Etyka prostytucji - Notatki - Prawo, Notatki'z Prawo
Lady_Pank
Lady_Pank19 June 2013

Etyka prostytucji - Notatki - Prawo, Notatki'z Prawo

PDF (326.4 KB)
16 strona
512Liczba odwiedzin
Opis
Prawo: notatki z zakresu prawa dotyczące etyki prostytucji, historia "najstarszego zawodu świata".
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 16
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

Prostytucja

"Tak długo jak istnieją ludzie godzący się na to, że można kupować usługi seksualne, a więc kupić człowieka, żadne rozwiązanie prawne nie będzie do końca skuteczne". - - Katarzyna KĄDZIELA Prostytucja – sprzedaż usług seksualnych (głównie: odbywanie stosunków płciowych) za pieniądze lub inne korzyści. Osoba oferująca usługi seksualne nazywana jest prostytutką; termin ten odnosi się również do mężczyzn – "męska prostytutka".

Czy korzystanie z usług prostytutek jest etyczne? Na początku, skupmy się na dylemacie czy chodzenie do prostytutki jest etyczne (przy założeniu że prostytutka robi to z nieprzymuszonej woli i do tego oboje są tzw. singlami; ponadto pomijamy religijny punkt widzenia tj.: pojęcie grzechu)? Na przykład "Mamy dwójkę dorosłych ludzi, którzy mają prawo decydować o swoim życiu. Mężczyzna płaci za zaspokojenie swoich popędów/potrzeb oraz za brak jakiejkolwiek odpowiedzialności (np.: nieplanowana ciąża). Kobieta dostaje pieniądze za intymną usługę - jak kosmetyczka czy mechanik". Wszystko niby z zgodzie z popularnym hasłem (które jak zakładam obie strony wyznają): ciesz się życiem i pozwól cieszyć się innym. W idealnej sytuacji w której osoba prostytuująca się jest samodzielnym, świadomym człowiekiem, a jej klient kimś, kto po prostu postanowił rozładować swoje napięcie seksualne korzystając z jej usług i w pełni podporządkowując się warunkom jakie ustanawia osoba prostytuująca się - w takiej sytuacji, poza ewentualnym czysto osobistym zniesmaczeniem trudno wskazać coś złego. Ale rzadko kiedy sytuacje są idealne. Prostytutki obojga płci to często

osobnicy poddani przemocy i zarażani (wbrew swej woli jak mniemam) chorobami. Klienci często korzystają za plecami swoich stałych partnerów - to może dotknąć ich (partnerów, a nie klientów), pośrednio (krzywda wynikająca ze "zdrady") lub bezpośrednio (choroby - a takie miały być etycznie nieistotne). W każdym razie z dobrym przybliżeniem można przyjąć, że większość prostytucji na świecie raczej należy oceniać etycznie negatywnie.

Historia Historycznie prostytucja określana jest mianem "najstarszego zawodu świata"; najbogatsze doniesienia na temat jej praktykowania pochodzą ze starożytnej Grecji i Chin. W Grecji graffiti (za pierwsze graffiti uważa się oznaczenia na murach domów oferujących usługi prostytutek, a formy zostały odkryte w Pompejach) i sakralną, praktykowaną również w Egipcie i państwach Azji. Z czasem pojęcie prostytutka zastąpione zostało pojęciem kurtyzany (fr. nierządnica) lub dostojniej yūjo, z japońskiego osoba parająca się sztuką kochania, gdyż prostytucja w Kulturze Wschodu uważana była za pojęcie nierozerwalnie powiązane z sakralnością i kierunki oraz sposoby działalności wytyczały ścisłe zasady ("kodeksy") postępowania, m.in. Kama Sutra. Greckim odpowiednikiem yüjo były hetery - odróżniające się od zwykłych prostytutek (zwanych pornai) znacznym wykształceniem.

Prawo Stosunek prawodawstwa do prostytucji przez wieki był i jest rozmaity: w wielu krajach jest to działalność nielegalna, w innych jest legalna. W Polsce uprawianie prostytucji (własnej) i czerpanie z tego tytułu korzyści materialnych nie jest nielegalne - ustawodawca przyjął założenie, że seksualność nie może być przedmiotem umowy cywilnoprawnej. Z tego powodu w Polsce używa się określenia agencja towarzyska, tzn. oferująca (płatne) usługi towarzyskie - za czynności seksualne nie można bowiem legalnie żądać zapłaty. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, Dz.U. 1997 nr 88 poz. 553

Rozdział XXV - Przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności

Art. 203. Kto, przemocą, groźbą bezprawną, podstępem lub wykorzystując stosunek zależności lub krytyczne położenie, doprowadza inną osobę do uprawiania prostytucji, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.

Art. 204.

§ 1. Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, nakłania inną osobę do uprawiania prostytucji lub jej to ułatwia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. § 2. Karze określonej w § 1 podlega, kto czerpie korzyści majątkowe z uprawiania prostytucji przez inną osobę. § 3. Jeżeli osoba określona w § 1 lub 2 jest małoletnim, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10. § 4. Karze określonej w § 3 podlega, kto zwabia lub uprowadza inną osobę w celu uprawiania prostytucji za granicą.

"Wyświęcona prostytutka" wg. Toussaint Dubreuil

Starożytność

Prostytucja sakralna - prostytucja związana z kultem bóstw miłości, płodności i macierzyństwa. Traktowano ją jako magiczne łączenie się z żywą przyrodą w celu wzmocnienia jej sił witalnych. W starożytności uprawiana przede wszystkim u ludów Wschodu w sanktuarium bóstw żeńskich: w Babilonii - bogini Isztar, w Fenicji - Asztarte, w Persji - Anahita, a w Azji Mniejszej Frygia) - Wielka Macierz (Kybele) i Attis. W Grecji prostytucja sakralna występowała w kulcie Afrodyty (m.in. Korynt, góra Eryks na Sycylii). Prostytucja sakralna była uprawiana przez hierodule (po grecku "niewolnice świątynne"). Prostytucja sakralna znana była również w Indiach, gdzie przy świątyniach hinduistycznych praktykowały ją tzw. bajadery (dewadasi). Dewadasi (w sanskrycie to słowo oznacza "boska niewolnica") tradycyjnie również tańczyły taniec bharatanatiam, który sam w sobie nie wiąże się z prostytucją sakralną.

Prostytucja gościnna - Dziewiętnastowieczny historyk F.S. Pierre Dufour napisał, że pierwsze znane ślady prostytucji prowadzą do bliskowschodniej Chaldei . Rozwinęła się wtedy prostytucja gościnna, polegająca na wzajemnej wymianie uprzejmości z kimś obcym, nieznanym, komu nie można było odmówić prawa gościnności. Wedle tradycji Chaldejczyków gościowi należało oddać do dyspozycji wszystko, czym gospodarz dysponował, nie wyłączając jego żony czy córki. Ta forma prostytucji istniała także w innych krajach.

Prostytucja, a sponsoring

Studentki i studenci sprzedają się, żeby zarobić na książki, kosmetyki, ciuchy. Słowo "prostytucja" nie przechodzi im jednak przez usta. Wolą używać znacznie bardziej neutralnego terminu: sponsoring.

Dla wielu najtrudniejszy jest ten pierwszy raz. Pojawia się wstyd, obawa. Później jest już łatwiej - mówią o swoich doświadczeniach prostytuujące się studentki. Nigdy nie umawiają się przed akademikiem, nie pracują w agencjach. Wszystko odbywa się anonimowo, najczęściej przez internet. "Milutka studentka poszukuje sponsora" - głoszą anonse w sieci.

Sprzedawanie siebie to dodatkowy sposób utrzymywania się studentów. Pierwszym jest wciąż oczywiście pomoc ze strony rodziny. Tym biedniejszym rodzinom pozostaje tylko wierzyć córce bądź synowi, że drogie kosmetyki i ubranie to wynik legalnej pracy podczas studiów. Rodzice prostytuujących się studentów nie mają pojęcia, czym poza nauką zajmują się ich pociechy. Czy oprócz zabawy i chęci zysku coś jeszcze popycha młodych do erotycznej profesji? Według psychologów, często są to doświadczenia przemocy, brak emocjonalnych więzi i poczucia bezpieczeństwa.

Wielu młodym ludziom, dorabiającym w tak dwuznaczny sposób, słowo prostytucja nie przechodzi jednak przez usta. To, co robią, to według nich tyko sponsoring, czyli przynosząca zysk, niewinna zabawa, którą trudno mieć sobie za złe.

Zasadniczo w dziedzinie sponsoringu społecznego obowiązują te same zasady co w marketingu. Zazwyczaj mamy tu do czynienia z pewnym rodzajem wyłączności sponsora, choć oczywiście rzecz jest do uzgodnienia, i zależy od kilku czynników. Sponsorem przeważnie zostaje osoba starsza płci męskiej (choć i tu powszechna emancypacja poczyniła pewne postępy) co najmniej dobrze sytuowana i posiadająca określone potrzeby, nie zawsze dotyczące sfery życia intymnego. Czasami wymaga po prostu towarzystwa. Osoba sponsorowana z kolei przeznacza otrzymywane pieniądze na swoje cele, zazwyczaj tak zwane „wyższe”, takie jak np.: skończenie studiów. I to w zasadzie wszystko.

"Prostytucja w Europie"

ZIELONY - Prostytucja legalna – uregulowany stan prawny NIEBIESKI - Prostytucja (jako świadczenie usług seksualnych za pieniądze) jest legalna, jednak zorganizowana działalność dotycząca świadczenia usług seksualnych (typu dom publiczny) jest zabroniona; prostytucja nie jest uregulowana prawnie CZERWONY - Prostytucja jest nielegalna SZARY - Brak informacji

Specjaliści - "Panie upodabniają sie do panów w każdej dziedzinie. Również w seksie zacierają się klasyczne role. Kobietom coraz łatwiej przychodzi nawiązywanie przygodnych kontaktów seksualnych. Niektóre uważają, żew taki właśnie sposób manifestuje się ich wyzwolona kobiecość" - psycholog społeczny prof. Zbigniew Nęcicki - "Dlaczego prostytucja jest wszechobecna? Spójrzmy na Panie... W naszej kulturze mężczyźni uważają, że kobieta jest obiektem zaspokojenia potrzeb seksualnych, jeśli ma symetryczne ciało oraz twarz, czystą skórę, długie nogi, zaokrąglone biodra, wydatne piersi i pełne usta. Żeby zbliżyć się do tego

wzorca kobiety stosują najróżniejsze triki, tj. buty na wysokim obcasie, krótkie spódniczki lub obcisłe szorty, piersi wspomagane stanikiem push-up, głęboki dekolt, makijaż ukrywający niedoskonałości i wydatniający usta" - antropolog prof. Bogusław Pawłowski - "Najbardziej dostępną na "rynku" usług seksualnych grupą są gimnazjalistki i licealistki. Po przeprowadzonych rozmowach z 883 uczniami w wieku od 13 do 19 lat okazało się, że 17% nastolatek chętnie podejmuje przygodne kontakty seksualne. Te dziewczyny są wyrafinowane i wyzwolone obyczajowo, a słowo "puszczalska" ma dla nich pozytywny wydźwięk" - Dr Jacek Kurzępa - Uniwersytet Zielonogórski

Fakty150 zł - godzina z dziewczyną, ogłaszającą się w lokalnej prasie 400 zł - godzina z dziewczyną, która ogłasza się w portalach towarzyskich jako 'klasa VIP" 1 000 zł - minimalna stawka hostessy za noc, która po bankiecie zgodzi się umilić czas jednemu z gości 2 000 zł - stawka tzw. "call girl" za jedną noc (za pośrednictwem agencji "escort''" 2 000 zł + koszty wyjazdu + prezenty - tyle (średnio) wynosi sponsora "wynajęcie" dorabiającej w branży studentki za spędzenie tygodniowych wakacji; cena obejmuje przeważnie kilka "spotkań" przed i po wyjeździe 3 000 zł - podstawowa stawka (za jedną noc) ekskluzywnej prostytutki 10 000 zł - uśredniona stawka (za jedną noc) TopModelki i początkującej aktorki

Badania

Badania zrealizowane przez TNS OBOP na zlecenie KC ds. AIDS wynika, że dla ponad 60% kobiet zajmujących się prostytucją głównym powodem podjęcia się tego zajęcia jest trudna sytuacja materialna. Ponad 17% decydując się na taki zawód kierowało się możliwością zarobku i osiągnięcia zysku, a w następnej kolejności chęcią podniesienia standardu własnego życia (14%). 2,8% respondentek deklaruje, że zajmuje się tą profesją w wyniku zmuszania przez inne osoby.

Główny powód decydujący o podjęciu prostytucji

Prawie 2/3 badanych kobiet traktuje świadczenie usług seksualnych jako

zajęcie tymczasowe, którego głównym celem jest zdobycie środków finansowych, wyjście

z bieżących kłopotów (31%), bądź uzbieranie pieniądzy na inne cele (34%). Co czwarta kobieta świadcząca usługi seksualne pracuje w swojej profesji

wyłącznie dlatego, że jest to jedyny sposób na utrzymanie się. Dla 4% respondentek niniejsza praca jest traktowana jako stałe zajęcie i te kobiety

chciałyby ją wykonywać możliwie długo.

Znaczenie obecnie wykonywanej pracy w życiu prostytutki

Podsumowanie W osobistym życiu każdego człowieka i w życiu społeczeństwa spotyka się dylematy wymagające wyboru postępowania. Ma to miejsce wtedy, gdy przychodzi do oceny argumentów, jakie stoją za równocześnie wykluczającymi się rozwiązaniami problemu. Natomiast po przyjęciu wybranego argumentu, otrzymuje się zwykle rozwiązanie, które ma swoje zalety i wady. Dylematy mogą powstawać jako skutek zaistniałych problemów ludzi uwikłanych w trudne wybory odpowiedniego postępowania. Wśród specyficznych problemów społecznych, których rozwiązanie stwarza dylematy przy ustalaniu sposobów ich traktowania, wymienić należy zjawisko prostytucji, należące do dziedziny życia seksualnego człowieka. Prostytucja, jeżeli uwzględnia się właściwości i dyspozycje natury człowieka takie jak wolność, odpowiedzialność, autonomię, kierowanie się wartościami tworzącymi zasady etyki indywidualnej rozpatrywana może być w świetle antropologii filozoficznej. Przyjąć można więc w rozważaniach zasadę, że zjawiska związane z człowiekiem należy rozpatrywać w trzech aspektach, jako fakty, wartości i jako przeżycia (Gołaszewski). Fakty dotyczące życia seksualnego mogą być badane, aby ustalić między nimi związek i wyprowadzić wnioski. Jeżeli chodzi o wartości tworzące dziedzinę aksjologii, to realizowane są zawsze w określonych sytuacjach. Wreszcie to z czym spotyka się człowiek jest przez

niego przeżywane w sposób osobisty, ale także fakty i przeżycia mogą być uznane przez niego jako wartości. System zachowań seksualnych akceptowany przez człowieka związany jest najczęściej z jego własnym poglądem na życie seksualne, w którym uwzględnione powinny być jego rzeczywiste, oparte na podłożu biologicznym potrzeby i w taki sposób zaspokojenia jak człowiek rzeczywiście pragnie. Napotkać to może na sprzeczność, jaką stanowią normy etyczne, społeczne obyczajowe, a nawet tabu. Dołącza się też ograniczający wybór drugiego człowieka a więc partnera o odmiennej indywidualności i często odmiennym systemie wartości. Jest to tylko jeden z przykładów, jakie przytaczane są w rozważaniach filozoficznych, aby wykazać jak życie seksualne może być uwikłane w sprzeczności. Natomiast koncentrując się w tych rozważaniach na sprawach normujących zachowania seksualne, bierze się pod uwagę zasadę wywodzoną z uznania wartości i godności człowieka. Człowiek istnieje jako wartość i pragnie, by wartość ta i jego godność była uznawana przez innych jako wartość autonomiczna niedająca się wymienić. W życiu seksualnym może dochodzić do zanegowania wartości i godności. Ma to miejsce w zjawisku, jakim jest prostytucja zaliczana do grupy patologii społecznych. Termin prostytucja (łac. pro stare - być wystawionym lub ofiarować się na sprzedaż; w polskim języku prawnym nierząd) jak się okazuje nie jest łatwy do zdefiniowania. Prostytucja w potocznym rozumieniu jest domeną kobiet, przy istnieniu w małym zakresie prostytucji mężczyzn, gdyż kobieta w odróżnieniu od mężczyzny może uczestniczyć w sposób bierny w wielu aktach seksualnych następujących po sobie. Prostytutka oddaje do dyspozycji (sprzedaje) swoje ciało, by zaspokajać seksualne potrzeby mężczyzn, ograniczone do redukcji napięcia seksualnego bez głębszej więzi uczuciowej, gdy ta więź jest istotną cechą miłości. Dlatego nazywanie prostytucji płatną miłością jest błędem. Prostytucja wg przyjętej oficjalnie definicji posiada następujące cechy: odpłatność w jakiejkolwiek formie, częsta zmiana partnerów bez ich wyboru, obojętność uczuciowa ze strony prostytutki. Przy posługiwaniu się podaną definicją napotyka się często na trudności w ustalaniu granic i ocen zachowań łączonych z prostytucją, a więc np. w takich przypadkach, gdy ma miejsce odpłatność za satysfakcję niezwiązaną z kontaktem seksualnym (sadyzm, masochizm itp.) i gdy kobieta uzyskuje korzyści materialne oddając się tylko wybranym partnerom a nawet tylko jednemu. Wypada więc uznać, że istotną cechą prostytucji jest uzyskiwanie korzyści materialnych i uprawianie tych kontaktów dla tych korzyści. Przy traktowaniu prostytucji jako zjawiska społecznego można przyjąć i taką jej definicję: "Jest to raczej swego rodzaju handel rozgrywający się na terenie seksu. Ten handel seksem jest trudny do usunięcia, gdyż wynika z różnic między żeńską podażą a męskim popytem".(Imieliński) Jeżeli w rozważaniach o prostytucji uwzględniać fakty, to jak podają źródła

historyczne istniała ona w różnych epokach i kulturach jako regulacja życia seksualnego podporządkowana normom obyczajowym lub prawnym społeczeństwa określonej epoki i kultury. Przez tysiące lat stosunek społeczeństw do prostytucji zmieniał się i przyjmował charakter tolerancyjny lub represyjny. W starożytności (Grecja, Rzym) prostytucja była rozpowszechniona i w pewnym sensie tolerowane różne jej formy nie wyłączając w pewnych okresach prostytucji świątynnej. Chrześcijaństwo starożytne i średniowieczne sprzeciwiało się prostytucji, uznając ją za grzech i hańbę. Jednak św. Tomasz z Akwinu wybitny filozof epoki średniowiecza (XIII w.) doszedł do wniosku, że prostytucja będąc złem jest jednocześnie klapą bezpieczeństwa dla instytucji małżeństwa. W średniowieczu istniały różne formy uprawiania prostytucji, niejednokrotnie akceptowane mające miejsce w domach publicznych. Istniała też prostytucja uliczna i wędrowna. Prostytutki były napiętnowane i odseparowywane od społeczeństwa. Grupowano ich też w gettach lub wydzielano dla nich ulice. W epoce renesansu (XV - XVI w.) we Włoszech i Francji chętnie powracano do tradycyjnych form prostytucji w starożytności. Popularne stały się uprawiające prostytucję damy do towarzystwa - kurtyzany. W okresie reformacji dochodziło do ograniczenia prostytucji przez zakazy i stosowanie kar. Wpłynęło na to m.in. rozpowszechnianie się zachorowań na kiłę. W epoce oświecenia (XVIII do początku XIX w.) seks stał się grą towarzyską i zmieniły się pewne formy uprawiania prostytucji. Oswojono się z groźba chorób wenerycznych, a domy publiczne zachowały swoje znaczenie. W epoce wiktoriańskiej (druga połowa XIX i początek XX w.) wpływ na styl życia w Europie a później w Stanach Zjednoczonych wywarł purytanizm ( surowość zasad moralnych i obyczajowych) oraz związane z nim pruderia ( pozorna, fałszywa skromność, przesadnie udawana wstydliwość). Kultura purytańska określana jako mieszczańska lub drobnomieszczańska doprowadziła do tego, że zwiększyła się liczba tajemnych stosunków seksualnych i rozpowszechniała się prostytucja. W Paryżu uznawanym za centrum erotycznych rozrywek na początku XX w. ("piękna epoka") istniały luksusowe domy publiczne i tysiące zarejestrowanych prostytutek. W tym też okresie w Paryżu w twórczości artystycznej, a więc w obrazach wybitnych sławnych malarzy (H.d Toulouse-Lautrec, E. Degas, P.Cezaune i inni) pojawiały się podobizny prostytutek lub sceny z domów publicznych Paryża. W tym też czasie również chętnie przedstawiano prostytutki jako bohaterki w powieściach (np. E. Zola: Nana), a nawet w twórczości operowej (G.Verdi: La Trawiata). Zjawisko to próbuje się tłumaczyć jako wyraz buntu przeciwko mieszczańskiemu społeczeństwu i reakcją na epokę wiktoriańską.

Wobec powszechnego przekonania, że uprawianie prostytucji może zagrażać w pierwszym rzędzie instytucji społecznej jaką jest małżeństwo, z inicjatywy władców i rządów wprowadzone były różne metody zwalczania prostytucji lub jej ograniczania. Prohibicja, wobec uznania prostytucji za przestępstwo, polegała na stosowaniu kar dla prostytutek. Lecz ta metoda nie przynosiła spodziewanych efektów zwłaszcza, gdy chodziło o prostytucję tajemną. Reglamentacja wprowadzona po raz pierwszy przez ustawodawstwo Napoleona zezwalała na uprawianie prostytucji tylko w domach publicznych pod nadzorem służb sanitarnych i władz porządkowych. Neoreglamentacja kwestionując istnienie domów publicznych wprowadzała dla prostytutek obowiązek posiadania książeczki kontroli. Abolicja zapoczątkowana pod koniec XIX wieku w Anglii i wprowadzona w XX w. zakłada działania, które nie są przeciwne samej prostytucji, lecz skierowane przeciwko przyczynom, które zmuszają kobiety do jej uprawiania. W ten sposób rezygnowano z prohibicji, reglamentacji i kontroli prostytucji. Współcześnie w Polsce prostytucja nie jest karalna a podpisana w 1962 r. przez Polskę konwencja międzynarodowa nie zezwala na wprowadzanie przepisów pozwalających na rejestrację prostytutek i posiadanie przez nich specjalnych dokumentów. Został więc wprowadzony w życie system abolicjonistyczny. Natomiast karalna jest działalność polegająca na czerpaniu zysku z uprawiania prostytucji przez drugą osobę, a więc przez sutenerów, stręczycieli i kuplerów. Przedstawiane fakty dowodzą, ze nie udawało się dotychczas, mimo stosowanych różnych metod wyeliminować prostytucji z życia osobistego i społecznego. Od dawna starano się też badać zjawisko prostytucji i przyczyny jej uprawiania. Podjęte zostały już w XVII w. i pogłębione w XIX i XX w. przez udział w nich psychologów i socjologów starających się, by wykazać powiązania prostytucji z czynnikami środowiskowymi i biologiczno-psychologicznymi, przy czym w zależności od rodzaju badań i badanych środowisk wyniki nie są jednoznaczne. Okazuje się też, ze prostytucja jako przedmiot badań jawi się jako zjawisko niezwykle złożone. W opartych o założenia antropologii filozoficznej rozważaniach o prostytucji istnieje potrzeba uwzględnienia problematyki wartości pełniących rolę nośników zasad tworzonych przez teorie etyczne. Jeżeli chodzi o seks to funkcjonuje on niejednokrotnie jako wartość moralna. Prostytucja w odniesieniu do zasad etycznych teorii godnościowych narusza te zasady, gdyż zaspokaja tylko biologiczne potrzeby mężczyzn, którzy nie łączą kontaktów seksualnych z uczuciowością wyższą, a uiszczając opłatę traktują prostytutkę jak przedmiot. Dochodzi w ten sposób do

rezygnacji u prostytutki i mężczyzny poczucia własnej godności, a u mężczyzny pojawiać się może poczucie upokorzenia na skutek wyboru i podjęcia tego rodzaju kontaktów seksualnych. Dla mężczyzn żonatych tego rodzaju kontakty seksualne są dowodem niedochowania wierności małżeńskiej. Tak więc prostytucja nawet przy tolerancyjnym jej traktowaniu uznawana jest za zło w aspekcie etyki życia seksualnego. Natomiast przy zaistnieniu dylematu, jaki stwarza dla mężczyzny wybór kontaktu seksualnego powinien on wybierać to co jest uznane za dobro. Lecz już w starożytności przekonanie to poddawane było w wątpliwość. Owidiusz poeta rzymski autor "Sztuki kochania" (początek naszej ery) wyraził to dobitnie w słowach: "Video meliora probogue, deteriora seguor" (widzę i pochwalam to co lepsze, a idę za gorszym). Należy w tym przypadku brać pod uwagę, że człowiek jeżeli chodzi o wartości nośniku zasad nie jest tworem jednolitym i może sobie tworzyć, jeżeli chodzi o wartości, własną hierarchię wartości, które skłaniają go do wątpienia w wartości wyższe a nawet do uznania anty wartości, doprowadzając go do stanu, który można określić jako fascynacja złem. Zaspokojenie potrzeb seksualnych mężczyzny i związane z tym przeżycia kwalifikują się do uznania ich za wartości w sensie pozytywnym ale istnieją i takie wartości a raczej antywartości, które skłaniają mężczyzn do szukania kontaktów z prostytutkami. Podstawową funkcją prostytucji jest doprowadzanie do odprężenia seksualnego, które czasem może przyczyniać się do eliminacji różnych napięć psychicznych. Dążą do tego odprężenia bezwzględnie i uzyskują je nawet w warunkach prymitywnych u wulgarnych prostytutek, mężczyźni z silnym popędem seksualnym bez możliwości jego regularnego zaspokojenia i często wykazujący się brakiem hamulców psychicznych. Rozładowania seksualnego, jeśli weźmie się pod uwagę różne sytuacje i okoliczności, poszukują u prostytutek mężczyźni: wdowcy, rozwiedzeni, kawalerowie szukający kontaktu seksualnego bez wiązania uczuciowego oraz żonaci szukający tego czego im brak w małżeństwie a niechcący rezygnować z małżeństwa, także uprawiający różne praktyki seksualne, których nie chcą uprawiać żony lub przyjaciółki: mężczyźni nienadający się do małżeństwa ze względów charakterologicznych, wykazujący silne zahamowanie w sferze seksu z kompleksem małowartościowości przekonani, że mogą posiadać kobietę tylko wtedy, gdy jej zapłacą, tacy którzy chcący bez skrępowania uprawiać zboczone praktyki seksualne, inni oczekujący od prostytutki rozładowania seksualnego ale i nowych odmian technik i pogłębienia doświadczeń seksualnych. Biorąc pod uwagę wspomniane przykłady różnorodnych sytuacji, w których mężczyźni szukają zaspokojenia potrzeb seksualnych, można przyjąć, że sprostać tym potrzebom mogą prostytutki inteligentne, także znające szczególne upodobania mężczyzn lepiej niż inne kobiety, w tym żony. Starają się spełniać życzenia mężczyzn - klientów i zaspokajać ich potrzeby nawet w

sposób wyrafinowany. Istnieje jednak duże zróżnicowanie prostytutek tak pod względem wieku, wykształcenia i warunków w jakich uprawiają prostytucję (od prostytutek ulicznych do angażujących się jako damy do towarzystwa). W tej sytuacji bierze się najczęściej pod uwagę czynniki środowiskowe lub osobowość kobiety decydującej się na uprawianie prostytucji zakładając, że wynika to z własnego wyboru kobiety. Nie można tez wykluczyć pewnych predyspozycji a mogą to być zaburzenia osobowości w sferze popędowej. Faktem jest, że uprawiająca prostytucję nie odczuwa podniecenia seksualnego przy kontaktach seksualnych z kolejnym klientem w przeciwieństwie do takich kontaktów z przyjacielem. W innym przypadku oddając do dyspozycji klienta swoje ciało, może czuć do niego niechęć lub wstręt, ale przeważa zwykle chęć zarobkowania. Spotkać się też można z tym, że są kobiety które nie widzą nic zdrożnego w tym, że oddane do dyspozycji ciało w określonych sytuacjach przynosi zysk pozwalający realizować różne plany. Nie liczą się z tym, że kontakty seksualne za pieniądze mają w sobie coś niskiego. Stanowią karykaturalne wypaczenie związku fizycznego, w którym wyłączność odgrywa ogromną rolę i któremu towarzyszy miłość i przywiązanie (Hołowka). Ale należy brać pod uwagę sytuację młodej kobiety, która staje przed decyzją czy zostać prostytutką. Z jednej strony szybkie zdobywanie pieniędzy, z drugiej potępienie, degradacja i podwójne życie z dala od miejsca zamieszkania i najczęściej mała szansa na trwały emocjonalny związek z jakimś mężczyzną. A jednak dla kobiet decydujących się na uprawianie prostytucji seks może być wartością służącą do realizacji nieseksualnych celów wybieranych racjonalnie. Jeżeli potraktować prostytucję z punktu widzenia etyki katolickiej, to najpierw przypomina się opis zdarzenia w Ewangelii Św. Jana (8, 1-11) w którym Jezus przebacza cudzołożnicy. Chciano ja zgodnie z prawem ukamienować. Szczegółowy opis zdarzenia kończą słowa Jezusa do niewiasty: "Nikt cię nie potępił ? (...). I ja cię nie potępię . Idź i odtąd nie grzesz więcej". Katechizm Kościoła Katolickiego określa prostytucję jako plagę społeczną, a oddawanie się prostytucji uznaje za grzech ciężki, jednak nędza, szantaż i presja społeczna zmniejsza odpowiedzialność za winę. Prostytucja jest jak niektórzy twierdzą niewielkim złem, ale złem nawet wtedy, gdy mówi się o jej pozytywnej roli w społeczeństwie i o tym, że sprzyja ogólnej moralności ale najcięższe jej konsekwencje ponoszą prostytutki. Nie mogą liczyć na zrozumienie, współczucie i spotyka je potępienie. Ale etyka miłości bliźniego jeżeli się jej zasady respektuje, wymaga aby każdego człowieka traktować z szacunkiem i by mógł żyć w poczuciu własnej wartości, a w przypadku prostytutek powinno chodzić o to, by z rozwagą czyli bez uprzedzenia osądzać ich postępowanie. Przyjmuje się bowiem w tej etyce zasadę, że człowiek nie jest zły. Może być najwyżej moralnie ślepy i niewrażliwy. A źródłem moralnego zła są m.in. trudne

warunki życia, słabość charakteru i negatywny wpływ środowiska społecznego. Prostytucja której istnienie w kraju nie da się ukryć, stwarza podobnie jak w krajach europejskich poważne problemy. Jest jako zjawisko społeczne przedmiotem badań, których wyniki ogłoszone są w różnych raportach z podkreśleniem wagi społecznej tego zjawiska. Z dyskusji toczonych czasem publicznie wynika, że chodzi w istocie o zaakceptowanie takiej formy prostytucji, aby wyeliminować lub zmniejszyć zagrożenia lub straty, jakie ponosi społeczeństwo w tym też prostytutki i ich klienci. Istnieje więc potrzeba zwrócenia uwagi na fakty i sytuacje, które powinny skłaniać lub zmuszać do zajęcia się rozwiązywaniem trudnych problemów, jakie stwarzają istniejące formy prostytucji. O rozmiarach prostytucji w kraju można mówić obecnie na podstawie badań opartych zwykle na szacunkach. Obraz prostytucji odbierany przez społeczeństwo tworzą prostytutki uliczne, przydrożne uzależnione od sutenerów itp., których kontakty seksualne cechuje wulgarność i pośpiech. Istnieje też prostytucja zorganizowana i ukrywana w przemyśle rozrywkowym, zwykle w postaci agencji towarzyskich, prawnie zarejestrowanych instytucji, angażujących osoby do towarzystwa klientów sprowadzającego się do świadczenia usług erotycznych na miejscu lub pod adresem podanym przez klienta. Należy brać pod uwagę, że sytuacja wszystkich kobiet uprawiających prostytucję jest godna pożałowania. Nie mogą liczyć na ochronę prawną i zabezpieczenie socjalne. Nie docenia się, nawet gdy chodzi o formy zorganizowanej prostytucji, konieczności zapewnienia im jakiejś formy opieki zdrowotnej a są narażone w wysokim stopniu na choroby przenoszone droga płciową, szczególnie zaś na zakażenie wirusem HIV a sprzyjać temu mogą kontakty seksualne z przypadkowymi klientami. Aby zapobiegać skutecznie zakażeniu prostytutka powinna mieć możliwość uzyskiwania informacji o sposobach zapobiegania zakażeniom, szczególnie przy odmianach praktyk seksualnych. Nie można wiec lekceważyć faktu, że wszystkie formy prostytucji stwarzają warunki do rozszerzania się chorób przenoszonych drogą płciową. Niezauważany pozostaje zwykle fakt wyzyskiwania prostytutek uzależnionych od angażujących je. Zarobki ich stanowią dowolnie ocenianą przez angażujących część tego co płaci klient. Może tez mieć miejsce zmuszanie do wykonywania nietolerowanych przez nie praktyk seksualnych. Także wśród prostytutek jest pewna liczba takich, dla których prostytucja stanowi jedynie możliwe źródło utrzymania i nie mogą z niej zrezygnować, a tego rodzaje fakty i sytuacje świadczyć mogą o odrażającym wyzysku kobiet. Dlatego też nie powinno być przyzwolenia społecznego na pozostawienie prostytucji w szarej strefie i bez jakiejkolwiek kontroli. Tym bardziej, ze różne formy prostytucji mogą się łatwo uzależniać od świata przestępczego. Pozostaje więc szukanie racjonalnych rozwiązań problemów społecznych

związanych z prostytucją. Rozwiązania takie, wg pojawiających się coraz częściej w kraju poglądów może ułatwić legalizacja prostytucji, czyli uznanie pewnych form prostytucji, które podlegałyby uregulowaniom prawnym. Pociągałoby to za sobą uznanie statusu prawnego prostytutek. Większość krajów europejskich ma już doświadczenie i różne próby rozwiązywania tych problemów, a regulacje prawne starają się unikać skrajnego liberalizmu i całkowitego zakazu. Bowiem prostytucja im bardziej restrykcyjnie jest traktowana i kontrolowana, tym głębiej schodzi do podziemia i kontrolowana jest przez grupy przestępcze. Rozwiązania tych problemów, jakie spotyka się w różnych krajach różnią się w szczegółach, dlatego mówi się o rozwiązaniach modelowanych szwedzkich, niemieckich, francuskich, duńskich, holenderskich i włoskich. Chodzi w tych przypadkach o racjonalnie rozwiązania uwzględniające czasem opodatkowanie, akceptowane przez dane społeczeństwo, biorące pod uwagę formy istniejącej prostytucji. Pojawia się w związku z tym pytanie, czy uprawianie prostytucji można uznać za zawód, który wg spotykanych poglądów, polega na świadczeniu usług seksualnych. W definicji zawodu przyjęto, że zawód (fach) jest to zajęcie, w którym ktoś się wyspecjalizował i które wykonuje czerpiąc środki utrzymania. Wspomnieć w związku z tym należy, że na Zachodzie powstają zrzeszenia prostytutek domagające się uznania prawnego świadczeń seksualnych. Celem tego rodzaju zrzeszenia jest również popieranie zawodowego i kulturalnego rozwoju kobiet uprawiających prostytucję, regulowanie zarobków i walka o prawa pracownicze dla prostytutek. Są to więc oznaki pojawiających się nowych problemów związanych z istniejącą prostytucją na Zachodzie. Wśród problemów krajowych jest ciągle aktualne wymagające osobnego potraktowania zagadnienie zapobiegania prostytucji i ograniczenia jej. Chodzi o ochronę i opiekę dla zagrożonych prostytucją i o działania tego typu, jak np.: udzielanie pomocy kobietom rezygnującym z uprawiania prostytucji. Poza tym nie można lekceważyć doniesień o zdarzającej się prostytucji nieletnich dziewcząt, która sprowadza się najczęściej do przygodnych kontaktów seksualnych w celu zdobycia pieniędzy, przy czym zdarza się, że te nieletnie przypadkowe prostytutki nie stosują nawet elementarnych form zabezpieczających je przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. W zapobieganiu tym formom prostytucji ważną rolę do odegrania ma środowisko rodzinne, ale również organizacje i instytucje, które w swoich zadaniach maja realizować cele wychowawcze wśród dzieci i młodzieży, szczególnie w okresie jej dojrzewania płciowego, erotycznego i moralnego. Nie może być przesadą, jeżeli przyjmuje się, że każda organizacja i instytucja realizująca cele społeczne może przyczyniać się w bardzo różnym choćby nawet w niewielkim stopniu do zapobiegania prostytucji. Dlatego w przedstawionych, ograniczonych tylko do niektórych problemów społecznych i etycznych rozważaniach, próba określenia istoty i mechanizmów zachowań

seksualnych właściwych dla prostytucji wydaje się być potrzebna i może zainteresować również lekarzy. Tym bardziej, że niektóre wymienione w rozważaniach zagadnienia są częścią problematyki społecznej ukierunkowanej na ochronę zdrowia, a więc należą do medycyny społecznej, której podstawowym pojęciem jest zdrowie publiczne.

Utwory literackie nawiązujące do prostytucji:

 "Kamasutra", autorstwa Wastajajany  "Dama kameliowa" - Aleksandra Dumas (syna)  "Miłość samuraja" - Wacława Sieroszewskiego

 "Blaski i nędze życia kurtyzany" - Honoriusz Balzac  "Kobieta, która żyła dla miłości" - autorstwa S. Ihary  "Żywoty kurtyzan" - autorstwa P. Aretino  "11 minut" - autorstwa P. Coelho  "Dziewczyny" - autorstwa Barbary Stanisławczyk

 "Dziennik nimfomanki" - autorstwa Valerie Tasso  "Zbrodnia i kara" - autorstwa Fiodora Dostojewskiego  "Seks-pansja" - zbiór reportaży o prostytucji w PRL, autor: Paweł

Szpecht

Źródła:

1. Gołaczewska M.: Seks w świetle antropologii filozoficznej. W: Seksuologia społeczna. Imieliński K. (red) PWN, Warszawa 1984

2. Gołaczewska M.: Fascynacja złem. Eseje z teorii wartości. PWN Warszawa 1994

3. Hołowka J.: Etyka w działaniu. Prószyński i S-ka Warszawa 2001 4. Imieliński K.: Manowce seksu - prostytucja. Wyd. Res Polona. Łódź

1990. 5. Katechizm Kościoła Katolickiego. Pallotinum 1994 6. Pospiszyl K.: Psychologia kobiety. PWN .Warszawa 1986 7. Ian McEwan "Selling me" - tłumaczenie własne (J. Ostaszewska) 8. Antoniszyn Michał, Andrzej Marek: Prostytucja w świetle badań

kryminologicznych. Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze, 1985. 9. N. Roberts Dziwki w historii, Warszawa 1997 10. Annie Sprinkle "Neo Sacred Prostitute" - tłumaczenie własne (J.

Ostaszewska) 11.Wikipedia - Encyklopedia powszechna, pisana i redagowana przez

internautów 12. Encyklopedia PWN - polska encyklopedia książkowa 13.Durex - Światowy Program Badań i Analiza Trendów

14. Ośrodek Badania Opinii Publicznej (TNS OBOP)

1.Prof. Zbigniew Nęcicki - psycholog społeczny 2. Prof. Bogusław Pawłowski - antropolog 3.Dr Jacek Kurzępa - wykładowca Uniwersytetu Zielonogórskiego 4. Mgr Gołaszewski R. - stowarzyszenie SGS 5.Prof. Jan Szczepański - socjolog

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome