Cykl koniunkturalny - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia. University of Wroclaw
Bartek
Bartek5 March 2013

Cykl koniunkturalny - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia. University of Wroclaw

PDF (216 KB)
2 strony
873Liczba odwiedzin
Opis
Notatki opisujące zagadnienia ekonomiczne: cykl koniunkturalny; pojęcie trendu i cyklu, teorie cyklu koniunkturalnego.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd2 strony / 2
Pobierz dokument

31. CYKL KONIUNKTURALNY Pojęcie trendu i cyklu Tendencja rozwojowa (trend) produkcji to wygładzona ścieżka obrazująca rozwój produkcji w długim okresie po wyeliminowaniu krótkookresowych wahań. Cyklem koniunkturalnym (ang. business cycle)nazywany krótkookresowe odchylenia produkcji od jej trendu. Fazy cyklu koniunkturalnego: Depresja (kryzys) – dolny punkt zwrotny w cyklu koniunkturalnym; ang. slump  Poprawa (ożywienie); ang. recovery  Rozkwit – wielkość produkcji przekracza linię trendu; ang. boom  Recesja – produkcja wzrasta w tempie wolniejszym niż trend bądź nawet spada; ang.

recession  Dno

Czynniki wpływające na wzrost popytu globalnego:  Wzrost eksportu  Wzrost wydatków państwa  Obniżenie stopy procentowej

Czynniki wpływające na spadek popytu globalnego:  Podwyżka podatków  Spadek popytu na eksport  Obniżenie się oczekiwanych przez przedsiębiorstwa zysków

Teorie cyklu koniunkturalnego 1. Koncepcja politycznego cyklu koniunkturalnego (ang. political business cycle) zakłada, że wyborcy mają krótka pamięć i pozostają pod silnym wpływem stanu koniunktury w okresie bezpośrednio poprzedzającym wybory. Rząd potrafi w krótkim okresie regulować ogólny poziom popytu za pomocą narzędzi polityki pieniężnej i fiskalnej. Aby zwiększyć szanse utrzymania się przy władzy w następnych wyborach, rząd ten na początku stosuje restrykcyjna politykę pieniężną i fiskalną, doprowadzając tym gospodarkę do kryzysu, a następnie, bezpośrednio przed nowymi wyborami, wprowadza środki polityki pieniężnej i fiskalnej pobudzające ożywienie gospodarcze. Ponieważ w trakcie kryzysu narosły w gospodarce rezerwy produkcyjne, możliwy staje się wzrost produkcji tempie znacznie szybszym od długookresowego trendu. Wyborcy sądzą, że rząd opanował samoistny kryzys i w związku z tym udzielają mu poparcia na następną kadencję. 2. Model mnożnika-akceletora (znany w języku polskim także pod nazwą zasady przyspieszenia) zakłada, że przedsiębiorstwa oceniają przyszłą wielkość produkcji i zysków poprzez eksploatację dotychczasowego wzrostu produkcji. Wzrost produkcji w stałym tempie prowadzi do niezmiennego poziomu inwestycji i stałego tempa wzrostu pożądanego majątku produkcyjnego. Dla zwiększenia zamierzonego poziomu inwestycji konieczny jest przyspieszony wzrost produkcji. W modelu mnożnika-akceletora cykle mogą występować także wtedy, kiedy nie istnieją żadne fizyczne ograniczenia skali wahań Cykliczność jest jednak jeszcze bardziej prawdopodobna, gdy uwzględnimy ograniczenia podażowe i popytowe. Globalna podaż wyznacza w praktyce górny punkt zwrotny, czyli szczyt cyklu. Dolny punkt zwrotny, czyli dno cyklu, wyznaczone przez poziom, do którego może obniżyć się popyt. 3. Koncepcja realnego cyklu koniunkturalnego zakłada, że całą makroekonomia jest zasadniczo teorią dynamiki gospodarczej, a takie jej elementy, jak funkcja konsumpcji czy nawet model IS-LM, są zbyt uproszczone i w praktyce nieprzydatne. Teorie objaśniające zachowania przedsiębiorstw i gospodarstw domowych powinny wychodzić z mikroekonomicznej analizy wyborów międzyokresowych, łączącej teraźniejszość z przyszłością. Podsumowanie

1. Trend (tendencja rozwojowa) produkcji jest ścieżka wzrostu wyznaczoną po wyeliminowaniu krótkookresowych wahań. Cykl koniunkturalny opisuje wahania produkcji wokół trendu. Przeciętna długość cyklu wynosi około 5 lat, ale istnieją znaczne odchylenia od tej normy.

2. Zgodnie z koncepcją politycznego cyklu koniunkturalnego rząd stara się sterować rozwojem gospodarki, aby wyglądał on najpomyślniej tuż przed wyborami. Rząd może także nieumyślnie przyczynić się do wywołania wahań cyklicznych, nieumiejętnie stosując środki wykorzystywane w celu stabilizowania gospodarki.

3. Występowanie cykli wiąże się z powolnym przebiegiem procesów dostosowawczych lub ze zjawiskiem substytucji międzyokresowej. Należy także wyjaśnić, dlaczego cykle są w miarę regularne.

docsity.com

4. Model mnożnika-akceletora naświetla zależność decyzji inwestycyjnych przedsiębiorstw od oczekiwanych przyszłości zysków i zakłada, że podstawą tych oczekiwań jest eksploatacja dotychczasowego wzrostu produkcji. Model ten umożliwia proste wyjaśnienie cykliczności, jednakże zakłada pewną naiwność przedsiębiorstw, które w swych oczekiwaniach nie uwzględniają wahań koniunktury wywołanych przez ich własne działania.

5. Naturalnymi granicami wahań produkcji, wyznaczającymi potencjalne szczyty i dna cykli, są odpowiednio: pełne wykorzystanie zdolności wytwórczych oraz zerowe inwestycje brutto.

6. Ważną przyczyną cyklicznych wahań produkcji są, obok zmian inwestycji, wahania stanu zapasów. Dotyczy to jednak tylko planowanych zmian zapasów. Nie planowane zmiany zapasów są skutkiem, a nie przyczyną cyklicznych wahań koniunktury. Bez względu jednak na charakter zmian zapasów, konieczność ich odbudowy do normalnego poziomu po okresowym spadku uzasadnia pewne fluktuacje wolumenu produkcji.

7. Koncepcja realnego cyklu koniunkturalnego zakłada, że faktyczna produkcja jest zawsze równa produkcji potencjalnej i że wahaniom cyklicznym podlega właśnie potencjalna wielkość produkcji. Koncepcja ta, odwołująca się m.in. do kategorii wyborów międzyokresowych, wyjaśnia zjawisko względnej trwałości cyklicznych zmian koniunktury, lecz nie tłumaczy ich przyczyn.

8. Pewne wahania potencjalnego poziomu produkcji są stwierdzonym faktem, ale wiele krótkookresowych wahań aktywności gospodarczej odzwierciedla raczej odchylenia faktycznej produkcji od jej poziomu potencjalnego. Dlatego pełne wyjaśnienie zjawiska cyklu koniunkturalnego wymaga połączenia elementów teorii popytowej i potażowej.

9. Postępująca integracja światowych rynków towarowych i finansowych sprawia, że sytuacja gospodarcza większości państw zależy współcześnie w dużym stopniu od koniunktury za granicą. Cykliczne wahania koniunktury w krajach wysoko rozwiniętych są dość ściśle zsynchronizowane.

10. Wyjście z recesji w latach 1990-1991 w krajach wysoko rozwiniętych było powolne i trwało długo. Cechą specyficzną tej recesji, utrudniającą jej przezwyciężenie, był ogromny ciężar zadłużenia gospodarstw domowych, które wydatnie wzrosło w wyniku deregulacji systemu finansowego przeprowadzonej w latach osiemdziesiątych. Konieczność spłaty zaciągniętych pożyczek wraz z odsetkami zmusiła ludność do zwiększenia stopy oszczędności i odpowiedniego obniżenia na dłuższy czas poziomu wydatków konsumpcyjnych.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
Pobierz dokument