Szkoła planistyczna - Notatki - Zagadnienia zarządzania strategicznego, Notatki'z Zarządzanie strategiczne. University of Bielsko-Biala
niebieski
niebieski11 March 2013

Szkoła planistyczna - Notatki - Zagadnienia zarządzania strategicznego, Notatki'z Zarządzanie strategiczne. University of Bielsko-Biala

PDF (353 KB)
5 strona
5Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
100%on 1 votesLiczba głosów
Opis
Notatki omawiające zagadnienia z zarządzania strategicznego: szkoła planistyczna; planowanie jako sposób budowy strategii, prekursorzy, główne założenia.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 5
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 5 pages
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 5 pages
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 5 pages
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 5 pages
Pobierz dokument

Pytanie 3 Szkoła planistyczna

Ogólna myśl:

Planowanie jako sposób budowy strategii.

W skrócie: Szkoła planistyczna (tradycyjna) zakłada, że menedżerowie są władni dosyć swobodnie podejmować strategiczne decyzje kształtujące los firmy. Budowa strategii jest racjonalnym procesem decyzyjnym, który polega na formalnej analizie otoczenia, analizie sił oraz słabości firmy i budowaniu planów strategicznych.

Definicje: – Zbiór długofalowych celów i zadań oraz wynikających z nich

przedsięwzięć realizacyjnych

– Strategia (w ujęciu planistycznym) - zbiór decyzji planistycznych, który

zapewnia realizację celów, biorąc pod uwagę uwarunkowania tworzone przez zagrożenia, szanse, silne i słabe strony.

– Analiza SWOT - analiza szans i zagrożeń w otoczeniu oraz sił i słabości

firmy - podstawa budowy planów strategicznych.

Prekursorzy: H.I. Ansoff, R.L.Ackoff, K.R.Andrews, C.R.Christiansen, E.P.Learned,

W.S.Guth i J.L.Bower

a) Główne założenia szkoły planistycznej

1. Organizacje dzięki budowaniu planów strategicznych mogą i powinny

swoją przyszłość kształtować w racjonalny i uporządkowany sposób

(strategia jako długookresowy plan działania)- (jesteśmy w A, chcemy być w B, jaka jest optymalna trajektoria przejścia?).

2. W tworzeniu strategii najbardziej liczy się perspektywa prezesa firmy

("głównego stratega") lub szerzej - naczelnego kierownictwa (tylko

naczelne kierownictwo ma pełne informacje o stanie organizacji; tylko

naczelne kierownictwo ma dostateczną wiedzę o otoczeniu; tylko naczelne kierownictwo ma przekazane przez właścicieli firmy

kompetencję i odpowiedzialność).

3. Budowanie strategii jest zdyscyplinowanym, formalnym procesem (plan

jest ekstrapolacją przeszłości firmy stąd plany buduje się na podstawie efektów realizacji poprzednich okresów; następnie generalny plan jest

rozbijany na plany funkcjonalne stąd podział na dwie fazy: agregacji -

zbierania informacji i dezagregacji - budowy planów niższego rzędu).

Mają charakter wieloetapowy: od formułowania celów strategicznych poprzez analizę konkurencyjną otoczenia, analizę portfela produktów

firmy, do budowy planów, budżetów itp. Dla większości modeli tego

podejścia charakterystyczna jest analiza SWOT jako punkt wyjścia i

podstawa analityczna budowy planów 4. Efektem procesu planowania powinna być gotowa do wdrożenia

strategia - dokument, który mówi, co, kto i jak ma zrobić (pełna

docsity.com

operacjonalizacja koncepcji strategicznej poprzez terminowe plany,

szczegółowe kwartalne i miesięczne programy działania dla każdej

komórki organizacyjnej oraz alokację zasobów na wykonanie planów i

programów poprzez opracowane dla każdej jednostki budżety)  Jakie warunki powinien spełniać dobry plan strategiczny

Według Ackoffa:

1. Ogólne cele: wyszczególnienie konkretnych celów i zadań

2. Środki: wybór zasad postępowania, programów, procedur i praktyk, za pomocą których należy dążyć do realizacja celów i zadań.

3. Zasoby: określenie ilości i rodzaju potrzebnych zasobów, sposobu ich wytworzenia lub nabycia oraz ich podziału między poszczególne

kierunki działalności.

4. Realizacja: zaprojektowanie sposobów podejmowania decyzji i zorganizowanie ich tak, aby plan mógł być wykonany.

5. Kontrola: zaprojektowanie sposobów przewidywania lub wykrywania

błędów i braków w planie oraz zapobiegania im lub korygowania ich w sposób ciągły.

Według książki Obłója: 1. Podstawą analityczną budowy planu powinna być analiza SWOT – analiza szans i zagrożeń w otoczeniu firmy oraz diagnoza sił i słabości firmy. 2. Powinien opierać się na wynikach finansowych i marketingowych firmy z poprzednich okresów.

3. Powinien zawierać ambitne i dynamiczne wskaźniki – cele finansowe dla

firmy jako całości ( aktualizacja celów ).

4. Cele krótko i długookresowe powinny być jasno sformułowane.

5. Plan powinien zawierać dogłębną analizę konkurentów i scenariusze ich prawdopodobnych strategii.

6. Plan powinien obejmować identyfikację i jasne sformułowanie założeń o strategicznych zmianach w otoczeniu.

7. Powinien zawierać możliwe warianty strategii i ich ocenę.

8. Powinien zawierać analizę zasobów zwłaszcza w odniesieniu do zaplanowanych inwestycji.

9. Powinien zawierać podział zadań.

10. Ma ustalać porządek w czasie.

11. Powinien motywować.

12. Powinien być elastyczny – wariantowe prognozy.

docsity.com

13. Modyfikowany i kontrolowany co pewien ( ustalony ) czas.

b) Podstawowe nurty krytyki szkoły planistycznej.

Dwa kierunki krytyki przeciwko planowaniu jako sposobowi budowy

strategii:

1. W rzeczywistych organizacjach menedżerowie działają inaczej, niż to zakłada szkoła.

2. Zachowania postulowane przez szkołę byłyby po prostu szkodliwe.

Główne wątki krytyki wg H. Mintzberga: I) Cechy procesu planowania, które osłabiają jego praktyczną

skuteczność

1. Zaangażowanie i przekonanie do procesu planowania są bardzo ograniczone. Proces planowania jest przeważnie scentralizowany i

odizolowany od wykonawców

2. Planowanie ogranicza elastyczność działania firmy. Narzuca gotowy

schemat postępowania. Konstrukcja decyzyjna w której zmiany w

jednej dziedzinie wymagają zmian w pozostałych. Powoduje to opór wśród wyższej kadry kierowniczej przed zmianami raz opracowanego

planu.

3. Planowanie nie jest zobiektywizowanym, technicznym procesem , ale

wyzwala wiele politycznych manewrów, konfliktów w firmie, które ograniczają jego skuteczność

4. Rygorystyczna kontrola efektów zabija kreatywność, ogranicza

skłonność do ryzyka i utrudnia reakcję na nieprzewidywalne zmiany w

otoczeniu. Problem:

-To samo można zarzucić w mniejszym lub większym stopniu całemu

procesowi zarządzania lub jego przejawom, np. system motywowania

pracowników, tworzenie zespołów międzyfunkcjonalnych itp. Hierachia,

plan i rutyna działania budują porządek organizacyjny ,np. intrukcje dla pracowników w Mc Donald’s

-jak wypracować taki system przetwarzania informacji w instrukcje

działania, aby nieunikniona formalizacja i standaryzacja tworzona przez plan nie wyparła myślenia i elastyczności.  mądry kompromis

zbyt często organizacje tkwią w biurokratycznym porządku,

podporządkowując działanie ludzi drobiazgowym planom i przepisom.

I) Immanentne1 ograniczenia planowania jako procesu budowy strategii firmy

1 immanentny - "tkwiący wewnątrz czegoś, nie wychodzący poza dany przedmiot, nie wynikający z działania

czynnika zewnętrznego, właściwy czemuś z natury" - Słownik Języka Polskiego PWN, Warszawa 1988

docsity.com

1. Organizacje działają w zmiennym otoczeniu, zaś planowanie zakłada

determinizm rzeczywistości przez przewidywanie stanu otoczenia za

pomocą zbudowanych prognoz. Proces budowania strategii nie może

mieć deterministycznego charakteru. Mintzberg krytycznie odnosi się do budowania ekstrapolacji, budowy scenariuszy i alternatywnych

planów, gdyż praktyka ma się nijak z teorią. (prognozowanie nie ma

sensu w dwóch rodzajach światu: determistycznym i stochastycznym)

2. Rozdzielenie w procesie planowania etapu budowania strategii od operacyjnego wdrożenia (rozdzielenie menedżerów od wykonawców)

jest konfliktogenne i ogranicza efektywność działania firmy.- odcinanie

się a wręcz negacja potencjału intelektualnego większości pracowników

3. Planowanie poprzez swój sformalizowany charakter niszczy kreatywność i intuicję uczestników organizacji, które są potrzebne do

budowy strategii. Planowanie zdaniem Mintyberga ma analityczną

istotę a budowa strategii jest poszukiwaniem syntez, ale żadna

strategia firmy nie może powstać bez rzetelnej analizy danych o otoczeniu i firmie.

c) Czy jest to krytyka przekonywująca w świetle faktu, że

organizacje gospodarcze rutynowo budują plany?

Obrona krytyki cech szkoły planistycznej:

prognozowanie i dopasowanie do niego planu działania (nikt nie

zaproponował nic lepszego do przewidywania przyszłości od

prognozowania: ekstrapolacja trendów, modele ekonometryczne, budowanie scenariuszy przyszłości; nowoczesne planowanie opiera się

na wariantowych prognozach, planach i inteligentnej analizie odchyleń

od planu)

– Sensowne zdyscyplinowanie procesu budowy strategii: a) proces ustalania celów (jasne formułowanie celów jest zawsze

nieodłącznym elementem formułowania strategii)

b) podział zadań w procesie budowy strategii (daje podstawę do

odpowiedzialności za tworzenie strategii, a przez to buduje poparcie

uczestników organizacji dla danej strategii) – współodpowiedzialność za budowę i realizację strategii wśród większej liczy pracowników

c) porządek w czasie (równy rytm planowania i oceny rezultatów daje

podstawę do oceny strategii - czy wykonanie było zgodne z planem)

- dyscyplina organizacyjna (rytm planowania pozwala na przewidywalność działań firmy i wymusza ocenę rezultatów, oraz

analizę przyczyn odstępstw od planu)

- wymogi procesu planowania i oceny rezultatów tworzą istotną

przesłankę dla budowy struktury organizacyjnej i procedur działań

[ad. b) b) 1.] Prognozowanie może byś skuteczne w dwóch przypadkach:

– zdarzeń powtarzalnych i masowych (tam gdzie rządzi prawo wielkich liczb - w oparciu o statystykę)

docsity.com

– w przypadkach stabilnych procesów (w których rzadko pojawiają się

gwałtowne zmiany np. demografia)

Deterministyczny charakter planowania może się zupełnie dobrze

sprawdzać w świecie względnie stabilnym, w świecie sprzyjających trendów i wtedy gdy organizacja może kontrolować swoje otoczenie. Stąd

krytyka Mintzberga staje się ostrzeżeniem dla planistów, żeby nie ulegali

zbytnio czarowi prognozowania i pozorom stabilności otoczenia.

[ad. b) b) 3.] Stwierdzenie, że planowanie wyklucza kreatywność jest

błędne. Nikt nie zabrania ani planistom, ani kadrze kierowniczej

stworzenia najpierw oryginalnej koncepcji, a dopiero później

zastanawiania się nad planem jej realizacji.

d) Przykład (z poprzedniego roku) udanego planowania w polskiej

firmie giełdowej. Krytyczne czynniki sukcesu w świetle

argumentów krytyki.

OPTIMUS S.A. z Nowego Sącza

Firma zajmuje się produkcją i sprzedażą komputerów i akcesoriów

(drukarek, monitorów) oraz kas fiskalnych. Działa także na pokrewnych

rynkach, w tym na rynku telekomunkiacyjnym. Na 10 miejscu wśród firm europejskich produkujących komputery (1996). Firma powstała w 1990 roku. Po trzech latach stała się najlepiej sprzedającą się marką. W 1994 roku zadebiutowała na giełdzie. Optimus to nie tylko spółka giełdowa ale holding ponad 30 firm działających w Polsce i poza jej granicami.

Planowanie polegało na określeniu optymalnego tempa wzrostu. Jak mówi

sam Kluska (prezes firmy) istnieje zawsze pokusa mogąca prowadzić do

przegrzania, czyli zaplanowania zbyt szybkiego tempa rozwoju przedsiębiorstwa oraz wyścigu z innymi firmami.

Jasna strategia prezesa firmy: "do przodu i tylko do przodu". Prezes sam

podejmuje wszystkie decyzje, mimo że rynek sprzętu komputerowego jest

rynkiem trudnym. Istnieje dość niestabilne otoczenie (krótki cykl życia produktu, nowe technologie, otoczenie polityczne - sprawa cła na części

komputerowe, konkurencja ze strony firm europejskich, konkurencja ze

strony giełd komputerowych). Stabilne procesy w otoczeniu: niski stopień

komputeryzacji przyczynił się do dużego popytu.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 5 pages
Pobierz dokument