Zarządzanie - Notatki - Ekonomia - Część 1, Notatki'z Ekonomia. Cracow University of Economics
Misio_88
Misio_887 March 2013

Zarządzanie - Notatki - Ekonomia - Część 1, Notatki'z Ekonomia. Cracow University of Economics

PDF (541.1 KB)
12 strona
611Liczba odwiedzin
Opis
Notatki omawiające stwierdzenia z zakresu ekonomii: proces rozpoznawania problemu, decydowanie dostosowawcze, teoria gier i chaosu, poziomy strategii.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 12
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

1

Podejmowanie decyzji – proces rozpoznawania i wyboru określonego kierunku działania,

prowadzącego do rozwiązania konkretnego problemu.

Problem – sytuacja występująca wtedy, kiedy rzeczywisty stan spraw odbiega od stanu

pożądanego.

Okazja – sytuacja powstająca wtedy, kiedy okoliczności dają organizacji szansę do

przekroczenia przyjętych celów.

David Gleicher, doradca organizacyjny, zaproponował przydatne rozróżnienie obu terminów.

Definiuje on problem jako coś, co zagrażaosiągnięciu przez organizację jej celów, zaś okazję

jako coś, co umożliwia organizacji przekroczenie tych celów.

Decyzje programowe – decyzje dotyczące rutynowych problemów, określone przez zasady,

procedury lub zwyczaj.

Decyzje nieprogramowe – decyzje

sprawach nietypowych lub wyjątkowych. Problem wymaga decyzji nieprogramowej, jeżeli

występuje zbyt rzadko, aby być przedmiotem ustalonych zasad postępowania, albo jeżeli jest tak

ważny, ze wymaga szczególnego potraktowania.

Proces rozpoznawania problemu

1. Odchylenie od dotychczasowychosiągnięć oznacza, ze dotychczasowy kształt efektywności organizacji uległ załamaniu.

2. Odchylenie od planu oznacza, że nie spełniają się przewidywania lub oczekiwania kierownika.

3. Inni ludzie często informują kierownika o problemach: klienci narzekają na opóźnienia w dostawach, pracownicy składają wymówienia.

4. Działalność konkurentów może prowadzić do sytuacji wymagających rozwiązania problemu.

Racjonalny model podejmowania decyzji

(czteroetapowy proces, ułatwiający kierownikowi rozważenie wielu możliwości i wybór tej,

która zapewnia największą szansę powodzenia)

1. Analiza sytuacji:

 definicja problemu,

 ustalenie przyczyn,

 określenie celów decyzji. 2. Wyszukiwanie możliwych rozwiązań.

Burza mózgów – technika podejmowania decyzji i rozwiązywania problemów, w której

dąży się do twórczych rozwiązań dzięki swobodnemu proponowaniu przez grupę albo

jednostkę wielu różnych możliwości, choćby wydawały się nierealne lub fantastyczne.

3. Ocena możliwych rozwiązań i wybór najlepszego z nich.

docsity.com

2

Czy rozpatrywana możliwość jest realna?

Tak Nie

Czy jest zadowalająca?

Tak Nie

Czy jej skutki uboczne będą pozytywne lub neutralne?

Tak Nie

4. Wdrażanie decyzji i śledzenie jej skutków.

Decydowanie dostosowawcze

Teoria gier – teoria zajmująca się wyborami dokonywanymi przez ludzi w warunkach

wzajemnej zależności.

Teoria chaosu – teoria zajmująca się badaniem dynamicznych układów

w wielkich systemach społecznych

1. Cele zapewniają nam poczucie kierunku.

2. Cele wpływają na koncentrację naszych wysiłków.

3. Cele wyznaczają nasze plany i decyzje.

4. Cele pomagają nam w ocenie osiąganych postępów.

Misja – ogólny cel organizacji oparty na przesłankach planu, uzasadniający istnienie organizacji

(tworzona przez założyciela, radę nadzorczą lub naczelne kierownictwo).

docsity.com

3

Plany strategiczne – plany wytyczające zasadnicze kierunki działania i określające ogólne cele

organizacji (tworzone przez naczelne kierownictwo i kierowników średniego szczebla).

Plany operacyjne – plany zawierające szczegółowe ustalenia dotyczące wykonania lub

wdrożenia planów strategicznych w codziennych działaniach operacyjnych (tworzone przez

kierowników średniego i najniższego szczebla).

Różnice między planami strategicznymi

a planami operacyjnymi

1. Horyzont czasu – plany strategiczne dotyczą wielu lat a plany operacyjne często obejmują jeden rok.

2. Zakres – plany strategiczne wywierają wpływ na działalność organizacji w szerokim zakresie a w planach operacyjnych zakres ten jest węższy

i bardziej ograniczony.

3. Stopień szczegółowości – plany strategiczne są formułowane w taki sposób, że sprawiają wrażenie uproszczonych, ogólnikowych stwierdzeń natomiast plany

operacyjne są formułowane w sposób bardziej szczegółowy.

Strategia – szeroki program wytyczania

i osiągania celów organizacji.

Zarządzanie strategiczne – proces zarządzania obejmujący opracowanie planów strategicznych,

a następnie działanie na podstawie tych planów.

Zarządzanie strategiczne umożliwia menedżerom systematyczne pojmowanie otoczenia, w

którym ich organizacja funkcjonuje, a następnie podejmowanie działań. W ogólnych kategoriach

w grę wchodzą dwie fazy:

planowanie strategiczne – działania poznawcze, a więc zarówno ustalanie celów, jak i formułowanie strategii;

wdrażanie strategii – działania wynikające z planowania strategicznego.

POZIOMY STRATEGII

Strategia na poziomie korporacji – strategia opracowana przez naczelne kierownictwo

sprawujące nadzór nad interesami i operacjami organizacji obejmującej jednostki prowadzące

różne rodzaje działalności.

docsity.com

4

Strategia na poziomie jednostki gospodarczej – dotyczy interesów

i operacji określonego rodzaju działalności.

Strategia na poziomie funkcjonalnym – strategia opracowana dla określonej komórki

organizacyjnej, mająca na celu realizację strategii całej jednostki gospodarczej.

Hierarchia planów strategicznych

i operacyjnych w organizacji wielozakładowej

STRATEGIA KORPORACJI

STRATEGIE JEDNOSTEK GOSPODARCZYCH

STRATEGIE NA POZIOMIE FUNKCJONALNYM

PLANY OPERACYJNE

Strategia przedsiębiorcza korporacji – zestawienie wartości i zasad wyjaśniających, dlaczego

organizacja robi to, co robi.

Przykłady strategii przedsiębiorczych:

 strategia akcjonariuszy – korporacja maksymalizuje korzyści odnoszone przez akcjonariuszy,

 strategia prerogatyw kierownictwa – korporacja maksymalizuje korzyści odnoszone przez jej kierownictwo,

 strategia ograniczonej grupy interesariuszy – korporacja powinna maksymalizować korzyści odnoszone przez ograniczoną grupę interesariuszy,

 strategia wszystkich interesariuszy – korporacja powinna maksymalizować korzyści odnoszone przez wszystkich interesariuszy,

 strategia osobistych zamierzeń – korporacja powinna maksymalizować możliwości realizowania przez swoich członków ich osobistych zamierzeń.

HIERARCHIA PLANÓW ORGANIZACJI

Cele

Plany strategiczne

Plany operacyjne

docsity.com

5

Do działań Do działań

niepowtarzalnych powtarzalnych

Plany jednorazowe Plany trwale obowiązujące

Programy Zasady postępowania

Preliminarz

budżetowy Standardowe procedury

Projekty Normy

Program – jednorazowy plan, obejmujący stosunkowo duży zbiór działań. Określa on:

 główne etapy osiągania celu,

 jednostkę organizacyjną lub osobę odpowiedzialną za każdy etap,

 kolejność, czas trwania i termin zakończenia każdego etapu.

Projekt – mniejsza, odrębna część programu.

Preliminarz budżetowy – określenie zasobów finansowych przeznaczonych na określone

działania w konkretnym czasie.

Plan trwale obowiązujący – ustalony zbiór decyzji wykorzystywany przez kierowników przy

zajmowaniu się powtarzającymi się działaniami organizacji; głównymi rodzajami tego planu są:

zasady postępowania, procedury i reguły.

Zasada postępowania – ogólna wytyczna podejmowania decyzji (wyznacza granice, wskazuje

jakie decyzje można podejmować).

Reguła – określa konkretne działania, jakie należy podjąć w danej sytuacji.

Procedura – zbiór szczegółowych instrukcji, jak wykonywać określone, często lub regularnie

powtarzające się działania.

Analiza portfelowa – metoda umożliwiająca sformułowanie strategii korporacji, zaproponowana

przez Boston Consulting Group (macierz BCG).

docsity.com

6

W Y

S O

K I

W S

K A

Ź N

IK

W Z

R O

S T

U

R Y

N K

U

GWIAZDA

ZNAK ZAPYTANIA

N IS

K I

W S

K A

Ź N

I

K

W Z

R O

S T

U R

Y N

K U

D JNA KROWA

KUNDELEK

DUŻY UDZIAŁ W RYNKU MAŁY UDZIAŁ W RYNKU

Trudne dziecko (znak zapytania) – jednostka o stosunkowo niewielkim udziale

w szybko rosnącym rynku. Może być przedsięwzięciem niepewnym i kosztownym. Szybki

wzrost rynku może ją zmusić do poważnych nakładów inwestycyjnych po to, by mogła utrzymać

swój niewielki udział

w rynku, mimo iż ten udział powoduje, że przepływy pieniężne są wielkością ujemną.

Zwiększenie udziału w rynku jednostki będącej trudnym dzieckiem do wysokości udziału, jaki

ma firma zajmująca pierwsze miejsce na tym rynku, mogłoby wymagać jeszcze większych

nakładów inwestycyjnych. Jednakże szybki wzrost danego segmentu rynku może stwarzać

interesujące okazje rynkowe, jeżeli potrafi się wyszukać odpowiednią strategię i środki na jej

wdrożenie.

Gwiazda – jednostka gospodarcza o wysokim względnym udziale w szybko rosnącym rynku.

Powinna przynosić spore zyski. Jednakże konieczność ponoszenia dalszych nakładów

inwestycyjnych, by dotrzymać kroku szybkiemu wzrostowi rynku, może wymagać

zainwestowania większego kapitału niż przynoszone dochody.

Dojna krowa – jednostka o wysokim względnym udziale w wolno rosnącym rynku. Jest

rentowna i stanowi źródło nadwyżki finansowej. Powolny wzrost rynku powoduje, że nie

potrzeba dużych inwestycji, by utrzymać jej pozycję na rynku.

Kundelek – jednostka o małym udziale

w rynku powoli rosnącym lub na którym panuje zastój. Zużywa lub dostarcza skromnych ilości

gotówki.

Projektowanie organizacji – ustalanie struktury organizacyjnej najodpowiedniejszej przy danej

strategii, zasobach ludzkich, technologii i zadaniach organizacji.

docsity.com

7

Struktura organizacyjne przedsiębiorstwa – układ i system wzajemnych powiązań

i zależności zachodzących między komórkami organizacyjnymi.

Komórka organizacyjna – zespół ludzi

i środków kierowany przez jednego zwierzchnika i wykonujący określone zadania.

Podstawowe elementy budowania organizacji:

podział pracy na zadania, które mogą być logicznie i dogodnie wykonywane przez poszczególne osoby i grupy (podział pracy między tych, którzy smażą hamburgery

i tych, którzy smażą frytki),

 łączenie zadań w sposób logiczny i sprawny czyli departamentalizacja (możemy traktować pracowników obsługujących

klientów jako pracujących w jednym dziale, zaś tych, którzy przygotowują potrawy, jako

pracujących

w drugim dziale),

 określanie, kto podlega komu w organizacji – takie ustalenie zależności prowadzi do utworzenia hierarchii

organizacyjnej (na przykład praktykant zajmuje niższe miejsce w hierarchii niż zastępca

kierownika),

 wprowadzenie mechanizmów integrowania działalności poszczególnych działów w zwartą całość i sprawdzenie skuteczności tej integracji – proces ten nosi nazwę

koordynowania.

Ogólne zasady tworzenia struktur

organizacyjnych

1. Struktura organizacyjna powinna być najprostsza i przejrzysta. 2. Powinna zapewniać najbardziej właściwy podział pracy. 3. Musi uwzględniać takie połączenie zadań, które zapewniłoby najlepszą koordynację

działania.

Struktura organizacyjna zależy od rodzaju działalności przedsiębiorstwa, jego wielkości, form

organizacyjnych

i lokalizacji.

Struktura liniowa

 Powiązanie wszystkich komórek w sposób charakteryzujący się jednokierunkową, bezpośrednią zależnością służbową.

 Na czele każdej komórki organizacyjnej stoi jeden przełożony, który kieruje całą jej działalnością.

 Kierownik niższego szczebla organizacyjnego podlega kierownikowi szczebla wyższego.

docsity.com

8

 Droga podejmowania decyzji i przekazywania informacji nosi nazwę drogi służbowej.

 Struktura ta prowadzi do jasnego, logicznego i uporządkowanego układu dróg komunikacyjnych.

 Ten typ organizacji może być stosowany tylko w małych przedsiębiorstwach (rozpiętość kierowania jest niewielka, kierownik jest w stanie ogarnąć wszystkie

problemy).

Zalety:

 prostota,

 łatwośćwyraźnego określenia zakresu kompetencji i odpowiedzialności,

 duża stabilność struktury organizacyjnej zbudowanej na podstawie tego systemu,

 łatwość szybkiego działania,

 łatwość utrzymania dyscypliny.

Wady:

 sztywność organizacji, która uniemożliwia lub utrudnia jej przystosowanie do zmieniających się warunków,

 długa droga przepływu informacji,

 konieczność posiadania przez kierowników wręcz encyklopedycznej wiedzy,

 daleko posunięta centralizacja kierownictwa,

 niebezpieczeństwo załamania się całej organizacji w wypadku czasowej nieobecności kadry kierowniczej.

Struktura funkcjonalna (sztabowa)

 Podział funkcji kierowników – specjalizują się oni w określonym zakresie czynności.

 Komórka otrzymuje polecenia od kilku zwierzchników i odpowiada przed nimi z zakresu wykonywania poleceń.

 Konieczna jest wąska specjalizacja i duża wiedza fachowa personelu kierowniczego. Zalety:

 umożliwia daleko posuniętą specjalizację,

 podział pracy między kierownikami ma charakter planowy,

 organizacja zbudowana według tego systemu wykazuje zdolność szybkiego przystosowania się do zmieniającej się sytuacji przedsiębiorstwa.

Wady:

 trudno jest rozgraniczyć zakres kompetencji i odpowiedzialności, co prowadzi do sprzeczności w procesie decyzyjnym,

 komórka odpowiada przed kilkoma osobami. Typowe komórki organizacyjne

Dział organizacji i zarządzania – analiza stanu organizacyjnego przedsiębiorstwa,

opracowywanie projektów usprawnienia organizacji i metod zarządzania.

docsity.com

9

Dział informatyki – zbiera dane źródłowe, rejestruje i przetwarza różnorodne informacje

mające związek z podmiotem gospodarczym.

Dział sterowania jakością – przeprowadza kontrolę i kwalifikację wyrobów,

półfabrykatów lub elementów składowych wyrobów, podejmuje działania służące

zapewnieniu należytego poziomu jakości produkowanych wyrobów.

Dział marketingu – przeprowadza badania rynku, określa zapotrzebowanie rynku na

produkowane wyroby, wpływa na kształtowanie produktu z punktu widzenia potrzeb

odbiorcy, inspiruje działanie zmierzające do tworzenia i utrzymywania popytu na wyroby

(reklama, polityka cen).

PION TECHNICZNO PRODUKCYJNY

 dział postępu technicznego

 dział technologiczny

 dział konstrukcyjny

 dział BHP

 dział planowania i przygotowania produktu

 dział gospodarki narzędziowej

 dział inwestycji

PION EKONOMICZNO–HANDLOWY

 dział planowania

 dział analiz ekonomicznych

 dział sprawozdawczości i statystyki

 dział gospodarki materiałowej

 dział zaopatrzenia

 dział zbytu

PION FINANSOWO – KSIĘGOWY

 dział księgowości

 dział finansowy

PION ZATRUDNIENIOWO–PŁACOWY

 dział osobowy

 dział socjalno-bytowy

 dział szkolenia

docsity.com

10

 dział zatrudnienia i płac

PION ADMINISTRACJI GŁÓWNEJ

 kancelaria główna

 dział transportu

 dział administracyjno-gospodarczy

„Najważniejszą misją japońskiego menedżera jest nawiązanie zdrowych stosunków

z pracownikami, stworzenie rodzinnej atmosfery – poczucia wspólnoty. Przedsiębiorstwa, które

odnoszą największe sukcesy w Japonii, to te, które zdołały doprowadzić do poczucia wspólnoty

losu

u wszystkich pracowników, zarówno u tych, których Amerykanie określają mianem siłyroboczej,

jak i u menedżerów i akcjonariuszy.”

/Akio Morita, założyciel korporacji Sony/

Gospodarowanie zasobami ludzkimi:

* funkcja kierownicza obejmująca rekrutację, dobór, szkolenie

i doskonalenie członków organizacji,

* działania organizacji nastawione na przyciąganie, rozwój i utrzymywanie efektywnie

działającej siły roboczej.

Planowanie zasobów ludzkich

Ocena tendencji dotyczących:

 zewnętrznych rynków pracy

 obecnie zatrudnionych pracowników

 przyszłych planów organizacji

 ogólnych tendencji ekonomicznych

Przewidywanie popytu

Prognozowanie Prognozowanie

podaży wewnętrznej podaży zewnętrznej

Porównanie przyszłego popytu

i podaży wewnętrznej

docsity.com

11

Plan

Planowanie zasobów ludzkich obejmuje cztery podstawowe aspekty:

planowanie przyszłych potrzeb kadrowychorganizacji przez ustalenie, ilu będzie potrzebnych ludzi i z jakimi umiejętnościami,

planowanie zapewnienia równowagi w przyszłym składzie osobowym przez porównanie liczby potrzebnych pracowników z

liczbą obecnie zatrudnionych, którzy zapewne pozostaną w organizacji,

planowanie rekrutacji lub zwolnień pracowników,

planowanie doskonalenia pracowników, aby zapewnić organizacji stały dopływ doświadczonych i kompetentnych kadr.

Rekrutacja – powiadomienie rynku pracy o poszukiwaniu pracowników i zgromadzenie ofert kandydatów.

Rekrutacja wewnętrzna:

 powiadomienie kierowników liniowych o wolnych stanowiskach,

 ogłoszenia w biuletynie firmy,

 plakaty na tablicach ogłoszeń.

Rekrutacja zewnętrzna:

 kontakty osobiste,

 ogłoszenia w środkach komunikacji masowej,

 pośrednictwo urzędów pracy i prywatnych agencji,

 kontakty z uczelniami,

 targi pracy.

Oferta zatrudnienia powinna zawierać:

 informacje o firmie (branża, lokalizacja, charakter działalności, powiązania z firmami krajowymi i zagranicznymi),

 informacje o stanowisku pracy, którego dotyczy oferta (zadania pracownika, kim będzie kierował, komu będzie podlegał),

 informacje o wymaganiach w stosunku do kandydata (wykształcenia, doświadczenie, wiedza i umiejętności, cechy osobowości),

 informacje o oferowanych przez firmę warunkach (atrakcyjność pracy, wynagrodzenie, dodatkowe świadczenia, możliwości rozwoju zawodowego),

 informacje o oczekiwanej przez firmę treści oferty składanej przez kandydata (list motywacyjny, CV, zdjęcie).

Metody doboru kadr:

docsity.com

12

 formularze podania o przyjęcie do pracy – skuteczna metoda gromadzenia informacji o dotychczasowej pracy kandydata, wykształceniu,

 sprawdziany zdolności, kwalifikacji, umiejętności czy wiedzy,

 testy na ogólną inteligencję lub osobowość,

 sprawdzanie referencji,

 wstępna rozmowa kwalifikacyjna,

 pogłębiona rozmowa kwalifikacyjna,

 ośrodki oceny – wykorzystywane w celu doboru menedżerów.

Ocena potrzeb szkoleniowych

 Kto ma być szkolony?

 Czego powinien się nauczyć?

 Co już wie?

Ustalenie celów szkolenia

Planowanie oceny Opracowanie programu

szkolenia szkolenia

 Czy szkolonym treść, metody, miejsce, podobał się program? czas trwania,

 Czy zrealizowali cele szkoleniowcy szkolenia?

Realizacja szkolenia

Ocena szkolenia

Modyfikacja programu szkolenia

na podstawie jego oceny

Metody szkolenia i doskonalenia kadr

Metoda Uwagi

Zadana lektura Lektury mogą być przygotowane specjalnie dla celów

szkoleniowych

Szkolenie poprzez modelowanie

zachowań

Wykorzystanie nagranego na taśmie modelu

pokazującego poprawne zachowanie i następnie

odgrywanie ról przez szkolonych i omówienie

poprawnego zachowania. Wykorzystywane do

szkolenia nadzoru w obrębie stosunków

międzyludzkich.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome