Hydroliza soli, roztwory buforowe - Notatki - Chemia, Notatki'z Chemia
hannibal00
hannibal0031 May 2013

Hydroliza soli, roztwory buforowe - Notatki - Chemia, Notatki'z Chemia

PDF (145.6 KB)
6 strona
2Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Chemia: notatki z zakresu chemii opisujące hydrolizę soli oraz roztwory buforowe.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 6
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

1

Katedra Chemii Nieorganicznej i Technologii Ciała Stałego PW

Przedmiot: Laboratorim z Chemii

Temat ćwiczenia: Hydroliza soli. Roztwory buforowe.

Data: 2004 11 05

Grupa:

B2

Skład zespołu: Kałużny Wojciech Marta Kornowska

4.2.2.1. 4.2.2.2. 4.2.2.3. 4.2.3.1.a) 4.2.3.1.b) 4.2.3.2. Praca zespołu Suma pkt.

4.2.2.1. Badanie hydrolizy wybranych soli. Zapisane jonowo reakcje hydrolizy oraz odczyny badanych roztworów soli: Do badanych soli dodaliśmy po 2 krople roztworu błękitu bromotymolowego. D

a) AlCl3 kolor przezroczysty pomarańczowy – odczyn kwasowy Al3+ + 6H2O ↔ Al(OH)3 + 3H3O+

b) Pb(NO3)2 kolor intensywny pomarańczowy – odczyn kwasowy Pb2+ + 4H20 ↔ Pb(OH)2 + 2H3O

c) NH4Cl kolor żółty – odczyn kwasowy NH4+ + 2H2O ↔ NH4OH + H3O+

d) CH3COONH4 kolor zielonkawy – odczyn obojętny CH3COO- + H2O ↔ CH3COOH + OH- NH4++2 H2O ↔ NH4OH + H3O+

e) CH3COONa kolor niebieski – odczyn zasadowy CH3COO- + H2O ↔ CH3COOH + OH-

f) C6H4(COOH)(COOK) kolor żółty - odczyn kwaśny C6H4(COOH)COO- + H2O ↔ C6H4(COOH)2 + OH-

g) NaHCO3 kolor niebieski - odczyn zasadowy HCO32- + H2O ↔ H2CO3- + OH-

h) Na2CO3 kolor niebieski – odczyn zasadowy CO32- + H2O ↔ HCO3- + OH- HCO3- + H2O ↔ H2CO3- + OH-

Bufor fosforanowy jako próbka porównawcza - kolor zielony – odczyn obojętny

2

Wyjaśnienie różnic w wynikach dla wodoroftalanu potasu i wodorowęglanu sodu: O wpływie na odczyn roztworu decyduje stała hydrolizy i stała dysocjacji. Dla wodoroftalanu potasu stała dysocjacji jest większa od stałej hydrolizy i to ona decyduje o kwaśnym odczynie. Natomiast dla wodorowęglanu sodu stała hydrolizy jest mniejsza o stałej dysocjacji, w związku z czym mamy odczyn zasadowy. Wyjaśnienie różnic w wynikach dla wodorowęglanu sodu i węglanu sodu; Dlaczego odczyn roztworu octanu amonu jest obojętny: Octan amonu daje, mimo hydrolizy, odczyn praktycznie obojętny, ze względu na podobną stałą dysocjacji kwasu octowego i wodorotlenku amonowego Inne wnioski: W wyniku hydrolizy soli możemy uzyskać roztwory o różnym odczynie – kwaśnym, zasadowym czy obojętnym. Sole słabych kwasów z silnymi zasadami w wodzie hydrolizują i mają odczyn zasadowy, podobnie sole słabych zasad z silnymi kwasami dają odczyn kwaśny. Sole zawierające w budowie grupy hydroksylowe nazywamy solami zasadowymi , zawierające proton solami kwaśnymi. 4.2.2.2. Hydroliza ortofosforanów(V) sodu.Zapisane jonowo reakcje hydrolizy oraz odczyny badanych roztworów: Badany roztwór Zapisane jonowo reakcje hydrolizy Obserwowany kolor i odczyn a)

43PONaM1,0 PO4 3-+ H2O ↔ HPO42- + OH-

HPO42- + H2O ↔H2PO4- + OH- H2PO4- + H2O ↔ H3PO4 + OH-

Intensywny ciemny niebieski – odczyn zasadowy

b) 42HPONaM1,0 HPO4

2- + H2O ↔ H2PO4- + OH- H2PO4- + H2O ↔ H3PO4 + OH-

Granat nieprzezroczysty – odczyn zasadowy

c) 42PONaHM1,0 H2PO4

- + H2O ↔ H3PO4 + OH- Intensywny pomarańczow – odczyn kwaśny

3

Wyjaśnienie wyników doświadczeń: O tym jaki będzie odczyn roztworów decyduje stała hydrolizy i stała dysocjacji. W przypadku podpunktów a) i b) stała hydrolizy jest zdecydowanie większa od stałej dysocjacji i to ona wpływa na zasadowy odczyn roztworu. Natomiast w c) stała hydrolizy jest mniejsza od dysocjacji co wpływa na kwaśny odczyn roztworu. 4.2.2.3. Wpływ temperatury i stężenia na hydrolizę:Zapisane jonowo reakcje hydrolizy oraz zabarwienie badanych roztworów. b) Do 10 kropel roztworu FeCl3 (żółty) dodaliśmy 30 kropel roztworu CH3COONa (przezroczysty jak woda) . Zaszła następująca reakcja : FeCl3+3CH3COONa ↔ Fe(CH3COO)3+3NaCl Kolor powstałego roztworu jest jesno brązowy. Po podgrzaniu roztworu w łaźni wodnej wytrącił się karmelowy osad, ciecz pozostała brązowa, nieprzezroczysta. Zaszła następująca reakcja : ( ) ( )( ) ( ) ++↓→+ OHCOOCHOHFe0H2COOCHFe 323233

c) Do 20 kropli roztworu CH3COONa dodaliśmy 5 kropli roztworu fenoloftaleiny, który posłużył nam jako wskaźnik. Kolor powstałego roztworu jest fioletowy (odczyn zasadowy).

−− +→+ OHCOOHCHOHCOOCH 323 Po ogrzaniu kolor roztworu pociemniał. Wpływ temperatury i stężenia na proces hydrolizy (wnioski): Ogrzewanie roztworu wpłynęło na przyspieszenie się procesu hydrolizy.Osad wytrącił się o wiele szybciej. Wpływ stężenia na ten proces nie jest znany ponieważ zgodnie z zaleceniami prowadzącego nie przeprowadzaliśmy reakcji z podpunktu a) . 4.2.3.1. Badanie właściwości roztworów buforowych. Wpływ obecności buforu mrówczanowego na zmianę pH badanych roztworów: Do próbówek a i b wlaliśmy 2cm3 buforu mrówczanowego, a do próbówek c i d 2cm3 wody destylowanej. Następnie dodaliśmy do każdej próbówki roztwór oranżu metylkowego (po 2 krople). Kolor próbówek a i b zmienił się na czerwony grapefrut, natomiast woda destylowa – próbówki c i d na jasny pomarańcz. Następnie dodajemy do próbówek a i c 4 krople kwasu HCl – w obu próbówkach kolor roztworu zmienił się na wiśniowy.

4

Do próbówek b i d dodajemy po 4 krople NaOH, kolor roztworów zmienia się odpowiednio na pomarańczowy i żółty – odczyn kwaśny

Wpływ obecności buforu fosforanowego na zmianę pH badanych roztworów:

Do próbówek a i b wlaliśmy 2cm3 buforu fosforanowego do c i d 2cm3 wody destylowanej. Następnie do probówek jako wskaźnik dodajemy błekit bromotymolowy, próbówki a i b zabarwiły się na zielono, c i d na żółto. Następnie dodajemy 4 krople HCl do próbówek a i c, kolor zmienia się odpowiednio na jasny pomarańcz oraz na żółty. Odczyn jest więc kwaśny. Do próbówek b i d dodajemy 4 krople NaOH w wyniku czego kolor roztworu zmienia się na błękitny – odczyn zasadowy.

Porównanie wyników doświadczeń uzyskanych w punktach a) oraz b) W zależności od tego czy użyliśmy buforu mrówczanego czy fosforanowego po dodaniu NaOH odrzymaliśmy 2 różne odczyny – kwaśny i zasadowy. Również inny efekt otrzymaliśmy dodając HCl. 4.2.4 Wyznaczanie krzywej miareczkowania HCl Wyniki pomiarów. VNaOH [ml] pH d(pH)/dV

VNaOH [ml]

pH d(pH)/dV

0,00 1,22 0,02 18 1,77 0,06 1,00 1,24 0,02 19 1,83 0,07 2,00 1,26 0,02 20 1,9 0,08 3,00 1,28 0,02 21 1,98 0,1 4,00 1,3 0,02 22 2,08 0,13 5,00 1,32 0,01 23 2,21 0,03 6,00 1,33 0,01 24 2,24 0,18 7,00 1,34 0,01 25 2,42 1,38 8,00 1,35 0,02 25,5 3,11 5,62 9,00 1,37 0,05 26 5,92 13,46

10,00 1,42 0,03 26,1 7,3 18,83 11,00 1,45 0,03 26,21 9,23 10,1 12,00 1,48 0,05 26,27 9,92 6,88 13,00 1,53 0,04 26,34 10,39 6 14,00 1,57 0,05 26,41 10,8 0,39 15,00 1,62 0,04 27 11,03 0,38 16,00 1,66 0,06 28 11,41 0,45 17,00 1,72 0,05 29 11,86 0,41

5

Wykres zależności pH roztworu miareczkowanego w funkcji objętości dodawanej zasady.

Wykres zależności pH roztworu miareczkowanego w funkcji objętości dodawanej zasady

0

2

4

6

8

10

12

14

0,00 5,00 10,00 15,00 20,00 25,00 30,00 35,00 V NaOH (ml)

pH

Wykres zależności dpH/dV w funkcji objętości dodawanej zasady.

Wykres zależności d(pH)/dV w funkcji objętości dodawanej zasady

-5,00

0,00

5,00

10,00

15,00

20,00

0,00 5,00 10,00 15,00 20,00 25,00 30,00 35,00

V NaOH(ml)

d( pH

)/d V

6

Obliczenie liczby moli kwasu w roztworze. Jedna cząsteczka HCl reaguje z jedną cząsteczką NaOH. Ilość moli HCl i NaOH jest sobie równa. Zobojętnianie w naszym przypadku zachodzi dla V=26,1ml=0,0261 l Mamy więc: n=CNaOHV=0,1[mol/l]*0,0261[l]=0,00261 [mol] Liczba moli kwasu wynosi n=2,61·10-3mol.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome