Połączenia stolarskie - Notatki - Budownictwo, Notatki'z Budownictwo. Maria Curie-Sklodowska University in Lublin
spartacus_80
spartacus_8015 April 2013

Połączenia stolarskie - Notatki - Budownictwo, Notatki'z Budownictwo. Maria Curie-Sklodowska University in Lublin

PDF (339.8 KB)
4 strony
1Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Inżynieria: notatki z zakresu budownictwa dotyczące połączeń stolarskich.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 4
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Połączenia stolarskie

Stolarskie połączenia

Połączenia dwóch lub większej liczby elementów graniakowych (sortymentów tarcicy o przekroju poprzecznym zbliżonym do kwadratu, mających niewielkie wymiary w stosunku do długości) lub płytowych (sortymentów tarcicy albo materiałów drewnopochodnych mających długość i szerokość wielokrotnie większą od grubości), stosowane przy wykonywaniu konstrukcji meblarskich, galanterii drzewnej, okładzin ściennych i stolarki budowlanej.

Połączenia stolarskie dzielą się na: a) równoległe b) kątowe c) wzdłużne d) czołowe e) płaskie f) ścienne (rys. I i II)

rys. I. Połączenia stolarskie równoległe: a) wzdłużne; b) czołowe

rys. II. Połączenia stolarskie kątowe: a1) narożnikowe płaskie; a2) narożnikowe ścienne wzdłużne; a3) narożnikowe ścienne czołowe; b1) półkrzyżowe płaskie; b2) półkrzyżowe ścienne; c1) krzyżowe płaskie; c2) krzyżowe ścienne

Uzyskiwanie odpowiednich połączeń stolarskich umożliwiają różnego rodzaju złącza, zazwyczaj wzmacniane klejem, niekiedy klejem i dodatkowymi elementami, tzw. łącznikami. Wykonuje się również połączenia rozłączne (bez użycia kleju), stosując okucia metalowe (np. wkręty z nakrętkami wałeczkowymi) lub łączniki ruchome (np. zatyczki). Złącza mają odpowiednio wyprofilowane elementy własne (rys. III a–h) i obce (rys. III i–m). Wybór rodzaju połączenia i typu złącza zależy od charakteru i wielkości przenoszonych przez daną konstrukcję obciążeń, obciążeń także od rodzaju wzajemnego usytuowania łączonych elementów.

rys. III. Elementy złączy: a) styk bezprofilowy; b) ucios bezprofilowy; c) zakładka; d) wpust i wypust; e) czop i widlica; f) płetwa; g) wręg; h) wczepy; i) kołek; j) wpustka, wklejka (obce pióro); k) nakładka; l) listwa wzmacniająca; m) zatyczka

Charakterystyka wybranych połączeń stolarskich.

Połączenia kątowe narożnikowe – połączenia elektów pozwalające uzyskać konstrukcję ramową lub skrzyniową. Do łączenia graniaków stosuje się najczęściej złącza prostopadłe czopowe lub łącznikowe, rzadziej złącza uciosowe, trudniejsze od poprzednio wymienionych w obróbce oraz charakteryzujące się mniejszą

wytrzymałością (rys. IV a–j). W p.k.n. płyt z drewna litego przeważają złącza wczepowe, wręgowe, wpustowe i łącznikowe, w połączeniach płyt z materiałów drewnopochodnych – złącza łącznikowe, często z kątową listwą z kątową listwą wzmacniającą (rys. IV k–x).

rys. IV. Złącza stosowane w połączeniach stolarskich kątowych narożnikowych: a) czopowe zakładkowe proste; b) czopowe pojedyncze; c) czopowe podwójne przelotowe; d) czopowe pojedyncze kryte; e) kołkowe prostopadłe; f) uciosowe zakładkowe; g) uciosowe czopowe pojedyncze; h) uciosowe wpustkowe; i) uciosowe kołkowe okrągłe; j) uciosowe kołkowe płaskie; k) wczepowe proste; l) wczepowe skośne odkryte; m) wczepowe skośne półkryte; n) wczepowe skośne ukryte; o) kołkowe prostopadłe; p) kołkowe uciosowe; r) wpustkowe proste; s) wpustkowe uciosowe; t) uciosowe z kątową listwą wzmacniającą; u) wręgowe proste; w) wręgowe skośne; x) wpustowe pojedyncze proste

a–j) złącza stosowane w połączeniach garniaków

k–x) złącza stosowane w połączeniach płyt

Połączenia kątowe półkrzyżowe – połączenia elementów zewnętrznych z elementami wewnętrznymi w celu otrzymania podzespołów konstrukcji ramowych i skrzyniowych. Do łączenia graniaków stosuje się najczęściej złącza czopowe pojedyncze lub łącznikowe kołkowe (rys. V a–f). W celu wzmocnienia złącza czopy przelotowe mogą być od zewnątrz klinowe. W p.k.p. nierozbieralnych kierunek wprowadzania klina powinien być zgodny z kierunkiem przebiegu włókien czopu, w rozbieralnych – kliny (zatyczki) umieszcza się w otworach usytuowanych poprzecznie do przebiegu włókien. W p.k.p. płyt z drewna litego do najczęściej stosowanych należą złącza wpustowe, płetwowe, wieloczopowe i łącznikowe

kołkowe (rys. V g–l), a płyt z materiałów drewnopochodnych – złącza łącznikowe wpustowe z jedną lub dwiema kątowymi listwami wzmacniającymi (rys. V m–s).

rys. V. Złącza stosowane w połączeniach stolarskich kątowych półkrzyżowych: a) czopowe pojedyncze przelotowe; b) czopowe pojedyncze przelotowe z odsadkami; c) czopowe pojedyncze kryte; d) czopowe podwójne przelotowe; e) zatyczkowe; f) kołkowe; g) wpustowe pełne; h) wpustowe ścięte; i) wpustowo–wręgowe; j) płetwowe; k) wieloczopowe przelotowe; l) kołkowe; m) stykowe z kątową listwą wzmacniającą; n) stykowe z dwiema kątowymi listwami wzmacniającymi; o) pełnowpustowe (z jedną lub dwiema kątowymi wzmacniającymi); p) wręgowe wpustowe; r) kołkowe (z jedną lub dwiema kątowymi wzmacniającymi); s) wpustkowe (z jedną lub dwiema kątowymi wzmacniającymi)

a–f) złącza stosowane w połączeniach graniaków g–l) złącza stosowane w połączeniach płyt z drewna litego m–s) ) złącza stosowane w połączeniach płyt z materiałów drewnopochodnych

Połączenia równoległe czołowe – połączenia elementów, zawsze wzmacniane klejem, pozwalające uzyskać zwiększenie długości danej konstrukcji. Wybór złącza jest uzależniony od żądanej wytrzymałości połączenia i długości łączonych elementów. Graniak długości do 1000 mm łączy się zazwyczaj za pomocą złączy zakładkowych i zastrzałowych (rys. VI a–e), długości większej niż 1000 mm – za pomocą złączy widlicowychi łącznikowych kołkowych (rys. VI f–h).

rys. VI. Złącza stosowane w połączeniach stolarskich równoległych czołowych przy łączeniu graniaków: a) stykowe skośne; b) zakładkowe skośne; c)zakładkowe proste; d) zakładkowe ścięte; e) zastrzałowi; f) widlicowe proste; g) kołkowe okrągłe; h) kołkowe płaskie

Połączenia równoległe wzdłużne – połączenia elementów pozwalające uzyskać zwiększenie grubości lub szerokości danej konstrukcji. Graniaki albo płyty ułożone obok siebie łączy się złączami wpustowo–wypustowymi bądź łącznikowymi (rys. VII a–h), elementy płytowe z drewna litego wzmacnia się dodatkowo listwami płaszczyznowymi lub czołowymi (rys. VII i–j).Nie zaleca się stosowania p.r.w. łącznikowych do łączenia elementów z płyt drewnopochodnych.

rys. VII. Złącza stosowane w połączeniach stolarskich równoległych wzdłużnych przy łączeniu graniaków graniaków płyt z drewna litego: a) stykowe; b) wpustowo–wypustowe prostokątne; c) wpustowo–wypustowe trójkątne; d) wpustowo–wypustowe wręgowe; e) kołkowe okrągłe; f) kołkowe płaskie; g) wpustkowe ciągłe; h) wpustkowe przerywane; i) płaszczyznowe listwy wzmacniające; j) czołowe listwy wzmacniające

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome