Wnioskowanie statystyczne - Notatki - Statystyka opisowa, Notatki'z Statystyka opisowa. Poznan University of Economics
atom_86
atom_8611 March 2013

Wnioskowanie statystyczne - Notatki - Statystyka opisowa, Notatki'z Statystyka opisowa. Poznan University of Economics

PDF (199.3 KB)
2 strony
780Liczba odwiedzin
Opis
Notatki przedstawiające zagadnienia z zakresu statystyki opisowej: wnioskowanie statystyczne; weryfikacja hipotez statystycznych, testy parametryczne.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument

WNIOSKOWANIE STATYSTYCZNE

Podstawowym zagadnieniem pojawiającym się w badaniu częściowym jest

możliwość uogólniania uzyskanych na podstawie próby wyników, na całą populację

oraz oszacowanie popełnianych przy tym błędów. Takie działania nazywa się wnioskowaniem statystycznym.

Wyróżnia się dwa podstawowe typy problemów:  estymacja (szacowanie) nieznanych wartości parametrów rozkładu cechy,

sprawdzanie (weryfikacja) hipotez dotyczących wartości parametrów rozkładu

lub postaci samego rozkładu.

CECHY SKOKOWE I CIĄGŁE

Cechy statystyczne (mierzalne), które przyjmują wartości całkowite nazywa się

cechami skokowymi lub dyskretnymi. Cechy przyjmujące wartości rzeczywiste nazywają się cechami ciągłymi.

EMPIRYCZNY ROZKŁAD CECHY

Empiryczny rozkład cechy stanowi podstawę dla wszystkich analiz badanej cechy. Jeżeli próba dotycząca jednej cechy mierzalnej nie jest zbyt liczna, tzn. dotyczy 30

jednostek, to wstępne jej opracowanie polega na uszeregowaniu w porządku rosnącym danych liczb. Otrzymany w ten sposób ciąg liczb nazywa się szeregiem

pozycyjnym.

Jeżeli liczebność próby jest duża (orientacyjnie 30), to pierwszym etapem jej

opracowania jest dokonanie grupowania, czyli klasyfikacji. Grupowanie polega na podziale próby na podzbiory zwane grupami lub klasami, a wartością

reprezentującą poszczególne klasy są ich środki. Przedziały klasowe oraz ich

liczebności, czyli liczby jednostek próby należących do danej klasy tworzą razem

tzw. szereg rozdzielczy.

Aby utworzyć szereg rozdzielczy należy:

1. ustalić obszar zmienności R badanej cechy, czyli przedział ograniczony najmniejszym i największym elementem próby

R=Xmax-Xmin

Gdzie: Xmax – największy element w próbie,

Xmin - najmniejszy element w próbie.

2. wyznaczyć ilość przedziałów klasowych m

docsity.com

Podanie jakichkolwiek ogólnych prawideł dotyczących podziału na klasy nie jest

możliwe. Istnieje natomiast kilka sugestii dotyczących liczby przedziałów

klasowych m próby o liczebności n: - liczba przedziałów klasowych ni powinna być mniejsza niż 7 i większa

niż 15. Liczebność w każdym przedziale nie powinna być mniejsza od

5, - sposoby określania m:

)log(5

)log(3.31

5.0

nm

nm

nmn





Zbyt duża liczba klas (małe przedziały klasowe) nie daje

przejrzystego obrazu i ujawnia przypadkowe odchylenia związane z

działaniem czynników ubocznych. Zbyt mała liczba klas zaciera istotne szczegóły struktury próby.

3. podzielić obszar zmienności na klasy i ustalić reprezentację klasy (środek

przedziału klasowego) oraz końce przedziałów klasowych

Szerokość przedziału klasowego:

m

XX dd minmax

 

Wektor brzegów (końców) przedziałów Xb:

1..1,)1( min

 mkddkXXb k

Wektor środków przedziałów klasowych Xp:

mjXbXbXp jjj

..1),( 2

1 1

 

4. wyznaczyć liczebność w klasach - fj w programie Mathcad f=hist(Xb, X)

5. wyznaczyć prawdopodobieństwa empiryczne

mj n

f p

j

j ..1,  , m – liczba przedziałów

6. zbudować empiryczny rozkład cechy – HISTOGRAM.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome