i domy składowe.

Giełda towarowa - rozumie się przez to zespół osób, urządzeń i środków technicznych zapewniający wszystkim uczestnikom obrotu jednakowe warunki zawierania transakcji giełdowych oraz jednakowy dostęp w tym samym czasie do informacji rynkowych, a w szczególności do informacji o kursach i cenach towarów giełdowych oraz o obrotach towarami giełdowymi; Towar giełdowy - rozumie się przez to dopuszczone do obrotu na danej giełdzie towarowej: a) oznaczone co do gatunku rzeczy, b) różne rodzaje energii, c) limity wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń, d) prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od wartości oznaczonych co do gatunku rzeczy, określonych rodzajów energii, mierników i limitów wielkości produkcji lub emisji zanieczyszczeń, e) prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od kursów walut i stóp procentowych; Transakcja giełdowa - rozumie się przez to umowę dotyczącą towarów giełdowych, zawartą na giełdzie w czasie i w sposób przewidziany dla zawierania takich umów przez: a) członków giełdy, b) zleceniodawców, którzy zawarli umowę ze spółkami handlowymi prowadzącymi działalność maklerską. Stronami transakcji giełdowych mogą być wyłącznie członkowie giełdy, do których zalicza się przede wszystkim domy maklerskie, towarowe domy maklerskie oraz maklerów niezależnych. Członkami giełd towarowych mogą być także domy składowe oraz grupy producentów rolnych, z tym że podmioty te mogą być stronami transakcji giełdowych zawieranych tylko na rachunek własny przez zatrudnionego specjalnie w tym celu maklera giełd towarowych, a przedmiotem umów mogą być jedynie rzeczy oznaczone co do gatunku. Giełda towarowa może być prowadzona wyłącznie przez spółkę akcyjną. Minimalna wysokość kapitału zakładowego spółki prowadzącej giełdę wynosi 3 000 000 zł. Minimalna wysokość kapitału zakładowego spółki prowadzącej giełdę, na której jest dokonywany obrót wyłącznie wynosi 1 000 000 zł. Na jedną akcję przypada tylko jeden głos na walnym zgromadzeniu. Akcje spółki prowadzącej giełdę mogą być wyłącznie imienne. Pokrycie obejmowanych akcji lub zapłata za nabywane akcje spółki prowadzącej giełdę nie może pochodzić z pożyczek, kredytów ani z nieudokumentowanych źródeł.Kapitał zakładowy powinien być pokryty w całości przed złożeniem wniosku o zarejestrowanie spółki. Spółka prowadząca giełdę ma obowiązek i wyłączne prawo zamieszczania w firmie spółki wyrazów „giełda towarowa”. Prowadzenie giełdy wymaga zezwolenia, które wydaje minister właściwy do spraw instytucji finansowych na wniosek spółki zaopiniowany przez Komisję Papierów Wartościowych Giełd. Dom składowy - przedsiębiorca uprawniony do prowadzenia przedsiębiorstwa składowego. Wyróżniamy domy składowe przemysłowe oraz domy składowe rolne. Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia przedsiębiorstwa składowego jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności

docsity.com

81

gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807) i wymaga uzyskania wpisu do rejestru przedsiębiorstw składowych. Rejestr może być prowadzony w systemie informatycznym. Dokonanie wpisu do rejestru podlega stałej opłacie w wysokości stanowiącej równowartość 1 000 euro, ustalonej na dzień złożenia oświadczenia, przy zastosowaniu średniego kursu walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski. Opłata stanowi dochód budżetu państwa.. Rejestr jest jawny. Minister właściwy do spraw rynków rolnych powiadamia o wpisie do rejestru wojewódzkiego inspektora Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych właściwego ze względu na siedzibę prowadzenia przedsiębiorstwa składowego oraz Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych. Właściwy minister prowadzący rejestr wydaje z urzędu zaświadczenie o dokonaniu wpisu do rejestru po otrzymaniu opłaty lub zaświadczenie o zmianie wpisu do rejestru. Organem prowadzącym rejestr jest w przypadku: 1) przedsiębiorców przyjmujących na skład towary przemysłowe - minister właściwy do spraw gospodarki, 2) przedsiębiorców przyjmujących na skład towary rolne - minister właściwy do spraw rynków rolnych. Przedsiębiorstwo składowe może prowadzić przedsiębiorca: 1) będący osobą fizyczną, spółką jawną, spółką komandytową, spółką komandytowo-akcyjną, spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, spółką akcyjną, przedsiębiorstwem państwowym albo spółdzielnią, 2) w stosunku do którego lub w stosunku do podmiotu dominującego wobec przedsiębiorcy nie ogłoszono upadłości lub nie otwarto wobec niego likwidacji, 3) posiadający magazyny, pomieszczenia i urządzenia techniczne spełniające określone warunki, zapewniające prawidłowe przechowywanie oraz dokonywanie czynności konserwacyjnych rzeczy złożonych na skład oraz, w przypadku towarów rolnych, odpowiednio wyposażone laboratorium, 4) posiadający regulamin przedsiębiorstwa składowego. Nadzór nad działalnością domów składowych sprawuje, w przypadku: 1) domu składowego przyjmującego na skład towary przemysłowe - minister właściwy do spraw gospodarki, 2) domu składowego przyjmującego na skład towary rolne - minister właściwy do spraw rynków rolnych. Określone czynności nadzorcze właściwy minister może zlecić odpowiedniej inspekcji podlegającej jego zwierzchniemu nadzorowi. Działalność domów składowych przyjmujących na skład towary rolne podlega nadzorowi Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych w zakresie i na zasadach określonych w ustawie oraz w przepisach o Inspekcji Skupu i Przetwórstwa Artykułów Rolnych. Inspekcja dokonuje kontroli działalności przedsiębiorstwa składowego co najmniej raz na 6 miesięcy. Inspekcja może również dokonać kontroli działalności przedsiębiorstwa składowego z własnej inicjatywy lub na wniosek ministra właściwego do spraw rynków rolnych. Protokół kontroli jest przedstawiany niezwłocznie ministrowi właściwemu do spraw rynków rolnych oraz domowi składowemu. Upoważniony przedstawiciel właściwego ministra ma prawo wstępu do siedziby domu składowego i do jego pomieszczeń oraz wglądu do ksiąg, dokumentów i innych nośników informacji, a także do dokonywania pomiarów oraz pobierania próbek rzeczy złożonych na skład (kontrola). Na żądanie właściwego ministra lub jego upoważnionego przedstawiciela dom składowy jest obowiązany do niezwłocznego sporządzenia i przekazania kopii dokumentów i innych nośników informacji oraz do udzielenia pisemnych lub ustnych wyjaśnień. Jeżeli w trakcie kontroli zostanie ujawnione naruszenie przepisów prawa, przekroczenie zakresu działalności objętej wpisem do rejestru, zasad uczciwego obrotu lub interesów składających, minister, po otrzymaniu protokołu kontroli, może wszcząć postępowanie

docsity.com

82

w celu wydania decyzji. Przeprowadzający kontrolę zawiadamia niezwłocznie inne właściwe organy o stwierdzonych podczas kontroli uchybieniach. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli właściwy minister wydał decyzję, na mocy której nałożył na dom składowy karę pieniężną, lub wydał decyzję o zakazie prowadzenia przez dom składowy działalności objętej wpisem do rejestru, kosztami kontroli obciąża się dom składowy. W przypadku gdy dom składowy narusza przepisy prawa, przekracza zakres działalności określonej we wpisie do rejestru, nie przestrzega zasad uczciwego obrotu lub narusza interesy składających, właściwy minister może podjąć decyzję o nałożeniu kary pieniężnej do wysokości 100 000 zł, mając na uwadze stopień zagrożenia bezpieczeństwa obrotu. W przypadku gdy dom składowy, pomimo nałożenia kary nadal narusza przepisy prawa, przekracza zakres działalności określonej we wpisie do rejestru, nie przestrzega zasad uczciwego obrotu lub narusza interesy składających, właściwy minister podejmuje decyzję o zakazie wykonywania przez dom składowy działalności objętej wpisem do rejestru. Właściwy minister może podjąć decyzję o zakazie wykonywania przez dom składowy działalności objętej wpisem do rejestru w każdym przypadku, gdy naruszenie prawa przez dom składowy jest wynikiem działania osób kierujących działalnością przedsiębiorstwa składowego wyczerpującego znamiona przestępstwa przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu lub przestępstwa określonego przepisami ustawy. Decyzje podlegają ogłoszeniu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym na koszt domu składowego. Właściwy minister może nakazać podanie decyzji do publicznej wiadomości, w sposób zwyczajowo przyjęty na terenie objętym działaniem domu składowego, obciążając dom składowy kosztami tego ogłoszenia. Zasady funkcjonowania domu składowego określa regulamin, którego postanowienia nie mogą być sprzeczne z ustawą oraz warunkami określonymi we wpisie do rejestru. Regulamin przedsiębiorstwa składowego określa w szczególności: 1) rodzaj towarów przemysłowych lub szczegółowy wykaz towarów rolnych, które mogą być przyjmowane na skład, 2) warunki, na jakich rzeczy są przyjmowane na skład, 3) wysokość opłat za składowanie (taryfa składowego) oraz wysokość i rodzaje ulg taryfowych, 4) wysokość opłat za dodatkowe usługi wykonywane przez dom składowy na rzecz składających, 5) sposób ogłaszania zmian regulaminu przedsiębiorstwa składowego, w tym taryfy składowego oraz ulg taryfowych. Prawo używania w nazwie przedsiębiorcy wyrazów „dom składowy” przysługuje wyłącznie przedsiębiorcom, którzy uzyskali wpis do rejestru. Dom składowy jest obowiązany w szczególności do: 1) wydawania dowodów składowych - na żądanie składającego, 2) prowadzenia księgi składowej, 3) prowadzenia i przechowywania dokumentacji dotyczącej przyjętych na skład rzeczy, 4) niezwłocznego informowania właściwego ministra o wszelkich zmianach w zakresie danych zawartych we wniosku o wpis do rejestru, 5) prowadzenia ksiąg rachunkowych, jeżeli jest osobą fizyczną. Dom składowy jest zobowiązany do przestrzegania zasad uczciwego obrotu oraz do ochrony interesów składających. Dom składowy wydaje składającemu na jego żądanie dowód składowy. Dowód składowy, odłączony z księgi składowej, składa się z dwóch, połączonych ze sobą, lecz dających się oddzielić części: z rewersu (składowego dowodu posiadania) i warrantu (składowego dowodu zastawniczego). Obie części dowodu składowego powinny wzajemnie się na siebie powoływać i zawierać:

docsity.com

83

1) określenie firmy (nazwy) domu składowego, numer identyfikacyjny REGON lub PESEL, datę złożenia rzeczy na skład, datę wystawienia i podpisy osób uprawnionych do reprezentowania domu składowego, 2) numer dowodu składowego, zgodny z numerem bieżącym księgi składowej, 3) imię i nazwisko (określenie firmy, nazwy, numer identyfikacyjny REGON) i adres składającego, 4) oznaczenie ilości, jakości i kraju pochodzenia, a w razie potrzeby także szczególnych cech, rzeczy złożonych na skład, 5) wzmiankę o tym, czy rzeczy złożone na skład zostały ubezpieczone, a jeżeli tak, to u jakiego ubezpieczyciela, na jaką kwotę i na jaki czas, 6) oznaczenie terminu odbioru ze składu rzeczy złożonych na skład, jeżeli termin taki został w umowie określony, 7) wzmiankę o tym, czy i w jakiej wysokości z rzeczami złożonymi na skład są związane cła, podatki lub inne opłaty oraz zabezpieczone prawem zastawu roszczenia domu składowego, z podaniem wysokości bieżącego składowego oraz należności ubocznych i wskazaniem odpowiednich pozycji taryfy składowego, 8) oznaczenie banku domicylowego, w którym wpłaca się kwoty przypadające na rzecz posiadacza dowodu składowego lub jego części. Obie części dowodu składowego można przenosić przez indos łącznie albo oddzielnie. Dopóki obie części są przenoszone łącznie, dopóty indos rewersu powoduje także przeniesienie warrantu. Umowa składu jest umową na podstawie, której przedsiębiorca składowy zobowiązuje się do przechowania oznaczonych rzeczy ruchomych. O umowie składu można mówić wtedy, gdy przedsiębiorca ma obowiązek pieczy nad powierzonymi mu rzeczami, nie może ich nabyć na własność, jest obowiązany zwrócić taką samą ilość rzeczy tego samego gatunku i takiej samej jakości. W przypadku braku spełnienia tego warunku nie będziemy mieli do czynienia z umową składu. Przedsiębiorca składowy odpowiada za szkodę wynikłą z utraty, ubytku lub uszkodzenia rzeczy w czasie od przyjęcia jej na skład do wydania osobie uprawnionej do odbioru, chyba że udowodni, że nie mógł zapobiec szkodzie, mimo dołożenia należytej staranności. Do jego obowiązków należy również dokonanie wszelkich niezbędnych czynności konserwacyjnych. Może on także rzeczy oddane mu na skład ubezpieczyć (z własnej woli lub gdy otrzymał takie zlecenie). Przedsiębiorca składowy powinien zawiadamiać składającego o zdarzeniach ważnych ze względu na ochronę praw składającego lub dotyczących stanu rzeczy oddanych na skład (chyba że zawiadomienie nie jest możliwe). Jeśli składana rzecz jest narażona na zepsucie a przedsiębiorca składowy nie może czekać na zarządzenie składającego, ma prawo, a gdy wymaga tego interes składającego - także obowiązek, sprzedać rzecz z zachowaniem należytej staranności. Obowiązków przedsiębiorcy składowego należy także umożliwienie składającemu obejrzenie rzeczy, pobranie próbek, dzielenie, łączenie i innych czynności w celu zachowania rzeczy w należytym stanie. Sam przedsiębiorca składowy również może łączyć rzeczy zamienne tego samego gatunku i tej samej jakości, należące do kilku składających ale za ich pisemną zgodą. Przedsiębiorca składowy nie ponosi odpowiedzialności za ubytek nie przekraczający granic określonych właściwymi przepisami, a w razie braku takich przepisów - granic zwyczajowo przyjętych. Umowa składu może zostać zawarta na czas oznaczony i nieoznaczony. Umowę składu zawartą na czas oznaczony uważa się za przedłużoną na czas nieoznaczony, jeżeli na 14 dni przed upływem terminu przedsiębiorca składowy nie zażądał listem poleconym odebrania rzeczy w umówionym terminie. Umowę składu zawartą na czas nieoznaczony przedsiębiorca składowy może wypowiedzieć listem poleconym, z zachowaniem terminu miesięcznego, jednakże nie wcześniej niż po upływie 2 miesięcy od złożenia rzeczy. Pomimo zawarcia umowy na czas oznaczony przedsiębiorca składowy może z ważnych przyczyn, w każdym czasie, wezwać składającego do odebrania rzeczy, wyznaczając jednak odpowiedni termin ich odebrania. Gdy

docsity.com

84

składający nie odbiera rzeczy pomimo upływu umówionego terminu przedsiębiorca składowy może oddać rzecz na przechowanie na koszt i ryzyko składającego. Może on jednak wykonać to prawo tylko wtedy, jeżeli uprzedził składającego o zamiarze skorzystania z przysługującego mu prawa listem poleconym, wysłanym nie później niż na 14 dni przed upływem umówionego terminu. Przedsiębiorcy składowemu na zabezpieczenie roszczeń i innych należności powstałych z tytułu umowy służy ustawowe prawo zastawu na rzeczach oddanych na skład, dopóki znajdują się u niego lub u osoby, która je dzierży w jego imieniu, albo dopóki może nimi rozporządzać za pomocą dokumentów. Roszczenia z tytułu umowy składu przedawniają się z upływem roku. Gdy zostały już odebrane rzeczy i to bez zastrzeżeń oraz gdy zapłacono wszystkie należności przedsiębiorcy składowego, to wówczas wygasają wszelkie roszczenia do przedsiębiorcy składowego z tytułu umowy składu z wyjątkiem roszczeń z tytułu niewidocznych uszkodzeń rzeczy, jeżeli składający, w ciągu siedmiu dni od odbioru, zawiadomił o nich przedsiębiorcę składowego.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome