Spłata wierzytelności w postępowaniu - Notatki - Finanse i bankowość, Notatki'z Bankowość i finanse. University of Silesia in Katowice
lilly_of_the_valley
lilly_of_the_valley19 March 2013

Spłata wierzytelności w postępowaniu - Notatki - Finanse i bankowość, Notatki'z Bankowość i finanse. University of Silesia in Katowice

PDF (128.5 KB)
8 strona
273Liczba odwiedzin
Opis
Notatki przedstawiające zagadnienia z zakresu finansów i bankowości: spłata wierzytelności w postępowaniu.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 8
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Microsoft Word - splata wierzytelnosci w postepowaniu .doc

1

SPŁATA WIERZYTELNOŚCI W POSTĘPOWANIU UPADŁOŚCIOWYM –

UKŁAD A LIKWIDACJA MAJĄTKU DŁUŻNIKA

W pracy podjęto się próby przedstawienia w przystępny i możliwie prosty sposób postępowania upadłościowego wobec niewypłacalnych przedsiębiorstw, a także wyborów, przed jakimi w trakcie takiego postępowania stanie zarówno samo przedsiębiorstwo, jak i jego wierzyciele. W rozdziale pierwszym zostały wyjaśnione podstawowe problemy i pojęcia związane z procesem upadłości przedsiębiorstw. Zawiera on również zestawienie głównych przyczyn bankructwa firm w Polsce, a także listę głównych symptomów świadczących o złej sytuacji przedsiębiorstwa, która w przyszłości może do takiego bankructwa doprowadzić. W rozdziale drugim natomiast omówiono sam proces postępowania upadłościowego z wyszczególnieniem zasad takiego postępowania z możliwością wyboru dwóch sposobów – zawarcia układu pomiędzy dłużnikiem i jego wierzycielami lub likwidacji majątku upadłego przedsiębiorstwa w celu zaspokojenia roszczeń wierzycieli.

Wstęp Każde przedsiębiorstwo funkcjonujące na wolnym rynku, w warunkach znacznej konkurencji i zmiennego otoczenia, jest zagrożone upadłością, a to czy do niej dojdzie jest zależne od wielu czynników, w tym także od sposobu w jaki zarządza się daną firmą. Kiedy jednak przedsiębiorstwo znajdzie się już w sytuacji, w której jedynym rozsądnym rozwiązaniem okaże się wszczęcie postępowania upadłościowego przed jakim wyborem stanie zarówno sam dłużnik, jak i jego wierzyciele?! Ustawa Prawo upadłościowe i naprawcze, która obowiązuje od 1 października 2003 r. wskazuje na taki sposób prowadzenia działań w zakresie postępowania upadłościowego, aby roszczenia wierzycieli mogły zostać zaspokojone w jak najwyższym stopniu, a jeśli racjonalne względy na to pozwolą – dotychczasowe przedsiębiorstwo dłużnika zostało zachowane. W tym zakresie zgodnie z tą ustawą istnieją dwa możliwe sposoby przeprowadzenia procesu upadłości przedsiębiorstwa – postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia porozumienia pomiędzy dłużnikiem a wierzycielami, bądź upadłość związaną z likwidacją majątku niewypłacalnego przedsiębiorstwa, w celu zaspokojenia zgłoszonych przez wierzycieli roszczeń.

1. Upadłość przedsiębiorstw Upadłość przedsiębiorstwa nie jest zdarzeniem nagłym i nieprzewidywalnym. Należy stwierdzić, iż nie powinno się rozpatrywać tego zjawiska w kategoriach zdarzeń w ogóle, a raczej traktować je jako proces o charakterze przyczynowo – skutkowym. Upadłość, o ile oczywiście nie jest rezultatem celowych działań przestępczych człowieka, jest wynikiem walki rynkowej pomiędzy przedsiębiorstwami funkcjonującymi w tej samej branży lub też błędnych decyzji managementu. Ogłoszenie upadłości firmy jest ostatnim ogniwem pewnego łańcucha, który obejmuje również m.in.: (zazwyczaj długotrwały) kryzys finansowy przedsiębiorstwa, złe lub zbyt późne decyzje kadry zarządzającej, itp. Upadłość przedsiębiorstwa można analizować w dwóch aspektach: ekonomicznym oraz prawnym. W pierwszym z nich – upadłość należy rozumieć jako nieregulowanie przez przedsiębiorstwo swoich zobowiązań związane z brakiem środków finansowych na ich pokrycie. Natomiast aspekt prawny wiąże się z prawomocnym orzeczeniem sądu upadłości po rozpatrzeniu wniosku o upadłość złożonego przez uprawnione do tego podmioty.1 Jak wynika z poniższego wykresu w Polsce upadłość przedsiębiorstw nie stanowi tak istotnego problemu, jakim jest na przykład stopa bezrobocia, aczkolwiek istotnym jest ciągłe monitorowanie wskaźnika upadłości, jak również dążenie, poprzez odpowiednie regulacje prawne, do jego minimalizacji.

1 W. Nowara, K. Szarzec, Skutki procesów upadłościowych i układowych przedsiębiorstw w Posce w latach 1990

-2002, www.konferencja.edu.pl

2

234

181

16

125

111

160

8

2

115

33

112

280

56

135

3

45

107

269

157

57

90

39

133

0 50 100 150 200 250 300

Austria

Belgia

Czechy

Dania

Finlandia

Francja

Grecja

Hiszpania

Holandia

Irlandia

Litwa

Luksemburg

Łotwa

Niemcy

Polska

Portugalia

Słowacja

Słowenia

Szwecja

W.Brytania

Węgry

Włochy

USA

k ra

je

liczba firm

Rys. 1. Liczba upadłości przedsiębiorstw na 10 tysięcy firm w 2004 roku w krajach UE oraz USA Źródło: W. Nowara, K. Szarzec, Management. Regulacja upadłości przedsiębiorstw jako element kształtujący konkurencyjność gospodarki, Wyd. Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2005, s. 27

1.1 Przyczyny upadłości przedsiębiorstw Przyczyny upadłości przedsiębiorstw można podzielić na dwie podstawowe grupy: przyczyny bezpośrednie oraz przyczyny pośrednie. Podstawowe przyczyny upadłości przedsiębiorstw zostały zestawione w tabeli. Przyczyny bezpośrednie to przede wszystkim niekorzystne lub też niewystarczające zmiany ogólnych czynników, które kształtują wartość danej firmy. Należy do nich również zaliczyć utratę płynności finansowej przez przedsiębiorstwo. Wśród przyczyn bezpośrednich wymienia się przyczyny zewnętrzne, których przedsiębiorstwo nie jest w stanie kontrolować oraz przyczyny wewnętrzne, będące wynikiem działań podejmowanych przez przedsiębiorcę. Jeżeli chodzi o przyczyny pośrednie są to takie przyczyny, których rezultatem jest zaistnienie przyczyn bezpośrednich.W ramach przyczyn bezpośrednich można również wyodrębnić przyczyny finansowe, np. problemy z zachowaniem płynności finansowej przedsiębiorstwa, oraz czynniki pozafinansowe takie jak złe zarządzanie lub niekorzystna zmiana przepisów prawa regulujących daną dziedzinę działalności gospodarczej.2

2 Restrukturyzacja ekonomiczna przedsiębiorstw w świetle polskiego prawa upadłościowego i naprawczego, pod

red. L. Dorozika, PWE, Warszawa 2006, s. 33

3

Przyczyny upadłości przedsiębiorstw

Egzogeniczne (zewnętrzne) Endogeniczne

(wewnętrzne) Czynniki makroekonomiczne

Klęski żywiołowe

Czynniki branżowe

- recesja

- wzrost bezrobocia

- inflacja, deflacja

- przepisy regulujące działalność gospodarczą - restrykcyjna polityka

pieniężna - negatywne czynniki

demograficzne

- konflikty militarne

- pożary - powodzie

- trzęsienia ziemi - tsunami

- susza

- spadek popytu

rynkowego

- silna konkurencja

- niekorzystne zmiany

cen

- niekorzystne zmiany

przepisów prawa

- złe zarządzanie - zła polityka

finansowa

- słaby marketing

- nieudane inwestycje

- oszustwa i

defraudacje

Tab. 1. Przyczyny upadłości przedsiębiorstw Źródło: Opracowanie własne (żródło: Restrukturyzacja ekonomiczna przedsiębiorstw w świetle polskiego prawa upadłościowego i naprawczego, pod red. L. Dorozika, PWE, Warszawa 2006, s. 34)

1.2 Symptomy upadłości przedsiębiorstw Opisane przyczyny kryzysu w firmie nie prowadzą bezpośrednio do jej upadłości, niemniej jednak w połączeniu z długotrwałm ignorowaniem pewnych specyficznych symptomów z pewnością spowodują, że dane przedsiębiorstwo zbankrutuje. Do najczęściej wymienianych oznak pogarszającej się sytuacji finansowej należy zaliczyć3:

• zmniejszenie się udziałów przedsiębiorstwa w rynku, a co za tym idzie jego przychodów

• pogarszanie się wskaźników rentowności spowodowane tendencyjnym zmniejszaniem się zysku przedsiębiorstwa bądź też odnotowywanie przez nie strat

• problemy firmy z płynnością finansową • wzrost kosztów finansowych

• zwolnienia pracowników

• znaczna rotacja pracowników na kluczowych stanowiskach

• spadek jakości produktów lub oferowanych usług oraz wzrost reklamacji z tego tytułu

2. Postępowanie upadłościowe Regulacje prawne dotyczące upadłości przedsiębiorstw stanowią reguły, według których firmy znajdujące się w trudnej sytuacji, przede wszystkim finansowej, mogą wyjść z rynku, maksymalnie przy tym chroniąc interesy wszystkich stron zaangażowanych w ten proces stron tj. pracowników, udziałowców, a przede wszystkim wierzycieli przedsiębiorstwa.4 Podstawowym celem postępowania upadłościowego, regulowanego przez ustawę Prawo upadłościowe i naprawcze z dnia 28 lutego 2003 roku, jest ochrona wierzycieli niewypłacalnego dłużnika poprzez zaspokojenie ich wierzytelności (rozumianych jako prawo wierzyciela do żądania spełnienia zawartych w umowie z dłużnikiem świadczeń) w najwyższym możliwym stopniu. Istnieją dwa sposoby na osiągnięcie tego celu. Pierwszym z nich jest podział funduszów masy upadłościowej będący wynikiem ogłoszenia upadłości

3 Ibidem, s. 35

4 W. Nowara, K. Szarzec, Regulacja upadłości przedsiębiorstw jako element kształtujący konkurencyjność

gospodarki,[w:] Management, Wyd. Uniwersytetu Zielonogórskiego, Zielona Góra 2005, s. 21

4

przedsiębiorstwa wraz z likwidacją jego majątku. Natomiast sposób drugi obejmuje ogłoszenie upadłości firmy z możliwością zawarcia układu.5 Należy jednak zaznaczyć, iż wybór określonego sposobu postępowania upadłościowego nie ma charakteru decyzji ostatecznej i może ulec zmianie w trakcie tego postępowania.

2.1 Postępowanie upałościowe z możliwością zawarcia układu

2.1.1 Istota postępowania układowego Postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu jest szczególnym rodzajem postępowania sądowego mającym na celu doprowadzenie do zawarcia porozumienia pomiędzy dłużnikiem, który jest niewypłacalny, a jego wierzycielami.6 Porozumienie takie umożliwia przedsiębiorstwu uniknięcie likwidacji oraz dalsze funkcjonowanie na rynku, chyba że układ zawarty z wierzycielami jest układem likwidacyjnym polegającym na likwidacji majątku dłużnika przez niego samego lub też jego wierzycieli z minimalnym udziałem sądu. Zasadniczo jednak głównym celem układów w postępowaniu upadłościowym jest restrukturyzacja upadłego przedsiębiorstwa. Propozycje układowe powinny zawierać sposób restrukturyzacji zobowiązań upadłego oraz uzasadnienie proponowanego rozwiązania i mogą być zgłoszone przez upadłego bądź jego wierzycieli. Art. 270 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze stanowi, iż propozycje składane w postępowaniu upadłościowym z możliwością zawarcia układu powinny wskazywać na jeden lub więcej sposobów restrukturyzacji z poniższej listy7:

• odroczenie wykonania zobowiązań • rozłożenie spłaty długów na raty • częściowe umorzenie sumy długów • zamianę wierzytelności na akcje bądź udziały • zmianę, zamianę lub uchylenie prawa zabezpieczającego określoną wierzytelność

2.1.2 Przebieg postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu Aby o postępowaniu upadłościowym z możliwością zawarcia układu w ogóle można było mówić do sądu musi wpłynąć stosowny wniosek złożony przez dłużnika lub jego wierzycieli. Złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości z możliwością zawarcia układu wywołuje dwa podstawowe skutki

8 :

• sąd z urzędu przeprowadza postępowanie zabezpieczające wobec majątku dłużnika poprzez ustanowienie nadzocy sądowego, które ma na celu zachowanie w niezmienionej postaci substancji majątkowej przedsiębiorstwa

• sąd zwołuje wstępne zgromadzenie wierzycieli. Wstępne zgromadzenie wierzycieli, zgodnie z art. 45 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, może podjąć uchwały dotyczące dalszego postępowania upadłościowego z możliwością zawarcia układu lub też likwidacją majątku oraz wyboru rady wierzycieli, może też wyrazić opinię co do wyboru osoby syndyka czy nadzorcy sądowego. Istnieje także możliwość zawarcia w trakcie wstępnego zgromadzenia wierzycieli układu, jeśli uzestniczy w nim co najmniej połowa wierzycieli mających łącznie trzy czwarte ogólnej sumy wierzytelności stwierdzonych tytułami egzekucyjnymi, bezspornych bądź też

5 A. Jakubecki, Prawo upadłościowe i naprawcze – nowa regulacja instytucji upadłości i układu, Wyd.

ZAKAMYCZE, Kraków 2003, s. 1 – 3 6 Restrukturyzacja ekonomiczna przedsiębiorstw w świetle polskiego prawa upadłościowego i naprawczego,

op.cit., s. 135 7 Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 9 kwietnia 2003 r. Nr 60, poz. 535)

8 Restrukturyzacja ekonomiczna przedsiębiorstw w świetle polskiego prawa upadłościowego i naprawczego,

op.cit., s. 147 – 148

5

uprowdopodobnionych. Na samym początku jednak w trakcie takiego zgromadzenia, pod kontrolą nadzorcy sądowego, sporządza się listę wierzytelności.9 Zawarcie układu już w trakcie wstępnego zgromadzenia wierzycieli jest zjawiskiem bardzo korzystnym z punktu widzenia niewypłacalnego przedsiębiorcy, gdyż pozwala mu to na uniknięcie upadłości. W sensie prawnym firma pozostaje upadła jedynie od momentu ogłoszenia jej upadłości do dnia uprawomocnienia się decyzji o zawarciu układu. Tak szybkie zawarcie układu pozwala również na minimalizację kosztów postępowania upadłościowego, znaczną oszczędność czasu jego trwania, a także ograniczenie do minimum udziału sądu w tym postępowaniu. Natomiast z punktu widzenia wierzycieli najistotniejszą korzyścią płynącą z takiego rozwiązania jest bardzo prawdopodobne zaspokojenie przynajmniej części wierzytelności – im szybciej zostanie zawarty układ tym większa szansa na to, iż planowana restrukturyzacja przedsiębiorstwa się powiedzie.10 Jeśli na wstępnym zgromadzeniu wierzycieli nie dojdzie do zawarcia układu, a równocześnie podejmie ono uchwałę o prowadzeniu postępowania likwidacyjnego, jedyną szansą dłużnika na układ byłoby udowodnienie przed sądem, iż w drodze zawarcia takiego porozumienia może dojść do zaspokojenia wierzytelności w możliwie najwyższym stopniu. W sytuacji, gdy wstępne zgromadzenie wierzycieli podejmie uchwałę o postępowaniu upadłościowym z możliwością zawarcia układu, sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu takiej właśnie upadłości. Sąd ma dwa miesiące od daty stosownego wniosku na ogłoszenie postanowienia w sprawie postępowania upadłościowego, które jest publikowane w Monitorze Sądowym i Gospodarczym i Krajowym Rejestrze Sądowym, a także zostanie zamieszczone w dzienniku o zasięgu lokalnym.11 Układ przyjęty przez zgromadzenie (wstępne lub też późniejsze) wierzycieli musi następnie zatwierdzić sąd, co ma miejsce w trakcie rozprawy, która odbywa się najwcześniej po siedmiu dniach od tegoż zgromadzenia. Po uprawomocnieniu się postanowienia zatwierdzającego przyjęty przez wierzycieli układ sąd wydaje postanowienie o zakończeniu postępowania upadłościowego wskutek czego upadły odzyskuje pełną kontrolę nad swoim przedsiębiorstwem. Umorzeniu z mocy prawa podlega również postępowanie zabezpieczające a także wszelkie postępowania egzekucyjne mające na celu zaspokojenie należności zawartych w układzie. Należy jednak pamiętać o tym, iż nie oznacza to umorzenia tych należności . jedynym sposobem na uregulowanie zobowiązań przedsiębiorstwa wynikających z zawartego układu jest jego wykonanie.

12

2.2 Postępowanie upadłościowe z likwidacją majątku dłużnika

2.2.1 Przebieg upadłości likwidacyjnej Jak już wspomniano, konsekwencją zgłoszenia, przez uprawniony do tego podmiot, wniosku o ogłoszenie upadłości jest niezwłoczne podjęcie przez sąd postępowania zabezpieczającego majątek przedsiębiorstwa mającego na celu utrzymanie substancji dłużnika, czego efektem jest ustanowienie nadzorcy sądowego w przedsiębiorstwie. Wynikiem takiego postępowania jest przekształcenie majątku firmyw masę upadłości, która w rozumieniu ustawy stanowi „ majątek należący do upadłegow dniu ogłoszenia upadłości oraz nabyty przez upadłego w toku postępowania upadłościowego”.13

9 Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 9 kwietnia 2003 r. Nr 60, poz. 535)

10 Restrukturyzacja ekonomiczna przedsiębiorstw w świetle polskiego prawa upadłościowego i naprawczego,

op.cit., s. 148 – 149 11

Ibidem, s. 149 12

Restrukturyzacja ekonomiczna przedsiębiorstw w świetle polskiego prawa upadłościowego i naprawczego,

op.cit., s. 150 – 151 13

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 9 kwietnia 2003 r. Nr 60, poz. 535)

6

Upadłość likwidacyjna zmierza do tego, aby majątek dłużnika został w całości przeznaczony na opłacenie kosztów postępowania upadłościowego oraz spłatę wierzytelności w związku z czym najmocniej ingeruje ona w stosunki majątkowe dłużnika. Aby w ogóle było możliwe zlikwidowanie majątku upadłego przedsiębiorstwa i jego rozdzielenie w celu zaspokojenia roszczeń wierzycieli, konieczne jest definitywne zakończenie wszelkich spraw dłużnika. Jeżeli dłużnik jest związany ze swoimi kontrahentami jakimikolwiek umowami, wskutek wszczętego postępowania likwidacyjnego tracą one swą ważność lub też ulegają przekształceniu.

14

2.2.2 Kolejność zaspokojenia roszczeń wierzycieli w upadłości likwidacyjnej Fundusze wchodzące w skład masy upadłości, które podlegają podziałowi pomiędzy wszystkich wierzycieli dłużnika, którzy zgodnie z przepisami w określonym terminie zgłosili swoje roszczenia wobec upadłego, obejmują sumy uzyskane w drodze likwidacji ów masy, dochód związany z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a także odsetki od sum zdeponowanych na rachunkach bankowych.

15 Likwidacji masy upadłościowej dokonuje się poprzez sprzedaż

przedsiębiorstwa upadłego w całości lub też zorganizowanej jego części, sprzedaż wszystkich nieruchomości oraz ruchomości, których przedsiębiorstwo upadłe było właścicielem, ściągnięcie wierzytelności od dłużników upadłego, a także wykonanie innych jego praw majątkowych wchodzących w skład masy upadłości lub ich zbycie (art. 311).16 Bardzo istotne jest ustalenie kolejności spłaty wierzytelności zgodnie z regulacjami ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, która wszystkie wierzytelności klasyfikuje do jednej z czterech kategorii

17 :

• kategoria I – obejmuje ona koszty postępowania upadłościowego; należności z tytułu składek na ubezpieczenie emerytalne, rentowe i chorobowe pracowników; należności powstałe ze stosunku pracy; roszczenia Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych o zwrot z masy upadłości świadczeń wypłaconych pracownikom upadłego; należności rolników z tytułu umów o dostarczenie produktów z własnego gospodarstwa rolnego za ostatnie dwa lata; renty należne za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa bądź też śmierci; zobowiązania alimentacyjne; należności powstałe wskutek czynności syndyka i zarządcy; należności z zawartych przez upadłego przed ogłoszeniem umów wzajemnych, których wykonania żądał syndyk albo zarządca; należności z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia masy upadłości oraz należności, które powstały w wyniku czynności upadłego dokonanych za zgodą nadzorcy sądowego

• kategoria II – do której zalicza się: podatki i inne daniny publiczne; należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne należne za ostatni rok przed datą ogłoszenia upadłości wraz z należnymi od nich odsetkami i kosztami egzekucji (które nie zostały zaspokojone w ramach kategorii I)

• kategoria III – obejmująca inne wierzytelności, które nie podlegają zaspokojeniu w ramach kategorii IV, wraz z odsetkami za ostatni rok przed datą ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa, z odszkodowaniem umownym, kosztami procesu i egzekucji

• kategoria IV – to wszelkie odsetki, które nie należą do powyższych kategorii w kolejności, w jakiej podlega zaspokojeniu kapitał; sądowe i administracyjne kary grzywny; należności z tytułu darowizn i zapisów

Jak stanowi art. 343 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, syndyk zaspokaja należności objęte pierwszą kategorią za zgodą sędziego – komisarza w miarę wpływu do 14

P. Zimmerman, Jakie są następstwa ogłoszenia upadłości, „Gazeta prawna” 2007, nr 66 15

A. Jakubecki, op.cit., s. 43 16

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 9 kwietnia 2003 r. Nr 60, poz. 535) 17

Ibidem

7

masy upadłości stosownych sum. Jeżeli jednak należności te nie będą w ten sposób zaspokojone, zostaną zaspokojone w drodze podziału funduszów masy upadłości, tak jak wierzytelności objęte pozostałymi kategoriami. Przepisów tych nie stosuje się jednak w odniesieniu do kosztów postępowania upadłościowego, które w każdym przypadku pokrywane są niezwłocznie w miarę posiadanych funduszy.18 Zaspokajanie wierzytelności wchodzących w skład poszczególnych kategorii powinno być prowadzone zgodnie z następującymi regułami19:

 zasada uprzywilejowania – jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza na zaspokojenie w całości wszystkich wierzytelności, należności dalszej kategorii zaspokaja się dopiero po zaspokojeniu w całości należności poprzedzającej kategorii

 zasada proporcjonalności – jeżeli suma przeznaczona do podziału nie wystarcza n zaspokojenie w całości wszystkich należności tej samej kategorii, należności te zaspokaja się stosunkowo do wysokości każdej z nich

Zakończenie W niniejszej pracy podjęto próbę zestawienia porównawczego dwóch metod przeprowadzenia postępowania upadłościowego wobec niewypłacalnego przedsiębiorstwa. Jak jednak wynika z powyższych rozważań zarówno postępowanie upadłościowe z możliwością zawarcia układu, jak i postępowanie związane z likwidacją majątku dłużnika i spłatą wierzytelności z, powstałej wskutek tej likwidacji, masy upadłości może się okazać sposobem optymalnycm, a wybór konkretnej metody jest zależny od celów dłużnika i jego wierzycieli.

Ogłoszenie upadłości przedsiębiorstwa obejmującej likwidację jego majątku jest równoznaczne z zakończeniem jego działalności rynkowej. Niewątpliwie w korzystnej sytuacji znajduje się tutaj dłużnik, który co prawda traci upadłe przedsiębiorstwo, ale spłata wierzytelności zostaje ograniczona jedynie do majątku ów przedsiębiorstwa. Sytuacja wierzycieli jest nico inna, gdyż korzyści jakie osiągną oni z postępowania tego typu zależą od rodzaju wierzytelności. W chwili obecnej większość wierzytelności „zwykłych” związanych z bieżącym funkcjonowaniem przedsiębiorstwa znajduje się dopiero w kategorii III. Niestety przeprowadzenie postępowania upadłościowego bardzo często jest procesem długotrwałym i większą część masy upadłości pochłaniają koszty postępowania likwidacyjnego i pozostałe koszty I kategorii.

Układ w postępowaniu upadłościowym, tak jak poprzednia metoda, ma określone zalety i wady. Z jednej strony pozwala niewypłacalnemu przedsiębiorstwu na dalsze funkcjonowanie i próbę przeprowadzenia restrukturyzacji firmy, z drugiej zaś niejednokrotnie prowadzi jedynie do odłożenia likwidacji danej firmy w czasie, co tak na marginesie generuje dodatkowe koszty. Wierzyciele natomiast, godząc się na zawarcie porozumienia z dłużnikiem, muszą nierzadko umorzyć część wierzytelności, a spłatę tego, co pozostanie odroczyć. Istnieje jednak duże prawdopodobieństwo, że odzyskają oni w ten sposób choć część należności, gdyż przedsiębiorstwo po przeprowadzonej restrukturyzacji może zacząć generować zyski.

Bibliografia:

1. Jakubecki A., Prawo upadłościowe i naprawcze – nowa regulacja instytucji upadłości i układu, Wyd. ZAKAMYCZE, Kraków 2003

18

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 9 kwietnia 2003 r. Nr 60, poz. 535) 19

www.solventia.pl

8

2. Nowara W., Szarzec K., Regulacja upadłości przedsiębiorstw jako element kształtujący konkurencyjność gospodarki [w:] Management, Wyd. Uniwersytetu

Zielonogórskiego, Zielona Góra 2005

3. Nowara W., Szarzec K., Skutki procesów upadłościowych i układowych przedsiębiorstw w Polsce w latach 1990 – 2002, www.konferencja.edu.pl

4. Restrukturyzacja ekonomiczna przedsiębiorstw w świetle polskiego prawa upadłościowego i naprawczego, pod red. L. Dorozika, PWE, Warszawa 2006

5. Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz.U. z 9 kwietnia 2003 r. Nr 60, poz. 535)

6. Zimmerman P., Jakie są następstwa ogłoszenia upadłości, „Gazeta Prawna” 2007, nr 66

7. www.solventia.pl

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome