Współczesne kierunki pedagogiczne - Notatki - Współczesne kierunki pedagogiczne - Część 2, Notatki'z Socjologia Edukacji. University of Warsaw
Polanski_R
Polanski_R4 March 2013

Współczesne kierunki pedagogiczne - Notatki - Współczesne kierunki pedagogiczne - Część 2, Notatki'z Socjologia Edukacji. University of Warsaw

PDF (407 KB)
10 strona
3Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Notatki dotyczące zróżnicowania ideologicznego pedagogiki.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 10
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 10 pages
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 10 pages
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 10 pages
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 10 pages
Pobierz dokument

1

 Psych humanistyczna – odniesienie do różnych kategorii. Akcent na autentyczność, akceptację

bezwarunkową. Każdy czł traktowany jako pełnosprawny człowiek. Wychowawca – facylitator –

ktoś, kto ułatwia, nie narzuca. Dużo mówi się o wolności. Proces samorealizacji, samoakceptacji.

Teoria potrzeb Maslowa – podstawowe potrzeby fizjologiczne. Kategoria autonomii, samorealizacji.

KONCEPCJA Rogersa

Antypedagogika – rzecznikiem seksualności dziecka.

 psychoanaliza – Freuda. Miller – znaczenie perspektywy freudowskiej. Miller wprowadza pojęcie

CZARNEJ PEDAGOGIKI. W niej nie tkwi nic dobrego, zamach na dziecko jako podmiot, jako

człowieka. Czarna pedagogika pojawiła się w latach 70. ale przechodzi bez echa. „Zniewolone

dzieciństwo”, „Mury milczenia” – Miller.

 Uzasadnienie z zakresu antropologii kulturowej. M. Mead. Wychowanie przez kulturę.

Reich, Lowen – wywodzą się z psychoanalizy. Lowen – wątek cielesności.

Psychoterapia ciała – ciało często kojarzone z grzechem powinno się inaczej tłumaczyć.

HOLIZM – ujęcie holistyczne – całościowe.

Dziecko = człowiek. Dziecko całością – należy ujmować holistycznie. Człowiek rodząc się jest skończoną

całością, podlega procesom rozwojowym.

Człowiek rodząc się przynosi na świat swoje pierwotne JA jest bytem autonomicznym. Autonomia pojawia

się już w samym akcie narodzin. Narodziny są już decyzją dziecka. Fakt urodzenia jest już aktem wolności.

Wolność dana jest od razu. Dziecko niezależnie od wieku jest za siebie odpowiedzialne.

Człowiek jest konstruowany. Mamy zdolność do samostanowienia.

Wartość dzieciństwa – aktualizm (tu i teraz).

Nie wychowywać – wspierać. Skutkiem tego same dobre efekty, samodzielność, aktywność, tożsamość.

W momencie, kiedy proponujemy jakieś wychowanie – mamy do czynienia z „okaleczeniem” dziecka.

Każde oddziaływanie (kary, nagrody) stosowanie wychowania – to odzieranie dziecka z energii pozytywnej.

Antypedagogika – odrzucenie każdej wersji wychowania.

HOMO EDUCANDUS (twór abstrakcyjny ktoś, kto czeka na wychowanie – antypedagpodzy powiedzą, ze

nie istnieje ktoś taki)- I. Illich- despolaryzacja, likwidacja szkoły.

docsity.com

1

Odrzuca się wychowanie, bo jest ono AUTORYTARNE.

SCHOENEBECK – moralności nie powinno się narzucać. każda moralność zależy od czasu i miejsca

historycznego.

SCHOENEBECK:

 Wychowanie – przestarzała historycznie forma relacji. Powoduje nienawiść do siebie i do innych.

Każde wychowanie traktowane jako przymus.

 Przemoc fizyczna

 Przemoc psychiczna – wszystko, co by dorosły chciała narzucić dziecku. Jest to trucizna dla

wzajemnych stosunków.

 Nauczyciel – agentura adutyzmu, przeciwnik klasowy dziecka.

 Szkoła – bastion adultystycznego ucisku, więzienie czasu, upośledza zdolność człowieka do uczenia

się. Dziecko jest otwarte poznawczo i wcale nie chce żeby je czegokolwiek uczyć.

 Pedagogika – podtrzymaniem relacji góra dół. Czyli nierówności statusu. Jest niebezpieczną

powodująca nienawiść do siebie i społeczeństwa chorobą psychiczna. Pedagogika – społeczny

czynnik władzy.

Antypedagogika:

 prawa człowieka dla dzieci

 Farson sygnalizuje takie prawa:

 Prawo do samowychowania- stanowienia o sobie

 Prawo do działalności gospodarczej(m.in. prawo do brania kredytów)

 Prawo do wpływu na życie polityczne (wybory)

 Schoenebeck:

 Prawo do równości

 Prawo do obrony prawnej

 Prawa wyborcze (sprawowanie funkcjo w urzędach państwowych)

 Prawo do wyboru partnera życiowego (również seksualnego).

docsity.com

1

Wykład 01.04.2006r.

POSTMODERNIZM

1. Kłopoty z postmodernizmem

2. Modernizm, pomodernizm

Nowoczesność, ponowoczesność

3. Wzory osobowe

4. Perspektywa pedagogiczna

1. Kłopoty z postmodernizmem

Nie ma odpowiedzi, co to jest postmodernizm – jest wiele interpretacji. Problem z ulokowaniem zjawiska w

czasie.

Kiedy postmodernizm się zaczyna:

 pod koniec XIX w. wiąże się z pojawieniem się krytycyzmu kulturowego;

 R. Panwitz – 1917 – Kryzys kultury europejskiej

 J. F. Lyotard – 1979 – pojawia się książka. Autor po raz pierwszy używa pojęcia postmodernizm. Z

francuskiego – kondycja postmodernizmu – w polskim tłumaczenie – kondycja ponowoczesności.

Niektórzy autorzy - postmodernizm – przełom w kulturze

Niektórzy autorzy – postmodernizm – faza w kulturze drugiej połowy XX wieku

Niektórzy autorzy – postmodernizm – krytycyzm kulturowy.

F. Jamesom – dominanta w kulturze – to, co wiążemy z perspektywą postmodernizmu, co było już

wcześniej ale nie wybija się na plan pierwszy.

W latach 90. – E. Gellner – próba uchwycenia postmodernizmu spełzła na niczym. Ciężko zdefiniować

postm. To ruch pewna moda kulturowa.

Skąd problem ze zdefiniowaniem?

docsity.com

1

 Morawski – pojęcie postm jest wsposób odstręczający rozciągłe – nie ma ściśle określonych granic.

 Bodyjard – postm tkwi w nieostrości stylu. POSTMODERNIZM ZASADĄ JEST BRAK ZASAD.

Postm jest to detronizacja zastanych kategorii. Postm dialog miedzy różnymi tekstami kultury. Np. mamy

teksty kultury wysokiej i wchodzą one w dialog z kulturą popularną z kiczem. Sztuka ◄►kicz.

Wymieszanie jakości.

Postm rozwiązania eklektyczne (łączące różne wątki ze sobą, które nigdy przedtem nie były łączone). Postm

pomieszanie stylów.

CO JEST PRZYCZYNĄ POSTMODERNIZMU?

Efekt rozwoju kapitalizmu. Produkcja, wytwarzanie, konsumpcja – rzutuje na kulturę. Mamy do czynienia z

trzecią zmianą rewolucyjną.

Przejście z druku do elektronicznych mediów – szybkość obiegu informacji – to sprawia, że różne elementy

kultury mieszają się.

Jeśli przyjrzymy się kulturze zachodniej i kulturom prostym.

 Kultury proste – niestwarzające problemów odbiorcy – kultury MONOCHONICZNE.

Bezwarunkowy przekaz kultury (oczywistość, brak ambiwalencji, nie ma sprzeczności czy to czy to);

 Kultura współczesna – jest kulturą POLIFONICZNĄ. Pokazuje różne warianty życia – myślenia.

Ambiwalencja – niejednoznaczność. Wielość przekazów.

Kultura zawsze oddziałuje w dwóch kierunkach:

 sytuacyjny;

 merytoryczny.

Kultura rzutuje na tożsamość (problemy tożsamości).

Postm porównywany do tkaniny zszywanej z różnych kawałków.

2. Modernizm, pomodernizm

Nowoczesność, ponowoczesność

Niektórzy autorzy – nazwa postm to nazwa dla teorii. Postm to teoria, która opisuje świat ponowoczesny.

Modernizm – opisuje świat nowoczesny.

Modernizm = nowoczesność = oświecenie = rozum = epoka rozumu

docsity.com

1

RÓŻNICE MODERNIZM – POSTMODERNIZM

MODERNIZM POSTMODERNIZM

KULTURA

Traktowania jako CAŁOŚĆ. Ma hierarchię.

Rodzaj konstrukcji. Jest zbiorem reguł –

gwarancją stabilności w relacjach

społecznych. Jest konieczna. Ma charakter

porządkujący. Kanon kultury – z jednej

strony ma charakter scalający ludzi. Bez

tego nie ma wykształcenia. Oryginał i kopia.

Kultura to PROCES, proces zmian. Czy to ma

cel? Nie ma właściwie odpowiedzi.

Deleuze, Guattari – ryzomatyczność kultury –

RHISOME. Kultura ma charakter kłączowaty.

Nieprzewidywalność. Kopia bez oryginału –

wiele rzeczy jest wykreowanych. Bodyjard –

SIMULACRUM – jakości nierzeczywiste w

kulturze. Zaczyna się kreować nowe jakości.

Jest eklektyczna – wymieszanie wszystkiego.

PRAWDA

Prawda OBIEKTYWNA. Obiektywna

rzeczywistość. Obiektywny świat.

Wielka opowieść – możemy mieć swoje

racje, ale jest racja najwyższa.

Dominujący tekst kultury – pokazują nam,

czego mamy się trzymać. Można mówić o

różnych wariantach, ale jest jeden, który jest

nad nimi. METANARRACJA.

Nie ma prawdy obiektywnej. Jest wielość

prawd.

Wielość dyskursów. Wielość małych

opowieści. Mgławica dyskursów. Nie ma

czegoś takiego, co jest istotniejsze.

KONSENSUS

Ludzie dogadują się ustalają, porozumienie Jeśli porozumienie to na krótko

WIEDZA

docsity.com

1

Kumulatywna wersja wiedzy. Ludzkość

pokolenia na pokolenie przekazuje sobie to,

co dokonała a następne pokolenia dokładają.

Ustalenia i osiągnięcia. Postęp – jest jakiś

postęp. Wiemy więcej... Wiara w ideę

postępu. Istnieje zespół prawd uniwersalnych.

Jest coś, co jest punktem stałym.

Linearność – liniowość

Ciągłość

Arbitralna konwencja

Świat – centrum i peryferia

Nieciągłość wiedzy (żadne dokładanie).

Różne paradygmaty. Konkurencyjne

paradygmaty. Mamy do czynienia z krytyką

oświeceniowego rozumu.

Alinearność

Symultaniczność zdarzeń – równoczesność.

Wszystko dzieje się nagle. Rozplenienie sensu

– różne sensy, różne znaczenia. Migotanie

znaczeń.

Nie można powiedzieć, ze jest centrum jest

wiele punktów, zrezygnowanie z centrum.

Decentracja.

PEDAGOGIKA

Jakaś dominująca wersja pedagogiki. Ideał

wychowania.

Praktyki ogrodnicze – rozumienie

wychowania. Wychowanie to nic innego jak

rodzaj uprawy człowieka. Regulacja. Derida –

układ heliocentryczny. Chodzi o oświecenie

kogoś. Ten, kto wychowuje niesie i oświeca.

Wielość stanowisk. Edukacja – dyskurs w

określonym kontekście.

SPOŁECZEŃSTWO

Jest to CAŁOŚĆ. Arbiter, jeśli chodzi o cele o

kształcenie. Źródło prawd, kryterium

postępowania człowieka.

Społ typu SCJETAS – scalone tradycja,

regułami. Większa trwałość,

Myślenie o znaczeniu kodeksu etycznego.

Sumienie – zasady, wartości.

Lokalność, decentracja.

Społ typu KOMUNITAS – powstają, są

dynamiczne, ale za moment mogą się rozpaść.

Nie są długotrwałe.

Sumienie – indywidualne rozstrzygnięcia.

Virillo – powstaje filozofia prędkości. Życie

człowieka podróżą, byciem w podróży, ale cel

jest nieokreślony. Epizodyczność, brak

stałości.

docsity.com

1

WZORY OSOBOWE

Weber – wzór osobowy PIELGRZYMA.

Odczytanie przez człowieka powołania.

Pielgrzym wychodzi z określonego punktu i

wędruje do określonego punktu. Człowiek

określa sobie tożsamość.

Pielgrzym dąży do celu drogą najkrótszą.

Tożsamość to coś nam towarzyszy przez całe

życie.

Sceneria – Bauman– sceneria naszego życia

ulega zmianie, świat się zmienia.

Bauman – mamy do czynienia z kanwa –

stałość.

Świecka i religijna wersja pielgrzyma.

Ruchome punkty. Nie daje jednej wersji

osobowego wzorca. Bauman:

 wzór przejścia – koczownik

 wzór włóczęgi - powodem

konieczność

 wzór turysty – powodem chęć

 wzór spacerowicz – literatura XIX w.

ten kogo stać (centra handlowe)

 wzór gracza- wszystko może się

zdarzyć, gracz spryt, niestałość.

Wszystkie wzory zakorzenione w literaturze.

Jak rozumieć tę wielość wzorów? W istocie

jesteśmy równolegle tymi wszystkimi

wzorami. Przechodzenie od wzoru do wzoru.

Tożsamość – nieustannie konstruowana.

Wzory te wcale nie są wynalazkiem

współczesności, one zawsze istniały w

historii. nie można powiedzieć, ze któryś

wzór jest dominujący.

Przygodność, niekonieczność

Chaos – nie możność porządkowania świata,

brak zasad, regulacji.

Relatywizm, dysonans poznawczy,

ambiwalencja.

PEDAGOGIKA FEMINISTYCZNA

Z czym wiązać ped fem, z czego wyrasta?

Musi mieć cos wspólnego z ped emancypacyjna (emancypacja – wyzwolenie).

Pedagogika krytyczna – w jej obrębie 4 pola problemowe.

docsity.com

1

PED KRYT mówi o tym, że edukacja reprodukuje pewne jakości takie jak:

 nierówność statusu społ – ekonomicznego;

 nierówności obywatelskich (dominacja państwa) upaństwowienie myślenia;

 przemocy symbolicznej (gwałt symboliczny) – ped fem;

 sytuacji konsumpcji.

Szkoła uczy konsumpcji wiedzy – Raich.

Mamy do czynienia z rozwojem studiów kobiecych. Przyglądają się sytuacji kobiety z różnych dziedzin

(psych, socjologia).

Gendler:

 płeć kulturowa – koncentrują się tu studia kobiece

 sex płeć biologiczna

Kulturowe zróżnicowanie płci (dyferencja).

MIZOGYNIA – niechęć mężczyzn do kobiet (nawet nienawiść do kobiet) stosunek do kobiet ambiwalentny

(z jednej strony niechęć, z drugiej fascynacja).

SEKSIZM – tworzenie nieuzasadnionych różnic w traktowaniu płci, w słowie i w czynie.

Zwrócenie uwagi na to, że współczesna kultura to przykład na ANDROCENTRYZM – mężczyzna w

centrum.

Kwestia kobieca – kwestią polityczną.

Aronson – odmienność traktowania kobiet i mężczyzn to nieuświadomiona ideologia, ukryty program.

 System władzy – społeczne struktury dominacji –mechanizm władzy.

 Odmienność języka kobiet i mężczyzn (język k i m w przestrzeni społecznej np. słowa wulgarne).

 Język inkluzywny – nie dyskryminuje płci.

KATEGORIA STEREOTYPU I GRUPA MNIEJSZOŚCIOWA

Grupa mniejszościowa – osoby gorzej traktowane w danym społeczeństwie.

Kobiety specyficzną grupą mniejszościową – inne grupy raczej trzymają się razem, kobiety potrafią zdradzić

swoja grupę.

docsity.com

1

Stereotyp – w pierwszym znaczeniu oznaczał matrycę drukarską (twardy odcisk). Obecnie pewien

uproszczony obraz środowiska społecznego, przed osobistym doświadczeniem.

Stereotyp – zdeformowane postrzeganie. Przez stereotyp nie dostrzegamy różnic indywidualnych.

Stereotypy związane z płcią:

 dotyczące cech psychicznych

 dotyczące cech fizycznych

 dotyczące ról społecznych

 dotyczące zawodu.

NURTY FEMINIZMU

 feminizm LIBERALNY – powstały na przełomie XIX i XX w. tradycja anglosaska. Zwraca się

uwagę na sytuację prawna, dyskryminację w sferze publicznej. Chodzi o równość. Na początku XX

w. walczy się o prawa wyborcze, nauki, pracy, własność, rozwody przemoc. Zbyt duże zaufanie do

prawa. Nie wszystkie sytuacje daje się ująć prawnie.

 feminizm UMIARKOWANY – idzie się w stronę działania zwraca się uwagę na: molestowanie w

pracy, sytuacja w domu. Oczekiwania wobec państwa. Fem umiar próbuje uświadomić mężczyzn.

Podział funkcji kompetencji.

 feminizm RADYKALNY – akcent na kulturowe i filozoficzne ujęcie problemu. Przejście od akcji do

teorii. Różne nauki.

Opozycja:

Kobieta - mężczyzna

Ciało – umysł

Natura –kultura

Praktyka – teoria

Subiektywny – obiektywny

Wychowanie – szkoła – sytuacja dziewczynki chłopca w szkole, przedszkolu.

Ped fem – są badania macro i micro analityczne. Głównie nad socjalizacją i szkołą. Koncepcja Affirmanto –

solidarność więzi i szacunek, uznanie. Płeć – konkretyzowana sytuacyjnie. Równouprawnienie – uznaje się

różnice ale różne nie oznacza gorsze.

docsity.com

1

Edukacja chłopców – uwolnić od przymusu, dominacji (stawania ponad dziewczynkami).

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 10 pages
Pobierz dokument