Faktoring - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia
Konrad_88
Konrad_883 June 2013

Faktoring - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia

PDF (59.2 KB)
3 strony
500Liczba odwiedzin
Opis
Ekonomia: notatki z zakresu mikro e makroekonomii dotyczące faktoring czyli jedna z form finansowania należności od odbiorców.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Faktoring jest jedną z form finansowania należności od odbiorców

1

Faktoring jest jedną z form finansowania należności od odbiorców. Nic można go jednak zaliczyć do kredytów, ponieważ umowa faktoringowa nie powoduje powstania zobowiązania,

a tylko przeniesienie (cesję) stwierdzonej fakturą należności korzystającej z faktoringu firmy na rzecz banku lub innej wyspecjalizowanej firmy zwanej faktorem. Wynagrodzeniem faktora jest pobierane z góry oprocentowanie w formie dyskonta, zależne od terminu płatności

(zazwyczaj do 60 dni), oraz ewentualnie prowizja. Umowa faktoringu jest zawierana na pewien określony czas (zwykle do l roku), określana jest w niej także maksymalna kwota

wykupionych jednocześnie wierzytelności faktoranta, (kwota ta nazywana jest limitem faktoringowym) Limit ten odnawia się w miarę płacenia przez dłużników za poprzednio wykupione wierzytelności. Umowa określa również minimalną kwotę pojedynczej faktury

objętej wykupem. W praktyce występują dwa rodzaje faktoringu: faktoring pełny, w którym faktor przejmuje pełne ryzyko związane z odzyskaniem wierzytelności od dłużnika (i nie ma

w tym względzie regresu w stosunku do faktoranta), oraz faktoring niepełny, gdzie faktorowi przysługuje prawo do regresu w stosunku do faktoranta w przypadku gdy dłużnik nic spłaca wierzytelności w określonym terminie. W tym wypadku faktorant musi zapłacić całą kwotę

faktorowi i samemu zająć się windykacją należności od dłużnika. Oczywiście korzystniejszym dla firmy wariantem jest faktoring pełny, jednak wiąże się on z większymi

kosztami (faktor oczekuje premii za większe ryzyko). Poza tym w praktyce banki niechętnie zawierają umowy faktoringu pełnego (muszą w tym celu sprawdzać kondycję finansową każdego objętego nim odbiorcy), dlatego większość stanowią umowy faktoringu niepełnego.

Mimo wszystko faktoring jest bardzo wygodnym źródłem finansowania bieżącej działalności dla małej i średniej firmy.

Usługa faktoringu przyczynia się w głównej mierze do udrożnienia płynności finansowej w

firmie. Wpływa też na likwidację opóźnień płatniczych, dzięki czemu umożliwia skuteczniej zaplanować przyszłe przepływy gotówki.

W odróżnieniu od innych form finansowania działalności gospodarczej, faktoring umożliwia przedsiębiorcy szybki dostęp do środków, zamrożonych w należnościach od odbiorców. Bez

faktoringu, właściciel musiałby czekać na swoje płatności nierzadko tyle, ile wynoszą terminy płatności na wystawianych przez niego fakturach. W ten sposób, klient może uzyskać

określoną procentowo wartość faktury, już w ciągu dwóch dni od jej wystawienia, co można porównać jedynie ze sprzedażą gotówkową.

Faktoring okazuje się pomocnym źródłem finansowania, na rynku mało jest bowiem podmiotów, które mogą wynegocjować zarówno z dostawcami, jak i odbiorcami takie same

lub choćby zbliżone terminy płatności. A tylko w ten sposób skonstruowana zależność umożliwiłaby regulowanie zobowiązań z tytułu dostaw, spływającymi regularnie należnościami ze sprzedaży.

Zastosowanie faktoringu może więc paradoksalnie obrócić problem braku płynności w przewagę konkurencyjną. Wydłużając termin płatności, możliwe jest bowiem uzyskanie

lepszych cen od swoich dotychczasowych odbiorców, jak również pozyskanie nowych. Z drugiej strony, gdy płacimy szybciej naszym dostawcom możemy często liczyć na atrakcyjne rabaty.

Warto podkreślić, że korzystanie z faktoringu nie wiąże się ze spłacaniem uzyskanego

finansowania przez firmę, gdyż spłaca je odbiorca, płacąc za faktury. Koszty tej usługi składają się na prowizję naliczaną od wartości faktur i odsetek od udzielonego finansowania.

2

Faktoring ułatwia również przedsiębiorcom współpracę z kontrahentami zagranicznymi oraz

pozwala na przejęcie od klienta ryzyka wypłacalności odbiorców w przypadku faktoringu bez regresu.

Faktoring nie tylko zapewnia szybki dostęp do finansowania, ale również stanowi kompleksowy produkt wspomagający bieżące zarządzanie przedsiębiorstwem w zakresie

sprzedaży, finansów oraz ryzyka prowadzonej działalności. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu usług dodatkowych, które mają przede wszystkim wpływ na dyscyplinę

płatniczą dłużników. Najczęściej stosowane w praktyce usługi dodatkowe to: prowadzenie przez faktora działań

przedwindykacyjnych w imieniu faktoranta, przeprowadzenie procesu windykacji należności przez faktora, zarządzanie wierzytelnościami, sporządzanie okresowych raportów o kondycji

finansowej aktualnych oraz potencjalnych dłużników. Jednak część firm skarży się, że zakres usług dodatkowych oferowanych przez faktorów jest

nieadekwatny do ich potrzeb. Firmy potrzebują bowiem regularnych informacji ekonomiczno- finansowych na temat obecnych i przyszłych kontrahentów, możliwości

przeprowadzenia przez faktora pełnego procesu windykacji należności oraz doradztwa gospodarczego i konsultingu w sprawach prawno- finansowych. Klienci coraz częściej potrzebują więc pełnego pakietu. Nie chcą zlecać wybranych czynności, ale chcą pozbyć się

kłopotu zupełnie.

Największą barierą dla przedsiębiorców, zainteresowanych factoringiem jest nadal wysoki koszt pozyskania takiego finansowania, który jest wyższy od alternatywnego kredytu w bankowego. W szczególności dotyczy to firm, które znajdują się jeszcze w początkowym

stadium rozwoju i nie przynoszą stałych przychodów. Małe firmy mają również problem ze spełnieniem innego kryterium, jakim jest poziom obrotów, wymagany przez faktora.

Większość instytucji faktoringowych wyznacza bowiem minimalne limity przychodów ze sprzedaży produktów, po przekroczeniu których podmioty mogą starać się o nawiązanie współpracy.

Dużą niedogodnością dla tego typu podmiotów, jest też ustalanie minimalnego poziomu

wartości nominalnej wierzytelności, która może zostać objęta faktoringiem. Zwykle jest to kwota powyżej 5 tysięcy złotych, co w przypadku firm zarabiających w dużej mierze na niewielkich transakcjach jest granicą nie do pokonania. Należy tu dodać, iż nie są to oficjalne

wymogi jakie nakłada na faktora prawo. Wymagany poziom obrotów jak i wysokość należności zależy bowiem tylko i wyłącznie od polityki danej instytucji factoringowej, więc

nie ma podstaw, aby uzależniać dostępność tej usługi od któregokolwiek z tych czynników. Problem stwarza też zbiurokratyzowanie umowy faktoringu. Niektóre banki stosują wobec

potencjalnych faktorantów te same skomplikowane, szczegółowe i zawiłe procedury co w przypadku kredytobiorców. Istotnym utrudnieniem jest tu konieczność dostarczenia faktorowi

dokumentów i informacji dotyczących dłużników. Ponieważ dłużnicy nie chcą ujawniać swoich danych finansowych dostawcom, potencjalni faktoranci są zazwyczaj skazani na kosztowne pozyskanie danych z wywiadowni gospodarczej. Jednak w porównaniu z kredytem

bankowym, factoring charakteryzuje się znacznie łagodniejszymi regulacjami dotyczącymi wymaganych zabezpieczeń, ponieważ instytucja faktoringowa opiera ocenę ryzyka również

na portfelu odbiorców klienta oraz jakości bieżących należności.

3

Istnieje też ryzyko, że dłużnik zrezygnuje z dalszej współpracy z dostawcą, kiedy dowie się,

że jego wierzyciel zawarł umowę faktoringu – bowiem potraktuje to jako obrazę i podejrzenie co do swojej domniemanej nielojalności. Może obawiać się też, że nie sprosta wymaganiom

terminowej zapłaty za faktury, bo profesjonalny faktor okaże się trudniejszym partnerem w negocjacjach. Zatem po wstąpieniu w tryb rozliczeń handlowych z instytucją faktoringową, możliwa jest utrata indywidualnego traktowania każdego kontrahenta. Prawda jest jednak

często zgoła odmienna, ponieważ faktoring nie rozluźnia powiązań handlowych, a wręcz przeciwnie wzmacnia je, poprzez przestrzeganie zasad uczciwej współpracy handlowej.

Ostatnią kwestią są koszty, które musi ponieść faktorant na włączenie w obieg dokumentów firmowych faktora. Chodzi o przekazywanie kopii faktur sprzedaży i innych informacji

wynikających z umowy faktoringowej. Potrzeba na to czasu i nieco pieniędzy, żeby nowy system działał sprawnie, bez opóźnień i jakichkolwiek przykrych niespodzianek.

Z drugiej strony owe koszty można w łatwy sposób zmniejszyć, poprzez ograniczenie personelu administracyjnego. Zachodzi to dzięki temu, że faktor przejmuje na siebie obowiązek prowadzenia księgowości dłużników i obsługę wierzytelności, sprawuje kontrolę

nad nimi oraz informuje o stanie niespłaconych wierzytelności.

Z pozoru bardzo atrakcyjna forma finansowania w świetle przedstawionych powyżej argumentów wydaję się mieć również parę istotnych wad. Jednak jak wiadomo nie ma produktów idealnych, są natomiast lepsze i gorsze rozwiązania dla poszczególnych firm.

Wszystko zależy od tego jakiego profilu prowadzimy działalność i czego oczekujemy od instytucji finansującej. Jeśli tylko poświęcimy trochę czasu na wnikliwą analizę możliwości i

potrzeb to na pewno dokonamy trafnego wyboru.

za: poprawa płynności, zabezpieczenie ryzyka utraty należności, profesjonalna obsługa

wierzytelności, możliwość finansowania rozwoju skorelowanego z obrotem, rabaty u dostawców i wiele innych.

przeciw: prowadzenie takiego biznesu, który nie nadaje się do faktoringu, np. duża sezonowość, rozliczenia kompensacyjne z odbiorcami, ograniczenia

w dysponowaniu swoimi wierzytelnościami (tzw. zakazy cesji), produkcja dóbr jednostkowych lub inwestycyjnych, działalność usługowa w branżach gdzie ostateczny odbiór

(rozliczenie usługi) jest mocno odsunięte w czasie (np. gwarancja budowlana), itp.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome