Pytania na kolokwium - Notatki - Zarządzanie jakością, Notatki'z Zarządzanie jakością. University of Warmia and Mazury in Olsztyn
stevie_k
stevie_k12 April 2013

Pytania na kolokwium - Notatki - Zarządzanie jakością, Notatki'z Zarządzanie jakością. University of Warmia and Mazury in Olsztyn

DOC (141.0 KB)
19 strona
2Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Zarządzanie: notatki z zakresu zarządzania jakością przedstawiające pytania na kolokwium z zarządzania j.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 19
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

1. Ryzyko określane jest jako:

sytuacja, w której prawdopodobieństwo wystąpienie a określonych zdarzeń jest nieznana lub niemożliwa do

ustalenia,

prawdopodobieństwo wystąpienia dowolnego zdarzenia, którego skutkiem może być szkoda majątku,

podjecie błędnej decyzji wskutek wykorzystania nieaktualnych, nieprawdziwych czy niepełnych informacji.

2. Do źródeł ryzyka zaliczamy:

zagrożenie bezpośrednie, które powoduje, że cele nie zostaną osiągnięte, szanse, które dają możliwość skutecznego osiągania celów, zgodność działalności jednostki z przepisami, regulacjami wewnętrznymi czy umowami.

3. Ryzyko ze względu na powtarzalność dzieli się na :

a) Ryzyko systematyczne

b) Ryzyko specyficzne c) Ryzyko spekulacyjne

4. Ryzyko przeoczenia (detekcji) to:

to ryzyko, że istotna nieprawidłowość nie zostanie wykryta lub, że wewnętrzna kontrola jednostki nie zapobiegnie

temu we właściwym momencie.

z tym ryzykiem mamy do czynienia, gdy istnieje ryzyko, że nieprawidłowości, które nie zostały skorygowane przez kontrolę wewnętrzną nie zostaną wykryte również przez audytora podczas wykonywania czynności audytowych.

jest ryzykiem wystąpienia nieprawidłowości lub zafałszowań przy założeniu, że system kontroli wewnętrznej nie

funkcjonuje.

5. Czynniki ryzyka są to zdarzenia, które mogą spowodować wystąpienie ryzyka P / F 6. Która z metod identyfikacji czynników ryzyka należy zastosować w celu identyfikacji ryzyka wystąpienia

zagrożenia, oszustwa czy katastrofy:

analiza środowiska, polegająca na identyfikacji ryzyka, które może wpływać na działania operacyjne,

metoda scenariuszy zagrożenia, sporządzonych w celu identyfikacji ryzyka wystąpienia zagrożenia

analiza zagrożenia, czyli identyfikacja ryzyka, które może oddziaływać na aktywa, 7. Do jakiej kategorii czynników ryzyka zalicza się wielkość środków finansowych jednostki, płynność,

inwestycje , sprawozdawczość finansową:

do czynników operacyjnych,

do czynników zewnętrznych,

do czynników finansowych, do czynników ryzyka wewnętrznego.

8. Z jakich źródeł informacji powinien korzystać audytor wewnętrzny przy identyfikacji i ocenie obszarów ryzyka

związanego z zarządzaniem jednostką?

sprawozdania oraz inne dokumenty kontroli, sporządzane przez komórkę kontroli wewnętrznej

harmonogramy pracy komórek organizacyjnych

protokoły bądź notatki z posiedzeń i narad kierownictwa jednostki

rozmowy z pracownikami danej jednostki,

wszystkie poprawne

9. W ramach obszaru ryzyka audytor wewnętrzny wyodrębnia zadania audytowe, którymi są szczegółowe

zdarzenia, procesy i zjawiska stanowiące potencjalne obiekty audytu wewnętrznego.

10. Do grupy podstawowych metod analizy ryzyka w audycie wewnętrznym zaliczamy;

metody szacunkowe,

matematyczne

metoda mieszana,

wszystkie poprawne. 11. Pierwszym etapem procedury metody eksperckiej jest:

utworzenie grupy eksperckiej,

hierarchizacja zadań audytowych,

wytypowanie zadań do audytu.

12. Zaletą metody matematycznej jest:

konieczność stałego aktualizowania modelu,

subiektywizm w ocenie przetworzonych danych,

jednorazowy cykl tworzenia modelu, do którego wielokrotnie wprowadza się dane. 13. Ostatnim etapem procedury mieszanej metody analizy ryzyka jest:

Zidentyfikowanie czynników ryzyka,

Obliczanie ryzyka ważonego,

Uporządkowanie obszarów malejąco według wartości ryzyka ważonego.

14. Do oceny ryzyka stosuje się takie metody jak

kwestionariusze samooceny ryzyka

macierze (mapy)

matematyczna metoda analiza ryzyka,

wszystkie poprawne

15. Ocena ryzyka ma na celu:

stworzenie prawidłowego systemy audytu oraz do określenia priorytetów,

stworzenie harmonogramu prac audytorskich, które są zaplanowane na dany rok i przez następne lata, ocenianie zagrożenia ryzykiem związane z szeroko pojętym zarządzaniem

16. Kontrola wewnętrzna obejmuje nie tylko sprawdzanie, ocenianie i wnioskowanie, lecz także zawiera elementy

doradztwa, wspomagając jednostki organizacyjne w efektywnym gospodarowaniu mieniem. P/F

17. Kontrola wewnętrzna jest procesem realizowanym przede wszystkim przez zarząd przedsiębiorstwa, kadrę

zarządzającą i pozostałych pracowników, wspomaganym nowoczesnym sprzętem organizacyjno-technicznym. P/F

18. Kontrola przeprowadzania w organizacji ogranicza się jedynie do kontroli finansowej. P/F

19. Audyt wewnętrzny pełni funkcje znacznie szersze od kontroli wewnętrznej, nadzorując jej mechanizmy. P/F

20. Audyt od kontroli odróżnia przede wszystkim charakter i rola, jaką te systemy odgrywają w organizacji.P/F

21. Prewencyjny mechanizm kontroli to między innymi ochrona przed błędami i zapobieganie niekorzystnym

zjawiskom i niepożądanym sytuacjom.P/F

22. Audyt jest zorientowany na przeszłość, stwierdza błędy, szuka winnych i wnioskuje o ich ukaranie. P/F

23.Kontrola dostępu - Jest wdrażana w jednostkach poprzez zastosowanie mechanizmów ograniczających

i monitorujących dostęp do oprogramowania

24. Kontrola oprogramowania systemowego - Zapobiega wprowadzaniu nieautoryzowanych aplikacji lub

zmian w działających aplikacjach.

25. Kontrola tworzenia i zmian w aplikacjach - Jej celem jest ograniczenie i wykrycie nieuprawnionego

dostępu do zasobów informatycznych, ochrona zasobów informatycznych zarówno przed ujawnieniem,

jak i przed utratą lub zmianą danych 26. Kontrola aplikacyjna - Funkcjonuje na etapie wprowadzania i przetwarzania danych oraz uzyskiwania informacji w ramach aplikacji użytkowych, celem tych kontroli jest zapobieganie, wykrywanie

i korygowanie błędów związanych z przetwarzaniem i przepływem danych. 27. Firma nie może istnieć bez:

a) audytu wewnętrznego; b) kontroli wewnętrznej; c) audytora.

28. Kontrola wewnętrzna jest zorientowana na: a) przyszłość;

b) przeszłość; c) teraźniejszość 29. Które kryterium kontroli wewnętrznej polega na okresowej ocenie efektywności kontroli oraz ustaleniu

czy przyjęte zalecenia i zadania zostały wykonane? a) kryterium legalności

b) kryterium zaangażowania,

c) kryterium celu,

d) kryterium monitorowania

30. Jednym z zadań kontroli wewnętrznej jest: a) porównywanie stanu rzeczywistego ze stanem pożądanym organizacji,

b) informowanie firmy o słabych stronach i zwalczaniu ich; c) monitorowanie stanu aktualnego organizacji. 31. Która z funkcji kontroli wewnętrznej sygnalizuje o negatywnych zjawiskach i zbliżającym się stanie

krytycznym w firmie?

a) ostrzegawcza

b) informacyjna

c) edukacyjna

32.W skład standardów Profesjonalnej Praktyki Audytu Wewnętrznego wchodzą:

standardy wdrożenia standardy atrybutów

standardy działania standardy audytu informatycznego

33. Zadania audytorskie powinny być wykonane

w sposób biegły

efektywnie

z należytą starannością zawodową rzetelnie 34. Standardy działania:

określają kryteria jakościowe służące do ich oceny odpowiadają na pytanie kto wykonuje audyt?

odnoszą się do określonych rodzajów zadań audytowych

odpowiadają na pytanie co i jak ma być weryfikowane? 35. Standardy atrybutów:

odpowiadają na pytanie kto wykonuje audyt? określają cechy audytu wewnętrznego jako jednostki organizacyjnej

odnoszą się do określonych rodzajów zadań audytowych

określają cechy audytorów wewnętrznych jako reprezentantów grupy zawodowej

36. Organizacja INTOSAI to :

niezależna organizacja, wspierająca pomysły, jak i przepływ informacji pomiędzy najwyższymi organami kontroli w dziedzinie kontroli finansów publicznych.

Stowarzyszenie do spraw audytu i kontroli systemów informacyjnych

Międzynarodowa Organizacja Najwyższych Organów Kontroli Instytut Audytorów Wewnętrznych

37. Wśród części składających się na standardy INTOSAI wyróżnia się :

Podstawowe założenia,

Standardy ogólne, Standardy warsztatowe, Standardy sprawozdawcze

38. Standardy warsztatowe obejmują :

właściwy harmonogram

nadzór i przegląd analizę sprawozdań inne standardy ogólne

39.W skład standardów ogólnych wchodzą :

należyta staranność

nadzór i przegląd

kompetencje niezależność

40. Standard ISO 10011 wykorzystywany w audycie wewnętrznym dotyczy:

zarządzania jakością i elementów systemu jakości

wytycznych do przeprowadzenia audytu systemu jakości zapewnienia jakości przy produkcji instalacji

zapewnienia jakości w końcowym sprawdzaniu i testowaniu

41. Krajowe standardy audytu wewnętrznego:

są wytycznymi dla międzynarodowych standardów audytu wewnętrznego

są wytycznymi, które pomagają w pracach i ocenie audytu wewnętrznego

określają podstawowe wymagania stawiane systemowi audytu wewnętrznego są wytycznymi, które pomagają w organizacji audytu wewnętrznego 42. Standardy audytu wewnętrznego dzielą się na:

standardy ogólne – organizacja audytu wewnętrznego standardy szczegółowe - wykonywanie zawodu audytora wewnętrznego

standardy szczegółowe – realizacja audytu wewnętrznego. standardy podstawowe – przygotowanie do zawodu audytora wewnętrznego

43. Standardy organizacji :

określają sposób zarządzania komórką audytu wewnętrznego

określają zasady i zakres działania komórki audytu wewnętrznego

określają umiejscowienie komórki audytu wewnętrznego w strukturze organizacyjnej jednostki określają obowiązki audytora wewnętrznego

44. Zadaniem „Karty audytu wewnętrznego” jest określenie ogólnych reguł funkcjonowania audytu w drodze

wyznaczenia:

sposobu zarządzania komórką audytu wewnętrznego

procedur sporządzania i przeprowadzania sprawozdań z przeprowadzenia audytu wewnętrznego ogólnych zasad i celów audytu wewnętrznego praw i obowiązków audytora wewnętrznego

45. Według Kodeksu Etyki audytor wewnętrzny powinien przestrzegać następujących zasad:

uczciwości

stronniczości

poufności obiektywizmu

46. Audytor wewnętrzny:

postępuje zgodnie z przepisami prawa

podlega bezpośrednio kierownikowi jednostki w zakresie wykonywania zadań współpracuje z audytorami zewnętrznymi a także z kontrolerami

Najwyższej Izby Kontroli

jest niezależny w wykonywaniu swoich zadań Audyt wewnętrzny:

Niezależna działalność o charakterze doradczym Instrument oceniający efektywność systemu kontroli wewnętrznej i procesów zarządzania ryzykiem Zapewnia skuteczne prowadzenie niektórych operacji i czynności organizacji

48. Procesem governance nazywamy:

Możliwość wystąpienia zdarzeń, mogących mieć wpływ na osiągnięcie zamierzonych przez firmę celów

Obiektywne badanie dowodów w celu dostarczenia oceny procesów zarządzania ryzykiem

Procedury wykorzystywane przez przedstawicieli powiązanych z organizacją do nadzorowania procesów

zarządzania ryzykiem i kontroli Działania podejmowane przez kierownictwo dla poprawy zarządzania ryzykiem

49. Zakres badań audytu można rozpatrywać z punktu widzenia:

Pozapodmiotowego i pozaprzedmiotowego

Podmiotowego i przedmiotowego

Podmiotowego i pozapodmiotowego

Przedmiotowego i pozaprzedmiotowego

Zakres podmiotowy audytu wewnętrznego dotyczy jednostek ustawowo zobowiązanych do jego przeprowadzania

– są to:

Urzędy

Ministerstwa Banki

Jednostki organizacyjne prokuratury i Służby Więziennej

Do kryterium oceny funkcjonowania organizacji w ramach audytu wewnętrznego należą:

Legalność

Celowość Rzetelność Przejrzystość

Jawność Z uwagi na przedmiot audytu można wyodrębnić jego dwa podstawowe rodzaje:

Zarządczy i marketingowy

Finansowy i niefinansowy Operacyjny i zarządczy

Kontroli i wewnętrzny

Misję audytu wewnętrznego można realizować m.in. poprzez:

Kierowanie zasobów organizacji do obszarów priorytetowych

Współpracę z personelem oraz kierownictwem w celu zapewnienia w organizacji kontroli wewnętrznej

Utrzymywanie dynamicznego, zespołowo zorganizowanego środowiska pracowniczego

Przeprowadzanie niezależnych ocen systemów kontroli wewnętrznej i gospodarki finansowej Do najważniejszych funkcji audytu wewnętrznego należy:

Niezależna identyfikacja, ocena i selektywne testowanie systemów kontroli wewnętrznej w organizacji Wykrywanie oszustw finansowych kierownictwa

Sporządzanie częstych sprawozdań finansowych

Do zadań audytu wewnętrznego należą:

Dostarczenie kierownictwu organizacji obiektywnej informacji o działaniu instytucji

Dostarczenie informacji o możliwym ryzyku, jego zmniejszanie bądź eliminacja Zalecenia wprowadzenia usprawnień zwiększających wydajność i efektywność działania jednostki

Promocja danej jednostki na rynku

Audyt finansowy zajmuje się:

Kontrolą wewnętrzną środowiska systemów przetwarzania danych

Przeglądem planów i procedur określonych w celu osiągnięcia konkretnych rezultatów

Określaniem, czy badany obiekt audytowy przestrzega przepisów prawnych

Problemami rachunkowości, ewidencjonowaniem i sprawozdawczością transakcji finansowych

Audyt operacyjny może zawierać elementy audytu:

Zgodności Informatycznego

Kompleksowego

Finansowego

Najczęściej audyt wewnętrzny jest utożsamiany z:

Controllingiem

Kontrolą wewnętrzną

Kontrolą wewnętrzną i zewnętrzną

Usługami wewnętrznymi

Do etapów przebiegu audytu wewnętrznego nie należą:

Ocena obszarów ryzyka

Przygotowanie planu audytu

Sporządzenie okresowych sprawozdań finansowych Czynności sprawdzające

Audyt zgodności:

Oznacza przegląd wszystkich działań z pozycji dyrektora

Bada czy środki do realizacji celów przedsiębiorstwa zostały wykorzystane efektywnie

Kontroluje środowisko przetwarzania danych

Określa czy badany obiekt przestrzega przepisów prawnych, realizuje określone strategie i wdraża

procedury Do zadań audytu systemów nie należy:

Badanie dowodów księgowych i zapisów księgowych przez biegłego rewidenta

Ocena efektywności działania kierownictwa Monitorowanie funkcjonujących w jednostce systemów

Ocena efektywności i gospodarności zarządzania finansowego W systemie kontroli administracji publicznej wyróżnia się podsystemy:

Kontrolę zewnętrzną

Kontrolę wewnętrzną Kontrolę wstępną

Kontrola wewnętrzna powinna być inicjowana przez radę nadzorczą, zarządy, kierownictwo lub innych

pracowników firmy w celu dostarczenia informacji dotyczących oceny:

Efektywności działalności

Wiarygodności sprawozdawczości Zgodności z prawem

Stan wymagany może oznaczać normy:

Prawne Techniczne Finansowe

W czynnościach kontrolnych można wydzielić następujące etapy:

Określenie wzorca przyjętego za podstawę porównań

Określenie działań zastępczych

Ustalenie stanu faktycznego w zakresie objętym kontrolą i porównanie tego stanu z obowiązującą normą

Kontrolę wewnętrzną można porównać z:

Inspekcją

Kontrolą jakości Strategią przedsiębiorstwa

Za kontrolę wewnętrzną w organizacji odpowiedzialny jest:

Księgowość

Kierownictwo

Władze lokalne

Działania kontrolne mają charakter:

Rachunkowy

Rozliczeniowy Planowy

Kontrola wewnętrzna bada stan faktyczny w porównaniu z:

Założeniami Planami

Wzorcami Kontrola działa:

Prewencyjnie

W momencie wystąpienia kryzysu Po wystąpieniu kryzysu

Kontrola wewnętrzna sprowadza się do badania:

Jaki stan istnieje, a jaki być powinien

Stanu planowanego

Dotychczasowych działań

Naczelnym zadaniem kontroli jest:

Zwiększenie zysku

Rozwój działalności

Zabezpieczenie danej organizacji przed stratami Kontrola może mieć charakter:

Inspekcji

Wizytacji

Rewizji Rezultatem prac kontroli jest:

Protokół

Sprawozdanie ustne

Opinia audytora

Proces kontroli obejmuje:

Wszystkie fazy działalności Tylko plan działania

Tylko ocenę stopnia realizacji zadań

Kontrola jako element zorganizowanego działania nie wiąże się jedynie z:

Planowaniem

Funkcją kierowania Działem technicznym

Ryzyko definiuje się jako:

Stan, w którym przyszłe możliwości i szanse ich wystąpienia nie są znane

Prawdopodobieństwo wystąpienia danego zdarzenia, którego skutkiem może być szkoda w majątku lub wizerunku danej jednostki Stan zagrożenia systemu mogącego doprowadzić do jego zniszczenia lub poważnych strat

Procesy, zjawiska lub problemy objęte audytem wewnętrznym

Ze względu na kryterium mierzlności skutków wyróżniamy ryzyko:

Mierzalne

Finansowe Niemierzalne

Pozafinansowe Ryzyko związane z wszystkimi zmianami typu technicznego, ekonomicznego lub organizacyjnego to

ryzyko:

Dynamiczne Statyczne

Systematyczne

Specyficzne

Podstawowymi dziedzinami ryzyka w środowisku pracy są:

Nieefektywne zarządzanie Niekompetencje kadry specjalistycznej

Globalizacja Konkurencja

W literaturze istnieje wiele klasyfikacji czynników ryzyka. Według najczęściej spotykanego podziału

wyróżniamy następujące kategorie czynników ryzyka:

Czynniki zewnętrzne

Czynniki operacyjne Czynniki organizacyjne

Czynniki finansowe

Metoda scenariuszy zagrożenia jest najbardziej przydatna w wypadku:

Oszustw

Kradzieży Zdarzeń losowych bez udziału ludzi Zdarzeń losowych z udziałem ludzi

Do metody szacunkowej zalicza się:

Metodę delficką

Macierz ryzyka

Kwestionariusz samooceny ryzyka

Metodę matematyczną

Do zalet metody matematycznej należy:

Profesjonalne dokumentowanie analizy ryzyka

Łatwość stosowania

Możliwość pomiaru trendów Przeprowadzenie we współpracy z kierownictwem

Przy dokonywaniu prawidłowej oceny ryzyka audytor powinien:

Znać rodzaje ryzyka związanego z realizacją celów jednostki

Określić strategiczne i operacyjne cele jednostki

Określić przyczyny zakłóceń w realizacji celów Oszacować prawdopodobieństwo nieosiągnięcia celów

Identyfikując obszary ryzyka, audytor wewnętrzny powinien brać pod uwagę przede wszystkim

następujące elementy:

Cele i zadania jednostki Miejsce jednostki

Przepisy prawne odnoszące się do funkcjonowania jednostki

Sprawozdania finansowe oraz sprawozdania z wykonania budżetu

Do metod identyfikacji ryzyka zalicza się:

Metodę delficką Metodę holistyczną Metodę heurystyczną

Metodę kontrolną

Wady metody listy kontrolnej:

Lista pytań kontrolnych zachęca do zastosowania bardziej rozwiniętego podejścia do oceny i kwantyfikacji

ryzyka

Poszczególne pytania na liście mogą zawierać wiele ukrytych i ważnych oddzielnych rodzajów

ryzyka Rodzaje ryzyka, które nie są ujęte na liście, mogą zostać pominięte w procesie identyfikacji Trudno wskazać ważne współzależności między poszczególnymi źródłami ryzyka

Skutki negatywne ryzyka można podzielić na następujące grupy:

Skutki polityczne

Skutki gospodarcze

Skutki ekologiczne Skutki finansowe

W skład funkcji zarządzania ryzykiem wchodzą:

Określenie zadań

Administrowanie programem Planowanie pomiaru ryzyka

Szacowanie niepewności ryzyka

Do metod redukcji ryzyka zaliczamy:

Kontrola ryzyka

Absorpcja ryzyka Zatrzymanie ryzyka

Transfer ryzyka

Audytor wewnętrzny w firmie sporządza:

Sprawozdanie z zadania audytowego

Sprawozdanie z nieprawidłowości

Sprawozdanie z wykonania planu audytu wewnętrznego za dany rok Sprawozdanie z działań naprawczych

Sprawozdanie w części ogólnej powinno zawierać:

Ustalenia

Cel badania Zakres badania Uwagi i wnioski

Część szczegółowa sprawozdania powinna zawierać:

Przyczyny różnic między stanem faktycznym a oczekiwanym

Propozycje działań naprawczych Rodzaje działalności/ procesy/ komórki

Dowody dokumentujące stan faktyczny

Rodzaje nieprawidłowości:

Wynikające z winy audytora

Nie wynikające z winy audytora

Podlegające raportowaniu

Wynikające z niedopatrzenia

Podział dowodów ze względu na pochodzenie oraz dostęp do nich wyróżnia:

Dowody pośrednie

Dowody wewnętrzne – zewnętrzne

Dowody wewnętrzne Dowody bezpośrednie

Co oznacza skrót KA:

Komisja audytowa

Komórka audytowana

Kontrola audytowa

Komitet audytowy

Dokumenty robocze są tworzone w celu:

Usprawnienia wykonywanej pracy Poparcia dowodami ustaleń zawartych w raporcie

Udokumentowanie wykonanej pracy Umożliwienie osobom upoważnionym kontroli

Kwestionariusz kontroli wewnętrznej jest:

Wypełniany samodzielnie przez kierownika komórki audytowanej

Dokumentem roboczym zawierającym pytania dotyczące systemu kontroli wewnętrznej

Dokumentem zawierającym przejrzysty opis przepływów finansowych

Stosowany w początkowej fazie audytu

100. Dokument roboczy powinien zawierać:

Nazwę dokumentu roboczego i czego dotyczy Nazwę komórki audytowanej

Nazwę zadania audytowego Nazwisko osoby sporządzającej

101. Do dokumentów roboczych nie zalicza się:

Kwestionariusz kontroli wewnętrznej

Lista kontrolna

Kwestionariusz samooceny

Sprawozdanie z wykonania planu audytu

102. Sprawozdanie z audytu sporządzane jest:

Przez audytora wewnętrznego Co miesiąc

Za dany rok Jest wynikiem końcowym badania audytora

103. Pierwszym etapem po zakończeniu zadania audytowego jest sporządzenie:

Bieżących akt audytu wewnętrznego

Listy kontrolnej

Wykazu ustaleń i wniosków pokontrolnych

Protokołu z narady

104. Bieżące akta audytu wewnętrznego obejmują:

Dokumenty zgromadzone przed rozpoczęciem zadania audytowego Dokumenty zawierające opis procedur kontroli, w tym kontroli finansowej, i mające wpływ na system

kontroli finansowej

Akty normatywne oraz inne akty prawne wiązane z zakresem działania Funduszu oraz regulujące jego

funkcjonowanie

Dokumenty robocze przygotowywane przez audytora wewnętrznego w trakcie przeprowadzania audytu wewnętrznego

105. Sprawozdanie z przeprowadzenia audytu wewnętrznego powinno być:

Zwięzłe

Konstruktywne Obiektywne Użyteczne

106. Dostateczność dowodów zgromadzonych w trakcie przeprowadzenia audytu oznacza, że:

Są one oparte na faktach

Rzetelne i najlepsze możliwe do uzyskania przy użyciu właściwej techniki

Adekwatne i przekonujące na tyle, że inna wystarczająco kompetentna osoba dojdzie na ich podstawie do takich samych wniosków

Dowód pozwala zrealizować cele audytu

107. zarządzanie ryzykiem służy:

Obniżeniu stopnia oddziaływania ryzyka na funkcjonowanie przedsiębiorstwa Podejmowaniu optymalnych decyzji Szacowaniu strat w przedsiębiorstwie

108. Zarządzanie ryzykiem jest zadaniem:

Kierownictwa

Związków zawodowych

Księgowych

109. Do podstawowych rodzajów ryzyka należą:

Ryzyko ubezpieczeniowe

Ryzyko czyste

Ryzyko spekulacyjne 110. Ocena ryzyka dotyczy:

Badania potencjalnych zadań audytu

Eliminacji ryzyka

Zadań narażonych na największe ryzyko

111. Proces oceny ryzyka składa się z:

Identyfikacji obszarów ryzyka Opinii pracowników

Analizy ryzyka

112. Rodzaje ryzyka w audycie to:

Ryzyko kontroli Ryzyko nieodłączne

Ryzyko przeoczenia 113. Ryzyko w audycie wewnętrznym ustala się za pomocą metod:

Szacunkowej Holistycznej

Matematycznej

114. w ocenie ryzyka istotne znaczenie ma:

Wyznaczenie obszarów audytu

Wyznaczenie miar ryzyka Wyznaczenie obszarów ryzyka

115. Co to są standardy kontroli wewnętrznej:

Zbiór wskazówek dla kierowników Zbiór metod kontroli wewnętrznej

Zbiór zasad i praw kontroli wewnętrznej

116. Która z poniższych instytucji określa standardy kontroli wewnętrznej:

Komitet Organizacji Sponsorujących Komisję Treadway

Kanadyjski Instytut Biegłych Rewidentów Komitet Kontaktowy Prezesów Najwyższych Organów Kontroli Unii Europejskiej

117. Jakie elementy kontroli wewnętrznej wymienia raport COSO:

Środowisko kontroli Identyfikacja ryzyka

Monitorowanie procesu kontroli 118. Jakie kategorie celów wymienia się w raporcie COSO:

Monitorowania i kształtowania

Wiarygodności wewnętrznej i zewnętrznej Efektywności i wydajności

119. w jakich organizacjach stosuje się certyfikaty ISO 9000:

We wszystkich typach organizacji

W organizacjach rządowych

W przedsiębiorstwach prywatnych

120. jaki instytut opracował Międzynarodowe Standardy Profesjonalnej Praktyki Audytu Wewnętrznego:

Instytut Kontrolerów Wewnętrznych

Instytut Organizatorów Wewnętrznych

Instytut Audytorów Wewnętrznych 121. Które standardy należą do standardów audytu wewnętrznego:

Standardy atrybutów i wdrożenia

Standardy działania i atrybutów Standardy wdrożenia i organizacji

122. Dla jakich działań zostały ustanowione standardy wdrożenia:

Działań doradczych Działań informacyjnych

Działań zapewniających

123. Ustanowienie standardów ma na celu:

Określenie podstawowych zasad optymalnej praktyki audytu wewnętrznego

Stworzenie podstaw do oceny działalności audytu wewnętrznego Stymulowanie procesów i działań organizacji

124. jakie kontrole wyróżnia się ze względu na kryterium czasu:

Funkcjonalna

Wstępna

Następna 125. dokumenty podlegają kontroli pod względem:

Merytorycznym

Rachunkowym Prawnym

126. do najważniejszych obszarów kontroli wewnętrznej prowadzonej przez rewidenta zakładowego należą:

Prawidłowości obrotu towarowego Rozliczenie osób materialnie odpowiedzialnych za powierzone im towary

Realizacja zaleceń pokontrolnych 127. w ramach kontroli instytucjonalnej może występować stanowisko:

Rewidenta zakładowego Dział (sekcja) Zespół rewidentów zakładowych

128. zadaniem inwentaryzacji jest:

Rozliczenie osób odpowiedzialnych za powierzone im składniki majątkowe

Przeciwdziałanie nieprawidłowościom w gospodarce majątkiem firmy Kontrola majątku firmy

129. do obowiązku stałej komórki inwentaryzacyjnej należy:

Sporządzanie rocznego planu inwentaryzacji ciągłej i bieżące jego aktualizowanie Kierowanie pracą zespołów spisowych

Wyrywkowe kontrole przeprowadzania inwentaryzacji ciągłej 130. Kontrolę wewnętrzną w przedsiębiorstwie sprawują:

Rady pracownicze

Zarząd

Związki zawodowe

131. Regulamin kontroli wewnętrznej jest:

Dokumentem ustalającym organizację, zakres i obowiązki kontroli wewnętrznej w danej jednostce gospodarczej

Opisane są konkretne rozwiązania obowiązujące w danej firmie, uwzględniające potrzeby specyfiki i rodzaj działalności tej jednostki

Ujmuje się w nim szczegółowe postanowienia, takie jak powołanie się na regulacje zewnętrzne

132. Komórka audytu wewnętrznego;

podlega bezpośrednio kierownikowi jednostki sektora finansów publicznych, KAW powinna być zaangażowana pośrednio w działalność operacyjną jednostki,

liczba audytorów w KAW jest stała,

na czele KAW stoi Kierownik Komórki Audytu Wewnętrznego.

133. Kierownik KAW powinien:

przedstawić informacje o stopniu realizacji uwag i wniosków (zaleceń) wynikających z poszczególnych audytów,

okresowo przedstawiać kierownikowi jednostki informację o stanie realizacji planu audytu oraz działań podejmowanych poza planem,

przedstawić kierownikowi jednostki wyniki z wykonania planu audytu wewnętrznego w danym dniu,

działać zgodnie z prawem. 134. Zachowanie niezależności audytora (poziom indywidualny) wymaga zapewnienia swobody jego działania w

zakresie:

planowania pracy KAW,

przeprowadzania audytu, składania sprawozdań, ograniczania dostępu audytora do informacji i do pracowników jednostki.

135. Karta audytu;

nie podlega zatwierdzeniu przez organ zarządzający organizacja,

może mieć formę statutu, regulaminu, karty, bądź instrukcji audytu, dokument ten określa prawa i obowiązki audytora wewnętrznego, ze szczególnym uwzględnieniem jego niezależności,

jest zbiorem wewnętrznych przepisów dotyczących ogólnych zasad funkcjonowania audytu w jednostce.

136. Szczegółowe procedury audytu wewnętrznego obejmują;

planowanie audytu, ocenę ryzyka, audytowanie (badanie),

komunikowanie wyników (sprawozdawczość). 137. Audyt wewnętrzny przeprowadza się na podstawie rocznego planu audytu opartego na analizie ryzyka. Plan

audytu:

powinien obejmować wybrane obszary działalności jednostki,

oprócz obszarów ryzyka przyjętych do audytu, zawiera także ramowe określenie kierunków rozwoju

samej komórki audytu wewnętrznego, plan audytu przygotowuje Główny Inspektor Audytu Wewnętrznego,

plan audytu przekazywany jest każdemu pracownikowi.

138. Do podstawowych technik audytu zaliczane są:

rozmowa,

analiza porównawcza,

procedury analityczne, graficzna analiza procesów.

139. Osoba wykonująca zawód audytora wewnętrznego musi spełniać szereg warunków, które można podzielić na:

formalne, kwalifikacyjne,

etyczne, żadna z powyższych.

140. Audytorem wewnętrznym może być osoba, która:

ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych,

posiada średnie wykształcenie,

ukończyła aplikację kontrolerską i złożyła egzamin kontrolerski z wynikiem pozytywnym przed komisją egzaminacyjną powołaną przez Prezesa Najwyższej Izby Kontroli, ma obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego

Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA). 141. W Międzynarodowych Standardach Audytu Wewnętrznego zostały sprecyzowane cechy osobowe audytora ze

względu na ich znaczenie. Są one wzorcem dla polskich regulacji, w których wymienia się cechy takie jak:

niezależność, należyta staranność zawodowa,

ustawiczny rozwój zawodowy, zapewnienie i ciągła poprawa jakości wykonywanej pracy.

142. Do zasad i reguły postępowania audytora wewnętrznego należą:

nieuczciwość,

obiektywizm,

jawność,

niewłaściwe relacje pomiędzy audytorami.

143. Do obowiązków audytorów można zaliczyć:

ustalenie stanu faktycznego, określenie oraz analiza przyczyn i skutków uchybień,

przedstawienie zaleceń w zakresie usunięcia uchybień i wprowadzenia usprawnień, przejmowanie zadań i uprawnień wchodzących w zakres zarządzania jednostką.

144. Audytor w czasie przeprowadzania audytu wewnętrznego uprawniony jest do:

wglądu do wszystkich akt, dokumentów, dotyczących audytowanej działalności, które w ocenie są niezbędne w celu przeprowadzenia badania,

zabezpieczenia dowodów nieprawidłowości czy przestępstw ujawnionych podczas audytu, uzyskania od pracowników zakładu ubezpieczeń, pracujących przy obsłudze audytowanej działalności,

ustnych i pisemnych wyjaśnień lub oświadczeń w sprawach dotyczących przedmiotu audytu, składania wniosków w celu usprawnienia audytowanej jednostki.

145. Otoczenie zewnętrzne audytu:

to instytucję kontrolujące jednostkę gdzie nie funkcjonuje KAW,

są to osoby kontrolujące jednostkę macierzystą audytora lub jednostki jej podległe, reprezentujące

następujące organizacje: Najwyższą Izbę Kontroli, Regionalne Izby Obrachunkowe, Kontrolę skarbową, Komórki kontroli resortowej, osoby z którymi współpracuje audytor w miejscu pracy,

odbywa się bez uzgodnienia z kierownictwem.

146. Elementem wewnętrznego otoczenia audytu jest:

Najwyższa Izba Kontroli,

audytorzy krajowi,

pracownicy jednostki,

kierownictwo jednostki

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome