Makroekonomiczne instrumenty zagranicznej polityki ekonomicznej - Notatki - Ekonomia międzynarodowa, Notatki'z Ekonomia międzynarodowa. Poznan University of Economics
Helena_84
Helena_849 May 2013

Makroekonomiczne instrumenty zagranicznej polityki ekonomicznej - Notatki - Ekonomia międzynarodowa, Notatki'z Ekonomia międzynarodowa. Poznan University of Economics

RTF (37.0 KB)
2 strony
1000Liczba odwiedzin
Opis
Ekonomia: notatki z ekonomii międzynarodowej dotyczące makroekonomicznych instrumentów zagranicznej polityki ekonomicznej.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument

Makroekonomiczne instrumenty zagranicznej polityki ekonomicznej Do makroekonomicznych instrumentów zagranicznej polityki ekonomicznej obok polityki kursu walutowego i stopy procentowej zalicza się politykę fiskalna i politykę monetarną (zwiększanie lub zmniejszanie podaży pieniądza). Polityka pieniężnaW gospodarce rynkowej polityka pieniężna prowadzona jest przez Bank Centralny. Jak wiemy do jego funkcji należą emisja i regulacja podaży pieniądza, przetrzymuje on również rezerwy gotówkowe banków prywatnych i udziela im pożyczek, realizuje wydatki państwowe, gromadzi fundusze skarbu państwa. Bank Centralny również gromadzi rezerwy dewizowe państwa i kształtuje kurs waluty krajowej wobec innych walut.

Banki centralne poszczególnych krajów kontrolują jednocześnie wiotkość pieniądza gotówkowego oraz depozytów czekowych wystawionych przez banki prywatne. Nadmiar pieniądza w obiegu w stosunku do podaży towarów i usług wywołuje bowiem inflację, znajdująca odzwierciedlenie we wzroście cen. Niedobór pieniądza w obiegu powołuje deflację (ograniczającą efektywny popyt), spadek cen i zahamowanie wzrostu gospodarczego. Oba te zjawiska negatywnie oddziałują na gospodarkę, jednak każde z nich odmiennie wpływa na bilans handlowy. W krótkim okresie nadmiar pieniądza w obiegu i związane z tym zjawiska inflacyjne działają negatywnie na bilans handlowy. Towary eksportowane staja się bowiem relatywnie droższe i mniej konkurencyjne, towary importowane zaś relatywnie tańsze i bardziej konkurencyjne. Niedobór pieniądza w gospodarce oddziałuje natomiast w przeciwnym kierunku, wywołując tendencje do poprawy bilansu handlowego. Są to efekty krótkookresowe. W długim okresie nadmiar pieniądza może wpłynąć na poprawę salda bilansu handlowego, przyśpieszając dynamikę rozwoju gospodarczego. Niedobór pieniądza może natomiast pogorszyć bilans handlowy, osłabiając dynamikę rozwoju gospodarczego. W sytuacji długookresowych tendencji do narastania deficytu balansu handlowego bank centralny nie powinien prowadzić polityki deflacyjnej, podnosząc zarazem wartość waluty wewnętrznej względem walut zagranicznych (aprecjacja bądź rewaluacja waluty). W przeciwnej sytuacji, gdy w handlu zagranicznym narastają tendencje do nadwyżek w bilansie handlowym, bank centralny może prowadzić politykę trudnego pieniądza (jego niedoborów), oddziałując na wzrost wartości pieniądza względem innych walut. BC zwiększając podaż pieniądza w kraju wpływa na spadek stopy % na rynku co prowadzi do wzrostu aktywności gospodarczej , tym samym do wzrostu importu. BC zmniejszając podaż pieniądza w kraju wpływa na wzrost stóp % na rynku tym samym na zmniejszenie aktywności gospodarczej oraz na zmniejszenie importu.

Polityka pieniężna musi być prowadzona w ścisłym powiązaniu z polityka stopy procentowej, kursu walutowego, polityka cenowa i dochodową. Polityka fiskalnaPrzez pojęcie polityki fiskalnej rozumie się kształtowanie przez państwo zasad podatkowych, a w konsekwencji oddziaływanie na strukturę dochodów i wydatków ludności. Ogólnie można wyróżnić opodatkowanie pośrednie i bezpośrednie. Podatki bezpośrednie obejmują podatki dochodowe, majątkowe oraz od spadków i darowizn, zaś pośrednie to podatki od wartości dodanej, cła akcyzowe i inne opłaty. W obu przypadkach zwiększają się dochody budżetu państwa, które powinny być racjonalnie wydatkowane. Zwiększając stopę podatków w kraju wpływa się na spadek dochodów rozporządzalnych, ogranicza popyt i tym samym import. Obniżając poziom stopy podatkowej powoduje to

wzrost dochodów rozporządzalnych i tym samym wzrost popytu i importu a ograniczenie eksportu.Polityka obniżania podatków bezpośrednich i pośrednich podmiotom o najwyższych dochodach zwiększa ich możliwości inwestycyjne, wpływa tym samym na wzrost produkcji i inwestycji. W dłuższym okresie prowadzi wiec do zwiększenia możliwości eksportowych o ograniczania importu. Ilościowy wzrost produkcji, jej modernizacja technologiczna i jakościowa stanowią najlepszy sposób poprawy salda bilansu handlowego.Polityka fiskalna wpływa również na bilansu obrotów kapitałowych, gdy podatki są wysokie to odstraszają inwestorów.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome