Lumpenproletariat a marginalność społeczna - Notatki - Makrosocjologia, Notatki'z Makrosocjologia. Pomeranian Medical University in Szczecin
olly_87
olly_878 March 2013

Lumpenproletariat a marginalność społeczna - Notatki - Makrosocjologia, Notatki'z Makrosocjologia. Pomeranian Medical University in Szczecin

PDF (127 KB)
2 strony
608Liczba odwiedzin
Opis
Notatki dotyczące tematów z dziedziny makrosocjologii: lumpenproletariat a marginalność społeczna; kontrkultura, kultura ubóstwa.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd2 strony / 2
Pobierz dokument

Lumpenproletariat a marginalność społeczna

Lumpenproletariat – najniższa zdeklasowana warstwa społeczeństwa

kapitalistycznego, składająca się z ludzi żyjących w nędzy, bez zawodu,

bezrobotnych lub pracujących jedynie dorywczo, często

zdemoralizowanych i wykolejonych.

Wg Marksa lumpenproletariat ze względu na swoją niestabilność i

podatność na demagogię stanowi raczej siłę konserwatywną, często

wykorzystywaną jako narzędzie sił reakcyjnych i radykalnych ideologii, niezdolną do wzięcia udziału w rewolucji robotniczej.

Marginalność społeczna

Marginalność jest związana ze spadkiem znaczenia danej grupy w

społeczeństwie m.in. z powodu zmniejszenia się jej liczebności,

osłabienia jej funkcji i pozycji w hierarchii społecznej, reprezentowania

skrajnych poglądów, podejmowania zachowań nieakceptowanych przez

większość. Dotyczy często nielicznej, mało znaczącej grupy społecznej,

nisko cenionej w społeczeństwie ze względu na nieprzestrzeganie

ogólnie przyjętych norm i zasad współżycia i zachowania sprzeczne z

normami i wartościami moralnymi, kulturowymi, prawnymi (zachowania

te często maja charakter patologii społecznej)

Kontrkultura – pojęcie T.Roszaka – spontaniczny ruch kulturowy o

niejednorodnej genezie na który składają się: - nieformalne grupy rówieśnicze młodych ludzi odrzucających

wartości, wzory, normy powszechnie uznane w dominującej kulturze

Zachodu oraz wprowadzających na ich miejsce własne, opozycyjne

w stosunku do oficjalnego porządku społecznego, style życia, wartości i cele. Główna idea to przeciwstawienie materialnym

zdobyczom cywilizacji Zachodu, wartości związanych z rozwojem

duchowym i postawą „być”, a nie mieć. Charakterystyczną cechą

kontrkultury były publiczne wystąpienia stwarzające możliwość silnej ekspresji postaw.

Kultura ubóstwa – z lat 60-tych XX wieku, to adaptacyjna subkultura i

styl życia charakterystyczny dla biedoty, ludzi żyjących poniżej

minimum socjalnego, egzystujących na przedmieściach wielkich miast i w zacofanych regionach wiejskich. Kultura ubóstwa jest podobna we

docsity.com

wszystkich miejscach w których występuje, a o jej odrębności decydują

specyficzne stosunki społeczne. Kultura ubóstwa to także system

przystosowania do szczególnie trudnych warunków życia. Postawę

jednostki ukształtowanej przez kultury ubóstwa cechują: - wrogi stosunek do otaczającego świata

- orientacja na teraźniejszość

- niski poziom aspiracji

- poczucie rezygnacji i niższości - fatalizm

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
Pobierz dokument