Anoreksja i bulimia - Notatki - Medycyna - Część 1, Notatki'z Medycyna. Medical University of Warsaw
Kamil89
Kamil8922 March 2013

Anoreksja i bulimia - Notatki - Medycyna - Część 1, Notatki'z Medycyna. Medical University of Warsaw

PDF (144.0 KB)
18 strona
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Notatki przedstawiające zagadnienia z zakresu medycyny: anoreksja i bulimia. Część 1.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 18
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

Anoreksja i bulimia

Przyczyn zachorowań na anoreksję i bulimię jest wiele. Najczęściej mówi się o presji otocznia, które lansuje ideał szczupłej, wręcz chudej kobiety. Mogą to być także własne głęboko ukryte problemy, z którymi nie potrafimy sobie poradzić, np. kłopoty w rodzinie, szkole, brak kontroli nad własnym życiem, a także autodestrukcyjne przekonanie, że niewiele zależy od nas samych. Przyczyn trzeba dopatrywać się również we wczesnym dzieciństwie i wzorcach myślowych pielęgnowanych często nieświadomie przez całe życie.

ANOREKSJA (jadłowstręt psychiczny)

BULIMIA (żarłoczność psychiczna)

ZABURZENIA ODŻYWIANIA

 ANOREKSJA Jadłowstręt psychiczny – choroba cywilizacyjna

polegająca na utracie wagi wywołanej przez osobę chorą, z objawami dysmorfofobii(zaburzenia psychiczne), w której odczuwa ona lęk, ponieważ nie spełnia wymogów współczesnego świata co do własnego wyglądu oraz w sposób zaburzony spostrzega własne ciało. Lęk przybiera postać uporczywej idei nadwartościowej, w związku z czym pacjent wyznacza sobie niski limit wagi. Dotyczy przeważnie dziewcząt i kobiet w wieku 10-13 lat oraz 16-21.

Anoreksję cechuje szybko postępujące wyniszczenie organizmu, które pozostawia często już nieodwracalne zmiany. Nie leczona zabija w ok. 10% przypadków. Dochodzi w niej do utraty łaknienia oraz spadku wagi, co najmniej o 25% poniżej wagi wyjściowej. O anoreksji mówi się, gdy następuje odmowa utrzymania ciężaru ciała powyżej granicy wagi minimalnej dla wieku i wzrostu, intensywny lęk przed przybraniem na wadze lub otyłością, zaburzony obraz własnego ciała tj. osoba chora uważa, że jest zbyt gruba mimo tego, że tak naprawdę jest już wyniszczona.

 Aby prawidłowo rozpoznać Anoreksję należy wykonać dokładny wywiad, uwzględnić kryteria diagnostyczne oraz przebieg choroby u danego pacjenta. Nie powinno się mylić anoreksji z innymi chorobami somatycznymi, które również doprowadzają do wyniszczenia organizmu jak w przypadku gruźlicy, chorób przewodu pokarmowego, robaczycy, cukrzycy, nowotworów, nadczynności tarczycy, organicznych zmian podwzgórza i przysadki mózgowej oraz gdy mamy do czynienia z chorobami psychicznymi typu: depresja endogenna, schizofrenia czy nerwice.

MOŻEMY PODEJRZEWAĆ ANOREKSJĘ GDY OSOBA:

 przeżywa silny lęk przed przybraniem na wadze lub otyłością, nawet jeśli ma niedowagę;

 nie chce utrzymać wagi w granicach normy dla swojego wieku i wzrostu, co nie jest spowodowane żadnym schorzeniem fizycznym ani psychicznym;

 jej BMI jest równy lub mniejszy od 17,5;  nieprawidłowo ocenia wagę własnego ciała, wymiary i

sylwetkę;  lekceważy skutki nagłego spadku wagi;

 w okresie dojrzałości płciowej (po okresie pokwitania) cierpi na wtórny brak miesiączki w ciągu co najmniej 3 miesięcy;

 spożywa posiłki w samotności (ze wstydu przed innymi);  gotuje dla innych tzw. "zdrowe posiłki";  uprawia intensywne ćwiczenia fizyczne;  kłamie o ilości zjedzonych posiłków;  główny temat rozmów z osobą chorą to jedzenie, kalorie,

zawartość tłuszczu w produktach i diety.

ROZPOZNANO DWA TYPY ANOREKCJI: Typ restrykcyjny

Charakteryzuje się tym, że chory ogranicza przyjmowanie pokarmu do bardzo niewielkich ilości i nieregularnie stosuje środki przeczyszczające.

Typ bulimiczny Anorektyk, choć zazwyczaj ogranicza ilość przyjmowanego pokarmu, regularnie miewa okresy przejadania się lub prowokowania wymiotów i nadużywania leków przeczyszczających i moczopędnych. Stosowane metody zwykle prowadzą do biochemicznych zaburzeń oraz zakłóceń czynności pewnych układów i narządów, a także są zagrożeniem dla życia.

DROGA DO ANOREKCJI

odchudzanie (drakońskie diety, wegetarianizm)

wpływ mediów na postrzeganie kształtu ciała

zmiany hormonalne w okresie dojrzewania

intensywny wysiłek

dokładne liczenie kalorii

utrata kontroli nad odchudzaniem (paniczny lęk przed przytyciem)

ANOREKSJA

JAK ROZPOZNAĆ ANOREKSJĘ

utrata warstwy tłuszczu izolującej ciało

sucha skóra

zaparcia, bóle brzucha

Obniżone ciśnienie

meszek na twarzy, plecach i ramionach

zaburzenia miesiączki

wypadanie włosów

ręce i stopy

zawroty głowy, omdlenia

łamliwe włosy

PSYCHICZNE OBJAWY.  Do najczęściej obserwowanych objawów należy: odczuwanie

strachu przed utyciem pomimo wychudzenia, rezygnacja z utrzymywania wagi na minimalnym poziomie, mieszczącym się jeszcze w granicach normy; zaburzenie obrazu własnego ciała, wyraźne reakcje związane z nawet znikomymi zmianami masy ciała, przy czym przy jej wzroście chora odczuwa silną złość, a spadkowi towarzyszą stany euforii.

 Na drodze coraz większego ograniczania przyjmowania pokarmów, chore na anoreksję tracą ich zdaniem zbędne kilogramy. Na samym początku ograniczają do zera spożywanie słodyczy i wysokokalorycznych tłustych pokarmów, następnie zawierających spore ilości węglowodanów, aż w końcu odmawiają spożywania pokarmów białkowych

• Ze względu na tego typu zaburzenia, wielu psychiatrów porównuje anoreksję do innych niebezpiecznych chorób na tle psychicznym, w których również mamy do czynienia z zaburzeniem realnego postrzegania rzeczywistości.

OBJAWY FIZYCZNE

 To co możemy zaobserwować u chorej, najczęściej jest efektem podejmowanych przez nią starań bądź wynikiem zbyt niskiej wagi ciała. Na wskutek wychudzenia chora traci zupełnie warstwę tkanki tłuszczowej, pełniącej funkcję izolującą. Skutkiem tego nadwrażliwość na skrajne temperatury, zarówno niskie jak i wysokie. Często chora skarży się na zimne ręce i stopy, które często przybierają sine zabarwienie. Ich skóra staje się sucha, włosy wysuszone i łamliwe, do tego dołącza meszek, zwany lanugo, pojawiający się na skórze twarzy, ramion i pleców. Tętno maleje na wskutek obniżenia ciśnienia krwi, lecz przy wysiłku fizycznym wraca do normy.

 Ze względu na zbyt małą ilość treści pokarmowej w jelitach, ruchy perystaltyczne i częstość wypróżniania również ulegają redukcji. Z reguły występują też częste zaparcia.

 Na wskutek ciągle stosowanych głodówek, w organizmie dochodzi do niebezpiecznych w skutkach awitaminoz. Te osoby, które po dłuższym czasie postanowiły przytyć muszą się liczyć z możliwością wystąpienia obrzęków. Istotnym problemem jest zanikanie lub w przypadkach młodszych dziewcząt zupełne nie rozpoczęcie miesiączkowania. Zanik lub brak miesiączki stanowi jeden z symptomów, których zaobserwowanie potwierdza zachorowanie na anoreksję psychiczną.

 dochodzi do stopniowego zaniku mięśnia sercowego, nazywany 'objawem małego serca', przedwcześnie dochodzi do skurczów przedsionkowych i komorowych. Akcja serca ulega zwolnieniu do 60-ciu uderzeń na minutę czemu towarzyszą pojawiające się szmery sercowe. Dochodzi również do przedłużenia drogi przewodzącej za pośrednictwem pęczka Hisa, hipotensji ortostatycznej, zawrotów głowy, spadek ciśnienia tętniczego we krwi, utraty przytomności, a nawet do zastoinowej niewydolności serca.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome