Towaroznawstwo, normalizacja i normy jakość towarów - Notatki - Materiałoznawstwo, Notatki'z Materiałoznawstwo. Maria Curie-Sklodowska University in Lublin
spartacus_80
spartacus_8015 April 2013

Towaroznawstwo, normalizacja i normy jakość towarów - Notatki - Materiałoznawstwo, Notatki'z Materiałoznawstwo. Maria Curie-Sklodowska University in Lublin

DOCX (3.9 MB)
5 strona
3Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Inżynieria: notatki z dziedziny materiałoznawstwa dotyczące normalizacji i norm jakości towarów.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 5
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

Wykład 2 – Towaroznawstwo Normalizacja i Normy, Jakość towarów

Normalizacja i normy Geneza i rozwój

• w 1869r. Stowarzyszenie inżynierów Niemieckich ( VDI ) wydało katalog znormalizowanych profili stali walcowanej,

• w 1901r. powołano do życia w Anglii pierwszy w świecie komitet normalizacyjny (Commitee of Standards),

• w roku 1928 w/w Komitet Normalizacyjny przekształcono w British Standards Institution, działający do chwili obecnej,

• w roku 1926 utworzono w Szwajcarii Międzynarodową Federację Stowarzyszeń Normalizacyjnych (ISA) skupiających wówczas 20 instytucji krajowych

• 1946r. — w/w organizacja została przekształcona w Międzynarodową Organizację Normalizacyjną.

Innymi wyspecjalizowanymi organizacjami normalizacyjnymi również o zasięgu światowym są: • lEC (International Elektrotechnical Commision) - Międzynarodowa Komisja

Elektrotechniczna, • ISO/CASCO (ISO Commitee on ComforMimity Assessment) — Komitet do spraw oceny

zgodności, • CEN (Comitee Europeeri de Normalisation) - Europejski Komitet Normalizacyjny, • CENELEC (Comitee Europeen de Norinalisation Elektrotechnique) - Europejski Komitet

Normalizacyjny Elektrotechniki.

Normalizacja, Normowanie

Normalizacja — jest to proces tworzenia i stosowania przepisów zmierzających do porządkowania określonej działalności dla dobra i przy współpracy wszystkich zainteresowanych, a w szczególności dla osiągnięcia optymalnej oszczędności ogólnej, z uwzględnieniem wymagań funkcjonalnych i wymagań bezpieczeństwa.

Proces tworzenia i stosowania przepisów jest oparty na ugruntowanych osiągnięciach nauki, techniki i praktyki, wyznacza podstawy nie tylko obecnego, lecz także przyszłego rozwoju i powinien dotrzymywać kroku postępowi (ISO/STACO - 1976).

Normowanie — to określanie nakładów normatywów pracy, kosztów, zużycia materiałów, a także ubytków naturalnych.

Standard w jez. angielskim oznacza wzór, model, punkt odniesienia dla porównań. W USA, Niemczech, w Rosji i wielu innych krajach wyraz standaryzacja używany jest jako synonim wyrazu normalizacja .

Efekty normalizacji: • możliwa zamienność części, • stwarza możliwość wydłużania długości produkowanych serii, • poprawa jakości wyrobów, • mniejsze koszty wytwarzania,

Ważniejsze korzyści wynikające z normalizacji: • poprawa przydatności wyrobów, procesów i usług do celów, którym mają służyć, • zapobieganie powstawaniu barier w handlu, • ułatwianie współpracy technicznej.

Typizacja — polega na stworzeniu wzorca rozwiązania konstrukcyjnego, a konstruktor dobiera jedynie wymiary i inne parametry. Dotyczy najczęściej części spełniających w wyrobach te same funkcje.

Korzyści: ujednolicenie budowy części lub zespołów.

Unifikacja — polega na zastąpieniu typowego lub ogólnego wzorca rozwiązania konstrukcyjnego przez szereg konkretnych wielkości danej części lub zespołu.

Unifikacja jest czymś dalej zaawansowanym niż typizacja.

Typizacja i unifikacja warunkują realizację jednego z celów normalizacji - kształtowanie optymalnej różnorodności wyrobów.

Dokumenty normatywne Norma terminologiczna PN-N-02000: 1994 posługuje się pojęciem dokumenty normatywne.

Dokument normatywny to dokument ustalający zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów działalności lub ich wyników.

Termin „dokument normatywny” jest terminem rodzajowym, obejmującym takie dokumenty jak: normy, specyfikacje techniczne, kodeksy postępowania i przepisy.

Norma – to przyjęty na zasadzie konsensusu i zatwierdzony przez upoważnioną jednostkę organizacyjną dokument, ustalający – do powszechnego i wielokrotnego stosowania – zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych działalności lub ich wyników i zmierzający do uzyskania optymalnego stopnia uporządkowania w określonej dziedzinie.

Norma – jest to wynik procedury normalizacyjnej wyrażonej w postaci reguł i zatwierdzony przez upoważnioną do tego władzę (ISO/STACO).

Cechy normy: • Forma pisemna, • Charakter nieobowiązujący (fakultatywny) czyli dobrowolność stosowania, • Potrzeba uzgodnienia treści normy przez zainteresowanych, • Powszechne zastosowanie, • Powszechna dostępność, • Akceptacja przez uznana instytucję normalizacyjną, • Brak ingerencji ze strony organów władzy w treść normy.

Konsens – ogólne porozumienie charakteryzujące się brakiem sprzeciwu znacznej części zainteresowanych w odniesieniu do istotnych zagadnień, osiągnięte w procesie rozpatrywania poglądów wszystkich zainteresowanych stron i zbliżania przeciwstawnych stanowisk.

Zakres treściowy norm może być różny.

Klasyfikuje się je zazwyczaj z uwzględnieniem: • Aspektów, • Szczebli, • Dziedziny (przedmiot).

Wymienione trzy kierunki rozbudowy klasyfikacji norm składają się na pojęcie przestrzeni normalizacyjnej.

Przestrzeń normalizacyjna nie jest przestrzenią matematyczną, a jedynie ilustruje trzy ważne kierunki działalności normalizacyjnej.

Dziedzina normalizacji – to grupa powiązanych ze sobą przedmiotów normalizacji.

Typowe aspekty normalizacji – to terminologia, metody badań, pakowanie, transport, przechowywanie, systemy zapewniania jakości, ochrona środowiska itp.

Szczebel normalizacji – określa jej zasięg, może być geograficzny, polityczny, lub ekonomiczny.

Norma PN-N-02000:1994 wymienia następujące typy norm: • Norma podstawowa, • Norma terminologiczna, • Norma badań, • Norma wyrobu, • Norma procesu, • Norma usługi, • Norma interfejsu, • Norma danych (do dostarczenia).

Zgodnie z norma PN-N-02000:1994 celami normalizacji mogą być między innymi: • Funkcjonalność, • Kompatybilność, • Zamienność, • Regulowanie różnorodności, • Bezpieczeństwo, • Ochrona środowiska, • Ochrona wyrobu.

Normy zharmonizowane to normy dotyczące tego samego przedmiotu, zatwierdzone przez różne jednostki normalizacyjne (np. sąsiednich państw), zapewniające zamienność wyrobów, procesów i usług lub wzajemne rozumienie wyników badań lub informacji podawanych zgodnie z tymi normami.

Normy zharmonizowane mogą się różnić, co do sposobu prezentacji lub nawet treści, ale ich postanowienia musza być w pełni zgodne.

Normy mogę być zharmonizowane: • Międzynarodowo, • Regionalnie, • Wielostronnie, • Dwustronnie.

Forma Norm

Forma norm jest ujednolicona, niezależnie od tego czy są to normy państwowe (PN), branżowe (BN), czy normy zakładowe (ZN).

• Na pierwszej stronie u góry jest napis Polska Norma oraz ustanawiający ją organ, to jest Polski Komitet Normalizacyjny

• W centralnym miejscu „główki” umieszczony jest pełen tytuł normy, a po prawej symbol normy.

• Symbol normy jest zapisany na dwa sposoby. Do roku 1993 była stosowana forma:

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome