Prawo karne wykonawcze - Notatki - Prawo karne - Część 2, Notatki'z Prawo karne. University of Warsaw
Ania870
Ania8704 March 2013

Prawo karne wykonawcze - Notatki - Prawo karne - Część 2, Notatki'z Prawo karne. University of Warsaw

PDF (580.9 KB)
12 strona
9Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
100%on 1 votesLiczba głosów
Opis
Notatki omawiające i analizujące prawo karne wykonawcze; organy postępowania wykonawczego.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 12
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

13

psychotropowych oraz skazani niepełnosprawni fizycznie-wymagający oddziaływania specjalistycznego,

zwłaszcza opieki psychologicznej, lekarskiej lub rehabilitacyjnej.

Wykonując karę w tym systemie uwzględnia się w postępowaniu ze skazanymi w szczególności potrzebe

zapobiegania pogłębianiu się patologicznych cech osobowości, przywracania równowagi psychicznej oraz

kształtowania zdolności współżycia społecznego i przygotowywania do samodzielnego życia. Warunki

odbywania kary przy takich skazanych dostosowuje się do tych zadań. Dotyczy to w szczególności

zatrudnienia, nauczania, zajęć kulturalno-oświatowych i sportowych.

Skazanych, którzy nie wymagają już oddziaływania specjalistycznego przenosi się do odpowiedniego systemu

wykonywania kary.

System zwykły art. 98 kkw.

W systemie zwykłym odbywają kare skazani nie zakwalifikowani do systemu programowego oddziaływania

ani do systemu terapeutycznego. Mają do nich zastosowanie wszystkie przepisy kkw. i regulaminu wykonania

kary pozbawienia wolności. Praca z tymi skazanymi obejmuje wszystkie rozwijane w zakładach karnych formy

oddziaływania przez pracę, naukę, zajęcia społeczno-wychowawcze, sportowe, oddziaływanie przez stosowanie

kar i nagród. Zasada okresowych ocen resocjalizacji odnosi się także do tych skazanych, a stwierdzone w tej

mierze postępy uwzględnia się przez stosowne awansowanie lub degradowanie skazanych w obrębie

poszczególnych typów zakładów karnych. W systemie tym jednak nie ma wymogu sporządzania

indywidualnych programów oddziaływania i okresowej oceny tych programów oraz korygowania ich w toku

realizacji.

4. Klasyfikacja skazanych

Klasyfikacja skazanych polega na podziale ich na grupy przez skierowanie skazanych do właściwego rodzaju i

typu zakładu karnego, systemu odbywania kary oraz poprzez odpowiednie rozmieszczenie ich wewnątrz

zakładu. Zadaniem klasyfikacji jest także zorganizowanie warunków odbywania kary i takie zabezpieczenie

zasad funkcjonowania z.k., aby zapobiegało wzajemnej demoralizacji skazanych i zapewniało skazanym

bezpieczeństwo osobiste, pozwalało na stosowanie względem skazanych zindywidualizowanych metod i

środków oddziaływania. Klasyfikacji skazanych dokonuje się mając na względzie w szczególności art. 82par2:

1) płeć, 2) wiek, 3) uprzednie odbywanie kary pozbawienia wolności, 4)umyślność lub nieumyślność czynu,

5)czas pozostałej do odbycia kary pozbawienia wolności, 6) stan zdrowia psychicznego i fizycznego, w tym

stopień uzależnienia od alkoholu, środków odurzających lub psychotropowych, 7) stopień demoralizacji i

zagrożenia społecznego, 8) rodzaj popełnionego przestępstwa.

Podstawą klasyfikacji są w szczególności badania osobopoznawcze.

Podstawę klasyfikacji skazanych stanowią:

1. treść podlegającego wykonaniu orzeczenia 2. uzasadnienie orzeczenia 3. przekazane przez sąd informacje dotyczące osoby skazanego 4. wyciąg z poprzednich akt wykonawczych skazanego 5. orzeczenie psychologiczno-penitencjarne

grupy i podgrupy klasyfikacyjne

dla celów klasyfikacji skazanych w regulaminie wykonania kary pozbawienia wolności przyjęto następujące

oznaczenia:

1. rodzaje zakładów karnych oznacza się literami

 zakład karny dla młodocianych – M

 z.k. dla odbywających karę po raz pierwszy – P

 z.k. dla recydywistów penitencjarnych – R

 z.k. dla odbywających karę aresztu wojskowego – W 2. typy zakładów karnych oznacza się cyframi

 z.k. typu zamkniętego – 1

 z.k. typu półotwartego – 2

 z.k. typu otwartego – 3 3. system wykonania kary oznacza się literami

docsity.com

14

 sys. Programowanego oddziaływania – p

 sys. Terapeutyczny – t

 sys. Zwykły – z skazani niebezpieczni pozbawieni wolności litera N

organy klasyfikujące skazanych

-sąd (merita lub sąd penitencjarny)

-komisja penitencjarna

sąd wydając wyrok skazujący na karę pozbawienia wolności może określić w wyroku rodzaj i typ z.k., w

którym kara ta będzie wykonana, a także orzec system terapeutycznego wykonania kary. 62kk.

art. 74par.1 kkw – zmiana określonego w wyroku rodzaju i typu zakładu, a także orzeczonego systemu

terapeutycznego wykonania kary mioże być orzeczona tylko przez sąd penitencjarny.

Komisja penitencjarna organ kolegialny działający w każdym zakładzie karnym, powoływany przez

dyrektora zakładu. KP dokonuje klasyfikacji skazanych gdy nie uczynił tego sąd w wyroku. Do zakresu

działania KP należy w szczególności:

 Podejmowanie decyzji o skierowaniu skazanego do właściwego z.k.

 Kierowanie skazanego do określonego systemu odbywania kary

 Ustalanie indywidualnych programów oddziaływania na skazanego

 Dokonywanie okresowych ocen postępów skazanego w resocjalizacji

 Wykonywanie innych zadań przewidzianych w ustawie

5. Prawa i obowiązki skazanych na karę pozbawienia wolności.

Podstawowe prawa skazanego wymienione są w art. 102 kkw. Ma on prawo w szczególności do:

a) Odpowiedniego ze względu na zachowanie zdrowia wyżywienia, odzieży, warunków bytowych, pomieszczeń oraz świadczeń zdrowotnych

b) Utrzymywania więzi z rodziną i innymi osobami bliskimi c) Korzystania z wolności religijnej d) Otrzymywania związanego z zatrudnieniem wynagrodzenia oraz do ubezpieczenia społecznego e) Kształcenia i samokształcenia oraz wykonywania twórczości własnej, a za zgoda dyrektora zakładu do

wytwarzania i zbywania wykonanych przedmiotów

f) Korzystania z urządzeń i zajęć kulturalno-oświatowych i sportowych, radia, telewizji, książek, prasy. g) Komunikowania się z obrońcą, pełnomocnikiem, właściwym kuratorem sądowym h) Zapoznawania się z opiniami , sporządzonymi przez administrację zakładu karngo, które są podstawa

decyzji wobec niego

i) Składania wniosków, skarg i próśb organowi właściwemu do ich rozpatrzenia j) Prowadzenia korespondencji, bez jej cenzurowania, z organami ścigania, wymiaru sprawiedliwości i innymi

organami państwowymi, samorządowymi oraz z Rzecznikiem Praw Obywatelskich.

Prawa gwarantujące odpowiednie warunki bytowe.

Art. 109 kkw – skazany otrzymuje trzy razy dziennie posiłki o odpowiedniej wartości odżywczej, w tym co

najmniej jeden posiłek gorący, z uwzględnieniem zatrudnienia i wieku skazanego, a w miarę możliwości także

wymogów religijnych i kulturowych oraz napój do zaspokajania pragnienia.

Art. 110 kkw – powierzchnia celi mieszkalnej, przypadająca na skazanego, wynosi nie mniej niż 3 metry

kwadratowe. Cele wyposaża się w odpowiedni sprzęt kwaterunkowy zapewniający skazanemu osobne miejsce

do spania, odpowiednie warunki higieny, dostateczny dopływ powietrza i odpowiednią do pory roku

temperaturę oraz oświetlenie odpowiednie do czytania i wykonywania pracy.

Art. 110a – skazany ma prawo posiadać w celi dokumenty związane z postępowaniem którego jest

uczestnikiem, artykułu żywnościowe i wyroby tytoniowe, środki higieny osobistej, przedmioty osobistego

użytku, listy oraz fotografie członków rodziny i innych bliskich osób, przedmioty kultu religijnego, materiały

piśmienne, notatki osobiste, ksiązki, prasę, gry świetlicowe.

docsity.com

15

Art. 111 kkw. – skazany otrzymuje do użytku, z zakładu karnego, odpowiednią do pory roku odzież, bieliznę

oraz obuwie, o ile nie korzysta z własnych. Skazany otrzymuje także pościel oraz środki do utrzymania higieny

i czystości w celi.

Art. 112 kkw – skazany korzysta a niezbędnego dla zdrowia wypoczynku, w szczególności z prawa do co

najmniej godzinnego spaceru i 8-godzinnego czasu przeznaczonego na sen w ciągu doby.

Prawo do łączności ze światem zewnętrznym.

Art. 105 kkw – skazanemu należy umożliwiać utrzymywanie więzi przede wszystkim z rodziną i innymi

osobami bliskimi przez widzenia, korespondencję, rozmowy telefoniczne, paczki i przekazy pieniężne, a w

uzasadnionych przypadkach za zgoda dyrektora zakładu karnego również przez inne środki łączności

Skazany cudzoziemiec może prowadzić korespondencję z właściwym urzędem konsularnym, a w razie braku

takiego urzędu-z właściwym przedstawicielem dyplomatycznym oraz korzystać z widzeń z urzędnikiem

konsularnym lub wykonującym funkcje konsularne pracownikiem przedstawicielstwa dyplomatycznego.

Art. 105a kkw- widzenie trwa 60 minut, w tym samym dniu skazanemu udziela się tylko jednego widzenia. W

widzeniu mogą uczestniczyć nie więcej niż dwie osoby pełnoletnie, liczba osób niepełnoletnich nie podlega

ograniczeniu. Osoby do lat 15 mogą korzystać z widzeń tylko pod opieka osób pełnoletnich. Widzenia

odbywają się pod nadzorem funkcjonariusza w sposób umożliwiający bezpośredni kontakt skazanego z osobą

odwiedzającą przy oddzielnym stoliku. W razie naruszenia przez skazanego lub osobę go odwiedzającą

ustalonych zasad odbywania widzenia, może być ono przerwane lub zakończone przed czasem.

Korespondencja skazanego podlega cenzurze lub zatrzymaniu przez administracje zakładu, jeżeli wymagają

tego względy bezpieczeństwa zakładu, o czym informuje się sędziego penitencjarnego i skazanego.

Skazany może prowadzić rozmowy telefoniczne na zasadach określonych w regulaminie, może także korzystać

na własny koszt z samoinkasującego aparatu telefonicznego. Zakres kontroli rozmów lub brak takiej kontroli

zależy od rodzaju i typu zakładu karnego. Otrzymywanie paczek i przekazów pieniężnych stanowi wyraz więzi

pomiędzy skazanym a jego rodziną lub osobami bliskimi, nie może on jednak otrzymywać w paczkach

przedmiotów których posiadanie w zakładzie karnym jest zabronione. Zawartość paczki podlega kontroli

dokonywanej w obecności skazanego.

Prawo do aktywności w czasie odbywania kary.

Art. 121 kkw – skazanemu w miarę możliwości zapewnia się świadczenie pracy.

-prawo do korzystania z urządzeń i zajęć kulturalno-oświatowych i sportowych, radia, telewizji, książek, prasy.

-prawo do kształcenia i samokształcenia ,wykonywania twórczości własnej

prawo do wolności religijnej.

Art. 106 kkw.-skazany ma prawo do wykonywania praktyk religijnych i korzystania z posług religijnych oraz

bezpośredniego uczestniczenia w nabożeństwach odprawianych w zakładzie karnym w dni świąteczne i

słuchania nabożeństw transmitowanych przez środki masowego przekazu, a także do posiadania niezbędnych w

tym celu książek, pism, przedmiotów. Skazany ma prawo do uczestniczenia w prowadzonym w zakładzie

karnym nauczaniu religii, brania udziału w działalności charytatywnej i społecznej kościoła lub innego związku

wyznaniowego, a także do spotkań indywidualnych z duchownymi kościoła. Duchowni mogą odwiedzać

skazanych w pomieszczeniach, w których przebywają. Korzystanie z wolności religijnej nie może naruszać

zasad tolerancji ani zakłócać ustalonego porządku w zakładzie karnym.

Obowiązki skazanego

Art. 5par2 – skazany ma obowiązek stosować się do wydanych przez właściwe organy poleceń zmierzających

do wykonania orzeczenia.

Art. 116 kkw. Skazany ma obowiązek przestrzegania przepisów określających zasady i tryb wykonywania kary,

ustalonego w zakładzie karnym porządku oraz wykonywania poleceń przełożonych i innych osób

uprawnionych, a w szczególności:

docsity.com

16

a) Poprawnego zachowania się

b) przestrzegania higieny osobistej i czystości pomieszczeń, w których przebywa.

c) niezwłocznego zawiadomienia przełożonego o chorobie własnej oraz o zauważonych objawach chorobowych

u innego skazanego.

d)poddania się przewidzianym przepisami badaniom, leczeniu, zbiegom lekarskim

e) wykonywania pracy, jeżeli przepisy szczególne, nie przewidują zwolnienia od tego obowiązku, oraz

wykonywania prac porządkowych w obrębie zakładu karnego.

f) dbałości o mienie zakładu karnego oraz instytucji lub podmiotu gospodarczego, w którym jest zatrudniony.

g) poddania się czynnościom mającym na celu identyfikację osoby

art. 116a kkw – skazanemu nie wolno:

a) uczestniczyc w grupach organizowanych bez zgody lub wiedzy właściwego organu

b) posługiwać się wyrazami lub zwrotami wulgarnym, obelżywymi albo gwarą więzienną

c) uprawiać gier hazardowych

d) spożywać alkoholu oraz używać środków odurzających lub substancji psychotropowych

e) odmawiać przyjmowania posiłków dostarczanych przez administrację zakładu karnego w celu wymuszenia

określonej decyzji lub postępowania

f)wykonywać tatuaży oraz zezwalać na ich wykonywanie na sobie

g)porozumiewać się z osobami postronnymi oraz osadzonymi w innej celi, jeżeli naruszałoby to ustalony w

zakładzie karnym porządek

h) samowolnie zmieniać celi mieszkalnej, miejsca przeznaczonego do spania, stanowiska pracy, i miejsca

wykonywania zleconej czynności

i) zmieniać wyglądu zewnętrznego w sposób utrudniający identyfikację (zgolenie, zapuszczenie, farbowanie

włosów)

metody i środki oddziaływania wychowawczego

oddziaływanie przez pracę

celem zatrudnienia skazanych jest resocjalizacja, którą w warunkach pozbawienia wolności osiąga się przez:

a)kształtowanie u skazanego nawyku pracy

b) nauczanie zawodu

c)zachowanie i rozwój sił fizycznych i umysłowych.

Art. 121 kkw – skazanego zatrudnia się na podstawie skierowania do pracy albo umożliwia się skazanemu

wykonywanie pracy zarobkowej w ramach umowy o pracę, umowy o dzieło, umowy zlecenia, umowy o prace

nakładczą lub na innej podstawie prawnej. Zatrudnienie skazanego nastepuje za zgodą i na warunkach

określonych przez dyrektora z.k.

Praca aby spełniała swoje role musi być produktywna, musi być zorganizowana z myślą o przyszłości

skazanego, powinna być połączona z wyuczeniem zawodu itp.

Art.122 kk – przy kierowaniu do pracy uwzględnia się w miarę możliwości zawód, wykształcenie,

zainteresowania i potrzeby osobiste skazanego.

Art. 122a kkw – skazanego instruuje się o sposobie wykonywania pracy , szkoli w zakresie przepisów bhp,

przepisów ppoż, oraz obsługi maszyn i urządzeń.

Z obowiązku pracy zwolnieni są skazani za przestępstwa popełnione z motywacji politycznej, religijnej lub

przekonań ideowych, a także skazani uznani przez lekarza za niezdolnych do pracy ze względu na stan zdrowia.

Miejsce zatrudnienia skazanych zależy od rodzaju i typu zakładu karnego, a także od rodzaju orzeczonej kary.

Skazani na karę dożywotniego pozbawienia wolności może wykonywać pracę wyłącznie na terenie zakładu

karnego,

Art. 123 kkw – praca skazanego jest odpłatna, zasady wynagrodzenia za pracę ustala się w porozumieniu

zawieranym przez dyrektora zakładu karnego lub w umowie zawieranej przez skazanego.

docsity.com

17

Art. 123a kkw – za prace porządkowe oraz pomocnicze wykonywane na rzecz jednostek organizacyjnych SW

lub za prace porządkowe na rzecz samorządu terytorialnego , w wymiarze nieprzekraczającym 90 godzin

miesięcznie, wynagrodzenie nie przysługuje.

Wynagrodzenie przysługujące skazanemu zatrudnionemu w pełnym wymiarze czasu pracy ustala się w sposób

zapewniający osiągnięcie co najmniej połowy minimalnego wynagrodzenia określonego na podstawie

odrębnych przepisów

Art. 124 kkw. – skazanemu zatrudnionemu odpłatnie na podstawie skierowania do pracy lub umowy o pracę

nakładczą przysługuje po roku nieprzerwanej pracy, w czasie odbywania kary pozbawienia wolności,

zwolnienie od pracy na okres 14 dni roboczych z zachowaniem prawa do wynagrodzenia, a skazanemu

zatrudnionemu nieodpłatnie 14 dni zwolnienia od pracy bez prawa do wynagrodzenia. Wymiar urlopu

wypoczynkowego przysługującego skazanemu zatrudnionemu na pdst. Umowy o pracę wynosi 18 dni

roboczych. Skazany w okresie urlopu wypoczynkowego lub zwolnienia od pracy korzysta z uprawnień do:1)

dodatkowego lub dłuższego widzenia, 2)dodatkowego zakupu artykułów żywnościowych i wyrobów

tytoniowych, 3) dłuższych spacerów, 4) pierwszeństwa lub częstszego udziału w zajęciach kulturalno-

oświatowych.

Art. 126 kkw – fundusz skazanego – ze srodków finansowych otrzymywanych przez skazanego gromadzi się

środki pieniężne, przekazywane skazanemu w chwili zwolnienia z zakładu karnego, przeznaczone na przejazd

do miejsca zamieszkania i na utrzymanie, do wysokości jednego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia

pracowników.

Art. 127 kkw – uprawnienia emerytalne – okresy pracy, za którą przysługuje wynagrodzenie, są okresami

składkowymi na zasadach określonych w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.

Skazany zwalniany z zakładu karnego, zatrudniany w czasie odbywania kary pozbawienia wolności otrzymuje

zaświadczenie o wykonywaniu pracy. Okresy wykonywania przez skazanego odpłatnego zatrudnienia wlicza

się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze.

Oddziaływanie przez nauczanie

Zmierza ono do wykorzystania okresu pozbawienia wolności do uzupełnienia braków w wykształceniu w

zakresie szkoły podstawowej a także zdobycia określonych kwalifikacji zawodowych lub przyuczenia do

zawodu.

Art. 130 kkw – w zakładach karnych prowadzi się nauczanie obowiązkowe w zakresie szkoły podstawowej i

gimnazjum, a także umożliwia się nauczanie w zakresie ponadpodstawowym i na kursach zawodowych.

Zawodowe szkolenie kursowe może być w całości lub częściowo odpłatne.

Pierwszeństwo w uzyskaniu możliwości objęcia nauczaniem w szkole ponadpodstawowej i na kursach

zawodowych mają skazani, którzy nie mają wyuczonego zawodu albo po odbyciu kary nie będą mogli go

wykonywać, a także nie ukończyli 21 roku życia.

Art.131 – skazani mogą za zgodą dyrektora z.k. uczyc się w szkołach poza obrębem zakładu karnego, jeżeli

spełniaja ogólne obowiązujące wymagania w oświacie publicznej, zachowują się poprawnie, nie zagrażają

porządkowi prawnemu. Dyrektor może także zezwolić skazanemu na udział w konsultacjach i zdawanie

egzaminów poza zakładem karnym.

W celu ułatwienia skazanym readaptacji po opuszczeniu zakładu karnego przyjmuje się że świadectwo

ukończenia szkoły i kursów otrzymują skazani według wzorów ogólnie obowiązujących, bez znaczenia że

uzyskali je w czasie odbywania kary pozbawienia wolności.

Oddziaływanie za pomocą zajęć kulturalno-oświatowych, społecznych i wychowania fizycznego.

Zadania: 1) kształtowanie społecznie pozytywnych postaw, 2) wpajanie zasad współżycia społecznego, 3)

oddziaływanie na uczucia i świadomość skazanego itp.

Art. 135 kkw – w zakładach karnych stwarza się skazanym warunki odpowiedniego spędzania wolnego czasu,

w tym celu organizuje się zajęcia kulturalno-oświatowe, wychowania fizycznego i sportowe oraz pobudza

aktywność społeczną skazanych.

W każdym zakładzie karnym prowadzi się zwłaszcza wypożyczalnie książek i prasy dla skazanych oraz stwarza

możliwość korzystania z urządzeń audiowizualnych w świetlicach i celach mieszkalnych. Korzystając z tych

urządzeń skazany nie może zakłócać ustalonego porządku w zakładzie.

docsity.com

18

Art. 136 – skazanym można zezwolić na tworzenie zespołów w celu prowadzenia działalności kulturalnej,

oświatowej, społecznej i sportowej. Dyrektor zakładu karnego może powołać rzeczników skazanych, w celu

powierzenia im zadań opiniotwórczych i konsultacyjnych.

Wychowanie fizyczne i zajęcia sportowe pozwalają na zachowanie zdrowia psychicznego i fizycznego,

zaspokajają potrzebę ruchu, łagodzą napięcia i konflikty. Podstawowe formy zajęć oświatowo-wychowawczych

są następujące: organizowanie dyskusji na aktualne tematy, działalność w świetlicy zakładu, programy

telewizyjne i seanse filmowe, czytelnictwo książek i prasy, działalność radiowęzła, organizowanie konkursów,

gazetek, wystaw, itp..

Oddziaływanie poprzez stosowanie nagród.

Art. 137 kkw – skazanemu wyróżniającemu się dobrym zachowaniem w czasie odbywania kary mogą być

przyznawane nagrody. Nagroda może być również przyznana skazanemu w celu zachęcenia go do poprawy

zachowania.

Art. 138 kkw – nagrodami są:

1. Zezwolenie na dodatkowe lub dłuższe widzenie 2. Zezwolenie na widzenie bez osoby dozorującej 3. Zezwolenie na widzenie w oddzielnym pomieszczeniu, bez osoby dozorującej 4. Zatarcie wszystkich lub niektórych kar dyscyplinarnych 5. Nagroda rzeczowa lub pieniężna 6. Zezwolenie na widzenie bez dozoru, poza obrębem zakładu karnego, z osobą najbliższą lub

osobą godną zaufania, na okres nie przekraczający jednorazowo 30 godzin

7. Zezwolenie na opuszczenie zakładu karnego bez dozoru, na okres nie przekraczający jednorazowo 14 dni

8. Pochwała 9. Zezwolenie na częstsze branie udziału w zajęciach kult-ośw, z zakresu wych. Fiz i sportu 10. Zezwolenie na odbywanie widzeń we własnej odzieży 11. Zezwolenie na otrzymanie dodatkowej paczki żywnościowej 12. Zezwolenie na dokonywanie dodatkowych zakupów art. Żywnościowych i wyrobów tytoniowych 13. Zezwolenie na telefoniczne porozumienie się skazanego ze wskazaną przez niego osobą na koszt

zakładu karnego

Zasady przyznawania nagród.

Art. 139 kkw – nagrody wymienione (tłustym drukiem) można przyznać skazanemu, którego postawa w czasie

odbywania kary uzasadnia przypuszczenie, że w czasie pobytu poza zakładem karnym będzie przestrzegać

porządku prawnego, po odbyciu przez niego co najmniej połowy tej części kary, po której mógłby być

warunkowo przedterminowo zwolniony.

Łączna liczba nagród wymienionych w punkcie 6 nie może przekroczyć 28 w ciągu roku.

Łączny czas trwania nagród wymienionych w punkcie 7 nie może przekroczyć 28 dni w roku.

Skazanemu odbywającemu karę dożywotniego pozbawienia wolności nagroda z punktu 6 lub 7 może być

przyznana po odbyciu co najmniej 15 lat kary. Przyznanie nagrody wymienionej w punkcie 6 lub 7 skazanemu

odbywającemu karę dożywotniego pozbawienia wolności, w zakładzie karnym typu zamkniętego, wymaga

zgody sędziego penitencjarnego. Nagrody wymienione w punkcie 6 lub 7 dyrektor zakładu karnego przyznaje z

urzędu lub na pisemny wniosek przełożonego skazanego. Skazanemu który korzystając z nagród wymienionych

w punkcie 6 lub 7 nadużył zaufania, a w szczególności nie powrócił do zakładu karnego w wyznaczonym

terminie, nie udziela się tych nagród przez okres co najmniej 6 miesięcy od udzielenia ostatniej nagrody. W

razie korzystania przez skazanego z nagród wymienionych w punkcie 6 lub 7 ma on obowiązek bezzwłocznego

zgłoszenia się do jednostki Policji, właściwej terytorialnie dla miejsca jego przebywania w okresie korzystania

z zezwolenia, w celu potwierdzenia miejsca pobytu.

Art. 141 kkw – w wypadkach szczególnie uzasadnionych warunkami rodzinnymi lub osobistymi skazanego

nagrody mogą być stosowane jako ulgi. Nie przyznaje się jako ulg nagród wymienionych w punkcie 6 lub 7.

Art. 141a – w wypadkach szczególnie ważnych dla skazanego można mu zezwolić na opuszczenie zakładu

karnego , na czas nie przekraczający 5 dni, w miarę potrzeby pod konwojem funkcjonariusza SW lub w asyście

innej osoby godnej zaufania. W stosunku do osadzonych w zakładzie karnym typu zamkniętego zezwolenia

udziela sędzia penitencjarny, a w wypadkach nie cierpiących zwłoki-dyrektor zakładu karnego.

docsity.com

19

Oddziaływanie przez kary dyscyplinarne.

Art. 142 kkw – skazany podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za zawinione naruszenie zakazów lub

nakazów wynikających z ustawy lub regulaminu lub innych przepisów.

Art. 143 kkw karami dyscyplinarnymi są:

1. Nagana 2. Pozbawienie wszystkich lub niektórych nie wykorzystanych przez skazanego nagród lub ulg albo

zawieszenie ich wykonania na okres do 3 miesięcy

3. Pozbawienie korzystania z udziału w niektórych zajęciach kult-ośw, sportowych na okres do 3 m-cy 4. Pozbawienie możliwości otrzymywania paczek żywnościowych na okres do 3 m-cy 5. Pozbawienie lub ograniczenie możliwości wykonywania zakupów art. Żywnościowych lub wyrobów

tytoniowych na okres do 3 m-cy

6. Udzielenie widzeń w sposób uniemożliwiający bezpośredni kontakt z osoba odwiedzającą na okres do 3 m-cy

7. Obniżenie przypadającej skazanemu części wynagrodzenia za pracę, nie więcej niż o 25%, na okres do 3 m-cy

8. Umieszczenie w celi izolacyjnej na okres do 28 dni

Karę z punktu 8 można wymierzyc skazanemu który popełnił przekroczenie naruszające w poważnym stopniu

obowiązującą w zakładzie karnym dyscyplinę i porządek. Kara ta podlega na osadzeniu skazanego pojedynczo

w celi oraz uniemożliwieniu mu kontaktu z innymi skazanymi. W trakcie jej odbywania skazanego pozbawia

się możliwości:

1. Korzystania z widzeń i samoinkasujących się aparatów 2. Korzystania ze sprzętu audiowizualnego i komputerowego 3. Bezpośredniego uczestniczenia wraz z innymi skazanymi w nabożeństwach, spotkaniach religijnych, i

nauce religii

4. Korzystanie z udziału w zajęciach kult-ośw, z zakresu kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem korzystania z książek i prasy

5. Dokonywania zakupów art. Żywnościowych i wyrobów tytoniowych 6. Otrzymania paczki żywnościowej w kwartale następującym bezpośrednio po kwartale w którym kara

została wymierzona

7. Uczestniczeniu w nauczaniu i zatrudnieniu poza celą 8. Korzystania z własnej odzieży, obuwia, wyrobów tytoniowych

Art. 145 kkw – wymierzając karę dyscyplinarną uwzględnia się stopień zawinienia i zasady indywidualizacji,

mając na względzie rodzaj i okoliczność czynu, stosunek do popełnionego przekroczenia, dotychczasową

postawę, cechy osobowości i stan zdrowia. Przed wymierzeniem kary wysłuchuje się obwinionego, zapoznaje

się z opinią wychowawcy, a także z zeznaniami świadków.

Art. 146 kkw – za jedno przekroczenie wymierza się tylko jedną karę dyscyplinarną. W przypadku gdy skazany

popełnił więcej przekroczeń, zanim został ukarany za którekolwiek z nich, wymierza się jedną karę,

odpowiednio najsurowszą.

Art. 147 – nie można wymierzyć kary dyscyplinarnej, jeżeli od dnia powzięcia przez przełożonego wiadomości

o popełnieniu przekroczenia upłynęło 14 dni lub od dnia popełnienia przekroczenia -30 dni. Nie można

rozpocząć wykonywania kary dyscyplinarnej po upływie 14 dni od jej wymierzenia.

Art. 148 kkw – wymierzoną karę dyscyplinarną wymierza się bezzwłocznie. Sędzia penitencjarny może

wstrzymać wykonanie kary dyscyplinarnej na czas potrzebny do wyjaśnienia okoliczności uzasadniających jej

wymierzenie, a także uchylić karę z powodu jej niezasadności lub przekazać sprawę dyrektorowi zakładu

karnego do ponownego rozpoznania.

Art. 149 kkw – jeżeli zostały ujawnione nowe fakty lub dowody nie znane przedtem, wskazujące na to że

ukarany jest niewinny, dyrektor zakładu karnego uchyla karę dyscyplinarną i uznaje ją za niebyłą.

Prze wymierzeniem kary umieszczenia w celi izolacyjnej zasięga się opinii lekarza lub psychologa;

W wypadkach uzasadnionych względami wychowawczymi można odstąpić od ukarania dyscyplinarnego

wykonanie wymierzonej kary zawiesić na okres do 3 miesięcy, zamienic ją na inną mniej dolegliwą lub karę

darować. Po upływie okresu zawieszenia karę uznaje się za wykonaną.

Kontakt skazanego ze światem zewnętrznym – było omówione wcześniej.

docsity.com

20

Praktyki i posługi religijne – omówione wyżej

Odroczenie i przerwa wykonania kary pozbawienia wolności.

Z odroczeniem mamy do czynienia, gdy skazany nie rozpoczął jeszcze jej odbywania. Postanowienie w

przedmiocie udzielenia przerwy może być wydane tylko wobec osoby, która rozpoczęła już odbywanie kary

pozbawienia wolności, niezależnie od tego czy w chwili orzekania przebywa w zakładzie karnym cz tez na

wolności.

Art. 150 kkw podstawa obligatoryjnego odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności jest choroba

psychiczna lub inna ciężka choroba uniemożliwiająca jej wykonanie. Za ciężką chorobę uznaje się taki stan

skazanego, w którym umieszczenie go w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jego

zdrowia poważne niebezpieczeństwo. Odroczenie następują do czasu ustania przeszkody.

Art. 151 kkw – fakultatywne odroczenie wykonania - sąd może odroczyć wykonanie kary pozbawienia

wolności na okres do 6 miesięcy, jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla skazanego lub jego

rodziny zbyt ciężkie skutki (np. koniecznośc ukończenia prac w polu, budowy domu, usuwanie szkód

spowodowanych klęskami żywiołowymi) . Można to także uczynić gdy liczba osadzonych w zakładach karnych

przekracza w skali kraju ogólną pojemność zakładów karnych, przy uwzględnieniu normy powierzchni

przypadającej na skazanego.

Art. 152 kkw. – jeżeli odroczenie wykonania kary nie przekraczającej 2 lat pozbawienia wolności trwało przez

okres co najmniej jednego roku-sad może warunkowo zawiesić wykonanie tej kary. Zawieszenie wykonania

kary nastepuje na warunkach określonych w art. 69-75 kk. sąd wykonawczy może zastosować wobec skazanego

dozór, nałożyć na niego określone obowiązki.

Podstawa udzielenia przerwy w odbywaniu kary

Podstawą obligatoryjnej przerwy w odbywaniu kary (153par.1) pozbawienia wolności mogą być te same

przesłanki, które stanowią o obligatoryjnym odroczeniu wykonania takiej kary – choroba psychiczna lub inna

ciężka choroba uniemożliwiająca wykonanie kary. Przerwa w wykonaniu kary może nastąpić tylko wówczas

gdy stan zdrowia skazanego nasuwa uzasadniona obawę o jego życie lub stwarza poważne zagrożenie dla jego

zdrowia. Sam fakt choroby skazanego nie jest wystarczającym powodem do orzeczenia przerwy w wykonaniu

kary, jeśli skazany może być leczony w szpitalu zakładu karnego, a jego życiu nie zagraża bezpośrednie

niebezpieczeństwo. Pobyt w takim szpitalu nie przerywa wykonania kary.

Podstawa fakultatywnej przerwy w odbywaniu kary (153par.2) pozbawienia wolności mogą być ważne

względy zdrowotne, rodzinne lub osobiste.

Kodeks przewiduje dwa okresy dopuszczalnej przerwy: 1)do czasu wyzdrowienia-w wypadku choroby

psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonanie kary, 2) na okres roku-gdy przemawia za

tym szczególny interes społeczny albo ważne względy zdrowotne i rodzinne. Nie można udzielic przerwy przed

upływem roku od dnia ukończenia poprzedniej przerwy i powrotu po niej do zakładu karnego, chyba że

zachodzi wypadek choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby skazanego albo inny wypadek losowy.

153par4 kkw-udzielając przerwy w wykonaniu kary sąd może zobowiązać skazanego do utrzymywania w

okresie tej przerwy kontaktu z sądowym kuratorem zawodowym w miejscu pobytu, niezmieniania bez jego

zgody miejsca pobytu, meldowania się we właściwej jednostce Policji.

Przepis art. 155 kkw pozwala na warunkowe zwolnienie skazanego bez ograniczeń jakie wynikają z art. 78 i 79

kk. tj. niezależnie od tego czy skazany odbył część kary, po której może nastąpić warunkowe zwolnienie na

ogólnych zasadach, ale przy spełnieniu następujących warunków:

 Skazany odbywa karę nie przekraczającą trzech lat pozbawienia wolności

 Przed udzieleniem przerwy odbył przynajmniej 6 miesięcy tej kary

 Korzystał z przerwy co najmniej przez rok Aby można było orzec warunkowe przedterminowe zwolnienie takiego skazanego muszą być spełnione

przesłanki z art. 77 i 78 kk – sąd musi dojść do przekonania, że istnieje dodatnia prognoza kryminologiczna co

do takiej osoby, oparta na ocenie postawy, właściwości i warunków osobistych, sposobu życia przed i po

popełnieniu przestępstwa oraz w czasie odbywania kary.

docsity.com

21

Art. 156 kkw – odroczenie wykonania kary sąd może odwołać w razie ustania przyczyny, dla której zostało

udzielone, lub w wypadku gdy skazany nie korzysta z odroczenia w celu, w jakim zostało udzielone, albo

rażąco narusza porządek prawny.

Postępowanie w przedmiocie orzekania o odroczeniu i przerwie w odbywaniu kary pozbawienia wolności.

Sądem właściwym do orzekania o odroczeniu wykonania kary jest sąd który wydał orzeczenie w pierwszej

instancji. może to być sąd rejonowy lub okręgowy, sąd powszechny lub wojskowy. W kwestii odroczenia lub

jego odwołania sąd wydaje postanowienie, na które służy zażalenie (skazanemu i prokuratorowi). Sądem

właściwym do orzekania o przerwie w odbywaniu kary pozbawienia wolności jest ten sąd penitencjarny, w

którego okręgu przebywa skazany. Sądem penitencjarnym jest sąd okręgowy. W stosunku do osób skazanych

przez sąd wojskowy-w sprawach zastrzeżonych dla sądu penitencjarnego orzeka wojskowy sąd garnizonowy.

W kwestii udzielenia przerwy lub jej odwołania sąd wydaje postanowienie, na które słuzy zażalenie

(skazanemu i prokuratorowi).

Warunkowe przedterminowe zwolnienie.

Art. 159 kkw – warunkowo zwolnionego sąd penitencjarny może w okresie próby oddac pod dozór kuratora

sądowego, osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, organizacji lub instytucji, do której działalności należy

troska o wychowanie, zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym, oraz nałożyć na niego obowiązki

określone w art. 72par1 k.k. (np.: informowania sądu lub kuratora o przebiegu okresu próby, przeproszenia

pokrzywdzonego, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, środków odurzających, poddania się

leczeniu)

Art. 160 kkw-sąd penitencjarny odwołuje warunkowe zwolnienie, jeżeli zwolniony w okresie próby popełnił

przestępstwo umyślne, za które orzeczono prawomocnie karę pozbawienia wolności bez warunkowego

zawieszenia jej wykonania. Sąd penitencjarny może odwołać warunkowe zwolnienie, jeżeli zwolniony w

okresie próby rażąco narusza porządek prawny, popełnił inne przestępstwo, uchyla się od dozoru, wykonywania

nałożonych obowiązków lub orzeczonych środków karnych.

Art. 161 kkw-o warunkowym zwolnieniu orzeka sąd penitencjarny, posiedzenie powinno odbyć się w zakładzie

karnym. Wniosek o warunkowe zwolnienie może złożyć także dyrektor zakładu karnego lub sądowy kurator

zawodowy.

Art. 162 kkw-sąd penitencjarny powinien wysłuchać przedstawiciela administracji zakładu karnego, a także

wysłuchać sądowego kuratora zawodowego, jeżeli składał wniosek o warunkowe zwolnienie.

Art. 163 kkw-w sprawach związanych z wykonaniem orzeczenia o warunkowym zwolnieniu oraz w sprawie

odwołania warunkowego zwolnienia właściwy jest sąd penitencjarny, który udzielił zezwolenia, a jeżeli

zwolniony pozostaje pod dozorem-sąd penitencjarny, w którego okręgu dozór jest wykonywany.

GRZYWNA - WYKŁAD NR 8

Realizacja kary grzywny w formie dobrowolnej.

Sąd pierwszej instancji właściwy do wykonania wyroku bezpośrednio po uprawomocnieniu się orzeczenia

skazującego na grzywnę lub po zwrocie akt z drugiej instancji kieruje ten wyrok do wykonania.

Art. 44 kkw- skazanego na grzywnę sąd wzywa do jej uiszczenia w terminie 30 dni. W razie bezskutecznego

upływu wyznaczonego terminu grzywnę ściąga się w drodze egzekucji.

Wezwanie skazanego do uiszczenia grzywny i kosztów powinno zawierać pouczenie o skutkach

niezastosowania się polecenia sądu, o ściągnięciu grzywny i kosztów w drodze egzekucji na koszt skazanego

oraz możliwości wykonania kary zastępczej w razie niemożności ściągnięcia grzywny w drodze egzekucji.

Realizacja kary grzywny w drodze egzekucji.

Egzekucję w zakresie grzywien, kar pieniężnych i kosztów sądowych wszczyna się na polecenie sądu. W razie

bezskutecznego upływu terminu do dobrowolnego uiszczenia grzywny lub odmowy zapłacenia grzywny po

wezwaniu skazanego na rozmowę i nierozłożeniu jej na raty, sąd wykonujący orzeczenie przesyła właściwemu

organowi egzekucyjnemu tytuł wykonawczy z poleceniem jego wykonania. Tytułem wykonawczym jest

prawomocny wyrok zaopatrzony klauzulą wykonalności, egzekucja kar grzywny należy zawsze do komornika

docsity.com

22

sądowego. Kkw przyjął zasadę (art.25) że egzekucję kary grzywny prowadzi się wg przepisów k.p.c., jeżeli

kkw nie stanowi inaczej. Odrębności związane z wykonaniem kary grzywny są jednak w kkw znaczne, dlatego

przepisy k.p.c. stosuje się posiłkowo.

Odroczenie i rozłożenie na raty kary grzywny.

Art. 49 kkw-sąd może odroczyć wykonanie grzywny albo rozłożyć ją na raty na czas nie przekraczający 1

roku, licząc od dnia wydania pierwszego postanowienia w tym zakresie, jeżeli natychmiastowe jej wykonanie

pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki.

Kkw przewiduje możliwość rozłożenia grzywny na raty nawet na okres do trzech lat w wypadkach

zasługujących na szczególne uwzględnienie, a zwłaszcza wówczas gdy wysokość grzywny jest znaczna.

Orzeczenie sądu w omawianym przedmiocie powinno być poprzedzone ustaleniem stanu majątkowego

skazanego i jego rodziny, wysokości faktycznych zarobków i dodatkowych dochodów, stanu zdrowia

skazanego, jego wykształcenia i posiadanego zawodu, itp. Zarówno w wypadku odroczenia kary grzywny jak i

rozłożenia jej na raty, ustawowe okresy odroczenia liczyc należy od daty pierwszego postanowienia w tej

kwestii, nie zaś od uprawomocnienia się wyroku.

Art. 50 kkw-sąd odwołuje odroczenie wykonania grzywny lub rozłożenia jej na raty, jeżeli ujawniły się nowe

lub poprzedni nieznane okoliczności, istotne dla rozstrzygnięcia (np.:skazany posiada już środki na zapłacenie

rat) Rozłożenie grzywny na raty można odwołać także wówczas, gdy skazany uchybił terminowi płatności

choćby jednej raty, chyba że wykaże iż nastąpiło to z przyczyn od niego niezależnych.

Orzekanie kary zastępczej.

Fakt niezrealizowania kary grzywny w jej pierwotnej postaci nie pociąga za sobą automatycznie zarządzenia

wykonania kary zastępczego pozbawienia wolności. Sąd może zastosować zamianę kary grzywny na:

 Pracę społecznie użyteczną

 Zastępczą karę bezwarunkowego pozbawienia wolności

 Zastępczą karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania

 Zastępczą karę pozbawienia wolności z zastosowaniem korzystniejszego dla skazanego przelicznika od przyjętego w wyroku.

Art. 45 kkw-zastępcza praca użyteczna-jeżeli egzekucja grzywny okaże się bezskuteczna lub z okoliczności

sprawy wynika że byłaby ona bezskuteczna, sąd może zamienić grzywnę nieprzekraczającą 120 stawek

dziennych, po uprzednim wyrażeniu zgody przez skazanego, na prace społecznie użyteczną, przyjmując że 10

stawek dziennych jest równoważnych miesiącowi pracy społecznie użytecznej. Pracę społecznie uzyteczna

określa się w miesiącach. Praca społecznie użyteczna polega na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej

pracy na cele społeczne wskazanej przez sąd w odpowiednim zakładzie pracy, placówce służby zdrowia, opieki

społecznej, organizacji lub instytucji niosącej pomoc charytatywna lub na rzecz społeczności lokalnej w

wymiarze od 20 do 40 godzin miesięcznie(art35par1 kk). ustalając wymiar godzin w stosunku miesięcznym

sąd kieruje się wskazaniami zawartymi w art. 53 k.k. poza tym skazany musi wyrazic zgodę na tę forme

wykonania kary. Zamiana kary grzywny na pracę społecznie użyteczną następuje w formie postanowienia, na

które skazanemu i prokuratorowi służy zażalenie.

Zastępcza kara bezwarunkowego pozbawienia wolności.

Art. 46 kkw-jeżeli skazany, mimo możliwości, nie uiści grzywny w terminie ani tez nie podejmie orzeczonej

zastępczej formy jej wykonania (praca społecznie użyteczna) i zostanie stwierdzone, że nie można jej wykonać

w drodze egzekucji, sąd orzeka wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności przyjmując, że jeden dzień

pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym. Kara zastępcza nie może przekraczać 12

miesięcy pozbawienia wolności, jak również górnej granicy kary pozbawienia wolności za dane przestępstwo, a

jeżeli ustawa nie przewiduje za dane przestępstwo kary pozbawienia wolności, górna granica zastępczej kary

pozbawienia wolności nie może przekroczyć 6 miesięcy.

Orzeczenie i wyegzekwowanie tej kary jest zawsze ostatecznością. Niemożność wykonania kary grzywny w

drodze egzekucji musi być stwierdzona stosownym protokołem komornika, sporządzonym zgodnie z

wymogami art. 809 k.p.c. bez tego dokumentu urzędowego nie można orzec wykonania kary zastępczej

pozbawienia wolności.

Wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności ustaje na skutek:

 Odbycia jej w całości lub umorzenia kary grzywny

 Warunkowego zawieszenia wykonania kary zastępczej lub warunkowego przedterminowego zwolnienia

docsity.com

23

 Odroczenia ściągnięcia grzywny lub rozłożenia jej na raty

Zastępcza kara pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania.

Art. 46 par.3 kkw-sąd może warunkowo zwiesić wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności na okres

próby, który wynosi od roku do 2 lat.

Dotyczy to zarówno kar zastępczych za grzywnę orzeczoną w systemie stawek dziennych, jak i za grzywnę

określoną kwotowo. Zawieszenie wykonania kary zastępczej opiera się na tych samych zasadach co

zawieszenie wykonania kary zasadniczej. Oznacza to, że muszą być spełnione przesłanki z art. 69 par 1 i 2 k.k..

(sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary gdy jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec

sprawcy celów kary, zawieszając wykonanie sąd bierze pod uwagę postawę sprawcy, jego właściwości i

warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa).

Zastępcza kara pozbawienia wolności z zastosowaniem korzystniejszego przelicznika od przyjętego w wyroku.

Ogólny przelicznik występuje w art. 46 kkw-sąd orzeka wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności

przyjmując, że jeden dzień pozbawienia wolności jest równoznaczny dwóm stawkom dziennym .

Art. 47 par.4 kkw-jeżeli skazany uiścił w wymaganym terminie ( 30 dni ) co najmniej połowę grzywny, a

egzekucja pozostałej części okazała się bezskuteczna, sąd orzekając wykonanie zastępczej kary pozbawienia

wolności może określić jej wymiar, stosując, zgodnie z art. 46, przeliczenie korzystniejsze dla skazanego od

przeliczenia przyjętego w wyroku.

Dobrodziejstwo art. 47 par. 4 kkw związane jest z dobrowolnym aktem zapłacenia co najmniej połowy grzywny

w jej materialnej postaci i faktyczną niemożliwością uiszczenia pozostałej części grzywny. Zaliczenie aresztu

tymczasowego na poczet grzywny nie stwarza takiej sytuacji, jest bowiem niezależne od woli skazanego.

Omawiany przepis wymaga stwierdzenia w postępowaniu egzekucyjnym, że nie mam możliwości

zrealizowania pozostałej części grzywny. Można przyjąć, że zastosowanie przelicznika, wg którego jeden dzień

zastępczego pozbawienia wolności jest równoważny trzem lub czterem stawkom dziennym, stanowiłoby

zadość art. 47 par.4.

Zwolnienie od kary zastępczej.

Od zastępczej kary pozbawienia wolności lub wykonywania pracy społecznie użytecznej-w trakcie ich

odbywania-skazany może się w każdym czasie zwolnić przez złożenie kwoty pieniężnej przypadającej jeszcze

do uiszczenia tytułem grzywny. Sąd w żadnym razie nie może odmówić przyjęcia od skazanego (lub jego

obrońcy czy rodziny) choćby części grzywny przypadającej jeszcze do uiszczenia

Umorzenie kary grzywny w całości lub w części.

Art. 51 kkw-jeżeli skazany, z przyczyn od niego niezależnych, nie może uiścić grzywny, a wykonanie tej

kary w innej drodze okazało się niemożliwe lub niecelowe, sąd może, w szczególnie uzasadnionych

wypadkach, grzywnę w całości lub części umorzyć; nie zarządza się egzekucji, jeżeli z okoliczności sprawy

wynika, że byłaby ona bezskuteczna.

Niemożność uiszczenia grzywny musi zaistnieć z przyczyn, na które skazany nie miał wpływu. Oznacza to, że

każda spowodowana świadomym działaniem skazanego zmiana jego sytuacji materialnej, powodująca

faktyczna niemożność uiszczenia lub przymusowego wyegzekwowania grzywny , uniemożliwia jej umorzenie.

W postanowieniu o umorzeniu grzywny sąd obowiązany jest wskazać przesłanki, jakie zadecydowały o

zastosowaniu tej formy zakończenia postępowania wykonawczego.

Niemożliwość lub niecelowość wykonania kary grzywny w jednej z przewidzianych form może być

następstwem zdarzeń bezpośrednio nie związanych z osobą sprawcy (np.:klęska żywiołowa) lub dotyczących

jego samego ( trwała utrata zdrowia, inwalidztwo)

Przepis ten może zostać zastosowany także w sytuacji, gdy skazany w terminie zrealizował część grzywny (po

okresie odroczenia lub w formie rat), a następnie znalazł się w sytuacji uniemożliwiającej zapłacenie pozostałej

części grzywny.

Decyzję z art. 51 musi zawsze poprzedzić postępowanie egzekucyjne i stwierdzenie niemożliwości ściągnięcia

grzywny w formie przymusowej.

docsity.com

24

KARA OGRANICZENIA WOLNOŚCI - WYKŁAD NR 7 Geneza kary ograniczenia wolności.

Jest przede wszystkim rodzajem kary umiejscowionym między pozbawieniem wolności a karą grzywny.

Zasady orzekania tej kary określają przepisy kodeksu karnego.

Art. 34 k.k.-jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa najkrócej miesiąc, najdłużej 12

miesięcy; wymierza się ja w miesiącach. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany: 1) nie może

bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu, 2) jest obowiązany do wykonywania pracy wskazanej przez

sąd, 3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary. Obowiązek wykonywania

pracy wskazanej przez sąd polega na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w

odpowiednim zakładzie pracy, placówce służby zdrowia, opieki społecznej, organizacji lub instytucji niosącej

pomoc charytatywną, w wymiarze od 20 do 40 godzin miesięcznie. Miejsce, czas, rodzaj lub sposób

wykonywania obowiązku pracy sąd określa po wysłuchaniu skazanego.

Art. 36 k.k.-wymierzając karę ograniczenia wolności sąd może oddać skazanego pod dozór kuratora lub osoby

godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo organizacji społecznej, do której działalności należy troska o

wychowanie, zapobieganie demoralizacji. Sąd może orzec wobec skazanego obowiązki: 1)przeproszenia

pokrzywdzonego, 2) wykonywania ciążącego na nim obowiązku łożenia na utrzymanie innej osoby,

3)powstrzymanie się od nadużywania alkoholu lub używania innych środków odurzających, 4) naprawienia

szkody w całości lub w części albo do uiszczenia świadczenia pieniężnego.

Warunkowe zawieszenie kary ograniczenia wolności.

Art. 69 k.k.-sąd może warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary ograniczenia wolności jeżeli jest to

wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do

przestępstwa.

Zawieszając wykonanie kary sąd bierze pod uwagę przede wszystkim postawę sprawcy, jego właściwości i

warunki osobiste, dotychczasowy sposób życia oraz zachowanie się po popełnieniu przestępstwa.

Art. 70 k.k.-zawieszenie wykonania kary następuje na okres próby, który biegnie od momentu

uprawomocnienia się orzeczenia i wynosi od roku do trzech lat.

Istota kary ograniczenia wolności, postacie kary ograniczenia wolności.

Społeczna i kryminologiczna użyteczność omawianej kary wynika z kilku jej charakterystycznych właściwości:

1. Jest to kara która zakłada określony proces oddziaływania na skazanego, 2. Jednym z podstawowych celów k.o.w. jest wzbudzenie w skazanym woli kształtowania jego społecznie

pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania

porządku prawnego. (art.53 kkw)

3. Możliwość oddania pod dozór, nałożenia obowiązków probacyjnych czyni z tej kary swoisty środek oddziaływania wychowawczego

4. Elastyczność – zdolność do indywidualizowania sposobu traktowania skazanego w czasie całego okresu wykonywania kary.

Skazany ma obowiązek pracować sumiennie oraz przestrzegać ustalonych w miejscu pracy porządku i

dyscypliny.

Art. 54 kkw.-karę ograniczenia wolności wykonuje się w miejscu zamieszkania lub zatrudnienia skazanego albo

w niewielkiej odległości od tego miejsca, chyba że ważne względy przemawiają za wykonaniem kary w innym

miejscu.

Sądem właściwym do wykonania kary ograniczenia wolności jest zawsze sąd rejonowy, w którego okręgu kara

jest lub ma być wykonywana, niezależnie od tego, w którym sądzie wydano wyrok przewidujący taką karę.

Postacie kary ograniczenia wolności wynikają z art. 34 k.k.

1) może ona polegać na nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne, wskazanej przez sąd w odpowiednim zakładzie pracy, placówce służby zdrowia, opieki społecznej itp.

2) W stosunku do osoby zatrudnionej sąd może orzec potrącenie od 10 do 25 % wynagrodzenia za pracę na rzecz Skarbu Państwa albo na cel społeczny wskazany przez sąd. W okresie odbywania kary skazany nie

może rozwiązać bez zgody sądu stosunku pracy.

Nadzór nad wykonywaniem kary ograniczenia wolności.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome