Adsorbcja i roztwory koloidalne - Notatki - Chemia, Notatki'z Chemia. University of Podlasie in Siedlce
hannibal00
hannibal0031 May 2013

Adsorbcja i roztwory koloidalne - Notatki - Chemia, Notatki'z Chemia. University of Podlasie in Siedlce

PDF (97.4 KB)
3 strony
670Liczba odwiedzin
Opis
Chemia: notatki z zakresu chemii dotyczące adsorbcji i roztworów koloidalnych.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument

ADSORBCJA I ROZTWORY KOLOIDALNE Błażej Dramczyk Aleksandra Broda Doświadczenie 2

Do 100 cm3 wody destylowanej dodaliśmy kilka kryształków błękitu bromotymolowego i 2 krople roztworu wodnego amoniaku, następnie dodajemy węgiel aktywny i roztwór przesączamy przez sączek karbowany. Obserwacje:

Po dodaniu do wody destylowanej kryształków błękitu bromotymolowego zmienił się jej kolor na żółtawy. Dodanie roztworu wodnego amoniaku spowodowało że wydzielił się intensywny zapach amoniaku a kolor zmienił się na niebieski. Po dodaniu węgla aktywnego i przesączeniu zabarwienie znikło a przesącz stał się przeźroczysty, czarny osad węgla pozostał na sączku.

Węgiel aktywny wystąpił tu jako adsorbent i zaadsorbował błękit bromotymolowy. Doświadczenie 3

a)Do probówki wlaliśmy około 1 cm3 0,01n octanu ołowiawego Pb(CH3COO)2. Następnie dodaliśmy kilka kropli 0,01n roztworu jodku potasowego KJ.

b)Do małej kolebki płaskodennej o pojemności 50cm3 wlaliśmy 10cm3 tego samego roztworu octanu ołowiawego i następnie łyżeczkę węgla aktywnego. Otrzymany roztwór przesączamy przez mały sączek. Do przesączu dodajemy 2cm3 roztworu jodku potasowego.

Obserwacje: a)Zaobserwowaliśmy wytrącenie się żółtego osadu jodku ołowiawego według

równania:

Pb(CH3COO)2 +2 KJ = PbJ2 + 2 CH3COOK b)Po dodaniu węgla aktywnego również wytrącił się żółty osad PbJ2.

Oznacza to, że węgiel aktywny nie aadsorbuje cząsteczek ołowiu Pb.

Doświadczenie 4 Probówkę napełniliśmy do połowy wodą destylowaną i wsypaliśmy węglanu

wapniowego. Przenieśliśmy kilka kropli na lusterko. Obserwacje:

Wytrąca się biały osad węglanu wapniowego.

Wnioski: W probówce powstał zol (układ koloidalny ciała stałego w wodzie). Ośrodkiem

dyspersyjnym jest woda destylowana, a fazą rozproszoną węglan wapnia.

Doświadczenie 5 Do cylindra miarowego o pojemności 100cm3 wlewamy 50cm3 wody destylowanej i

10 cm3 benzenu. Mieszaninę silnie wstrząsamy. Następnie dodajemy 2% alkoholowego roztworu mydła i całość energicznie wstrząsamy Obserwacje:

Po dodaniu benzenu roztwory podzieliły się, powstaje emulsja, a później znowu się rozdziela. Dodanie roztworu mydła powoduje reakcję z górną częścią roztworu, zwiększa się trwałość emulsji. Wnioski: Fazą rozproszoną w tym układzie jest roztwór mydła, a ośrodkiem dyspersyjnym mieszanina wody i benzenu. Cząsteczki mydła swoją częścią węglowodorową łączą się z benzenem, a grupami polarnymi z wodą. Doświadczenie 6

W zlewce ogrzewamy do wrzenia 100cm3 wody destylowanej i wkraplamy około 10cm3 wodnego roztworu chlorku żelazowego.

Zachodzi reakcja hydrolizy i powstaje zol wodorotlenku żelazowego:

FeCl3 + 3 H2O Fe(OH)3 + 3HCl zol

Obserwacje: Powstający zol ciemnieje z żółtego w brunatno-czerwony. Po dodaniu roztworu

siarczanu amonowego barwa rozjaśniła się na pomarańczowo, roztwór zmętniał i powstał czerwony osad.

Doświadczenie 50

Do I probówki nalewamy 2-3cm3 roztworu jodku potasowego KJ i wkraplamy 5-10 kropli roztworu azotu srebra AgNO3, przez cały czas mieszając roztwór. Do II probówki nalewamy 1cm3 AgNO3 i dodajemy kilka kropli roztworu KJ.

W obu probówkach barwa jest taka sama – lekko żółtawa. W obu wydzielają się

cząsteczki powodując zmętnienie i lekkie zgęstnienie.

Dodajemy kwas azotowy HNO3 do obu probówek – w I nie zaszły większe zmiany, natomiast w II probówce nastąpiła koagulacja w wyniku dodania do zolu elektrolitu HNO3. reakcja ta nastąpiła szybko, gdyż wywołał ją jon NO3- o znaku przeciwnym niż jony obecne w warstwie adsorpcyjnej. W I probówce rekcja taka nie zaszła, ponieważ jony obecne w warstwie adsorpcyjnej mają taki sam znak jak NO3-.

Doświadczenie 51

Do probówki wsypujemy około 0,1 g Na2S2O35H2O, a następnie dodajemy 15cm3 wody . Po rozpuszczeniu soli powoli wkraplamy kwas solny HCl. Po kilku minutach roztwór zmętniał, a przy samym dnie probówki wytrącił się biały osad. Zawartość przelewamy do małej zlewki, rozcieńczamy wodą do 2/3 objętości i po nakryciu szkiełkiem zegarowym roztwór ogrzewamy. Po podgrzaniu pojawia się skoagulowana siarka. Podgrzanie sprzyja koagulacji cząsteczek koloidalnych ponieważ wraz ze wzrostem temperatury rośnie energia kinetyczna cząsteczek, co ułatwia ich odrywanie się od adsorbenta, maleje zdolność do adsorpcji, adsorbent nie przyjmuje adsorbatu.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome