Psychologia kliniczna - Notatki - Psychologia - Część 3 , Notatki'z Psychologia. University of Wroclaw

Psychologia kliniczna - Notatki - Psychologia - Część 3 , Notatki'z Psychologia. University of Wroclaw

PDF (194.5 KB)
5 strona
2Liczba pobrań
701Liczba odwiedzin
Opis
W notatkach omawiane zostają zagadnienia z zakresu psychologii: psychologia kliniczna; depresja, psychozy funkcjonalne. Część 3.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 5
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

Psychologia kliniczna Wykład III (29.03.2009 r.) ……c.d. poprzedniego wykładu…….. Urojenia mogą występować samoistnie = psychoza urojeniowa. Zaburzeni efektywne + schizofrenia = parafrenia Uszkodzenia, zmiany w mózgu (mające etiologię organiczną) = zespół schizofreno podobny Terapia w schizofrenii:

1. Leki działają na objawy psychotyczne 2. Unika się leczenia szpitalnego (chyba, że jest to konieczne), gdyż powinien być

utrzymany kontakt z otoczeniem. Leczenie może odbywać się na oddziałach dziennych w szpitalu, gdzie chory poddawany jest terapii i leczeniu farmakologicznemu.

3. psychoterapia grupowa i indywidualna, ma na celu wzmocnienie nici łączącej człowieka z otoczeniem.

Schizofrenia wczesnodziecięca: Termin schizofrenia wczesnodziecięca jest przestarzałym terminem, przestano go używać z dwóch powodów:

1. reakcja awersyjna na próbę kontaktu to autyzm 2. człowiek, który od początku ma etykietkę schizofrenika, zostaje stygmatyzowany, a

przez to inaczej traktowany przez otoczenie, dlatego obecnie używa się terminu autyzm wczesnodziecięcy, który w późniejszym okresie może okazać się schizofrenią. Objawy: Dziecko na drodze zmysłowej (komunikacyjnej) nie zabiega o zainteresowanie rodziców, unika kontaktu zmysłowego z dorosłymi (np. kuli się przed dotykiem). Schizofrenia jest chorobą ludzi młodych, rozpoznaje się ją w wieku 30-45 lat, jeżeli ujawnia się później oznacza to, że wcześniej występowały niezauważone przez środowisko (swobodne np. artystyczne) rzuty chorobowe, po których nastąpiła remisja. Pierwsze rzuty chorobowe pojawiają się w wieku 16-19. Temat: Psychotyczne zaburzenia afektywne, psychozy funkcjonalneZ a b u r z e n i a n a s t r o j u = d e p r e s j a Rys. nastroju

nastrój podstawowy, to indywidualna krzywa nastroju, zależna od dziedziczenia

Rys. depresji jednobiegunowej (tzw. depresja I stopnia) nastrój podstawowy ulega wahaniom w jedną stronę, aż do osiągnięcia depresji, może mieć charakter regularny, lub nieregularny

Def. depresji jednobiegunowej: występują co najmniej 2 duże epizody depresyjne Rys. depresji dwubiegunowej

nastrój podstawowy ulega wahaniom w dwie strony, aż do osiągnięcia depresji i stanów hipomaniakalnych (manii, euforii), może mieć charakter regularny, lub nieregularny

Def. depresji dwubiegunowej: występują co najmniej 1 epizod maniakalny i występowały epizody depresyjne

nastrój podwyższony

nastrój obniżony

 kontakty z ludźmi poszukiwane, bogate życie towarzyskie

 większe tempo działania (chodzenia, jedzenia)

 popędowość wzrasta  szybkie reakcje na bodźce  stosunek do przyszłości pozytywny i

sensowny  szybie podejmowanie decyzji  ogólne samopoczucie dobre  wysoka samoocena  zaufanie w siebie, w sukces swojego

działania, oczekiwanie sukcesów

 izolowanie się od ludzi, unikanie kontaktu z nimi

 coraz wolniejsze tempo działania (codzienne czynności)

 maleje popędowość  reakcje na bodźce wolniejsze  negatywny stosunek do przyszłości,

poczucie bezsensu  kłopoty z podejmowaniem decyzji  ogólne samopoczucie złe  niska samoocena  brak wiary we własne siły,

możliwości, sukcesy  depresja endogenna (wewnętrzna) – wywołana niezależnie przez organizm

depresja reaktywna (choroba duszy) – jest reakcją na trudną psychologicznie

sytuację życiową.

Na nastrój podstawowy nakładają się różne reakcje związane z sytuacją życiową, np. sukces sprawia, że nastrój podstawowy się podwyższa, porażka wpływa na obniżenie nastroju podstawowego. Sytuacja życiowa zależy od indywidualnej oceny i systemu wartości. Przyczyną depresji są utraty wartości (np. władzy, majątku, bliskiej osoby) i przekonanie o nieodwracalności utraty. Depresja reaktywna ustępuje, gdy przestaje działać czynnik który ją wywołał (np. następuje pogodzenie się ze śmiercią bliskiej osoby). Reakcje na utratę wywołują:

1. żałobę patologiczną – nigdy nie dochodzi do pogodzenia się z nową sytuacją, od dojrzałości emocjonalnej osoby zależy to czy dojdzie do zachowań ambiwalentnych (tzn. wywołanie reakcji obronnych na nową sytuację, np. może to być noszenie w sobie części osoby, która odeszła)

2. żałobę prawidłową – trwa nie dłużej niż 1 rok, w tym czasie dochodzi do przebudowy systemu wartości

Depresja w postaci obniżenia nastroju:  autoagresja (myśli autodestrukcyjne, myśli i działania samobójcze)  bardzo głęboki smutek i ból  urojenia  apatia (zanik motywacji, brak działania również podczas myśli samobójczych, gdyż człowiek w głębokiej depresji nie jest w stanie podjąć próby samobójczej, najbardziej krytyczne momenty mogące zakończyć się samobójstwem to wchodzenie i wychodzenie z depresji, wtedy człowiek ma motywację)

Depresja w postaci pobudzeniowej:  rozdrażnienie, pobudzenie ruchowe (tzw. szał), otoczenie nie rozpoznaje tych objawów jako depresji  duże ryzyko samobójstwa

stany subdepresyjne (dystymiczne) – to odchylenie od nastroju prawidłowego, ale

nie przybiera to formy depresji. Stany dystymiczne nie są stanami psychotycznymi, gdyż człowiek ma zachowaną realną ocenę. Takie stany trwają długo (co najmniej 2 lata) i obniżają tempo działania. Objawy dystymi:

1. zaburzenia snu (wczesne budzenie, trudności z zasypianiem, stałe uczucie zmęczenia i senności)

2. utrata wagi ciała 3. zakurczenie procesów fizjologicznych (zaburzenia cyklu) 4. ustawiczne poczucie zmęczenia 5. pojawiające się bóle 6. nieumiejętność cieszenia się ze zwykłych spraw, przeżywania satysfakcji 7. obniżenie tempa życia 8. zaniedbanie (higieny, wyglądu) 9. pesymizm 10. nieradzenie sobie ze zwykłymi czynnościami życiowymi 11. poczucie winy

Różnica pomiędzy dystymią a depresją; depresja – czerń, rozpacz, potępienie samego siebie, obarczanie samego siebie dystymia – dominuje poczucie krzywdy, pretensji do otoczenia, chęć odwetu  depresja atypowa – charakterystyczna dla dzieci i młodzieży, ma nietypowy przebieg,

nie ma smutku, rozpaczy tylko np. negatywizm, zachowania buntownicze, nieposłuszeństwo, lenistwo.

Depresja = zaburzenia nerwicowe = rezygnacja

Nie ma gorszej reakcji niż wywieranie presji na osobę depresyjną, zmuszanie jej do czegoś. Depresja może przybierać różne maski, np. somatyczną, zaburzenie psychiczne może przejawiać się na poziomie biologicznym (np. wyłączenie układu immunologicznego).  Depresja sezonowa – wywołana brakiem słońca, gdyż promienie słoneczne pobudzają

w organizmie człowieka produkcję czynników endogennycj (tj, dopomina, serotonina) odpowiedzialnych na dobry nastrój. Brak słońca powoduje obniżenie dobrego nastroju.

L e c z e n i e d e p r e s j i : Reaktywna – psychoterapia (w głębokiej trzeba stosować leki) Endogenna – farmakologicznie

1. substancje działające na biochemię mózgu i poprawiające nastrój. Mają one działanie dwustronne biochemia nastrój

2. psychoterapia w przypadku lżejszych depresji, bo przy głębokich nie ma z pacjentem kontaktu

3. metody odwołujące się do metody behawioralno-poznawczej (depresja jest rezultatem depresyjnego widzenia świata) Beck.

Depresja dwubiegunowa przyjmuje 2 warianty: I – od nastroju prawidłowego co jakiś czas następują odchylenia w stronę gwałtownego obniżenia nastroju, lub gwałtownej manii. II – cyluofermia tzw. typ cykliczny – fazy depresji i manii są łagodniejsze, niż w przypadku depresji 1 biegunowej.

 Biegun hipomaniakalny daje poczucie stanu euforii – co powoduje bezustanną aktywność, snucie wielu nierealnych planów, bezkrytycyzm, poczucie, że wszystko się może, takie stany prowadzą do wyczerpania organizmu i mogą doprowadzić do śmierci.

 Euforia występuje w stanach moriatycznych – spowodowanych urazem mózgu, który nie znika.

 W depresji endogennej stan euforii nie jest prawdziwy, gdyż szybko znika na skutek pojawiających się trudności.

W depresji ból jest tak głęboki, że włącza się mechanizm biologiczny, wydzielają się endorfiny, co wprawia organizm w błogostan. Podwyższony poziom endorfin obniża sprawność układu odpornościowego, stąd osoby depresyjne często zapadają na choroby nowotworowe. Psychologiczne mechanizmy obronne:

1. zaprzeczenia – w trudnych sytuacjach zaprzeczamy istnieniu tych sytuacji, co może mieć działanie psychotyczne

2. formacja reaktywna – w sytuacjach szczególnie bolesnych następuje zmiana znaku emocji z negatywnej na pozytywną, właśnie z takim mechanizmem mamy do czynienia w stanach maniakalnych.

Depresje wywołują czynniki psychogenne i somatyczne, tylko w różnych proporcjach, dlatego obowiązuje teoria dwuczynnikowa.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome