PR i różnica między działaniami PR a marketingiem, reklamą - Notatki - Dziennikarstwo, Notatki'z Dziennikarstwo. University of Warsaw
Karolina_90
Karolina_9015 April 2013

PR i różnica między działaniami PR a marketingiem, reklamą - Notatki - Dziennikarstwo, Notatki'z Dziennikarstwo. University of Warsaw

DOC (173.0 KB)
23 strony
1Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Literatura i komunikacja: notatki z dziedziny dziennikarstwa dotyczące PR i różnicy między działaniami PR a marketingiem i reklamą.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 23
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

Definicje PR. PR- stosunki z publicznością, relacje społeczne. Public relations- relations szerokim znaczeniu stosunki, układy i powiązania natury materialnej bądź psychologicznej między dwom stronami. Public relations- to funkcjazarządzania o ciągłym i planowym charakterze dzięki której organizacja pozyskuje zrozumienie i sympatię tych którymi jest zainteresowana obecnie bądź może być zainteresowana w przyszłości. Public relations- jest to odkrywanie tego co się ludziom podoba u siebie i wzmacnianie tych sympatii oraz odkrywanie tego co się nie podoba i eliminowanie tych antypatii. Public relations- planowanie i perswazyjne komunikowanie się które zmierza do wywarcia wpływu na znaczne grupy społeczne.

Różnica między działaniami PR a marketingiem, reklamą i propagandą. PR: -Ma na uwadze wszystkie obecne i potencjalne publiczności firmy -Osoby z otoczenia firmy są zawsze w jakiś sposób powiązane z firmą i jej funkcjonowaniem (np. poprzez hasła, odpady chemiczne) Celem public relations jest oszczędzanie zasobów firmy przez budowanie akceptacji u publiczności, które mogą uniemożliwić osiąganie założonych celów (brak społecznej akceptacji powoduje konieczność zwiększania nakładów) Marketing: -Nawiązuje komunikację pomiędzy firmą a jej rynkami dóbr i usług -Osoby z grupy odbiorców nie zawsze kupują produkt danej firmy Głównym celem jest uzyskanie coraz większych zysków dla firmy PR: -Informuje, edukuje, buduje zrozumienie i akceptację wśród publiczności -Ma szerszą niż tylko marketingowa funkcję komunikacyjną- pojawia się

na wszystkich płaszczyznach, na których zachodzi komunikacja w firmie; zatem sfera ta dotyczy:

1.Stałych i potencjalnych klientów 2.Własnej załogi 3.Władzy państwowej i samorządowej 4.Szeroko rozumianego otoczenia firmy -Jest prowadzona przez dyrekcję lub zarząd firmy, wspomagając zarządzanie całością organizacji Przygotowuje opinie publiczną do reklamy lub prowadzi działania follow- up(tzn. działania posprzedażowa), gdy działania reklamowe się kończą Reklama: -Dąży do sprzedania pewnego przekazu ściśle określonemu segmentowi rynku -Reklama bazuje na komunikacji o charakterze marketingowym -Jest prowadzona przez dział sprzedaży lub reklamy firmy Może wspomóc działania public relations, jeśli będzie dotyczyć promowania nie produktu a firmy PR: Podstawa działań jest rzetelna informacja, nawet jeśli wpływa to niekorzystnie na wizerunek firmy Propaganda: -Propaganda dąży do wytworzenia u adresata określonego uczucia(złego, dobrego, obojętnego) -Podstawa działania nie jest przedstawienie faktów, ale liczy się osiągnięcie celu, np. chęć zdobycia władzy

Reputacja firmy. Reputacja- to dobra opinia o firmie tzw. „goodwill” która obok majątku firmy jest jednym z elementów jej wyceny. Reputacja jest szczególnie ważna dla tych firm bądź organizacji które oferują odbiorcom nie tylko sam produkt bądź usługę ale własną wiarygodność, np. banki, firmy ubezpieczeniowe, partie polityczne. Składniki reputacji firmy: 1.Odpowiedni wizerunek firmy tzw. „image” 2.Dobre zdanie o firmie wśród klientów instytucji współpracujących 3.Pozytywne oceny w środkach masowego przekazu tzw. „publcity” 4.Właściwe określenie tożsamość firmowa („corporate identit” CI) 5.Akceptacja i zaufanie ze strony organów decyzyjnych wpływowych grup społecznych. UWAGA: Reputacja jest szczególne ważna dla tych firm które nie mogąc promować swoich produktów promują sam wizerunek firmy („Calem tropy”).

Otoczenie organizacji. ta część społeczeństwa, która pozostaje bliższej lub dalszej współzależności z organizacją.

Metody i różne techniki stosowane w wewnętrznym PR 1.Komunikacja poprzez media wewnętrzne -Gazetka zakładowa -Gazetki ścienne i inne materiały drukowane(w tym materiały informacyjne o firmie dla nowych pracowników) -Przekaz telewizyjny wewnątrz przedsiębiorstwa -Węzeł radiowy -Codzienne informacje dostarczane do indywidualnych skrzynek e-meil -Prezentacje video lub na slajdach(wykorzystywane do szkoleń, wprowadzenie nowych pracowników, prezentacja raportów rocznych i sprawozdań oraz wewnętrznej prezentacji nowych produktów itp.) 2.Umożliwienie komunikacji dwustronnej -Bezpośredni kontakt telefoniczny z kierownictwem -Spotkania z zarządem -„Skrzynki z pomysłami” -Rady pracowników i związki zawodowe -Odwiedziny pomiędzy zespołami pracowników 3.Imprezy i wydarzenia -Uroczystości pracownicze(święta, rocznice itp.) -Wystawy, pokazy -Kluby Wizerunek stowarzyszenia -Konkursy dla pracowników -„Drzwi otwarte” dla pracowników

Cele wewnętrznego PR -Uzyskanie dobrego nastawienia pracowników do zadań, zawodu, firmy lub branży -Zwalczanie negatywnych opinii, negatywnego nastawienia do określonych przedsięwzięć i nowości w firmie -Motywowanie, mobilizowanie do wypełnienia określonych zadań

-Popieranie współudziału w różnych innowacjach -Zapoznanie z nowymi normami postępowania, zmianami w oczekiwaniach środowiska wobec sposobu postępowania przedsiębiorstwa -Zdobycie poparcia dla wprowadzenia zmian w firmie

Narzędzia PR wykorzystywane w oddziaływaniu na: Akcjonariuszy: 1.Sprawozdanie roczne typu bilansowego 2.Walne zgromadzenie akcjonariuszy oraz sprawozdania z podaniem uchwał; fotografie z przebiegu, znaczące wypowiedzi gości; imprezy dodatkowe towarzyszące zgromadzeniom 3.Okresowe raporty dotyczące funkcjonowania firmy 4.Korespondencja z akcjonariuszami, której celem jest uzyskanie poparcia akcjonariuszy do jakiegoś przedsięwzięcia kierownictwa lub do przedsiębiorstwa w ogóle 5.Wizyty akcjonariuszy w przedsiębiorstwie Klientów 1.Bezpośrednie kontakty- osobiste lub za pomocą korespondencji 2.Korespondencja z klientami, którzy przestali dokonywać zakupów; jej celem jest poznanie motywów rezygnacji z usług 3.Broszury i biuletyny 4.Proste i pogłębione badania ankietowe 5.Dni otwarte połączone z pokazem osiągnięć 6.Zaproszenia na uroczystości firmowe 7.Zewnętrzny wygląd firmy; jest on szczególnie istotny w wypadku przedsiębiorstw kontaktujących się z klientami na teranie firmy, np. sklepy czy zakłady usługowe Dostawców 1.Kontakty nieosobiste: odwiedziny, wspólne posiedzenia i dyskusje „dni otwartych drzwi”, okoliczności specjalne(np. podziękowania za współpracę, życzenia świąteczne) 2.Własne publikacje z przeznaczeniem dla dostawców, pośredników itp., dotyczące np. spraw handlowych, przepisów rynkowych i norm produkcyjnych, prognoz rozwoju branży, rynku walutowego, kredytowego, popytu 3.Broszury, ulotki, informacje handlowe 4.Włączanie programu PR dostawcy do działań PR Agendy rządowe: 1.Utrzymywanie osobistych kontaktów z funkcjonariuszami państwowymi; zapraszanie na uroczystości firmowe(np. jubileusze czy z okazji otwarcia nowych placówek), „drzwi otwarte”, konferencje prasowe, odczyty i wykłady, pokazy filmowe i dyskusje mające na temat sprawy organizacji 2.Członkostwo w specjalistycznych gremiach zawodowych lub w zrzeszeniach organizacji, we wspólnotach interesu 3.Okolicznościowa korespondencja skierowana do urzędów państwowych(jubileusze, urodziny, gratulacje itd.)

.4Dostarczenie agendom rządowym pisemnych stanowisk grupy podobnych organizacji(np. w imieniu branży), ekspertyz, analiz sytuacyjnych itd. Konkurencję U podstaw działań PR wobec firm konkurencyjnych jest świadomość przedsiębiorstwa że formą walki konkurencyjnej nie powinno być niszczenie przeciwnika lecz poziom i jakość własnej pracy. Do konkurencji należą zarówno inne przedsiębiorstwa tej samej branży jak też przedsiębiorstwa innych branż z tego samego obszaru działania(np. ze względu na to że konkurują na jednym rynku pracy). Ponieważ w tym przypadku podmiotem działań po każdej stronie są nieliczne grupy osób to głównym środkiem oddziaływania są osobiste kontakty oraz bezpośredni przekaz informacji.

Funkcje wizerunku: 1.Zjednanie opinii publicznej do marki i do firmy, np. Orange 2.Usunięcie anonimowości pomiędzy producentem a odbiorcom, np. Milka 3.Ułatwia wzajemne porozumienie 4..Sprzyja wytworzeniu korzystnego nastawienia do firmy i jej poczynań a także wpływa na poczucie akceptacji

Budowa pozytywnego wizerunku firmy Dobry wizerunek zwany również z języka angielskiego image pełni ważne funkcje: -Zjednuje opinię publiczną do marki i do firmy -Ułatwia wzajemne porozumienie -Sprzyja wytworzeniu się korzystnego nastawiania do firmy i jej poczynań a także wpływa na uczucie akceptacji -Usuwa anonimowość pomiędzy producentem i odbiorcą Wśród innych elementów ważnych z punktu widzenia image firmy można wymienić filozofie firmy, jej kulturę, historię, strategię, styl kierowania, reputację i zachowanie się przedstawicieli przedsiębiorstwa. Kolejnym ważnym elementem który wpływa na wizerunek organizacji jest jej misja. Misja wyraża funkcję jaką przedsiębiorstwo chce spełniać na rzecz otoczenia. Mówi ona jakie problemy, w jakiem zakresie i w jaki sposób firma chce rozwiązać. Aby w pełni zrozumieć istotę wizerunku firmy, trzeba zaznaczyć że na odbiorcę wpływ maja również image branży(wyobrażenie o całej grupie dóbr) oraz image marki(wiąże się z określoną marką lub grupą produktów). Image marki bywa utożsamiany z wyobrażeniem o firmie podczas gdy znak towarowy jest identyfikowany z producentem tego produktu. Szczególne jest to widoczne w branży inwestycyjnej i sferze usług. Problem jeszcze bardziej komplikuje fakt że wpływ na wizerunek firmy lub produktu ma także image kraju w którym wytworzono produkt. Znaczną rolę grają tu stereotypy dotyczące poszczególnych narodowości. Wpływa to zarówno na korzyść jak i niekorzyść firmy. Na wpływanie na wizerunek firmy mają również udział w targach czy działalność sponsoringowa. Pewnym sposobem kreowania wizerunku organizacji jest wykorzystywanie wizerunku osób sławnych i popularnych.

Niewizualne czynniki wpływające na tożsamość. Obok wizualnych czynników na tożsamość firmy wpływają niewizualne czynniki do których zaliczamy takie jak: 1.Kontakty osobiste przy sprzedaży, negocjacjach, serwisie, rozmowach telefonicznych 2.Zachowanie i maniery personelu firmy 3.Zasłyszane opinie o działalności firmy dotyczące terminowości dostaw, solidności, uczciwości 4.Sukcesy i niepowodzenia, np. pozycja na giełdzie, strajki i inne sytuacje kryzysowe Całość tych zachowań można określić mianem kultury firmy(corporate culture), która jest utrwalonym w tradycją i przekazywanym z pokolenia na pokolenie spisanym kodeksem wartości, norm, postaw i wzorów zachowań, które wpływają na pracowników firmy

i oddziaływają na jej stosunki z otoczeniem. Kontakty osobiste przy sprzedaży, negocjacjach, serwisie, rozmowach telefonicznych. Często dla osoby z zewnątrz pierwszy kontakt z firma następuje za sprawa rozmowy telefonicznej. W trakcie rozmowy telefonicznej klient odbiera tylko bodźce słuchowe, które mogą zostać poddane standaryzacji i umieszczone w księdze standardów. Błędy przy rozmowach telefonicznych: 1.Niewłaściwe zgłaszanie się typu „Halo”, „Proszę”, ”Tak”. Należy podać nazwę firmy, imię i nazwisko oraz ewentualnie bliższe określenie zawodowe. 2.Szybkie i niewyraźne zgłaszanie się do rozmowy 3.Prowadzenie -już po podniesieniu słuchawki- jakiejś innej, wcześniej rozpoczętej rozmowy 4.Sposób wysławiania się w sposób ostry, zimny, rutynowy, mimo że dzwoniący ma ważną sprawę (kipp smially) 5.Nikła pomoc jeżeli na miejscu nie ma rozmówcy 6.Wykonywanie innych czynności niezwiązanych z rozmową

Zjawisko negatywnej rekomendacji Szacuje się iż ok. 80% utraconych klientów danej firmy nie z powodu zbyt wysokich cen ale w wyniku nie właściwej obsługi. Straty z tego tytułu są znaczne gdyż pozyskanie nowego klienta kosztuje 6x więcej niż utrzymanie obecnego. Ponadto jeden niezadowolony klient który został niewłaściwe obsłużony informuje ok. 10 osób.

Promocja przedsiębiorstwa jako niewizualny czynnik wpływający na tożsamość. -Rozpowszechnianie informacji w środowisku zewnętrznym i wewnętrznym przedsiębiorstwa -Harmonizowanie działalności gospodarczej ze społeczną odpowiedzialnością przedsiębiorstwa -Kształtowanie i upowszechnianie obrazu przedsiębiorstwa oraz informacji charakteryzujących działalność firmy i umacniających jej wizerunek -Umacnianie i stabilizowanie pozycji przedsiębiorstwa i zabezpieczenie się przed możliwymi zagrożeniami -Wspomaganie sprzedaży produktów poprzez pozytywne oddziaływanie wizerunku firmy Podtrzymywanie celów i stylu działania przedsiębiorstwa oraz jego roli na rynku -Organizowanie kontaktów i utrzymywanie więzi z otoczeniem

Zadania public relations -Zadania nakierunkowane na wizerunek 1.Kreowanie reputacji firmy jej ochrona i poprawa 2.Stworzenie właściwego systemu identyfikacji wizualnej 3.Podejmowanie działań sponsorskich 4.Uczestnictwo w akcjach społecznych i charytatywnych 5.Dbanie o wizerunek w sytuacjach kryzysowych 6.Uczestnictwo w targach i organizowanie wystaw -Zadania skierowane do wewnątrz firmy 1.Komunikacja z działami marketingowymi, promocyjnymi i reklamowymi firmy 3.Podejmowanie działań „human relations” polegające na komunikacji między pracownikami a kierownictwem przedsiębiorstwa: nabór i selekcja pracownicza, awansowanie, motywowania, zwalniania, organizacja szkoleń, eventów- spotkań integracyjnych -Zadania skierowane na zewnątrz firmy 1.Kontakty ze społeczności i władzami lokalnymi 2.Bieżące informowanie społeczeństwa o aktywności firmy, np. nowe produkty, współpraca z firmami zagranicznymi itd. 3.Utrzymywanie właściwych relacji finansowych, np. dobre stosunki z bankami itd. 4.Prowadzenie działań „media relations” 5.Kontakty z Uczelniami Wyższymi

Funkcje wizytówek Wizytówki są dla firm pierwszą formą kontaktu z przedsiębiorstwem, zatem ich wygląd, oprawa graficzna czy zgodność z przyjętymi standardami tożsamości wizualnej maja swój udział w tzw. Pierwszym wrażeniu, co może decydować o wizerunku firmy u danej osoby. W przypadku wizytówek należy zatem przestrzegać nie tylko zasad estetycznych, ale też dołożyć starań o zgodność z przyjętymi przez firmę standardami. Wizytówki to nie tylko przejaw mody, mogą one spełniać wiele funkcji: -To źródło informacji o osobie, którą poznaliśmy oraz o instytucji, którą ta osoba reprezentuje -Utrwalają zawartą znajomość i ułatwiają utrzymanie nawiązanych kontaktów -Pozwalają zorientować się, kto piastuje jakie stanowisko i jaką organizację reprezentuje, co staje się szczególnie istotne podczas zebrań, konferencji i spotkań towarzyskich w większym gronie

Różnice między PR a reklamą Dobór grupy docelowej PR Grupa celowa może być każda grupa osób mająca związek z organizacja, nawet jeśli nie służy to realizacji celów ekonomicznych Reklama To podmioty rynku zbytu i zaopatrzenia, bezpośrednio związane z realizacją podstawowych celów ekonomicznych Cele działania PR Ma wzbudzić zaufanie do przedsiębiorstwa jako całości organizacyjnej, a ponadto realizować te cele, których nie pełni działalność reklamowa Reklama Jest częścią polityki sprzedaży, ma zatem wzbudzić zaufanie o produktu, a przez wyraźne ukierunkowanie zachowań nabywców ma doprowadzić do wzrostu obrotów i zysków Treść informacji reklamowej PR -decyzje przedsiębiorstwa lub organizacji; warunkowania, motywy i intencje tych decyzji, działalność i aktywność przedsiębiorstwa -całość podmiotów, na które, wpływa, nastawia się na społeczne i duchowe potrzeby tej części społeczeństwa, która jest zainteresowana skutkami funkcjonowania danej organizacji Reklam - to przede wszystkim produkt lub usługa, ich walory, rzadziej zaś warunki ich nabywania -reklamę interesują konsumpcyjne potrzeby ludzi oraz zachowania zakupowe

Nastawienie na sferę emocjonalną i rozumną PR Posługuje się przede wszystkim informacjami rozumowymi, a zalecane obecnie w public relations wypowiedzi o komponentach emocjonalnych maja za zadanie zwiększyć szansę przyjęcia informacji rzeczowych, ponieważ interesująca wypowiedź jest przyjmowana chętniej, szybciej i lepiej niż nudna i banalna Reklama Jednoczesny wpływ na emocjonalny i myślowy układ jednostki ludzkiej; oddziałując na siłę uczuć, ich kierunek oraz na ich jakość, reklama pobudza gotowość jednostki do odpowiedniego reagowania nie tylko na slogany reklamowe, nazwy producentów i marek, lecz także na bodźce drugiego typu- myślowe, czyli na rzeczowe informacje o produktach i usługach

Czas osiągania celów PR Czas jest relatywnie długi Reklama Obliczona na efekt w czasie względnie krótkim Sposób komunikowania się PR Wykorzystuje przede wszystkim osobistą i bezpośrednia komunikację bądź – w dalszej kolejności- własne przekaźniki oraz media masowe Reklama Wykorzystuje głównie nieosobowe formy komunikowania Wiarygodność przekazu PR Na informację wpływ ma obce medium(np. prasa), które ja relatywizuje, w opinii odbiorcy taka informacja może być traktowana jako mniej interesowna bardziej wiarygodna Reklama Ostateczna treść, forma i ekspozycja wypowiedzi zależy od nadawcy reklamy Charakter komunikacji PR Dwustronny przepływ informacji(dialog) Reklama Jednokierunkowość informacji reklamowej

skuteczny przekaz reklamowy -Przyciągnięcie uwagi odbiorcy 1.Rzucająca się w oczy kompozycja graficzna 2.Trafny slogan- „Cukier krzepi” Melchior Walkowic 3.Interesujący dźwięk- „Coca- cola” 4.Ciekawie wydrukowany tekst 5.Właściwy ton wypowiedzi, atrakcyjny ton wysławiania się -Przekaz musi być zrozumiały 1.Język musi być odpowiedni do odbiorcy przekazu 2.Sprawy bliskie odbiorcy -Zyskanie akceptacji 1.Właściwy odbiór argumentów 2.Bazowanie na ogólnym zaufaniu do firmy bez którego reklama jest przyjmowana sceptycznie -Przekaz reklamowy jest dostępny

Rodzaje reklam według ich sposobu oddziaływania 1.Reklama informacyjna- dotyczy takich produktów gdzie rzetelna informacja o produkcie stanowi podstawę jego zakupu, np. sprzęt AGD, komputery, laptopy, aparaty fotograficzne(cyfrowe), komórki. 2.Reklama dająca satysfakcję- dotyczy takich produktów w przypadku których znaczną rolę odgrywa indywidualny gust odbiorców bądź grupy odniesienia w której dany odbiorca przebywa, np. piwo, kawa, coca cola,, herbata. Niektóre reklamy są dobre ale sprzedaż tych produktów spadła, np. piwo królewskie 3.Reklama tworząca nawyk- odnosi się do prozaicznych produktów codziennego użytku o zakupie którego decyduje rutyna, np. środki chemii gospodarczej, kosmetyki bieżącego użycia, żywność 4.Reklama emocjonalna- dotyczy takich produktów, które łączą się z osobowością konsumenta ze względu na duży ładunek symboliczny który posiadają, np. samochody, odzież markowa.

Wpływ reklamy emocjonalnej na kształtowanie postaw klientów -Emocje pozytywne

1.Budowanie silnego związku między reklamowanym produktem, postaciami reklamy a odbiorcom przekazu Widz ma uznać że produkt w jakiś „sposób” pasuje do niego i jest zgodny z jego preferencjami i potrzebami 2.Zapraszanie do udziału w reklamie osób znanych. Osoby znane rekomendują produkt na zasadzie autorytetu bądź osobiście dany produkt stosują, np. Kozakiewicz i maść na stawy 3.Wykorzystywanie reakcji opiekuńczej- człowiek został wyposażony przez naturę w wiele reakcji zachodzących automatycznie, pojawiające się w reklamach niemowlęta, szczenięta, kocięta działają na odbiorcę w szczególny sposób natychmiast zwracają uwagę i budzą sympatię. Dzieje się tak automatycznie na widok kształtu głowy charakterystycznego dla zwierząt i człowieka we wczesny etapie rozwoju. 4.Reakcja na ludzką twarz- przy pomocy wyrazu twarzy łatwo daje się kształtować odpowiedź emocjonalną odbiorcy na reklamę, jest to przekaz szczególnie sugestywny i szybki który nie podlega cenzurze świadomości. 5.Efekt „halo”- przenoszenie konkretnej reakcji emocjonalnej w czasie na sytuację z nią niezwiązane. W 1981r. wykorzystywano po raz pierwszy akt erotyczny. Celem zabiegu jest przeniesienie emocjonalnej reakcji z nagiego ciała modela na jakiś produkt, np. maszyna do pisania, sok. 6.Humor w reklamie- ma wywołać pozytywny nastrój u odbiorcy, który następnie przeniesiony na reklamowany produkt. Wadą reklam wykorzystujących humor jest że szybko przestają być interesujące dla odbiorcy. -Emocje negatywne 1.Rola emocji pozytywnych jest dobrze poznana i raczej jednoznaczna tzn. pozytywne emocje wywołane przez reklamę przenoszą się na reklamowany produkt. Bardziej złożona jest kwestia dotycząca emocji negatywnych takich jak; strach przerażenie, lęk, obawa itp. Wiele firm wykorzystuje te emocje w celu zwrócenia uwagi na swoje towary lub usługi, np. towarzystwa ubezpieczeniowe, producenci żywności. Emocje negatywne pokazywane są poprzez 3 sytuacje: A.Pokazywanie sytuacji która nam zagraża BPokazywanie produktu jakie należy zastosować C Ukazanie sytuacji po zastosowaniu określonych produktów UWAGA!!! Zapamiętywaniu służy tzw. średni poziom lęku, jeżeli lęk wykorzystywany w reklamie jest zbyt nasilony to prowadzi do usuwania z pamięci kojarzonych z nim nieprzyjemnych informacji.

Zalety i wady reklamy emocjonalnej -wady -Trudność w wywołaniu reakcji emocjonalnej u odbiorcy -Dominacja emocji nad prezentacją produktu Wątpliwości etyczne związane z możliwością manipulacji Zalety -Reklama emocjonalna wykorzystuje wiele środków oddziaływania w tym m. in. związek między produktem- odbiorcą- a bohaterami reklamy ( w tym osobami znanymi) -Reakcje opiekuńcza i reakcję na ludzką twarz -A także humor, efekt „halo” oraz wywoływanie negatywnych i pozytywnych emocji.

Różnice między PR a dziennikarstwem PR Zakres: public relations to nie tylko kontakty z mediami, ale wpływanie na funkcjonowanie przedsiębiorstwa na każdym jego poziomie(w tym zakresie zarządzania strategicznego, finansów firmy itp.

Cele: celem jest nie samo rozpowszechnianie informacji, ale wpływanie poprzez nie na świadomość, wiedzę i zachowania osób z wybranych grup otoczenia Publiczność: różne rodzaje zbiorowości, do których informacja jest wysyłana nie tylko poprzez media; Rodzaje publiczności są dokładnie wyselekcjonowane, a informacje dla nich- dobrane odpowiednio do potrzeb i wymagań odbiorców Sposób dotarcia: wszystkie sposoby dotarcia do wybranych grup otoczenia(mass media, formy nie masowe, Internet) Reklama Cele: zbieranie i publikowanie obiektywnych relacji z aktualnych wydarzeń Publiczność: każde medium ma swoją ustaloną grupę odbiorców(widzowie stacji TV, czytelnicy konkretnego tytułu prasowego); to publiczność masowa o różnych cechach demograficznych Sposób dotarcia: zazwyczaj poprzez jedno wybrane medium(druk, telewizja, radio)

Zalety prasy 1.Postrzeganie prasy jako bardziej obiektywnej i bezinteresownej w porównaniu z własnymi publikacjami firmy. 2.Swoboda czytelników w wyborze czasu który chcą zapoznać się z treścią. 3.Możliwość wielokrotnego zapoznania się z tym tekstem. 4.Powszechność odbioru 5.Szybkość dostarczania informacji do adresat 6.Skuteczny środek o niskim koszcie dotarcia do odbiorcy. Wady prasy aktualność, poczytność, papier niskiej jakości(słabe zdjęcia), nie są przechowywane przez czytelników

Rola radia Radio dysponuje bardzo dużą liczbą stacji o różnorodnych profilach programowych. Może ono być bardzo przydatne w prowadzonych działaniach PR tym bardziej że cieszy się dużym zaufaniem społecznym. Radio pozwala wpływać na wizerunek firmy za pomocą mniej wykorzystywanego w telewizji zmysłu-słuchu. Tutaj odpowiednią informację niosą słowa oraz dźwięki nie zdominowane przez obraz co pobudza wyobraźnię słuchaczy. W ramach działań radiowych wykorzystywane są następujące formy dziennikarskie: -Wiadomości i komunikaty -Konferencje i wywiady -Relacje i reportaże -Kontakty ze słuchaczami i konkursy Zalety -Powszechność użytkowania-jest tanie i nadaje się do odbioru w każdym miejscu oraz czasie -Dostępność -Szybkość przekazu- możliwość przekazu na żywo -Występowanie audycji specjalistycznych -Wydłużony dobowy czas emisji pozwalający zamieścić dużą liczbę informacji -Możliwość oddziaływania do wewnątrz organizacji poprzez radiofonię wewnątrzzakładową Wady -Ograniczona swoboda w czasie nadawania -Traktowanie informacji radiowych w kategorii szumu -Specyficzne wymagania co do języka tzw. Jego obrazowość (zdania, kwestie bez wyrazów obcych) Rola telewizji

Telewizja najsilniej oddziaływuje na odbiorcę ponieważ ma duży zasięg oddziaływania ale jeśli chodzi o dotarcie do konkretnych grup osób jest to mało selektywna. Pod względem zaufania telewizja plasuje się w różnych krajach na różnych miejscach –w Polsce jest na pozycji drugiej zaraz za radiem. Upowszechnianie informacji za pośrednictwem telewizji jest możliwe w takich formach jak: przeczytanie tekstu public relations w wiadomościach lub audycjach informacyjnych, doprowadzenie do rozmowy z przedstawicielem organizacji, dostarczenie do telewizji własnego filmu lub retransmisja telewizyjna.

Zalety: -Połączenie obrazu z dźwiękiem-podnosi intensywność oddziaływania o ponad 60% w porównaniu np.: do reklamy wykorzystującej tylko obraz lub dźwięk -Wysoki stopień wiązania uwagi odbiorcy -Duży zasięg-duża liczba odbiorców dzięki np. telewizji satelitarnej; dlatego nawet przy wysokich cenach reklam emitowanych w telewizji koszt dotarcia do tysięcy odbiorców jest niski w porównaniu z innymi mediami -Dynamizm prezentacji- tzn. możliwość zaprezentowania przedmiotu reklamy w ruchu, pokazanie jego przemian, różnych możliwości, a ponadto pokazanie reakcji klientów i ich uczuć -Trudność ucieczki od reklamy- odbiorca nie oglądając przekazu usłyszy jego dźwięk -Możliwość połączenia reklamy z działaniami typu: publicystyka i sponsoring -Możliwość zaprezentowania efektów specjalnych dzięki animacji komputerowej podnoszącej efektywność Wady: -Duży chaos informacyjny- szczególnie w stosunkowo krótkim czasie po emisji -Duży koszt emisji programu -Niewielka selektywność przekazu co oznacza że przekaz dociera do wielu odbiorców niezainteresowanych ofertą -Mała skuteczność przy przekazywaniu szczegółów podczas emisji; bark możliwości zapisania konkretnych informacji -Możliwość wyboru innego kanału przez odbiorców

Cechy i umiejętności rzecznika prasowego -Zdolność do szybkich wypowiedzi, komentowania, pisania przemówień, listów i sprostowań -Wiedza z zakresu PR, marketingu i reklamy -Znajomość zagadnień ekonomicznych i gospodarczych -Znajomość spraw firmy, wszystkich aspektów jej działalności, także aktualnych informacji dotyczących firmy i jej otoczenia -Umiejętności z zakresu psychologii i negocjacji -Kreatywność -Łatwość wysławiania się oraz prostego i jasnego wyrażania swych poglądów w mowie i piśmie

Organizacji konferencji prasowej Każda konferencja wiąże się z dużym nakładem kosztów i wkładu pracy. Etapy przygotowawcze są raczej stałe i obejmują wykonanie zadań: -Planowanie konferencji 1.Ustalenie tematu i problematyki 2.Ustalenie listy gości(VIP) 3.Ustalenie listy dziennikarzy 4.Ustalenie prowadzącego konferencję 5.Ustalenie terminu, miejsca i godziny konferencji (sprawdzenie czy termin nie koliduje z innymi terminami) -Wysyłanie zaproszeń(min. 14 dni) -Przygotowanie materiałów pisemnych

1.Materiały informacyjne dla dziennikarzy 2.Materiały promocyjne 3.Dobre wyniki -Potwierdzenie przybycia Ponowne zaproszenie dziennikarzy i poinformowanie ich o uczestnikach -Przygotowanie sali 1.Nagłośnienie 2.Tabliczki informacyjne -Poczęstunek -Przebieg konferencji 1.Powitanie i podziękowanie 2.Przedstawienie specjalnych gości 3.Omówienie przebiegu konferencji 4.Informacje zasadnicze 5.Pytania i odpowiedzi 6.Zakończenie konferencji -Po konferencji 1.Zebranie materiałów prasowych po konferencji 2.Kontakt z dziennikarzami którzy nie zjawili się na konferencji i przekazanie im materiałów konferencji i udzielenie odpowiedzi na ewentualne pytania 3.Udzielenie wywiadu radiowego bądź TV 4.Indywidualne kontakty z dziennikarzami

Błędy popełniane przez organizatorów konferencji prasowych. 1/Przeoczenia w podawaniu wszystkich potrzebnych informacji organizacyjnych lub wręcz celowo niejasne określenie celu i tematów. 2.Zbyt późne powiadomienie o terminie spotkania; może to być potraktowane jako działanie celowe bądź jako przeoczenie. Jeśli tak się zdarzy należy za to przeprosić osobę zaproszoną. Najwcześniej zawiadamia się ważnych dla firmy gości(np. przedstawicieli władz lokalnych), gdyż zwykle mają oni zapełniony terminarz na wiele dni wcześniej. 3.Przekroczenie 10-15 minut dopuszczalnego rozpoczęcia konferencji. Dziennikarze nie powinni czekać na gospodarza. 4.Wysłanie zaproszeń do agencji prasowych, jeśli temat jest lokalny i mało interesujący dla szerokiego ponadregionalnego odbiorcy. Agencje mogą zainteresować się wydarzeniami lokalnymi jeśli są one wyjątkowo interesujące nowe lub modne. 5.Zbyt długie wprowadzenie na początku konferencji. Nie powinno ono zajmować więcej niż 5 minut a informacje o zasadniczym temacie nie powinny zająć prowadzącemu dyskusję więcej niż 10 minut. Najwięcej czasu należy pozostawić dziennikarzom na zadawanie pytań. 6.Ustne przekazanie tych samych wiadomości, które dziennikarze dostali w tzw. teczce prasowej. 7.W sprawach szczegółowych powinni wypowiadać się fachowcy. Błędem jest stosowanie zbyt długich wstępów w wypowiedziach a także przytaczanie ogólnych poglądów zamiast istotnych faktów. 8.Nie należy przekazywać jednocześnie zbyt wielu informacji i materiałów gdyż wówczas nie wszystkie treści mogą zostać zauważone. Również dysponowanie zbyt mała ilością informacji zaszkodzi w kontaktach z mediami gdyż zniechęci dziennikarzy do przyjścia na następną konferencję. Jeżeli celem konferencji jest podtrzymywanie kontaktów z dziennikarzami, to lepiej zorganizować wizytę organizacyjną pojedynczych dziennikarzy lub przesłać im gotowe teksty. 9.Żądanie jeszcze przed konferencją zapewnienia od redakcji, gdzie, kiedy i jak obszerne będą sprawozdania z konferencji oraz przekazania w ciągu dwóch dni egzemplarza z wydrukowanym sprawozdaniem.

10.Przesada w pozytywnym przedstawianiu się organizatora spotkania(np. poprzez nagromadzenie się zwrotów „największy”, „najlepszy”), co podważa wiarygodność informatora. Dziennikarze nieufnie podchodzą do zamiany konferencji w spektakl marketingowo- promocyjny. 11.Zapomnienie o zaproszeniu niektórych mniej ważnych lub bardziej krytycznych redakcji. Aby uniknąć tego błędu należy prowadzić kartotekę dziennikarzy uporządkowana według działów oraz innych kryteriów.

Pisemne formy kontaktów z prasą: 1.Notatka prasowa-(komunikat prasowy, press release) przygotowana w formie gotowej do druku, powinna być dostosowana do potrzeb i wymagań poszczególnych mediów. 2.Backgrounder- jego celem jest szersze zapoznanie się z tematem, podanie kontekstu wydarzenia, informacji stanowiących tło(firma, jej historia, osoby zarządzające itp.) 3.Oświadczenie prasowe-(press statement) cel: rozproszenie wątpliwości, podanie oficjalnej odpowiedzi na zarzuty, bez komentarza i innych informacji 4.Serwis fotograficzny z opisem zdjęć(co przedstawiają, tytuły osób w pełnej formie itp.) Artykuły/wywiady( w tym sponsorowane) oraz opracowania na zlecenie prasy

Realizacja zadań human relations w firmie Właściwe relacje między pracownikami a dyrekcją w firmie zależne jest od wielu czynników. Na to czy pracownik będzie czuł się spełniony w swojej pracy a jednocześnie nawiąże silne więzi z firmą wpływają różne elementy. Cechy charakteryzujące pozytywną relację pracownika i pracodawcy: -Rzetelna dwukierunkowa informacja -Zaufanie i pewność -Optymistyczne spojrzenie w przyszłość -Perspektywa dalszej pracy w firmie -Wiara w sukces wspólnie realizowanych zadań -Przyjazne otoczenie -Satysfakcjonująca pozycja pracownika Jedna z koncepcji którą bierze się pod uwagę wszystkie te potrzeby jest system „jednej rodziny” zapoczątkowany w Japonii. System ten zakłada że każdy pracownik nie tylko ma spełniać obowiązki wyznaczone przez firmę ale winien czuć się współodpowiedzialny za funkcjonowanie całego przedsiębiorstwa. Podstawa relacji między pracownikami a pracodawcami jest według tej koncepcji partnerstwo. Pracownicy zespołu nazywani są członkami zespołu jego przywódcami lub opiekunami a podstawowym celem działań nie jest spełnienie wymagań pracodawców ale łączenie wspólnych wysiłków dla dobra firmy. Założenia te mają konsekwencje dla systemu płac czy świadczeń dodatkowych. Poza tym zatrudnieni maja większy wpływ na zarządzanie przedsiębiorstwem ponieważ każdy pracownik może zwracać się bezpośrednio do swoich przełożonych jeśli zajdzie taka potrzeba co sprzyja wzrostowi „inicjatyw oddolnych”. W codziennym funkcjonowaniu firmy panują egalitarne zasady ujawniające się przykładowo poprzez wspólne stołówki, identyczne dla wszystkich ubrania zawodowe, powszechny dostęp do obiektów rekreacyjnych itp. Japońska zasadę „jednej rodziny” można uznać nie tylko za przykładowy system zarządzania przedsiębiorstwem ale pewną filozofie firmy, której podstawowe elementy takie jak szczerość w kontaktach z pracownikami, sprawiedliwość, okazywanie pomocy i przyjaźni są aktualne niezależnie od kręgu kulturowego lub przyjętych systemów zarządzania. Te wartości winny być wprowadzone na każdym etapie oddziaływania firmy na pracownika: od momentu rekrutacji do ewentualnego zwolnienia.

Proces rekrutacji i selekcji jako element HR. Jednym z głównych celów każdej firmy jest złożenie zespołu z wartościowych pracowników którzy przyczyniają się do powodzenia całej organizacji. Są dwa źródła rekrutacji: 1.Rekrutacja wewnętrzna-polega na wyborze na dane stanowisko osoby już zatrudnionej na zasadzie awansu, degradacji lub transferu, rotacji

2.Rekrutacja zewnętrzna-zatrudnienie osoby z zewnątrz jest analiza potrzeb przedsiębiorstwa pod względem ilościowym i jakościowym

Sposoby selekcji: 1.Selekcja wstępna-prowadzona na podstawie dokumentacji nadesłanych przez kandydatów(CV i listów motywacyjnych) 2.Wywiad- to bezpośrednia rozmowa z kandydatem przeprowadzona przez osoby przeszkolone pod względem komunikacji interpersonalnej lub psychologii 3.Sesje testowe-kandydaci rozwiązują odpowiednio przygotowane testy a ich wyniki stają się podstawą przyjęcia osoby. Testom podlegają takie cechy jak: inteligencja, umiejętność kreatywnego myślenia, odporność na stres, komunikatywność, empatia. 4.Weryfikacja informacji-sprawdzenie referencji 5.Ostateczna rozmowa kwalifikacyjna-przeprowadzona przez dyrektora personalnego lub członka zarządu 6.Podjęcie decyzji o przyjęciu lub odrzuceniu kandydata Ogłoszenie prasowe jest najpopularniejszym sposobem rekrutacji. Treść ogłoszenia prasowego powinno zawierać precyzyjne sformułowanie oczekiwań wobec przyszłych pracowników co pozwoli ograniczy napływ ofert od osób pozbawiony określonych kwalifikacji(np. informacje na temat przyszłych pracowników w obcym języku). Istnieją dwa sposoby przedstawienia treści związanej z propozycją pracy: 1.Łatwo dostępna- duże możliwości zatrudnienia, długi czas zgłaszania kandydatów 2.Trudno dostępne- duże wymagania, mała ilość miejsc i krótki czas zgłaszania się Za wyborem drugiego sposobu przemawia reguła niedostępności według której rzecz niedostępna zyskuje na wartości i jest traktowana jako bardziej pożądana. Natomiast ogłoszenie o bardzo przystępnych warunkach może wpłynąć negatywnie na wizerunek firmy i ponadto budzi podejrzenie że pracownicy nie są w firmie doceniani i nie są wysoko wynagradzani. Do innych sposobów poszukiwania pracowników można zaliczyć m.in. rekrutacje w szkołach i uczelniach wyższych kontakty ze stowarzyszeniami profesjonalnymi czy też kontakty z firmami doradztwa personalnego, giełdami pracy lub agencjami pośrednictwa pracy(urzędy pracy) oraz ostatnio bardzo popularny stał się Internet. Rekrutacja nowych pracowników nie jest jedynym sposobem realizowania potrzeb firmy. Można ją zastąpić przez: -Prace w nadgodzinach: jest to metoda korzystna w sytuacji gdy wzrost zapotrzebowania na siłę robocza jest przejściowy -Umowy zlecania -Zatrudnienie personelu dodatkowego: wykorzystywany jest zazwyczaj w restauracjach czy domach towarowych. Stanowią go często uczniowie i studenci pracujący dodatkowo na swoje potrzeby Leasing pracowników: pracownicy odpłatnie „wynajmowani” od specjalnych firm. Rozwiązanie to jest przydatne dla małych firm a dotyczy najczęściej pracowników określonych specjalności (sekretarek, specjalistów od reklamy lub marketingu)

Znaczenie właściwej atmosfery w pracy dla budowy pozytywnego wizerunku firmy Istotnym elementem który należy mięć na uwadze w pracy human relations i public relations jest odpowiednia atmosfera w pracy. Zależy ona od wielu czynników m. in. właściwego stosunku między przełożonymi a pracownikami. W ocenie przedsiębiorstwa pod kątem warunków pracy osób zatrudnionych często zwraca się uwagę na atmosferę. Jest to pojęcie mało konkretne ponieważ w zależności od wielkości i typu przedsiębiorstwa mogą składać się na nie różne elementy. Pewne czynniki są jednak stałe. Należy tutaj właściwy stosunek między przełożonym8 a pracownikami. Jest on bardzo ważny ponieważ dobre relacje międzyludzkie pomagają lepiej przezwyciężać kryzysy przedsiębiorstwa a poza tym wpływają na bardziej wydajna

pracę załogi. Dlatego też stanowisko dyrektora powinna posiadać osoba która posiada wiedzę ekonomiczną oraz zdolności strategiczne ale również zrozumienie roli pracowników i właściwe nastawienie do podwładnych. Przejawia się to m. in. w empatii czyli umiejętności słuchania nie tylko tego co ludzie mówią ale też „wsłuchiwania się” w ich nastroje. Podejście do pracowników ze zrozumieniem i chęcią współpracy jest warunkiem skutecznej komunikacji. Wykorzystanie wszystkich środków informacyjno- perswazyjnych jak np. gazetki, radiowęzła czy okolicznościowych przemówień, może być skuteczne wtedy gdy przełożony uwzględni wszystkie realne potrzeby i mechanizmy wpływające na pracowników. Jednym ze sposobów ułatwiania dwustronnej komunikacji jest metoda team brefing (krótkie zespołowe spotkania informacyjne). Polega ono na regularnych spotkaniach zwierzchników z zespołami podczas których informuje się pracowników w sposób zwięzły i osobisty o tym co dzieje się w firmie. W czasie takich spotkań omawia się także kwestie organizacji pracy danej grupy oraz sprawy osobowe takie jak przeniesienia czy zwolnienia. Zaletą tej metody jest usprawnienie obustronnej komunikacji między zarządzającymi a zespołem ponieważ pracownicy maja okazję do zadawania pytań i wyrażania wątpliwości a odpowiednia kontrola pracy przeciwdziała plotkom i nieporozumieniom.

Korzyści szkoleń pracowniczych -Zwiększenie motywacji pracowników -Sygnał przekazany od firmy do pracowników, że przedsiębiorstwo jest świadome ich znaczenia i roli -Wzrost zaangażowania pracowników- szkolenia są okazją do przedstawienia wartości do których dąży organizacja; szkolenia pozwalają kontrolować przestrzeganie tych wartości -Wzrost identyfikacji pracowników z firmą- ludzie lepiej rozumieją cele i zasady jej działania -Poprawa komunikacji-zwłaszcza w przypadku wspólnych warsztatów kierownictwa i personelu -Pełniejsza realizacja ludzkich potrzeb i pragnień- szkolenia to nagroda za dobrą pracę i starania pracownika -Możliwość podejmowania przez pracowników coraz bardziej zobowiązujących wyzwań, co przynosi korzyść firmie i pracownikom -Pomoc w zrozumieniu konieczności zmian- szkolenia ułatwiają ludziom poradzenie sobie z nowymi sytuacjami i z problemami, które one przynoszą

świadczenia pozapłacowe Płaca to nie jedyny sposób motywowania pracownika a także docenianie tych którzy są szczególne przydatni dla organizacji. Obok pensji i premii jeszcze dochodzą świadczenia pozapłacowe do których początkowo należały takie jak: posiadanie telefonu komórkowego, laptopa, samochodu służbowego. Współcześnie uważa się że te narzędzia umożliwiają wykonywanie pracy. Do dodatkowych świadczeń można zaliczyć: -Wykorzystywanie samochodu służbowego do celów prywatnych -Korzystanie z samolotu w klasie „luks” bądź „busses klasie” -Korzystanie z jachtów śródziemnomorskich -Hoteli 5 gwiazdkowych lub luks -Wysokich limitów na firmowych kartach kredytowych -Ubezpieczenie na życie połączone z funduszem inwestycyjnym -Porady medyczne -Członkostwo w elitarnych klubach -Doradztwo finansowe i prawne Rodzaje świadczeń uzależniony jest od rodzaju stanowiska i wykonywanych obowiązków. Dla pracowników niższego szczebla role bonusów pełnią takie narzędzia jak: -Wyżywienie na teranie zakładu -Pożyczki na mieszkanie -Możliwość zakupów produktów firmy po kosztach produkcji -Wczasy rodzinne

-Imprezy integracyjne Funkcje świadczeń pozapłacowych są również wielorakie: mogą mieć za zadanie większą integrację z firmą lub motywowanie do lepszego wykonywania obowiązków albo też mogą tworzyć bezpieczną atmosferę pracy i większy komfort. Świadczenia motywacyjne wpływają znacząco nie tylko na wyróżnionego ale też poprawiają atmosferę w firmie. Dzieje się tak zwłaszcza w przypadku takich świadczeń jak karnety do sal gimnastycznych, na korty czy imprezy kulturowe.

Outplacement Outplacement” polega na przygotowaniu i przeprowadzeniu takich działań które pomogą zwalnianym osobom znaleźć inne zatrudnienie. „Outplacementem” przyjmuje różne formy w zależności od tego czy dotyczy zwolnień grupowych czy też z firmy maja odejść menedżerowie lub fachowcy wyższego szczebla. Zwolnienia jakotakie są poważnym zagrożeniem dla wizerunku firmy gdyż zwalniane osoby mogą robić strajki, media nagłaśniają, co wpływa na klientów, kontrahentów i społeczność lokalną stąd ważne jest aby odpowiednio przygotować program zwolnień i aby organizacja pokazała się jako „społecznie świadoma” i dbająca o dobro lokalnych społeczności. Tego typu program zwolnień nazywane jest „outplacementem” lub zwalnianiem w białych rękawiczkach. Występują dwie formy „outplacementem”: 1.Jest to outplacement grupowy- polega on na przygotowaniu zwalnianych osób do najszybszego znalezienia pracy 2.Jest to outplacement indywidualny- forma droższa, dotyczy zwolnień menażerskich. Sprowadza się to do równorzędnego stanowiska dla menadżera w innej firmie. Celem takiego działania jest niedopuszczenie aby zwalniany pracownik trafił do firmy konkurencyjnej i z powodu osobistej urazy działał na niekorzyść przedsiębiorstwa. Etapy outplacementu nakierowane na grupę: 1.Od momentu otrzymania informacji o zwolnieniu do emocjonalnej akceptacji tego faktu mija ok.14 dni 2.Poszukiwanie nowej pracy- rola pracodawcy sprowadza się do poradnictwa ewentualnego przekwalifikowania bądź pomocy w znalezieniu nowej pracy(czy ryba czy wędka) 3.Jest ukierunkowana na osoby które nie znalazły zatrudnienia i firma dostarcza im listy potencjalnych pracodawców, wsparcie psychologów itp.

Krytyka zewnętrzna Źródła 1.Massmedia: krytyka z ich strony jest o tyle istotna że mają one największy wpływ na opinie publiczną 2.Organizacje konsumenckie: są uprawnione do zgłaszania uwag wobec przedsiębiorstwa w imieniu konsumentów; mają prawo dostępu do tych informacji o przedsiębiorstwie które bezpośrednio lub pośrednio są związane z konsumentami danego produktu lub usługi a także mogą publikować zdobyte i potwierdzone informacje o firmie 3.Organizacje polityczne 4.Stowarzyszenie branżowe: krytyka nastawiona jest zazwyczaj na konkretny produkt lub usługę 5.Konkurencja: krytyka ze strony konkurencji jest zazwyczaj elementem walki o rynek i ma charakter destruktywny 6.Klienci: dotyczy zazwyczaj spraw indywidualnych Przedmiot 1.Każdy aspekt działalności firmy- sprawy związane bezpośrednio i pośrednio z firmą istotne dla budowy wizerunku przedsiębiorstwa (np. działanie, wykonawstwo, efektywność, precyzja, prestiż, tradycja, kontakty międzyludzkie)

2.Kadra kierownicza(zwłaszcza w przypadku organizacji politycznych gdzie przedmiotem krytyki jest kierownictwo dużych i dochodowych przedsiębiorstw; ta forma krytyki nasila się w okresie przedwyborczym „krytyka dokonań”(ze strony stowarzyszeń branżowych)- związana bezpośrednio z produkcją i udostępnianiem towarów bądź usług

Krytyka wewnętrzna Źródła 1.Związki zawodowe 2.Samorządy pracownicze 3.Filie przedsiębiorstwa: przedstawicielstwa rozmieszczone w znacznej odległości od siedziby zarządu 4.Pracownicy: krytyka może przybierać różne formy ,np. blokada bram wjazdowych do firmy lub strajki okupacyjne i głodowe Własna kadra kierownicza: krytyka najmniej nagłaśniana przez media; dotyczy wyłącznie wewnętrznej sfery przedsiębiorstwa Przedmiot 1.Kwestie socjalne(dotyczy głównie krytyki związków zawodowych); przestrzegania prawa pracy i bezpieczeństwa 2.Realizacja interesów pracownika(krytyka ze strony samorządów pracowniczych)- przywileje, wspólny czas wolny, dodatkowe wynagrodzenia 3.Sposób zarządzania całością organizacji(ze strony filii przedsiębiorstwa) lub polityka prowadzona w stosunku do filii 4.Sprawy załogi, np. :wynagrodzenia, urlopy, bezpieczeństwo w miejscu pracy, awanse Dokładność i precyzja wykonania zadań przez całą załogę bądź poszczególnych pracowników (krytyka ze strony kadry kierowniczej Krytyka wewnętrzna odbywa się w dwóch kierunkach: -Dośrodkowy-od szczebli kierowniczych do podwładnych -Odśrodkowy- przedmiotem krytyki jest każde działanie i zachowanie kadry kierowniczej

Konflikty Rodzaje 1.Zbiorowy -Ma formę zorganizowaną -Może prowadzić do akcji strajkowej 2.Indywidualny -Forma niezorganizowana Manifestuje się np. poprzez absencję, niekiedy sabotaż Sposoby rozwiązywania 1.Metody dominacji i tłumienia- nie są metodami rozwiązywania konfliktu, ale raczej ukrywania. Zdominowanie przeciwnika wywołuje bowiem u niego poczucie zawiedzenia i postawę wrogości wobec podporządkowującej go większej sile. 2.Metoda kompromisu polega na dążeniu do rozstrzygnięcia konfliktu dzięki rezygnacji przez każda ze stron z niektórych swoich celów. Metoda ta nie daje jednak poczucia pełnego zadowolenia ani nie prowadzi do twórczych rozwiązań chociaż nie wywołuje frustracji czy postaw wrogości. 3.Intrygujące rozwiązywanie problemów dąży do tego aby konflikt międzygrupowy zamienić we wspólny problem który strony konfliktu usiłują rozwiązać. Zamiast tłumienia konfliktu lub poszukiwania kompromisu strony otwarcie próbują znaleźć rozwiązanie możliwe do przyjęcia dla wszystkich.

Zarządzanie sytuacją kryzysową Podstawą zarządzania sytuacja kryzysowa(public relations crisis management)

jest planowanie. Polega ono na wcześniejszym przewidzeniu ewentualnych zagrożeń i przygotowaniu odpowiednich procedur, które będą mogły być zastosowane w momencie zaistnienia kryzysu. Plany reakcji na sytuacje kryzysowe winny być poddawane częstej aktualizacji oraz być rozpowszechniane wśród członków przedsiębiorstwa. Kryzys może stanowić każda gwałtowna zmiana w samej firmie lub środowisku społecznym, ekonomicznym i politycznym w którym firma działa nawet jeśli jej wydźwięk jest obiektywnie pozytywny. Zarządzanie sytuacją kryzysowa winni rozpocząć się nie w momencie wystąpienia problemu ale już na etapie planowania potencjalnych zagrożeń. Sytuacja kryzysowa występuje nagle i niespodziewanie dlatego bez odpowiedniego przygotowania trudno jest kontrolować jej przebieg. Zarządzanie sytuacja kryzysową jest skomplikowane z wielu powodów- zazwyczaj przedmiotem działań PR jest jedna grupa celowa. Tutaj należy jednocześnie oddziaływać na różną publiczność na przykład media relacjonujące zdarzenie, osoby poszkodowane w wyniku wypadku, klientów firmy, a także jej akcjonariuszy i pracowników. Wobec każdej z tych grup należy w krótkim czasie podjąć odpowiednie działania. Nie można przewidzieć dokładnie przebiegu wypadku jednak wcześniejsze planowanie pozwala wykorzystać przynajmniej w części zatwierdzone procedury i skoncentrować się na elementach nowych. Wszystkie zatwierdzone procedury winny zostać spisane w formie instrukcji w której należy zamieścić również najważniejsze uwagi organizacyjne)imiona i nazwiska osób które są odpowiedzialne za przebieg działań lub powinny być powiadomione o rozwoju sytuacji wraz z dokładnymi i aktualnymi danymi adresowymi oraz numerami telefonów).

Plan i analiza sytuacji kryzysowej 1.Określenie typów potencjalnych sytuacji kryzysowych i ich skutków oraz podział ze względu na możliwość ich wystąpienia- 500 2.Wskazanie czynników dodatkowych jakie mogą mieć wpływ na przebieg wydarzeń -Zaskoczenie i utrata panowania nad sytuacją -Brak informacji bądź nieprawdziwe informacje -Narastająca presja z zewnątrz np. ze strony mediów -Mentalność pracowników- znaczenie szkoleń z tzw. Sztuk przywódczych 3.Ustalenie składu zespołu kryzysowego- wybrani członkowie zarządu firmy, prawnik, PR-owiec, rzecznik prasowy 4.Określenie zasad obiegu informacji i przekazywania informacji na zewnątrz -Zebranie podstawowych danych o firmie -Zidentyfikowanie potencjalnych punktów widzenia przez media i opinię publiczną -Ustalenie możliwie kompletnej listy rozwoju wydarzeń 5.Budowa planu działań -Ustalenie odbiorców informacji -Określenie zakresu odpowiedzialności i rozdzielenie zadań -Przygotowanie ramowych informacji dla głównych odbiorców -Szkolenie pracowników

Różnice między sponsoringiem a mecenatem Sponsoring i mecenat różnią się między sobą intencja działania; mecenat jest działalnością charytatywną, sponsoring zakłada wzajemność świadczeń i korzyści. Mecenat i sponsoring to dwie formy prawne różniące się ze względu na intencje działania. Mecenat – to klasyczny sposób wspierania kultury i sztuki oparty na całkowicie altruistycznych motywach działania pozbawionych osobistych celów i oczekiwań. Mecenas wspiera także wtedy kiedy jego nazwisko lub nazwa firmy pozostają nieznane. Sponsor zakłada komercyjna użyteczność świadczonych pieniędzy lub środków. Sponsoring- zakłada wzajemne świadczenia sponsora i sponsorowanego przy czym sponsor do swych działań wykorzystuje pieniądze, środki rzeczowe bądź usługi przedsiębiorstwa a w zamian za to od sponsorowanego realizacji takich zadań jak: komunikacji z otoczeniem, reklamę, promocja sprzedaży, budowa pozytywnego wizerunku organizacji.

Sponsoring -Interes firmy -Wzajemne świadczenia -Fakt świadczenia i sponsor znany opinii publicznej -Działalność sponsorska ma charakter długofalowy i zorganizowany Sponsoring ma spełnić wyznaczone cele, dąży się więc do pomiaru skuteczności podjętych działań Mecenat -Informacja formalna, możliwość odpisu od podatku -Brak wzajemnego świadczenia -Dyskrecja, wspierający pozostaje nieznany lub nie podkreśla się jego udziału -Nie prowadzi działań w sposób zorganizowany i systematyczny -Nie tworzy w tym celu struktur organizacyjnych Nie prowadzi badań efektywności działań dotyczących mecenatu

Przyczyny rosnącej roli sponsoringu -Wzrost ceny klasycznej reklamy w mass mediach co może spowodować że koszty sponsoringu będą niższe -Klasyczna reklama traci na skuteczności przez natłok różnych oddziaływań -Sponsoring jest dla odbiorcy bardziej wiarygodny niż tradycyjna reklama -Występują w świecie prawne ograniczenia zakazujące reklamy pewnych branż -Sponsoring jest traktowany jak alternatywa dla niecieszących się społecznym poparciem form działalności gospodarczych takich jak przemysł chemiczny czy rafineryjny Możliwość zaistnienia firmy jako organizacji wyczulonej na sprawy społeczne

Wpływ sponsoringu na wizerunek firmy Sponsoring może mieć różne cele. Ponieważ jest traktowany jako element marketingu mix w tym ujęciu spełnia funkcje marketingowe. Celem działalności sponsorskiej może być w tym przypadku osiągnięcie rozgłosu tzn. poinformowanie opinii publicznej o firmie sponsora w celu zwiększenia stopnia znajomości marki. Akcja sponsorska może również służyć wprowadzeniu na rynek nowego produktu. Sponsoring w takim ujęciu często wspiera lub w dużej mierze zastępuje prowadzone działania typowo reklamowe. Firmy muszą coraz bardziej uwzględniać zmieniające się nastawienie odbiorców. Przy tak dużej konkurencyjności produktów i w miarę wyrównanej jakości klienci zaczynają w swoich decyzjach zakupowych kierować się już nie tylko jakością i ceną towaru ale kontekstem działalności firmy. Reklama staje się mało skuteczna ponieważ dla odbiorcy coraz ważniejszy jest wizerunek firmy to w jaki sposób jest ona odbierana. Otwiera się tym samym pole dla działania sponsoringu. Informacje które firma może dzięki sponsoringowi przekazać odbiorcom nie zawężają się tylko do promocji marki czy produktu ale też wpływają na ogólną opinię o przedsiębiorstwie. Odpowiednia i trafiona koncepcja sponsoringowa pozwala decydować o tym w którym kierunku winny iść zmiany image firmy w opinii odbiorców. Decydujące znaczenie ma tutaj transfer cech wizerunku z przedmiotu sponsorowanego na wizerunek sponsora. O ile więc nie jest konieczna zbieżność dziedzin aktywności sponsora i sponsorowanego(choć jest to korzystne) o tyle ważny jest ogólny wizerunek sponsorowanego. To on może pomóc sponsorowi przybliżyć się w świadomości grup docelowych do pożądanego wizerunku idealnego. Może jednak doprowadzić również do zakłóceń tego wizerunku jeśli decyzje o sponsoringu były nieprzemyślane i okazyjne. Wpływanie na wizerunek przez sponsoring wiąże się także z różnymi zagrożeniami. Kiedy image osoby czy akcji sponsorowanej odbiega od obecnego czy pożądanego wizerunku sponsora może to spowodować utratę spójności wizerunku firmy lub wprowadzenie cech działających na jej niekorzyść. Zagrożenia pojawiają się nie tylko w momencie podejmowania decyzji o przedmiocie działań sponsorskich. Wizerunek sponsorowanego oraz treści które on przekazuje mogą bowiem nieoczekiwanie zmienić się na niekorzyść

co nie pozostaje bez wpływu na wizerunek sponsora, np. kiedy sponsorowany sportowiec zostaje oskarżony publicznie o doping bądź inne wykroczenie.

Etapy tworzenia długofalowej koncepcji sponsoringu CELE

Określenie celów komunikacji jakie sponsor chce osiągnąć w wyniku działalności sponsorskiej TREŚCI

Określenie treści dotyczących firmy które będą rozpowszechniane przez sponsoring GRUPA DOCELOWA

Wybór grupy do której ma dotrzeć firma przez działania sponsorskie OPRACOWANIE STRATEGII

-Dziedzina -Typ świadczeń ze strony sponsora -Typ świadczeń ze strony sponsorowanego Warunki jakie ma spełniać sponsorowany WYBÓR SPONSOROWANEGO

KOSZTY -Bezpośrednie- wynikające z umowy sponsorskiej Dodatkowe- np. reklama, dodatkowe etaty, podróże służbowe DZIAŁANIA SPONSORSKIE

OCENA Jak zostały zrealizowane zamierzone cele

Rodzaje sponsoringu Sponsoring można podzielić według różnych kryteriów. Jeśli będziemy go rozpatrywać pod kątem sponsorowanej dziedziny możemy wyróżnić: 1.Sponsoring sportu: wydarzenia sportowe, długofalowe wspieranie klubów sportowych czy wybranych sportowców itp.(Lech Browary Wielkopolskie jako sponsor generalny polskiej reprezentacji olimpijskiej w roku 2000). 2.Sponsoring kultury: wydarzenie artystyczne, koncerty, wystawy, film czy wystawienie sztuk teatralnych itp. (np. sponsorowanie przez Kredyt Bank filmu „Pan Tadeusz”). 3.Sponsoring społeczny: wspieranie akcji społecznych, wsparcie rzeczowe(przekazanie urządzeń rehabilitacyjnych, aparatury laboratoryjnej, lekarstw). Sponsoring społeczny może dotyczyć osób potrzebujących pomocy lub instytucji zajmujących się takimi osobami. Najczęściej mamy z nim do czynienia w przypadku służby zdrowia, opieki społecznej lub służb ratowniczych. Mimo że ten typ sponsoringu jest względnie mało nagłaśniany przez media, posiada dużą zaletę- pozwala firmie podkreślić swoja odpowiedzialność społeczną co jest ważne zarówno wobec otoczenia zewnętrznego jak i wewnętrznego. 4.Sponsoring nauki: nagrody lub stypendia dla wyróżniających się studentów. 5.Sponsoring ekologiczny: wspieranie ruchów ekologicznych czy towarzystw racjonalnego żywienia przez producentów żywności ekologicznej itp. 6.Sponsoring medialny: różnego rodzaju audycje, programy edukacyjne, prognozy pogody itp. Kolejne kryterium to podział sponsoringu ze względu na podmioty wobec których podejmowane są działania sponsoringowe. Można tu wymienić: 1.Sponsoring osobowy: gdy działaniom sponsorskim podlega jedna osoba. 2.Sponsoring instytucjonalny: tu działania dotyczą określonej instytucji(np. teatru, klubu sportowego). 3.Sponsoring projektowy: dotyczy on sponsorowania poszczególnych przedsięwzięć (sponsorowanie przez Erę GSM koncertów Gerflor Dance lub sponsorowanie przez Telekomunikację Polską S.A. festiwalu muzyki filmowej „TP S.A. Music & Film Festival”) Innym kryterium jest charakter świadczenia na rzecz sponsorowanego. Wyróżniamy tutaj następujące rodzaje sponsoringu:

1.Finansowy: świadczenia sponsora są dokonywane w formie świadczeń pieniężnych. 2.Rzeczowy: świadczeniem sponsora są różnego rodzaju dobra rzeczowe (np. wyposażenie sal sportowych, szkolnych pracowni informatycznych w sprzęt komputerowy itp.) 3.Usługowy: w tym przypadku sponsor świadczy usługi na rzecz sponsorowanego (np. organizuje bądź administruje imprezę, drukuje ulotki i inne materiały promocyjne, zapewnia transport itp.) 4.Licencyjny: tu w ramach umowy sponsorskiej sponsorowany może wyrazić zgodę na korzystanie przez sponsora z jego nazwiska(nazwy), godła, emblematu, symbolu, znaku towarowego czy wzoru użytkowego. Kolejnego podziału możemy dokonać analizując sposób ujawniania opinii publicznej nazwy czy nazwiska sponsora. Pojawiają się tutaj następujące formy sponsoringu: 1.Imienny: nazwa lub nazwisko sponsora pojawia się w określeniach wskazujących na tytuł imprezy sportowej, kulturalnej itp. Wówczas to przedsięwzięcie jest natychmiast kojarzone ze sponsorem(np. rajd samochodowy Camel Trophy). Nazwa sponsora może też pojawiać się obok nazwy podmiotu sponsorowanego jak to zdarza się w sponsoringu sportowym. 2.Emblematowy: sponsor uzyskuje prawo do posługiwania się emblematem, godłem czy logo podmiotu sponsorowanego w swoich działaniach promocyjnych lub też następuje zamieszczenie logo czy nazwy sponsora na materiałach promujących wydarzenie sponsorowane. Tak dzieje się w przypadku sponsorowania Igrzysk Olimpijskich gdzie sponsor uzyskuje zgodę na wykorzystanie np. na opakowaniach symbolu kół olimpijskich co w znaczący sposób powoduje wzrost atrakcyjności produktu. Jeśli weźmiemy pod uwagę liczbę sponsorów jednego przedsięwzięcia to możemy wyróżnić: 1.Sponsoring wyłączny: tylko jeden sponsor ponosi koszty przedsięwzięcia i uzyskuje z tego powodu korzyści. Chociaż ten typ zaangażowania wymaga większych nakładów ze strony sponsora jest jednak dla niego najbardziej opłacalny. 2.Ko-sponsoring: występuje tutaj kilku sponsorów. W takim przypadku ważne jest jednak aby w grupie sponsorów jednego przedsięwzięcia nie znalazły się firmy konkurencyjne wobec siebie. 3.Sponsoring dominujący: mamy z nim do czynienia jeśli w grupie sponsorów jeden z nich ponosi znacząco większe koszty i uzyskuje bardziej atrakcyjne świadczenia wzajemne ze strony sponsorowanego. Pozostałe kryterium dotyczy aktywności sponsora. W związku z tym wyróżniamy: 1.Sponsoring aktywny- sponsor inicjuje działania sponsoringowe 2.Sponsoring pasywny- sponsorowany sam poszukuje sponsorów Następne kryterium dzieli sponsoring ze względu na zakres działania sponsora: 1.Sponsoring skoncentrowany- działania sponsoringowe dotyczą jednej dziedziny. 2.Sponsoring zróżnicowany- sponsor wykorzystuje do promocji różne dziedziny. Ostatnim kryterium jest czas trwania powiązań sponsoringowych: 1.Jednorazowy-sponsor finansuje tylko jedno przedsięwzięcie. 2.Długookresowy- sponsor współpracuje ze sponsorowanym przez dłuższy czas Korzyści udziału w targach -Bezpośredni kontakt z publicznością –z aktualnymi i potencjalnymi klientami, dostawcami, dystrybutorami, decydentami itp. Poza tym maja jeszcze inną zaletę: jeżeli sprawny przedstawiciel handlowy może w normalnych warunkach odwiedzić dziennie maksymalnie 4 klientów to targi dają szansę przeprowadzenia tych rozmów o wiele więcej- szacuje się że możliwe jest przeprowadzenie 4 rozmów handlowych w ciągu godziny. Udział w targach jest więc pod tym względem tańszy i bardziej efektywny. -Proste i szybkie zebranie informacji o całej branży-porównanie ofert wielu przedsiębiorstw i zdobycie wiedzy co do przyszłości danej dziedziny i rysujących się trendów. -Możliwości zdementowania plotek i poprawy opinii o firmie- poza tym bezpośredni kontakt z różnymi grupami osób pozwala przekazywać informacje nie zdeformowane przez nierzetelnych pośredników handlowych czy nieuczciwą konkurencję

-Wsparcie dla tradycyjnych technik promocyjno- reklamowych- sposób ekspozycji towaru pozwala doświadczyć go wszystkimi zmysłami co daje możliwość oddziaływania na klienta. Poza tym w ten sposób klient może sprawdzić produkt który zna z reklamy -Okazję do testowania nowych lub ulepszonych produktów- ekspozycje targowe mogą być wykorzystywane do testowania nowych lub ulepszonych produktów gdyż natychmiast pozwalają badać reakcję klientów na zaprezentowany towar -Klient staje się nie tylko przedmiotem działań ale i partnerem w dialogu- może on bowiem dyskutować z osoba prezentującą produkt dochodzi więc do wzajemnej wymiany myśli i doświadczeń. W związku z tym targi są dobrą okazja do promocji produktów które wymagają zaprezentowania muszą być dostosowane do potrzeb klienta albo ich sprzedaż obejmuje konserwację lub serwis Targi dają okazję dozawierania i umacniania kontaktów nieformalnych podczas spotkań towarzyskich co poprawia ogólny klimat rozmów handlowych i zawieranie umów.

Kryteria wyboru targów Udział w targach musi być podporządkowany średnio- i długookresowym celom przedsiębiorstwa. Dlatego decyzja o uczestnictwie w imprezie targowej musi odpowiadać rozmaitym kryteriom. Są to na przykład: -Przydatność konkretnych targów do realizacji celów firmy -Geograficzny lub branżowy zasięg imprezy -Czas trwania Podstawowym warunkiem w planowaniu wystawiennictwa firmy powinien być wybór takich targów na których mamy największa szansę spotkać przedstawicieli środowiska ważnego dla funkcjonowania naszej firmy i wytyczonych celów. Inne bardziej szczegółowe warunki które trzeba wziąć pod uwagę to ranga targów, prawdopodobny udział konkurencji, koszty udziału, możliwość zastosowania różnych środków public relations oraz instrumentów marketingowych czy wreszcie potencjał rynkowy reprezentowany przez uczestników targów. Firmy coraz więcej przywiązują wagi do określenia celów samego uczestnictwa w targach. Pozwala to na lepsze zaplanowanie całości( od projektu stanowiska po działania promocyjno- reklamowe) i w konsekwencji bardziej precyzyjna ocenę podjętych działań i poniesionych najniższych) kosztów. Najważniejsze cele targowe to: -Wzmocnienie image firmy -Spotkania z klientami, umotywowanie ich do dalszej współpracy -Pozyskanie nowych zainteresowanych klientów -Kontrola działań konkurencji -Poznanie poglądów i opinii klientów oraz osób zainteresowanych -Prezentacja nowych produktów Celów może być więcej jednak z każdym przypadku ważne jest ustalenie ich hierarchii aby działania okazały się efektywne.

Funkcje stoiska targowego -Miejsce prezentacji towaru (Zalecane w przypadku wystawców dóbr konsumpcyjnych -Miejsce przekazywania informacji i nawiązywania kontaktów z interesantami (Preferowane przez wystawców dóbr inwestycyjnych)

Lokalizacja stoisk targowych 1.Stoisko rzędowe- dostępna jest jedna strona stoiska przy przejściu i trzy zamknięte ściany. Miejsce najczęściej spotykane na targach; atrakcyjne jedynie ze względu na niskie koszty wynajmu, ale ma ograniczoną możliwość prezentacji firmy. Przy urządzaniu takiego stoiska należy brać pod uwagę to jak wyglądają stoiska sąsiednich wystawców. Stoiska rzędowe mogą być wąskie i głębokie lub szerokie ale za to płytkie. Stoisko wąskie lub głębokie daje wystawcy niewiele powierzchni do prezentowania towarów ale za to stwarza większą możliwość przeprowadzenia poufnych rozmów.

2.Stoisko wyspowe (blokowe)-ze wszystkich stron otoczone jest przejściami. To doskonała możliwość prezentacji firmy, jednak może spowodować problemy z umiejscowieniem zaplecza. To bardzo kosztowna forma stoiska. 3.Stoisko narożne-dostępne są dwie strony a pozostałe są zamknięte ścianami. Taki układ uważa się często za optymalny bo bardzo dobrze zwraca uwagę odwiedzających. Jest kompromisem między możliwościami finansowymi a potrzebami ekspozycyjnymi. 4.Stoisko czołowe(„półwysep”)-tutaj trzy strony sąsiadują z przejściami a jedną zamyka się ściana. „Półwysep” jest stosunkowo drogi ale za to stwarza dużą możliwość prezentowania ekspozycji. Stoiska czołowe cieszą się zazwyczaj dużą frekwencją osób zwiedzających. 5.Stoisko przelotowe-to odmiana „półwyspu” z dwoma przeciwstawnie zlokalizowanymi oknami zwane również przesmykiem. Jest korzystne dla zwiedzających ponieważ daje możliwość oglądania ekspozycji podczas przechodzenia dwoma równoległymi ciągami komunikacyjnymi. Może jednak stwarzać problemy z ustawieniem zaplecza.

Imprezy targowe Podział geograficzny -targi regionalne -targi krajowe tu wystawiają się tylko wyłącznie przedsiębiorstwa krajowe, transakcje natomiast są dokonywane w obrocie krajowym i międzynarodowym Podział rzeczowy -Targi ogólnobranżowe: nie obowiązują tu ograniczenie co do zakresu działalności wystawiającego się przedsiębiorstwa ani co do pochodzenia. Prezentacje podczas takich targów mogą objąć pełną ofertę dóbr konsumpcyjnych oraz dobra przemysłowe. W ramach targów ogólobranżowych często zdarzają się wystawy narodowe, które skupiają pod jednym godłem i w barwach państwowych wszystkich wystawców z danego kraju. Są one nie tylko prezentacją poszczególnych firm ale tworzą wkład do ogólnej promocji osiągnięć, nauki, sztuki i kultury danego kraju. -Targi branżowe: w ramach tych targów możemy wyróżnić dwie podgrupy: 1.Targi jednobranżowe: dotyczą produktów zaliczanych do jednej branży, mogą więc stanowić przegląd osiągnięć i wzornictwa przemysłowego danej branży; w związku z tym mogą inspirować i stymulować postęp techniczny w danej dziedzinie; z tego względu towarzyszą im często konferencje, sympozja czy wykłady na tematy specjalistyczne 2.Targi wielobranżowe: dotyczą ekspozycji całych gałęzi przemysłowych z podziałem na poszczególne branże; mogą przekształcać się w targi wielobranżowe Dostępność -Targi otwarte: wstęp na nie mają zarówno specjaliści jaki i zwiedzający -Targi zamknięte: wstęp jest ograniczony tylko do specjalistów i organizacji handlowych Pozostałe typy imprez targowych -Targi konsumpcyjne: wyroby prezentowane na tego typu targach są adresowane do indywidualnych konsumentów, a zatem zwrócenie uwagi konsumentów oraz duża liczba osób odwiedzających stoisko pozwala uzyskać bardzo dobry oddźwięk promocyjny -Targi ekspozycyjne: przedstawiają ofertę towarowa bez możliwości zakupu. Mogą to być np. możliwości technologicznych czy wzornictwa przemysłowego -Targi próbek(giełdy): podczas tego typu targów handlowych dokonują oceny towaru i zawierają transakcje na podstawie próbek; targi próbek mogą być otwarte dla publiczności Wystawy

-Indywidualne wystawy narodowe(wystawy typu solo): maja postać „dni” jednego kraju mogą towarzyszyć wizytom dygnitarzy państwowych z danego kraju; służą zaprezentowaniu oferty produkcyjnej i handlowej -Wystawy firmowe: dotyczą prezentacji możliwości i osiągnięć produkcyjnych pojedynczych dużych firm. Wystawom firmowym mogą towarzyszyć wzmożone działania promocyjne produktów przedsiębiorstwa lub też liczne imprezy towarzyszące które mają przyciągnąć uwagę mediów oraz publiczności.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome