Zasady tworzenia banków - Notatki - Finanse i bankowość - Część 2, Notatki'z Bankowość i finanse. University of Silesia in Katowice
lilly_of_the_valley
lilly_of_the_valley19 March 2013

Zasady tworzenia banków - Notatki - Finanse i bankowość - Część 2, Notatki'z Bankowość i finanse. University of Silesia in Katowice

PDF (363.2 KB)
11 strona
550Liczba odwiedzin
Opis
Notatki przedstawiające zagadnienia z zakresu finansów i bankowości: zasady tworzenia banków. Część 2.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 11
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

wypełnić swoją funkcję. Niezależność banku centralnego nie jest jednak celem samym w sobie. Stabilność cen jest zaś podstawowym warunkiem pomyślności gospodarczej. Nie istnieją bowiem żadne dowody potwierdzające tezę, iż wzrostowi gospodarki musi towarzyszyć wyższa inflacja. Celem Europejskiej Unii Monetarnej jest zapewnienie trwałego wzrostu bezinflacyjnego. Dlatego jednym z jej podstawowych założeń jest niezależność banków centralnych. Niezależność ta ma kilka wymiarów. 1. Banki centralne nie podlegają politycznemu zwierzchnictwu i nie otrzymują od innych władz żadnych instrukcji, co oznacza niezależność instytucjonalną. 2. Instytucje polityczne nie mogą zabiegać o uzyskanie wpływu na decyzje banków centralnych 3. Osobista niezależność - prezes i członkowie zarządu banku centralnego wybierani są na kilka lat. Ich kadencja powinna być dłuższa niż organów, które uprawnione są do ich nominowania. W ten sposób osłabiony jest wpływ zmian na arenie politycznej na władze banku centralnego. 4. Niezależność finansowa banku centralnego. Bank nie może być uzależniony od finansowania z zewnątrz, na przykład z budżetu rządowego; musi swobodnie dysponować własnymi środkami, aby móc wykonać swoje podstawowe zadanie: dbanie o stabilność cen, bez konieczności zwracania się o zgodę do innych organów. Niezależność banku centralnego nie tylko ułatwia prowadzenie długofalowej polityki, której celem jest stabilizacja cen, ale równocześnie zwiększa wiarygodność banku. Powszechne przekonanie, iż organ odpowiedzialny za politykę monetarną będzie dążył do utrzymania niskiej inflacji obniża oczekiwania inflacyjne, co dodatkowo pomaga w utrzymaniu stabilnych cen. Przy braku tego przekonania rządy pożyczając pieniądze na rynku muszą płacić dodatkową premię za ryzyko wyższej inflacji. Jeśli niezależny bank centralny cieszy się powszechnym zaufaniem, wtedy premia ta jest niższa i tańsza obsługa zadłużenia państwa. Wiarygodność banku centralnego leży zatem w interesie wszystkich.

RÓŻNICE MIĘDZY KREDYTEM A POŻYCZKĄ

 kredyt ma cel pożyczka nie jest celowa  kredyt jest oprocentowany pożyczka niekoniecznie  kredytu udziela tylko bank a pożyczki różne instytucje lub osoby prywatne  kredyt musi mieć zabezpieczenie pożyczka nie trzeba  pożyczkę można spłacać bez ściśle określonych rat, kredyt ma określone raty  pożyczka udzielana jest na małe kwoty, kredyt na większe  inne przepisy prawa kredyt regulowany prawem bankowym, pożyczka kodeksem

cywilnym  do kredytu trzeba mieć zdolność kredytową do pożyczki nie potrzeba  kredytu nie dostajemy do ręki pożyczkę tak  bank kontroluje w co kredyt zainwestowaliśmy  kredyt zawsze jest sporządzany w formie umowy do 2000 słowo pożyczka powyżej 2000

umowa

Kredyt polega na postawieniu przez bank do dyspozycji kredytobiorcy środków pieniężnych, które zobowiązuje się zwrócić z odsetkami w umownym terminie

Cechy Kredytu:

 celowość ściśle określony cel: hipoteczny, samochodowy  zwrotność kredyt należy zwrócić  oprocentowanie ( oddajemy kapitał + odsetki)

17. RODZAJE I CHARAKTERYSTYKA KREDYTÓW

1. ze względu na cel ( przedmiot kredytu )

 kredyt konsumpcyjny ( dla osób fizycznych )  kredyt produkcyjny ( dla przedsiębiorców )

 obrotowe - bieżąca działalność firmy

 inwestycyjne ? rozbudowa firmy, inwestycja , zakupy

2. ze względu na okres kredytowania

 kredyty krótkoterminowe do 1 roku czasu  kredyty średnioterminowe 1- 3 lata, 1- 5 lat  kredyty długoterminowe 3-...., 5-......

3.ze względu na sposób udzielania

 w rachunku bieżącym  w rachunku kredytowym

4.ze względu na sposób zabezpieczenia kredytu

 kredyt lombardowy pod zastaw rzeczy  kredyt hipoteczny pod zastaw nieruchomości księga wieczysta  kredyt dyskontowy pod zastaw weksli  kredyt akceptacyjny pod zastaw ......

5.ze względu na walutę

 złotówkowe  dewizowe

18. FORYMY ZABEZPIECZENIA KREDYTÓW

1.osobowe

 poręczenie  weksel własny in blanco  poręczenie wekslowe (awal)  gwarancja bankowa  przelew wierzytelności na bank ( cesja)

2. rzeczowe

 zastaw na rzeczach i prawach  blokada środków na rachunku bankowym  kaucja (zaliczka na rzecz banku )

 hipoteka ( pod zastaw nieruchomości ) księga wieczysta

Omów instrumenty polityki pieniężnej Banku Centralnego.

Bank centralny w swej polityce pieniężnej wykorzystuje przede wszystkim cztery narzędzia: 1. Instrumenty kontroli ogólnej, w którym można wyróżnić : a) Operacje otwartego rynku – polegają na sprzedaży i zakupie przez bank centralny publicznych papierów

wartościowych (np.: bonów skarbowych, obligacji państwowych, weksli skarbowych) oraz prywatnych papierów wartościowych (np.: obligacji przedsiębiorstw). Skupując od banków handlowych papiery wartościowe, bank centralny umożliwia im zwiększenie wolumenu udzielonych kredytów. Sprzedając papiery wartościowe bankom handlowym, bank centralny wpływa na ograniczenie akcji kredytowej (zmniejsza obieg pieniężny).

W praktyce występują dwie podstawowe grupy operacji otwartego rynku:warunkowe – transakcje warunkowego zakupu, zwanego repo – bank centralny zawiera z bankami handlowymi umowę o kupnie na krótki okres (1-14 dni) papierów wartościowych z jednoczesnym obowiązkiem ich odsprzedaży po ustalonym kursie. W istocie zatem operacje te stanowią krótkookresowe pożyczki udzielane bankom komercyjnym, w celu zwiększenia ich płynności. Transakcje warunkowej sprzedaży, zwanej reverse repo – bank centralny sprzedaje bankom komercyjnym papiery wartościowe, które zobowiązuje się odkupić po krótkim okresie (1-14 dni). Operacje te stanowią krótkookresowe pożyczki banku centralnego od banków komercyjnych i maja na celu ograniczenie płynności banków komercyjnych.  Bezwarunkowe – operacje bezwarunkowego zakupu lub bezwarunkowej sprzedaży – w których bank centralnych nie zobowiązuje się do odsprzedaży czy odkupienia papierów wartościowych po upływie określonego terminu. Operacje bezwarunkowego zakupu i bezwarunkowej sprzedaży służą także do regulowania płynności banków komercyjnych. Efekty ich działania występują jednak w dłuższym okresie czasu, co wiąże się z terminem wykupu papierów wartościowych dopiero przez ich emitentów.

Zalety operacji otwartego rynku:  Inicjuje je bank centralny – sprzedaje bądź kupuje tyle papierów wartościowych, ile uznaje za pożądane

z punktu widzenia polityki monetarnej,  Operacje te mogą być dokonywane w dowolnej skali – zależy to od woli banku centralnego, zmiany

następują w sposób ciągły – instrument ten jest więc elastyczny i oddziaływywuje na gospodarkę łagodnie i płynnie,

 Służą bieżącemu kompensowaniu niekorzystnych tendencji na rynku monetarnym w zakresie podaży pieniądza centralnego.

Instrument ten ma bezpośredni, łatwo przewidywalny wpływ na płynność sektora bankowego. Wadą tego instrumentu jest to, że tak jak stopa redyskontowa weksli kształtuje międzynarodowe ruchy kapitałów (może wystąpić sprzeczność z polityką wewnętrzną). Polityka otwartego rynku uważana jest za najskuteczniejszy instrument polityki monetarnej. Jej stosowanie możliwe jest w tych krajach, gdzie funkcjonuje rozwinięty rynek papierów wartościowych, zwłaszcza rynek weksli skarbowych. Zawsze papiery wartościowe są kupowane od banku centralnego, gdy są tanie i na odwrót, sprzedawane są, gdy ich cena jest wysoka.

b) Polityka rezerw obowiązkowych - mają na celu ograniczenie podaży pieniądza, a także przeciwdziałanie występowania niewypłacalności banków handlowych i braku ich płynności. Rezerwy te banki muszą utrzymywać w postaci depozytów na ich rachunkach w banku centralnym lub jako pieniądz gotówkowy w kasie. Wysokość tych rezerw określają banki centralne w formie procentu od nagromadzonych w bankach handlowych depozytów. Bank centralny może ustalić jedną stawkę procentową od sumy wszystkich rodzajów depozytów lub też zróżnicować stawki % dla poszczególnych rodzajów depozytów. (w Polsce mamy do czynienia z tą drugą formą). System obowiązkowych minimalnych rezerw płynności pozwala na zwiększyć bądź ograniczyć możliwość kreacji zdecentralizowanego pieniądza wkładowego. Skuteczność tego wskaźnika jest duża, jednak bank

centralny nie może zmieniać wskaźnika zbyt często, gdyż powodowałoby to brak stabilności monetarnej i ekonomicznej w kraju. Polityka ta może więc mieć charakter długofalowy. Nie jest to instrument szybkiego działania. Wadą jest to, że zmiany podawane są bankom z góry, gdyż bankom nie jest łatwo dostosować się di nich. Polityka zmian wskaźnika rezerw obowiązkowych działa w jednakowym stopniu na wszystkie banki – w tym także ślepo oddziałuje jednocześnie na banki o nadmiarze jak i niedoborze rezerw. c) Polityka refinansowania banków – polega na udzielaniu przez bank centralny bankom komercyjnym kredytów : redyskontowego i lombardowego oraz innych kredytów refinansowych. Kredyt redyskontowy - jest w gospodarce rynkowej podstawowa forma zasilania finansowego banków komercyjnych przez bank centralny. Operacja ta polega na zakupie przez BC weksli, których termin wykupu jeszcze nie nadszedł, z potraceniem od nominalnej sumy weksla procentu, określonego stopa redyskontową za okres, który jeszcze pozostaje do dnia płatności weksla. Bank centralny obniżając lub podwyższając swoją stopę redyskontową może zachęcać lub zniechęcać banki handlowe do operacji redyskontowych weksli, wpływając przez to na ich zdolność do udzielania kredytów. Polityce kształtowania stopy redyskontowej banku centralnego towarzyszy często stosowanie limitów kwotowych i jakościowych w odniesieniu do przedstawianych do redyskonta weksli. Stosowanie polityki redyskontowej w niewielkim stopniu umożliwia kontrolę banków, bo banki cechuje duża niezależność finansowa od banku centralnego, nawet gdy banki rozliczeniowe są znacznie zadłużone w banku centralnym, to polityka tej drugiej strony może nie mieć wpływu na ogólne rozmiary kredytowania w gospodarce (np. banki mogą wkalkulować zwyżkę stopy redyskontowej w koszt kredytów udzielanych swoim klientom, Kredyt lombardowy – Udzielany jest bankom komercyjnym na bardzo krótki terminy pod zastaw papierów wartościowych, zwykle do wysokości 75% ich wartości nominalnej. Banki korzystają z tej formy refinansowania dla przezwyciężenia krótkookresowej utraty płynności finansowej, gdy redyskonto lub odsprzedaż papierów wartościowych w ramach operacji otwartego rynku jest nie opłacalne. Kredyt lombardowy jest droższy od kredytu redyskontowego.

2. Instrumenty selektywnej kontroli polityki monetarnej – wykorzystywane są wówczas, gdy mechanizm rynkowy nie zapewnia właściwego przepływu funduszów w gospodarce. Bezpośrednimi instrumentami polityki pieniężnej jest kontrola udzielanych kredytów, kontrola stóp procentowych, polityka selektywnych wskaźników rezerwowych, wykazywanych bankom komercyjnym celów, na które mogą być przeznaczane kredyty lub tez całkowity zakaz ich udzielania.

3. Oddziaływanie przez perswazję – jest to metoda tym skuteczniejsza, im mniej banków funkcjonuje w danym kraju.

4. Polityka kursu walutowego Rodzaje ryzyka bankowego. Działalność banku w zakresie transformacji środków będących do dyspozycji systemu bankowego jest podstawową przyczyną powstawania ryzyka bankowego, polegającego na niebezpieczeństwie utraty płynności. Konieczność transformacji posiadanych środków (które początkowo były przeznaczane tylko dla określonego klienta) na kredyty dla licznych klientów, stwarza wiele niebezpieczeństw dla działalności banków:

 Występuje zagrożenie wcześniejszego odebrania środków z banku przez klientów, niż zostało to ustalone w umowie. Wówczas może okazać się, że bank nie dysponuje dostateczną ilością środków dla tej wypłaty. Naturalnie bank mógłby odmówić tej wypłaty jako niezgodnej z umową. Faktycznie jednak jest to niemożliwe, gdyż podważyłoby to jego dobre imię i mogłoby wywrzeć wpływ na

przekonanie społeczne o niezdolności płatniczej tej instytucji. Dlatego też bank z reguły wyraża zgodę na taką operację, obciążając jedynie klienta pewnymi dodatkowymi kosztami.

 Istnieje niebezpieczeństwo, że kredytobiorca nie spłaci kredytu w ogóle, albo uczyni to w terminie późniejszym, bądź spłaci kredyt w mniejszej kwocie niż uzgodniono w umowie. To zagrożenie jest zwiększone, gdy transformacja polega na gromadzeniu środków od wielu kredytodawców, a kredyty udzielane są znacznie mniejszej liczbie kredytobiorców.

 Ryzyko banku komercyjnego wiąże się nie tylko z ryzykiem udzielenia każdego pojedynczego kredytu, ale także z kształtowaniem się całej globalnej struktury aktywów banku. Ryzyko każdego kredytodawcy (klienta) jest mniejsze, gdy składa pieniądze do banku, niż gdy udziela go pojedynczemu kredytobiorcy. Tym niemniej niewłaściwe zestawienie pasywów i aktywów stanowi określone niebezpieczeństwo dla banku. Właściwe rozwiązanie w tej dziedzinie, a także istnienie gwarancji międzybankowych, może być dodatkowym zabezpieczeniem klienta banku przed stratą majątkową poniesioną przez bank z powodu nieudanej pojedynczej transakcji.

Tak, więc podstawowe ryzyko w zakresie gospodarki wielkością aktywów i pasywów wiąże się z transformacją terminów tych operacji. Inne terminy przyznawania kredytów niż terminy lokowania depozytów oznaczają operacje, które muszą mieć dodatkowe zabezpieczenie w funduszu rezerwowym czy gwarancjach innych banków.

 Ryzyko zmiany oprocentowania powstaje wówczas, gdy w operacjach aktywnych i pasywnych zmiany w oprocentowaniu nie są zsynchronizowane pod wzgl. Wysokości procentu jak i terminu. Zależy to także od tego, czy operacje bankowe są związane ze stałą, czy zmienną stopą procentową. Np. ogólne podwyższenie oprocentowania w przypadku, kiedy jednocześnie została zawarta umowa kredytowa o stałym oprocentowaniu, może doprowadzić do trudności finansowych, jeśli równocześnie operacje pasywne będą powiązane z oprocentowaniem zmiennym (dotyczy to zwłaszcza wkładów oszczędnościowych). W celu ograniczenia strat powstałych w takim przypadku bank się zabezpiecza zatrzymując odpowiednie papiery wartościowe o stałym oprocentowaniu.

 Niepożądana zmiana kursu walutowego, która może znacznie pogorszyć wynik osiągany przez bank, jeżeli jest on zobowiązany do wykonania zlecenia klienta po innym kursie, niż to było w momencie powstania umowy. Konsekwencje takiej zmiany kursu walutowego zależą w dużym stopniu od różnicy kwotowej między płatnościami a wpływami w tej walucie. Przy zmieniającym się z dnia na dzień kursie walutowym, w codziennych czynnościach nawet ogólne kompensowanie się operacji z tytułu należności i zobowiązań może doprowadzić bank do strat.

Kryteria konwergencji (zbieżności) przyjęte w Traktacie z Maastricht:

- Deficyt budżetowy: nie przekracza 3 proc. PKB, chyba, że przekroczenie jest niewielkie i przejściowe -Dług Publiczny: Nie przekracza 60 proc. PKB - Inflacja: Nie przekracza o więcej niż 1,5 punktu procentowego poziomu trzech krajów o najniższej inflacji - Stopy procentowe: Stopa od długoterminowych obligacji rządowych nie przekracza o więcej niż 2 punkty procentowe poziomu z trzech krajów o najniższych stopach procentowych.

- Kurs walutowy: musi, bez dużych napięć, mieścić się w zakresie normalnych wahań w Europejskim Systemie Walutowym

(+/-2,25% ) przez dwa ostatnie lata

KORZYŚCI ZWIĄZANE Z WPROWADZENIEM EURO

1. Korzystanie z jednego pieniądza umożliwia przedsiębiorstwom zredukowanie kosztów swej działalności. 2. Wyeliminowanie niepewności wynikającej ze zmienności kursów między walutami krajów członkowskich i

kosztów zabezpieczania się przed ryzykiem kursowym. 3. Większa przejrzystość rynku dla przedsiębiorstw i konsumentów (możliwość porównania cen). 4. Możliwość podejmowania optymalnych decyzji co do wyboru miejsca sprzedaży , jak i zakupu towarów i

usług. 5. Możliwość posługiwania się stabilnym pieniądzem. 6. Dzięki euro powstanie w pełni rozwinięty rynek finansowy, na którym zwiększona konkurencja stworzy

korzystniejsze warunki zdobywania środków finansowych jak i lokowania na nim nadwyżek finansowych. 7. Rozwój powiązań handlowych i kapitałowych oraz dalsza integracja krajów Unii. 8. Zmniejszenie zależności od zmienności kursu dolara. KOSZTY 1. Utrata suwerenności narodowej w sferze pieniężnej. 2. Utrata możliwości wykorzystania kursu walutowego jako instrumentu polityki gospodarczej. 3. Wyrzeczenia społeczeństwa związane ze spełnianie kryteriów konwergencji (obniżanie inflacji, deficytu

budżetowego i długu publicznego.). Unia Gospodarcza i Walutowa powstała 1 stycznia 1999 roku na obszarze 11 z 15 krajów europejskich. Obecnie krajów  tych jest 12. Aby przystąpić do Unii Gospodarczo Walutowej kraj wstępujący musiał spełnić 5 kryteriów zbieżności: 

 deficyt budżetowy nie wyższy niż 3% PKB   dług publiczny nie większy niż 60% PKB   inflacja nie wyższa niż o 1,5 punktu procentowego średniej stopy inflacji w trzech krajach UE gdzie inflacja była 

najniższa   długoterminowe stopy procentowe nie przekraczające więcej niż o 2 punkty procentowe średniej stóp 

procentowych w trzech krajach UE o najniższej inflacji   stabilny kurs wymiany walut w ciągu ostatnich 2 lat 

 

Na podstawie przepisów z Mastrich uzgodniono, że walutą obowiązujących w państwach Unii jest Euro podzielony na  100 centów. 

 

Istotą Unii Gospodarczej i Walutowej jest wspólna polityka pieniężna prowadzona przez Europejski Bank Centralny. 

 

Polityka pieniężna Europejskiego Banku Centralnego jest podporządkowana zadaniu utrzymania cen na poziomie nie  przekraczającym 2% rocznie. 

 

Korzyści płynące z utworzenia Unii Walutowej: 

- stabilizacja gospodarki  - eliminacja ryzyka kursowego  - integracja i większa efektywność rynków finansowych  - wyrównanie się poziomu cen w europie   - przynależność do tak dużego obszaru gospodarczego jakim jest UE 

 

 

Waluta międzynarodowa – Za walutę międzynarodową uznaje się walutę używaną przez osoby i podmioty  gospodarujące mające siedzibę w innych państwach niż to, w którym dana waluta jest emitowana. Waluta  międzynarodowa to taka, która spełnia ponadto określone funkcje w skali globalnej. 

Wyróżnia się 3 klasyczne funkcje waluty międzynarodowej. 

 środek wymiany   jednostka rozliczeniowa   środek tezauryzacji 

 

 

Wymierne koszty powstania Unii Walutowej (najważniejsze) 

 koszty przystosowania do Euro systemów informatycznych oraz procesów operacyjnych   koszty szkolenia pracowników oraz partnerów biznesowych   koszty przystosowania urządzeń, w których używana jest gotówka   koszt utraty przez banki części dochodów pochodzących z wymiany walut, z transakcji zabezpieczających oraz 

płatności międzynarodowych   

Zadania poszczególnych instytucji Unii Europejskiej w procesie wprowadzania Euro w formie gotówkowej. 

NADZÓR BANKOWY – KOMISJA NADZORU BANKOWEGO 6.1 HISTORIA Pierwszy organ kontroli powstał w 1989 roku. Był to Departament Nadzoru Bankowego i istniał w ramach NBP. Pózniej powstał Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego i był niezale_ny od NBP. Obecnie istnieje Komisja Nadzoru Bankowego, tak_e niezale_na od BP. Komisja spełnia role ustawodawcza, natomiast faktycznej kontroli dokonuje Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego (składa sie z przewodniczacego i inspektorów). 6.2 SKŁAD KOMISJI NADZORU BANKOWEGO _ prezes – przewodniczacy Komisji i prezes NBP _ zastepca przewodniczacego – minister finansów lub osoba przez niego delegowana _ przedstawiciel prezydenta _ prezes zarzadu Bankowego Funduszu Gwarancyjnego _ przewodniczacy Komisji Papierów Wartosciowych I Giełd lub jego zastepca _ przedstawiciel ministra finansów _ generalny inspektor nadzoru bankowego _ przedstawiciel Zwiazku Banków Polskich - bez prawa głosu uczestniczy w posiedzeniach komisji (z głosem doradczym) 6.3 ZADANIA KOMISJI NADZORU BANKOWEGO _ okreslenie zasad działania banków _ nadzorowanie banków w zakresie przestrzegania ustaw _ okresowa ocena banków _ opiniowanie zasad organizacji nadzoru bankowego BANKOWOSC WYKŁAD opracowanie: Alicja i Wojciech Makowiec – grupa 201 15 6.4 KONTROLA KOMISJI NADZORU BANKOWEGO

_ sprawozdawczosc miesieczna, kwartalna, półroczna, roczna _ sprawdza, czy bank wykonuje czynnosci bankowe przewidziane w koncesji _ stan rezerw _ sprawdza, czy udzielone gwarancje sa zgodne ze statutem _ stan zabezpieczen banku _ płynnosc banku 6.5 INSPEKTORZY KOMISJI NADZORU BANKOWEGO _ musza posiadac wyłacznie obywatelstwo polskie _ musza posiadac pełnie praw publicznych _ musza miec 3-letni sta_ w bankowosci _ musza miec zdany egzamin na stanowisko inspektora _ musza miec wy_sze wykształcenie: prawnicze, ekonomiczne lub inne potrzebne w tej dziedzinie _ musza miec nienaganna opinie tzn. nie moga byc karani z winy umyslnej _ musza dawac rekojmie nale_ytego wykonywania obowiazków 6.6 GŁÓWNE NORMY BADANIA PRZEZ KOMISJE NADZORU BANKOWEGO 1) dotyczace funduszy własnych a. współczynnik wypłacalnosci b. rezerwa na ryzyko ogólne (rezerwa celowa) c. rezerwa obowiazkowa 2) zapobiegajace koncentracji kredytów i wierzytelnosci 3) limity dotyczace nabywania akcji

4) ograniczenia w tworzeniu banków  

Jakie funkcje pełni kapitał banku?. Jedno z głównych zadań zarządzania bilanse, bankowym polega na zapewnieniu odpowiedniego poziomu kapitału. Kapitał banku stanowi barierę bezpieczeństwa pozwalającą na zachowanie wypłacalności i ciągłości działania pomimo nieoczekiwanych trudności ogólnogospodarczych lub wewnętrznych. Minimalna kwota kapitału założycielskiego w wysokości równowartości 5 mln ECU dla nowych banków powinna umożliwić absorbowanie ryzyka bieżącej działalności, a w szczególności ryzyka braku płynności np. na skutek zaangażowania części depozytów w aktywa niepracujące (aktywa nie przynoszące dochodów). Powiększony z odpisów z zysku lub w wyniku emisji nowych akcji umożliwia dalszy rozwój banku, zwiększenie skali operacji poprzez zdolność do udźwignięcia większego ryzyka. Kapitał banku to:

- fundusz podstawowy, - fundusz zapasowy, - fundusze rezerwowe, - fundusz majątku trwałego, - nie podzielony zysk roku ubiegłego.

Fundusz podstawowy w zależności od formy własności jest określany jako fundusz statutowy (banki państwowe), kapitał udziałowy (banki spółdzielcze), akcyjny (spółki akcyjne). Kapitał akcyjny jest określany wg wartości nominalnej i wykazywany w wysokości wpłat akcjonariuszy. Rola kapitału własnego banku rośnie w związku z uzależnieniem wielkości operacji aktywnych od wysokości tego kapitału. Kapitał własny spełnia wiele funkcji:

- funkcja założycielska – posiadanie kapitału jest warunkiem otrzymania zezwolenia na założenie banku

- funkcja hamulca – działalność kredytowa banku jest uzależniona od wielkości kapitału,

- funkcja finansowa – kapitał własny stanowi źródło finansowania środków trwałych, a także długoterminowych inwestycji,

- funkcja przejściowego wyrównywania poniesionych strat i osiągniętego zysku, - funkcja bazy do podziału zysku, - funkcja tworzenia zaufania do banku

Fundusze obce – środki instytucji kredytowych, środki innych wierzycieli, emitowane papiery wartościowe (obligacje, listy zastawne). Wielkość bezwzględna kapitału warunkuje:

- maksymalny poziom kredytu u jednego klienta, - zaangażowanie banku na rynku kapitałowym, - źródło pokrycia strat wynikających z różnych ryzyk.

Czym różni się kredyt od pożyczki. Pojęcie kredytu – przez umowę kredytową bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie określoną kwotę środków pieniężnych a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie do zwrotu wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w umownym terminie spłaty oraz do zapłaty prowizji od przyznanego kredytu. Pojęcie pożyczki – przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej ilości. Różnice między pożyczką a kredytem: 1.pożyczka – określona przez kodeks cywilny, -na pożyczkobiorcę przenoszona jest własność określonej sumy pieniędzy,

- nie ma określonego celu i przeznaczenia środków, - nie można wypowiedzieć jeżeli nie zostaną wydane celowo, - może być odpłatna lub nieodpłatna, - wypłacana jednorazowo, - zawarta na piśmie gdy kwota pożyczki przekracza 500,-

2.kredyt – określony przez prawo bankowe, - kredytobiorca dostaje do dyspozycji określoną sumę pieniędzy, - ma konkretny cel i wykorzystanie środków określone w umowie, - można wypowiedzieć jeżeli środki nie zostaną wykorzystane zgodnie z celem i z

zasadami określpnymi w umowie, - jest zawsze odpłatny / prowizja / i oprocentowanie, - wypłacony jednorazowo lub w ratach, - zawsze zawarty w formie pisemnej.

Co to jest zdolność kredytowa ? Zdolność kredytowa klienta to zdolność do spłaty kapitału wraz z odsetkami w umownych terminach płatności. Zdolność kredytową mają podmioty gospodarcze, których bieżące i przewidywane wyniki finansowe oraz stan majątkowy zapewniają wypłacalność. Banki udzielając kredytu muszą mieć pewność, że przedsiębiorstwo występujące o kredyt posiada zdolność kredytową, oraz że w okresie korzystania z kredytu jej nie utraci. W przypadku utraty zdolności kredytowej przedsiębiorstwo powinno dysponować takim majątkiem płynnym, który pozwoliłby na pokrycie wszystkich zobowiązań (w tym i kredytów bankowych). Dokonaj klasyfikacji kredytów bankowych. Specyfika potrzeb podmiotów gospodarczych i gospodarstw domowych pozwala bankom na klasyfikację kredytów według różnych kryteriów. Najważniejszymi kryteriami podziału kredytów jest podział według:

a. przeznaczenie kredytu: - kredyty gospodarcze, nazywane również kredytami dla podmiotów gospodarczych i

- kredyty konsumpcyjne, nazywane również kredytami dla ludności (gospodarstwa domowe);

b. waluty kredytu: - kredyty złotowe i - kredyty dewizowe nominowane w określonej walucie (dolar, marka, funt, frank, szyling),

ale z reguły wypłacane i spłacane w złotych według kursu danej waluty w dniu wpłaty i spłaty:

c. okresu kredytowania: - kredyty krótkoterminowe (do 1 roku) - kredyty średnioterminowe (od 1 do 3 lat) - kredyty długoterminowe (powyżej 3 lat)

d. formy płatności: - kredyty gotówkowe (wypłacane w całości w gotówce w grupie niektórych rodzajów

kredytów dla ludności, takich np. jak: „ kredyt świąteczny”, ”kredyt wakacyjny”, „kredyt szkolny”, „kredyt lombardowy”, itd.),

- kredyty bezgotówkowe (przekaz środków na konto kredytobiorcy, dostawcy lub wykonawcy usług);

e. wysokości oprocentowania: - kredyty komercyjne, których koszt wynika przede wszystkim z rachunku

ekonomicznego opłacalności danej transakcji oraz konkurencji kredytowej innych banków,

- kredyty preferencyjne udzielane na warunkach korzystniejszych niż kredyty komercyjne (w każdym przypadku różnicę pomiędzy ceną kredytu komercyjnego a ceną preferencyjnego dopłaca bankowi odpowiednia instytucja np. PFRON – kredyty dla zakładów pracy chronionej; Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa – kredyty na cele rolnicze preferencyjne. Takimi instytucjami mogą również być międzynarodowe instytucje finansowe, rządy, fundacje i instytucje rządowe innych krajów.

Wśród kredytów gospodarczych (pkt. a klasyfikacji) wyodrębnia się: - kredyty obrotowe – na finansowanie bieżących potrzeb związanych z działalnością

przedsiębiorstwa. Są to kredyty krótko- i średnioterminowe. - kredyty inwestycyjne – udzielane na finansowanie nowych, odtworzenie zużytych lub

modernizację istniejących środków trwałych. Są to kredyty długoterminowe. Ze względu na techniczną stronę procesu kredytowania wyróżnia się:

- kredyty udzielane w rachunku bieżącym – wiąże się z powstaniem debetu (ujemnego salda) na rachunku bieżącym kredytobiorcy w związku z realizacją przez bank dyspozycji płatniczych nie mających pokrycia. Przyznawany jest na podstawie zawartej umowy, w której określona jest wysokość kredytu oraz okres jego występowania (3, 6, 12 miesięcy). Obok prowizji klient płaci oprocentowanie ,naliczane jednak tylko od rzeczywistej wysokości debetu, w związku z czym jest ono stosunkowo wysokie.

- Kredyty w rachunku kredytowym – oznacza otwarcie dla kredytobiorcy wydzielonego rachunku, na którym ewidencjonowany jest tryb wykorzystywania i spłaty udzielonego kredytu. Może być udzielony jako:

- kredyt docelowy – na sfinansowanie jednej ściśle określonej transakcji, - kredyt na wymagalne zobowiązania – zobowiązania powodujące krótkotrwałe trudności

płatnicze, - kredyt sezonowy , - kredyt w linii kredytowej.

Trzeba jeszcze wymienić : - kredyt dyskontowy – (wekslowy) ułatwiający klientom banku wcześniejsze uzyskanie gotówki w przypadku gdy sprzedający towary lub usługi przyjął od odbiorcy zapłatę w postaci weksla,

- kredyt akceptacyjny mający formę akceptu wystawionego przez klienta weksla, którego ewentualnym płatnikiem może być bank (weksel ciągniony na bank akceptujący ).

- kredyt lombardowy mający charakter krótkoterminowego kredytu płatniczego ( do 3 m-cy), a więc zaspokajającego przejściowe trudności finansowe podmiotu gospodarczego. Udzielany jest pod zastaw papierów wartościowych (obligacje, akcje notowane na giełdzie), pierwszorzędnych weksli kupieckich, polis ubezpieczeniowych, towarów , surowców, materiałów na podstawie odpowiednich dokumentów składowych czy transportowych. Kredyt lombardowy udzielany jest zawsze nie do pełnej wysokości zastawianych przedmiotów (np. 90% przy obligacjach, 70% przy akcjach, 60% przy towarach). Kredyt lombardowy spłacany jest jednorazowo wraz z odsetkami, tzn. po zakończeniu okresu kredytowania.

kredyt hipoteczny mający charakter długoterminowego kredytu inwestycyjnego związanego z finansowaniem budowy nowych lub rozbudową istniejących przedsiębiorstw oraz szeroko rozumianym budownictwem mieszkaniowym. Kredyt udzielany jest pod zabezpieczenie hipoteczne, co daje bankowi gw 

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome