Problemy krajów rozwijających się - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia. University of Wroclaw
Bartek
Bartek5 March 2013

Problemy krajów rozwijających się - Notatki - Ekonomia, Notatki'z Ekonomia. University of Wroclaw

PDF (178.2 KB)
2 strony
800Liczba odwiedzin
Opis
Notatki opisujące zagadnienia z zakresu ekonomii: problemy krajów rozwijających się; problemy krajów o niskich dochodach, rozwój przez uprzemysłowienie, formy rozwoju przemysłu.itp.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument

36. PROBLEMY KRAJÓW ROZWIJAJĄCYCH SIĘ.

V 1974 Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych przyjęło rezolucję postulującą ustanowienie Międzynarodowego Ładu Ekonomicznego (NMŁE) wzywającego do międzynarodowej współpracy na rzecz rozszerzającej się luki miedzy krajami rozwijającymi się a rozwiniętymi. KSR- kraje słabo rozwinięte 36.1 Światowy rozkład dochodu i Nowy Międzynarodowy Ład Ekonomiczny 1990r. Kraje o dochodach na rok (w funtach): niskich: 200 PNB średnich: 1500 PNB bogate uprzemysłowione: 13000 PNB Postęp w latach 1965- 1990 Po roku 1965 nastąpiła poprawa sytuacji krajów o niskich dochodach min. Wzrasta długość życia i polepsza się jego jakość. Mimo jednak, że dochody wzrosły, to luka rozwojowa w porównaniu z resztą świata jeszcze się powiększyła Północ i Południe Rozróżnienie świata na bogatą Północ i ubogie Południe. Południe domaga się większego udziału w światowym dochodzie. KSR obejmuje zróżnicowane zbiorowości począwszy od bardzo biednych krajów Afryki i Azji, aż po kraje o średnich dochodach jak Argentyna czy Meksyk 36.2 Problemy krajów o niskich dochodach Przyrost demograficzny: W krajach ubogich jest niska kontrola urodzeń. Gdy nie ma emerytur i zasiłków, to jedynym sposobem zabezpieczenia się na starość jest posiadanie dzieci. Z powodu wzrostu demograficznego trzeba zwiększać produkcję znacznie szybciej niż w krajach bogatych. Rzadkość zasobów: Większość krajów o niskich dochodach nie posiada zbyt wiele zasobów naturalnych nadających się do opłacalnej eksploatacji. Kapitał finansowy: Kraje biedne posiadają niewiele zasobów wewnętrznych, które mogłyby przeznaczyć na cele inwestycyjne. Większość własnych zasobów przeznaczają więc na konsumpcję bieżącą. Inwestycje w infrastrukturę: Bez odpowiedniej infrastruktury kraje ubogie nie mogą osiągnąć większej wydajności produkcji i specjalizacji. Kapitał ludzki: Pracownicy krajów ubogich z powodu niższego wykształcenia są często mniej wydajni. Obyczaje: Niektóre KSR poszukują drogi alternatywnego rozwoju uwzględniając uwarunkowanie kulturowe wpisane w ich tradycje. Niska wydajność w rolnictwie: Jeśli jest niska wtedy większość ludzi musi pracować na roli, tylko po to by wyżywić całą ludność. Niewielu wtedy może zatrudnić się poza rolnictwem. 36.3 Rozwój przez KSR handlu towarami nie przetworzonymi Tendencje kształtowania się cen surowców: W latach 1964- 1990 poza ropą realne ceny surowców wykazywały tendencję spadkową. Jednak obecnie, przy zmniejszającej się ilości wielu minerałów ta tendencja może ulec zmianie. Wahania cen: Drugim problemem, jaki stwarza specjalizacja w produkcji wyrobów nieprzetworzonych są wahania cen. Nie jest niczym szczególnym zmiana realnej ceny o 40%. Koncentracja eksportu: Wahania cen surowców prowadzą do zmian wielości wpływów z eksportu, tym samym wahań wielkości produktu narodowego brutto. W niektórych krajach jeden surowiec może stanowić ponad połowę całkowitych wpływów z eksportu KSR.

docsity.com

Systemy stabilizowania cen surowców: System taki mógłby pomóc ustabilizować wpływy eksportowe krajów, których gospodarka jest silnie uzależniona od eksportu konkretnego surowca. Można tworzyć zapasy buforowe, czyli dokonywać interwencyjnych zakupów surowca przy niskiej jego cenie, a sprzedawać przy wysokiej. Politykę z ograniczeniem sprzedaży z kolei stosuje OPEC. Nie mają oni magazynów, lecz uzgadniają ze sobą ile ropy pozostawią pod ziemią. Dzięki temu ograniczają spadek cen regulując podaż. KSR próbowały też stabilizowania cen kakao i kawy i tak np. w Brazylii państwo wykupywało nadwyżki kawy , a następnie ją spalało. 36.4 Rozwój przez uprzemysłowienie Wiele krajów doszło do wniosku, że kluczem do rozwoju nie jest specjalizacja, lecz rozwój przemysłu przetwórczego./ Formy rozwoju przemysłu: Substytucja importu: niektóre KSR, aby ustrzec się spadku dochodów z eksportu postanowiły już nigdy w zbyt dużym stopniu nie uzależniać się od gospodarki światowej. Strategia substytucji importu polega na zastąpieniu importu produkcją krajową pod osłoną wysokich ceł, lub ograniczeń ilościowych. Prowadzi to do spadku obrotów handlu światowego. Polityka taka może spowodować marnotrawstwo i okazać się ślepym zaułkiem będąc kosztowną, gdyż substytucja zużywa więcej zasobów i wytwarza je po większych kosztach. Kraj może specjalizować się w dziedzinach dla siebie niekorzystnych, Plusem jest to, że ochrona celna może pomóc w rozwoju nowym gałęziom gospodarki. Eksport towarów przetworzonych: zamiast odwracać się od świata niektórzy obracają te kontakty na swoją korzyść jak choćby Tajwan, Korea płd., Meksyk, itp. Nowy protekcjonizm: kraje wysoko rozwinięte powinny dokonać przesunięcia czynników wytwórczych do gałęzi, gdzie mają przewagę komparatywną np. biotechnologia czy telekomunikacja, wykorzystując wiedzę i fachowców, w których obfitują. 36.5 Rozwój oparty na wykorzystaniu kredytów Trzeci szlak wiedzie przez zaciąganie pożyczek za granicą Międzynarodowy kryzys zadłużenia: W latach 80 zadłużenie KSR gwałtownie wzrastało. Zadłużenie dolega tylko wtedy, jeśli realna stopa procentowa jest dodatnia. Tylko wówczas na spłatę poświęcone są realne zasoby. 80 lata to jedyny okres po II wojnie, gdy realne stopy były znacznie wyższe od zera. Można stwierdzić, że właściwą miarą zdolności płatniczych kraju nie jest jego PNB, lecz dochody z eksportu. Przez obsługę zadłużenia rozumiemy płatności odsetek od istniejącego długu. Niewypłacalność i restrukturyzacja zadłużenia: W razie niewypłacalności można zwrócić się do Międzynarodowego Funduszu Walutowego i Banku Światowego, który udziela krótkoterminowego kredytu na spłatę wierzycieli. Można też zwrócić się do wierzycieli (głównie banki) o restrukturyzację, czyli przesunięcie terminu spłaty i obniżenie wysokości rat. Ostatecznie można rozważyć ogłoszenie otwartej niewypłacalności. W skrajnym przypadku państwa- wierzyciele mogą interweniować zbrojnie. 36.6 Pomoc Kraje Południa twierdzą, że Północ powinna udzielać im pomocy. Rządy jednak zwykle nie poczuwają się do odpowiedzialności za na ród inny jak własny. Południe twierdzi też, że ich ubóstwo wynika stąd, iż podczas epoki kolonialnej były eksploatowane przez Północ budującą na ich krzywdzie swe bogactwa. Pomoc a kraje z niej korzystające: wiele KSRpostuluje, że najlepszą formą pomocy jest wolny dostęp do rynków krajów bogatych- „handel a nie pomoc”. Zbyt wiele pomocy trafia do rządowych elit, a nie ludzi naprawdę potrzebujących. Pomoc a migracja: najkrótszą drogą do wyrównania dysproporcji byłoby dopuszczenie swobodnej migracji w skali międzynarodowej, Jednak obecnie istnieją ograniczenia migracji do krajów bogatych, nawet okresowej migracji zarobkowej. Szanse na zmianę tej sytuacji są praktycznie żadne.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome