Prawo w turystyce - Notatki - Turystyka, Notatki'z Turystyka
Grzegorz
Grzegorz17 June 2013

Prawo w turystyce - Notatki - Turystyka, Notatki'z Turystyka

PDF (199.3 KB)
16 strona
372Liczba odwiedzin
Opis
Turystyka: notatki z zakresu turystyki dotyczące prawa w turystyce; jak założyć działalność gospodarczą?
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 16
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

JAK ZAŁOŻYĆ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ I. ZAGADNIENIA WSTĘPNE Co od zasady prowadzenie działalności gospodarczej jest dopuszczalne po poinformowaniu o tym odpowiednich organów państwowych, państwowych formalnego punktu widzenia oznacza to konieczność dokonania wpisów do odpowiednich ewidencji (reestrów) Od powyższej zasady są „2” wyjątki: a) wyjątek „IN PLUS”- polega on na tym, że poza poinformowaniem odpowiednich organów państwowych, trzeba jeszcze uzyskać pozwolenie na prowadzenie danej działalności (pozwolenie to oznacza, że spełniliśmy dodatkowe wymogi gwarantujące odpowiedni standard świadczonych usług. b) wyjątek „IN MINUS” – polega on na tym, że dany typ działalności może prowadzić bez konieczności informowania o tym organów państwowych. II. ZASADA: POINFORMOWANIE ODPOWIEDNICH ORGANÓW PAŃSTWOWYCH. 1. Zgłoszenie działalności do odpowiedniej ewidencji (rejestra)

OBOWIĄZKI REJESTRACYJNE PRZEDSIĘBIORCY • Ewidencja (rejestr), do którego trzeba zgłosić naszą działalność jest uzależniona od tego,

jakiego typu podmiotem jest przedsiębiorca: - jeżeli jest to osoba fizyczna, to zgłasza swoją działalność do ewidencji gminnej. - jeżeli jest to osoba prawna (fundacja, spółka, lub inna jednostka organizacyjna to zgłasza swoją działalność do KRS (Krajowy Rejestr Sądowy).

• Jako osoba fizyczna należy złożyć podanie o wpis do ewidencji gminnej do właściwego Urzędu Miejskiego w Wydziale Działalności Gospodarczej i przekształceń Własnościowych.

OPŁATA: 100 ZŁ/ CZAS: DO 2 TYGODNI. Ewidencja gminna nazywa się ewidencję działalności gospodarczej i jest prowadzone przez Urzędy Miejskie (Gminne). Jako osoba prawna- KRS jest prowadzony przez Sądy rejonowe. 2. Zgłoszenie działalności do Urzędu Statystycznego ( znajduje się on we wszystkich miastach wojewódzkich ): a) wpis do Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej. b) przyznanie numeru indentyfikacyjnego- REGON OPŁTA 0 ZŁ/ CZAS: 1 DO 2 TYGODNI. 3. Wyrabianie pieczątki firmy. (kilka dni) 4. Założenie rachunku bankowego firmy. 5. Powiadomienie Urzędu Skarbowego ( wypełnienie - PIT i NIP ) 6. Zgłoszenie działalności w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (wypełnienie druków ZUA i ZFA- załatwienie sobie legitymacji ubezpieczeniowej.) 7. Zgłoszenie lokalu, w którym będzie prowadzona działalność gospodarcza w Urzędzie Miejskim (Gminy) 8. Zawiadomienie inspekcji ( PIP- Państwowa Inspekcja Pracy, PIS- Państwowa Inspekcja Sanitarna, a także Straż Pożarna). 9. „ Polityka jednego okienka”- polega na tym, że przedsiębiorca wszystkie stosowne zgłoszenie dokonuje w jednym urzędzie. Od 01.01.2004- „ W jednym okienku” można złożyć: W Urzędzie  - zgłoszenie do ewidencji działalności gospodarczej Miejskim  - zgłoszenie do Urzędu Statystycznego (Gminnym)  - dokumenty do Urzędu Skarbowego Ma to ułatwić przedsiębiorcą zgłoszenie swej działalności.

• Od 01.01.2007- zamiast ewidencji gminnej ma powstać ewidencja działalności gospodarczej w systemie informatycznym ( charakter binarny, elektroniczny), dodatkowo ma powstać centralna informacja o działalności gospodarczej. • Wnioski do Urzędu Statystycznego, Urzędu Skarbowego, ZUS-u, maja być zgłaszane za pośrednictwem Urzędu Miejskiego ( Gminnego), można też je będzie zgłosić droga elektroniczną.

!!!! Czas na rejestrację wniosków zostanie skrócony do 3 dni. !!!! III. WYJĄTEK „IN PLUS” 1. Uzasadnienie ( dodatkowe pozwolenie) Niektóre typy działalności gospodarczej, ze względu na ich wagę społeczną mogą być prowadzone jedynie z zagwarantowaniem odpowiednich standardów. Oznacza to, że przedsiębiorca chcący prowadzić taka działalność będzie musiał spełnić dodatkowe wymogi, mogą one mieć charakter: - personalny ( działalność prowadzona przez odpowiednie osoby) - finansowy ( przedsiębiorca musi zgromadzić odpowiednie środki finansowe) - organizacyjne ( przedsiębiorca musi zapewnić należyte wyposażenie np. budynku) Dowodem spełnienia powyższych standardów jest uzyskanie odpowiedniego pozwolenie lub wpis do odpowiedniej ewidencji. 2. Rodzaje działalności gospodarczej ze względu na typ dodatkowych wymogów:

a) działalność koncesjonowana b) działalność prowadzona na podstawie zezwolenie c) działalność regulowana d) działalność licencjonowana

Ad. a) Koncesja- to specjalny typ pozwolenia na prowadzenie działalności, dzięki któremu państwo decyduje, który z przedsiębiorców może prowadzić daną działalność gospodarczą i na jakich zasadach będzie to robić. Istotą koncesji jest to, że to nie rynek tylko państwo określa ilość podmiotów prowadzących daną działalność. np. prowadzenie przewozów lotniczych. Ad. b) Zezwolenie jest dokument wydany przez państwo uprawniający dany przedmiot do prowadzenia danej działalności gospodarczej i poświadczający, że spełnił on odpowiednie wymogi. Istotą zezwolenia jest to, że państwo jedynie poświadcza spełnienie wymogów, a o ilości przedsiębiorców prowadzących daną działalność, decyduje rynek. Ad. c) Działalność regulowana – polega na tym, że przedsiębiorca musi oświadczyć iż spełnia szczegółowe wymogi prowadzenia danej dzielności ( warunki). Na podstawie takiego oświadczenia państwo rejestruje go w specjalnym rejestrze. np. organizowanie imprezy turystycznej oraz pośredniczenie w organizowaniu imprezy turystycznej, świadczenie usług hotelarskich. Ad d) Licencja Obok powyższych (:2) istnieje jeszcze jeden typ działalności tj, działalności licencjonowana. Licencja- jest to wydane przez państwo zaświadczenie potwierdzające, że dana osoba spełnia pewne szczególne wymogi uprawniajże ją do świadczenia usług: np. działalność przewodnika turystycznego, działalność pilota wycieczek, działalność kierowcy zawodowego. Osoba posiadającą licencje z reguły nie będzie prowadziła własnej działalności gospodarczej, tylko będzie zatrudniona u osoby, która taka działalność prowadzi. IV. WYJĄTEK „IN MINUS” Zgodnie z ustawa „ Prawo Działalności Gospodarczej’. Każda działalność gospodarcza podlega rejestracji. Wyjątek „IN MINUS” będzie, zatem dotyczył takiej działalności, która z punktu widzenia prawa nie jest działalnością gospodarczą.

Definicja Działalność gospodarcza- to zarobkowa działalność (…) usługowa wykonywana w sposób

zorganizowany i ciągły. • Nie będziemy musieli, więc rejestrować działalności, która nie jest zarobkowa,

zorganizowana i ciągła. • Np. zorganizowanie wycieczki prze szkołę dla uczniów, zorganizowanie pielgrzymki prze

kościół dla wiernych, zorganizowanie szkolenia przez pracodawcę dla pracowników, zorganizowanie konferencji prze stowarzyszenie dla jego członków, zorganizowanie zjazdu przez partię dla jej członków.

BIURA PODRÓŻY I. Pojęcie biura podróży. Potocznie określenie „biura podróży”, jest na tyle szerokie, że język prawniczy w ogóle się nim nie posługuje, zamiast tego stworzono typy przedsiębiorstw, których nazwy lepiej oddają zakres świadczonych usług są to: - organizator turystyki - pośrednik turystyczny - agent turystyczny Organizator turystyczny- jest to przedsiębiorca, który organizuje imprezy turystyczne. Pośrednik turystyczny- jest to przedsiębiorca, który na zlecenie klienta pośredniczy w zawieraniu umów o świadczeniu usług turystycznych. Agent turystyczny- jest to przedsiębiorca, który na rzecz organizatora lub innego wykonawcy zawiera umowy z klientami. Dwaj pierwsi przedsiębiorcy prowadzą działalność na podstawie wpisu do specjalnego rejestru ( działalność regulowana )- WYJATEK „IN PLUS”. Ostatni przedsiębiorca prowadzi działalność na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej- ZASADA. II. Działalność organizatorów turystyki i pośredników turystycznych: 1. Rejestr organizatorów pośredników turystycznych. - rejestr taki jest prowadzony przez właściwego wojewodę, ze względu ma siedzibę przedsiębiorstwa. 2. Wymogi: Aby zarejestrować działalność, przedsiębiorca musi spełnić 2 typy wymogów: a) wymogi personalne- polegają na zatrudnieniu na stanowiskach kierowniczych osób, spełniających odpowiednie kryteria moralne, co do wykształcenia oraz praktyki. b) wymogi finansowe- polegają na zabezpieczeniu środków na wypadek niemożliwości wykonania swoich zobowiązań. 3.Wymogi personalne: A) wymogi moralne:

Osoba taka nie może być karana za następujące przestępstwa: - przeciwko życiu - przeciwko zdrowiu - przeciwko wiarygodności dokumentów - przeciwko mieniu - przeciwko obrotowi gospodarczemu

B) wymogi co do wykształcenie i praktyki;

- 1 rok praktyki w obsłudze turystów i ukończone studia wyższe z zakresu turystyki i rekreacji, prawa, ekonomii, zarządzania, marketingu ( jedno z nich ). - 2 lata praktyki w obsłudze turystów i ukończona szkoła średnia z zakresu obsługi turystów lub dowolne studia wyższe. - 4 lata praktyki w obsłudze turystów lub i ukończona dowolna szkoła średnia. - 6 lat praktyki w obsłudze turystów. Za praktykę w obsłudze turystów uważa się: - samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej jako organizator turystyki lub pośrednik turystyczny. - kierowanie jednostkami organizującym imprezy turystyczne - praca na stanowisku związanym z przygotowaniem i zwieraniem umów o świadczeniu usług turystycznych. - samodzielne przygotowywanie programów imprez turystycznych - wykonywanie zadań przewodnika turystycznego - wykonywanie zadań pilota wycieczek. Potwierdzeniem praktyki jest zaświadczenie wydane przez jednostkę organizacyjna, którą powierzyła wykonywanie danych czynności. 4.Wymogi finansowe: Wymogi finansowe polegają na zabezpieczeniu odpowiedniej kwoty, która zostanie uruchomiona, jeżeli pośrednik nie będzie mógł w stanie spełnić swoich obowiązków;

- zapewnienie turystom powrotu do kraju - wykonanie zobowiązań umownych

( przed 1997 nie było żadnych wymogów) *Zabezpieczenie polega na tym, ze przedsiębiorca musi zawrzeć umowę gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej, albo też umowę ubezpieczenia na rzecz klientów. *Wysokość ubezpieczenia jest uzależniona od obszaru, na którym chce się prowadzić działalność, działalność tego punktu widzenia Świat został podzielony na 3 strefy: 1 STREFA- STREFA POLSKA ( obszar Polski) 2 STREFA- STREFA EUROPEJSKA ( do tej strefy należy cały obszar Rosji, Francja i Cypr). 3 STREFA- STREFA OGÓLNO ŚWIATOWA (pozostałe obszary) • Wysokość zabezpieczenia w przypadku organizatora turystyki:

- W STREFIE 1- 3000 € - W STREFIE 1 i 2- 5000 € - W STREFIE 1, 2 i 3 – 20 000 €

• Wysokość zabezpieczenia w przypadku pośredników turystycznych: - jeżeli pośrednik pośredniczy w zawieraniu umowy z podmiotem, który już

zabezpieczenie posiada, to 3000 €. - jeżeli pośrednik pośredniczy w zawieraniu umowy z podmiotem który zabezpieczenia

nie posiada to: - STREFA 1- 3000 € - STREFA 2- 5000 € - STREFA 3- 20 000 € Po roku prowadzonej działalności wysokość zabezpieczenia nie może być mniejsza niż 4% rocznych obrotów firmy. Przedsiębiorca może też skorzystać z umowy ubezpieczenia na rzecz klienta, w takim przypadku wysokość zabezpieczenia wynosi: - STREFA 1 - 20 € ( na jednego klienta) - STREFA 2 – 200 € ( na jednego klienta) - STREFA 3- 500 € ( na jednego klienta )

IMPREZA TURYSTYCZNA I.Pojęcie imprezy turystycznej:Imprez turystyczna – to, co najmniej usługi turystyczne, tworzące jednolity program i objęte wspólną ceną, jeżeli te obejmują nocleg, trwają ponad 24h, lub przewidują zmianę miejsca pobytu uczestników. 1. To, co najmniej 2 usługi turystyczne 9 np. transport + nocleg, usługi turystyczne +

wyżywienie. 2. Impreza musi tworzyć jednolity program- tzn. w ofercie muszą być określone usługi,

które będą turystom świadczone, powinna być podana kolejność świadczenia tych usług i muszą być one zsynchronizowane tak, aby turysta miał poczucie, że uczestniczy w jednej całości.

3. Wspólna cena - czyli turysta płacie za całość ( np. turysta idzie do muzeum, to on nie musi już za to płacić, zrobi to organizator, który dostał wcześniej pieniądze od turysty między innymi na wejście do muzeum).

4. Ustawa wymaga, by dodatkowo była spełniona jedna z powyższych cech: - był przewidziany nocleg - czas trwania przekraczał 24h - program obejmuje zmianę miejsca pobytu.

Istota imprezy turystycznej: Istotą imprezy turystycznej jest to, że jakkolwiek składa się ona z wielu składa się ona z wielu pojedynczych usług, to jednak łącznie tworzy pewną całość. W konsekwencji impreza turystyczna posiada pewne cechy, których nie posiadają poszczególne składające się na nią usługi; te cechy to: * program, * zapewnienie opieki

II. Odpowiedzialność organizatora za niewykonanie lub nienależyte wykonanie imprezy turystycznej. 1. Zasada odpowiedzialności: •Odpowiedzialność prawie zazwyczaj opiera się na zasadzie winy, oznacza to, że

odpowiedzialność ponosi ten, który zawinił.. Winę taką trzeba mu udowodnić, czyli jeżeli winy mu się nie udowodni to odpowiedzialności nie poniesie. •W przypadku odpowiedzialności gospodarczej bywa tak, że przedsiębiorca odpowiada na

innej zasadzie niż wina. Przyjmuje się, bowiem, że bierze on na siebie ryzyko wystąpienia nieprawidłowości będących konsekwencjami prowadzonej przez nie działalności- jest to odpowiedzialność na zasadzie ryzyka. •Przykłady takie działalności to organizowanie imprez turystycznych. Tak więc, jeżeli na

imprezie turystycznej wystąpią jakieś nieprawidłowości, to odpowiedzialność za to ponosi, bez względu na to czy zawinił ( nie trzeba mu udowadniać winy).

2.Wyjątki: okoliczności EGZONERACYJNE Istnieją pewne sytuacje, kiedy to podróży nie będzie ponosić odpowiedzialności za niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie imprezy turystycznej:

A) jeżeli szkoda nastąpiła na skutek działania lub zaniechania samego klienta. B) jeżeli szkoda wynikła na skutek działania lub zaniechania osób trzecich, nie

uczestniczących wykonywaniu usług przewidzianych w umowie uczestniczących umowie, jeżeli tych działań lub zaniechań nie można było przewidzieć, ani uniknąć.

C) jeżeli szkoda jest wynikiem działania siły wyższej.

VIS MAJOR- siła wyższa (słowo z łaciny) jest to zdarzenie zewnętrzne nadzwyczajne, którego skutków nie można przewidzieć ani im zapobiec. Wyróżniamy 3 postacie siły wyższej:

a) VIS NATURALIS (klęski żywiołowe)

b) VIS IMPERII (działanie władzy politycznej, – czyli wszystkie zakazy i nakazy wydawane prze organy państwowe i samorządowe).

c) VIS ARMATA ( zdarzenia wojenne) Wyłączenie odpowiedzialności organizatora od obowiązku od udzielenia turystom pomocy. 3.Odpowiedzialność organizatora turystyki za inne osoby: Z punktu widzenia odpowiedzialność organizatora turystyki wyróżnia się 3 typy osób: A) osoby zatrudnione przez organizatora B) podmioty, z których pomocą organizator zobowiązania wykonuje- chodzi o innych przedsiębiorców ( podwykonawców), którym organizator powierzył wykonanie pewnych usług. C) osoby trzecie, nieuczestniczące w wykonywaniu usług przewidzianych w umowie. • Organizator turystyki ponosi odpowiedzialność za działanie i zaniechanie pierwszych

dwóch (A i B) kategorii osób. Oznacza to, że jeżeli takie osoby wyrządzą szkodę np. uniemożliwiają prawidłowe wykonanie imprezy turystycznej, turysta może zażądać odszkodowania od organizatora. • W przypadku trzeciej kategorii osób (C) organizator nie ponosi odpowiedzialności, jeżeli

ich działań lub zaniechań nie dało się przewidzieć ani uniknąć. Powództwo regresowe: Jeżeli organizator zapłaci odszkodowanie turystom może wtedy wystąpić (organizator) z powództwem przeciwko faktycznemu sprawcy szkody o zwrot zapłaconych kwot. 4.Obowiązek powiadomienia o nieprawidłowościach: Na turyście spoczywa obowiązek niezwłocznego powiadomienia tak jak przedstawiciela organizatora jak i faktycznego wykonawcę o wszelkich nieprawidłowościach zakresie realizacji imprezy, jeżeli tego nie uczyni odszkodowanie nie będzie mu się należało. 5.Odwołanie imprezy turystycznej: Z punktu widzenia prawa jest to odstąpienie od umowy prze organizatora przed rozpoczęciem imprezy. W takim przypadku klient może skorzystać z jednego dwóch praw; A) może zażądać zwrotu wszystkich wniesionych kwot. B) może uczestniczyć w imprezie turystycznej, - jeżeli ceny imprezy zastępczej jest wyższa od odwołanej, to bez dopłat, - jeżeli cena imprezy zastępczej jest niższa od odwołanej to ze zwrotem różnicy. Dodatkowo klientowi przysługuje odszkodowanie: ODSZKODOWANIE- są to dodatkowe pieniądze, które klient otrzyma, jeżeli udowodni, że w związku z odwołaną imprezą poniósł jakieś koszty. Odszkodowanie nie należy się gdy: - odwołanie imprezy nastąpiło z powodu siły wyższej. - zbyt mała liczba chętnych w stosunku do określonej w umowie zgłosiła się na imprezie. 6. Rezygnacja z imprezy: • Z punktu widzenia prawa, jest to odstąpienie od umowy przez klienta jeszcze przed jej

rozpoczęciem (imprezy turystycznej) • Klient ma zawsze prawo zrezygnować z imprezy, biuro podróży ma natomiast prawo

zastosować tzw. KARĘ UMOWNĄ za odstąpienie, jest to odpowiedni procent ceny imprezy turystyczne, który nie zostanie zwrócony klientom w przypadku rezygnacji. • Kary umownej nie można jednak zastosować w przypadku tzw. zastępstwa. Z zastępstwem

mamy do czynienia, gdy zamiast klienta, który podpisał umowę i jego obowiązki przejmie inna osoba. • W przypadku zastępstwa można jedynie pobrać opłatę na pokrycie tzw. kosztów

operacyjnych ( wypisanie umowy, przesądnie dokumentów). Biuro podróży może w umowie określić termin, do którego zastępstwo jest możliwe.

7. Zmiana warunków umowy przed jej rozpoczęciem: Konsekwencje prawie zależą od wagi warunków, które będą zamienione: Wyróżnia się: - warunki istotne - warunki nieistotne WARUNKI ISTOTNE- są to elementy umowy, które obiektywnie lub subiektywnie mają duże znaczenie z punktu widzenia interesów klienta. OBIEKTYWNE- oznacza, że każdy uzna to za ważne. SUBIEKTYWNE- oznacza, że jest ważne dla konkretnej osoby. W przypadku zmiany warunków istotnych klient ma prawo: a) ma prawo przyjąć proponowane warunki. b) odstąpić od umowy- jeżeli odstąpi od umowy, to ma dwie możliwości: * może zażądać natychmiastowego zwrotu wszystkich wniesionych kwot, * może uczestniczyć w innej imprezie organizowanej przez tego samego organizatora. WARUNKI NIE ISTOTNE- zmiana tych warunków nie ma znaczenia z punktu widzenia prawa. 8. Zmiana programu w trakcie imprezy turystycznej: • Jeżeli realizacja jakiegokolwiek elementu umowy jest nie możliwa, należ przedstawić

klientom tzw. świadczenie zastępcze. • Jeżeli wartość świadczenia jest niższa od odwołanego, to bez dopłat, a jeżeli wyższ to klient

może domagać się obniżenia ceny imprezy. Jeżeli wykonanie świadczenia zastępczego jest nie możliwe, to: - organizator musi zapewnić klientom powrót do miejsca rozpoczęcia imprezy turystycznej lub innego określonego w umowie. Nie można za to pobrać dodatkowych opłat, w warunku powrotu nie mogą być gorsze niż określone w umowie. - należy zwrócić klientom zwrot wartości niewykorzystanych świadczeń. Ponadto klient może odmówić wyrażenia zgody na świadczenie zastępcze, może to uczynić jedynie z uzasadnionych powodów. • W takim przypadku, tej konkretnej osobie trzeba zapewnić powrót z imprezy oraz zwrot

kosztów niewykorzystanych świadczeń na zasadach określonych wyżej. • Klient może również domagać się odszkodowania. • Nie może się go domagać, jeżeli niewykonanie świadczenia zastępczego było skutkiem

działania lub zaniechania osób trzecich nieuczestniczących w wykonywaniu tego świadczenia, albo siły wyższej.

ZAWIERANIE UMOWY O ŚWIADCZENIE USŁUG TURYSTYCZNYCH I. Forma umowy o świadczenie usług turystycznych: *W przypadku imprezy turystycznej wymagana jest forma pisemna. Forma pisemna oznacza, iż umowa musi być własnoręcznie podpisana przez obydwie strony. *Za formę pisemna uważa się również umowę zawartą za pomocą środków elektronicznych, jeżeli jest ona opatrzona tzw. bezpiecznym podpisem elektronicznym. *Niedochowanie formy pisemnej (brak własnoręcznych podpisów) nie powoduje nieważności umowy. Umowa ta jest ważna i obydwie strony maja obowiązek ja zrealizować. SKUTKI NIE ZAWARCIA UMOWY NA PIŚMIE: Jedynym skutkiem nie dochowania formy pisemnej będzie trudność udowodnieniu, że została ona zawarta. Otóż organizator nie będzie mógł zażądać przed sądem przesłuchania, co do tego faktu stron i świadków. Wyjątki od zasady, że organizator nie może zażądać przesłuchania stron lub świadków: 1.Druga strona wyrazi na to zgodę. 2.Istnienie jakiegokolwiek poświadczenia na piśmie, że umowa jednak została zawarta.

IIObowiązek informacyjny przed zawarciem umowy, informacje co do których istnieje obowiązek ich przekazania możemy podzielić na 2 grupy: a) informacje o charakterze formalnym: - o obowiązujących przepisach paszportowych - paszportowych obowiązujących przepisach wizowych - o obowiązujących normach sanitarnych b) informacje dotyczące samej imprezy: - o wymaganiach zdrowotnych dotyczących udziału w imprezie - wymaganiach możliwości zawarcia umowy ubezpieczenia od kosztów rezygnacji - o szczególnych zagrożeniach życia i zdrowia na odwiedzonym obszarze oraz , o

możliwości ubezpieczenia w tym zakresie. Powyższe informacje powinny być przekazywane w formie pisemnej.

III. Obowiązek informacyjny po zawarciu umowy. Po zawarciu umowy, ale przed rozpoczęciem imprezy turystycznej organizator powinien podać informacje: - o danych lokalnego przedstawiciela organizatora turystyki lub innej instytucji, do której klient może zwracać się w razie trudności (min, adres + nr. tel) - o planowanym czasie przejazdu, miejscu i czasie trwania postojów, a także o połączeniach komunikacyjnych, oraz miejscu, jakie klient będzie zajmował w środku transportu. - jeżeli impreza jest przeznaczona dla dzieci, to dodatkowo informacyjne o możliwości bezpośredniego kontaktu z dzieckiem klub jego opiekunem, w miejscu pobytu dziecka.

Powyższe informacje powinny być dostarczone w formie pisemnej. IV. Konsekwencje nie podania powyższych informacji, dzielimy ja na 2 typy: a) KONSEKWENCJE ADMINISTRACYJNE- wojewoda może uznać nie dopełnienie

tych obowiązków za podstawę wykreślenia przedsiębiorcy z Rejestru Organizatorów Turystyki.

b) KONSEKWENCJE CYWILNO – PRAWNE- klient może zażądać od biura podróży odszkodowania. Stanie się tak jedynie wtedy jeżeli w związku z brakiem informacji poniósł szkodę.

V. Skutki posługiwania się przez przedstawiciela organizatora turystyki folderami, broszurami oraz innymi materiałami pisemnymi. Przedstawiciel ma obowiązek wskazania klientowi tych materiałach pewnych informacji: * ocenie imprezy, * o miejscu pobytu lub trasie imprezy, * rodzaju, klasie, kategorii środka transportu, * położeniu rodzaju i kategorii obiektu zakwaterowania, * ilości i rodzaju posiłków, * programie zwiedzania i atrakcjach turystycznych, * o zaliczce, (jakim jest”%” ceny), terminie zapłaty całości ceny, * dane o podstawach prawnych umowy i konsekwencjach umowy, * ogólne informacje o przepisach paszportowych, wizowych i sanitarnych oraz o wymaganiach zdrowotnych dotyczących imprezy. 1.Materiały takie muszą być sformułowane w sposób dokładny i zrozumiały, nie mogą

wprowadzać klienta w błąd. 2.Drugą konsekwencja posługiwania się materiałami pisemnymi przez organizatora turystyki

jest to, iż staną się częścią odmiennym postanowień. VI. Jakie postanowienia muszą być zawarte w umowie o świadczeniu usług turystycznych: a) informacje o stronach umowy:

- nazwa organizatora turystyki - jego numer w Rejestrze Organizatorów Turystyki - imię i nazwisko osoby, która w jego imieniu umowę podpisała.

b) informacje o imprezie turystycznej:

- o miejscu pobytu lub trasie wycieczki, - czasie trwania imprezy - programie imprezy - rodzaju, jakości i terminie oferowanych usług, - położeniu, kategorii i rodzaju obiektu hotelowego - ilości i rodzaju posiłków, - rodzaju, charakterze, kategorii środka transportu, - o dacie, godzinie, miejscu wyjazdu, - o planowanym powrocie. c) informacje o cenie imprezy: - należy wyszczególnić wszystkie należności zwłaszcza, jeżeli nie są wliczone w cenę, - należy określić sposób zapłaty, rodzaj i zakres ubezpieczenia turystów oraz informacji o

możliwości złożenia reklamacji. Osoba, która zawarła umowę z klientem jest zobowiązana niezwłocznie dostarczyć mu 1

egzemplarz umowy. VII. Jakie postanowienia z punktu widzenia organizatora turystyki wart umieścić w

umowie: 1.informacje o możliwości podniesienia ceny imprezy jeszcze przed jej rozpoczęciem. 2.informacje o terminie w jakim klient może dokonać zmiany (znaleźć sobie zastępcę) 3.informacje co do obowiązku, sposobu oraz terminie składania reklamacji w związku z

wadliwym wykonaniem usługi. 4.o możliwości ograniczenia odpowiedzialności za niewykonanie lub nienależyte wykonania

usługi do standardów obowiązujących w miejscu pobytu. VIII. O co klient powinien zadbać, by znalazło się w umowie: •Ustawa o usługach turystycznych tak jest skonstruowana by bronić interesów klienta. •Jeżeli postanowienia w umowie są mniej korzystne niż przepisy ustawy, stosuje się przepisy

ustawy, a nie umowy. •Klient powinien, więc zadbać jedynie o zamieszanie w umowie postanowień bardziej

korzystnych, niż daje mu ustawa, zwłaszcza chodzi o tzw. wymogi specjalne, czyli szczególne wymagania, których spełnienia domaga się klient. •Przedstawiciel organizatora nie ma prawa odmówić wpisania do umowy szczególnych

wymagań klienta, na których realizację się zgodził.

RODZAJE ŚWIADCZEŃ WYKONYWANYCH PRZEZ BIURO PODRÓŻY

Z punktu widzenia prawa świadczenie dowolnego usługodawcy możemy podzielić na 2 rodzaje: • ŚWIADCZENIA STARANNEO DZIAŁANIAŚWIADCZENIA REZULTATU 1. ŚWIADCZENIA STARANNEO DZIAŁANIA: a) Definicja: Świadczenia te polegają na tym, iż usługodawca zobowiązuje się zrobić wszystko co

w jego mocy aby usługi wykonać, nie odpowiada jednak rezultat działań. b) Przykład- działalność lekarza. c) Odpowiedzialność- usługodawca poniesie odpowiedzialność jeżeli nie zrobił

wszystkiego co mógł by rezultat osiągnąć. Sprawdza się więc stopień staranności jego działań.

d) Obowiązek udowodnienia, że usługodawca działał nie starannie, spoczywa na kliencie, Jeżeli tego nie zrobił, usługodawca nie poniesie odpowiedzialności.

2. ŚWIADCZENIA REZULTATU a) Definicja:

Usługodawca zobowiązuje się osiągnąć określony w umowie rezultat b) Przykład- przewóz c) Odpowiedzialność – usługodawca poniesie odpowiedzialność, jeżeli rezultat nie zostanie osiągnięty. d) Dowód: klient musi udowodnić, że rezultat nie został osiągnięty. Usługodawca, jeśli nie chce ponosić odpowiedzialności, musi wtedy przedstawić dowód, iż rezultatu nie można było osiągnąć z przyczyn od niego zależnych. Identycznie dzielimy usługi świadczone biura podróży: USŁUGA STARANNEGO DZIAŁANIA- to: - zapewnienie klientowi bezpieczeństwa, opieki - udzielenie klientowi informacji. - załatwienie klientowi pewnych usług świadczonych przez innych. ŚWIADCZENIA REZULTATU- to: *wykonaniu transportu , *zapewnienie miejsce zakwaterowania, * realizacja programu imprezy turystycznej.

POŚREDNICTWO TURYSTYCZNE I. Wprowadzenie: Działalność biura podróży może być- ukształtowana na 2 sposoby:

1. Może ono wykonywać bezpośrednio i samodzielnie pewną usługę dla klienta (zorganizować np. imprezę turystyczną).

2. Może jedynie pośredniczyć pomiędzy klientem, a tym podmiotem, który będzie dla niego faktycznie usługę wykonywał. Taką działalność nazywana jest POŚREDNICTWEM.

II. Rodzaje pośrednictwa: POŚREDNICTWO: * POŚREDNICTWO*PRZEDSTAWICIELSTWO: SENSU STRICTO -PEŁNOMOCNICTWO

- ZASTĘPSTWA POŚRENIE a) Pośrednik SENSU STRICTO, a PRZEDSTAWICELSTWO różnica tkwi w

charakterze działań pośrednika: • Pośrednik SENSU STRICTO- dokonuje jedynie pewnych czynności faktycznych, a nie

prawnych, oznacza to, że sam nie wywołuje skutków prawnych (nie zawiera umowy), a jedynie dąży do tego, aby klient samodzielnie takie skutki wywoływał (sam zawarł umowę).Np.

- skierowanie do innego biura podróży - udzielenie informacji o rozkładzie jazdy - załatwianie wizy - dokonanie rezerwacji.

PRZEDSTAWICIELSTWO- polega na tym, iż przedstawiciel dokonuje czynności prawnej w imieniu klienta.

Zazwyczaj polega to na zawarciu w imieniu klienta umowy z innym usługodawcą. b) PEŁNOMOCNICTWO z ZASTĘPSTWO POŚREDNIE.

Różnica polega na tym że: • PEŁNOMOCNIK- działa w imieniu klienta i na jego rachunek informuje kontrahenta, kto

jest faktyczną stroną umowy oraz przekazuje mu informacje o tym, jakie obowiązki klient zgodził się wykonać.

• ZASTĘPCA POŚREDNI- działa we własnym imieniu, ale na rachunek klienta, oznacza to, że nie informuje kontrahenta, kto jest drugą stroną umowy, zachowuje się tak, jak gdyba sam nią był.

III. Biuro podróży jako pośrednik SENSU STRCITO Sensu Stricto- znaczy „we właściwym tego słowa znaczeniu” • Jakkolwiek biuro podróży działając jako pośrednik SENSU STRICTO wykonuje dla klienta

jedynie pewne czynności faktyczne nie oznacza to, że z punktu widzenia prawa nie łączy obydwu stron jakaś umowa. Przyjmuje się, iż łączy ich umowa o świadczenie usług. • Kodeks cywilny nakazuje stosować dalej umowę, przepisy o zleceniu. Z punktu widzenia prawa należy zwrócić uwagę na następujące cechy tej umowy: a) umowa być zawarta ustnie, wystarczy, że pracownik biura podróży zgodzi się coś zrobić dla klienta, by z punktu widzenia prawa biuro podróży było zobowiązane do zrealizowania tego na co się zgodził. b) umowa ta może być nie odpłatna, np. fakt iż biuro podróży nie pobiera opłat za wykonanie usługi, nie zwalnia, za odpowiedzialność. c) cechy umowy- umowa o świadczenie usług turystycznych zobowiązuje biuro podróży do świadczenia starannego działania. d) stopień należytej staranności- biura podróży w zakresie usług turystycznych jest traktowane jako profesjonalista, wymaga się od niego najwyższego stopnia staranności – staranność znawcy. Powinno znać nie tylko przepisy prawa, ale też praktyki rynkowe oraz orientować się w poziomie świadczonych usług przez wskazanego usługodawcę. PEŁNOMOCNICTWO 1) Pojecie pełnomocnictwa DEFINICJA: PEŁNOMOCNICTWO - jest to upoważnienie wystawiane przez osobę zwaną MOCODAWCĄ dla osoby zwanej PEŁNOMOCNIKIEM do działania w jego imieniu – na jego rachunek. - istotą pełnomocnictwa jest to, że pełnomocnik jedynie pośredniczy w dokonywaniu czynności prawnych- czyli nie jest strona umową, której dokonuje - można być pełnomocnikiem tylko jednej strony czynności prawnej, oznacza to, iż albo:

b) biuro podróży działa jako pełnomocnik klienta i w jego imieniu zawiera umowę z wykonawcą usługi.

c) biuro podróży działa w imieniu wykonawcy usługi i jako jego pełnomocnik wykonuje pewne czynności dla klientów. - pełnomocnictwo nie zobowiązuje pełnomocnika do działania, daje mu do tego jedynie

uprawnienie. - aby przymusić pełnomocnika do działania, trzeba z nim zawrzeć odrębną umowę, zazwyczaj

będzie to umowa zlecenia, umowa agencyjna lub umowa o pracę. - wyróżnia się 3 rodzaje pełnomocnictwa:

a)SZCZEGÓLNE – jest to pełnomocnictwo do dokonania jednej, konkretnej czynności prawnej.

b)RODZAJOWE- jest to pełnomocnictwo do wielokrotnego wykonywania czynności tego samego rodzaju.

c)OGÓLNE- jest to pełnomocnictwo do dokonywania wszelkich czynności prawnych w ramach tzw. zwykłego zarządu (typowe czynności)

2) Działalność biura podróży jako pełnomocnika klienta: Biuro podróży będzie działać jako pełnomocnik klienta, jeżeli zobowiąże się zawrzeć w jego imieniu umowę z wykonawcą usługi. Zazwyczaj przypadku, gdy klient poprosi o wyszukanie najlepszej oferty. Umowa łącząca klienta z biurem podróży będzie w tym przypadku umowa zlecenie. Przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Cechy umowy zlecenia: - niesie ze sobą zobowiązanie starannego działania. - może być to umowa ustna - może być to umowa nieodpłatna - można odpowiadać za win w wyborze. • Biuro podróży działając jako pełnomocnik klienta będzie ponosił przed nim

odpowiedzialność, za staranność swojego działania. • W żadnym wypadku nie będzie ponosiło jednak odpowiedzialności za działalności klienta

w stosunku do wykonawcy usługi. 3). Biuro podróży jako pełnomocnik wykonawcy: Biuro podróży działające jako pełnomocnik wykonawcy może wykonywać umowę: a) Zlecenie. W tym przypadku biuro podróży będzie zazwyczaj podwykonawcą realizującym pewne usługi na rzecz klientów innego biura podróży. *Biuro podróży będące podwykonawcą odpowiada przed swoim mocodawcą. Jeżeli podwykonawca wyrządzi klientowi szkodę to nie będą musieli oni żądać zadośćuczynienia od podwykonawcy, mogę wystąpić o obniżenie ceny imprezy od wykonawcy. *Wykonawca po spełnieniu roszczeń klientów może zażądać pokrycia straty od podwykonawcy, który zawinił.

b) Agencji Prze umowę agencyjną przyjmujący zlecenia (agent) zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do stałego pośredniczenia za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zleczenie, albo do zawierania ich w jego imieniu. Cechy: - jest zawsze odpłatna

- niesie ze sobą zobowiązanie rezultatu, czyli agent wynagrodzenie dostanie, jedynie wówczas, gdy klient umowę zawrze.

- agentowi należy się wynagrodzenie nie tylko za zawarcie umowy z klientem, ale także za skierowanie go do biura podróży, w którym umowę zawrze. *Agent ponosi odpowiedzialność przed wykonawcą, z którym umowę zawarł. Zasadniczo nie ponosi natomiast odpowiedzialności przed klientem (zwłaszcza za sposób wykonania umowy przez wykonawcę) *Agent poniesie jednak odpowiedzialność przed klientem, w przypadku przekroczenia granic pełnomocnictwa, (jeżeli zaoferuje klientowi coś, do czego nie uprawnił o jego mocodawca). * W „3” przypadkach agent turystyczny może być potraktowany tak, jak gdyby był organizatorem imprezy:

a) gdy w umowach zawieranych z klientami nie wskaże jednoznacznie organizatora turystyki którego reprezentuje. b) gdy działa jako agent organizatora, który nie jest uprawniony do zawierania umów z klientami na terenie Polski. c) gdy agent działa bez ważnej umowy agencyjnej, lub przekroczy jej zakres. Zastępstwo Pośrednie: Zastępstwo pośrednie polega na tym, że biuro podróży działa na rachunek swojego mocodawcy, ale we własnym imieniu, oznacza to, że biuro podróży specjalne ukrywa przed klientem, kto będzie faktycznym wykonawcą usługi. W praktyce działają tak niektórzy agenci turystyczni, którzy zawarli umowy z niewielkimi przedsiębiorstwami świadczącymi usługi hotelarskie (zazwyczaj chodzi o pensjonaty, campingi, domki letniskowe, bungalowy). Dzięki ukryciu nazwy faktycznego wykonawcy, agent zabezpiecza się przed możliwością bezpośredniego kontaktu klienta i wykonawcy. Ponieważ biuro podróży działa we własnym imieniu i nie podaje nazwy faktycznego wykonawcy, bierze przed klientem odpowiedzialność za wszelkie szkody, które wyrządził wykonawca. OBIEKTY HOTELARSKIE 1. Pojęcie obiektu hotelarskiego: Obiekty hotelarskie są to obiekty, w których świadczone są tzw. usługi hotelarskie. Usługi hotelarskie- to krótkotrwałe, ogólnodostępne wynajmowanie domów, mieszkań, pokoi, miejsc noclegowych, a także miejsc na ustawienie namiotów lub przyczep samochodowych oraz świadczenie w obrębie obiektów usług z tym związanych. *Podmiot chcący świadczyć usługi hotelarskie musi wypełnić wymagania o charakterze budowlanym, sanitarnym i przeciw pożarowym uzyskując na taką działalność zgodę odpowiednich służb. Ponadto obiekt musi spełnić wymagana, co do wielkości, wyposażenia, kwalifikacji personelu oraz zakresu świadczonych usług określone w rozporządzeniu ministra gospodarki w sprawie obiektów hotelarskich innych obiektów, w których są świadczone usługi hotelarskie. *Oświadczeniem spełnienia przez obiekt powyższych wymagań jest zaszeregowanie go do odpowiedniego rodzaju i kategorii oraz wpis do odpowiedniej ewidencji. Ustawa o usługach turystycznych wyróżnia 8 rodzajów obiektów hotelarskich: 1.HOTELE- dzielą się na 5 kategorii oznaczonych gwiazdkami. 2. MOTELE- dzielą się na 5 kategorii oznaczonych gwiazdkami. 3. PENSJONATY- dzielą się na 5 kategorii oznaczonych gwiazdkami. 4. CAMPINGI- dzielą się na 4 kategorii oznaczonych gwiazdkami. 5. DOMY WYCIECZKOWE- dzielą się na 3 kategorie oznaczonych cyframi rzymskimi. 6. SCHRONISKA MŁODZIEŻOWE- dzielą się na 3 kategorie oznaczonych cyframi rzymskimi 7. SCHRONISKA- dzielą się na 3 kategorie. 8. POLA BIWAKOWE- nie mają ani gwiazdek ani liczb rzymskich. *W przypadkach obiektów z punktów od 1 do 7 ich ewidencję prowadzi, zaszeregowania dokonuje oraz nadaje kategorię właściwy wojewoda ze względu na miejsce położenia obiektu. *W przypadku punktu 8 i wszystkich innych obiektów hotelarskich niewymienionych wyżej, nie dokonuje się zaszeregowania i nie przyznaje się im kategorii. Wystarczy je zgłosić do ewidencji prowadzonej przez wójta, burmistrza bądź prezydenta miasta. 2. Gość hotelowy - jest to każdy człowiek, który zatrzymuje się w hotelu (przyjmuje się iż wystarczy by wniósł swe rzeczy do hotelu, co pozwala domniemywać, że zamierza zawrzeć umowę hotelową- nie ma znaczenia, czy taka umowa ostatecznie zostanie zawarta).

Gościem hotelowym będzie np.: - osoba w imieniu, której umowę hotelową zawarł ktoś inny, np.: biuro podróży - osoba nieposiadająca zdolności do czynności prawnych, - osoba zakwaterowana na podstawie obowiązku publicznego - osoba mająca miejsce zamieszkania w miejscowości, w której znajduje się hotel. Nie traktuje się jako gościa hotelowego: - osoba zatrudniona w hotelu (nawet, jeśli ma tam własny pokój), - tzw. prywatny gość hotelowy (osoba, która korzysta z usług bezpłatnie) - osoba, która korzysta z noclegu bez wiedzy i zgody hotelarza. - osoba, która nie korzysta z noclegu tylko z innych usług świadczonych przez hotelarza (np.: restauracji, basenu, itp.…). 3. Umowa hotelowa- jest to umowa zawierana pomiędzy usługodawcą świadczącym usługi hotelarskie (hotelarzem), a jego klientem (gościem hotelowym). Głównym obowiązkiem hotelarza jest zapewnienie gościowi zamieszkania (pokoju). *Głównym obowiązkiem gościa hotelowego jest zapłacenie ceny. Do zawarcia UMOWY HOTELOWEJ dochodzi, gdy strony porozumieją się, co do trzech kwestii: - po 1, co do terminu pobytu - po 2, co do ceny - po 3, co do rodzaju pokoju *Umowa hotelowa nie musi być zawarta na piśmie wystarczy, że strony dojdą do zgody co do 3 powyższych elementów. *UWAGA tzw. domniemanie hotelowe: Domniemanie polega na tym, że pewne kwestie uważa się za ustalone mimo, że strony wyraźnie się do nich nie odniosły. Wystarczy, że wyraźnie się im nie sprzeciwiają. Domniemanie 1. Jeżeli strony nie postanowią inaczej, przyjmuje się, że umowa została zawarta na jedną noc. Domniemanie 2. Jeżeli nie postanowiono inaczej przyjmuje się, że obowiązuje cena ogłoszona przez hotelarza (np. wywieszona przed recepcją, Internecie). Domniemanie 3. *Jeżeli klient wystąpi z ofertą zawarcia, umowy a hotelarz jej wyraźnie nie odrzuci, przyjmuje się, że ją zaakceptował. *Jeżeli strony nie umówiły się inaczej to hotelarz ma zażądać wynagrodzenia za pobyt po każdej zakończonej dobie hotelowej. 4. Odpowiedzialność prowadzącego hotel za rzeczy wniesione przez gościa: a) PODSTAWA ODPOWIEDZIALNOŚCI: W przypadku umów zazwyczaj podstawą odpowiedzialności jest umowa w zakresie odpowiedzialności hotelarza za rzecz wniesioną. Jest jednak inaczej, podstawą odpowiedzialności jest ustawa (Art. 849 kodeksu cywilnego, oznacza to, że hotelarz poniesie odpowiedzialność za rzeczy gości, nawet jeśli nie zawarł z nim umowy. Pyt.1) Podstawą odpowiedzialności hotelarza za rzecz wniesioną jest:

a) ustawa b) umowa

b) ZASADA ODPOWIEDZIALNOŚCI: Typową zasadą odpowiedzialności w prawie jest zasada winy (odpowiada ten, któremu

udowodniono, że zawinił), w przypadku odpowiedzialności hotelarza za rzecz wniesioną,

obowiązuje inna zasada- jest to ZASADA RYZYKA, oznacza ona, że hotelarz przyjmuje na siebie ryzyko utraty lub zniszczenia rzeczy. Będzie, więc odpowiadał za nią, nawet, jeżeli nie zawinił. Pyt. 2) Zasada odpowiedzialności hotelarza za rzecz wniesioną jest:

a) zasada ryzyka b) zasada winy

Pyt. 3) Zasada odpowiedzialności hotelarza za rzecz wniesioną jest: a) wina b) ryzyko c) ustawa

5. Wyłączenie odpowiedzialności hotelarza za rzecz wniesioną: Mimo odpowiedzialności na zasadzie RYZYKA, hotelarz nie będzie musiał płacić odszkodowania, za zniszczenie lub utratę rzeczy, jeżeli udowodni, że było to spowodowane jedną z poniższych przesłanek: a) szkoda wynikła z właściwości rzeczy wniesionej (np. szynka w lodówce) b) szkoda wynikła na skutek siły wyższej. c) Szkoda jest wyłącznie czynnikiem zawinienia jednego z następujących podmiotów: 1.SAMEGO GOŚCIA HOTELOWEGO 2.OSOBY, KTÓRA TOWARZYSZYŁA GOŚCIOWI HOTELOWEMU 3.OSOBA, KTÓRA ODIWIEDIZŁA GOŚCIA HOTELOWEGO 4.OSBY ZATRUDNIONEJ PRZEZ GOŚCIA HOTELOWEGO. • Hotelarz ponosi odpowiedzialność za wszystkich usługodawców świadczących usługi na

terenie hotelu, jeżeli godzi się na to aby wykonywali swe usługi w pokojach gości. • Hotelarz ponosi też odpowiedzialność za osoby podejrzane, konduity, działające na własny

rachunek, których obecność pomieszczeniach dla gości toleruje, mimo iż nie jest to zgodne z przepisami.

6.Zakres odpowiedzialności hotelarza za rzecz wniesioną: Odpowiedzialność hotelarza za rzecz wniesioną jest ograniczona kwotowo: MAX- odszkodowanie wyniesie 50 krotność wartości opłaty za dostarczone gościowi mieszkanie za jedna rzecz (bierzemy po uwagę koszt doby hotelowej) 100 x 50= 5000zł. Natomiast łączne odszkodowanie za wszystkie utracone lub zniszczone rzeczy nie może być wyższa niż 100 krotność powyższej sumy 100x 100= 10 000zł. Pyt. 4) Z pokoju hotelowego skradziono 3 rzeczy o wartości odpowiednio 6000zł, 2000zł i 500zł. Do jakiej wysokości będzie ograniczone MAX- odszkodowanie, przy założeniu, że doba hotelowa kosztuje 100zł. Przekracza 6000zł + 2000zł + 500zł 5000zł + 2000zł + 500zł= 7,5 tyś. Zł !!WYJĄTKI!! Odszkodowanie nie będzie ograniczone kwotowo (gość hotelowy dostanie pełną wartość szkody), gdy: a) szkoda wynikła w skutek winy umyślnej hotelarza, lub osoby u niego zatrudnionej WINA UMYŚLNA- jeżeli on sam ukradł, pomógł kradzieży lub biorąc pod uwagę że szkoda może nastąpić zgodził się na to. b) szkoda wynikła na skutek rażącego niedbalstwa hotelarza, lub osoby u niego zatrudnionej. RAŻĄCE NIEDBALSTWO- to naruszenie podstawowych reguł ostrożności, oczywistych danej sytuacji (np. recepcjonistka wydała klucz osobie, bez okazania dokumentów, a to był złodziej. c) rzecz została przyjęta przez hotelarza na przechowanie d) hotelarz odmówił przyjęcia rzeczy na przechowanie, mimo takiego obowiązku. Hotelarz ma obowiązek przyjąć na przechowanie:

- pieniądze - papiery wartościowe - inne cenne przedmioty w szczególności kosztowności oraz rzeczy mające wartość naukową lub artystyczną. !!WYJĄTEK!! Hotelarz może odmówić przyjęcia na przechowanie rzeczy, gdy: - zagrażają one bezpieczeństwu - zajmują zbyt dużo miejsca - gdy w stosunku do wielkości standardu hotelu rzecz ma zbyt dużą wartość. 7. Obowiązek gościa hotelowego w związku z odpowiedzialnością hotelarza za rzecz wniesioną : 1. Gość może umieścić rzecz wniesioną jedynie: a) w miejscu wskazanym prze hotelarza lub jego pracownika, b) w miejscu przeznaczonym do umieszczania rzeczy. 2. Gość hotelowy, który poniósł szkodę musi o tym zawiadomić hotelarza; a) poinformować należy właściciela, osobę z dyrekcji, lub inną osobę uprawnioną dp przyjmowania tego typu oświadczeń. b) informacja musi nastąpić niezwłocznie (to tak szybko, jak to możliwe w danych okolicznościach). Obowiązek zawiadomienia o szkodzie nie obowiązuje, gdy szkoda wynikła na skutek winy umyślnej, lub rażącego niedbalstwa hotelarza lub osoby u niego zatrudnionej. 8. Pojęcie rzeczy wniesionych: Za rzeczy wniesione uważa się tylko rzeczy, które znajdują się na terenie hotelu, ale także w krótkim, zwyczajowo przyjętym czasie przed i po przybyciu gościa do hotelu:

a) zostały powierzone pracownikowi hotelu, b) zostały umieszczone w miejscu przez nie wskazanym.

!!WYJĄTEK!! Nie są rzeczami wniesionymi: pojazdy mechaniczne, ani rzeczy i zwierzęta w nich i na nich. 9.Pojęcie hotelu i podobnego zakładu: Odpowiedzialność za rzecz wniesioną na podstawie ustawy i na zasadzie ryzyka ponosi jedynie prowadzący hotel lub podobny zakład. W przypadku innych obiektów hotelarskich odpowiedzialność kształtuje się na podstawie umowy i na zasadzie winy. W takim przypadku poszkodowany klient będzie musiał udowodnić prowadzącemu obiekt jakieś zaniedbanie, które ułatwiły dokonanie kradzieży. Za zakłady podobne do hotelu uważa się taki obiekt, który: - udostępnia indywidualne pokoje - posiada recepcję i gwarantuje ogólny nadzór nad budynkami - jest nastawiony na wizyty turystów Za zakłady podobne do obiektów hotelarskich uważa się - motele - pensjonaty - domy wczasowe - sanatoria.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome