Rynek ubezpieczeń finansowych w PL - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia
Konrad_88
Konrad_883 June 2013

Rynek ubezpieczeń finansowych w PL - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia

PDF (149.6 KB)
7 strona
566Liczba odwiedzin
Opis
Ekonomia: notatki z zakresu mikro e makroekonomii dotyczące rynku ubezpieczeń finansowych w Polsce.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 7
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Podgórna Olga

Temat pracy:Rynek ubezpieczeń finansowych w Polsce. Ubezpieczenia kredytu, zysku, kosztów stałych itp.

Do roku 1990 ubezpieczenia finansowe były zjawiskiem praktycznie nieznanym. Dopiero gospodarka rynkowa zmieniała podejście przedsiębiorstw do ubezpieczeń majątkowych. Kolejne lata, zwłaszcza druga połowa lat 90-tych, to okres najbardziej

dynamicznego rozwoju tego sektora usług ubezpieczeniowych. Coraz więcej podmiotów gospodarczych zaczęło wykazywać zainteresowanie instrumentami finansowymi, które

mogłyby zapewnić odzyskanie należności lub przyspieszyć realizację kontraktów. W odpowiedzi na zapotrzebowanie rynku w ofercie firm ubezpieczeniowych pojawiły się produkty określane mianem ubezpieczeń finansowych. Ubezpieczenia finansowe

określane jako urządzenie gospodarcze zapewniające pokrycie przyszłych potrzeb majątkowych, wywołanych u wszystkiego typu podmiotów - kredytodawców przez

nieotrzymanie od określonych kredytobiorców w ściśle określonych sytuacjach należności za udzielony przez kredytodawcę kredyt. W wąskim ujęciu rozumienie pojęcia ubezpieczeń finansowych opiera się na dwóch następujących założeniach:

- pierwsze założenie mówi o tym, że ryzykiem zabezpieczanym w ramach umowy ubezpieczenia jest niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie zobowiązania przez dłużnika, w

efekcie czego powstaje szkoda po stronie wierzyciela. - drugie założenie mówi o tym, że stroną, której interes jest zabezpieczany jest tylko i wyłącznie wierzyciel, na rzecz którego ma zostać wykonane zobowiązanie, a zakład

ubezpieczeń każdorazowo ma prawo do regresu w stosunku do dłużnika. Klasyfikacja ubezpieczeń finansowych wg ustawy o działalności Ubezpieczeniowej z

dnia 28 lipca 1990 r.:Grupa 14 - Ubezpieczenie kredytu w tym:

1) ogólnej niewypłacalności,

2) kredytu eksportowego, 3) spłaty rat,

4) kredytu hipotecznego, 5) kredytu rolniczego. Grupa 15 - Gwarancja ubezpieczeniowa:

1) gwarancja bezpośrednia, 2) gwarancja pośrednia.

Grupa 16 - Ubezpieczenie różnych ryzyk finansowych, w tym: 1) ryzyka zatrudnienia, 2) niewystarczającego dochodu,

3) złych warunków atmosferycznych, 4) utraty zysków,

5) stałych wydatków ogólnych, 6) nieprzewidzianych wydatków handlowych, 7) utraty wartości rynkowej,

8) utraty stałego źródła dochodu, 9) pośrednich strat handlowych poza ww.,

10)innych strat finansowych. Do roku 1995 ubezpieczenia grupy 14 i 15 wykazywały ogólną tendencję rosnącą,

jednak ich udział w składce przypisanej brutto działu ubezpieczeń majątkowych i pozostałych

osobowych nie przekroczył poziomu 1%. Pomyślna koniunktura na rynku ubezpieczeń finansowych w Polsce zaczęła się od roku 1995, ale nie we wszystkich późniejszych latach

udało się uniknąć wahań poziomu składki czy struktury portfela.

Polski rynek, w przeciwieństwie do rynków europejskich nie wykazuje jeszcze

znacznych cech koncentracji, jednak w ostatnich latach można wskazać kilka towarzystw ubezpieczeń zdobywających dominującą pozycję. Cały czas jednak rynek wykazuje odmienną

organizację strony podażowej w porównaniu z krajami europejskimi i rynkiem amerykańskim, gdzie sprzedaż ubezpieczeń kredytu, zwłaszcza kredytu kupieckiego, w znacznym stopniu została zdominowana przez specjalistyczne, zajmujące się wyłącznie

tego rodzaju działalnością firmy ubezpieczeniowe. W Polsce, poza firmą KUKE S.A., zajmującą się ubezpieczeniami kredytów eksportowych, przez wiele lat nie funkcjonowały

specjalistyczne firmy, oferujące tylko i wyłącznie ubezpieczania kredytów. Przełomem było pojawienie się w 1999 roku firmy Hermes Serwis Ubezpieczeń Kredytowych Sp. z o. o., początkowo prowadzącej działalność jako agent TU Allianz Polska S.A, a od maja 2003 roku,

na podstawie licencji wydanej przez ministra finansów, samodzielnie jako TU Euler Hermes S.A. W czerwcu 2003 roku zezwolenie na prowadzenie działalności ubezpieczeniowej

w Polsce otrzymał, drugi po firmie Euler Hermes światowy ubezpieczyciel kredytu, austriacki OKV Coface AG. Poza tymi przypadkami działalność w zakresie grupy 14 jest dla polskich ubezpieczycieli jedynie działalnością dodatkową, prowadzoną obok innych grup ubezpieczeń.

W przypadku gwarancji ubezpieczeniowych sytuacja przedstawia się podobnie - nie istnieje na polskim rynku firma, która zajmowałaby się tylko działalnością związaną z tą grupą

ubezpieczeń. Działalność gwarancyjna jest jedynie usługą finansową świadczoną przez firmy ubezpieczeniowe. Z tego powodu na rynkach światowych działalność ta prowadzona jest tak jak w Polsce - jako dodatkowa - przez firmy oferujące ubezpieczenia majątkowe.

W naszym kraju wśród towarzystw, które zajmują się prowadzeniem działalności w zakresie grupy 15 na szerszą skalę niż pozostałe, stając się liderami tego segmentu działalności

ubezpieczeniowej, można wymienić m.in.: Cigna, Warta, PZU, Allianz. Wśród ubezpieczeniowców nie ma zgodności, co do tego czy ubezpieczeniami

finansowymi są ubezpieczenia z wszystkich trzech wyżej wymienionych grup czy też

wyłącznie z grupy 14 i 15. Pojawiają się opinie, że jednak niektóre z rodzajów ryzyk w grupie 16 można byłoby zaliczyć do ubezpieczeń finansowych.

Podstawową cechą różniąca ubezpieczenia finansowe od innych jest prawo do regresu w stosunku do sprawcy szkody w przypadku wypłaty odszkodowania, dodatkowo prawo to może być wzmocnione odpowiednimi zabezpieczeniami majątkowymi.

Ubezpieczenia kredytu i gwarancje ubezpieczeniowe są produktami, których stosowanie jest pomocne przy efektywnym zarządzaniu ryzykiem w przedsiębiorstwie,

ustalaniu optymalnych warunków płatności w transakcjach krajowych i zagranicznych, a przede wszystkim przy budowaniu bezpiecznego portfela kontrahentów.

Od początku tego roku PZU SA uzyskał ponad 20 mln złotych przypisu składki

z ubezpieczeń kredytów hipotecznych. Większym zainteresowaniem cieszą się również gwarancje ubezpieczeniowe związane z funduszami Unii Europejskiej, do sierpnia br.

osiągnięto przypis składki w wysokości 10 mln z tytułu zawartych umów. Aby zrealizować marzenia o własnym lokum, wielu decyduje się na kredyt hipoteczny. Najwygodniejszym sposobem przejściowego zabezpieczenia kredytu jest ubezpieczenie.

Zainteresowanie ubezpieczeniami kredytów hipotecznych wynika z rosnącego popytu na kredyty mieszkaniowe.

Przy kredytach mieszkaniowych funkcjonuje kilka różnych polis. Część z nich to ubezpieczenia obowiązkowe, część dobrowolne. Są też rozwiązania, które trudno nazwać ubezpieczeniem, choć spełniają również taką funkcję:

• od ognia i zdarzeń losowych - ubezpieczenie obowiązkowe. Prawa z takiej polisy w drodze tzw. cesji praw z ubezpieczenia są przekazywane bankowi. Jeśli z domem coś się stanie,

wówczas bank odbierze to, co pożyczył, od firmy ubezpieczeniowej. Taką polisę trzeba opłacać przez cały czas spłaty kredytu;

• pomostowe - zabezpiecza interesy banku i obowiązuje do czasu, aż sąd wpisze hipotekę do

księgi wieczystej - zwykle trwa to 3-4 miesiące od zakończenia budowy domu czy odbioru mieszkania. Później, kiedy hipoteka jest już wpisana, ubezpieczenie pomostowe nie jest

potrzebne, ponieważ bank ma prawo zlicytować nieruchomość, w razie gdyby kredytobiorca przestał płacić raty. Koszty ubezpieczenia pomostowego ponosi kredytobiorca; jest to 0,85% kwoty kredytu rocznie. Składka naliczana jest co miesiąc lub co kwartał, do czasu aż

kredytobiorca dostarczy wypis z księgi wieczystej, z którego wynikać będzie, że hipoteka została wpisana. Część banków zamiast ubezpieczenia pomostowego stosuje inne rozwiązanie

- na tych kilka miesięcy podwyższa oprocentowanie o 0,5 lub nawet o 1,5%; • niskiego wkładu - najczęściej obowiązkowe. Dotyczy osób, które kredytują całą nieruchomość bez angażowania tzw. wkładu własnego. Zazwyczaj składka takiego

ubezpieczenia naliczana jest od kwoty kredytu przekraczającej 80% wartości nieruchomości. Jeśli więc ktoś chce kupić mieszkanie za 200 tys. i zaciągnąć na to kredyt w wysokości 200

tys. - wówczas zapłaci składkę ubezpieczenia od 40 tys. zł. Wysokość składki to najczęściej ok. 3,5%, więc w omawianej sytuacji - 1400 zł; • od bezrobocia - nieobowiązkowe. Banki proponują je jako opcję - czasem bonusem za to dla

klienta jest na przykład niższa prowizja. Wynika to oczywiście stąd, że jeśli klient się ubezpieczy, bank mniej ryzykuje. Zakres takich polis jest podobny w większości banków -

ubezpieczyciel najczęściej gwarantuje, że spłaci za kredytobiorcę, który stracił pracę, 12 rat (pod warunkiem, że ubezpieczony nie został zwolniony dyscyplinarnie); • na życie - wykupienie przez kredytobiorcę polisy na życie zwykle nie jest obowiązkowe,

choć niektóre banki życzą sobie tego w określonych sytuacjach. Jeśli zdarzy się, że kredytobiorca umrze, pozostające do spłaty zadłużenie zostanie spłacone przez

ubezpieczyciela, a ewentualna nadwyżka - przekazana rodzinie. Nie dojdzie więc do sytuacji, gdy bank będzie dochodził swoich praw od rodziny, co w skrajnej sytuacji może nawet doprowadzić do jej eksmisji. Koszt polisy na życie dla mężczyzny w wieku 30 lat i sumy

ubezpieczenia równej 200 tys. zł wynosi 500-1000 zł rocznie Oferta PZU SA jest alternatywną formą zabezpieczenia umowy kredytowej,

wyróżniającą się dostępnością i atrakcyjną ceną. Od początku 2006 roku PZU SA ubezpieczył ponad 36 tys. kredytów hipotecznych i z tego tytułu osiągnął przypis składki w wysokości ponad 20 mln złotych. Dynamika wzrostu składki przypisanej utrzymuje się na wysokim

poziomie - w lipcu w porównaniu do wyników osiągniętych w czerwcu wyniosła 109%. Z kolei dynamika wzrostu liczby ubezpieczanych ryzyk w tym samym ok resie podniosła się do

poziomu 121%. Tak dobre wyniki PZU SA zawdzięcza umowom generalnym zawartym z PKO BP w zakresie ubezpieczenia kredytów i pożyczek hipotecznych udzielanych klientom detalicznym, a także współpracy z BGŻ SA, którą rozpoczęto pod koniec maja br. oraz

Bankiem Polskiej Spółdzielczości i Bankami Spółdzielczymi, zrzeszonymi z Bankiem Polskiej Spółdzielczości SA. Udział w sukcesie ma również ubezpieczenie brakującego

wkładu własnego do kredytów hipotecznych udzielanych osobom fizycznym oraz unikalne ubezpieczenie kredytu hipotecznego Hipoteka Partner do momentu ustanowienia hipoteki dla MSP. W ostatnich miesiącach najszybciej rosła sprzedaż ubezpieczeń kredytów i pożyczek

hipotecznych udzielanych klientom detalicznym do momentu ustanowienia hipoteki. Od stycznia bieżącego roku zawarto przeszło 22 tys. umów ubezpieczeniowych. Pozycja PZU SA

na rynku ubezpieczeń kredytów hipotecznych jest z każdym miesiącem coraz lepsza, a dynamiczny rozwój tego segmentu ubezpieczeń sprawia, że stajemy się ważnym partnerem dla banków oferujących kredyty hipoteczne. Szacunkowy udział PZU SA w rynku

ubezpieczeń kredytów to 10%. Warto dodać, że udział ten sukcesywnie rośnie. Dostęp do funduszy unijnych przyśpieszył rozwój inwestycji w Polsce. PZU SA jako jeden z pierwszych

ubezpieczycieli sprostał oczekiwaniom przedsiębiorców i przygotował ofertę gwarancji ubezpieczeniowych, chroniących inwestycje współfinansowane ze środków pochodzących z

UE. Około 50% udzielanych przez PZU SA gwarancji jest związanych z funduszami Unii

Europejskiej. Dla podniesienia atrakcyjności oferty zmieniono ostatnio wzory gwarancji PZU SA, dzięki czemu stały się bardziej przystępne. Klient czeka na wystawienie gwarancji

jedynie 5 dni. W latach 1995 – 2000 składka przypisana brutto dla gwarancji ubezpieczeniowych wzrosła z 34,8 mln zł do 123,8 mln zł, co odpowiada średniej rocznej dynamice na poziomie 29%. W następnych latach rynek gwarancji ubezpieczeniowych uległ

stagnacji, na co wpływ miało osłabienie koniunktury. Od 2004 roku ponownie obserwuje się wzrost przypisu składki w tych ubezpieczeniach, który w 2006 r. osiągnął ponad 24%

dynamikę wzrostu w stosunku do roku 2005. Rośnie również udział w rynku gwarancji ubezpieczeniowych PZU SA. Obecnie przekracza on poziom 20%.

Ogólna definicja ubezpieczenia kredytu określa to pojęcie jako ubezpieczenie,

w którym zakład ubezpieczeń przejmuje część ryzyka związanego z nieotrzymaniem od określonych dłużników oraz w następstwie wystąpienia zdefiniowanych w umowie

ubezpieczenia zdarzeń - ekwiwalentu za udzielony przez kredytodawcę kredyt. Wyróżnia się następujące cechy charakterystyczne: ubezpieczeniem może być objęta tylko transakcja przeprowadzona na zasadach kredytowych, zakład ubezpieczeń i kredytodawca stanowią

strony umowy ubezpieczenia, zakład ubezpieczeń ponosi ryzyko braku świadczenia kredytobiorcy wraz z kredytodawcą, który posiada udział w ryzyku kredytowym, ten rodzaj

ubezpieczenia nie ma na celu zapłaty długu w terminie, lecz pokrywa stratę powstałą w następstwie braku płatności dłużnika, ubezpieczenie obejmuje tylko zdarzenia szczegółowo określone w umowie ubezpieczenia oraz umowa określa, jakiego rodzaju należności i od

jakich kredytobiorców są objęte ubezpieczeniem. Ubezpieczenie kredytu spełnia różnorodne funkcje: prewencyjną, stymulacyjną,

kompensacyjną oraz usługową. Funkcja prewencyjna jest związana przede wszystkim z funkcją usługową. Ma ona na celu ograniczanie ryzyka ubezpieczania kredytów przez zmniejszanie ryzyka kredytowego.

Funkcja stymulacyjna wyraża się w możliwości wpływania przez ten rodzaj ubezpieczeń na tempo i kierunek zmian gospodarczych. Ubezpieczenie kredytu służy m.in. promocji eksportu

i innych gałęzi gospodarki. Ponadto podnosi wiarygodność kontrahentów, których wierzytelności zostały ubezpieczone. Funkcja kompensacyjna jest uznawana za najważniejszą funkcję nie tylko ubezpieczenia

kredytu, ale ubezpieczeń w ogólności. Przejawia się ona w pokryciu strat ubezpieczonego kredytodawcy. Ze względu na charakter następstw zdarzenia objętego ubezpieczeniem

kredytu pewność i szybkość kompensacji odgrywa szczególną rolę. Funkcja kompensacyjna ma na celu również zapobieżenie kumulacji ryzyka. Funkcja usługowa służy temu samemu celowi co funkcja prewencyjna. Realizacja tej funkcji

wyraża się w udzielanej przez zakłady ubezpieczeń pomocy w zakresie podejmowania środków prawnych i ekonomicznych oraz prowadzenia windykacji należności od dłużników.

Zakłady ubezpieczeń w ubezpieczeniu kredytu kupieckiego posługują się z reguły ogólnymi warunkami ubezpieczenia kredytu kupieckiego. Klienci zakładów ubezpieczeń mają jednak możliwość negocjowania umowy indywidualnie, a ubezpieczyciele modyfikują warunki

ubezpieczenia w zależności od potrzeb konkretnego ubezpieczającego. Umowa ubezpieczenia kredytu kupieckiego zawarta może być w formie umowy z wierzycielem lub dłużnikiem. W

umowie zawartej między wierzycielem, który udziela kredytu kupieckiego, a dłużnikiem umieszczany jest często zapis, przewidujący, że warunkiem sprzedaży z odroczonym terminem płatności jest przedłożenie zabezpieczenia w formie polisy ubezpieczeniowej.

Tradycyjną formą ubezpieczenia kredytu kupieckiego jest ubezpieczenie całego portfela lub jego części. Jest to umowa z wierzycielem (kredytodawcą).

Ubezpieczenie od utraty zysku przeznaczone jest dla osób prawnych, jednostek organizacyjnych nie będących osobami prawnymi posiadających zdolność prawną, osób

fizycznych, prowadzących działalność gospodarczą, które prowadzą księgi rachunkowe

zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Ubezpieczenie to obejmuje ochroną zysk brutto, który ubezpieczający osiągnąłby z tytułu wytwarzania produktów lub sprzedaży

towarów i usług, gdyby prowadzona przez niego działalność gospodarcza w miejscu ubezpieczenia nie została przerwana lub zakłócona na skutek szkody w mieniu w następstwie zdarzenia objętego ubezpieczeniem mienia od ognia i innych zdarzeń losowych lub

wszystkich ryzyk. Każda poważniejsza szkoda powstała w majątku firmy ma - oprócz bezpośrednich następstw w postaci utraconego mienia - następstwa pośrednie tj. spadek mocy

produkcyjnych, utracony zysk itp. straty. Charakterystyczną cechą tego ubezpieczenia jest to, że nie występuje ono samoistnie. Zawsze bazuje na innym ubezpieczeniu z reguły na ubezpieczeniu od ognia, rzadziej na ubezpieczeniu maszyn od awarii. Jeżeli powstaje szkoda,

która powoduje przerwę w produkcji uruchamia się ubezpieczenie utraty zysku. Od tego momentu uruchamiającego polisę wzięła się druga nazwa tego ubezpieczenia - ubezpieczenie

przerw w produkcji (ang. business interruption). Ubezpieczenie od utraty zysku dotyczy dwóch wielkości ekonomicznych mających zasadnicze znaczenie dla funkcjonowania każdego podmiotu gospodarczego, tj. zysku

operacyjnego oraz kosztów stałych. Ubezpieczeniem jest objęta wyłącznie ta część zysku operacyjnego, jaką przedsiębiorstwo

osiągnęłoby w okresie trwania szkody przy założeniu niezakłóconej pracy (m.in. zysk zawarty w zniszczonych produktach gotowych i produkcji w toku a także w produktach, które nie uległy fizycznemu zniszczeniu, ale nie nadają się do sprzedaży, np. uległy zawilgoceniu w

wyniku akcji ratowniczej itp.) oraz koszty stałe poniesione w tym czasie. Ubezpieczeniem kosztów stałych działalności objęte są koszty stałe działalności ponoszone

na terytorium RP (pod warunkiem, że istnieje odpowiedzialność z tytułu ubezpieczenia mienia od ognia i innych zdarzeń losowych) poniesione w czasie przerwy lub zakłócenia działalności w wyniku powstałej szkody.

Do kosztów stałych podlegających ubezpieczeniu zaliczamy:

wynagrodzenia (łącznie z narzutami socjalnymi i pozostałymi kosztami dodatkowymi)

koszty najmu lub dzierżawy budynków (jeżeli na podstawie umowy istnieje obowiązek ich dalszego opłacania),

niezależne od obrotu podatki i opłaty (np. podatek od nieruchomości),

koszty energii elektrycznej (częściowo - zazwyczaj przyjmuje się, że koszty stałe stanowią 30% całkowitych kosztów energii elektrycznej).

Ubezpieczenie utraty zysku na skutek wystąpienia:

jednego ze zdarzeń losowych:

- pożaru - uderzenia pioruna - wybuchu

- upadku statku powietrznego

z możliwością rozszerzenia o:

- huragan, deszcz nawalny, - lawinę, śnieg, grad, - trzęsienie ziemi, zapadanie lub osuwanie się ziemi ,

- zalanie, - dym,

- uderzenie pojazdu, - huk ponaddźwiękowy.

jakiegokolwiek inne zdarzenie o nagłym, niespodziewanym charakterze i

niezależnym od woli Ubezpieczającego, które nie zostało wyłączone z ochrony ubezpieczeniowej "WARTA" S.A.

Ponadto umowa ubezpieczenia utraty zysku automatycznie obejmuje ubezpieczeniem

nakłady na zapobieżenie wystąpieniu szkody i ograniczenie spadku obrotów bez konieczności ubezpieczania ich pod oddzielną pozycją. Zrekompensowaniu podlegają jednak tylko te

wydatki uzasadnione ekonomicznie, poniesione w trakcie trwania szkody, które wpłynęły na zmniejszenie straty w obrocie (a w związku z tym w zysku brutto) oraz wydatki, które okazały się nieskuteczne (jeżeli były uzasadnione lub na ich poniesienie uzyskano wcześniej

zgodę ubezpieczyciela). Należy pamiętać, że zysk brutto podlegający ubezpieczeniu w ubezpieczeniu business interruption nie odpowiada jego wartości w ujęciu przepisów o

rachunkowości. Jeżeli ubezpieczenie utraty zysku zostało zawarte na odpowiednią dla potrzeb sumę ubezpieczenia oraz maksymalny okres odpowiedzialności to ubezpieczający może mieć gwarancję, że w razie wystąpienia szkody, dzięki otrzymanemu odszkodowaniu za poniesione

w okresie odpowiedzialności straty w zysku brutto, uzyska zbliżony wynik ekonomiczny do tego, jaki osiągnąłby w danym okresie, gdyby przerwa lub zakłócenie w jego działalności

gospodarczej w ogóle nie wystąpiło. Aby powstała szkoda rzeczowa powodowała uruchomienie odpowiedzialności odszkodowawczej ubezpieczyciela, z tytułu ubezpieczenia utraty zysku, musi być tego

rodzaju, iż powoduje zakłócenie lub przerwę w działalności ubezpieczonego przedsiębiorstwa, której skutkiem jest utrata przez przedsiębiorstwo określonych korzyści

(zysku). Na ogół podstawowym ubezpieczeniem majątkowym dotyczącym mienia przedsiębiorstwa jest ubezpieczenie od pożaru i innych zdarzeń losowych.(f3) Odpowiedzialność ubezpieczyciela z tytułu utraty zysku przedsiębiorstwa nie

następuje, jeżeli szkoda rzeczowa wystąpiła w okresie obowiązywania umowy z tytułu ubezpieczenia zysku, ale po wygaśnięciu ubezpieczenia z tytułu zdarzeń losowych.

Gdy umowa ubezpieczenia utraty zysku została zawarta przez przedsiębiorcę później niż umowa ubezpieczenia od zdarzeń losowych, to obie umowy ubezpieczenia powinny mieć ten sam okres ubezpieczenia.

Mienie przedsiębiorstwa, w którym wystąpiła szkoda rzeczowa, powinno znajdować się na terenie będącym w posiadaniu przedsiębiorstwa.

Od powyższej zasady stosowane są czasami wyjątki dotyczące mienia, które przez pewien okres przebywa poza miejscem oznaczonym w umowie ubezpieczenia, np. z powodu konieczności dokonania naprawy lub konserwacji a lbo remontu tego mienia poza miejscem

ubezpieczenia. Istnieje możliwość rozszerzenia zakresu ochrony ubezpieczeniowej w postaci

odpowiednich klauzul umownych obejmujących szkody powstałe w kooperacji z dostawcami lub odbiorcami, szkody powstałe w wyniku przerwania dostawy do przedsiębiorstwa odpowiednich postaci energii, takich jak woda, gaz lub energia elektryczna.

Ubezpieczenie od utraty zysku powinno pokryć zarówno poniesione przez przedsiębiorstwo koszty, jak i utracony zysk.

Ubezpieczenie od utraty zysku może obejmować także szkody zwane szkodami interakcyjnymi. Ubezpieczenie od utraty zysku dotyczyć może bowiem nie tylko szkody powstałej w zakładzie głównym przedsiębiorstwa, ale także w innych zakładach danego

przedsiębiorstwa czy całej grupy kapitałowej. Jeżeli w jednym zakładzie wystąpi szkoda rzeczowa i spowoduje ona wstrzymanie lub ograniczenie produkcji w pozostałych zakładach

czy przedsiębiorstwach grupy kapitałowej, to powstała w ten sposób strata w zysku brutto jest objęta ubezpieczeniem z tytułu zawarcia umowy ubezpieczenia od utraty zysku. W umowie ubezpieczenia od utraty zysku wyliczenie wartości szkody i wysokości

odszkodowania stosowane są dwa alternatywne modelowe rozwiązania występujące w prawie ubezpieczeniowym niemieckim i prawie anglosaskim. Między tymi dwoma systemami

występują pewne istotne różnice, z których najważniejsza sprowadza się do tego, że w modelu niemieckim stosowany jest okres wyceny, w ramach którego dokonuje się

ustalenia wartości ubezpieczenia, czyli kwoty zysku brutto przedsiębiorstwa, która powinna

być ubezpieczona. Ustalenie wartości ubezpieczenia ma na celu sprawdzenie, czy nie mamy do czynienia z niedoubezpieczeniem i czy wyliczenie wysokości zaistniałej szkody jest

adekwatne do straty poniesionej przez przedsiębiorstwo. Okres wyceny obejmuje zawsze od 12 do 24 miesięcy, w zależności od długości okresu obowiązywania umowy ubezpieczenia. Zagrożenia wynikające z ubezpieczeń finansowych są róźnorodne. Można powiedzieć,

że ubezpieczenie to jest zbudowane na będącej niestety w naszych warunkach na niskim poziomie moralności płatniczej. O tym, że cywilno i karno-prawne mechanizmy

wspomagające subiektywne prawa moralne są również nieskuteczne widać tzw. "gołym okiem". Rozliczne przykłady oszustw gospodarczych, bardzo słabe przygotowanie wymiaru sprawiedliwości do obrony interesów poszkodowanych przynoszą fatalne skutki dla naszej

gospodarki. Polscy ubezpieczyciele zajmują się właściwie wszystkim i ich własne doświadczenie pozwala stwierdzić, które sfery działalności przynoszą zysk, a które generują

stratę. Istnieje, więc ogromna potrzeba popularyzacji wiedzy na temat ubezpieczeń finansowych w celach zarówno szkoleniowo-dydaktycznych jak i bieżących operacyjnych. Rozwojowi rynku ubezpieczeń finansowych sprzyja ożywienie gospodarcze i członkostwo

w Unii Europejskiej. Coraz więcej Polaków optymistycznie patrzy na przyszłość i lepiej ocenia swoją sytuację materialną. Najbliższe lata będą okresem wielkiego rozwoju dla

ubezpieczeń finansowych. Narodowy Program Spójności na lata 2007-2013 przewiduje nowe fundusze dla polskich przedsiębiorstw. Oznacza to też nowe możliwości produktowe dla gwarancji ubezpieczeniowych. Według prognoz łączna wartość środków finansowych

zaangażowanych w realizację Narodowej Strategii Spójności w latach 2007-2013 wyniesie ok. 100 mld EUR, w tym ok. 60 mld EUR będzie pochodziło z funduszy strukturalnych i

Funduszu Spójności.

Bibliografia:

1. Kukiełka J., Poniewierka D., „Ubezpieczenia finansowe”, Branta 2003.

2. Holly R., „Ubezpieczenia finansowe i gwarancje ubezpieczeniowe”, Poltext 2004.

3. Ubezpieczenie kredytu: http://dom.gazeta.pl/prawo/1,77962,3828793.html

4. Ubezpieczenie od utraty zysku: http://www.gu.com.pl/index.php?option=com_content&task=view&id- 1145&itemid=148

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome