Wychowanie w starożytności,Grecja i Rzym - Notatki - Historia wychowania , Notatki'z Historia. University of Lódz
frankie82
frankie825 April 2013

Wychowanie w starożytności,Grecja i Rzym - Notatki - Historia wychowania , Notatki'z Historia. University of Lódz

RTF (56.3 KB)
5 strona
1Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Historia wychowania: notatki przedstawiające wychowanie w starożytności, a dokładniej w Grecji i Rzymie.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 5
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

Starożytność GRECJA 1)ARCHAICZNY do VIII w.p.n.e 2)HOMERYCKI VIII-VII w.p.n.e. 3)KLASYCZNY VI IV w.p.n.e. do podbojów Macedończyków 4)HELLEŃSKI IV II (upadek Grecji)

Ludy Helleńskie przywędrowały ok. 1900 r.p.n.e Półwysep Bałkański zasiedliły ludy z Azji Achajowie, Dorowie (najwcześniej na Krecie ok. 1700 r.p.n.e Dorowie Sparta

Sztuki wyzwolone

TERENCIUSZ Konsul- wybierany przez lud - patrycjusz Senat - 300 patryciuszy Kwestor - finanse Cenzor - od zycia prywatnegoP retor funkcja sadownicza2 Edylów- przedstawiciele PlebeliuszeWładza mieściła się w magistracie

SOKRATES - Ateńczyk, nauczyciel cnoty, moralnościZajmował się tylko człowiekiem, , etyką, skazany na karę śmierci pomimo tego, że mógł uciec. Cnota jest dobrem bezwzględnym i najwyższym, cnota jest wiedzą ( o tym czym jest dobro i czym zło)Kryterium, czyli początkiem wiedzy jest niewiedza- wiem, że nie wiemWiedza zdobywa się samodzielnie przez dyskusję przez stawianie pytań. PLATON - uczeń Sokratesa, założył własna szkołę Akademię nauk politycznych, miłość Platoniczna,Twórca: Obrona Sokratesa i Protagoras Swoje poglądy wyraził w Rzecz -pospolitej i w dialogu Prawa Teorie bytu rozwinął filozofie przyrody i państwa -poglądy pedagogiczne.Swoja pedagogikę Platon buduje na pojęciu Prawdy opartej na idei dobra i sprawiedliwości. Prawdę zdobywa się dzięki poznaniu rozumu.Celem wychowania było wykształcenie przywódcy- idealnego króla.Pajdeja prawdziwa kultura może być zaszczepiona człowiekowi tylko przez odpowiednie wychowanie.Platon był zwolennikiem wychowania przez państwo. W idealnym państwie nie ma rodziny i nie ma własności.Twórca wychowywania dzieci- pedagogika przedszkolna, przywiązywał znaczenie do higieny i odpowiedniego żywienia. Kładła nacisk na naukę matematyki. Pismo jest szkodliwe, psuje pamięć, utrudnia przyjmowanie słów przez dusze. ARYSTOTELES - Stanowczy zwolennik szkolnictwa publicznego, państwowego i przymusowego.Przeciwny zrywaniu więzów między dzieckiem a rodziną. Miłość rodzinna i serdeczna atmosfer domu

przyczynia się do uszlachetnienia jednostki.Zwolennik kwesti wychowania moralnego- cnoty nie można się nauczyć. Wiedzieć co jest dobre nie wystarcza by czynić dobrze. Proces uczenia przebiega wg. Szczebli: Postrzeganie – Zapamiętywanie - Przetwarzanie Że rozumie można powiedzieć o uczącym się dopiero wtedy, gdy zacznie tej wiedzy używaćWielka wagę przykładał do ujemnych wpływów odziaływujących na dziecko- kto demoralizuje dziecko na być napiętnowany publicznie i ukarany chłostą.Rozwijał szkolnictwo średnie w Atenach.

ISOKRATES – Sofista - twórca 1 szkoły średniej płatnej - kierunek ogólnokształcący.Twierdził ze nauczyciela trzeba wyżej traktować od rodziców, ponieważ to rodzice dali życie, ale wychowawca uczyni je dobrym i szczęśliwym. Twierdził ze najlepiej jest się uczyć przez przykład- w odparciu od doświadczenia Isokratesa powstały później szkoły retoryczne KWINTYLIAN - uważał że każdy jest dostatecznie uzdolniony do nauki, zajmował się kształceniem mówcy,Zdolności do nauki rosną w miarę lat i rozwoju organizmu dlatego wychowawców powinno się wybierać ostrożnie począwszy od niańki, nauka w wieku przedszkolnym powinna być jak najbardziej zbliżona do zabawy. Dążył do przełamania uprzedzeń wobec szkoły publicznejUważał że uczeń który dysponuje prywatnym nauczycielem rozwija się szybciej, Potępiał kary fizyczne, Sądził ze korzyści z nauki w szkole publicznej są następujące-przyszły mówca będzie musiał występować przed licznym gronem słuchaczy, ława szkolna wytwarza przyjażnie, które łącza na całe życie, większa ilość uczniów pobudza nauczyciela do solidnej pracy

RZYM (na 7 wzgórzach) 3 okresy:Królewski do końca VI w.p.n.eRepublikański od V do I w.p.n.e 31r.p.n.e bitwa pod AKCJUM Cesarstwa - od 31 r.p.n.e do 476 r.ne upadek Zachodniego Cesarstwa* Początki państwa Rzymskiego dali Italikowie, później Etruskowie* Założony przez ród Tarkwiniuszy* Nazwa Roma od Romulusa jednego z Tarkwiniuszy* Początkowo ustrój rodowo-królewski* Etruskowie podbili Italików i zbudowali Imperium* Jednostki miejskie Mezopotamia, Grecja- polis. Rzym- sivita* Ludy: Galowie, Etruskowie, ItalikowieHodowla bydła, wyroby z żelaza, akwedukty, budowa miast, biżuteriaW okresie rodowo- królewskim Rzym był państwem rolniczym Ludność: Patrycjusze - bogaci, pełnoprawni obywatele , plebeliusze- biedni

Ideał: dobry rolnik i wojownik

System wychowania w starożytnej Grecji

Ideał wychowania w Sparcie:Dobra tężyzna fizyczna i moralna- dobry wojownik w czasie wojny a podczas pokoju kto pomógłby się przygotować do wojny - dobry rolnik Wychowanie starogreckie: Odbywało się głownie w rodzinie, lub indywidualnie, przez prywatnych nauczycieli. Dotyczyło ono wąskiej grupy dzieci: głównie dzieci królewskich i arystokracji. Zakładano, że dzieci należące do tej grupy społecznej rodzą się mądre i dobre, a więc ich wychowanie powinno się ograniczać do ćwiczenia sprawności ( posługiwania się bronią, kierowania rydwanem itp.) oraz pewnych umiejętności politycznych jak przygotowywanie mów. Tak, więc starogrecki ideał wychowania to: dzielny żołnierz i zręczny polityk. Ideał wychowania w Atenach: mądry, piękny obywatel, rozwiniety umysłowo i moralnieWychowanie było nacechowane łagodnościąDzieci do 7 roku życia wychowywane były przez matki i niańki.Od 7 roku życia chłopiec szedł do szkoły pod opieką pedagoga. Ojciec zajmował się życiem publicznym i towarzyskim. Chłopiec pod opieka pedagoga uczył się zachowania na ulicy i przy stole- pedagog miał prawo karania.Pierwsze 7 lat wypełniało wychowanie muzyczne, elementarne, poetyckie.Około 10 roku życia chłopie przechodził do lektury poetów - uczył się deklamacji.Równocześnie nauką czytania poezji chłopiec uczył się grac na lutni pod okiem LUTNISTY. W wieku około 14 lat przechodził pod rękę PEDOTRIBY - nauczyciel gimnastyki - ćwiczyli w palestrzepalestrze wieku 18 lat przechodzili okres dwuletniej efebii, ćwiczenia teraz odbywały się w gimnazjonach.

Wychowanie Hellenistyczne:

Istotnym elementem w okresie hellenizmu była szkoła. Były to oddzielne szkoły elementarne, średnie i zaczątki szkół wyższych. Wychowanie rozpoczynało się od czteroletnich szkół elementarnych. Były one powszechne, dostępne dla wszystkich dzieci obywateli wolnych ( powstawały nie tylko w miastach, ale i w większych wsiach). Szkoły te utrzymywane były przez państwo, gminy oraz osoby prywatne. Ta koncepcja wychowania zapoczątkowała też nauczanie koedukacyjne. Nauczanie nie było już tak jak w systemie ateńskim indywidualne, ale zbiorowe. Nową koncepcja wychowania były też treści nauczania. Nauczano czytania pisania i rachowania, jednakże zmniejszyło się zainteresowanie wychowaniem fizycznym i muzycznym.Nauka w szkole średniej gimnazjum, zaczynała się od 12 roku życia. Szkoły średnie

również były publiczne, ale już nie powszechne.Uczyły się w nich głównie dzieci bogatych. W gimnazjum ateńskim większą część czasu poświęcano na ćwiczenia fizyczne, w okresie helleńskim główny nacisk kładziono na wychowanie umysłowe. Oprócz utworów literackich, gramatyki, arytmetyki, retoryki uczono również geometrii, geografii oraz astronomii PENTATHLON skoki, biegi, rzucanie dyskiem i oszczepem, zapasy. Każdy Grek musiał umieć pływać.

KALOKAGATHIA (kalos= piękny i agatos= dobry)

Jednostki słabe zabijano bądź zrzucano z góry w przepaść.System surowego wychowania- żadnych potrzeb inwidualnych. Chłopców chowano na dzielnych wojowników a dziewczynki na rozwinięte,zdrowe kobiety żeby mogły rodzić zdrowych potomków. W wychowaniu chłopców można wyróżnić 3 okresy: 1)od 7 do 12 ćwiczenia, zabawy oraz gry ruchowe 2)od 13 do 17 zajęcia dające wstępny przygotowanie do służby wojskowej 3) od 18 do 21 okres efebii.Po jej zakończeniu chłopcy odbywali 10 letnia służbę wojskową, żelazna dyscyplina, rozkazy i kary wykonywane bez słowa krytyki, mowa lakoniczna, gimnastyka W wieku 30 lat otrzymywał prawa obywatela.

RZYM1/ WYCHOWANIE W RZYMIE REPUBLIKAŃSKIM

Ideałem wychowania był tu ideał obywatela. Państwo powierzało kształcenie dzieci rodzicom, nadzorując tylko za pośrednictwem cenzora ( nadzorcy moralności), poprawność wychowania obywatelskiego i moralnego. Wychowanie miało charakter prywatny i odbywało się przede wszystkim w domu rodzinnym. Do 7 roku życia chłopcy pozostawali pod opieką matki. Po tym czasie, opiekę nad nimi przejmowali ojcowie, gdyż obyczaj wymagał, by to ojciec przygotowywał syna do pełnienia przyszłych ról obywatelskich. Wychowanie to odbywało się poprzez naukę praktyczną uczestnictwo w zarządzaniu gospodarstwem i służbą, uczestnictwo w zgromadzeniach ludowych i rozprawach sądowych. Obok tego, dzieci pobierały też skąpe wykształcenie elementarne. Dzieci bogatych rodziców były uczone w domu przez wykształconego niewolnika. Uczono je czytania, pisania, oraz prawa XII tablic.Czasem ojcowie wysyłali synów w 15 -16 roku życia na nauki do urzędników, prawników lub wojskowych w celu uzupełnienia wychowania obywatelskiego i nabrania ogłady była to nauka płatna. Dzieci plebejuszów uczęszczały do szkół elementarnych zwanych ludus. Program nauczania w tych szkołach obejmował naukę pisania, czytania i rachowania, a także opowieści z dziejów Rzymu, pieśni narodowe i prawa

XII tablic. Początkowo naukę w tych szkołach prowadził jeden nauczyciel zwany literatorem, a od około III - IV w. p.n.e. pojawili się wyspecjalizowani nauczyciele arytmetyki nazywani kalkulatorami. Do szkół elementarnych uczęszczały również dziewczęta, które były ponadto zaznajamiane przez matki z robotami kobiecymi: tkaniem, szyciem i przędzeniem, oraz śpiewem, tańcem i muzyką. Uwieńczeniem przygotowania do życia społecznego w Rzymie republikańskim była dwuletnia służba wojskowa, kończąca się w 21 roku życia.

WYCHOWNIE W CESARSTWIE RZYMSKIM

Wychowanie moralno-obyczajowe było nadal w rękach rodziny.Dzieci z bogatych domów pobierały jak dotąd nauki w domu, lecz już pod okiem nauczycieli greckich ( tłumnie przybywających do Rzymu w poszukiwaniu pracy), którzy uczyli je języka greckiego i literatury greckiej.Również w szkolnictwie rzymianie przejęli po części grecki program kształcenia i jego formy. Nauka dzieliła się odtąd na trzy stopnie: elementarny, gramatykalny i retoryczny. W szkołach elementarnych ludus, nadal panowało równouprawnienie płci (nauczano zarówno chłopców jak i dziewczęta), jednakże w czasach cesarstwa uczono w nich oprócz łaciny, również języka greckiego i literatury greckiej. Szkoły gramatykalne miały charakter szkół średnich. Obejmowały one chłopców między 12, a 15 rokiem życia i trwały przeważnie od trzech do czterech lat. Nauczano w nich obok łaciny również języka greckiego, gramatyki i literatury ( głownie greckiej), sztuki recytatorskiej, geometrii (ograniczonej do miernictwa), arytmetyki (głownie rachunków), astronomii ( sztuki obliczania kalendarza) i muzyki ( okrojonej do wiadomości teoretycznych pomocnych przy nauce poetyki). Po zakończeniu kształcenia ogólnego, młodzież uboższa kontynuowała pracę zawodową swych ojców, natomiast zamożniejsza rozpoczynała kształcenia w szkołach retorycznych. Szkoły retoryczne obejmowało wykształcenie wyższe o charakterze zawodowym. Ich zadaniem było kształcenie mówców i urzędników państwowych. Młodzież opanowywała w nich literaturę, prawo i przede wszystkim sztukę krasomówstwa ( retorykę) oraz ćwiczyła się w oratorstwie politycznym i sądowym

W OKRESIE CESARSTWA 1) Szkoły elementarne - czytanie pisanie, potrzebne w służbie wojskowej 2)Szkoły średnie - dostępne dla warstw zamożnych. Uczono łaciny, poezji, retoryki 3) Szkoły Retoryczne - miału charakter zawodowy z nich wyrosły szkoły prawnicze - kształciły biegłych adwokatów oraz kandydatów do służby urzędniczejNauka kończyła się w wieku około 20 lat

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome