Socjologiczne aspekty bezpieczeństwa - Notatki - Socjologia - Część 1, Notatki'z Socjologia. University of Wroclaw

Socjologiczne aspekty bezpieczeństwa - Notatki - Socjologia - Część 1, Notatki'z Socjologia. University of Wroclaw

PDF (233.5 KB)
9 strona
3Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
Opis
W notatkach omawiane zostają zagadnienia z zakresu socjologii: socjologiczne aspekty bezpieczeństwa. Część 1.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 9
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.

Socjologiczne aspekty bezpieczeństwa

Zarządzanie i marketing filia w Ostrowie Wielkopolskim

2

Spis treści:

I. Socjologia a bezpieczeństwo 3 II. Bezpieczeństwo w grupach społecznych 4

III. Państwo jako gwarant bezpieczeństwa dla jednostki społecznej 6

III. 1. Bezpieczeństwo militarne

III. 2 . Polityka społeczna państwa 6 - Polityka społeczna a ubóstwo 7 - Polityka społeczna a bezdomność 8 - Polityka społeczna a praca i bezrobocie 9

IV. Prawo międzynarodowe a krajowe w odniesieniu 11 do bezpieczeństwa Bibliografia 18

3

I. Socjologia a bezpieczeństwo

Socjologia jest nauką o społeczeństwie i prawach rządzących jej rozwojem, interesuje

się zjawiskami i wszelkimi procesami społecznymi oraz sposobami grupowania się

ludzi.

Socjologię interesują pewne cechy człowieka , które sprzyjają wchodzeniu w kontakty

z innymi jednostkami. Opisuje procesy tworzenia się zbiorowości: grup społecznych ,

warstw społecznych i kręgów społecznych. Tradycyjna socjologia zajmowała się

opisem całego społeczeństwa. Natomiast współczesna socjologia zajmuje się nadal

badaniem społeczeństwa, ale ustala związki między jednostką, a grupą.

Socjologia zatem to sfera nieustannej aktywności, w której odziedziczoną wiedzę

konfrontuje się z nowymi doświadczeniami, dzięki czemu owa wiedza

nieustannie się wzbogaca, zmieniając formę i treść dyscypliny1.

Abraham Harold Maslow, jeden z najważniejszych przedstawicieli nurtu psychologii

humanistycznej i psychologii transpersonalnej, sklasyfikował najistotniejsze

potrzeby jednostek i grup społecznych, gdzie m. in. wymienił bezpieczeństwo.

Zwraca się tu szczególną uwagę na: zależność, opiekę i oparcie, protekcję,

wolności od lęku, niepokoju chaosu, a także ład i porządek. Pobudzają one do

działania, zapewniając człowiekowi nienaruszalność. Zaspokajaniem tych potrzeb

zajmuje się na najniższym szczeblu rodzina oraz otaczające nas grupy społeczne,

jednak największym gwarantem bezpieczeństwa powinno być państwo, które

poprzez ustanawianie odpowiedniego prawa, zabezpiecza nas przed zagrożeniami

społecznymi.

1 Z. Bauman, T. May, Socjologia, Poznań 2004, str. 11

4

II. Bezpieczeństwo w grupach społecznych.

Zgodnie z powszechną deklaracją praw człowieka rodzina to naturalna,

podstawowa komórka społeczeństwa, podmiot gospodarujący, zapewniający

swoim członkom utrzymanie, opiekę, zaspokajającą ich materialne potrzeby,

przygotowującą dzieci do samodzielnego życia. Wyróżniamy kilka podstawowych

funkcji rodziny:

- prokreacyjna bądź biologiczna- chodzi o zachowanie ciągłości biologicznej;

- materialno-ekonomiczna- dostarczanie dóbr;

- opiekuńczo-wychowawcza- miejsce wychowania przyszłych pokoleń;

- emocjonalno- ekspresyjna- zaspokajanie funkcji uczuciowych;

- rekreacyjno-towarzyska;

- stratyfikacyjna- klasowa- rodzina często jest gwarantem statusu społecznego;

- socjalno- kulturowa2.

Przy założeniu właściwego spełnienia tych funkcji rodzina daje nam poczucie

bezpieczeństwa i uczy nas jak wchodzić w relacje z innymi ludźmi czy grupami

społecznymi.

Kontakty z innymi wzbogacają nas i są źródłem satysfakcji, jednak często są

zarazem powikłane i konsternujące, płyną z nich sprzeczne sygnały i pojawiają się

wezwania do działań, które niełatwo uzgodnić. W efekcie inni ludzie nie tylko

zapewniają nam bezpieczeństwo, ale budzą też niepokój i zakłopotanie3. Tak więc

w sytuacjach podbramkowych najczęściej wycofujemy się do grona osób, których

znamy i , jak sądzimy, rozumiemy- przedstawiamy ich sobie w postaci

koncentrycznych coraz większych kół (…)Krąg najmniejszy nazywamy „domem” (

rodziną). W idealnej sytuacji jest to obszar, gdzie wszystkie róznice między

osobami, nawet te najgłębsze, niewiele w istocie znaczą, wiemy bowie, że są to

ludzie, na których zawsze możemy liczyć(…) Dom to dla nasz najczęściej właśnie

miejsce bezpieczne, pełne ciepła i spokoju4. Jednakże istnieje wiele zagrożeń,

które mogą spowodować rozpad rodziny, a przez to spowodować poczucie braku

bezpieczeństwa:

2 L. Dziewięcka- Bokun, Polityka społeczna, Wrocław 2006, str. 214 3 Z. Bauman, T. May, Socjologia, Poznań 2004, str. 135 4 Z. Bauman, T. May, Socjologia, Poznań 2004, str. 136

5

- zagrożenia biologiczne- nadumieralność mężczyzn, pogłębiający się proces

starzenia,

- zagrożenia materialne- wzrost bezrobocia, sytuacja na rynku pracy, wzrost

kosztów utrzymania, niskie standardy zabezpieczenia społecznego

- zagrożenia moralne- osłabienie autorytetów dorosłych, dewaluacja systemów

wartości, dezorganizacja rodziny będąca wynikiem rozwodów bądź nie zawierania

małżeństw, negatywne skutki wyjazdów jednego z małżonków, długotrwałe

przebywanie za granicą.

By zmniejszyć zagrożenia do działań bezpieczeństwa włącza się państwo poprzez

kreowanie właściwej polityki społecznej.

6

III. Państwo jako gwarant bezpieczeństwa dla jednostki społecznej

III. 1. Bezpieczeństwo militarne

Zgodnie z Konstytucją państwo strzeże niepodległości i nienaruszalności swojego

terytorium, zapewnia wolności i prawa człowieka i obywatela oraz bezpieczeństwo

obywateli(…)5,a także w swojej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro

rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej,

zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony

władz publicznych6.

Bezpieczeństwem, które może zostać narażone ze strony zewnętrznej państwa

zajmuje się Ministerstwo Obrony Narodowej oraz Ministerstwo Polityki Zagranicznej

(czyt. rozdz. IV).

Interesy narodowe Rzeczypospolitej Polskiej wiążą się z zapewnieniem przetrwania

państwa i jego obywateli. Obejmują potrzebę zachowania niepodległości i

suwerenności państwa, jego integralności terytorialnej i nienaruszalności granic;

zapewnienia bezpieczeństwa obywateli, praw człowieka i podstawowych wolności, a

także umacniania demokratycznego porządku politycznego. Ich realizacja to

bezwzględny priorytet polskiej polityki bezpieczeństwa7.

III.1. Polityka społeczna państwa

Zapewnieniem bezpieczeństwa wewnętrznego zajmuje się m.in. polityka społeczna.

Jest to działalność państwa i samorządowych organizacji pozarządowych, których

celem jest wyrównanie szans życiowych grup społeczeństw ekonomicznych i

socjalnie najsłabszych.8. Przedmiotem oddziaływań tejże polityki są: warunki życia,

jakość życia, treść współżycia społecznego, dysproporcje i nierówności społeczne,

sfera pracy, dobrobytu… Państwo ma za zadanie zapewniać bezpieczeństwo

socjalne poprzez działania zmierzające do zapewnienia wszystkim obywatelom

5 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej uchwalona dn. 2.IV. 1997 roku, rozdz. I art. 5 6 Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej uchwalona dn. 2. IV. 1997 roku, rodz. II art. 71 7 Strategia bezpieczeństwa narodowego Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 2007, str.4 8 Auleytner Julian: Polityka społeczna, czyli ujarzmianie chaosu socjalnego. Warszawa 2002, str. 12

7

minimalnych warunków życia. Źródłem tych środków są : praca, świadczenia

społeczne oraz urządzenia takie jak np. placówki służby zdrowia i oświaty.

Bezpieczeństwo socjalne dotyczy przede wszystkim osób chorych, bezrobotnych,

bezdomnych, biednych i polega na umożliwieniu korzystania bezpłatnie z oświaty,

lecznictwa, pomocy materialnej itp..

- Polityka społeczna a ubóstwo Ubóstwo związane jest z niezaspokojenia potrzeb na pożądanym poziomie.

Podstawą pomiaru tego zjawiska w krajach Wspólnoty jest tzw. operacyjna definicja

ubóstwa, przyjęta przez Radę Ministrów EWG. Mówi ona, że ubóstwo odnosi się do

osób, rodzin lub grup osób, których środki są ograniczone w takim stopniu, że

poziom ich życia obniża się poza akceptowane minimum w kraju zamieszkania9.

Ubóstwo powoduje wiele ujemnych skutków społecznych. Stwarza ono

problemy w uzyskaniu i utrzymaniu mieszkania. Zmniejsza ono dostęp do oświaty.

Rodzice ubodzy nie mają środków potrzebnych na pokrycie kosztów posyłania

dzieci do szkoły: zakupu podręczników i innych pomocy szkolnych, kosztów dojazdu

do szkoły, jeśli miejsce zamieszkania jest zbytnio oddalone od szkoły, kosztów

ubrania, którego zakup nie byłby niezbędny, gdyby nie uczęszczanie do szkoły.

Metodą przeciwdziałania powstawaniu i rozszerzaniu się ubóstwa jest osiąganie

możliwie najwyższego wzrostu produktu narodowego i wprowadzenie

mechanizmów, które w warunkach prowadzenia aktywnej polityki społecznej

zapewniałyby sprawiedliwy podział tego produktu.

Ważna jest skala poczynań lokalnych, zależnych w wielkiej mierze od inicjatywy

samorządu terytorialnego ( ośrodki pomocy społecznej) i lokalnych i ponadlokalnych

organizacji pozarządowych.

Aktywności obywatelskiej w organizacjach charytatywnych nie można obciążać

odpowiedzialnością za ulżenie ubóstwu, nie można jednak także nie widzieć wielkiej

ich roli w tym dziele.

9 Adam Kuzynowski, Polityka społeczna, Warszawa 2002, s. 9.

8

- Polityka społeczna a bezdomność

Według definicji ONZ za bezdomnego uważa się osobę pozbawioną dachu nad

głową, bądź dysponującą czymś, czego nie można nazwać domem. Bezdomny jest

to najczęściej człowiek nie dysponujący dobrami materialnymi, żyjący dniem

dzisiejszym. Bezdomność może być wyborem osoby bezdomnej. Ma to miejsce

najczęściej w sytuacji, kiedy jednostka wykazuje brak umiejętności radzenia sobie z

sytuacjami życiowymi. Ma miejsce bierny brak motywacji do zmiany sytuacji.

Głównymi źródłami bezdomności są zmiany demograficzne i ruchliwość

społeczeństwa- niewydolność w polityce mieszkaniowej państwa, niewystarczająca

pomoc społeczna. Zbyt mała ilość ośrodków czasowego pobytu, instytucji stałej

opieki nad osobami niezdolnymi do samodzielnego zaspokajania swoich potrzeb

mieszkaniowych, dysfunkcja instytucji opiekuńczych i resocjalizacyjnych-

zaburzenia psychiczne, brak pomocy osobom chorym, patologie indywidualne np.

rozwody.

Podstawowe przyczyny takich uwarunkowań mają najczęściej związek z sytuacją

społeczno - ekonomiczną, której efektem jest wzrastające bezrobocie i postępująca

likwidacja hoteli robotniczych oraz brak miejsc dla rencistów, emerytów i starców w

domach opieki społecznej. Wśród okoliczności sprzyjających wystąpieniu

bezdomności znajduje się również: alkoholizm, przestępczość, rozwody albo rozpad

innych więzi formalnych i nieformalnych. Ponadto istnieją jeszcze prawne przyczyny

bezdomności. W dalszym ciągu od 01.04.1995 roku obowiązuje ustawa dająca

możliwość eksmitowania lokatora za długi i zaległości w opłatach czynszu. Wobec

tak szeroko zakrojonego zjawiska wzrasta rola schronisk, domów dla bezdomnych,

noclegowni, przytulisk. Jednocześnie, istnienie takich instytucji jest tylko leczeniem

objawowym, a nie przyczynowym, które polegałoby na stopniowym zmniejszaniu

bezrobocia, na ograniczaniu produkcji, importu i handlu alkoholem, na rozwoju

budownictwa mieszkaniowego, zakładaniu tanich hoteli noclegowych, na polityce

rodzinnej. Schroniska i podobne placówki przyczyniają się do ocalenia wielu ludzi

stanowiąc przystań i azyl dla wielu rozbitków życiowych. Nie ma w naszym kraju

domów dla rekonwalescentów, którzy zasadniczo ukończyli kurację szpitalną, ale

mają np. nogę w gipsie i nie mają gdzie się podziać. Wtedy szpital, chcąc się

pozbyć pacjenta, przywozi go karetką do schroniska. Instytucje takie wyręczają więc

9

lub też uzupełniają działalność domów pomocy społecznej czy domów starców.

Ponadto schroniska stają się azylem dla ludzi wypuszczonych bez żadnego

zabezpieczenia z więzienia, bez możliwości znalezienia pracy i bez środków do

życia, gdyż w Polsce wciąż jeszcze jest brak domów pomocy postpenitencjarnej dla

bezdomnych byłych więźniów. Rola schronisk polega też na tym, że tworzą one

bezdomnym namiastkę rodziny. To tutaj akceptuje się ludzi takimi, jakimi są,

próbuje się ich rozumieć i pomóc.

- Polityka społeczna a praca i bezrobocie

Bezrobocie jest to zjawisko polegające na tym, że część ludności w wieku

produkcyjnym pozostaje bez pracy pomimo podjęcia poszukiwań. Osoba

bezrobotna jest to osoba w wieku produkcyjnym pozostająca bez pracy,

poszukująca pracy, gotowa do jej podjęcia.

Aktywna polityka rynku pracy prowadzi do aktywizacji zawodowej bezrobotnych,

zmniejsza niedostosowanie strukturalne na rynku pracy, podnosi produktywność siły

roboczej, ma miejsce oddziaływanie na propozycje wielkości zatrudnienia i

bezrobocia. Dodatkowym efektem jest weryfikacja bezrobotnych do podjęcia

pracy10.

Wyróżniamy aktywne i pasywne działania Państwa na rynku pracy zmierzające do

przeciwdziałania bezrobociu. Do aktywnych działań zaliczamy:

A- publiczne programy zatrudnienia- państwo tworzy miejsca pracy w

dziedzinach nie cieszących się zainteresowaniem sektora prywatnego

B- subsydiowanie zatrudnienia- państwo udziela pomocy firmom, które

rezygnują ze zwolnienia pracowników bądź tworzą miejsca pracy, jest to pomoc

bezzwrotna

C- pożyczka dla przedsiębiorców w celu tworzenia nowych miejsc pracy

D- Pożyczka dla bezrobotnych umożliwiająca prowadzenia działalności

gospodarczej, może być częściowo lub całościowo umorzona

E- Szkolenia zawodowe.

Do biernych form przeciwdziałania bezrobociu możemy zaliczyć:

10 Adam Kuzynowski, Polityka społeczna, Warszawa 2002, s. 84

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome