Transport intermodalny - Notatki - Logistyka, Notatki'z Logistyka. University of Lódz
stokrotka80
stokrotka8019 March 2013

Transport intermodalny - Notatki - Logistyka, Notatki'z Logistyka. University of Lódz

PDF (257.4 KB)
11 strona
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Notatki przedstawiające zagadnienia z zakresu logistyki: transport intermodalny.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 11
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

GENEZA TRANSPORTU INTERMODALNEGO nLata 50-te Pojawia się koncepcja tzw. przewozów bezpośrednichnLata 60-te Poszukiwano nowych rozwiązań, przewoźnicy różnych gałęzi w porozumieniu ze spedytorami, zaczęli oferować usługi, których warunki były oparte na spedytorskich konosamentach na przewóz kombinowany;nLata 60/70-te Podjęto działania na rzecz ujednolicenia warunków przewozu kombinowanego. Usprawnieniu uległy przede wszystkim czynności ładunkowe i organizacyjne, zmienia się również technika transportu; Lata 80-te Pojawiają się nowe tendencje w rozwoju systemów transportowych, ukierunkowane ku idei kompleksowych usług transportowych.

GENEZA TRANSPORTU INTERMODALNEGO

Lata 50-te Pojawia się koncepcja tzw. przewozów bezpośrednichLata 60-te Poszukiwano nowych rozwiązań, przewoźnicy różnych gałęzi w

porozumieniu ze spedytorami, zaczęli oferować usługi, których warunki były oparte na spedytorskich konosamentach na przewóz kombinowany;

Lata 60/70-te Podjęto działania na rzecz ujednolicenia warunków przewozu kombinowanego. Usprawnieniu uległy przede wszystkim czynności ładunkowe i organizacyjne, zmienia się również technika transportu;

Lata 80-te Pojawiają się nowe tendencje w rozwoju systemów transportowych, ukierunkowane ku idei kompleksowych usług transportowych.

PŁASZCZYZNY INTEGRACJI TRANSPORTU INTERMODALNEGO techniczno-technologiczna– przystosowanie środków transportu z różnych

gałęzi oraz urządzeń przeładunkowych i manipulacyjnych do obsługi tej samej, zunifikowanej jednostki ładunkowej,

organizacyjna– jeden operator obejmuje pieczę nad całym procesem transportowym,

dokumentacyjna– jeden dokument transportowy na całą trasę dostawy,cenowa– podobne lub takie same zasady kwotowania cen za przewóz

jednostki ładunkowej środkami różnych gałęzi transportu aż do przedkładania klientowi jednej stawki obejmującej cały proces dostawy,

prawna– jeden kontrakt obejmujący cały proces transportowy wraz z jednolitym systemem regulacji i odpowiedzialności.

Transport kombinowany: przewóz ładunku środkami transportowymi co

najmniej dwóch gałęzi transportu. Transport łamany: ma miejsce wówczas, gdy są zastosowane co najmniej dwa środki transportowe, ale pochodzące z tej samej gałęzi transportu.

Transport bezpośredni: oznacza przewóz ładunku od miejsca nadania do

miejsca odbioru jednym środkiem transportu przez jednego przewoźnika.

Międzynarodowy transport intermodalny: oznacza przewóz towarów przy użyciu co najmniej dwóch różnych gałęzi transportu na podstawie umowy o przewóz intermodalny z miejsca położonego w jednym kraju, gdzie towar przejął w pieczę operator transportu intermodalnego do oznaczonego miejsca przeznaczenia położonego w innym kraju.

4 ISTOTNE ELEMENTY TRANSPORTU INTERMODALNEGO  Konieczność użycia środków co najmniej dwóch gałęzi,  Konieczność wystąpienia tylko jednej umowy o przewóz,  Konieczność wystąpienia tylko jednego wykonawcy odpowiedzialnego za

przebieg dostawy towaru,  Konieczność zjednostkowania ładunku.

KLASYFIKACJA TRANSPORTU INTERMODALNEGO ze względu na zasięg:

 przewozy krajowe,  przewozy międzynarodowe,  przewozy kontynentalne,  przewozy międzykontynentalne,

ze względu na rodzaj użytych jednostek ładunkowych:  przewozy kontenerów,  przewozy naczep,  przewozy nadwozi wymiennych,  przewozy samochodów ciężarowych,  przewozy pojemników specjalnych,

ze względu na charakter użytych środków transportowych:

 przewozy szynowo-drogowe,  przewozy drogowo-morskie,  przewozy drogowo-lotnicze,  przewozy szynowo-drogowo-morskie,  przewozy szynowo-drogowo-lotnicze,  przewozy szynowo-drogowo-rzeczne,

ze względu na charakter operatora:  transport bezpośredni – operatorem jest przewoźnik główny,  transport pośredni – operatorem jest przewoźnik pomocniczy,

ze względu na liczbę dysponentów/właścicieli środków transportowych:

 transport jednopodmiotowy,  transport wielopodmiotowy,

ze względu na sposób ustalania cen i odpowiedzialności:  transport jednolity,  transport odcinkowy.

INFRASTRUKTURA PUNKTOWA TERMINALE KONTENEROWE

Elementy bazy kontenerowej w porcie morskim: nabrzeże,  place przeładunkowo-składowe,  brama dla pojazdów samochodowych,  kolejowe stanowisko przeładunkowe,  magazyn zbiorczo-rozdzielczy,  centrum dyspozycyjno-kontrolne,  stanowisko do mycia i czyszczenia kontenerów oraz warsztat.

Do urządzeń przeładunkowych i manipulacyjnych portowej bazy

kontenerowej zaliczamy: - suwnice bramowe nadbrzeżne, - samojezdne suwnice torowe, - suwnice bramowe szynowe, - wozy podnośnikowe czołowe i boczne, - wozy podsiębierne, - żurawie kontenerowe.

Do urządzeń przeładunkowo manipulacyjnych w terminalach lądowych

należą: - samojezdne suwnice bramowe torowe, - suwnice bramowe jezdniowe, - samojezdne żurawie, - uniwersalne wozy podnośnikowe czołowe do obsługi nadwozi wymiennych,

naczep i kontenerów. SUWNICE ŻURAWIE

WÓZ PODSIĘBIERNY I PODNOŚNIKOWY CZOŁOWY TERMINALE SZYNOWO-DROGOWE

Terminale lądowe  znajdują się w pobliżu węzłowych stacji kolejowych, między którymi

regularnie kursują pociągi towarowe,

 w przypadku przewozów wykonywanych techniką RoLa nie są wykorzystywane żadne urządzenia przeładunkowe, gdyż pojazdy samochodowe same wjeżdżają na wagony po pochylni przystawionej do ostatniego (pierwszego) wagonu,

 naczepy siodłowe można załadować na wagony w sposób poziomy (wykorzystując ciągnik manewrowy) lub pionowy (wykorzystując dźwig szynowy lub samojezdny)

Terminal PKP w Małaszewiczach ma stałe połączenia m.in. z Bałtyckim

Terminalem Kontenerowym w Gdyni, portami w Antwerpii i Rotterdamie, uczestniczy w transporcie kombinowanym nadwozi wymiennych na trasie Duisburg-Małaszewicze (przeładunek z wagonów na ciężarówki)-kraje WNP

Jednostki ładunkowe w polskich terminalach to głównie kontenery Wyposażenie standardowe to suwnice bramowe o udźwigu 30-50 ton.

Słabym punktem krajowych terminali jest brak urządzeń do przeładunku naczep samochodowych

Terminale promowe przeładunek jest nieskomplikowany, samochody ciężarowe oraz ciągniki z naczepami wjeżdżają same na promy przez furtę rufową i wyjeżdżają przez furtę dziobową (lub odwrotnie)

TERMINALE LOGISTYCZNE Centra logistyczne

 służą do obsługi obrotu towarowego  są zlokalizowane przede wszystkim na zapleczu wielkich aglomeracji

miejsko-przemysłowych, w pobliżu portów morskich lub dużych węzłów kolejowych

 wykorzystywane przede wszystkim do kształtowania optymalnych łańcuchów zaopatrzenia i zbytu

 to rozbudowane obiekty dysponujące przede wszystkim magazynami, powierzchniami składowymi oraz urządzeniami przeładunkowymi i manipulacyjnymi

 dokonuje się w nich składowania i dystrybucji materiałów, surowców oraz wyrobów gotowych, a także wykonuje się czynności związane z pakowaniem, znakowaniem itp. Odpowiednio przygotowane partie towarów są dostarczane do zakładu produkcyjnego bądź też do sieci detalicznych lub hurtowych.

INFRASTRUKTURA LINIOWA PRZEWOZY LĄDOWE (linie kolejowe, drogi kołowe)

 muszą zapewnić szybki i bezpieczny transport ładunków

 linie kolejowe powinny być przystosowane do szybkości równej 120 km/h i być w dobrym jakościowo stanie technicznym, zapobiegającym wstrząsom i przechyłom w czasie jazdy

 dobry jakościowo stan techniczny jest wymagany również w transporcie drogowym, a szybkość przewozu jest tu wyznaczana przepisami kodeksów drogowych

 kłopot sprawiają przejazdy długich i ciężkich pojazdów przez ośrodki miejskie- wydłużony czas przewozu, dewastacja nawierzchni ulic- pożądane jest korzystanie z dróg szybkiego ruchu, autostrad i obwodnic

 ograniczenia w zakresie dopuszczalnej wysokości pojazdów drogowych i szynowych stwarzają mosty, wiadukty i tunele oraz sieci elektryczne.

Schemat realizacji przewozów szynowo-drogowych Rodzaje transportu kombinowanego droga-kolej

FAZY ZESTAWIENIA POCIĄGU BIMODALNEGO Pociąg bimodalny zaprojektowany w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym

Pojazdów Szynowych w Poznaniu: naczepa siodłowa skrzyniowa (z lewej), wózek wagonowy oraz adaptery bimodalne (w środku), cysterna (z prawej)

Niskopodwoziowy wagon 602 S typu Rollende Landstrasse do przewozu samochodów ciężarowych, pociągów drogowych i naczep siodłowych - z

Fabryki Wagonów "Świdnica" S.A.

PRZEWOZY WODNE ŚRÓDLĄDOWE  przeszkodą dla trójwarstwowego piętrzenia kontenerów na barkach jest niski

prześwit mostów nad kanałami i dopływami wielkich arterii (potrzebny prześwit: 6,7-7,0m)

 rzeki i kanały, po których odbywa się transport kontenerów, muszą mieć odpowiednią głębokość i szerokość, powinny też być żeglowne przez cały rok.

CZYNNOŚCI OBSŁUGI WSTĘPNEJ I KOŃCOWEJ PROCESÓW TRANSPORTU INTERMODALNEGO

Czynności obsługi wstępnej odprawa handlowa: ¨przygotowanie niezbędnych dokumentów związanych z procesem

transportowym: konosament, specyfikacja towarowa, faktura, świadectwo pochodzenia, atesty kontrolne, jakościowe, świadectwa fitosanitarne, kwit zdawczy w przypadku przewozów szynowo-drogowych.

odprawa techniczna:

¨podstawienie środka transportu w stanie próżnym lub częściowo załadowanym w punkcie ładunkowym,

¨sprawdzenie pod względem zgodności z zapotrzebowaniem tzn. wielkości, rodzaju, wewnętrznego wyposażenia,

¨sprawdzenie stanu technicznego jednostki intermodalnej, ¨dodatkowa konserwacja i czynności kontrolne, ¨sprawdzenie czy minęła data ważności atestu technicznego kontenera, ¨sprawdzenie czy kontener jest suchy i czysty, ¨kontrola ilościowa, ¨załadunek ładunku na środek transportowy i jego zabezpieczenie, ¨w przypadku eksportu zgłoszenie towaru do odprawy celnej, ¨powiadomienie odbiorcy celem przygotowania się przez niego do odbioru

przesyłki, ¨nałożenie plomb, ¨wyjazd z punktu ładownego, ¨zmiana gałęzi transportu – przeładunek.

Czynności obsługi końcowej odprawa handlowa: ¨wydanie ładunku odbiorcy ¨podpisanie i wydanie wszystkich dokumentów ¨rozwiązanie umowy o przewóz. odprawa techniczna: ¨wyładunek, ¨sprawdzenie stanu technicznego ładunku i jednostki intermodalnej, ¨sprawdzenie czy plomby na kontenerach nie są uszkodzone

ZALETY transportu intermodalnego może się przyczynić do obniżki globalnego kosztu procesu transportowego,  pozwala zwiększyć liczbę możliwych wariantów przewozowych,  może się przyczynić do podniesienia jakości usług: szybkość i terminowość

dostawy, zwiększona częstotliwość okazji załadowczych, zmniejszenie ryzyka uszkodzenia towaru, lepsza dostępność do usług transportowych czy też możliwość jednorazowego przewiezienia większych partii ładunku

ASPEKTY HANDLOWO-PRAWNE Historia:  lata 60 –te - konwencja CMR – zaproponowana przez Instytut do Spraw Ujednolicenia

Prawa Prywatnego ( UNIDROIT) - tzw. Reguły Tokijskie- przedstawione przez Międzynarodowy Komitet

Morski (CMI)  1971 r.

- TCM- projekt Konwencji o międzynarodowych kombinowanych przewozach towarów

 1973 r. - Ujednolicone reguły dla dokumentu przewozu kombinowanego opracowane

przez Międzynarodową Izbę Handlu (ICC); w 1975 nastąpiła nowelizacja dotycząca odpowiedzialności operatora za opóźnienia dostawy towaru.

 1978 r. - Reguły Hamburskie- konwencja o przewozie towarów morzem  1980 r. - Konwencja ONZ o międzynarodowym transporcie multimodalnym ( MTC )  1992 r. - Ujednolicone reguły UNCTAD/ICC dla dokumentów transportu

multimodalnego

ODPOWIEDZIALNOŚĆ OPERATORA Dwa główne systemy odpowiedzialności: 1. Jednolita na całej trasie przewozu. 2. Sieciowa. Sposoby ustalania jednolitych zasad odpowiedzialności:  Operator przejmuje odpowiedzialność za cały transport, zgodnie z

przepisami obowiązującymi w określonej gałęzi transportu  Operator określa własne zasady odpowiedzialności, inne niż przewidują to

przepisy obowiązujące w określonej gałęzi transportu Limit odpowiedzialności za jednostkę ładunku:  Zależy ona od treści konosamentu czy dokumentu transportu

multimodalnego WARUNKI DOSTAW TOWARÓW W JEDNOSTKACH

ŁADUNKOWYCH FCA- franco przewoźnik.... (oznaczone miejsce) Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie towaru przewoźnikowi,

wyznaczonemu przez kupującego w oznaczonym miejscu i czasie. Do jego obowiązków należy dokonanie odprawy celnej towaru w eksporcie. Ryzyko utraty czy uszkodzenia towaru przechodzi ze sprzedającego na kupującego w chwili powierzenia towaru pieczy przewoźnika. Od tego momentu kupujący ponosi też koszty dostawy towaru.

CPT- przewoźne zapłacone do …(oznaczone miejsce przeznaczenia) Obowiązkiem sprzedającego jest dostarczenie i powierzenie towaru

przewoźnikowi oraz zawarcie umowy o przewóz i opłacenie kosztów przewozu do określonego miejsca przeznaczenia. Ryzyko utraty czy

uszkodzenia towaru przechodzi ze sprzedającego na kupującego z chwilą przekazania towaru pierwszemu przewoźnikowi.

CIP- przewoźne i ubezpieczenie zapłacone do … (oznaczone miejsce

przeznaczenia) Zakres kosztów i obowiązków sprzedającego w porównaniu z CPT jest

rozszerzony o konieczność ubezpieczenia towaru i pokrycia kosztów tego ubezpieczenia. Miejsce podziału ryzyka utraty towaru jest takie, jak w CPT.

EXW- z zakładu… (oznaczone miejsce) Obowiązkiem sprzedającego jest postawienie towaru do dyspozycji

kupującego w punkcie wydania, przy czym sprzedający nie ma obowiązku dokonania odprawy celnej towarów przeznaczonych na eksport i załadunku towaru do kontenera.

DAF-dostarczone za granicę… (oznaczone miejsce) Do obowiązku sprzedającego należy postawienie towaru do dyspozycji

kupującego w oznaczonym miejscu dostawy na granicy, gdzie na ogół nie można dokonać kontroli ładunku umieszczonego w jednostce ładunkowej. W tym miejscu następuje podział ryzyka, kosztów i obowiązków pomiędzy kupującego i sprzedającego.

DDU – dostarczone, cło nie opłacone… (oznaczone miejsce

przeznaczenia) DDP- dostarczone, cło opłacone… (oznaczone miejsce przeznaczenia) Sprzedający ponosi koszty i ryzyko dostarczenia towaru do miejsca

przeznaczenia, a przy DDP również dokonania odprawy celnej i opłacenia cła oraz innych opłat importowych.

UBEZPIECZENIA

Przesłanki funkcjonowania ubezpieczeń w transporcie intermodalnym:  Zasady odpowiedzialności operatora przewidują wyłączenia i ograniczenia

odpowiedzialności w określonych wypadkach  Ubezpieczyciel odpowiada za szkodę wg sumy ubezpieczenia, podczas gdy

operator korzysta z kwotowego ograniczenia odpowiedzialności. RODZAJE UBEZPIECZEŃ

 Ubezpieczenie ładunku umieszczonego w jednostce ładunkowej od ryzyka utraty czy uszkodzenia

( ubezpieczenie cargo )  Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej gestora jednostek ładunkowych za

szkody wyrządzone przez kontener osobom trzecim i ich mieniu  Ubezpieczenie samych jednostek ładunkowych przez ich właścicieli

(ubezpieczenie casco)  Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej operatora przewozów

multimodalnych za szkody wynikające z nienależytego wykonania umowy przewozu.

ZAGADNIENIA CELNE

 Konwencja celna dotycząca kontenerów ( Custom Convention on Conteiners) z 1972 r. (Polska przystąpiła do niej w 1982 r.)

 Konwencja TIR z 1975 r.  Konwencja o wspólnej procedurze tranzytowej ( WPT)- obowiązująca w

Polsce od 1996 r.  Konwencja o usprawnieniu formalności w obrocie towarowym z 1987 r.  Europejski Stowarzyszenie Wolnego Handlu (EFTA)  Kodeks celny

DOKUMENTACJA FIATA Multimodal Transport Bill of Lading (FBL)  Dokument opracowany przez Międzynarodowe Zrzeszenie Spedytorów

FIATA w 1970 r.- na podstawie którego spedytor, sam nie wykonując przewozu, przejmuje wobec zleceniodawcy obowiązki i odpowiedzialność przewoźników

 Obowiązkiem spedytora jest ubezpieczenie swojej odpowiedzialności cywilnej jako wystawcy FBL

 Odpowiedzialność spedytora obejmuje okres od przyjęcia towaru w pieczę do chwili jego wydania

 Operator odpowiada za stratę lub szkodę ładunku do wysokości wartości, którą ma lub miałby towar w miejscu przeznaczenia

 Operator odpowiada także za zwłokę w dostawie towaru Dokumenty elektroniczne EDI (Electronic Data Interchange)- elektroniczny przekaz danych i informacji  Warunkiem zastąpienia dokumentu przewozowego przez ekwiwalentny

elektroniczny przekaz informacji jest zgoda sprzedającego i kupującego na komunikowanie się za pomocą środków elektronicznego przekazu

 Drogą elektroniczną nie mogą być przekazywane zbywalne dokumenty transportu multimodalnego

Dokument przewozowy Intercontainer (ICF)  ICF występuje w roli spedytora  Organizuje on transport we współpracy przede wszystkim z kolejami  Odpowiedzialność ICF zaczyna się od przejęcia pieczy nad UTI

(intermodalnych jednostek ładunkowych) i kończy po przyjęciu go bez zastrzeżeń przez odbiorcę

 ICF odpowiada tylko za udowodnione mu szkody w czasie wykonywania swoich obowiązków

Listy przewozowe CRM- wykorzystywany w przewozach szynowo-drogowych  Rolę operatora transportu intermodalnego odgrywa przewoźnik

samochodowy, zawiera on ze swoim klientem umowę o przewóz i dostarczenie ładunku

 Dla dysponenta ładunku jedynym partnerem jest przewoźnik samochodowy CIM- międzynarodowy kolejowy list przewozowy  Reguluje stosunki prawne między przewoźnikiem drogowym a towarzystwem

przewozów szynowo-drogowych WSPÓLNA POLITYKA TRANSPORTOWA UE

CELE:  Rozwój zintegrowanych systemów transportowych  Wykorzystanie najnowszych technologii chroniących środowisko naturalne  Promowanie najbardziej przyjaznych usług transportowych  Poprawa jakości usług transportowych między krajami Wspólnoty a krajami

trzecimi

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE REALIZACJI CELÓW  Wspólne reguły dotyczące transportu międzynarodowego do lub z terytorium

państwa członkowskiego  Warunki, na jakich przewoźnicy nie mający stałej siedziby w państwie

członkowskim mogą świadczyć usługi transportowe na terytorium państwa członkowskiego

 Środki zwiększające bezpieczeństwo transportu

 Zniesienie wszelkich form dyskryminacji w przypadku transportu wewnątrz Wspólnoty (m.in.. stosowania różnych stawek i warunków transportu w zależności od. kraju pochodzenia lub przeznaczenia towarów)

 Zakaz nakładania przez państwo członkowskie w zakresie transportu wewnątrz Wspólnoty i warunków przewozu zawierających jakikolwiek element wsparcia lub ochrony poszczególnych przedsiębiorstw lub gałęzi transportu

GŁÓWNE CELE ZAWARTE W BIAŁEJ KSIĘDZE

 Rewitalizacja kolei  Poprawa jakości usług w transporcie drogowym  Promowanie transportu morskiego i śródlądowego  Zachowanie równowagi między rozwojem transportu lotniczego i środowiskiem naturalnym

 Rozwój transportu intermodalnego i konteneryzacji  Budowa sieci transeuropejskich  Poprawa bezpieczeństwa na drogach  Wdrożenie polityki efektywnych opłat za wysokiej jakości usługi

transportowe  Ukierunkowanie badań i technologii na czysty i efektywny transport  Włączenie się w proces globalizacji  Opracowanie średnio- i długoterminowych celów dla trwałego i

zrównoważonego systemu transportu

DZIĘKUJEMY ZA UWAGĘ

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome