Cudzoziemiec - Notatki - Prawo międzynarodowe , Notatki'z Prawo. University of Zielona Góra
ares_89
ares_8920 March 2013

Cudzoziemiec - Notatki - Prawo międzynarodowe , Notatki'z Prawo. University of Zielona Góra

PDF (159.8 KB)
6 strona
354Liczba odwiedzin
Opis
Notatki przedstawiające zagadnienia z zakresu prawa międzynarodowego: cudzoziemiec; dopuszczanie i pobyt cudzoziemców na terytorium innego państwa.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 6
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

Temat mojej pracy dotyczy cudzoziemców. Celem pracy jest dokonanie

charakterystyki pojęcia „cudzoziemcy” w oparciu o dostępną literaturę. Postaram się

wyjaśnić to właśnie pojęcie, wypisać wymogi dla cudzoziemców wjeżdżających na teren

państwa trzeciego, prawa i obowiązki cudzoziemców czy też ograniczenia praw

cudzoziemców

Cudzoziemcem jest osoba nie posiadająca obywatelstwa państwa, na terytorium, którego przebywa. Do kategorii tej zalicza się zarówno osoby o obywatelstwie

innego państwa jak i apatrydów, czyli osoby nie posiadające w ogóle żadnego obywatelstwa.

Zgodnie z postanowieniem art. 2 polskiej ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach

„Cudzoziemcem” jest każdy, kto nie posiada obywatelstwa polskiego.

Sprawę przynależności cudzoziemca do określonego państwa obcego rozstrzygają

przepisy tego państwa. Sprawa komplikuje się, jeśli cudzoziemiec posiada obywatelstwo

dwóch lub więcej państw. Według prawa polskiego jest on wtedy traktowany jako obywatel

tylko jednego z tych państw. Cudzoziemcy przebywający na obszarze innego państwa

podlegają jego zwierzchnictwu terytorialnemu oraz zwierzchnictwu personalnemu swego

państwa ojczystego- zobowiązani są do odbycia służby wojskowej , odpowiadają karnie za

pewne przestępstwa popełnione za granicą według kodeksu karnego swego państwa itp. Spod

zwierzchnictwa terytorialnego wyłączone są osoby, którym przysługują specjalne immunitety

np. członkowie korpusu dyplomatycznego i konsularnego, obce siły zbrojne. Przepisy

o cudzoziemcach nie dotyczą szefów i pracowników przedstawicielstw dyplomatycznych

i konsularnych państw obcych pod warunkiem, że te osoby posiadają odpowiednie

dokumenty.

Dopuszczanie i pobyt cudzoziemców na terytorium innego państwa

Żadne państwo nie ma obowiązku wpuszczania cudzoziemców- osób nieposiadających jego

obywatelstwa- na swe terytorium. Może ono zakazać wstępu, może też ustalić warunki, od

spełnienia, których uzależniona jest zgoda. We współczesnym świecie nie ma w zasadzie

państwa, które bądź wpuszczałoby na swe terytorium wszystkich cudzoziemców bez

jakichkolwiek ograniczeń i warunków bądź odwrotnie, nie wpuszczałoby nikogo.

Wymogi dla cudzoziemców wjeżdżających na teren państwa trzeciego

 posiadanie paszportu lub innego dokumentu podróży obowiązek posiadania wizy

 wymóg posiadania środków pieniężnych niezbędnych na utrzymanie

 wymóg ubezpieczeń społecznych, szczepień

 wymóg biletu powrotnego

Prawa i obowiązki cudzoziemców

Przebywający legalnie na terytorium państwa cudzoziemcy, podlegając jego jurysdykcji,

korzystają z określonych praw. Tzw. reżim cudzoziemców określany jest przez

ustawodawstwo wewnętrzne oraz przez umowy międzynarodowe. W stosunku do

cudzoziemców może mieć zastosowanie albo klauzula narodowa, zrównująca obywateli

określonego państwa w prawach obywatelskich z własnymi obywatelami, albo klauzula

największego uprzywilejowania, dające obywatelom innego państwa takie same prawa, jakie

mają lub z jakich mogą korzystać na terytorium tego kraju obywatele jakiegokolwiek państwa

trzeciego. W prawie międzynarodowym widoczna jest tendencja do zrównywania

cudzoziemców w zakresie praw i obowiązków z obywatelami.

Ograniczenia praw cudzoziemców

 wyłączenie praw wyborczych

 zakaz zatrudniania cudzoziemców jako kapitanowie, oficerowie, członkowie załogi

statków morskich i powietrznych. W Polsce również nie mogą być adwokatami.

 wykonywanie praw politycznych

 zakaz zajmowania stanowisk publicznych

 ograniczenie w zakresie posiadania własności nieruchomej oraz ograniczona swoboda

nabycia własności ruchomej

 ograniczenia w dostępie do oświaty

 pewne ograniczenia w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zakupu

nieruchomości

 pomoc społeczna świadczona z budżetu państwa

Cudzoziemiec przebywający w obrębie jurysdykcji jakiegoś państwa jest zobowiązany do

respektowania jego ustawodawstwa i zarządzeń regulujących jego pobyt.

Trzy zasady traktowania cudzoziemców

1. zasada standard traktowania narodowego - polega na tym, że cudzoziemiec w

pewnych sferach praw będzie traktowany jak obywatel danego państwa (głównie

prawa dotyczące praw obywatelskich)

2. zasada traktowania specjalnego - przyznanie takich praw jakich nie posiadają

pozostali cudzoziemcy (np. członkowie korpusu dyplomatycznego)

3. zasada najbardziej uprzywilejowanego traktowania - cudzoziemiec będzie

korzystał z takich praw, z jakich korzysta jednostka posiadająca obywatelstwo

państwa najbardziej uprzywilejowanego w danej dziedzinie.

Prawo azylu

Cudzoziemcom prześladowanym w innych państwach udziela się czasami nie tylko prawa

przekroczenia granicy i pobytu, ale również szczególnej ochrony, jest tzw. przyznanie azylu

terytorialnego. Polega on na udzieleniu zezwolenia na wjazd oraz pobyt cudzoziemcom

dyskryminowanym czy prześladowanym za swe przekonania czy działalność polityczną,

religijną czy naukową. Osoba, która korzysta z azylu tym samym korzysta z gwarancji, że nie

zostanie wydana na żądanie państwa swego obywatelstwa.

Udzielenie schronienia uchodźcy na terenie placówki dyplomatycznej lub konsularnej to azyl

dyplomatyczny. Praktyka przyznawania azylu dyplomatycznego jest przyjęta w Ameryce

Południowej i nie jest stosowana w prawie międzynarodowym.

W określonych sytuacjach organom administracji państwowej przysługuje prawo wydania

cudzoziemców. Uregulowania, co do tej kwestii znajdziemy zarówno w prawie krajowym jak

i w umowach międzynarodowych. Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych

oraz Artykuł 1 Protokołu nr 7 do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych

Wolności formułuje ogólne zasady dotyczące wydalania cudzoziemców stwarza minimalne

wymogi, jakie powinna spełniać procedura wydalania cudzoziemców „…..Cudzoziemcy

legalnie przebywający na terytorium jakiegokolwiek państwa nie mogą być z niego wydaleni

chyba, że w wyniku podjętej zgodnie z prawem decyzji…..”. W przypadku, gdy

cudzoziemcowi przyznano azyl albo status uchodźcy, do wydalenia może dojść dopiero po

uprzednim cofnięciu rzeczonego statusu.

Warto zwrócić uwagę też na kwestię ekstradycji, czyli wydanie podejrzanej osoby organom

państwa ścigającego tę osobę za dokonane przestępstwa. Wyjątki są przewidziane w

odniesieniu do osób, które popełniły przestępstwa polityczne. Państwa zawierają liczne

umowy dwustronne w tym zakresie, ponadto obowiązuje szereg umów o charakterze

regionalnym. Wielu państwach obowiązuje zakaz ekstradycji własnych obywateli, również w

Polsce na podstawie art. 55 ust. 1 Konstytucji RP, który stwierdza „Ekstradycja obywatela

polskiego jest zakazana”.

Ekstradycja następuje zazwyczaj na prośbę danego państwa, jej podstawą jest umowa

międzynarodowa dwustronna lub wielostronna albo ustawodawstwo krajowe. Aby doszło do

ekstradycji muszą obowiązywać następujące zasady:

1. nie wydaje się z reguły własnych obywateli,

2. nie wydaje się przestępców politycznych , którym przysługuje prawo azylu

(przestępcom wojennym nie przysługuje azyl)

3. obowiązek ekstradycji przestępców pospolitych istnieje jedyni e w wypadku

obowiązywania odpowiedniej umowy

4. ekstradycja może nastąpić tylko wówczas jeśli czyn będący podstawą żądania

ekstradycyjnego jest przestępstwem według ustawodawstwa karnego obu państw

(zasada identyczności)

5. państwo któremu przestępca został wydany, może sądzić go jedynie za czyn

wymieniony w żądaniu ekstradycyjnym (zasada specjalizacji),

6. nie wydaje się zazwyczaj osób, które popełniły lżejsze przestępstwa (zagrożone karą

do 1 roku pozbawienia wolności),

7. można odmówić ekstradycji, jeśli według ustawodawstwa kraju, w którym znajduje

się przestępca, wyrok nie może być wykonany na skutek upływu terminu

przedawnienia. Nie dotyczy to jednak osób którym zarzuca się popełnienie ciężkich

zbrodni między narodowych

Uchodźcy

Szczególnej ochronie w prawie między narodowym podlegają uchodźcy. O uzyskanie

tego statusu mogą ubiegać się osoby, które w państwie swojego obywatelstwa są

prześladowane ze względów rasowych, religijnych lub politycznych. Postanowienia

Konwencji Genewskiej dotyczące statusu uchodźcy tworząc wymogi, którym

powinno odpowiadać prawo krajowe. Reguluje ona takie kwestie jak:

 status prawny uchodźcy,

 praca zarobkowa,

 warunki bytowe,

 swoboda poruszania się po terytorium państwa, na którym uchodźcy legalnie

przebywają,

 wydawanie uchodźcom dowodów tożsamości.

Konwencja jednak nie rozciąga się na osoby, które:

1. popełniły przestępstwa przeciw pokojowi, przestępstwa wojenne oraz przestępstwa

przeciw ludzkości w znaczeniu jakie dały tym czynom akty międzynarodowe,

sporządzone celem podjęcia środków wobec takich przestępstw,

2. popełniły ciężkie przestępstwo o charakterze niepolitycznym poza krajem, które dało

mu azyl, i przedtem zanim zostały dopuszczone do tego kraju w charakterze

uchodźcy,

3. są winne dokonania czynów sprzecznych z celami i zasadami ONZ.

W tej pracy zdefiniowałam pojęcie „cudzoziemcy”, napisałam na czym polega

Dopuszczanie i pobyt cudzoziemców na terytorium innego państwa

Następnie wymieniłam prawa i obowiązki cudzoziemców, ograniczenia praw

cudzoziemców oraz trzy zasady traktowania cudzoziemców. Zajęłam się także omówieniem

prawa azylu

Na sam koniec uznałam, że ważne też jest, by napisać o uchodźcach.

Literatura:

http://pl.wikipedia.org/wiki/Cudzoziemiec

L. Gelberg- „Zarys Prawa Międzynarodowego”, Warszawa 1967 r., wyd. PWN

R. Bierzanek, J. Jakubowski, J. Simonides- „Prawo Międzynarodowe i Stosunki

Międzynarodowe”, Warszawa 1980 r. wyd. PWN

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome