Światowa Organizacja Zdrowia - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia
Konrad_88
Konrad_883 June 2013

Światowa Organizacja Zdrowia - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia

PDF (377.3 KB)
13 strona
670Liczba odwiedzin
Opis
Ekonomia: notatki z zakresu mikro e makroekonomii dotyczące Światowej Organizacji Zdrowia.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 13
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO)

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

1

Światowa Organizacja Zdrowia

World Health Organization (WHO)

Barbara Karczmarz

Uniwersytet Jagielloński

Wydział Zarządzan ia i Komunikacji Spo łecznej

Ekonomia, 2 rok

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

2

SPIS TREŚCI:

1. Struktura str. 3

2. Członkowstwo str. 4

3. Cele str. 4

4. Światowe dni obchodzone prze WHO str. 5

5. Działania str. 5

6. Sukcesy str. 6

7. Finansowanie str.7

8. Polska w WHO str. 7

9. 60 lat WHO: chronologia najważniejszych wydarzeń str. 8

10. Szefowie Światowej Organizacji Zdrowia str. 13

11. Przemiany w WHO w ostatnich dziesięcioleciach str. 13

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

3

Światowa Organizacja Zdrowia jest jedna z organizacji działających w ramach ONZ.

22 lipca 1946 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych zwołała Międzynarodową

Konferencję Zdrowia w Nowym Jorku i na podstawie podpisanej tam konwencji, w miejsce

Międzynarodowego Biura Higieny Publicznej i Stałej Organizacji Higieny Ligii Narodów,

powstała Światowa Organizacja Zdrowia. Konwencja ta weszła w życie 7.04.1948 roku, po

ratyfikowaniu jej przez 61 państw, stąd 7 kwietnia obchodzony jest jako Światowy Dzień

Zdrowia.

STRUKTURA

Struktura WHO obejmuje Światowe Zgromadzenie Zdrowia, Radę Wykonawczą i

Sekretariat oraz 6 biur regionalnych. Władzą naczelną WHO jest Zgromadzenie Ogólne, które

zbiera się raz do roku w Genewie i wyłania na okres 3 lat Komitet Wykonawczy. W jego

skład wchodzą 24 kraje członkowskie i jego zadaniem jest realizacja decyzji i wytycznych

Zgromadzenia. Na czele WHO stoi Dyrektor Generalny, wybierany co pięć lat przez

Zgromadzenie. Siedzibą WHO jest Genewa.

Kraje członkowskie WHO wyznaczają delegacje do Światowego Zgromadzenia

Zdrowia - najwyższy organ decyzyjny WHO. Wszystkie kraje członkowskie ONZ mogą stać

się członkami WHO i zgodnie z informacjami na stronie internetowej WHO "Pozostałe kraje

także mogą być przyjęte do Organizacji, jeśli ich wniosek zostanie poparty przez zwykłą

większość głosów Światowego Zgromadzenia Zdrowia." Do WHO należą obecnie 193 kraje.

Zazwyczaj posiedzenia Zgromadzenia odbywają się corocznie w maju. Oprócz

mianowania Dyrektora Zgromadzenie zatwierdza także strategię finansową Organizacji oraz

weryfikuje i zatwierdza przedłożony projekt budżetu. Zgromadzenie składa się z 34 członków

wykwalifikowanych w dziedzinie zdrowia.

Aby móc zajmować się konkretnymi problemami krajów członkowskich, WHO

utworzyła sześć biur regionalnych, w tym Europejskie Biuro Regionalne. W skład zespołu

Biura Regionalnego wchodzą specjaliści do spraw zdrowia publicznego, naukowcy, eksperci

techniczni i fachowcy w innych dziedzinach, pracujący w Biurze Regionalnym w

Kopenhadze oraz w 5 ośrodkach subregiona lnych i 29 biurach krajowych. Dyrektorem

Regionalnym WHO na Europę jest od roku 2000 dr Marc Danzon. WHO posiada regionalne

biura: dla Afryki - Brazzaville, dla obu Ameryk - Waszyngton, dla płd.-wsch. Azji - New

Delhi, dla Europy w Kopenhadze, dla regionu śródziemnomorskiego - Aleksandria, dla

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

4

regionu zach. Pacyfiku - Manila. Biuro Krajowe WHO w Polsce otwarto w 1992 roku. Biura

krajowe, kierowane przez szefów biur krajowych i korzystające ze wsparcia płynącego ze

wszystkich szczebli WHO pełnią kluczową rolę w merytorycznej współpracy naszej

organizacji z resortami zdrowia. Rola biur krajowych polega na: umożliwianiu WHO

wspierania poszczególnych krajów w realizacji ich celów w zakresie zdrowia publicznego,

reagowaniu na napływające z kraju wnioski o pomoc w zakresie tworzenia zasad polityki,

trwałego rozwoju systemu ochrony zdrowia, współpracy w działaniach dotyczących zdrowia

publicznego na skalę globalną i regionalną, zapewnieniu koordynacji zasobów związanych z

ochroną zdrowia publicznego i dostępności tych zasobów w sytuacjach kryzysowych w

ramach współpracy zarządzaniu i koordynowaniu działań WHO na terenie danego kraju.

CZŁONKOWSTWO

W skład WHO wchodzą 193 kraje członkowskie, włączając wszystkie kraje

członkowskie ONZ za wyjątkiem Księstwa Liechtenstein i dwóch krajów, które nie są

członkami ONZ: Niue i Wysp Cook. Kraje nie należące do ONZ mogą stać się członkami

zrzeszonymi uzyskując pełne spektrum informacji, jednakże ograniczone prawo głosu. Muszą

one uprzednio zyskać aprobatę Zgromadzenia. Można także uzyskać status obserwatora.

Republika Chińska (Tajwan) była jednym z członków-organizatorów WHO, jednakże

została zmuszona do opuszczenia Organizacji po tym, jak Chińska Republika Ludowa została

przyjęta do ONZ w 1972, a Tajwan opuścił Organizację. Od 2007 roku Tajwan corocznie

wnioskował o przyjęcie go do Organizacji jako "podmiot zdrowotny" ale jego wniosek był

odrzucany ze względu na naciski Chin. Chiny roszczą pretensje co do suwerenności Tajwanu

i reprezentują stanowisko, iż Tajwan ma swoje przedstawicielstwo w systemie Organizacji w

postaci Chin.

CELE

Głównym celem WHO określonym w Konstytucji Organizacji jest osiągnięcie przez

wszystkich ludzi możliwie najwyższego poziomu zdrowia. Ten cel jest realizowany przede

wszystkim poprzez koordynację współpracy pomiędzy państwami, przygotowywanie strategii

polityk zdrowotnych, standardów oraz transferze technologii i informacji w zakresie ochrony

zdrowia. Wszystkie działania są ukierunkowane na wsparcie i pomoc państwom

członkowskim, aby jak najdokładniej odpowiadały z jednej strony ich specyficznym

wymaganiom i problemom, a z drugiej zapewniały bezpieczeństwo i poprawę zdrowia na

całym świecie. Zadaniem WHO jest także ustalanie norm dotyczących składu lekarstw i

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

5

jakości żywności. Organizacja dąży również do zapewnienia opieki medycznej ludności

świata oraz zmniejszenia śmiertelności niemowląt.

ŚWIATOWE DNI OBCHODZONE PRZEZ WHO

Światowe Zgromadzenie Zdrowia, organ plenarny WHO, wyznaczyło specjalne dni w

roku, podczas których organizacja stara się zwrócić szczególną uwagę społeczeństw na

wybrane problemy zdrowotne:

o 24 marca Światowy Dzień Gruźlicy

o 7 kwietnia Światowy Dzień Zdrowia

o 31 maja Światowy Dzień bez Papierosa

o 1 grudnia Światowy Dzień AIDS

DZIAŁANIA

Obok koordynowania międzynarodowych działań w celu monitorowania wybuchów

epidemii chorób takich, jak SARS, malaria i AIDS, WHO sponsoruje programy mające na

celu zapobieganie i leczenie tych chorób. WHO wspiera rozwój i rozprowadzanie

bezpiecznych i efektywnych szczepionek i leków. Po przeszło dwóch wiekach walki z ospą

organizacja zadeklarowała w 1980 roku, że choroba została zwalczona – pierwsza choroba w

historii wyeliminowana dzięki ludzkiemu wysiłkowi.

Celem WHO jest wyeliminowanie choroby Heine-Medina w przeciągu kolejnych

kilku lat. Organizacja właśnie przekazała pierwszy oficjalny światowy zestaw narzędzi dla

Zimbabwe (od 3 października 2006) czyniąc je tym samym międzynarodowym standardem.

Dodatkowo obok swojej pracy przy eliminacji chorób, WHO także realizuje wiele

kampanii związanych ze zdrowiem – dla przykładu, kampania, aby podnieść konsumpcję

owoców i warzyw na świecie oraz zniechęcić do stosowania tabaki.

W lutym 2007 specjaliści spotykali się w siedzibie głównej WHO w Genewie i

donieśli, że ich praca nad szczepionką przeciwko grypie pandemicznej wykazała zachęcające

pozytywne rezultaty. Przeprowadzono więcej niż 40 badań klinicznych wśród osób starszych

i dzieci. Wszystkie szczepionki jak dotąd wydają się być bezpieczne i całkowicie tolerowane

we wszystkich grupach, które poddano badaniu.

WHO także prowadzi badania mające na celu ustalić, czy pole elektromagnetyczne

otaczające telefony komórkowe ma negatywny wpływ na zdrowie. Niektóre z tych badań

mogą być kontrowersyjne, jak pokazał w kwietniu 2003 roku wspólny raport WHO i FAO,

który zaleca, aby cukier stanowił nie więcej niż 10% dziennego spożycia. Raport ten

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

6

doprowadził do lobbingu przemysłu cuk ierniczego przeciwko zaleceniom, na co WTO

odpowiedziało załączając do raportu oświadczenie „Konsylium uznaje, iż cel bezcukrowej

populacji lub dziennego spożycia mniej niż 10% cukru jest kontrowersyjny”, ale także

pozostało przy swoich rekomendacjach opierając się na własnych analizach badań

naukowych.

Przy współpracy z sześćdziesiątym światowym zgromadzeniem zdrowia, WHO

nakreśliło światowy plan działania na rzecz zdrowia pracownika, aby chronić i promować

zdrowie w miejscu pracy oraz, aby poprawić realizację i dostęp do usług medycyny pracy,

włączyć zagadnienie zdrowia pracownika do innych głównych zasad. WHO kładzie nacisk na

starania, ponieważ wbrew dyspozycyjności efektywnych interwencji mających na celu

zapobieganie niebezpieczeństwom związanym z pracą, istnieją wielk ie luki między i w

obrębie krajów z pominięciem statusu zdrowia pracowników i ich wystawianiem go na

niebezpieczeństwa zawiązane z pracą. Zgodnie z WHO jedynie mniejsza część kadry

pracowniczej ma dostęp do usług medycyny pracy. Plan działania WHO traktuje o aspektach

zdrowia pracownika, włączając podstawowe zapobieganie niebezpieczeństwom związanym z

pracą, obronę i promocję zdrowia w pracy, warunków zatrudnienia i lepszej reakcji ze strony

systemu zdrowia względem zdrowia pracownika.

Oprócz ustalonej misji, międzynarodowe traktaty wyznaczają organizacji różne

dodatkowe zadania. Dla przykładu Jednolita Konwencja o Środkach Odurzających oraz

Konwencja o Substancjach Psychotropowych skłoniły WHO do publikacji wiążących ocen

medycznych i naukowych psychoaktywnych leków oraz zaleceń, jak powinny być

regulowane. W taki sposób działa WHO kontrolując kierunek polityki narkotykowej Komisji

ds. Środków Odurzających. WHO także stosuje się do Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób

(ang. ICD). W 1992 roku dziesiąta rewizja tejże klasyfikacji została opublikowana i jej wersja

do wglądu jest dostępna w trybie on- line na stronie internetowej WHO. Późniejsze rewizje

zostały zarejestrowane i są dostępne w formie drukowanej.

WHO także przechowuje wzór listy najważniejszych leków, które wszystkie krajowe

systemy zdrowia powinny udostępniać dla społeczeństwa w przystępnej cenie.

SUKCESY

Do sukcesów tej organizacji należy zwalczanie epidemii groźnych chorób, takich jak:

gruźlica, malaria, cholera czy dżuma poprzez masowe szczepienie. WHO walczy także z

AIDS. Wyniki działalności WHO są ogłaszane w wydawnictwie periodycznym Official

Records of the World Health Organization. Do najważniejszych sukcesów należą:

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

7

 Wykorzenienie ospy - 13 letnie wysiłki światowej Organizacji Zdrowia doprowadziły do

wykorzenienia ospy z naszej planety w 1980 roku. WHO pomogła wyprzeć chorobę

Heine - Medina z zachodniej hemisfery. Oczekuje się że przestanie ona występować na

świecie w okolicach roku 2000.

 Naciska na powszechne szczepienia - Choroba Heine - Medina, tężec, odra, dyfteryt i

tuberkuloza ciągle zabijają więcej niż 8 milionów dzieci każdego roku. W 1974 roku

tylko 5 % dzieci w krajach rozwijających się było zaszczepionych przeciwko chorobom.

Dzisiaj, dzięki wysiłkom UNICEF-u i WHO, 80 % dzieci jest szczepione, ratuje to życie

3 milionów dzieci każdego roku.

 Redukcja śmiertelności dzieci - poprzez czystą wodę, promocje właściwych warunków

sanitarnych, pomocy zdrowotnej oraz żywnościowej przedsięwzięte przez agendy UN,

śmiertelność niemowląt w krajach rozwijających się została zmniejszona o połowę,

zwiększyła się również oczekiwana długość życia z 37 do 67 lat.

 Zwalczanie chorób pasożytniczych - Agencje UN podjęły działania celem zwalczania

pasożytów żyjący na człowieku i zwierzętach i przeciwdziałać rozprzestrzenianiu się

pasożytów przenoszonych przez muchy do Egiptu, Tunezji i Afryce Subsaharyjskiej i

Europie. Program WHO ocalił życie 7 milionów dzieci przed ślepotą, gwinejską gorączką

oraz innymi tropikalnymi chorobami.

FINANSOWANIE

WHO jest finansowane poprzez składki krajów członkowskich oraz dotacje. Obecnie

praca WHO skutkuje szerszym spektrum współpracy: ok 80 organizacji pozarządowych oraz

z zakresu przemysłu farmaceutycznego, jak także z fundacjami np. Fundacja Billa i Melindy

Gate i Fundacja Rockefellera. Dobrowolne datki na rzecz WHO lokalnych i państwowych

rządów, fundacji i organizacji pozarządowych, innych organizacji ONZ i sektora prywatnego

przekroczyły szacowaną sumę składek z 193 krajów członkowskich.

POLSKA W WHO

Polska została przyjęta do WHO w dniu 6 maja 1948 roku, a wystąpiła z niej w 1950

roku (podobnie jak inne państwa socjalistyczne), a przyjęta ponownie w styczniu 1957 roku.

Od chwili przystąpienia do naszej organizacji Polska odgrywa aktywną rolę w pracach WHO,

uczestnicząc w Światowych Zgromadzeniach na rzecz Zdrowia (World Health Assemblies),

działaniach Komitetów Regionalnych i innych gremiów kierowniczych. Głównym partnerem

Biura WHO w Polsce jest Ministerstwo Zdrowia. Współpraca między Biurem Regionalnym

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

8

WHO w Kopenhadze, a Polską koncentruje się na zagadnieniach systemu ochrony zdrowia

oraz na największych zagrożeniach dla zdrowia publicznego. Szczególny nacisk został

położony na realizację priorytetów uaktualnianych co dwa lata w umowach zawieranych w

wyniku negocjacji między rządem Polski, a Biurem Regionalnym WHO (Biennial

Collaborative Agreement - BCA). W umowach określane są konkretne oczekiwane rezultaty

oraz podejmowane działania, służące ich osiągnięciu.

Zadaniem Dyrektora Biura WHO w Polsce (Head of the WHO Country Office in

Poland) jest zapewnienie kooperacji między Biurem Regionalnym WHO w Kopenhadze a

krajem członkowskim. Jego obowiązkiem jest reprezentowanie Dyrektora Regionalnego oraz

koordynowanie i wspieranie programów wdrażanych przez WHO na obszarze danego

państwa. Do obowiązków Dyrektora Biura należy między innymi: Reprezentowanie

Światowej Organizacji Zdrowia w kraju członkowskim; Negocjowanie, planowanie i

koordynacja działań WHO na terenie kraju; Działanie na arenie stosunków publicznych,

poprzez pełnienie roli rzecznika WHO. Obecnie funkcję Dyrektora Biura WHO w Polsce

pełni Dr Paulina Miśkiewicz.

Status Prawny Biura Światowej Organizacji Zdrowia opiera się o porozumienie

między Rządem Polskim, a Światową Organizacją Zdrowia z 1965 r. oraz o Konwencję

Genewską o Przywilejach i Immunitetach, której Polska jest sygnatariuszem od 1969 r.

Główne działania podejmowane obecnie w Polsce przez WHO EURO: Działania

wynikające z umów dwuletnich, Działania na rzecz zwalczania gruźlicy, Program Zdrowie

Dzieci i Środowisko, Program na rzecz Bezpieczeństwa Żywności, Sieć Szkół Promujących

Zdrowie, Sieć Szpitali Promujących Zdrowie, Sieć Zdrowe Miasta i inne.

Wielu polskich specjalistów pracuje w WHO, na stanowiskach merytorycznych i

administracyjnych. Członkostwo/udział przedstawicieli Polski w organach kierowniczych

WHO na przestrzeni ostatnich lat:

Światowe Zgromadzenie Zdrowia

Członkostwo Polski w komitetach Zgromadzenia:

Komitet ds. Pełnomocnictw – 1993, 2000 i 2006 r.

Komitetu B – 1995 r. – Przewodniczącym Komitetu był Prof. Andrzej Wojtczak

Komitet ds. Nominacji – 1999 r.

Komitet Generalny – 2003 r.

Rada Wykonawcza

Polska była członkiem:

od maja 1985 r. do maja 1988 r.,

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

9

od maja 1996 r. do maja 1999 r.

Komitet Regionalny

Polska była członkiem Stałego Komitetu Komitetu Regionalnego (Standing Committee of the

Regional Committee) od września 1999 r. do września 2002 r. (Polskę reprezentował dr Jacek

Antoni Piątkiewicz, po którym funkcję przedstawiciela naszego kraju objął profesor Jerzy

Szczerbań).

60 LAT WHO: chronologia najważnie jszych wydarzeń

Światowa Organizacja Zdrowia obchodziła w 2008 r. 60 rocznicę istnienia. Poniższa

chronologia opisuje historię najważniejszych wydarzeń WHO w ciągu ostatnich 60 lat:

1945: Konferencja Narodów Zjednoczonych w San Francisco jednogłośnie zatwierdza

utworzenie nowej, autonomicznej międzynarodowej organizacji zdrowia.

1946: Międzynarodowa Konferencja Zdrowia w Nowym Jorku ratyfikuje Konstytucję

Światowej Organizacji Zdrowia w lipcu.

1947: Powołanie służby informacji epidemiologicznej – automatycznej usługi odpowiedzi

Telefaksowej pozwalającej na śledzenie informacji na temat chorób wymienionych w

Międzynarodowych Przepisach Sanitarnych (których nazwę zmieniono później na

Międzynarodowe Przepisy Zdrowotne) i innych chorób zakaźnych o znaczeniu

międzynarodowym.

1948: Konstytucja Światowej Organizacji Zdrowia wchodzi w życie w dniu 7 kwietnia.

1948: Opublikowanie międzynarodowej klasyfikacji chorób – globalnego standardu

zgłaszania i klasyfikowania chorób, problemów zdrowotnych i zewnętrznych przyczyn

schorzeń i obrażeń.

1948: Dr Brock Chisholm z Kanady zostaje wybrany pierwszym Dyrektorem Generalnym

Światowej Organizacji Zdrowia.

1950: Światowe Zgromadzenie Zdrowia ogłasza 7 kwietnia Światowym Dniem Zdrowia.

1950: Rozpoczynają się masowe szczepienia szczepionką BCG, chroniące dzieci przed

gruźlicą.

1952: Wprowadzenie globalnego programu zwalczania malinicy we współpracy z UNICEF.

Dzięki programowi poddano leczeniu 300 milionów osób w 50 krajach, zmniejszając

globalny poziom zachorowań o ponad 95%.

1953: Dr Marcolino Gomes Candau z Brazylii zostaje wybrany drugim Dyrektorem

Generalnym Światowej Organizacji Zdrowia.

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

10

1955: Wprowadzenie programu eradykacji malarii. Jego cel został zmodyfikowany w 1969 r.

Programy eradykacji były kolejno przekształcane w programy kontroli.

1958: Światowe Zgromadzenie Zdrowia wprowadza program eradykacji ospy.

1963: Licencja na doustną szczepionkę przeciwko poliomyelitis. Wykazano, że szczepionka

powstrzymuje przenoszenie się dzikiego wirusa polio.

1965: Publikacja pierwszego raportu na temat cukrzycy. Do roku 2000 na chorobę tę

chorowało 171 milionów ludzi na całym świecie i ta liczba prawdopodobnie zwiększy

się przynajmniej do 366 milionów do roku 2030.

1966: Inauguracja siedziby Światowej Organizacji Zdrowia.

1969: Międzynarodowe Przepisy Sanitarne, zatwierdzone w 1951 r., otrzymują nazwę

Międzynarodowe Przepisy Zdrowotne i obejmują w szczególności cholerę, dżumę,

ospę i żółtą gorączkę.

1972: Aby zapewnić powszechność stosowania szczepionki przeciwko poliomyelitis, jej

wynalazca, doktor Albert Sabin przekazuje prawa do szczepionki Światowej

Organizacji Zdrowia.

1973: Dr Halfdan T. Mahler z Danii zostaje wybrany trzecim Dyrektorem Generalnym

Światowej Organizacji Zdrowia.

1974: Wprowadzenie rozszerzonego programu szczepień. Szczepienia pozwalają dziś

uratować 2,5 mln dzieci rocznie.

1974: Wprowadzenie programu kontroli onchocerkozy we współpracy z Bankiem

Światowym, Programem Rozwojowym Narodów Zjednoczonych i Organizacji

Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).

1975: Stworzenie Specjalnego Programu Badań i Szkolenia w Dziedzinie Chorób

Tropikalnych, aby pomóc w koordynacji, wspierać i wpływać na światowe wys iłki

mające na celu zwalczanie chorób zakaźnych, które w nieproporcjonalnym stopniu

dotykają populacje biedne i marginalizowane.

1976: Wirus Ebola zostaje po raz pierwszy zidentyfikowany w Zachodniej Prowincji

Równikowej w Sudanie i w Zairze (obecnie znanym jako Republika Demokratyczna

Konga).

1977: Opublikowanie pierwszej listy leków podstawowych. Dziś lista liczy ponad 340

leków, które pomagają w przypadku najważniejszych schorzeń globalnych, jak

malaria, HIV/AIDS, gruźlica, schorzenia związane z rozrodczością i w coraz

większym stopniu schorzenia przewlekłe, jak nowotwory i cukrzyca.

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

11

1978: Międzynarodowa Konferencja w Sprawie Podstawowej Opieki Zdrowotnej w Ałma-

Acie ustanawia cel historyczny: „Zdrowie dla wszystkich.”

1979: Globalna komisja potwierdza eradykację ospy na całym świecie.

1986: Utworzenie Globalnego Programu ds. AIDS w celu stworzenia i koordynowania

globalnej strategii zwalczania tej choroby.

1988: Dr Hiroshi Nakajima z Japonii zostaje wybrany czwartym Dyrektorem Generalnym

Światowej Organizacji Zdrowia.

1988: Światowe Zgromadzenie Zdrowia ogłasza rezolucję w sprawie zakazu dyskryminacji

chorych na AIDS.

1988: Stworzenie Globalnej Inicjatywy Eradykacji Poliomyelitis we współpracy z Rotary

International, amerykańskimi Centrami Kontroli i Zapobiegania Chorobom oraz

UNICEF.

1991: Światowe Zgromadzenie Zdrowia ogłasza rezolucję w sprawie eliminacji trądu.

1995: Stworzenie Międzynarodowej Komisji ds. Ogłoszenia Eradykacji Drakunkulozy.

(Drakunkuloza to choroba powodowana przez Dracunculus medinensis.)

1995: Wprowadzenie strategii DOTS w celu kontroli gruźlicy, w ramach której 30 mln osób

poddano leczeniu w programie podstawowej opieki zdrowotnej.

1996: Utworzenie UNAIDS z sześcioma finansującymi agencjami partnerskimi.

1998: Dr Gro Harlem Brundtland z Norwegii zostaje wybrana piątym Dyrektorem

Generalnym Światowej Organizacji Zdrowia.

2000: Wprowadzenie partnerstwa na rzecz zapobiegania gruźlicy, którego gospodarzem jest

WHO. Obecnie obejmuje ponad 500 partnerów pracujących w celu zmniejszenia

globalnego obciążenia gruźlicą poprzez zwiększenie dostępu do leczenia w ramach

programów DOTS oraz zmierzenie się z takimi wyzwaniami, jak gruźlica/HIV i

gruźlica lekooporna.

2000: Stworzenie Globalnej Sieci Ostrzeżeń o Epidemiach i Reakcji na Sytuacje Kryzysowe

w celu wykrywania i zwalczania rozprzestrzeniania się epidemii na skalę

międzynarodową.

2000: Stworzenie Komisji ds. Makroekonomii i Zdrowia w celu oceny wpływu zdrowia na

rozwój.

2000: 189 państw członkowskich Narodów Zjednoczonych jednogłośnie przyjmuje

Deklarację Milenijną, która nakreśla Milenijne Cele Rozwoju. Trzy z ośmiu tych

celów są związane bezpośrednio ze zdrowiem.

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

12

2001: Wprowadzenie Inicjatywy ws. Odry we współpracy z Amerykańskim Czerwonym

Krzyżem, UNICEF i amerykańskimi Centrami Kontroli i Zapobiegania Chorobom. Do

października 2007 r. liczba zgonów z powodu odry spadła o 68%.

2003: Dr LEE Jong-wook z Republiki Korei zostaje wybrany szóstym Dyrektorem

Generalnym Światowej Organizacji Zdrowia.

2003: Wprowadzenie inicjatywy 3x5 wraz z UNAIDS, mającej na celu umożliwienie

leczenia HIV/AIDS trzem milionom osób do końca 2005 r.

2003: Światowe Zgromadzenie Zdrowia przyjmuje Konwencję Ramowa dla ograniczenia

zdrowotnych następstw palenia tytoniu – obecnie jeden z najgoręcej popieranych

traktatów w historii Narodów Zjednoczonych.

2003: Zespół ostrej ciężkiej niewydolności oddechowej (SARS) jest po raz pierwszy

rozpoznany, a następnie opanowany. WHO koordynowała międzynarodowe

dochodzenie z wykorzystaniem Globalnej Sieci Ostrzeżeń i Reakcji na Sytuacje

Kryzysowe oraz współpracowała ściśle z instytucjami ochrony zdrowia w dotkniętych

zachorowaniami krajach.

2003: Utworzenie Komisji ds. Praw Własności Intelektualnej, Innowacji i Zdrowia

Publicznego.

2004: Przyjęcie Strategii Globalnej ws. Diety, Aktywności Fizycznej i Zdrowia.

2004: Światowa Organizacja Zdrowia i jej partnerzy promują bezpieczeństwo na drogach

pod hasłem „stop wypadkom.”

2004: Wykorzystanie po raz pierwszy Strategicznego Centrum Działań Zdrowotnych do

pomocy w koordynacji usuwania skutków tsunami na Oceanie Indyjskim.

2005: Światowe Zgromadzenie Zdrowia przyjmuje zrewidowane Międzynarodowe Przepisy

Zdrowotne, nowe ramy prawne przyjęte przez większość krajów, mające ograniczyć

zagrożenie chorobami, które mogą szybko rozprzestrzeniać się między krajami.

2005: Powołanie Komisji ws. Społecznych Determinantów Zdrowia, mającej wspierać kraje

i partnerów globalnych w sprawach zdrowotnych w identyfikowaniu czynników

społecznych prowadzących do złego stanu zdrowia i nierówności.

2005: Wprowadzenie Partnerstwa na Rzecz Zdrowia Matek, Noworodków i Dzieci w celu

zapewnienia zdrowia wszystkim kobietom, noworodkom i dzieciom.

2006: Dr Margaret Chan z Chińskiej Republiki Ludowej zostaje wybrana siódmym

Dyrektorem Generalnym Światowej Organizacji Zdrowia.

2007: Wchodzą w życie nowe Międzynarodowe Przepisy Zdrowotne (2005).

Światowa Organizacja Zdrowia - World Health Organization (WHO) 1 lutego 2009

13

2008: Światowa Organizacja Zdrowia promuje ochronę zdrowia przed zmianami

klimatycznymi, które stanowią coraz poważniejsze zagrożenie dla bezpieczeństwa

zdrowotnego.

SZEFOWIE ŚWIATOWEJ ORGANIZACJI ZDROWIA

Lp Imię i nazwisko Okres urzędowania Kraj pochodzenia

1 Brock Chisholm 1948–1953 Kanada

2 Marcolino Gomes Candau 1953–1973 Brazylia

3 Halfdan T. Mahler 1973–1988 Dania

4 Hiroshi Nakajima 1988–1998 Japonia

5 Gro Harlem Brundtland 1998–2003 Norwegia

6 Lee Jong-wook 2003–2006 Korea Południowa

7 Anders Nordström 2006 Szwecja

8 Margaret Chan 2007-….. Chiny

PRZEMIANY W WHO W OSTATNICH DZIESIĘCIOLECIACH

Światowa Organizacja Zdrowia od lat 70-tych całkowicie zmieniła swój model

(paradygmat) rozumienia troski o zdrowie człowieka i funkcjonowania medycyny. Od modelu

socjomedycznego, który podkreślał podejście czysto medyczne i inżynieryjne, w którym

znawcą wszystkiego w tym obszarze był lekarz (inżynier od spraw organizmu i zdrowia),

przeszła do modelu socjo-ekologicznego, w którym liczy się współpraca z pacjentem w trosce

o jego zdrowie, a lekarz (i personel medyczny) nie jest już tylko inżynierem leczącym

maszynę ludzkiego organizmu, ale jest jednocześnie w jakimś stopniu psychologiem,

rozumiejącym, że ma do czynienia z żywym i konkretnym człowiekiem i jego osobowością.

Zatem współczesny model medyczny (przyjęty przez WHO), znacznie bardziej traktuje

człowieka podmiotowo (jako osobowość, rozumiejąc jego cierpienie) a nie przedmiotowo,

jakbyśmy mieli do czynienia z bezduszną uszkodzoną maszyną. Ponadto, co niezwykle

interesujące, medycyna światowa (w reprezentacji WHO) otworzyła się na szereg

wartościowych ujęć, jakie posiadały i posiadają w sobie tradycyjne wielkie systemy

medyczne.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome