Układ równowagi fazowej - Notatki - Materiałoznastwo, Notatki'z Materiałoznastwo. Warsaw University of Technology
pixel_80
pixel_8014 March 2013

Układ równowagi fazowej - Notatki - Materiałoznastwo, Notatki'z Materiałoznastwo. Warsaw University of Technology

PDF (596.5 KB)
14 strona
692Liczba odwiedzin
Opis
W notatkach omawiane zostają zagadnienia z materiałoznastwa: układ równowagi fazowej.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 14
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Metaloznawstwo cz2.pdf

4. UKŁAD RÓWNOWAGI FAZOWEJ Fe-Fe3C

Układ równowagi żelazo-cementyt (Fe-Fe3C) stanowi część układu żela- zo-węgiel (FeC) do strony żelaza od pierwszej fazy międzymetalicznej - cemen- tytu, którą oznaczono Fe3C, a która zawiera 6,7%C (procent wagowy). Dalsze fazy międzymetaliczne bogatsze w węgiel (Fe2C, FeC) nie mają praktycznego znaczenia w przemysłowych stopach żelaza z węglem.

Wykres układu równowagi, to graficzny obraz zależności budowy fazowej (struktury) od składu chemicznego stopu i temperatury. Możliwość określenia struktury dla dowolnie wybranego składu chemicznego stopu pozwala na przewidywanie jego właściwości mechanicznych, dlatego wykres układu rów- nowagi Fe-Fe3C jest podstawą podziału stopów żelaza z węglem na grupy według ich przeznaczenia. Znajomość układu równowagi umożliwia też przewidywania zmian struktury stopów przy ich nagrzewaniu i chłodzeniu, a więc projektowanie procesów ich obróbki cieplnej.

4.1. Wykres układu Fe-Fe3C i jego opis fazowy

4.1.1. Składniki układu

a. Żelazo1) zależnie od temperatury, występuje w dwóch odmianach alotropowych. Jedną z odmian jest Feα (niskotemperaturowa) i Feα(δ) (wysokotemperaturowa), drugą - Feγ. Podczas krzepnięcia w temperaturze 1538°C żelazo krystalizuje w sieci regularnej przestrzennie centrowanej (RPC), typ A2 - Feα(δ), która jest trwała do temperatury 1394°C. W temperatu- rze 1394°C sieć żelaza ulega zmianie na regularną, ściennie centrowaną (RSC),

1) Według PN-90/H-01010/01 „Metale. Klasyfikacja". Żelazo - metal Fe zawierający zanieczyszczenia, a nie zawierający dodatków stopowych. Żelazo wysokiej czystości - żelazo o takiej czystości, aby jego właściwości odpowiadały właściwościom pierwiastka. Żelazo technicz- nej czystości - żelazo uzyskiwane w takich procesach metalurgicznych, aby zanieczyszczenia (węgiel i inne pierwiastki) nie przekraczały łącznie 0,15%.

docsity.com

54

typ. A1 - Feα, która istnieje do temperatury 912°C. W temperaturze tej, w wyniku przemiany alotropowej, ponownie tworzy się sieć regularna prze- strzennie centrowana (Feα), która istnieje do temperatury otoczenia. W tem- peraturze 770°C w żelazie α zachodzi przemiana magnetyczna; powyżej tej temperatury żelazo jest paramagnetyczne, a poniżej - ferromagnetyczne. Podczas opisanych przemian żelaza oprócz zmiany sieci ulega także zmianie jej parametr. Dla Feα (dla temperatury 20°C) parametr sieci a = 2,86 Å, i w miarę wzrostu temperatury wzrasta liniowo, tak że dla Feα (paramagnetycznego) a = 2,906 Å, a dla Feα(δ)-a = 2,94 Å; dla odmiany Feγ a = 3,656 Å.

Twardość żelaza (w temperaturze otoczenia) jest niewielka i wynosi 50—80 HB, zależnie od zawartości domieszek.

b. Cementyt - Fe3C jest to faza międzywęzłowa zawierająca 6,7 %C, o strukturze złożonej układu rombowego, krystalizująca w temperaturze około 1252°C z ciekłego roztworu węgla w żelazie. Sieć cementytu nie zmienia się od temperatury otoczenia. W temperaturze 230°C cementyt zmienia swoje właś- ciwości magnetyczne; powyżej 230°C jest paramagnetyczny, poniżej - fer- romagnetyczny. Cementyt jest fazą nietrwałą (metastabilną), bowiem pod wpływem energii cieplnej ulega procesowi grafityzacji: Fe3C→3Fe + Cgrafit. Jest on twardy i kruchy (700-750 HB).

4.1.2. Fazy występujące w układzie

Na rys. 4.1 przedstawiono wykres układu równowagi żelazo-cementyt z opisem fazowym. W układzie równowagi występuje jedna faza ciekła oraz trzy fazy stałe.

Powyżej linii ABCD - (linii likwidus) występuje roztwór ciekły węgla w żelazie - faza ciekła - oznaczona poprzez L. Poniżej linii AHECF (linii solidus) występują fazy stałe. Pomiędzy linią likwidus i solidus zawsze istnieje jedna faza ciekła oraz wydzielająca się z niej (krystalizująca) faza stała. W układzie równowagi Fe-Fe3C występują następujące fazy stałe:

Ferryt (α) - międzywęzłowy roztwór stały węgla w Feα o sieci RPC (A2). Małe rozmiary luk w sieci są przyczyną bardzo małej rozpuszczalności węgla w Feα. W temperaturze eutektoidalnej 727°C wynosi ona zaledwie 0,022% (maksymalna rozpuszczalność) i zmniejsza się ze spadkiem temperatury; w temperaturze otoczenia jest równa zeru. Odmiana wysokotemperaturowa - Feα może rozpuścić maksimum 0,09%C w temperaturze perytektycznej 1493°C

Austenit (γ) - międzywęzłowy roztwór stały węgla w Feγ, o sieci RSC (A1). Maksymalna zawartość węgla w austenicie, w temperaturze eutektycz-

docsity.com

55

Rys. 4.1. Wykres układu równowagi fazowej Fe-Fe3C (opis fazowy)

nej 1147°C, wynosi 2,14%C. Zawartość ta zmienia się wraz z temperaturą. Obniżenie temperatury austenitu od 1147°C do 727°C (linia E-S) powoduje, iż ilość rozpuszczonego w nim węgla obniża się do wartości 0,76%C

Cementyt (Fe3C) - faza międzywęzłowa opisana w punkcie 4.1.1 jako jeden ze składników układu równowagi.

4.2. Struktura stopów układu Fe-Fe3C

Rysunek 4.2a przedstawia wykres układu równowagi fazowej z opisem strukturalnym. Na rysunku zaznaczono teoretyczne zawartości węgla umoż- liwiające podział stopów żelaza na grupy według przeznaczenia. Przy praktycz- nym podziale stopów na grupy przyjmuje się górną zawartość węgla w stali węglowej równą 1,3%C, a w żeliwie dolną zawartość węgla 2,5%C, a gór- ną - 4,5%C.

Na strukturę stopów układu Fe-Fe3C, w zależności od zawartości w nich węgla, składać się mogą nie tylko wymienione wcześniej fazy (ferryt, austenit, cementyt), ale i mieszaniny, jakie fazy te tworzą (ledeburyt, perlit, ledeburyt przemieniony).

docsity.com

56

docsity.com

57 R

ys .

4. 2.

W

yk re

s uk

ła du

w no

w ag

i fa

zo w

ej

F e-

F e 3

C ,

op is

st

ru kt

ur al

ny (

a) ,

w yk

re s

ud zi

ał u

il oś

ci ow

eg o

sk ła

dn ik

ów s

tr uk

tu ry

— w

yk re

s S

au ve

ur a

(b )

or az

k rz

yw e

ch ło

dz en

ia s

to pó

w ż

el az

a o

ró żn

ej z

aw ar

to śc

i w

ęg la

( c)

docsity.com

58

Trzy linie poziome na rys. 4.2a (HJB, ECF i PSK) wskazują na wy- stępowanie trzech przemian w stałej temperaturze. W temperaturze 1493°C (linia HJB) zachodzi w stopach zwierających od 0,09 do 0,53%C przemiana perytektyczna: L0.53%C+α(δ)0,03%C↔γ0,16%C

Przy temperaturze 1147°C (linia ECF) zachodzi przemiana eutektyczna, w wyniku której z roztworu ciekłego L o zawartości 43%C powstaje mieszani- na eutektyczna austenitu i cementytu, zwana ledeburytem. Przemiana ta zachodzi we wszystkich stopach zawierających powyżej 2,14%. Przemianę eutektyczna zapisuje się następująco:

L4,3%C↔Fe3C6,7%C+γ2,14%C

Przy temperaturze 727°C (linia PSK) przebiega przemiana eutektoidalna austenitu o zawartości 0,76%C. Jej produktem jest mieszanina eutektoidalna ferrytu i cementytu zwana perlitem1*. Przemiana zachodzi we wszystkich stopach zawierających powyżej 0,022%C. Zapisuje się ją następująco:

γ0,76%C↔Fe3C(6,7%C)+α0,022%C

Przemiany w stanie stałym w układzie Fe—Fe3C oznacza się w sposób wprowadzony przez Osmonda literą A (od francuskiego słowa arret - przy- stanek) z kolejnym indeksem od 0 do 4 (tabl. 4.1).

Tablica 4.1 Oznaczenie temperatur i opis przemian w układzie Fe-Fe3C

1} Perlit może powstać także przy innych warunkach chłodzenia, nie zapewniających stanu równowagi fazowej, a quasiperlit może utworzyć się nawet przy innej niż 0,76% zawartości węgla. Odległość między płytkami cementytu i ferrytu (dyspersja) jest różna i zależy od warunków chłodzenia, a więc od odległości, na jaką mogą przemieszczać się atomy węgla. W tym ćwiczeniu omówiono jedynie struktury stanu równowagi, dlatego dokładniejsze informacje o wpływie prędkości chłodzenia na przemianę austenitu znajdują się w rozdz. 6 i 7.

Oznaczenie

przemiany

A0 A1 A2 A3 A4 Acm

Temperatura °C

230 727

770-727 912-727

1394-1493 727-1147

Określenie przemiany

przemiana magnetyczna cementytu przemiana eutektoidalna austenitu przemiana magnetyczna ferrytu przemiana fazowa α↔γ przemiana fazowa γ↔α(δ) graniczna rozpuszczalność węgla w austenicie

docsity.com

59

Z rysunku 4.2a, b wynika, że ferryt (FeoC) jest składnikiem struktury stopów zawierających od 0 do 0,76%C. Może on występować z cementytem trzeciorzędowym (fot. 4.1) albo perlitem (fot. 4.2 — 4.5). Fot. 4.1 i 4.2 przed- stawiają ferryt w postaci ziarnistej, fot. 4.3 - w postaci siatki wokół ziarn perlitu, fot. 4.4 - w formie iglastych kryształów, fot. 4.5 - w układzie pasmowym.

Cementyt jest składnikiem struktury stopów zawierających do 6,7 %C. Zależnie od warunków powstawania wyróżnia się:

a) cementyt pierwotny (cementyt I), wydzielający się przy krzepnięciu stopów o zawartości 4,3 —6,7%C (wzdłuż linii DC, rys. 4.2a) z roztworu ciekłego ubożejącego w węgiel w postaci grubych igieł (fot. 4.6);

b) cementyt drugorzędowy (cementyt II), wydzielający się z austenitu (wzdłuż linii Acm-ES, rys. 4.2a) wskutek obniżania się w nim rozpuszczalności węgla. Występuje w stopach o zawartości węgla od 0,76 do 4.3 %C. W stopach o zawartości 0,76 —2,14%C ma on postać siatki na granicach ziarn perlitu (fot. 4.7);

c) cementyt trzeciorzędowy (cementyt III), wydzielający się z ferrytu (wzdłuż linii PQ, rys. 4.2a) na skutek obniżania się w nim rozpuszczalności węgla wraz ze spadkiem temperatury. Widoczny jest w stopach o zawartości do 0,022% węgla na granicach ziarn ferrytu w postaci podwójnej granicy ziarna. Wskazano go strzałką na fot. 4.1.

Cementyt jest składnikiem strukturalnym odpornym na działanie wielu odczynników chemicznych, w tym nitalu. Na zgładzie trawionym nifalem pozostaje niewytrawiony, a jego obecność zaznaczają granice ziarn pozostałych składników strukturalnych. Dla odróżnienia cementytu od ferrytu można posłużyć się pomiarem mikrotwardości (twardość cementytu jest około 10 ra- zy większa od twardości ferrytu). Trawienie stopów żelaza pikrynianem sodowym powoduje zabarwienie cementytu na kolor brunatny lub czarny (fot. 3.20b), a tym samym odróżnia go od pozostałych składników struktural- nych.

Perlit jest składnikiem struktury stopów od zawartości 0,022% do 4,3% węgla. Przy wyższej zawartości węgla wchodzi w skład ledeburytu przemienio- nego. Perlit złożony jest z na przemian ułożonych płytek cementytu i ferrytu. Mechanizm powstawania perlitu ilustruje rysunek 4.3, a jego strukturę fotografia 4.8. Wymiary płytek cementytu (dyspersja) zmniejszają się pod wpływem wzrostu szybkości chłodzenia austenitu. Dyspersja perlitu oddziałuje na jego właściwości - ,drobny perlit' - większa twardość (200—400 HB).

Odległość między płytkami perlitu, obserwowana na zgładach metalo- graficznych, zależy też od kierunku przecięcia ,ziarna' płaszczyzną zgładu. Zgład stali o zawartości ok. 0,8 %C, wytrawiony nitalem, przy małym powięk- szeniu (pod mikroskopem optycznym) wykazuje obecność ciemnych ziarn

docsity.com

60

Rys. 4.3. Schemat powstawania perlitu

o zmiennym natężeniu barwy. Przy większym powiększeniu wyraźnie widoczne są płytki ferrytu i cementytu (fot. 4.9).

Udział ilościowy w strukturze stopów żelaza zależy od zawartości węgla (rys. 4.2b). 100% perlitu występuje przy zawartości węgla 0,76%, tj. przy zawartości eutektoidalnej. Przy niższych zawartościach węgla (C% od 0,022% do 0,76%) w stopach podeutektoidalnych perlit występuje wspólnie z ferrytem, przy wyższych (C% od 0,76% — 2,14%) w stopach nadeutektoidalnych - z ce- mentytem wtórnym.

Przy krzepnięciu stopów żelaza z węglem zawierających 2,14—6,7%C, w temperaturze 1147°C, powstaje eutektyka zwana ledeburytem, złożona z austenitu i cementytu.

Ledeburyt jest trwały do temperatury eutektoidalnej 727°C, w której austenit ulega przemianie na perlit. W wyniku tej przemiany powstaje ledeburyt przemieniony (fot. 4.9), złożony z perlitu i cementytu. Ledeburyt przemieniony jest twardy (ok. 450 HB) i kruchy. 100% ledeburytu przemienionego występuje przy zawartości węgla 4,3%, tj. przy zawartości eutektycznej.

W stopach podeutektycznych (2,14 — 4,3%C) podczas krzepnięcia w za- kresie od linii likwidus (BC) do linii solidus (EC) wydzielają się pierwotne ziarna austenitu, wobec czego roztwór ciekły wzbogaca się w węgiel (wzdłuż linii BC), rys. 4.2a. Po osiągnięciu przez stop temperatury eutektycznej (1147°C), kończy się proces krystalizacji austenitu, a roztwór ciekły, który osiągnął zawartość 4,3%C, krzepnie jako ledeburyt, ten zaś w temperaturze 727°C tworzy ledeburyt przemieniony. W austenicie stopów podeutektycznych, wskutek chłodzenia zachodzą te same zjawiska, które opisano poprzednio, tj. zmniejszanie rozpuszczalności węgla połączone z wydzielaniem cementytu wtórnego. Strukturę stopu żelaza z węglem o zawartości ok 3,60%C, składa-

kierunek dyfuzji węgla

Ferryt

Cementyt

Ferryt

Cementyt

Ferryt

Cementyt

Ferryt

C

C

C

C

Austenit

kierunek wzrostu płytek perlitu

docsity.com

61

jącego się ledeburytu przemienionego, perlitu i cementytu drugorzędowego, pokazano na fot. 4.10 i 4.11.

Podczas krzepnięcia stopów nadeutektycznych (4,3 —6,7%C) w zakresie temperatur pomiędzy linią likwidus (CD) i linią solidus (CF) wydzielają się kryształy cementytu pierwotnego, w wyniku czego obniża się zawartość węgla w roztworze ciekłym (wzdłuż linii DC). Po osiągnięciu temperatury eutektycz- nej 1147°C roztwór ciekły zawiera 4,3%C i krzepnie jako eutektyka, następnie, w temperaturze 727°C ulega przemianie perlitycznej. W efekcie tych przemian struktura stopu nadeutektycznego, w temperaturze otoczenia, składa się z cementytu pierwotnego i ledeburytu przemienionego (fot. 4.6)1).

Na rysunku 4.2c przedstawiono krzywe chłodzenia stopów, należących do układu równowagi Fe-Fe3C, o wybranej zawartości węgla: 0; 0,3; 0,76; 1,2; 2,5; 4,3; 5,0%.

Posługując się regułą faz Gibbsa, można dla dowolnej temperatury określić liczbę stopni swobody układu (rozdz. 1). Uproszczona reguła faz ma postać:

S = m - f + 1

S - liczba stopni swobody układu, m - liczba składników niezależnych, f - liczba faz.

gdzie:

W układzie dwuskładnikowym S może przyjąć trzy wartości, tj. 0,1 i 2. W wypadku gdy liczba stopni swobody równa jest 0, układ jest niezmienny. Nie można zmienić ani temperatury, ani stężenia żadnej z faz bez naruszenia równowagi między fazami. Przy S = 0 na krzywej chłodzenia występuje przystanek temperaturowy. Gdy liczba stopni swobody jest równa jeden (układ jednozmienny), bez naruszenia równowagi można w pewnym zakresie, zmie- niać albo temperaturę, albo stężenia faz. Gdy liczba stopni swobody równa jest dwa (układ dwuzmienny), bez naruszenia równowagi można, w pewnym zakresie, zmieniać temperaturę i skład jednej fazy. Dla wybranego stopu żelaza z węglem, którego proces krzepnięcia i chłodzenia przedstawia krzywa 0,3 %C (rys. 4.2c), wyznaczono liczbę stopni swobody dla określonych temperatur zestawiono w tablicy 4.2.

1) Podczas chłodzenia, z austenitu, w stopach nadeutektycznych wydziela się również nadmiar węgla, w postaci cementytu wtórnego. Cementyt ten nie jest jednak widoczny w strukturze stopu, gdyż dokrystalizowuje do cementytu zawartego w eutektyce.

docsity.com

Zakres temperatury

Powyżej punktu 1 1-2 2 - 2 ' 2 ' - 3 3 - 4 4 - 5 5-5 '

5' poniżej

Liczba faz

1 2 3 2 1 2 3 2

Nazwa faz

roztwór ciekły węgla w żelazie roztwór ciekły + ferryt roztwór ciekły + ferryt + austenit roztwór ciekły + austenit austenit austenit + ferryt austenit + ferryt + cementyt ferryt + cementyt

Uwaga! Przy wyznaczaniu liczby stopni swobody (st. swobody) należy zliczyć w wybranym punkcie układu równowagi fazowej

Liczba st. swobody

2 1 0 1 2 1 0 1

fazy

Tablica 4.2 Liczba stopni swobody dla kolejnych zakresów temperatury stopu

o zawartości 0,3 %C (rys. 4.2c)

62

4.3. Wyznaczanie udziału procentowego faz i składników struk- tury1)

Przy posługiwaniu się układem równowagi Fe-Fe3C w ilościowej analizie fazowej można stosować tzw. regułę dźwigni (regułę odcinków). Umożliwia ona określenie przybliżonej ilości (udziału) faz lub składników w danym stopie w wybranej temperaturze. Zakłada się iż gęstość poszczególnych faz w układzie Fe—Fe3C jest taka sama, i w związku z tym udziały wagowe i objętościowe będą równe.

Sposób zastosowania reguły dźwigni do analizy stopów żelaza zademonst- rowano na kilku przykładach.

Przykład 1

Wyznaczyć udział perlitu i ferrytu w stali o zawartości 0,3% C w tem- peraturze otoczenia.

W celu wyznaczenia ramion dźwigni przez punkt m (rys. 4.4), od- powiadający zawartości 0,3%C i temperaturze zbliżonej do 20°C, prowadzi się prostą równoległą do osi składu. Przecina ona linię P-Q i S-S' odpowiednio

1) Do obliczeń udziału faz i składników strukturalnych w stopach układu Fe-Fe3C przyjmuje się, że w punkcie S zawartość węgla wynosi 0,8%, w punkcie E - 2%.

docsity.com

Rys. 4.4. Ilustracja zastosowania reguły dźwigni dla stopów układu Fe-Fe3C

w punktach q i r. Przy założeniu, iż ferryt zawiera 0%C, a perlit 0,8%C, oraz że gęstości obydwu składników są równe, można wyznaczyć udział perlitu w stopie o składzie m, porównując ich masy Q:

Ilość perlitu w stopie wynosi więc 40%, a ferrytu - 60%. Obliczenie można sprawdzić odczytując odpowiednie liczby z wykresu Sauveura (rys. 4.2b).

Przykład 2

W stopie żelaza z węglem o zawartości 2,0%C wyznaczyć ilość cementytu wtórnego w temperaturach poniżej A1 = 727°C.

Przez punkt n (rys. 4.4) prowadzi się prostą równoległą do osi składu, która wyznacza punkty k i l. Punkt k odpowiada zawartości 0% cementytu i 100% perlitu, a punkt 1 - 100% cementytu i 0% perlitu. Ilość cementytu w punkcie n wynosi:

około 20%). Resztę (80% masy) stanowi perlit.

63

docsity.com

64

Przykład 3

Wyznaczyć ilość austenitu i cementytu w ledeburycie (punkt C). W tym przypadku linią przeprowadzona przez punkt C (rys. 4.4), równo-

legle do osi stężeń jest izoterma EF, na której tworzy się dźwignię. Punkt E odpowiada 0% cementytu i 100% austenitu, a punkt F - 100% cementytu i 0% austenitu. Ilość austenitu w punkcie C wynosi:

około 50%. Zawartość cementytu w ledeburycie wynosi również 50%.

Przykład 4

Wyznaczyć procentowy udział faz w stopie określonym punktem w, odpowiadającym zawartości 1,2%C (rys. 4.4) w temperaturze ok. 450°C.

Izoterma przeprowadzona przez punkt w wyznacza odpowiednie punkty z i u. Punkt z odpowiada 0% cementytu i 100% ferrytu, a punkt u - 100% cementytu i 0% ferrytu. Ilość cementytu ξ dla punktu w wyznacza się z zależności:

Stop zawiera więc około 20% cementytu i 80% ferrytu.

Przykład 5

Wyznaczyć stosunek austenitu do cementytu w stopie eutektycznym (4,3 %C) w punkcie C' (rys. 4.4), tuż przed rozpoczęciem się przemiany eutektoidalnej, tj. dla temperatury 727°C.

Stosunek tych dwóch faz (austenitu i cementytu) wyznacza się z zależności:

Dla stopów podeutektycznych (w zakresie 2,0% do 4,3%C) ilościowe określenie zawartości poszczególnych składników struktury za pomocą reguły dźwigni nie jest możliwe ze względu na występowanie tam trzech różnych składników, tj. ledeburytu przemienionego, perlitu i cementytu. Można nato- miast stosować do tych stopów regułę dźwigni w celu ilościowego określania faz, tj. ferrytu i cementytu.

Dla ilościowego określania składników struktury w stopach podeutektycz- nych zaleca się wykorzystywanie wykresu Sauvera.

docsity.com

4.4. Wyznaczanie składu chemicznego stopu na podstawie obrazu struktury

Przykład 1

W badaniach mikroskopowych stali określono, że perlit zajmuje 20% obserwowanej powierzchni, zaś resztę - ferryt. Obliczyć zawartość węgla w stali.

Należy określić udział procentowy pola powierzchni (Sp) zajętego przez perlit. Zawartość węgla w stali podaje proporcja:

100% perlitu - 0,8%C w stopie Sp% perlitu - x%C w stopie

czyli

Zawartość węgla w stali jest równa:

Przykład 2

Stal nadeutektoidalna ma strukturę złożoną w 90% z perlitu i 10% z cementytu wtórnego. Określić zawartość węgla w stali.

Zawartość węgla w stali jest sumą zawartości węgla w perlicie (x1) i cementycie (x2).

Zawartość węgla w stali równa jest 0,72%+0,67% ≈ 1,40%.

Przykład 3

Żeliwo białe nadeutektyczne ma strukturę złożoną z 5% cementytu pierwotnego i 95% ledeburytu przemienionego. Wyznaczyć zawartość węgla w stopie.

65

docsity.com

66

Zawartość węgla w stopie jest sumą zawartości węgla w cementycie (x1) i ledeburycie przemienionym (x2).

Zawartość węgla w stopie jest równa 0,33%+ 4,09% ≈ 4,40%.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome