Skrypt z wiedzy o mediach - Notatki - Polski System Medialny - Część 1, Notatki'z System medialny. University of Warsaw
Karolina_90
Karolina_901 March 2013

Skrypt z wiedzy o mediach - Notatki - Polski System Medialny - Część 1, Notatki'z System medialny. University of Warsaw

PDF (609.6 KB)
13 strona
19Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Podstawowe pojęcia wiedzy o mediach: prasa, system prasowy, rynek prasowy, komunikowanie itd.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 13
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

POLSKI SYSTEM MEDIALNY – ZAGADNIENIA

1. Podstawowe pojęcia wiedzy o mediach: prasa, system prasowy, rynek prasowy, komunikowanie itd.

PRASA

Pojęcie prasa ma różne definicje, w zależności od źródła, z którego będziemy korzystali.

I tak w potocznym rozumieniu tego pojęcia(encyklopedycznym), prasą nazywamy ogół

dzienników i czasopism, ukazujących się na terenie jakiegoś kraju; w takim przypadku

mówimy o prasie np. angielskiej, francuskiej, itd.

Naukowe znaczenie terminu prasa ma natomiast charakter normatywny. Jest ono określone

przepisami ustawy o prawie prasowym z 1984r. W znaczeniu prawnym pojęcie prasa obejmuje

nie tylko dzienniki i periodyki(czasopisma), czyli tzw. prasę drukowaną, ale także media

elektroniczne i szerzej- wszystkie instytucje tworzące system środków masowego przekazu.

PRASA- oznacza publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości,

ukazujące się nie rzadziej niż raz do roku, opatrzone stałym tytułem albo nazwą, numerem

bieżącym i datą, a w szczególności: dzienniki, czasopisma, serwisy agencyjne, stałe przekazy

teleksowe, biuletyny, programy radiowe i telewizyjne oraz kroniki filmowe; prasą są także

wszelkie istniejące lub powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego

przekazywania, w tym także rozgłośnie oraz tele- i radiowęzły zakładowe, upowszechniające

publikacje periodyczne za pomocą druku, wizji, fonii lub innej techniki rozpowszechniania;

prasa obejmuje również zespoły ludzi i poszczególne osoby zajmujące się działalnością

dziennikarską (DzU, 7.02.1984)

Definicja ta zbudowana jest wyłącznie na formalnych, zewnętrznych wyznacznikach, takich

jak częstotliwość ukazywania się, oznaczony numer bieżący, podana data ukazania się.

Powyższa definicja jest nieco nieaktualna w konfrontacji z teraźniejszością i rzeczywistością.

Przede wszystkim dlatego, że jest zbyt ogólna i przez to zbyt pojemna, ponieważ pozwala na

zakwalifikowanie do kategorii prasa także takich wytworów drukowych, które formalnie-

owszem spełniają wymogi definicji, ale nie pełnią społecznych funkcji prasie właściwych.

Wedle opinii prasoznawców definicja pojęcia prasa powinna zostać znowelizowana. Powinna

brać pod uwagę nie tylko zewnętrzne cechy wydawnictw drukowych, ale także uwzględniać

ich treść i funkcje. Proponuje się, by pojęciem prasa mogły być objęte tylko takie

wydawnictwa, które zachowują nie tylko wszelkie warunki formalne wskazane w obecnej

definicji normatywnej, ale także mają określoną zawartość i spełniają funkcje społeczne

tradycyjnie prasie przypisane.

Przyszła definicja powinna być bardziej konkretna i precyzyjniej określać zakres pojęcia,

biorąc pod uwagę aktualną sytuację na rynku mediów. Powinna uwzględniać treść wytworu

drukowanego. Jego znaczenie obecnie wydaje się oczywiste: im więcej treść danego wytworu

drukowego składa się z materiałów autorskich o charakterze dziennikarskim i im więcej

funkcji społecznych prasie przypisanych dane wydawnictwo spełnia, tym bardziej zasługuje na

miano prasy.

SYSTEM PRASOWY

zbiór(ogół) instytucji uczestniczących w procesie komunikowania masowego o charakterze

periodycznym. Na współczesny system prasowy w Polsce składają się w zasadzie dwa

rodzaje(typy) instytucji medialnych. Pierwszy z nich tworzą te, z rezultatami pracy, których do

czynienia mają czytelnicy- redakcje i wydawnictwa prasowe oraz nadawcy radiowi i

telewizyjni.

Drugi typ instytucji składowych to agencje informacyjne, kolportaż itp. System prasowy jest

wewnętrznie złożoną całością, której elementy składowe pozostają ze sobą ścisłych

związkach(zależnościach), a świadome lub przypadkowe(losowe) wyeliminowanie któregoś z

tych elementów powoduje albo jego niesprawność, lub może spowodować dysfunkcjonalność

systemu jako całości. Oczywiście te zależności nie są tak silne i bezpośrednie jak np. w

organizmie żywym.

System prasowy, będąc złożoną całością, stanowi jednocześnie element większej, bardziej

złożonej całości, jaką jest państwo. Na jego kształt, strukturę i sprawność zaspokajania potrzeb

docsity.com

odbiorców mają wpływ czynniki zewnętrzne: warunki społeczno-ekonomiczne, prawne,

ustrojowo-polityczne istniejące w danym państwie.

RYNEK PRASOWY

ogół stosunków wymiennych między kupującymi i sprzedającymi prasę oraz ogół stosunków

społecznych między odbiorcami i dysponentami prasy.

Z tej definicji wynika, że na kształt rynku prasowego mają wpływ (podobnie jak w innych

sektorach gospodarki) stosunki handlowo-ekonomiczne, obejmujące kupno i sprzedaż tego

specyficznego towaru jakim jest pismo, program radiowy lub telewizyjny. Ogromną rolę więc

odgrywają tu takie czynniki jak popyt i podaż. Największe znaczenie ma tutaj głębokość rynku

reklamowego, od tego zależy istnienie wydawcy w systemie prasowym. Obecnie o finansowej

kondycji pisma decydują również w dużej mierze czytelnicy kupujący stale lub rezygnujący z

czytelnictwa danego tytułu.

2. Aktualne problemy prasy codziennej.

 Podstawowe trzy czynniki warunkujące powstawanie dzienników: o jest to przedsięwzięcie bardzo kosztowne i jednocześnie ryzykowne:

 podobno na wprowadzenie na rynek nowego dziennika i zdobycie dla niego względnie dużego kręgu odbiorców potrzeba około 3 lat!

 po 1990- wielokrotne zapowiedzi utworzenia nowego tytułu i szybkie odchodzenie od nich- np. plany utworzenia ogólnopolskiego „Dziennika

Krajowego” czy dziennika „24 Godziny”

o dzienniki jako typ wydawnictw coraz bardziej tracą na popularności z roku na rok coraz więcej ludzi odchodzi od czytania prasy na rzecz mediów audiowizualnych, zwłaszcza

telewizji druga tendencja to świadome odchodzenie od czytania dzienników na rzecz

czasopism

o natura dziennika- każdy numer chociaż „żyje” zaledwie jeden dzień wymaga bardzo wielu skomplikowanych działań i zatrudniania większej ilości osób- słowem wysiłku - przy tym

nigdy nie wiadomo jak zachowa się czytelnik, czy w ogóle sięgnie po dany tytuł w danym

dniu nowi wydawcy wiedzą, że wprowadzając na rynek nowy tytuł i powiększając tym

samym ofertę tytułową mają mniejsze szanse na pozyskanie czytelnika niż w przypadku

wydawania nowego czasopisma - nowe dzienniki pojawiają się raczej rzadko

 Społeczna rola prasy codziennej. o Trzy tezy, mówiące o przyszłości dzienników w Polsce:

 Prasa – zwłaszcza dzienniki - nie ma przyszłości, ponieważ nie wytrzyma konkurencji z mediami audiowizualnymi

 W Polsce jest za dużo dzienników i z pewnością w przyszłości część z nich musi upaść - od 1990 r. sporo dzienników przestało istnieć: „Sztandar Młodych”,

„Nowy Świat”, „Tesa News” „Czas Krakowski”, „Dziennik Dolnośląski”,

„Depesza”, „Gazeta Gdańska”, „Glob 24” - upadły nawet takie tytuły, które

miały wieloletnią tradycję i wystarczające grono czytelników (łódzki „Głos

Robotniczy” czy krakowska popołudniówka „Echo Krakowa”)

 Dzienniki jako typ prasy z pewnością utrzymają się na rynku medialnym, ponieważ ich społeczna rola pozostanie zawsze ważna i aktualna - społeczna rola

dzienników polega na zaspokajaniu tzw. głodu informacyjnego osób, dla których

lektura prasy, a w szczególności dzienników jest tez obowiązkiem zawodowym

(notowania giełdowe, gospodarka, prawo, kultura, polityka, sport) lub tych,

którzy szukają w prasie głównie informacji użytkowych (repertuar kin, teatrów,

dyżury aptek itd.)

 Zasięg terytorialny prasy codziennej. Ze względu na kryterium zasięgu terytorialnego wyodrębnia się trzy kategorie:

o Pisma ogólnokrajowe  niektóre redakcje dzienników ogólnokrajowych wydają dodatki regionalne lub

tematyczne czy nawet okazjonalne chodzi o zwiększenie penetracji terenu,

zwłaszcza jeśli chodzi o zbieranie reklam i płatnych ogłoszeń oraz zwiększenie

kręgu odbiorców - najbardziej rozwojowa pod tym względem jest „Gazeta

Wyborcza”- 18 dodatków regionalnych - kilka mutacji regionalnych ma również

docsity.com

Super Express, chociaż nie mają osobnych tytułów - od 2003 r. również

„Rzeczpospolita” ma dodatek „Warszawa”. Dzienniki ogólnokrajowe aktywnie

uczestniczą w procesie demokratyzacji życia społecznego.

o Dostępne na terenie całego kraju pisma regionalne  dzienniki regionalne- ok. 60 % ogółu pism codziennych (dane z 1997 r) po roku

1989 upadło relatywnie mało dzienników regionalnych i lokalnych posiadały

odpowiednio duży krąg wiernych, przyzwyczajonych do danego tytułu

czytelników do najstarszych i najpopularniejszych dzienników regionalnych

należą obecnie: „Dziennik Bałtycki” (od1945), „Dziennik Łódzki”

(1945),olsztyński „Dziennik Pojezierza” (1983), kieleckie „Echo Dnia” (1971),

„Gazeta Krakowska” (1949), „Głos Wielkopolski” (1945) itd. Według pana

Sonczyka rola prasy regionalnej będzie się zwiększać w miarę zmniejszania się

popytu na dzienniki ogólnokrajowe. Tłumaczy to tym, że ludzie są zwykle

bardziej zainteresowani tym, co dzieje się w ich miejscu zamieszkania.

o Dostępne tylko na części terytorium całej Polski (jedno województwo lub więcej) pisma lokalne - zwane miejskimi

 Stanowią 15% ogółu prasy codziennej Za każdym razem było to przedsięwzięcie zbyt ryzykowne finansowo- nowy tytuł dziennika lokalnego musiałby

konkurować zarówno z tytułami prasy regionalnej jak i z terenowymi dodatkami

„Gazety Wyborczej” Rynek reklamowy- kolejna słabość prasy lokalnej to to, że

bogatsi reklamodawcy wolą ogłaszać się w mediach regionalnych lub

ogólnopolskich- są bardziej atrakcyjne i mają większy krąg odbiorców-natomiast

słabszych w ogóle nie stać na reklamowanie się. Bariera kadrowa- amatorzy,

społecznicy- grafomani Informacja użytkowa- mocna strona dzienników

lokalnych.

 Oblicze polityczne współczesnych dzienników o Po roku 1989 nie ma w Polsce typowego dziennika partyjnego. Wyjątek- „Trybuna”

(wych. Od 12. lutego 1990) - określająca się jako „gazeta socjaldemokratyczna” i „Głos”

(wych. Od sierpnia 1995) określający siebie jako „ dziennik prawicowy”. Pozostałe

dzienniki ogólnokrajowe, regionalne i lokalne chcą być postrzegane jako niezależne,

jednak sympatie polityczne ujawniają się szczególnie w okresie kampanii wyborczych.

 Specjalizacja prasy codziennej o Przed rokiem 1989 wszystkie dzienniki, oprócz trzech sportowych, były do siebie bardzo

podobne. Zachowywały ogólnoinformacyjny charakter - dla wszystkich i o wszystkim. Po

1989 roku następuje specjalizacja prasy codziennej („Prawo i Gospodarka”, „Gazeta

Rolnicza”, „Parkiet”, „Puls Biznesu”).

o Wydawcy zorientowali się, ze szansą na zdobycie odpowiednio licznego i wiernego kręgu odbiorców jest informacja fachowa, obejmująca określone dziedziny gospodarki

„Rzeczpospolita” - przykład skutecznego połączenia dawnej formuły ogólnoinformacyjnej

z tendencją do specjalizacji.

 Czytelnictwo dzienników. o W obecnej sytuacji dużej konkurencji na rynku dzienników (wejście „Faktu”, pojawienie

się prasy bezpłatnej „Metro”, „Metropol”, przywrócenie „Życia”) nakłady prasy

codziennej są coraz niższe a średnie zwroty wielokrotnie wyższe

 Komercjalizacja prasy codziennej o Obecnie znajdujemy się w stadium tabloidyzacji prasy codziennej o Obniżanie się poziomu merytorycznego o Pogoń za sensacją o Odchodzenie od twardego dziennikarstwa na rzecz miękkiego, bulwarowego o Granie na najniższych instynktach odbiorców o Formuła „mało tekstu, dużo zdjęć”- dla myślących obrazem o Proces tabloidyzacji mediów i społeczeństwa został przyśpieszony przez wejście na rynek

polskiej prasy dziennika „Fakt”.

 „Fakt” spowodował w ciągu ostatnich kilku miesięcy duże zamieszanie na rynku prasy, chociaż do tej pory wydawało się, ze sytuacja jest i klarowna, a rynek tak

docsity.com

nasycony, że żaden nowy dziennik nie utrzyma się na nim dłużej niż pół roku

tymczasem „Fakt” nie tylko utrzymał się, ale również zdobył pozycję lidera,

wykorzystując do tego m.in.:

 skuteczną promocję (cena, reklama, prowokacja, loteria Faktu)

 większość ludzi nie ma czasu na czytanie grubych dzienników; wolą szybką, krótką informację, którą są w stanie skonsumować w autobusie

w drodze do pracy

 Skutki wejścia „Faktu”

 Jeszcze przed pojawieniem się dziennika Agora postanowiła bronić się, powołując do życia bezpłatne „Metro”, które z czasem miało stać się

bezpłatnym tabloidem i tym samym uderzyć w „Fakt”. Okazało się

jednak, że „Fakt” nie stanowi konkurencji dla „GW”.

 czytelnicy „GW” raczej nie odeszli do „Faktu”; ewentualnie kupują go jako drugi dziennik

 „Fakt” uderzył natomiast w „SE”, odbierając mu garść złaknionych taniej sensacji czytelników

 Ostatnio przez stale utrzymującą się na poziomie 1 zł cenę „Faktu” (wyjątek to wydanie czwartkowe z programem TV, kiedy „F” kosztuje

1,5 zł) „Życie Warszawy” musiało obniżyć swoją cenę do 1,5 zł

 obniżający się poziom dziennikarstwa

 zmniejszenie popytu na tzw. rzetelną dziennikarską informację, analizę, głębszy reportaż, dziennikarstwo śledcze.

3. Prasa informacyjno-polityczna

4. Periodyzacja rynku prasowego w Polsce po roku 1989

5. Czynniki popularności wybranych gazet regionalnych

6. Perspektywy rozwoju rynku czasopism

7. Prasa bezpłatna

 Geneza prasy bezpłatnej w Europie i na świecie o Historia prasy bezpłatnej ma już ponad 100 lat. Pierwszy bezpłatny tytuł- „Le Soir”-

ukazał się w 1887 roku w Niemczech. Jednak po krótkim czasie jego właściciele zostali

sądownie zmuszeni do rozprowadzania go odpłatnie, ponieważ stanowił nieuczciwą

konkurencję dla innych tytułów.

W latach 70. w USA zawrotną karierę zrobiła bezpłatna gazeta „The New York Press”. W

1995 roku pomysł ten wykorzystał koncern Metro International powołując w Szwecji

bezpłatny dziennik „Metro”. Początkowo miał nakład 300 000 egzemplarzy, ale czytało go

ok. 500 000 osób. Stopniowo zwiększała się też liczba stron- z 24 do 34. W piątki numer

liczył 52 strony i wtedy pobierano za niego symboliczną opłatę. Dziennik adresowany był

do czytelników w przedziale wiekowym 25-35 lat. Stopniowo koncern Metro International

podjął wzmożoną ekspansję na rynki światowe i europejskie. Obecnie posiada 25 wydań

w 16 krajach, redagowanych w 14 językach. Jeden egzemplarz czytany jest średnio przez

3 osoby. Po ten tytuł codziennie sięga około 10 mln czytelników na całym świecie i około

21 tygodniowo. Szwedzkie „Metro” to najbardziej znany tytuł wśród prasy bezpłatnej. Pod

względem czytelnictwa plasuje się na V miejscu wśród gazet codziennych.

 Wejście Metro International na polski rynek – „Metropol” o Historia

 Wydawca TPP sp. z o.o.

 Redaktor naczelny Aleksander Korab

 Pierwszy numer polskiej edycji „Metra” ukazał się 6. listopada 2000 roku, ale pod innym tytułem, ponieważ wydawca największego dziennika w Polsce-

spółka Agora S.A., już w wrześniu 1998, wiedząc o planach wejścia Metro

docsity.com

International na rynek polski, zastrzegła sobie ten tytuł. Nowy, bezpłatny

dziennik ukazywał się pod tytułem „Metropol” i obejmował swoim zasięgiem

Warszawę i okolice. Pelle Tornberg, prezes Metro International, twierdzi, że

Warszawa pod względem poziomu czytelnictwa gazet wyprzedza wszystkie

stolice krajów Europy Środkowej.

o Nakład i czytelnictwo

 Pierwszy numer liczył 200 000 egzemplarzy. Jednak już po roku ukazywania się docierał do ponad 320 000 czytelników i zajął pozycję lidera wśród prasy

bezpłatnej. Obecnie stan ten utrzymuje się na podobnym poziomie.

 Pelle Tornberg twierdzi, że czytelnictwo w Warszawie wzrosło o 15 % odkąd wypuszczono na rynek „Metropol”. Oznacza to, że tytuł przyciągnął wielu

nowych czytelników, którzy do tej pory nie czytali regularnie żadnego tytułu.

 Obecnie nakład wynosi 150 000, a dociera do 320 000 osób. o Czytelnicy

 Dla „Metropolu” najbardziej atrakcyjną grupą docelową są młode, pracujące, aktywne osoby, zarabiające powyżej średniej, gdyż taka grupa demograficzna jest

tez najbardziej atrakcyjna dla reklamodawców.

 Jednak z danych SMG/KRC wynika, że 51% czytelników „Metropolu” jest w wieku 15-44 lata, a 75% ma wykształcenie wyższe i średnie.

o Częstotliwość ukazywania się

 „Metropol” od początku ukazuje się jako dziennik- 5 razy w tygodniu, od poniedziałku do piątku.

o Dystrybucja „Metropolu” od początku odbywa się w najbardziej ruchliwych miejscach Warszawy przez rozprowadzających je tzw. gazeciarzy. W styczniu 2001 roku dystrybutor

„Metropolu” podpisał z władzami miasta Warszawy umowę na wyłączność

rozprowadzania w środkach transportu publicznego - autobusach, tramwajach, metrze-

tego tytułu, co dawało dziennie ok. 800 000 pasażerów, będących potencjalnymi

czytelnikami gazety. Ponadto około 1000 egzemplarzy rozdaje się w samolotach Air

Polonia. Niedawno UOKiK uznał, że „metropol” nie ma prawa do monopolu na

dystrybucję w warszawskim metrze oraz na przystankach autobusowych i tramwajowych.

o Reklama

 „Metropol”, jak każdy tytuł bezpłatny, utrzymuje się głównie z reklam. Reklama stanowi w nim 45%- w tym teksty sponsorowane stanowią 1% a ogłoszenia

drobne 5,5 %. Pozostałe 55% to teksty redakcyjne. Cena całostronicowej reklamy

(kolorowej, z prawej strony) wynosi 18 750 zł netto. Cena modułu

ogłoszeniowego to 550 zł netto.

o Teksty redakcyjne

 „Metropol” korzysta z informacji PAP, ale ma również swoich reporterów. Łącznie w redakcjach „Metra” na całym świecie pracuje 800 dziennikarzy.

 Kolumny finansowe drukowane są na stronach w kolorze łososiowym. Ma to nawiązywać do trendów stosowanych w dziennikach ekonomicznych. We

wtorkowych wydaniach na stronach ekonomicznych od października 2003

pojawiły się materiały opracowane we współpracy z miesięcznikiem

„Businessman Magazine”.

 Kolumny czwartkowe poświęcone pracy tworzone są wraz z „Gazetą Prawną”.

 Inne stałe rubryki to: „Kraj”, „Świat”, „Sport”, felieton „Moim zdaniem”, „Raport”, „Kalejdoskop” - czyli bardzo krótkie, lekkie informacje, ciekawostki,

„Repertuary”- repertuar kin, teatrów, klubów warszawskich, „Ratusz”, „Dom i

Wnętrze”, listy czytelników, program TV, krzyżówka oraz komiksy.

 Ekspansja Agory-„Metro”o Historia

 Wydawca Agora S.A.

 Redaktor naczelny - Jerzy B. Wójcik

 Pierwszy numer ukazał się 15. października 2001 roku, nakładem 130 000 egzemplarzy.

o Nakład

docsity.com

 W poniedziałki wynosi on 150 000 egzemplarzy, od wtorku do czwartku utrzymuje się na poziomie 115 egz., w piątki jest to 200 000 egz., a w soboty 90

000 egz.

o Czytelnicy

 „Metro”, podobnie jak „Metropol”, adresowane jest do młodych, aktywnych mieszkańców dużych miast, z wykształceniem średnim lub wyższym, „chcący

wiedzieć szybko jak podejmować praktyczne decyzje” ( jak możemy przeczytać

na stronie www.metro.agora.pl).

o Częstotliwość ukazywania się

 Początkowo ukazywał się dwa razy w tygodniu - tzw. dwudnik - w poniedziałki w piątki. Jednak od momentu wejścia na polski rynek dziennika „Fakt”, tabloidu

wydawnictwa Axel Springer, „Metro” ukazuje się codziennie, od poniedziałku do

soboty. Od kwietnia 2002 „Metro” wychodzi również jako bezpłatny tygodnik w

Bielsku-Białej oraz w aglomeracji katowickiej.

o Dystrybucja

 „Metro” najczęściej można znaleźć tam, gdzie leży egzemplarz „Metropolu” lub ktoś obok rozdaje ten konkurencyjny dla Agory tytuł, czyli w środkach

komunikacji miejskiej, na przystankach itd.

o Reklama

 „Metro” sprzedaje około 43 % swojej powierzchni reklamodawcom. 13,8% stanowią ogłoszenia drobne. Cena całostronicowej reklamy (kolorowej, z prawej

strony) to 12,9 tys.- 15 tys. zł. Cena modułu ogłoszeniowego to 430- 650 zł.

o Teksty redakcyjne

 Przed pojawieniem się „Faktu” „Metro” korzystało ze wsparcie redakcji „Gazety Stołecznej”. Teraz dziennik przygotowuje odrębna redakcja, składająca się z

około 28 osób. Większość jednak nadal stanowią przedruki z prasy płatnej.

 Stałe rubryki to: „Wydarzenia”, „Ludzie i Obyczaje”, „Kultura”, „Sport”, „Praca/Nauka”, program TV, krzyżówka, horoskop, quiz.

o Strategia

 Przed ukazaniem się na rynku polskim dziennika „Fakt” w prasie zaczęły ukazywać się ogłoszenia informujące o formowaniu się redakcji nowego

dziennika i zaproszenia do współpracy. Autorem jednych był Axel Springer,

drugich Agora. Jednak już we wrześniu Agora zawiesiła prace nad nowym

dziennikiem i postanowiła wzmocnić redakcję „Metra”, które przed pojawieniem

się „Faktu” korzystało ze wsparcia redakcji „Gazety Stołecznej”. Teraz bezpłatny

dziennik przygotowuje odrębna redakcja, składająca się z około 28 osób. Jeżeli

sprzedaż „Faktu’ zagrozi sprzedaży „Gazety Wyborczej” w jakimś dużym

regionie, Agora wprowadzi tam w krótkim czasie bezpłatne „Metro”, które

właściwie już przekształciło się w bezpłatny tabloid. Były nawet takie plany-

włącznie ze zrobieniem z „Metra” dziennika ogólnoposkiego. Na dzień dzisiejszy

wydaje się jednak, że Agora zawiesiła plany rozszerzenia zasięgu „Metra”.

 Przyszłość prasy bezpłatnej o Właściwym spiritus movens pojawienia się dużej liczby tytułów bezpłatnych były cele

ekonomiczne. Wydawcy prasy bezpłatnej chcieli przejąć dochody z reklam, zmierzając do

stopniowej deregulacji rynku wydawniczego. W rezultacie rynek wydawniczy skurczył się

- młodzi czytelnicy prasy płatnej przeszli do prasy bezpłatnej. Jednak największym

problemem wydawców prasy płatnej jest przejmowanie reklam przez darmowe tytuły.

o Prasa bezpłatna jest bardzo atrakcyjnym polem działania dla reklamodawców. Główne jej zalety to:

 duży nakład,

 fakt, że trafia do wielu odbiorców

 niższa cena za reklamę niż w prasie płatnej. o Tytuły darmowe, mimo niższej ceny, są w stanie się utrzymać, gdyż redakcje są małe,

większość tekstów to przedruki lub informacje pochodzące z agencji prasowych.

Reklamodawców przyciąga natomiast duży procent czytelnictwa tytułu, więc głównym

zamiarem wydawców pism bezpłatnych jest zdobycie czytelnika. Pod tym względem byt

prasy bezpłatnej jest zapewniony, ponieważ jej czytelnicy to zwykle ludzie niezwiązani z

żadnym tytułem płatnym, najczęściej nie mający czasu na czytanie „grubych” dzienników.

Formuła dzienników „Metro”, „Metropol” odpowiada ich oczekiwaniom. Są to gazety

docsity.com

dające obiektywne, skondensowane informacje ze świata, kraju, regionu, wile przydatnych

wiadomości i wskazówek a poza tym mogą być łatwo przeczytane w 15-20 minut. Pod

tym względem byt prasy bezpłatnej jest pozytywny, gdyż dzięki niej wzrósł poziom

czytelnictwa, przynajmniej w stolicy, i z pewnością w najbliższym czasie nie spadnie. Na

pewno też obniży się procent wtórnych analfabetów.

o Prasa bezpłatna nie zniknie, gdyż współczesny styl życia wytwarza w ludziach potrzebę uzyskania szybkiej łatwej w zrozumieniu informacji. W wywiadzie dla „Press” (nr. 10,

2003) najlepszy na świecie projektant gazet Mario Garcia powiedział: „ Za 20 lat ludzie

nie będą czytać stustronicowych gazet. Wtedy wiele dzienników będzie bezpłatnych.

Grube, duże dzienniki wywołują u czytelnika poczucie winy: wieczorem idzie się spać,

nie zdążywszy przeczytać ulubionej gazety. Dzienniki powinny być mniejsze, chudsze i

bardziej skondensowane w treści.”

8. Współczesna prasa wyznaniowa.

9. Kościół a media  Za początek ery słowa drukowanego przyjmuje się w kulturze europejskiej wiek XV, kiedy to po

wynalazku Gutenberga pojawiają się pierwsze drukowane księgi. Sam wynalazek druku nie był

niebezpieczny dla kościoła, wręcz przeciwnie, stwarzał możliwość rozpowszechniania Biblii i dzieł

uczonych teologów dużo skuteczniej niż ręczne przepisywanie tekstów przez średniowiecznych

kopistów.

 Bardzo długo głównymi pozycjami wydawniczymi były dzieła średniowiecznych scholastyków, a więc te, które upowszechniały idee, myśli i kulturę stworzoną przez Kościół, ale docierały do

stosunkowo wąskiego kręgu odbiorców, również ze sfer kościelnych. Szybko okazało się, że druk

może być wykorzystany do rozpowszechniania treści dla władz kościelnych niewygodnych.

Reakcją na to było wydawanie dokumentów usiłujących przeciwdziałać tej sytuacji.

 W dwadzieścia lat po ukazaniu się pierwszej drukowanej książki, w 1479 roku, papież Sykstus IV nadał prawa cenzorskie Uniwersytetowi Kolońskiemu, a potem innym uczelniom niemieckim.

 W 1487 roku papież Innocenty VIII wydał Bullę Inter multiplices nostrae licitudinis curas, wprowadzającą cenzurę prewencyjną wszystkich druków, kontrola miała być sprawowana przez

biskupów.

 W wydanym w 1501 roku dekrecie papież Aleksander VI Borgia grozi ekskomuniką drukarzom wydającym książki bez zgody cenzury, później groźbę klątwy rozszerzono na tych, którzy czytają,

przechowują lub rozpowszechniają takie wydawnictwa. Ekskomunika groziła nawet biskupom i

kardynałom.

 Rok 1515 to wydanie przez Leona X polecenia palenia na stosie książek wydanych bez zgody władz kościelnych.

Wkrótce konieczne było sporządzenie listy ksiąg zakazanych, indeks ten, ukazał się w 1559 roku, a w 1566 roku Pius V powołuje Congregatio Indicis - specjalny urząd cenzorski

wyposażony w liczne uprawnienia.

 Koniec XVIII wieku przyniósł konsolidację prasy, gwałtownie wzrósł zasięg jej oddziaływania, tak, że stała się ona pierwszym masowym środkiem społecznej komunikacji. Ten dynamiczny

rozkwit wiązał się z wydarzeniami politycznymi: wojną o niepodległość w Stanach Zjednoczonych

i Wielką Rewolucją Francuską.

 W tym czasie zaczęło się w Kościele krystalizować stanowisko wobec prasy jako zjawiska. Papież Grzegorz XVI wydał dwa dokumenty:

o Encyklika z 1832 roku Mirari vos potępiająca prasę za powstanie doktryny liberalnej, podważającej autorytet Kościoła.

o Encyklika z 1840 roku Probe nostis, w niej papież oskarżał prasę o odciąganie niewykształconego ludu, a zwłaszcza młodzieży, od wiary katolickiej.

 Prawie cały wiek XIX cechował się podobnymi poglądami w stosunku do nowych zjawisk społecznych i politycznych. Wiązało się to ze zmianą statusu politycznego Kościoła, sprawujący do

tej pory niepodzielnie ,,rząd dusz”, zaczął być atakowany z różnych stron: przez doktryny liberalne,

socjalizm utopijny i marksizm otwarcie występujący przeciw religii, przez racjonalizm i

darwinizm. Nowe idee zaskoczyły i oburzyły Rzym. Zagrożenie, które upatrywał Kościół w

wolności słowa, spowodowało powstanie w Stolicy Apostolskiej idei przeciwstawienia ,,złej

prasie’’- ,,prasy dobrej’’, inspirowanej i wydawanej pod kontrolą hierarchii.

 W 1850 roku ukazał się pierwszy numer pisma „La Civilta Cattolica”, a w 1861 roku powstało „L’Osservatore Romano”, tytuł, który stał się oficjalnym pismem Watykanu.

docsity.com

 Dopiero papież Leon XIII starał się w czasie swojego pontyfikatu pogodzić kościół z nowym kapitalistycznym światem i zrozumieć zmiany jakie zaszły w Europie. Leon XIII nie odrzucał też

prasy jako źródła wszelkiego zła, ale starał się wypracować doktrynę, która byłaby wykładnią

stosunku kościoła wobec tego zjawiska. W Encyklice Etsi nobis z 1882 roku zasugerował zupełnie

nowatorski pogląd, że ukształtowany intelektualnie i religijnie człowiek może sam decydować o

wyborze lektury, nie trzeba mu tego narzucać w postaci dokładnych pouczeń co jest dobre, a co złe.

 Bardziej niechętny ton wobec prasy dominuje w dokumentach następnego papieża, Piusa X, bowiem jego pontyfikat zdominowała walka z modernizmem.

Nieskuteczna walka ze „złą prasą”, spowodowała zwrot w nastawieniu Kościoła. W 1917 roku Benedykt XV rozwiązuje Kongregację „Indeksu Książek Zakazanych”, powierzając cenzurę

książek i prasy Swiętemu Oficjum powołanemu dla obrony praw wiary i obyczajów, który od

1965 roku nosi nazwę Kongregacji Doktryny Wiary. W tym samym roku został wprowadzony

Kodeks Prawa Kanonicznego, obowiązujący do 1983 roku:

o Kanon 1384 potwierdza prawo Kościoła do cenzury prasy i książek. o Kanon 1397 zobowiązuje wszystkich wiernych, a zwłaszcza duchownych, do zgłaszania

miejscowym ordynariuszom tytułów, które uznają za szkodliwe.

o Kanon 1418 grozi ekskomuniką autorom i czytelnikom wydawnictw uważanych za zakazane przez władze kościelne.

Cały ten okres, obejmujący pojawienie się pierwszych środków społecznego przekazu- prasy oraz filmu, aż do lat dwudziestych XX wieku, Jan Chrapek nazywa okresem moralizatorsko-

obronnym. Okres ren charakteryzował się brakiem pogłębionej refleksji nad zjawiskiem i

powierzchownym, zewnętrznym traktowaniem mediów. Kościół widział w nich duże

zagrożenie zarówno dla samej religii, jak i swojego autorytetu. Za jedyną metodę walki

przyjęto system pouczeń, zakazów i gróźb. W praktyce metody te okazały się nieskuteczne, a

często przynosiły odwrotny skutek.

 Na przełomie XIX i XX wieku w całym katolickim świecie organizowany był ruch społeczny pod nazwą Akcja Katolicka. Przyczyną jej powstania był wzrost nastrojów antyklerykalnych i

liberalnych, a zwłaszcza wprowadzenie w życie zasady rozdziału Kościoła od państwa. Charakter

międzynarodowy posiadały nowo powstałe organizacje zrzeszające pracowników poszczególnych

mediów. Były to:

1928 - Katolickie Międzynarodowe Biuro Filmowe

1936 - Międzynarodowa Unia Prasy i inne

Prawdziwym przełomem stała się Encyklika Piusa XII z 1957 roku Miranda prorsus, pierwszy tej rangi dokument, w którym środki społecznego przekazu: film, radio i telewizja zostały

potraktowane łącznie, jako nowe, ważne zjawisko współczesnego świata. Encyklika ta

nazywana jest summą przedsoborowego nauczania papieskiego o mass mediach, gdyż

zawiera szczegółową i jednoznaczną wykładnię stanowiska Stolicy Apostolskiej w tej

dziedzinie. Encyklikę rozpoczyna stwierdzenie, że środki te, podobnie jak i inne wynalazki

techniczne, są przede wszystkim darem Boga. Papież podkreśla konieczność wychowania ludzi do

odbioru mediów, wyrobienia ich sumienia i umysłu, aby trzeźwo odbierali i oceniali otrzymane

treści, a nie poddawali się im biernie i bezwolnie.

 Pontyfikat kolejnego papieża Jana XXIII choć krótki przyniósł ważne wydarzenie w postaci Soboru Watykańskiego II. Drugim w kolejności uchwalonym dokumentem soborowym był dekret Inter

mirifica(1963r). Stwierdza się w nim, że środki przekazywania myśli są jednym z przejawów

geniuszu ludzkiego i odgrywają coraz bardziej znaczącą rolę w kształtowaniu umysłowości i

duchowości ludzi. Dokument zawiera wskazania duszpasterskie dla duchownych i wiernych

związanych z działalnością mass mediów oraz zachętę do stosowania tych środków w pracach

apostolskich. Dekret Inter mirifica zalecał Papieskiej komisji do spraw Środków Społecznego

Przekazu przygotowanie dokumentu, który byłby niejako instrukcją wykonawczą do dekretu i jego

uzupełnieniem. Instrukcja ta została ogłoszona w 1971 roku pod nazwą Communio et progressio

(Zjednoczenie i postęp). Kolejne punkty dokumentu poświęcone są: roli mass mediów we

współczesnym świecie, ocenie mass mediów- znalazło się tu stwierdzenie, że ich wartość i

znaczenie zależą od „sposobu użycia ich przez wolnego człowieka”. Kościół dzięki mediom może

w pełniejszy sposób prowadzić dialog ze światem i odczytywać „znaki czasu”, do czego

zobowiązał go Sobór. Stosowanie tych środków stanowi także wielkie ułatwienie w pracy

apostolskiej, wręcz staje się koniecznością, gdyż do współczesnego człowieka należy przemawiać

jego językiem oraz stosować formy, do których jest on przyzwyczajony.

 W 1970 roku powstała Kongregacja Wychowania Katolickiego. Opracowała ona dokument, na mocy którego tematyka społecznej komunikacji i środków społecznego przekazu weszła na stałe do

programów kształcenia placówek przygotowujących do kapłaństwa, tak aby adepci tych placówek

docsity.com

posiadali odpowiednią wiedzę teoretyczną i praktyczną, pozwalającą im świadomie odnaleźć się w

tym zagadnieniu, i w przyszłości pomagać swoim wiernym.

 Podsumowując można uznać, że Kościół przeszedł ewolucję od całkowitej negacji środków społecznego przekazu, aż do walki o te środki: wzrasta bowiem liczba wydawnictw katolickich,

Kościół chce być obecny w mediach elektronicznych (radiu i telewizji). Mass media stały się dla

Kościoła „nową amboną”, gdzie rozpowszechniane są ewangelickie nauki.

10. Rozwój mediów katolickich w Polsce

 Historia mediów katolickich w kraju o Historia katolickich mediów sięga pierwszej połowy XIX wieku, kiedy na ziemiach

polskich pojawiły się pierwsze pisma religijne, ukazały się pierwsze dokumenty Kościoła

dotyczące roli prasy w życiu katolików, a papież Grzegorz XVI dawał wyraz

zainteresowania tworzącą się prasą katolicką.

o Korzystne warunki rozwoju prasy katolickiej powstały dopiero w 1918 roku, po odzyskaniu niepodległości. W latach trzydziestych ukazywała się rekordowa liczba 200

czasopism katolickich o łącznym nakładzie 2,4 mln egzemplarzy.

o W 1927 r. rozpoczęła działalność Katolicka Agencja Prasowa o W 1938 z Niepokalanowa została nadana pierwsza katolicka audycja radiowa. o II wojna światowa i zmiany ustrojowe w Polsce po roku 44 zatrzymały aż do roku 1989

rozwój katolickich mediów elektronicznych.

o Władza ludowa walczyła z kościołem, tępiła media katolickie. J Cyrankiewicz zapowiedział karanie duchownych za nadużywanie wolności wyznania w celach wrogich

ustrojowi. Prasa katolicka była więc pod ścisłą kontrolą państwa, ale istniała, a niektóre jej

tytuły spełniały bardzo ważną funkcję w społeczeństwie. Tu warto wspomnieć o

Tygodniku Powszechnym, który krytykował system w sposób inteligentny, ezopowy. Pisali

tam m.in. A. Słonimski, T. Mazowiecki, S.Kisielewski i inni znani dziennikarze

opozycyjni.

o 17.05.1989 – ustawa o stosunku państwa do kościoła katolickiego  Państwo ustosunkowuje się do korzystania z mediów przez kościół  Kościelne osoby prawne mogą zakładać nowe tytuły prasowe, stacje radiowe i

telewizyjne, a także agencje informacyjne

 Prawo do organizowania własnego kolportażu  Prawo do emitowania w publicznych środkach przekazu mszy i audycji o

charakterze religijnym

 Prawo zakładania własnych kin, teatrów, wytwórni płytowych innych środków audiowizualnych

o 28.07.1993 – KonkordatArt.20 ust.1

 Prawo kościoła do swobodnego drukowania i rozpowszechniania wszelkich publikacji związanych z jego posłannictwem

Art.20 ust.2

Prawo kościoła do posiadania własnych środków społ. przekazu, a także możliwość emitowania programów w publicznej radiofonii i telewizji na

zasadach określonych w prawie polskim

o Po 50. latach przerwy – w roku 1989 – rozpoczęła się odbudowa katolickiej sieci środków społecznego przekazu w Polsce. Kościół znalazł się w zupełnie nowej sytuacji, z którą nie

do końca potrafił sobie poradzić. Szybko się okazało, że pismom katolickim trudno jest

konkurować na wolnym rynku. Mniej przyciągały wizualnie niż kolorowe tytuły, przez co

były nieatrakcyjne dla reklamodawców. Prasa katolicka nie zdołała w porę zapobiec

niekorzystnemu dla niej procesowi odchodzenia publicystów do prasy świeckiej.

Odchodzenie dziennikarzy z pism katolickich pociągnęło za sobą odchodzenie

czytelników tej prasy, która na początku lat 90. przeżywa stagnację i spadek nakładów.

o Mimo początkowych problemów prasa kat. odnajduje swoje miejsce na rynku. Na przełomie roku 1993/1994 istnieje już 568 tytułów. Najwyższy nakład wśród pism osiąga

Rycerz Niepokalanej. Wśród tygodników dominuje Gość Niedzielny i Niedziela.

o Ciekawym zjawiskiem jest ożywienie na najniższym szczeblu komunikowania kościelnego – w parafiach.

o W Polsce wychodzi obecnie ok.1000 tytułów prasy parafialnej.

docsity.com

Katolicka Agencja Informacyjna (KAI) o Uroczyste otwarcie w 1993 – była wtedy pierwszą tego typu agencją w Europie

Środkowej i Wschodniej, powstałą dzięki dotacji episkopatu amerykańskiego

o Przygotowuje informacje o życiu kościoła o Jest instytucją niezależną od hierarchii kościelnej

Radio o Po 89 roku zapewniono Kościołowi katolickiemu dostęp do państwowego radia i TV oraz

przyznano mu prawo do samodzielnej działalności radiowo-telewizyjnej.

o Na początku lat 90. Przystąpiono do zakładania samodzielnych katolickich rozgłośni radiowych. Jako pierwsze koncesję na nadawanie programu o zasięgu ogólnopolskim

otrzymało Radio Maryja (XII 1993)

Telewizja o Od 1991 roku religia jest obecna w sieci TV publicznej (RAI, Ziarno, Słowo na niedzielę,

Credo). Problemy z przebiciem się mają programy stricte katolickie.

o Pierwszą, która spróbowała, była TV Niepokalanów – należała do księży Franciszkanów, oglądalność tragiczna.

o W 2001 po dofinansowaniu utworzono TV PULS, w której dominują programy prorodzinne i oczywiście katolickie.

o Telewizja TRWAM nie okazała się takim sukcesem na jaki liczył ojciec dyrektor. Przy tak śmiesznym budżecie uruchomienie telewizji jest nadzwyczaj ryzykowne. Podobnie jak w

przypadku radia Maryja istnieje grupa stałych odbiorców, którzy o ile próbują wspomagać

finansowo stację, o tyle nie utrzymają jej sami...

Podsumowanie o Po początkowym kryzysie prasy katolickiej, sytuacja ustabilizowała się, a niektóre tytuły

nawet się umocniły, jednak nie pojawiło się wielonakładowe pismo katolickie, które

mogłoby skutecznie konkurować z prasą świecką.

o Dynamiczny rozwój nastąpił w obrębie radiofonii katolickiej. W niektórych regionach kraju programy rozgłośni katolickich wypierają programy radia publicznego i prywatnego.

11. Założenia terminologiczne i typologiczne dotyczące mediów regionalnych.

12. Reformy administracyjne a kształtowanie się regionów medialnych w Polsce.  W latach 1950 – 1975 administracja terenowa działała w układzie trójstopniowego podziału

terytorialnego.

o Funkcjonowało:  17 województw  5 miast wyłączonych  ponad 300 powiatów  do 1954 roku około 300 gmin, zastąpionych w 1954 roku gromadami.

 Zasadnicze zmiany nastąpiły w 1975 roku. Zniesiono powiaty, przekazując zadania i kompetencje organów powiatowych gminom i województwom. Dwustopniowy podział administracyjny

oznaczał zerwanie z tradycją podziału trójszczeblowego, z powiatem jako jednostką pośrednią

pomiędzy gminą a województwem.

 Przed 1975 rokiem było 17 regionów medialnych. Reforma tego nie zmieniła. Przyzwyczajenia czytelników nie uległy zmianie.

o Jak pisze Ryszard Filas:  „Przed reformą 1975 utrzymywało się przekonanie, że mutacje „powiatowe” są

mocnym instrumentem pozyskiwania czytelnika, ale jeszcze na kilka lat przed

1975r. wiele z nich upadło lub wegetowało (bez uszczerbku dla podstawowego

wydania gazety), a po reorganizacji systemu prasy gazety już w tym momencie

regionalne, mimo oddalenia nie utraciły czytelników”

o Wpływ na brak zmian po reformie z 1975 roku miały:  Tradycje czytelnicze  Sytuacje ekonomiczna ludności  Potencjał intelektualny społeczeństw  Poziom wykształcenia  Zwyczaj korzystania z mediów lokalnych i regionalnych.

docsity.com

 Po 1989 roku gdy uległ likwidacji centralny polityczny dysponent. Rejony informacyjno- propagandowe* zostały zmienione na regiony mass – medialne. Uległy upodmiotowieniu (nadawca

- odbiorca). Prasa stała się pluralistyczna. Społeczności regionalne mogły teraz powoływać

instytucje medialne i stowarzyszenia prasoznawcze. * Rejonizacja informacyjno-propagandowa to planowy podział i rozmieszczenie

różnych instytucji medialnych i ich zadań na rejony zgodnie z interesami

ideowymi i politycznymi oraz celami władzy partyjnej i państwowej z

zachowaniem charakterystycznego podporządkowania.

 Od 01.1999r. funkcję prasy powiatowej (sublokalnej) spełniają: o Dodatki powiatowe dzienników lokalnych i regionalnych o Powiatowe wydania mutacyjne dawnych tygodników wojewódzkich o wcześniej istniejące czasopisma sublokalne kolortowane na obszarze przewidywanego

powiatu

o nowe, specjalnie powołane „do obsługi powiatu” pisma wolnorynkowe

 Praktycznie nie było żadnych problemów z przystosowaniem istniejącej już prasy regionalnej, lokalnej i sublokalnej do nowych warunków. Tam, gdzie nie było gazet powiatowych, pojawiały

się nowe. Wykorzystywały sytuację istniejące od wielu lat dzienniki regionalne i lokalne,

zwłaszcza te będące własnością niemieckiego koncernu Polskapresse i norweskiego Orkla Media.

Natychmiast powołały one nowe dodatki tygodniowe.

 Obecnie mamy ponownie 16 ośrodków (odpowiadających województwom):

 Białostocki  Olsztyński

 Gdański  Opolski

 Katowicki  Poznański

 Kielecki  Rzeszowski

 Koszaliński  Szczeciński

 Krakowski  Warszawski

 Lubelski  Wrocławski

 Łódzki Zielonogórski

 Bydgoszcz (dodatkowo)

 Media lokalne i regionalne stały się symbolem demokracji. Zaobserwować jednak można proces pauperyzacji społeczeństwa regionalnego i zamykanie się na inicjatywy władzy. Unifikacja pod

względem własnościowym stanowić zaczyna zagrożenie i powrót do sytuacji sprzed 1989r.

Pieniądze „na prasę” mają tylko samorządy co rodzi prawdopodobieństwo manipulacji.

 Celem regionu medialnego jest zaspokajanie potrzeb informacyjnych danej społeczności.

13. Charakterystyka wybranego regionów (Ze względu na objętość zawarto w oddzielnych dokumentach)

14. Funkcje i zadania mediów regionalnych.  Wymienia się 11 podstawowych funkcji i zadań mediów lokalnych:

o wszechstronna, bieżąca informacja lokalna o kontrola władz lokalnych o promowanie inicjatyw lokalnych o pełnienie roli” trybuny społeczności lokalnej” o integracja środowiska lokalnego o kształtowanie lokalnej opinii społecznej o wspieranie lokalnej kultury o integracja społeczności o promocja” małej ojczyzny” o funkcja reklamowo- ogłoszeniowa o funkcja rozrywkowa

 Przez analizę funkcji prasy lokalnej możemy również odkryć jej rzeczywiste znaczenie w miejscowych systemach: społeczno-politycznym, ekonomicznym, kulturowym. Do

najważniejszych funkcji lokalnych tytułów prasowych zaliczamy m.in.:

o Informacyjna  Informowanie czytelników o ważnych wydarzeniach w życiu miejscowej

społeczności

 Informacje z różnych dziedzin życia - społecznego, politycznego, gospodarczego, kulturowego, obyczajowego.

docsity.com

 Źródło wiadomości handlowych  Informowanie o działalności władz lokalnych, funkcjonowaniu jej organów i

instytucji, a także prawie miejscowym.

 Prasa relacjonuje wydarzenia o charakterze obyczajowym, religijnym, kulturowym, rozrywkowym, sportowym, kryminalnym.

 Dostarcza informacji o najważniejszych zjawiskach i wydarzeniach zachodzących w poszczególnych społecznościach

 Nadzór nad różnymi przejawami życia społecznego  Lokalne wydawnictwa prasowe to ośrodek wielu nowych inicjatyw. Organizują

życie społeczne, kulturalne i polityczne. Sprzyjają przemianom w sferze

świadomości społecznej.

 Rejestruje przemiany zachodzące w środowisku. Analizuje systemy wartości i norm ważnych w życiu wspólnotowym. Opisuje i charakteryzuje określone

tradycje oraz odpowiadające im zwyczaje i obyczaje.

 Odzwierciedla i jednocześnie kształtuje życie społeczności oraz przedstawia je osądowi publicznemu

 Ważne forum wymiany i kształtowania poglądów i opinii

 Pisma lokalne zaliczane są do wiarygodnych źródeł informacji bo nieprawdziwe informacje zamieszczane w nich wywołują natychmiastową reakcję i dezaprobatę

czytelników.

 Prasa lokalna spełnia istotne funkcje informacyjne w okresie różnych kampanii społecznych, wyborów parlamentarnych, prezydenckich a w szczególności

samorządowych. W okresie wyborów redakcje mogą tworzyć listę rekomendacji,

na której znajdą się kandydaci do rady gminy i powiatu oraz na urząd wójta,

burmistrza, prezydenta miasta.

o Mobilizacyjno-motywacyjna  Aktywnie działa na opinie, postawy, zachowania odbiorców  Mobilizuje do działania choćby o charakterze werbalnym  Relacje prasowe zachęcają czytelnika do zainteresowania się nie tylko własnym

otoczeniem, lecz także szerszym środowiskiem

 Przekonują ludzi do określonych postaw, wartości, wzorów. W takim zachowaniu ujawnia się rola perswazyjna

 Mobilizuje ludzi do działania w różnych sytuacjach i warunkach o Socjalizacyjno-wychowawczą

 Socjalizacja

 Pierwotna o Przystosowanie się do życia w społeczeństwie

 Wtórna o Ciągła adaptacja człowieka do zmieniających się warunków

życia i pełnionych w nim ról społecznych

 Czynniki socjalizujące to m.in. rodzina , szkoła, media  Poprzez relacje w mediach sprawy publiczne stają się częścią życia prywatnego,

ale też występuje silna penetracja przez dziennikarzy życia prywatnego osób

publicznych a także zwykłych ludzi.

 Podejmowanie kampanii na rzecz środowiska np. Akcje edukacji ekologicznej, promocji zdrowia, samopomoc obywatelska itp. Zachęca w ten sposób do

aktywności, rozpowszechnia określone poglądy, wartości, normy, zachowania i

idee.

 Przedstawia wzory osobowe godne naśladowania. Promuje postawy zaangażowanego obywatelstwa

 Informuje i prawach, wolnościach i obowiązkach. Określa zakres sprawowanej kontroli społecznej i obowiązujące normy

 Źródło wiadomości niezbędnych w procesie świadomej i aktywnej partycypacji obywateli we władzy. Prasa jest istotnym elementem kontroli działalności

różnych instytucji publicznych.

 Ważny element struktury kulturotwórczej - Wyrażają wartości, normy i wzory kulturowe akceptowane w społeczeństwie ale i dokonują ich twórczej

weryfikacji, modelowania i wpływają na skalę zmian społecznych

 Może zbliżać do siebie ludzi lub ich kłócić ze sobą o Kontrolną

docsity.com

 Dziennikarze działają na rzecz i w imieniu społeczności lokalnej. Czytelnicy oczekują od nich wiarygodnych informacji o podstawach działania władzy

publicznej, aktualnych przepisach prawa, gospodarce, finansach, inwestycjach

komunalnych i zasadach obsługi obywateli.

 Prasa wpływa na sposób sprawowania władzy na poziomie lokalnym między innymi poprzez jej kontrolę i wynikającej z niej krytykę.

o Integracyjną Buduje więzi wśród odbiorców Warunkiem integracji normatywnej (stopień podporządkowania zachowań

członków grupy standardom kulturowym) jest oczywiście rozpowszechnianie i

upowszechnianie, zwłaszcza przez środki komunikowania społecznego,

obowiązującego systemu norm i wzorów zachowania. Wraz z nim powinien

występować proces informowania o sankcjach związanych z nieprzestrzeganiem

określonych zasad postępowania i zachowania oraz nagrodach za

podporządkowania się im, co jest istotnym wyrazem kontroli społecznej.

 Sprzyjają integracji grup i społeczności lokalnych oraz kształtują i umacniają ją głównie takie materiały prasowe, które prezentują pozytywne wartości, zjawiska,

procesy, wydarzenia, zachodzące w środowisku. Dzięki tym wiadomościom

buduje się również pozytywną świadomość społeczną, tożsamość i poczucie

dumy z powodu zamieszkiwania w danym mieście, gminie itd. W ten sposób

formują się określone więzi społeczne.

 Poprzez treść i formę możliwa jest integracja ale i dezintegracja Buduje zgodę społeczną Integracja społeczna związana jest z rozpowszechnianiem wśród jej członków

obowiązujących norm i zasad współżycia społecznego czego wyrazem jest

kształtowanie opinii społecznej w duchu tych wartości

 Działalność prasy lokalnej jest z jest z jednej strony formą i próbą odzwierciedlenia indywidualnej i zbiorowej świadomości społecznej . Z drugiej

strony zaś kształtuje wśród jej odbiorców określają tożsamość, czyli poczucie

zakorzenienia społeczeństwa i jednostki w konkretnym środowisku. Wyraża tym

samym poczucie wspólnoty oraz manifestuje uznanie typowych dla niej

hierarchii wartości, obyczajów , norm i wzorów zachowań. Podkreślając

jednocześnie odrębność wobec innych zbiorowości terytorialnych

o Emotywną  Prasa sama w sobie jest elementem wywołującym w odbiorcach silne przeżycia i

doznania uczuciowe, zarówno pozytywne i negatywne.

 Funkcja emotywna polega na zaspokajaniu ważnych potrzeb psychospołecznych jednostek, grup i zbiorowości.

 Informacje ukazujące krzywdę, zawierające negatywne lub pozytywne odczucia umożliwia kształtowanie sumienia czytelników. Często tak ukształtowane

wiadomości wyzwalają w śród odbiorców współczucie i mobilizację do

nieskrępowanego wyrażania opinii w ważnych sprawach publicznych.

o Rozrywkową  Dostarczanie odbiorcom określonej rozrywki - najczęściej w formie krzyżówki,

rebusu, horoskopu czy dowcipu.

o Reklamowo-ogłoszeniową  Lokalne media drukowane zamieszczają reklamy i ogłoszenia. Umożliwiają

odbiorcom lepsza orientację w sferze usług rynkowych, cen towarów i

możliwości oraz warunków ich zakupu.

 Dla reklamodawców prasa staje się ważnym i skutecznym środkiem promocji i oddziaływania marketingowego na klientów dlatego, że umożliwia dotarcie do

właściwego segmentu odbiorców.

 Dostarczanie czytelnikom niezbędnych informacji o rynku produktów i usług to jedna z istotnych form edukacji konsumentów i zapewnienia im ochrony przed

nadużyciami, jakich mogą się dopuścić instytucje handlowo-usługowe. Dzięki

odpowiedniej, szerokiej i systematycznej reklamie producenci towarów i

usługodawcy uzyskują możliwość kontroli lokalnego rynku.

 Umożliwiając zamieszczanie płatnych i bezpłatnych ogłoszeń, miejscowe gazety zapewniają sobie nie tylko mniejsze lub większe wpływy finansowe, ale w ten

sposób również stymulują i rozszerzają swoje kontakty z odbiorcami

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.