Konwencja o ochronie praw człowieka - Notatki - Resocjalizacja, Notatki'z Resocjalizacja. Medical University of Warsaw
Kamil89
Kamil8916 April 2013

Konwencja o ochronie praw człowieka - Notatki - Resocjalizacja, Notatki'z Resocjalizacja. Medical University of Warsaw

DOCX (15.3 KB)
3 strony
976Liczba odwiedzin
Opis
Medycyna: notatki z dziedziny resocjalizacji przedstawia konwencję o ochronie praw człowieka.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument

Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowe wolności zmieniona protokołem 11.

• Sporządzona w Rzymie 04 listopada 1950r. weszła w życie 03 września 1953r.

• Pojęcie praw człowieka opiera się na trzech tezach: 1. Każda władza jest ograniczona 2. Każda jednostka posiada sferę autonomii, do której nie ma dostępu żadna władza 3. Każda jednostka może się domagać od państwa ochrony jej praw

• Prawa człowieka – przyrodzona i niezbywalna godność osoby ludzkiej związana z samą istotą społeczeństwa tzn. z faktu urodzenia się człowiekiem i przynależy mu od urodzenia do śmierci bez względu na to w jakim jest wieku oraz kim się jest i jakich czynów się dopuściło. (Konstytucja RP art. 30)

• Cechy praw człowieka: - uniwersalizm – prawa człowieka przysługują każdemu człowiekowi na ziemi - indywidualizm – podmiotem uprawnionym jest pojedyńczy człowiek - pierwotność – są naturalne, przyrodzone i niezbywalne - jednokierunkowość – regulują stosunki między państwem a jednostką

• Konwencja o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności - zapisano w niej prawa osobiste i polityczne - po przyjęciu do Rady Europy ratyfikowana przez Polskę – obowiązuje od 1993roku. - uzupełniona przez 14 Protokołów - na straży praw i wolności zapisanych w Konwencji oraz Protokołach czuwa Trybunał Praw Człowieka

• Prawa i Wolności zapewnione przez Konewncję 1. Prawo do życia – nikt nie może być umyślnie pozbawiony życia (poza wyrokami sądowymi przewidującymi taką karę) 2. Zakaz tortur – nikt nie może być poddany torturom ani nieludzkim lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu. 3. Zakaz niewolnictwa i pracy przymusowej – nikt nie może być trymany i zmuszony do pracy w niewolnictwie lub w poddaństwu. 4. Prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego – każdy ma prawo do wolności i bezpieczeństwa osobistego. Nie może być pozbawiony wolności, z wyjątkiem przypadków ustalonych przez prawo. 5. Prawo do rzetelnego procesu sądowego – każdy ma prawo do sprawiedliwego i publicznego rozpatrzenia jego sprawy w rozsądnym terminie przez niezawisły i bezstronny sąd; każdego oskarżonego o popełnienie czyny zagrożonego karą uważa się za niewinnego do czasu udowodnienia mu winy zgodnie z ustawą. 6. Zakaz karania bez podstawy prawnej – nikt nie może być uznany za winnego popełnienia czynu polegającego na działaniu lub zaniechaniu działania, który według prawa wewnętrznego lub międzynarodowego nie stanowił czynu zagrożonego karą w czasie jego popełnienia.

7. Prawo do poszanowania życia prywatnego i osobistego – każdy ma prawo do poszanowania swojego życia prywatnego i rodzinnego, swojego mieszkania i swojej korespondencji 8. Wolność myśli, sumienia i wyznania – każdy ma prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania: wolność zmiany wyznania lub przekonań, wolność uzewnętrzniania indywidualnie lub wspólnie z innymi, publicznie lub prywatnie swego wyznania lub przekonań przez uprawianie kultu, nauczanie, praktykowanie i czynności rytualne (podlegają ograniczeniom przewidzianym przez ustawę) 9. Wolność wyrażania opinii – każdy ma prawo wyrażania opinii: wolność posiadania poglądów oraz otrzymywania i przekazywania informacji i idei bez ingerencji władz publicznych i bez względu na granice państwowe z uwagą na ograniczenia ustawowe. 10. Wolność zgromadzania się i stowarzyszania się – każdy ma prawo do swobodnego, pokojowego zgromadzania się oraz do swobodnego stowarzyszania się, włącznie z tworzeniem związków zawodowych i przystępowania do nich dla ochrony swoich interesów 11. Prawo do zawarcia małżeństwa – mężczyźni i kobiety w wieku małżeńskim mają prawo do zawarcia małżeństwa i założenia rodziny, zgodnie z ustawami krajowymi 12. Prawo do skutecznego środka odwoławczego – każdy, czyje prawa i wolności zawarte w konwencji zostały naruszone, ma prawo do skutecznego środka odwoławczego do właściwego organu państwowego 13. Zakaz dyskryminacji – korzystanie z praw i wolności zawartych w konwencji powinno być zapewnione bez dyskryminacji wynikających z takich powodów jak: płeć, rasa, kolor skóry, język, religia, przekonania polityczne, i inne

14. Uchylania stosowania zobowiązań w stanie niebezpieczeństwa publicznego – w przypadku wojny lub innego niebezpieczeństwa publicznego zagrażającego życiu narodu, każda z Wysokich Układających się Stron może podjąć środki uchylające stosowania zobowiązań wynikających z konwencji 15. Ograniczenia działalności politycznej cudzoziemców 16. Zakaz nadużycia praw – żadne z postanowień konwencji nie może być rozumiane jako przyznanie komukolwiek prawa do działań lub dokonania aktu zmierzającego do zniweczenia praw i wolności. 17. Granice stosowania ograniczeń praw – ograniczenia praw i wolności na które zezwala konwencja, nie będą stosowane w innych celach niż te, dla których je wprowadzono.

• Europejski Trybunał Praw Człowieka – siedziba w Strasburgu. - Jest organem o charakterze sądowym. - Składa się z sędziów, których liczba równa jest liczbie Wysokich Układających się Stron.

- Rozpatruje skargi międzypaństwowe i indywidualne - Kończy sprawę wydaniem wyroku (stwierdza naruszenie prawa oraz może zasądzić odszkodowanie) - w celu rozpatrzenia wniesionych spraw Trybunał zasiada w składzie komitetów trzech sędziów, izb siedmiu sędziów i Wielkiej Izby siedemnastu sędziów. - Wielka Izba rozstrzyga skargi dot. spraw międzypaństwowych (art.33) lub skarg indywidualnych art.34), jeśli Izba zrzekła się właściwości na podstawie art. 30 (zrzeczenie się właściwości na rzecz Wielkiej Izby) albo – jeśli sprawa została jej przekazana bezpośrednio do Wielkiej Izby(art. 43) oraz rozpatruje wnioski o wydanie opinii doradczych, przedłożone jako opinie doradcze (art. 47).

• Warunki dopuszczenia skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka - skarga musi pochodzić od osoby uprawnionej (osoba fizyczna, organizacja pozasądowa lub grupa jednostek) i nie może być anonimowa

- skarga musi dotyczyć praw zagwarantowanych w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka lub Protokołach dodatkowych - skarga musi dotyczyć czynów, decyzji i faktów, które nastąpiły po ratyfikacji przez państwo Konwencji lub Protokołu - skarga musi dotyczyć wyłącznie spraw należących do kompetencji praw władz publicznych - wykorzystanie wszystkich dostępnych w kraju środków odwoławczych przewidzianych przez prawo w sprawach, których ta skarga dotyczy - skarga powinna być złożona nie później niż 6 miesięcy od podjęcia ostatecznej decyzji w sprawie o którą chodzi.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome