Dług długoterminowy - Notatki - Finanse przedsiębiorstw, Notatki'z Finanse przedsiębiorstw. University of Wroclaw
Bartek
Bartek5 March 2013

Dług długoterminowy - Notatki - Finanse przedsiębiorstw, Notatki'z Finanse przedsiębiorstw. University of Wroclaw

PDF (219.7 KB)
3 strony
942Liczba odwiedzin
Opis
Notatki omawiające zagadnienia dotyczące finansów przedsiębiorstw: dług długoterminowy; pytania i odpowiedzi.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument

Pytanie 31 – Dług długoterminowy.

Pod pojęciem pożyczki długoterminowej będziemy rozumieć pożyczkę zaciągniętą na 7 lat lub więcej. Może się to wydać okresem dość krótki, jako że zazwyczaj za perspektywę długookresową uważa się

horyzont ponad 10-letni. Inną cechą współczesnych rynków kapitałowych jest zwiększający się obrót wszelkimi formami długu, co sprawia, że efekty „okaz życia” wielu pożyczek długoterminowych zacią- ganych przez przedsiębiorstwa jest krótszy niż ustalony początkowo termin ich płatności. Dług długo- terminowy odgrywa istotną rolę przy zapewnieniu stabilności struktury kapitałowej przedsiębiorstwa. Ryzyko finansowe związane z długiem długoterminowym mniejsze niż w przypadku innych form długu. Dług długoterminowy zaciągany jest zazwyczaj dla sfinansowania inwestycji w środki produkcyjne o długim cyklu życia, takie jak ziemia i budynki lub urządzenia i maszyny.

Pytanie 32 – Obligacje, ich wady i zalety.

Obligacja jest dokumentem, będącym dowodem zobowiązania do obsługi i spłaty długu. Terminem obligacja określa się zwykle zabezpieczony dług długoterminowy. Zabezpieczone pożyczki długotermi- nowe będą zatem również obligacjami. Zalety obligacji:

1. Termin ich spłat wynosi z reguły ponad 10 lat, ale może być on dużo dłuższy jeśli dłuższy jest okres ich potencjalnej zbywalności.

2. Ponieważ obligacje mają zazwyczaj charakter pożyczki „bulletowej” a nie w gorszym razie „bal- lonowej” zatem partie odsetek są wypłacane w całym okresie kowania pożyczki, a nawet dłużej w przypadku gdy termin wykupu określony został opcjonalnie. Daje to przedsiębiorstwu istnie- nie korzyści gotówkowej znacznie zmniejszenia ryzyka finansowania zw. z tą formą długu.

3. Jeśli emisja obligacji została dobrze przeprowadzona i dała ich posiadaczom rozsądny dochód, może zostać powtórzone bez naruszenia płynności gotówkowej przedsiębiorstwa.

4. Przy obligacjach dobrze zabezpieczonych, stopa oprocentowania jest z reguły niższa niż w przypadku innych form długu długoterminowego.

5. Wpłacone odsetki są odliczone od podstawy opodatkowania. Wady obligacji:

1. Zabezpieczenie publicznych emisji obligacji bardzo ogranicza możliwość zabezpieczenia innych pożyczkodawców. Zmniejszają się tym samym możliwości podejmowania realizacji innych du-

żych projektów, wymagających dostępu do zabezpieczenia funduszy długoterminowych. Możli- we jest jednak uzyskanie pozwolenia firm powierniczych na podejmowanie takich przedsię- wzięć;

2. Ponieważ emisja obligacji ma charakter publiczny, ich monitorowanie i kontrola będą silniejsze, niż w przypadku pożyczki długoterminowej udzielonej przez bank;

3. Jeśli się coś nie powiedzie, to wiadomość o tym przedstawia się do opinii publicznej i może za- szkodzić reputacji przedsiębiorstwa.

docsity.com

Pytanie 33 – Leaseback. Leaseback (sale and leaseback) polega na tym, że organizacja gospodarcza sprzedaje element swojego majątku za jednorazowo wypłaconą kwotę firmie leasingowej, z która uzgadnia natychmiastowe wzię- cie go w leasing ustalając terminy i wysokość spłat. Technika ta pozwala organizacji (leasingobiorcy) uwolnić gotówkę zamrożoną w rzeczy będącej przedmiotem ej formy leasingu, a firmie leasingowej daje kon- takt. Leaseback to inaczej leasing zwrotny. Leasingodawca nabywa wpierw przedmiot leasingu od wła- ściciela a następnie wydzierżawia go sprzedawcy na warunkach leasingu finansowego.

Pytanie 34 – Euroobligacje.

W odniesieniu do pożyczek terminu „euro” oznacza, że są one de nominowane w walucie innej niż waluta emitenta. „Eurorynek” jest międzynarodowym rynkiem kapitałowym, obracającym papierami wartościowymi i pożyczkami poza granicami kraju, w którym ma swoją siedzibę pożyczkodawca. Euro- obligacje z reguły nie są zabezpieczone i mogą być odsprzedawane.

Są dwa rodzaje Euroobligacje: 1. Euroobligacje o stałej stopie oprocentowania, która ustalana jest jako procent od ich wartości. 2. Euroobligacje o zmiennej stopie oprocentowania, zwane powszechnie „notami o zmiennej sto-

pie”. Stopa oprocentowania jest w tym przypadku powiązana ze stopami na rynkach pienięż- nych takimi jak np. LIBOR (London International Offered Rate). Chociaż obligacje te są długo- terminowe, ich stopa procentowa jest zazwyczaj związana i korygowana w takich samych przedziałach czasu.

Pytanie 35 – Zarządzanie stopą procentową.

Jedną z najbardziej udanych innowacji na rynkach finansowych był w ostatnich latach rozwój rynków terminowych. Dzięki nim menedżerowie uzyskali możliwość minimalizowania lub eliminowania ryzyka związanego ze zmiennością stóp procentowych w sposób podobny do tego, jaki od wielu lat stosują do minimalizowania ryzyka zawiązanego ze zmianami kursów walutowych. Cztery sposoby zarządzania ryzykiem:

1. Zawierania finansowych umów terminowych, umowy te polegają na zobowiązaniu do kupna lub sprzedaży typowego instrumentu finansowego (świadectwo depozytowe w określonym terminie w przyszłości). Przedsiębiorstwo zaciągnęło pożyczkę na 1 mln PLN, stopa jej oprocentowania jest związana z 3-miesięcznym LIBOR-em, np. 9% . Jeśli menedżer ds. finansowych obawia się, że stopa ta będzie wzrastać może zabezpieczyć się przed ryzykiem tego wzrostu w następujący sposób:

a) zawrzeć umowę terminową na sprzedaż 1 mln PLN z dostawą w terminie spłaty długu, oznacza to zgodę na 3-miesięczny depozyt 1 mln PLN, przy oprocentowaniu 9% przyszła cena wynosi 910 000 PLN

b) jeśli 3-miesięczny LIBOR wzrośnie do 12% koszt krańcowy transakcji wyniesie 880 000 PLN, a zatem zyska on 30 000 PLN

c) zysk z transakcji terminowej zrekompensuje zwiększone odsetki, które trzeba będzie za- płacić od długu ponieważ zyska rocznie dodatkowe 3% od 1 mln.

2. Zawrzeć transakcję swapową dotyczącą stopy %, transakcja taka polega na zamianie poten-

cjalnie zmiennej stopy % na stopę stałą. Można je zawrzeć z bankiem, który powinien się zgo- dzić na płacenie przedsiębiorstwu stopy zmiennej koniecznej do realizacji płatności odsetek w przypadających co 3 m-ce terminach płatności. Przedsiębiorstwo w zamian będzie płacić bankowi stopę stałą od równoważnej kwoty. Stopa stała zostanie ustalona przez bank na podstawie stopy wykupu państwowych papierów wartościowych plus (+) marża na pokrycie ryzyka banku. W ten sposób przedsiębiorstwo może ustalić stopę % na cały okres pożyczki. Podobna transakcję swapową można zawrzeć z innymi przedsiębiorstwami na ten sam okres. Koszty ograniczają się wówczas do opłat manipulacyjnych.

3. Zawrzeć terminową umowę odsetkową, jest t terminowa umowa zawierana między spółką i bankiem dotyczącą stopy oprocentowania pożyczki krótkoterminowej lub depozytu bankowego.

docsity.com

Jeśli rzeczywista stopa oprocentowania pozyczki okaże się wyższa niż uzgodniona, bank wypłaci spółce różnicę. Jeśli stopa okaże się niższa, różnicę wypłaca spółka bankowi, koszt takiej transkacji dla spółki odzwierciedlany w stopie oprocentowania uzgodnionej z bankiem.

4. Uzyskać gwarantowaną stopę oprocentowania, wynoszącą określoną opłatę, spółka uzyskuje prawo (opcję) zaciągania pożyczki w określonej umowie przy gwarantowanej stopie oprocentowania. Kiedy nadchodzi termin zrealizowania opcji, spółka musi zdecydować czy z prawa tego chce skorzystać. Jeśli rynkowa stopa % spadnie poniżej stopy opcji, opcja może nie zostać zrealizowana.

Stosowanie tych elementów jest istotnym elementem efektywnego zarządzania kosztem długu.

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
Zobacz i pobierz cały dokument.
Docsity is not optimized for the browser you're using. In order to have a better experience we suggest you to use Internet Explorer 9+, Chrome, Firefox or Safari! Download Google Chrome