Kanon postaci ludzkiej w sztuce egipskiej - Notatki - Kulturoznawstwo, Notatki'z Kultura
xena_90
xena_9028 May 2013

Kanon postaci ludzkiej w sztuce egipskiej - Notatki - Kulturoznawstwo, Notatki'z Kultura

RTF (34 KB)
1 strona
946Liczba odwiedzin
Opis
Kulturoznawstwo: notatki przedstawiające kanon postaci ludzkiej w sztuce egipskiej.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd1 strona / 1
Pobierz dokument

Kanon postaci ludzkiej

Sztuka egipska dostosowała się do surowego kanonu estetycznego. Kanonem nazywany jest zespół wzorców, reguł jakim podlega przedstawianie postaci ludzkiej w danym okresie czasu- w tym przypadku kultury egipskiej. Różnica między kanonem a stylem w sztuce polega na tym, że styl nie podlega ścisłym regułom i najczęściej odnosi się do wszelkich form ekspresji artystycznej, w tym do literatury i muzyki danego okresu. Kanon egipski regulował zasady w malarstwie, rzeźbie i płaskorzeźbie. Ewoluował na przestrzeni trzech tysięcy lat, do końca pozostając przy swoich podstawowych założeniach. Poczucie porządku i brak ewolucji stylistycznej odzwierciedlają stabilny i konserwatywny charakter społeczeństwa, które stworzyło tę sztukę.Przedstawianie postaci ludzkiej opierało się na siatce geometrycznej, która umożliwiała zachowanie dokładnych proporcji między poszczególnymi częściami ciała.Dwuwymiarowy portret postaci charakteryzuje się tym, że głowa i nogi przedstawione są z profilu, podczas gdy oko i tors ukazane są frontalnie.Dla mentalności egipskiej obraz całej postaci był bowiem ważniejszy od rzeczywistości .Postać siedząca przedstawiona jest z rękoma na kolanach. Pozycja zajmowana w hierarchii społecznej przez różne postacie, jest ukazywana niezmiennie przez zachowanie odpowiednich proporcji. I tak na przykład postać mężczyzny jest zazwyczaj większa od postaci kobiety i dzieci. Natomiast liczne wyobrażenia par królewskich, takich samych rozmiarów. W portretach faraona zarówno jego poza jak istopień idealizacji świadczą o boskich cechach władcy. Jednak taki kanon nie dotyczył poddanych- w tym wypadku sztuka portretowa zbliżała się jednak bardziej do realizmu. Mężczyzna na portretach ma zazwyczaj karnacje ciemniejszą od kobiety, jasna była bowiem oznaką dobrobytu, który pozwalał kobietom nie pracować i pozostawać w domu (jest to często powtarzający się wątek w historii cywilizacji). W epoce Nowego Państwa szczególne wyrafinowanie życia dworskiego znajduje wyraz w strojach. Tradycyjne, proste, białe szaty zostają zastąpione kolorowymi tkaninami, skrojonymi w bardziej zmysłowe formy, które uzupełnia biżuteria- głównie w postaci ogromnych, cennych kolczyków.Kanon sztuki starożytnego Egiptu był kanonem najstarszym i najdłużej obowiązującym.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
Pobierz dokument