Rynek usług hotelarskich i gastronomicznych w obsłudze ruchu turystycznego - Notatki - Turystyka, Notatki'z Turystyka
Grzegorz
Grzegorz17 June 2013

Rynek usług hotelarskich i gastronomicznych w obsłudze ruchu turystycznego - Notatki - Turystyka, Notatki'z Turystyka

PDF (243.3 KB)
24 strony
1Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Turystyka: notatki z zakresu turystyki przedstawiające rynek usług hotelarskich i gastronomicznych w obsłudze ruchu turystycznego.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 24
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

1

Rynek usług hotelarskich i gastronomicznych w obsłudze ruchu turystycznego

1. Znaczenie usług hotelarskich i gastronomicznych w obsłudze ruchu turystycznego; 2. Formułowanie misji i strategii przedsiębiorstw hotelarskich; 3. Segmentacja rynku, krajowe i zagraniczne organizacje hotelarskie i gastronomiczne; 4. Czynniki determinujące efektywność działania obiektów hotelarsko – gastronomicznych na rynku; 5. Międzynarodowe organizacje hoteli i systemy hotelowe; 6. Podstawowe problemy ekonomiczne hotelarstwa polskiego; 7. Warunki i kierunki rozwoju hotelarstwa w Polsce i na świecie; 8. Postęp organizacyjny i technologiczny w branży; 9. Przenoszenie do hotelarstwa krajowego działalności proekologicznej; 10. Wpływ hotelarstwa systemowego i gastronomii na obsługę ruchu turystycznego; 11. Polski rynek hotelarstwa i gastronomii; 12. Praca z załogą w hotelach; 13. Relacje hotelarza z gościem; 14. Porozumienie pomiędzy międzynarodowymi organizacjami hotelarskimi i biurami podróży (kodeks postępowania); 15. Tendencje w kształtowaniu ofert usługowo – handlowych; 16. Małe, średnie przedsiębiorstwa, biznes rodzinny;

Literatura:

„Hotelarstwo cz. III” – Czesław Witkowski, Kachniewska;

„aktywność międzynarodowych systemów hotelarskich na polskim rynku” – Witkowski;

„zarządzanie hotelarstwem i gastronomią” – Tim Knowles;

„hotelarstwo w Polsce – stan i kierunki rozwoju przed wejściem do UE” – red. Merski

Usługi noclegowe, jako element zagospodarowania turystycznego.

Warunkiem rozwoju turystyki jest prawidłowe zagospodarowanie turystyczne miejscowości, obszaru, regionu, kraju.

Zagospodarowanie turystyczne - zwane bazą materialna turystyki jest to dostosowanie terenu dla potrzeb turystycznych tj. dla ruchu turystycznego. W skład zagospodarowania turystycznego wchodzą:

-przystosowanie walorów turystycznych dla potrzeb turystyki i ich ochrona;

-umożliwienie dostępności komunikacyjnej do obszarów i obiektów, które są celem turystycznym.

-możliwość zapienienia podstawowych warunków egzystencji w miejscach lub na szlakach będących celem podróży, które są odpowiednio wyposażone w urządzenia obsługowe.

Pod pojęciem zagospodarowania turystycznego znajdują się zazwyczaj zespoły obiektów i urządzenia, które znajdują się na terenie danego obszaru, które wspomagają i umożliwiają ruch turystyczny, które dzielimy na:

 Bazę noclegową – umożliwiającą nocleg poza miejscem zamieszkania;  Bazę gastronomiczną – umożliwiającą wyżywienie;  Bazę komunikacyjną – umożliwiającą poruszanie się;  Bazę towarzyszącą, czyli tzw. urządzenia paraturystyczne - do której należą wszelkie urządzenia i usługi zaspokajające

potrzeby turystów; Dostępność komunikacyjna oraz baza noclegowo – gastronomiczna stanowi główny warunek rozwoju ruchu turystycznego. Turyści najczęściej odwiedzają te miejsca, które posiadają najlepiej rozwiniętą bazę turystyczna tzn. te o największych możliwościach recepcyjnych i dostępności komunikacyjnej. - dziedziny zagospodarowania turystycznego – przystosowanie dla potrzeb ruchu turystycznego walorów turystycznych i elementów środowiska geograficznego;

- zapewnienie dojazdu do obszarów, miejscowości, obiektów, stanowiących cel wyjazdów turystów;

Zapewnienie turystom niezbędnych warunków egzystencji w miejscu pobytu lub na szlaku podróży tzn. wyposażenia w odpowiednie urządzenia obsługowe. Pdw noclegowe, żywieniowe, sanitarne.

2

Potrzeby turysty

- dojazdu i poruszania się; - higieniczno – sanitarne; - poznania atrakcji turystycznych; - wypoczynku, sportu i rekreacji; - żywienia i noclegu; - kulturalno – rozrywkowe; - zakupów i usług w bardzo szerokim zakresie; - ochrony zdrowia;

Do zaspokojenia tych potrzeb konieczna jest baza materialna:

- środki transportu; - urządzenia obsługi turystów; - baza noclegowo – żywieniowa;

 obiekty noclegowe w szczególności duże, nowoczesne hotele są przystosowane do zaspokojenia potrzeb klientów;  istnieje zależność między zagospodarowaniem turystycznym a natężeniem i dynamiką ruchu turystycznego;  bez prawdziwego zagospodarowania turystycznego, ruch turystyczny nie będzie miał materialnej bazy rozwoju a

może i w ogóle zaistnienia;  bez dynamicznego ruchu turystycznego następować będzie degradacja urządzeń turystycznych i pdw zahamowanie

ich rozwoju;

Hotelarstwo jest definiowane, jako działalność obejmująca oferowanie konsumentom przebywający poza domem szerokiego zakresu usług, w tym: noclegi i wyżywienie;

Wobec narastającej konkurencji i konieczności przystosowania się do funkcjonowania na globalnym rynku firmy hotelarskie formułują nowe strategie rozwoju. Kierunki działania firm hotelarskich:

- nowoczesne koncepcje architektoniczno – techniczne budynków, nasycenie ich nowoczesnymi instalacjami; - usprawnienie obsługi m. in. drogą komputeryzacji; - dywersyfikacja zakresu usług i standardów obsługi, wchodzenie na równoległe np. oferowanie bazy noclegowej z

opieką medyczną ludziom starszym; - wspólne przedsięwzięcia w zakresie oferty z liniami lotniczymi; - usamodzielnienie niższych szczebli i struktur organizacyjnych w zakresie decyzji dla utrzymania ścisłego

…………….

Obok hoteli zbudowanych od podstaw przeznaczeniem na działalność hotelarską coraz częściej pojawiają się obiekty pierwotnie wzniesione na inne cele, adoptowane i przystosowywane do wykonywania usług noclegowych i innych z tym związanych.

Regułą stało się wliczanie śniadań w cenę noclegu i podawanie ich w tzw. Systemie szwedzkim.

16.02.08

Rola hotelarstwa w obsłudze ruchu turystycznego.

Uwarunkowanie kształtujące tę rolę:

 duża mobilność;

 łatwość w przemieszczania się;

 dynamiczny rozwój aglomeracji miejskich;

 nowości techniczne;

 postęp cywilizacyjny;

3

 urządzenie i wyposażenie;

 wymagania kategoryzacyjne w tle za ofertą;

 standard sanitarny;

 przystosowanie dla niepełnosprawnych;

 stosowanie rozwiązań wielofunkcyjnych;

Problemy polskiego hotelarstwa pozasystemowego:

 dostosowanie rozwiązań funkcjonalno technicznych budynków do oczekiwań gości;

 lepsze wykorzystanie potencjału

Kierunki strategiczne działalności hoteli:

 Kierunek wewnętrzny:

o Właściwy wybór lokalizacji na etapie budowy, utrzymanie budynku i otoczenia;

o Zapewnienie na etapie planowania budowy właściwych rozwiązań otoczenia i wewnątrz budynku;

o Zapewnienie właściwego standardu wyposażenia;

o Zapewnienie odpowiedniego poziomu kultury obsługi;

 Kierunek zewnętrzny;

o Atrakcyjna oferta usługowo – handlowa, elastyczna polityka cen;

o Mądrze prowadzony marketing połączony ze stałą troską o markę i renomę (jak się hotel sprzedaje);

(CO TO JEST : OTOCZENIE EKSPLOATACYJNE HOTELU????)

Baza noclegowa, jako umowny warunek wielkości podaży turystycznej.

Na proces obsługi ruchu turystycznego składają się trzy komponenty:

 Dojazd do miejsca przeznaczenia;

 Pobyt (zakwaterowanie, wyżywienie);

 Powrót

Baza noclegowa pełni pierwszorzędną rolę w tej obsłudze ruchu turystycznego. Istnienie i stan bazy noclegowej jest warunkiem organizacji przyjazdów, decyduje o wykorzystaniu a nie możliwości utrzymania i rozwoju bazy noclegowej. Jest podstawą organizacji ruchu turystycznego.

Formułowanie misji i strategii przedsiębiorstwa. Segmentacja rynku:

Misja firmy:

 Wyznacza zadania do realizacji;

 Wymaga akceptacji i zaangażowania wszystkich pracowników;

 Wyznacza cel organizacji;

4

 Ugruntowuje .........

 Wymaga zaangażowania pewnych zasobów;

Misja – filozofia działania firmy. Jest szczególnym powodem jej istnienia;

Strategia – jest programem dofinansowania i organizacji celów organizacji pełniących jej misję. Wyznacza jednolity wizerunek firmy w postaci zadań oraz określa zasoby umożliwiające ich realizację. Jest istotna w przestrzennym funkcjonowaniu organizacji.

Strategia powinna być:

Jaka powinna być strategia firmy?

 Poprawiająca rentowność;

 Ważna dla personelu;

 Unikalna;

 Przełomowa;

 Zaskakująca;

 Ważna dla pracowników;

 Możliwa do osiągnięcia;

 Niezmienna w czasie;

Strategia nie powinna się często zmieniać. Powinna być długofalowym procesem.

Cechy strategii:

 Wymaga podejmowania decyzji;

 Wymusza wszechstronność;

 Działa w stylu: dostawczym, przedsiębiorczym, planowym;

 Określa wysiłki;

 Działa w określonym horyzoncie; czasu;

Strategia rozwoju hotelarstwa;

Nowoczesna infrastruktura:

 Właściwy wybór lokalizacji;

 Nowoczesna architektura;

 Wyposażenie obiektu;

Promocja ośrodka:

 Nowoczesna oferta marketingowa;

 Właściwa promocja;

 Dywersyfikacja zakresu usług;

Systemy jakości:

5

 Przyłączenie do programu;

 Wdrożenie systemu jakości;

Nowoczesne zarządzanie:

 Wprowadzenie systemów kontroli i jakości personelu;

Nastawienie na ciągłą poprawę satysfakcji klienta!!!!!!!!!!!!!!!!!

Segmentacja, jako nowoczesne urządzenie menadżerskie.

1. Rodzaje segmentacji rynku (kryteria):

 Rodzaje świadczonych usług;

 Rodzaje i forma turystyki;

 Cechy demograficzne;

 Cechy społeczno – zawodowe potencjalnego turysty;

 Kryteria czasowo – przestrzenne;

2. Kryteria segmentacji rynku usług wg:

 Dochodów;

 Wieku;

 Popytu i podaży;

 Rodzaju turystów;

 Rodzaju hoteli;

3. Sposoby segmentacji;

 Badania marketingowe;

 Analizy i raporty zarządcze;

4. Narzędzia informatyczne;

 Internet;

 Aplikacje informatyczne;

Wizja strategii firmy Hyatt (przykład):

„być najlepszym dostawcą usług na rynku międzynarodowym w zarządzaniu luksusowymi hotelami, kurortami oraz nieruchomościami o różnorodnym przeznaczeniu”.

„firma zamierza to osiągnąć zapewniając stały świadczonych usług i oferowanych produktów podnosząc innowacyjność i perfekcyjność obsługi zdobywanie uznania za przemyślane zarządzanie i dochodowość”.

Wizje strategii firmy. Wizja marki:

Marka Hyatt będzie rozpoznawana przez obecnych i przyszłych klientów, jako ogólnoświatowa firma hotelarska oferująca innowacyjne produkty i usługi, głęboko wpisane w kulturę lokalną.

Wizja gastronomiczna:

6

- tak projektować i zarządzać placówkami gastronomicznymi by były liderami na rynku lokalnym.

Wizje finansów:

- doskonalić operacje finansowe i systemy zabezpieczające majątek właściciela oraz maksymalizować rentowność.

Wizja zasobów ludzkich:

- tworzyć zespół umotywowanych ludzi o różnych zdolnościach, przechowujących wartości kulturowe, realizujących cele i wartości firmy Hyatt w zmieniających się wartościach rynku.

Wizja marketingowa:

- być postrzeganym przez klientów, właścicieli i pracowników, jako lider w branży hotelowej, który rozumie ich potrzeby.

Wizja pokoi:

- oferowanie klientom najbardziej nowoczesnych pokoi spełniających ich oczekiwania.

Wizja technologii:

- wykorzystać obecną wiedzę, nowe informacje i technologie w celu podejmowania lepszych decyzji handlowych, doskonalenie skuteczności redukcji ……………….., zwiększanie dochodów, zapewnienie satysfakcji klientów.

Wizja hoteli Sheraton w Warszawie:

- niezapomniane wrażenia klientów;

- odpowiedzialni pracownicy;

Misja:

- być uznanym liderem we wszystkich podejmowanych przedsięwzięciach, budując tym samym długofalową współpracę z klientem, akcjonariuszami, współpracownikami, kluczowymi partnerami i społecznością.

W celu osiągnięcia powyższych założeń realizowane są wytyczne:

- zadowolenie klienta jest celem głównym, wielką pasją, najważniejsze motywacją wszystkich pracowników;

- praca zespołowa w przyjaznej atmosferze;

- elastyczność i kreatywność zmieni nawet najtrudniejsze wyzwania w sukces;

- uczciwość i zaufanie cenione ponad wszystko;

- ………… sprzedaży stara się przewyższyć oczekiwania klientów;

- nowe produkty i usługi są tworzone do bieżącego zaspokojenia potrzeb rynku;

- talent i lojalność są uznawane i promowane;

- społeczeństwo i środowisko naturalne traktowane są z należytym szacunkiem;

- różnorodność jest wartością a wszyscy traktowani są w ten sam sposób;

- długoterminowe zyski są ważniejsze od krótkotrwałych zwycięstw;

Standardy, jakości obowiązujące w hotelach Sheraton:

Standard I:

- uśmiechnij się za każdym razem gdy zobaczysz gościa lub kolegę;

7

Standard II:

- odzywaj się w sposób miły i uprzejmy do gości/ kolegów;

Standard III:

- zawsze odpowiadaj na pytania i prośby gości / kolegów – to Ty odpowiadasz za to czy otrzymują odpowiedz;

Standard IV:

- przewiduj potrzeby gości/ kolegów, rozwiązuj ich potrzeby;

Czynniki determinujące efektywność funkcjonowania hotelu na współczesnym rynku turystycznym

Na efektywność wykorzystania hotelu i stopień wykorzystania potencjału usługowego (zysk) wpływa wiele czynników, uwarunkowań, zachowań, okoliczności, moda.

Czynniki podstawowe (najważniejsze):

- cechy szczególne i specyfika samej branży;

- czynniki i uwarunkowania zewnętrzne;

- czynniki wewnętrzne i bezpośrednio związane z obiektem w tym samym obiekt – hotel, jako kompleks składający się z budynku, wyposażenia i załogi.

- rozpoznanie czynników szczegółowych wymienionych grup.

Czynniki decydujące o:

- polityce ekonomicznej w szerokim rozumieniu;

- zakresie świadczonych usług;

- organizacji pracy, doborze i szkoleniu pracowników;

- segmencie rynku, na którym działa firma;

- wymagania, co do standardu obiektu i wyposażenia oraz pracowników;

- polityce cen i działalności marketingowej;

1.03.2008

Czynniki i uwarunkowania zewnętrzne:

Do tego zespołu należy zaliczyć przede wszystkim:

• Klimat, bezpieczeństwo i stan sanitarno – epidemiologiczny w kraju, regionie, miejscowości;

• Stosunki społeczno – gospodarcze, polityczne, przepisy dewizowe, udogodnienia w obsłudze ruchu turystycznego, przepisy graniczne, stan przejść granicznych, polityka gospodarcza, finansowa i podatkowa państwa;

• Zamożność społeczeństwa, jego nawyki i obyczaje;

• Dynamika ruchu turystycznego, biznesowego, zapotrzebowanie na usługi hotelarskie;

• Konkurencja, podaż usług hotelarsko – gastronomicznych w miejscowościach;

Czynniki determinujące efektywność funkcjonowania hotelu na współczesnym rynku turystycznym.

Najważniejszymi czynnikami są:

8

- Cechy szczególne i specyfika samej branży;

- Czynniki i uwarunkowania zewnętrzne;

- Czynniki wewnętrzne i bezpośrednio związane z obiektem, w tym sam obiekt – hotel, jako kompleks składający się z budynku, wyposażenia i załogi.

Rozpoznanie szczegółowe wymienionych grup czynników jest niezmiernie ważne, gdyż decydują one:

- Polityce ekonomicznej w szerokim rozumieniu działalności inwestycyjnej i operacyjnej;

- Zakresie świadczonych usług;

- Organizacji pracy, doborze i szkoleniu pracowników;

- Segmencie rynku, na którym będzie działać firma;

- Wymaganiach w odniesieniu do standardu obiektu i wyposażenia oraz pracowników;

- Polityce cen i działalności marketingowej;

Podstawowe czynniki determinujące o efektywności hotelu na rynku usług turystycznych.

Czynniki wewnętrzne i bezpośrednio związane z obiektem i sam obiekt jak kompleks budynków – wyposażenie – załoga.

- Lokalizacja, otoczenie hoteli bliższe i dalsze, atrakcje turystyczne, walory krajoznawcze, zabytki, oferta kulturalna;

- Infrastruktura komunalna, komunikacja, drogi, dojazdy, łączność;

- Stan techniczny obiektu, uzbrojenie techniczne, funkcjonalność rozmieszczenia poszczególnych zespołów i funkcji;

- Zakres świadczonych usług, udogodnienia dla gości, bogactwo atrakcyjność, zmienność oferty handlowo – usługowej, umiejętność, a i możliwość dostosowania się hotelu do zmieniającego się zapotrzebowania ze strony gości.

Ekonomiczna charakterystyka hotelarstwa

Cechy charakterystyczne hotelarstwa z punktu widzenia eksploatacji obiektów:

Kapitałochłonność – inwestycje hotelarskie są uznawane za przedsięwzięcia obciążone dużym ryzkiem.

- Wysokie nakłady inwestycyjne na budowę u wyposażenie;

- Duża wartość majątku trwałego;

- Długi okres spłaty nakładów, znaczny udział amortyzacji w kosztach;

- Wysokie nakłady finansowe;

- Długotrwały proces inwestycyjny (programowanie – projektowanie – budowa);

Stały potencjał:

- Potencjał hotelu i jego programu użytkowego nie można szybko dostosować do zmieniającego się popytu;

- Raz wybudowanego obiektu hotelarskiego nie da się bez długotrwałych zabiegów powiększyć ani zmniejszyć;

- Trudna jest też zmiana przeznaczenia;

- Ze stabilności potencjału wynika mała elastyczność i duża wrażliwość na sytuację rynkową, konkurencję, szczególnie ze strony nowych obiektów;

- Bardzo duża wrażliwość na stopień wykorzystania, sezonowe wahania obłożenia, to dalszy rezultat tej cechy;

9

Konieczność utrzymania obiektu w stałej gotowości do świadczenia usług:

- Hotel musi być przez 24 godziny na dobę gotów do przyjęcia i obsłużenia gości;

- Ma to decydujący wpływ na wielkość zatrudnienia i organizację pracy;

Sezonowość wykorzystania potencjału usługowego:

- Niestabilność popytu powoduje wrażliwość na popyt;

- Nierównomierne obłożenie w ciągu roku w miejscowości turystyczno – wypoczynkowej i w ciągu tygodnia w aglomeracjach miejskich;

Pracochłonność:

- Wysokie koszty eksploatacji w tym robocizny i pochodnych;

- Pracochłonność zwiększa się wraz ze wzrostem kategorii hotelu;

- W wyższych kategoriach nie stosuje się mechanizacji obsługi, gdyż konieczna jest bezpośrednia obsługa gościa przez wykwalifikowany personel;

- W obiektach 5 – 4 gwiazdkowych nie stosuje się automatów do napoi;

Podstawowe znaczenie lokalizacji:

- Decyduje ona o przekroju gości, zakresie usług, wykorzystaniu obiektu w układzie sezonów, kosztach budowy i eksploatacji;

Specyficzna struktura kosztów:

- Wysoki udział kosztów stałych, wymuszający koncentrację uwagi przede wszystkim na stronę dochodowej działalności;

Zależność od decyzji gościa wyboru miejsca, terminu, czasu pobytu, zakresu zamawianych usług:

- Zależność ta może być względna jedynie wtedy, gdy w danej miejscowości czy rejonie istnieje deficyt miejsc noclegowych, a także miejscowości jeszcze w Polsce występują. Ta cecha wymaga od hotelarza przemyślanej działalności marketingowej;

Brak możliwości produkcji na zapas:

- Z wyłączeniem w pewnym zakresie usług gastronomicznych;

Konieczność stosowania elastycznej polityki cen:

- Stały potencjał, wysokie koszty stałe, które musi ponosić hotel nawet wtedy, gdy nie jest wykorzystywany, wymagają elastycznego systemu cen;

- Zawsze kalkuluje się odzyskać, chociaż część poniesionych kosztów w myśl zasady: łóżko raz niesprzedane już nigdy nie będzie sprzedane;

- Ta cecha wymusza prorynkową orientację w polityce handlowej;

Duży udział obrotów gotówkowych:

- Szczególnie przy obsłudze segmentu gości indywidualnych;

- Turysta indywidualny zamawia nocleg ze śniadaniem w czasie pobytu dokupuje szereg świadczeń;

Hotel jest obiektem nastawionym na obsługę przyjezdnych:

- Dotyczy to w szczególności usług noclegowych;

10

- Z pozostałych usług hotelu korzysta miejscowa ludność i miejscowe instytucje;

- Znana jest też miastotwórcza rola budownictwa hotelowego;

Zjawiska charakteryzujące branżę hotelarską

Wyraźnie ukształtowany rynek podaży usług przewyższający popyt, świadczą o tym wskaźniki wykorzystania bazy noclegowej.

Wyraźne dążenie hoteli do rozszerzenia zakresu usług – oferty usługowo – handlowej, a obiekty, wprawdzie jeszcze nieliczne, stają się kompleksami usług związanych z czasowym pobytem, mało tego, coraz częściej same hotele stają się celem podróży.

11

15.03.2008

Podstawowe czynniki decydujące o efektywności hotelu na rynku usług turystycznych.

1. Ekonomiczne cechy branży, jej specyfika;

2. Uwarunkowania zewnętrzne;

3. Uwarunkowania wewnętrzne;

Decydują one o:

• Polityce ekonomicznej przedsiębiorstwa w szerokim rozumieniu tego pojęcia;

• Działalności inwestycyjnej;

• Działalności operacyjnej, w tym o zakresie świadczonych usług;

• Organizacji pracy;

• Segmencie rynku, na którym będzie działać firma;

• Wymaganiach w odniesieniu do standardu obiektu i jego wyposażenia;

• Działalności marketingowej;

• Polityce cen;

Z istoty hotelarstwa płyną określone zobowiązania hotelarza wobec gościa:

 Hotelarz ma obowiązek zapewnić bezpieczny pobyt gościom i ochronę ich mienia wniesionego do obiektu;

 Hotelarz musi utrzymywać stale deklarowany standard obiektu, wyposażenia i usług;

 W obiekcie powinna panować dobra atmosfera pobytu, co wymaga nie tylko odpowiedniego standardu budynku i wyposażenia, ale też wysokich kwalifikacji zawodowych, poziomu etyczno – moralnego zatrudnionych pracowników;

Cechy charakterystyczne hotelarstwa z punktu widzenia eksploatacji obiektów:

 Kapitałochłonność – inwestycje hotelarskie są uznawane za przedsięwzięcia obciążone dużym ryzykiem;

 Wysokie nakłady inwestycyjne na budowę i wyposażenie;

 Duża wartość majątku trwałego;

 Długi okres spłaty nakładów, znaczny udział amortyzacji w kosztach;

 Wysokie nakłady finansowe;

 Długotrwały proces inwestycyjny (programowanie – inwestowanie – budowa);

- stały potencjał:

 Potencjału hotelu i jego programu użytkowego nie można szybko dostosować do zmieniającego się popytu;

 Raz wybudowanego obiektu hotelarskiego nie da się bez długotrwałych zabiegów powiększyć czy zmniejszyć;

 Trudna jest też zmiana przeznaczenia;

 Ze stabilności potencjału wynika mała elastyczność i duża wrażliwość na sytuację rynkową, koniunkturę, szczególnie ze strony nowych obiektów;

12

 Bardzo duża wrażliwość na stopień wykorzystania, sezonowe wahania obłożenia, to dalszy rezultat tej cechy;

- konieczność utrzymania obiektu w stałej gotowości do świadczenia usług:

 Hotel musi przez 24 godziny na dobę gotów do przyjęcia i obsłużenia gości;

 Ma to decydujący wpływ na wielkość zatrudnienia i organizację pracy;

- sezonowość wykorzystania potencjału usługowego:

 Niestabilność popytu powoduje wrażliwość na popyt;

 Nierównomierne obłożenie w ciągu roku w miejscowości turystyczno – wypoczynkowej i w ciągu tygodnia w aglomeracjach miejskich;

- pracochłonność:

 Wysokie koszty eksploatacji, w tym robocizny i pochodnych;

 Pracochłonność zwiększa się wraz ze wzrostem kategorii hotelu;

 W wyższych kategoriach nie stosuje się mechanizacji obsługi, gdyż konieczna jest bezpośrednia obsługa gościa przez wykwalifikowany personel;

 W obiektach 5 – 4 gwiazdkowych nie stosuje się automatów do napojów;

- podstawowe znaczenie lokalizacji:

 Decyduje ona o przekroju gości, zakresie usług, wykorzystaniu obiektu w układzie sezonów, kosztach budowy i eksploatacji;

- specyficzna struktura kosztów:

 Wysoki udział kosztów stałych, wymuszający koncentrację uwagi pdw na stronie dochodowej działalności;

- zależności od decyzji gościa wyboru miejsca, terminu, czasu pobytu, zakresu zamawianych usług:

 Zależność ta może być względna jedynie wtedy, gdy w danej miejscowości czy rejonie istnieje deficyt miejsc noclegowych, a takie miejscowości jeszcze w Polsce występują. Ta cecha wymaga od hotelarza przemyślanej działalności marketingowej.

- brak możliwości produkcji na zapas:

 Z wyłączeniem w pewnym zakresie usług gastronomicznych;

- konieczność stosowania elastycznej polityki cen:

 Stały potencjał, wysokie koszty stałe, które musi ponosić hotel nawet wtedy, gdy nie jst wykorzystany, wymagają elastycznego systemu cen;

 Zawsze kalkuluje się odzyskać, chociaż część poniesionych kosztów w myśl zasady: łóżko raz niesprzedane już nigdy nie będzie sprzedane;

 Ta cecha wymusza prorynkową orientację w polityce handlowej;

- Duzy udział obrotów gotówkowych:

 Szczególnie przy obsłudze segmentu gości indywidualnych;

 Turysta indywidualny zamawia nocleg ze śniadaniem, w czasie pobytu dokupuje szereg świadczeń;

- hotel jest obiektem nastawionym na obsługę przyjezdnych:

13

 Dotyczy to w szczególności usług noclegowych;

 Z pozostałych usług hotelu korzysta miejscowa ludność i miejscowe instytucje;

 Znana jest też miastotwórcza rola budownictwa hotelowego;

Zjawiska charakteryzujące branżę hotelarską:

1. Wyraźnie ukształtowany rynek podaży usług przewyższający popyt, świadczą o tym wskaźniki wykorzystania branży noclegowej;

2. Wyraźne dążenie hoteli do rozszerzenia zakresu usług – oferty usługowo – handlowej, a obiekty, wprawdzie jeszcze nieliczne, stają się kompleksami usług związanych z czasowym pobytem, mało tego, coraz częściej same hotele stają się celem podróży;

Otoczenie przedsiębiorstwa:

 Uważane jest za istotny zespół czynników warunkujących jego funkcjonowanie na rynku;

 Jest dzielone na: makro i mikro, bliższe i dalsze;

 Jest określane, jako grupa takich czynników jak: klimat, środowisko geograficzne, ekologia, urbanizacja;

Podział elementów otoczenia:

 Naturalne ( walory turystyczne);

 Ekonomiczne;

 Społeczno – demograficzne;

 Technologiczne;

 Mikrootoczenie;

Elementy otoczenia:

Zasoby -> PROCES PRZEKSZTAŁCENIOWY - >produkt turystyczny:

- gospodarcze; - ekologiczne;

- Społeczne; - prawne;

- polityczne; - techniczne;

Znajomość otoczenia i jego zmian jest podstawowym warunkiem właściwego zaprojektowania działań marketingowych przedsiębiorstwa.

Mikrootoczenie: społeczności, konkurencja, dostawcy, pośrednicy, nabywcy;

Czynniki makro, mikro, czynniki wewnętrzne wg L. Mazurkiewicza

Makrootoczenie:

 Czynniki demograficzne, w tym liczba i struktura ludności, wielkość i struktura gospodarstw domowych;

 Czynniki ekonomiczne, w tym koniunktura gospodarcza, system podatkowy, kredyty, kursy walut;

 Czynniki społeczno – kulturowe, w tym poziom wykształcenia ludności, wielkość wydatków gospodarstw domowych;

 Czynniki infrastrukturalne, w tym stan bazy noclegowej i transportowej;

14

 Czynniki polityczno – prawne, w tym regulacje prawne i umowy międzynarodowe;

 Czynniki środowiskowe – stan środowiska, liczba atrakcji;

Na wielkość rynku wpływają czynniki demograficzne, na ilość środków pieniężnych tworzących popyt – czynniki ekonomiczne, na zachowania nabywcze – czynniki społeczno – kulturowe, na podaż usług turystycznych – czynniki środowiskowe.

Do czynników mikrootoczenia należą wg L. Mazurkiewicza:

 Nastawienie klientów do produktów sprzedawanych w segmencie rynku;

 Lojalność wobec produktu;

 Zachowania nabywcze klientów – gotowość nabycia;

 Struktura siły nabywczej klientów tworzących segment rynku;

 Wartość produktów oferowanych w segmencie rynku – stosunek, jakości do ceny;

 Sytuację konkurencyjną;

 Jakość systemu dystrybucji – gęstość sieci;

 Jakość systemu promocji – jego efektywność;

Hotelarstwo należy do tych dziedzin, w których proces eksploatacyjny uzależniony jest od wielu czynników, wychodzących daleko poza strefę planistyczną i bezpośrednie oddziaływanie załogi. Na końcowe wyniki działalności zakładu hotelarskiego tak ekonomiczne jak i użytkowe, wpływa wiele czynników.

Czynniki wpływające na działalność zakładu hotelarskiego – zewnętrzne:

 Zewnętrzne stałe: lokalizacja, klimat, infrastruktura komunikacyjna, walory krajobrazowo – turystyczne;

 Zewnętrzne zmienne: warunki atmosferyczne, dynamika ruchu turystycznego, podaż miejscowych usług, ruch cen, stan zdrowotno – epidemiologiczny, stosunki społeczno – gospodarcze, udogodnienia w obsłudze ruchu przyjazdowego.

Czynniki wpływające na działalność zakładu hotelarskiego – wewnętrzne:

 Wewnętrzne stałe: stała gotowość świadczenia usług, praca wielozmianowa, stały stan zatrudnienia, wielozakładowość;

 Wewnętrzne zmienne: koszty własne, obłożenie, płynność kadr, zmienność zakresu świadczonych usług;

Czynniki wpływające na działalność zakładu hotelarskiego

 Wymierne: amortyzacja, rentowność;

 Niewymierne: nierówność starzenia się konstrukcji, uzbrojenia technicznego i wyposażenia, zmienność wymagań odbiorcy, wielofunkcyjność;

Dostęp do środków funduszy Unii Europejskiej.

Przedsiębiorstwa hotelarskie, szczególnie małe i średnie mogą ubiegać się o środki z funduszy UE:

 Dzięki dofinansowaniu z funduszy UE można obniżyć koszty inwestycji;

 Przedsiębiorstwo, które uzyska dotacje staje się bardziej wiarygodne;

 W przyszłości będzie mu łatwiej uzyskać wsparcie z Finch funduszy inwestycyjnych;

Programy turystyczne realizowane w ramach czterech programów operacyjnych:

15

 Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego (ZPORR);

 Sektorowy Program Operacyjny Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw (SPO);

 Sektorowy Program Operacyjny restrukturyzacji i Modernizacji Sektora Żywnościowego i Rozwoju Obszarów Wiejskich;

 Sektorowy Program Operacyjny Rozwoju Zasobów Ludzkich;

Wiedza na temat funduszy unijnych:

 Strony internetowe Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości;

 Wydawnictwa Ministerstwa Gospodarki;

 Polskie Zrzeszenie Hoteli;

 Polska Agencja Rozwoju Turystyki;

Charakterystyka programów operacyjnych:

 Programy operacyjne są to tematy, w ramach, których przyznawana będzie pomoc z funduszy strukturalnych i funduszu spójności;

 Ich treść wynika z celów oraz strategii ich osiągania określonych w Narodowym planie rozwoju;

 Każdy program operacyjny składa się z priorytetów;

 Elementami priorytetów są poszczególne działania, będzie szczegółowym określeniem sposobu osiągania celów wyznaczonych w Narodowym planie rozwoju;

5.04.2008

Krajowe i międzynarodowe organizacja zawodowe hotelarzy i gastronomików.

Polskie i światowe organizacje hotelarskie.

Pierwsze stowarzyszenia i organizacje zrzeszające właścicieli hoteli zaczęły pojawiają się wraz z dynamicznym rozwojem usług hotelarskich pod koniec XIX wieku w Niemczech, Szwajcarii i Austrii. Początkowo były to organizacje krajowe, które stopniowo przekształcały się i łączyły, tworząc związki o większym zasięgu.

Główne cele działania stowarzyszeń:

 Reprezentowanie wspólnych interesów branży hotelarskiej;  Ochrona interesów hotelarzy;  Działanie na rzecz poprawy, jakości usług hotelarskich;  Lobbing na rzecz kreowania norm prawnych;  Udzielanie rekomendacji swoim członkom;  Prowadzenie kursów i szkoleń;  Wydawanie wydawnictw branżowych;  Prowadzenie statystyk;

Członkowie organizacji hotelarskich:

 Właściciele i zarządcy przedsiębiorstw;  Szkoły hotelarskie;  Osoby fizyczne;  Firmy turystyczne;  Inne firmy mające związek z usługami hotelarskimi;

Międzynarodowe Zrzeszenie Hoteli i Restauracji – IH&RA (International Hotel & Restaurants Association – IHRA) – organizacja powstała 18 marca 1946 roku w Londynie z połączenia najstarszych międzynarodowych organizacji hotelarskich:

 założonej w 1869 roku w Niemczech w Kolonii „Internationaler Hotelbesitzervetein” – Międzynarodowe zrzeszenie Właścicieli Hoteli;

16

 Alliance Internationale de l’ Hotelliere (Międzynarodowy Związek Hotelarski) - istniejący od 1921 roku w Londynie;

Członkami są najstarsze i najaktywniejsze organizacje hotelarskie na świecie, a także krajowe stowarzyszenia hotelarskie (po jednym z każdego kraju), międzynarodowe systemy hotelowe, restauracje, indywidualni hotelarze, szkoły hotelarskie i osoby fizyczne;

Organizacja afiliowana przy ONZ reprezentuje ok. 300 000 hoteli, 8 000 000 restauracji, 60 mln pracowników, 95 bilionów USD rocznie. Skupia ponad 100 narodowych zrzeszeń hotelarskich.

Stowarzyszenie przyjęło, jako swoją dewizę starorzymskie hasło: „hospes hospici sacer” – dla gospodarze gość jest święty.

Główne cele i zadania IH&RA:

 Ochrona zawodowych i osobistych interesów właścicieli oraz pracowników hoteli i restauracji;  Integracja narodowych organizacji hotelarskich z całego świata;  Podnoszenie kwalifikacji personelu hotelowego poprzez szkolenia;  Prowadzenie statystyk branżowych;  Wydawanie międzynarodowego spisu hoteli, biur podróży i innych publikacji;  Stałe podnoszenie, jakości standardu i reputacji hoteli;

Czynny udział w pracach:

 Międzynarodowej Federacji dziennikarzy i pisarzy turystycznych (FIJET);  Międzynarodowej organizacji Pracy (ILO);  Światowej Organizacji Turystycznej (WTO);  Zrzeszenia Międzynarodowych Towarzystw Lotniczych (IATA);  Świtowej Federacji Narodowych Związków Biur Podróży (UFTAA);

Usługi arbitrażowe:

W stosunku do sygnatariuszy „Praktycznego kodeksu postępowania” podpisanego między IH&RA i UFTAA (code of practice on the relations between hoteliers and travel agents) – rozpatrywanie na szczeblu międzynarodowym sporów między hotelami a biurami podróży, gdy procedury polubownego sporu nie przynoszą rezultatu.

Władze:

 Najwyższą władzą IH&RA jest Kongres odbywający się, co rok;  Wybór władz dokonywany jest przez Kongres, co 2 lata;  2 razy w roku zbiera się Rada Administracyjna IH&RA (200 członków);  4 razy w roku Komitet Wykonawczy (30 osób);

W ramach IH&RA działa:

 Biuro Rewindykacji Wierzytelności;  Biuro Marketingu i Stosunków Handlowych;  Biuro Dokumentacji;  Organy doradcze m.in.:

- Komitet Planowania i Finansów; - Komitet Biur Podróży; - Komitet Hoteli Sezonowych; - Komitet Stosunków Ekonomicznych i Handlowych; - Komitet ds. Szkolnictwa Zawodowego; - Podkomitet Informatyki i Technologii Przemysłu Hotelarskiego;

Polska jest reprezentowana w IH&RA przez Polskie Zrzeszenie Hoteli (PZH) – od 1928 roku z przerwą w latach 1939 – 1968 - ostatnio bardzo luźne kontakty, a w grupie sieci hotelowych przez Orbis Grupa Hotelowa.

Konfederacja Krajowych Stowarzyszeń Hoteli i Restauracji we Wspólnocie Europejskiej (HOTREC) – HOTREC is a confeeration of national associations of hotels, restaurants, cafes and similar estabilishments in Europe).

HOTREC to organizacja reprezentująca interesy narodowych stowarzyszeń hotelarzy, restauratorów i właścicieli kawiarni w UE, krajach stowarzyszonych i europejskiej Strefie Ekonomicznej. W skłąd HOTREC wchodzi aktualnie 40 stowarzyszeń z 25 krajów. Członkostwo w tej Konfederacji zarezerwowane jest pdw dla krajowych stowarzyszeń szeroko pojętej branży: hoteli, restauracji i kawiarni, działających w ramach UE.

W HOTREC wyodrębnia się cztery kategorie członków Konfederacji:

 Pochodzących z państw UE;

17

 Pochodzących z krajów kandydujących do UE;  Pochodzących z krajów utrzymujących bliskie stosunki z UE;  Należących do innej europejskiej organizacji, której działalność ma bliskie związki z problematyką mieszczącą się

w kręgu zainteresowań HOTREC;

Główny cel Konfederacji:

„Maksymalizować korzyści płynące ze współpracy pomiędzy członkami oraz bronić interesów europejskich hoteli, restauracji i kawiarni”.

Cele i misja HOTREC:

 Rozszerzanie współpracy pomiędzy jej członkami;  Obrona interesów członków;  Monitorowanie problemów europejskiego sektora gastronomicznego i opracowywanie rozwiązań tych problemów;  Współpraca z sektorem turystycznym;

Główne cele zainteresowań i najważniejsze kierunki działalności HOTREC to:

 Rynek turystyczny;  Wolność handlu;  Standaryzacja;  Polityka turystyczna;  Polityka podatkowa;  Ochrona konsumenta;  Sprawy socjalne;  Nieuczciwa konkurencja;  Środowisko naturalne;

HOTREC monitoruje działalność Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorczości, która zajmuje się bezpośrednio problemami rozwoju turystyki w UE. Ze względu na interdyscyplinarność tego zjawiska HOTREC śledzi również politykę UE w innych, pokrewnych dziedzinach.

Konfederacja bierze aktywny udział w ustanowionym przez traktat z Masstricht, Europejskim Dialogu Społecznym (European Social Dialogue). W ramach tego dialogu, wspólnie z kilkoma organizacjami o podobnym profilu działalności (m.in. z European Federation of Tourism – EFFAT), odgrywa istotną rolę w kształtowaniu przyszłości rynku hotelarsko – gastronomicznego w UE.

HOTREC aktywnie współpracuje z Ugrupowaniem Krajowych Stowarzyszeń Agentów Podróży i Touroperatorów w ramach UE (Group of National Travel Agents and Tour Operators Association within the European Union – ECTAA). Wspólnie opracowano kodeks etyki, zatwierdzony 10 stycznia 1996 roku. Stanowi on pomoc dla właścicieli hoteli, biur podróży i pilotów wycieczek. Ten kodeks postępowania definiuje podstawowe hasła używane w branży turystycznej jak: kontrakt hotelowy, rezerwacja, potwierdzenie, zaliczka, itp.;

Polskę reprezentuje Izba Gospodarcza Hotelarstwa Polskiego.

Pozostałe organizacje:

IYHF – Międzynarodowa Federacja Schronisk Młodzieżowych. Do tej organizacji należy PTSM. Funkcjonuje ona obecnie w 80 państwach świata, posiada ponad 4000 obiektów na świecie.

AEHT – jest to Europejskie Stowarzyszenie Szkół Hotelarskich i Gastronomicznych założone w Paryzu w 1988 roku. Do zadań należy współpraca między europejskimi instytucjami kształcącymi w zakresie hotelarstwa i turystyki.

Europejskie Stowarzyszenie Nowoczesnych restauracji (Europen Modern Restaurant Association – EMRA)

Europejska Organizacja Szefów Kuchni (European Community of Cooks – Euro Toques).

Najważniejsze organizacje hotelarskie w Polsce:

18

Polskie Zrzeszenie Hoteli – rodowód zrzeszenia nawiązuje do bogatych tradycji Naczelnej Organizacji Polskiego Przemysłu Hotelowego, która powstała w 1928 roku po połączeniu wielu mniejszych stowarzyszeń zawodowych właściecieli prywatnych hoteli.

Naczelna Organizacja Polskiego Przemysłu Hotelowego – czynniki sprzyjające powstaniu:

 Sytuacja społeczno – gospodarcza kraju;  Niesprzyjająca turystyce i hotelarstwu koniunktura;  Bardzo wysokie podatki w hotelarstwie;  Coraz cięższe warunki kredytowe;  Słabość poszczególnych hoteli i pensjonatów, które nie miały własnej organizacji pomagającej swoim członkom;

Organizacja zrzeszała w 1939 roku ponad 100 hoteli o międzynarodowym standardzie. Działała w całym kraju a siedzibą jej był warszawski hotel Bristol. Reprezentując hotele wobec władz występowała m.in. w sprawach ochrony prawnej nazwy hotelu oraz ochrony i określenia zawodu hotelarza. Od 1929 roku reprezentowała Polskę w AIH w Londynie. Kontynuatorem NOPPH było powstałe w 1962 roku – Zrzeszenie Polskich Hoteli Turystycznych (ZPHT), noszące od 1996 roku nazwę Polskie Zrzeszenie Hoteli ({PZH).

Polskie Zrzeszenie Hoteli Turystycznych powstało z inicjatywy trzech grup skupiających działaczy – hotelarzy:

 Zespół Hotelarski w Zakładzie prawnych i Ekonomicznych Zagadnień Turystyki SGPiS w Warszawie;  Komitet Organizacyjny Pracowników Centralnego Zarządu Przedsiębiorstw Usługowych Orbis;  Grupa Robocza do spraw Hotelarskich przy Głównym Komitecie Kultury Fizycznej i Turystyki (GKKFiT);

Prace Zespołu Roboczego GKKFiT doprowadziły do powstania Zrzeszenia Polskich Hoteli Turystycznych 19 stycznia 1962 roku w klubie hotelu Orbis – Grand w Warszawie.

Cele i zadania Polskiego Zrzeszenia Hoteli:

 Przestrzeganie i rozwijanie zasad etyki zawodowej hotelarzy oraz utrwalanie tradycji i polskiej gościnności;  Ochrona interesów zawodowych, gospodarczych i podatkowych oraz warunków pracy hotelarzy i

gastronomików, także wynikających z prawa i umów zbiorowych;  Upowszechnienie wiedzy o prawnych warunkach funkcjonowania hotelarstwa i gastronomii w kraju i za

granicą;  Reprezentowanie polskiego hotelarstwa w kraju i za granicą;  Prowadzenie działalności w zakresie ochrony środowiska i dziedzictwa kultury;

PZH organizuje także konkursy dla szkół i przedsiębiorstw z branży hotelarskiej:

 Złoty Klucz – na najlepszy obiekt hotelarski;  Złota Patelnia – na najlepszego kucharza;  Złoty Wałek – Konkurs deserów Polskich (na najlepszego cukiernika);  Ogólnopolski Konkurs Wiedzy o Hotelarstwie im. Leonarda Wellmana dla uczniów szkół hotelarskich;

PZH jest także współorganizatorem konkursu „hotel bez Barier” – na najbardziej przyjazny osobom ni pełnosprawnym obiekt hotelarski.

Ponadto PZH zajmuje się rekomendacją zakładów hotelarskich i gastronomicznych oraz produktów o szczególnych walorach użytkowych w hotelach.

Izba Gospodarcza Hotelarstwa Polskiego:

Powstała w listopadzie 2003 roku z inicjatywy Polskiego Zrzeszenia Hoteli. Jest rzecznikiem środowiska biznesu hotelowego i gastronomicznego w kontaktach z administracją państwową na szczeblu lokalnym, regionalnym, krajowym oraz w UE. Reprezentuje ok. 126 hoteli. Jest reprezentantem polskiego hotelarstwa w HOTREC / Konfederacja Narodowych Organizacji Hoteli, Restauracji, Kawiarni w krajach UE i europejskiego obszaru ekonomicznego z siedzibą w Brukseli. Powstała w marcu 2002 roku, jako organizacja gospodarcza zrzeszająca polskie przedsiębiorstwa hotelowe i producentów na rzecz hotelarstwa oraz szkoły hotelarskie. Głównym jej zadaniem jest obrona interesów członków (bonifikaty producentów – wspólna promocja – podobny marketing – media, targi), ochrona prawna, doskonalenie wiedzy zawodowej, doradztwo inwestycyjne. Izba prowadzi też działalność gospodarczą (szkoła, targi). Polska Izba Hotelarstwa opublikowała w 2004 roku Kodeks Etyki Hotelarza.

19

Polskie Stowarzyszenie Hotelarstwa i Turystyki – założone w 1996 roku. Zrzesza członków zwyczajnych i wspierających. Ta organizacja działa w siedmiu regionach kraju. Świadczy usługi hotelarskie, turystyczne i gastronomiczne. Członkowie organizacji nawzajem się wspierają. Stowarzyszenie to zajmuje się działalnością na rzecz środowiska i działa przez turystów.

Polskie Towarzystwo Schronisk Młodzieżowych (PTSM) – powstało w 1926 roku, jako 3 na świecie tego typu organizacja. Atrakcyjna dla posiadaczy krajowej i międzynarodowej legitymacji PTSM.

Polskie Towarzystwo Turystyczno – Krajoznawcze (PTTK) – to najstarsze w Polsce stowarzyszenie skupiające turystów i krajoznawców. Powstało z połączenia Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (1873r.) i Polskiego Towarzystwa Krajoznawczego (1906r.), których jest prawnym następcą oraz spadkobiercą ich tradycji, dorobku ideowego, a także majątku tych Towarzystw. Od powstania w 1950r. PTTK rozwija i upowszechnia krajoznawstwo i turystykę kwalifikowaną we wszystkich jej formach. Polskie Towarzystwo Turystyczno – Krajoznawcze zrzesza blisko 70 tysięcy członków. Działają oni w ponad 3 tysiącach kół i klubów PTTK. Koła i kluby tworzą Oddziały PTTK – terenowe jednostki Towarzystwa posiadające osobowość prawną. Obecnie w Polsce działa około 340 oddziałów PTTK.

• Stowarzyszenie Polskich Kucharzy i Cukierników;

• Stowarzyszenie Polskich Barmanów;

• Ogólnopolskie Stowarzyszenie Szefów Kuchni i Cukierni;

• Stowarzyszenie Konferencje i Kongresy w Polsce;

19.04.2008

Aktywność międzynarodowych systemów hotelowych na polskim rynku

Badana problematyka jest nadzwyczaj płynna. W branży trwają procesy ustawicznych zmian: przyjęć, fuzji, wykupów, przekształceń. Samodzielnie, nieraz czołowe firmy stają się częścią innych, istniejących lub nowo powstałych grup kapitałowych.

Problem jest istotny gdyż w literaturze krajowej znajdujemy definicje i określenia nieprzystające do aktualnego etapu rozwoju tych organizacji.

Próba odmiennego i jednorazowego definiowania pojęć system i łańcuch, jako funkcjonujących obok siebie różnych organizacji jest zabiegiem sztucznym nie uwzględniającym realiów współczesnego światowego rynku hotelarskiego. Bardziej poprawnym teoretycznie jest hierarchiczne usytuowanie tych pojęć, lokując łańcuch (rozumiany, jako markę) na szczeblu pośrednim między hotelem i systemem.

Struktura międzynarodowych organizacji gospodarczych hoteli Międzynarodowych Systemów Hotelowych (MSH)

• Szczebel podstawowy – hotel (novotel centrum);

• Szczebel pośredni – marka (łańcuch) - Novotel

• Szczebel globalny – MSH (grupa kapitałowa, firma) – Accor

Międzynarodowy system hotelowy jest umowną nazwą organizacji gospodarczej działającej w zakresie hotelarstwa w skali ponadnarodowej (globalnej).

Międzynarodowe systemy hotelowe funkcjonują w różnym zakresie usług hotelarskich na różnych obszarach świata, przyjmują różne formy prawne, własnościowe i organizacyjne oraz zróżnicowane nazewnictwo.

Międzynarodowy system hotelowy może funkcjonować, jako jednorodna organizacja bądź jako grupa organizacji (konsorcjum).

MSH – cechy:

20

• MSH jest z zasady grupą zrzeszającą lub kontrolującą określoną (często zmienną) liczbą marek, firm lub bezpośrednio hoteli;

• Systemy operują w skali ponadnarodowej;

• Systemy pozostają w ostrej konfrontacji konkurencyjnej, ale też współdziałają w ramach realizacji zbieżnych interesów;

• Systemy funkcjonują w różnych formach prawnych, własnościowych organizacyjnych oraz stosują różne formy powiązania z hotelami (franchising, zarządzanie, własność, dzierżawa);

• Systemy wykazują stałą dbałość o utrzymanie deklarowanego poziomu usług i utrzymanie jednolitego standardu w ramach wyodrębnionych marek. Marka na świecie jest wyrazem kategorii obiektu;

• Działalność systemu jest nastawiona na łączenie interesów systemu, zrzeszonych hoteli i gości;

• Koordynacja funkcjonowania hoteli odbywa się na różnych szczeblach, często przesuwa się na szczeblu kraju bądź regionu lub nawet miasta;

W ramach wchodzących w skład systemu marek są określone i ściśle egzekwowane:

• Standardy wyposażenia i procedury obsługi;

• Zasady eksploatacji;

• Sposoby nadzoru i kontroli jakości usług.

Elementy konsolidujące system:

• Koncentracja kapitału;

• Wspólna polityka ekonomiczna;

• Polityka marketingowa wsparta z reguły własnymi elektronicznymi systemami rezerwacji o globalnym zasięgu;

MSH – podział:

• Samodzielne firmy – grupy kapitałowe, zarządzające hotelami własnymi i innych podmiotów na zasadzie umów franchisingowych, umów o zarządzanie lub dzierżawę obiektu. Wymienione tu systemy z zasady prowadzą hotele kilku marek. Na świecie ponad 10 marek.

• Dobrowolne zrzeszenia niezależnych hoteli, podejmując wspólne działanie na rzecz stowarzyszonych hoteli przede wszystkim w zakresie marketingu i rezerwacji miejsc noclegowych. W Polsce nie funkcjonuje aktualnie żądne z międzynarodowych dobrowolnych zrzeszeń.

Pojęcie hotelu powiązanego odzwierciedla wpływ systemu na hotel funkcjonujący w ramach systemu, według zasad obowiązujących w systemie, prowadzonego przez system bezpośrednio lub przez system nadzorowanego.

Pojęcie hotelu powiązanego dotyczy, więc:

• Hoteli wybudowanych przez systemy i stanowiących ich własność;

• Hoteli wybudowanych przy udziale MSH, których systemy są współwłaścicielami;

• Hoteli funkcjonujących w ramach systemów na zasadzie umów franchisingowych, umów o zarządzanie, dzierżawy.

Wskaźnik powiązania hoteli z MSH jest liczony, jako stosunek procentowy liczby hoteli powiązanych z systemami do liczby hoteli ogółem funkcjonujących w kraju.

Np. hotel Jan III Sobieski w Warszawie, którego współwłaścicielem jest podmiot zagraniczny nie zostanie zaliczony do grupy hoteli powiązanych z MSH, gdyż nie funkcjonuje w ramach żądnego systemu.

21

Wskaźnik powiązania potencjału usługowego hoteli w kraju z MSH jest liczony jako stosunek procentowy liczby pokoi w hotelach funkcjonujących w kraju.

Światowe tendencje w hotelarstwie systemowym

10 największych na świecie grup hotelowych w 2007 r.

IntrerContinental HG – uk

Wyndham Worldwide – USA

Marriott Int. – USA

Hilton Corp. – USA

ACCOR – fr

Choice – USA

Best Western – USA

Starwood hot. & res. – USA

Carlson Hospitality – USA

Global Hyatt – USA

20 największych na świecie marek hotelowych:

Marka - grupa

1. Best western – Best western

2. Holiday Inn – InterContinental

3. Comfort Inns. & Suites – Choice

4. Marriott Hotels & Resorts – Marriott Interrat.

5. Days Inn of Amercan inc. – Cendant

6. Sheraton hotels & Resorts – Starwood

7. Hamptonn Inn – Hilton Corp.

8. Ekspress by Holiday Inn – InterContinenetal HG

9. Super Motel 6 – Cendant

10. Ramada Franchise System – Cendant

11. Radisson Hotels Worldwide – Carlson Hospitality

12. Quality Inns, Hotels, Suiters – Choice

13. Courtyyard – Marriott Internat.

14. Hyatt Hotels – Hyatt Hotels & Resorts

15. Motel 6 – Accor

16. Hilton Hotels USA – Hilton Corp.

22

17. Mercure – Accor

18. Hilton Intercontinental - Hilton Intercontinental

19. Ibis – Accor

20. Novotel – Accor

10 pierwszych grup hotelowych w UE (2006r)

Accor

Best Western

Ich Group

Louvre Hotels

Hilton int.

Sol Melia

Tui

Choice

Carlson /Rezider / park Plaza int.

Starwood Hotels & resorts

10 pierwszych marek hotelowych w UE (2006r)

Best Western - Best Western

Ibis - Accor

Mercure - Accor

Novotel - Accor

Holiday Inn – Ich Group

Hilton – Hilton Int.

Nh Hotels - Nh

Premir Travel Inn. - Whitebread

Etap hotel – Accor

Formuel – Accor

Na świecie w 2007 roku pierwszą pozycję wśród systemów zajmował brytyjski MSH InterContinental Hotels Group, a wśród marek hotele amerykańskiego Best Western.

W Unii Europejskiej wśród systemów pierwsze miejsce w roku 2006 zajmuje francuski Accor, a wśród marek, tak jak w świecie hotele amerykańskiego systemu Best Western.

Globalne tendencje w hotelarstwie wg. Financial Times:

• Firmy hotelarskie wyprzedają nieruchomości (obiekty) i koncentrują siły i środki na zarządzaniu hotelami;

• Nasila się zjawisko fuzji, przejęć, wykupów, konsolidacji;

23

• Wysokie koszty budowy, hamują powstawanie nowych budynków hotelowych, zwiększa się, więc zainteresowanie modernizacją i remontami istniejących obiektów;

Dodatkowo można uzupełnić kierunki o: koncentrację kapitału i umacnianie się pozycji i potencjału największych międzynarodowych systemów hotelowych;

• Dywersyfikację działalności drogą wprowadzania na rynek nowych marek dostosowanych do potrzeb współczesnych gości, bądź nawet inspirujących (wyprzedzających, kreujących) te potrzeby;

• Koncentrację kapitału i umacnianie się pozycji i potencjału największych międzynarodowych systemów hotelowych;

• Systematyczne opanowywanie przez systemy wszystkich regionów świata, a państw postkomunistycznych w szczególności;

Globalizacja branży hotelarskiej i narastająca konkurencja, zmuszają tradycyjne, często rodzinne firmy do:

• Wprowadzenia akcji do obrotu publicznego;

• Połączeń (fuzji) z innymi firmami;

• Podejmowanie działalności w innych, z zasady niższych standardowo segmentach rynku;

• Konsolidacji z innymi podmiotami;

• Udzielania koncesji (zawierania umów franchisingowych);

Hotele typu extender stay:

• Hotele oferujące pokoje o przedłużonym pobycie, obiekty te mają lepsze wykorzystanie od tradycyjnych hoteli, ponadto niższe są ich koszty eksploatacyjne;

• Występują m.in. w USA, Australii i Azji;

• W Polsce np. : w Warszawie – InterContinental w 2003 roku 78 apartamentów, Victoria – Sofitel 15 j.m.

Różnice w wyposażeniu hoteli typu extender stay:

Europa USA

budżetowe Sprzątaczka co tydzień lub dwa Kuchnia z mikrofalówką i lodówką

Ekspres do kawy Automat do sprzedaży żywności

Podstawowe wyposażenie kuchni Pralnie na żetony

Średnie Sprzątaczka codziennie Port internetowy

Usługi pralnicze Deska do prasowania

Podstawowe wyposażenie kuchni Darmowe śniadanie

Luksusowe Sprzątaczka codziennie Codzienne sprzątanie

W pełni wyposażona kuchnia Biblioteka

Fax i dostęp do Internetu Dwie linie telefoniczne

Polski rynek hotelarski

24

Podstawowe zjawiska na rynku hoteli w Polsce w latach 2001 – 2006

• Systematyczny przyrost liczby hoteli i miejsc noclegowych;

• Do eksploatacji weszły obiekty operatorów największych MSH:

o Sheraton, InterContinental, Carlson, Accor, Louvres Hotels, Hyatt;

• Polskich podmiotów gospodaczych:

o OST Gromada, Norbud Wrocław, Hotele 500 (J.W. Construction);

• MSH wprowadzają na rynek hotele klasy średniej

o Np. Kyriad Prestige, Mercure, Qbus;

• I ekonomicznej:

o Np. Campanile, Ibis, Express by Holiday, Premiere Classe;

• Rozbudowa programów użytkowych i ofert usługowo – handlowych:

o Rozbudowywanie sal wielofunkcyjnych i zespołów rekreacyjno – wypoczynkowych;

o Pola golfowe, stajnie koni, Aquaparki, wypożyczalnie sprzętu sportowego;

o Łączenia funkcji hoteli z biurami czy supermarketami;

o Adaptacja na funkcje hotelowo – gastronomiczne zamków i pałaców;

o Usługi „extender stay”;

Inne zjawiska w 2001 – 2006:

• MSH budują własne obiekty i przyjmują kontrolę nad istniejącymi obiektami (Accor, Best Western);

• Problem roszczeń ze strony byłych właścicieli gruntów (np. hotele Jan III Sobieski i Westin);

• Inwestorzy krajowi z reguły budują obiekty małe i średnie, inwestorzy zagraniczni budują obiekty o większym potencjale;

• W Warszawie rynek został przeinwestowany w grupie obiektów luksusowych;

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome