Surogaty dowodowe - Notatki - Prawo, Notatki'z Prawo
Lady_Pank
Lady_Pank20 June 2013

Surogaty dowodowe - Notatki - Prawo, Notatki'z Prawo

PDF (246.8 KB)
4 strony
646Liczba odwiedzin
Opis
Prawo: notatki z zakresu prawa opisujące surogaty dowodowe, skróty dowodowe oraz szczególne akty oskarżenia, itd.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 4
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

I. Surogaty dowodowe

1. NOTORYJNOŚĆ (Jest to posiadanie niespornej wiedzy o pewnych faktach przez organ procesowy i strony)

Wiedza to zwalnia organ z obowiązku udowodnienia tych faktów. Rozróżnia się dwa

rodzaje notoryjności:

a) Notoryjność powszechna – jest to wiedza nieograniczonej liczby osób w środowisku i miejscu, w którym toczy się proces. Takich faktów nie

udowadnia się (art. 168), np. katastrofa samolotu, w której zginęła określona

liczba osób.

b) Notoryjność urzędowa (sądowa) – jest to wiedza organu procesowego o pewnych faktach, uzyskana dzięki jego działalności urzędowej. Takim

faktem będzie więc na przykład wykonywanie określonych ekspertyz

toksologicznych tylko w instytucie X, kierowane szpitalem B przez doktora S,

wyjazd za granicę świadka N.

Inaczej niż przy powszechnej organ procesowy zobowiązany jest zwrócić

uwagę stron na fakty notoryjne urzędowo (art. 168).

Oba rodzaje faktów mogą stać się również przedmiotem przeciwdowodu, jeśli strona je

zakwestionuje.

2. OCZYWISTOŚĆ

Jest to znacznie wyższy stopień notoryjności powszechnej (M.Cieślak). Każdy przeciętnie

wykształcony i rozumny człowiek posiada wiedzę, która dla niego jest oczywista. Dlatego

nikt nie będzie żądał udowodnienia, że Chopin zmarł w 1849 roku etc.

3. UPRAWDOPODOBNIENIE

Udowodnienie danego faktu nie jest wymagane nie dlatego, że fakt nie budzi wątpliwości,

lecz dlatego, że udowadnianie tego faktu nastąpi później. Z pojęciem tym związane są:

- art. 249 § 1 KPK, - art. 303 KPK, - art. 313 KPK, - art. 79 § 1 pkt 3.

Uprawdopodobnienie musi być na tyle wysokie by uchronić się przed brakiem zasadności

czynności procesowej.

4. DOMNIEMANIA ( Domniemanie to sąd o wysokim prawdopodobieństwie jakiegoś faktu wysnuty z innego faktu lub faktów nie

budzących żadnych wątpliwości.)

W domniemaniu widoczne są: fakt domniemany (fakt wysnuty z innego) oraz podstawa

domniemania (fakt stwarzający wysokie prawdopodobieństwo owego innego faktu).

Możemy wyróżnić dwa rodzaje domniemań:

1. Domniemania faktyczne (praesumptiones homini) – pozostają poza jakąkolwiek regulacją prawną. Np. jeżeli sprawca podczas przestępstwa mówił po rosyjsku tzn. że

jest Rosjaninem (można to obalić).

2. Domniemania prawne (praesumptiones iuris) – to domniemania nakazane przez normę prawną. Dzielą się one na:

- wzruszalne (praesumptiones iuris tantum) – można je obalać przeciwdowodem, czyli wykazywać, że fakt domniemany nie istnieje.

- niewzruszalne (praesumptiones iuris ac de iure) – wobec nich przeciwdowód nie jest dopuszczalny.

Do znanych domniemań zalicza się między innymi:

a. domniemanie niewinności (praesumptio boni viri) – zostaje obalone przez wyrok skazujący lub orzeczenie o warunkowym umorzeniu

postępowania.

b. domniemanie prawidłowości prawomocnego wyroku – obala je wyrok uchylający lub zmieniający, wydany w wyniku kasacji lub

wznowienia postępowania.

II. Skróty dowodowe

1. Częściowe postępowanie dowodowe (art. 388)

Za zgodą obecnych sąd może przeprowadzić postępowanie dowodowe tylko

częściowo, jeżeli wyjaśnienia oskarżonego przyznającego się do winy nie budzą wątpliwości.

Oprócz przesłuchania oskarżonego niezbędne jest przeprowadzenie dalszych dowodów,

choćby w bardzo ograniczonym zakresie, np. zamiast 5 świadków, złoży zeznania tylko

jeden, zostaną odczytane tylko dokumenty, zrezygnuje się natomiast z innych dowodów.

Przyznanie się do winy musi nastąpić w granicach i w rozumieniu aktu oskarżenia.

Częściowe postępowanie dowodowe na podstawie art. 388 jest dopuszczalne we

wszystkich sprawach i nie jest uzależnione od jakiegokolwiek układu między oskarżonym a

oskarżycielem.

2. Skrócona rozprawa sądowa (art. 387)

Art. 387 § 1 upoważnia oskarżonego w sprawie o występek zagrożony karą nie

przekraczającą 8 lat pozbawienia wolności do złożenia wniosku o skazanie go bez

przeprowadzenia postępowania dowodowego. Sąd może przychylić się do tego wniosku

tylko pod 5 spełnionymi łącznie warunkami (art. 387 § 2):

a) Wniosek został złożony do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania na rozprawie głównej,

b) Okoliczności przestępstwa nie budzą wątpliwości, c) Prokurator i pokrzywdzony wyrazili na to zgodę, d) Strony zaakceptują ewentualną propozycję sądu, aby wniosek

oskarżonego został odpowiednio zmodyfikowany,

e) Cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nie przeprowadzenia rozprawy w całości.

3. Skazanie bez rozprawy (polska odmiana włoskiego PATTEGIAMENTO) (art. 335 w zw. 343)

Obowiązkowy jest tu udział prokuratora, a o terminie posiedzenia należy zawiadomić

także oskarżonego i pokrzywdzonego.

Polega to na tym, że sąd może na posiedzeniu , na podstawie wniosku prokuratora

złożonego za zgodą oskarżonego i dołączonego do aktu oskarżenia, skazać oskarżonego za

występek zagrożony karą nie przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności, z zastosowaniem

nadzwyczajnego złagodzenia kary , orzec niektóre z środków karnych, warunkowo zawiesić

wykonanie kary, a nawet odstąpić od wymierzenia jej, jeśli uzna okoliczności popełnienia

przestępstwa za nie budzące wątpliwości, a postawa oskarżonego wskazuje, że cele

postępowania zostaną osiągnięte mimo nie przeprowadzenia rozprawy.

III. Szczególne akty oskarżenia

1. Akt oskarżenia w dochodzeniu uproszczonym (art. 474 § 3)

Akt taki może nie zawierać uzasadnienia. Sporządzenia aktu powinno być dokonane

przez prokuratora. Może go sporządzić prowadzący dochodzenie, chyba że prokurator to

uczyni. Akt sporządzony przez Policję zatwierdza i wnosi do sądu prokurator (nie dotyczy to

innych organów ścigania).

2. Prywatny akt oskarżenia (art. 487)

Może ograniczyć się do oznaczenia osoby oskarżonego, zarzucanego mu czynu oraz

wskazania dowodów, na których opiera się oskarżenie. Musi jednak odpowiadać wymogom

pisma procesowego z art. 119 KPK.

3. Rozszerzenie oskarżenia (art. 398 § 1)

Jeżeli na podstawie okoliczności, które wyszły na jaw w toku rozprawy oskarżyciel

zarzucił oskarżonemu inny czyn oprócz objętego aktem oskarżenia, sąd może za zgodą

oskarżonego rozpoznać nowe oskarżenie na tej samej rozprawie, chyba że zachodzi

konieczność przeprowadzenia postępowania przygotowawczego co do nowego czynu.

Wniosek ten może być ryzykowny dla oskarżyciela. Jeżeli oskarżony nie godzi się na

natychmiastowe rozpoznanie oskarżenia, to sąd musi odroczyć rozprawę – a to nałożyłoby na

oskarżyciela obowiązek wniesienia nowego lub dodatkowego aktu oskarżenia po uprzednim

dodatkowym postępowaniu przygotowawczym dotyczącym nowego czynu.

IV. Dopuszczalność ścigania z urzędu przestępstwa prywatnoskargowego

1. art. 60 KPK

Prokurator może objąć ściganie przestępstwa prywatnoskargowego jeżeli wymaga

tego interes społeczny.

a. może wstąpić do już toczącego się postępowania – postępowanie przeradza się w publiczno

skargowe, a skarga prywatna przechodzi w stan

drzemiący (actio dormiens),

b. sam wszczyna postępowanie.

2. art. 22 § 1 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich

W sprawie o czyn ścigany na wniosek sędzia rodzinny wszczyna postępowanie w

razie złożenia wniosku, postępowanie toczy się wtedy z urzędu. By taka sytuacja zaistniała

muszą spełnić się przesłanki:

- wymaga tego interes społeczny, - wychowanie nieletniego, - ochrona pokrzywdzonego.

3. art. 661 § 2

Prokurator wojskowy może wszcząć z urzędu postępowanie o przestępstwo ścigane z

oskarżenia prywatnego jeżeli wymaga tego interes społeczny. Wszczęcie procesu następuje

przez sam fakt złożenia prywatnego oskarżenia. Dotyczy to spraw żołnierzy.

We wszystkich wyżej wymienionych trzech sytuacjach postępowanie, które normalnie toczy

się w trybie prywatnoskargowym, w wyniku wystąpienia czynnika „ważnego interesu

społecznego” może być ścigane z urzędu.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome