Zastosowane markerów molekularnych w hodowli odpornościowej - Notatki - Hodowla odpornościowa, Notatki'z Hodowla
Grzegorz
Grzegorz11 June 2013

Zastosowane markerów molekularnych w hodowli odpornościowej - Notatki - Hodowla odpornościowa, Notatki'z Hodowla

PDF (170.4 KB)
3 strony
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Hodowla: Notatki z zakresu hodowli odpornościowej przedstawiające zastosowane markerów molekularnych w hodowli odpornościowej.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument

Ćw. 7 27. 11. 08 r.

Zastosowane markerów molekularnych w hodowli odpornościowej

[Marker genetyczny - charakterystyczna właściwość organizmu wykorzystywana do

określenia jego genotypu. Zwykle jest to obecność lub brak jakiegoś genu lub białka,

albo występowanie jakiejś szczególnej jego postaci. Markery genetyczne znajdują też

zastosowanie do identyfikowania osób lub osobników zwierząt czy roślin,

identyfikowania gatunków i szczepów drobnoustrojów oraz do określania wzajemnego

położenia poszczególnych genów w genomie jakiegoś organizmu (mapowania

genomu).

Markery bezpośrednio oparte na właściwościach kwasów nukleinowych bywają

nazywane markerami molekularnymi.]

Markery molekularne – są to znaczniki, widoczne w formie prążków na żelach czy

membranach po elektrogenoforezie. Obrazują ten fragment DNA, który jest sprzężony

z cechą ważną gospodarczo. Dla hodowli odpornościowej poszukujemy markery

sprzężone a cechami odporności.

W hodowli roślin markery mogą służyć do:

- opisu nowej odmiany, jej odrębności (matryca w kontekście praw autorskich)

- zróżnicowania i identyfikacji różnych gatunków

- zróżnicowania genetycznego pomiędzy różnymi odmianami wewnątrz gatunków

- badania pokrewieństwa między odmianami hodowlanymi

- potwierdzenia lub wykluczenia mieszańcowego charakteru – sprawdzenie

poprawności wykonanej krzyżówki

Poszukiwanie markerów sprzężonych z odpornością ma na celu skrócenie cyklu

hodowlanego. Markery pozwalają skrócić cykl hodowlany gdyż selekcję można już

przeprowadzić w stadium siewki, niezależnie od tego, w jakiej fazie rozwojowej

rośliny ujawnia się dana cecha.

Do selekcji nie potrzebna jest znajomość całej mapy sprzężeń, ale wystarczy

pojedynczy marker lub markery sprzężone z cechą odporności.

Prowadzona w ten sposób selekcja jest łatwiejsza i bardziej obiektywna, ponieważ na

ocenę roślin nie wpływają modyfikująco czynniki środowiska.

Markery SCAR /STS/ (Sequence Characterised Amplified Region)

Polegają na określeniu prążka charakterystycznego dla roślin odpornych w

populacjach segregujących, np. pokolenie F2, BC1

Rodzice A x B

wrażliwe odporne

F1

F2 segregujące populacja: osobnik różnią się wieloma cechami, m.in. odpornością

docsity.com

Rys. Sposoby identyfikacji markerów sprzężonych z cechami ważnymi gospodarczo

na przykładzie genów odporności w mieszanych próbach DNA (BSA)

PRZYKŁAD I.

Brunatna plamistość pomidora – wirus przenoszony przez wciornastki.

Objawy: brązowienie, kędzierzawienie liści, nekrotyczne smugi na ogonkach

liściowych, zahamowanie wzrostu roślin, żółte plamy na owocach.

Naturalne źródła odporności – dziki gatunek pomidora L. peruvianum.

Cechę odporności wprowadzono do formy uprawnej L. esculentum na drodze

krzyżowań

Odporność jest uwarunkowana obecnością dominującego genu Sw-5, którego

locus znajduje się na chromosomie 9.

W roku 1996 zidentyfikowana marker typu SCAR, tzw. SCAR421, wykazujący

ścisłe sprzężenie z genem Sw-5.

Metoda oparta na wykorzystaniu starterów PCR amplifikujących fragment

DNA z otoczenia locus genu. Produkt PCR amplifikowany z sąsiedztwa genu

odporności jest ok. 40 par zasad dłuższy od produktu odpowiadającego allelowi

wrażliwości.

Marker SCAR421 ma charakter kodominacyjny, pozwala na odróżnienie

heterozygoty od każdej z homozygot.

Metoda poszukiwania markera.

docsity.com

Znalezienie w „prążka” charakterystycznego tylko dla roślin odpornych,

pochodzących tylko z segregującej populacji w oparciu o wyniki testów. Następnie

przeprowadza się sekwencjonowanie DNA pochodzącego z tego prążka. Na podstawie

uzyskanej sekwencji projektuje się startery dające jako produkt tylko ten prążek.

Wykonanie analizy – założenie reakcji PCR ze specjalnie zaprojektowanymi

starterami oraz DNA wydzielonym z badanych roślin, rozdział elektroforetyczny

mieszaniny po PCR, ocena uzyskanego elektroforogramu.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome