Docsity
Docsity

Prepara i tuoi esami
Prepara i tuoi esami

Studia grazie alle numerose risorse presenti su Docsity


Ottieni i punti per scaricare
Ottieni i punti per scaricare

Guadagna punti aiutando altri studenti oppure acquistali con un piano Premium


Guide e consigli
Guide e consigli


Cantar de Mio Cid (Intro), Dispense di Letteratura Spagnola

Prima parte dell'opera Cantar de Mio CID

Tipologia: Dispense

2019/2020

Caricato il 20/04/2020

DKoss
DKoss 🇮🇹

4.2

(26)

30 documenti

1 / 1

Toggle sidebar

Questa pagina non è visibile nell’anteprima

Non perderti parti importanti!

bg1
CANTAR DE MIO CID, INCIPIT
De los sos ojos tan fuerte mientre llorando,
tornava la cabeça e estávalos catando.
Vio puertas abiertas e uços sin cañados,
alcándaras vazias, sin pielles e sin mantos
e sin falcones e sin adtores mudados.
Sospiró Mio Çid, ca mucho avié grandes cuidados;
fabló Mio Çid bien e tan mesurado:
«¡Grado a ti, Señor, Padre que estás en alto!
¡Esto me an buelto mios enemigos malos!»
Allí piensan de aguijar, allí sueltan las riendas.
A la exida de Bivar ovieron la corneja diestra
e entrando a Burgos oviéronla siniestra.
Meçió Mio Çid los ombros e engrameó la tiesta:
«¡Albricia, Álbar Fáñez!, ca echados somos de tierra!»
Mas con gran ondra e gran canancia tornaremos a castiella!
Mio Çid Ruy Díaz por Burgos entrònse,
en su conpaña 60 pendones
exiénlo ver mugieres e varones,
burgeses e burgesas por las finiestras son,
plorando de los ojos, tanto avién el dolor.
De las sus bocas todos dizían una razón:
«¡Dios, qué buen vassallo! ¡Si oviesse buen Señor!»

Anteprima parziale del testo

Scarica Cantar de Mio Cid (Intro) e più Dispense in PDF di Letteratura Spagnola solo su Docsity!

CANTAR DE MIO CID, INCIPIT

De los sos ojos tan fuerte mientre llorando, tornava la cabeça e estávalos catando. Vio puertas abiertas e uços sin cañados, alcándaras vazias, sin pielles e sin mantos e sin falcones e sin adtores mudados. Sospiró Mio Çid, ca mucho avié grandes cuidados; fabló Mio Çid bien e tan mesurado: «¡Grado a ti, Señor, Padre que estás en alto! ¡Esto me an buelto mios enemigos malos!» Allí piensan de aguijar, allí sueltan las riendas. A la exida de Bivar ovieron la corneja diestra e entrando a Burgos oviéronla siniestra. Meçió Mio Çid los ombros e engrameó la tiesta: «¡Albricia, Álbar Fáñez!, ca echados somos de tierra!» Mas con gran ondra e gran canancia tornaremos a castiella! Mio Çid Ruy Díaz por Burgos entrònse, en su conpaña 60 pendones exiénlo ver mugieres e varones, burgeses e burgesas por las finiestras son, plorando de los ojos, tanto avién el dolor. De las sus bocas todos dizían una razón: «¡Dios, qué buen vassallo! ¡Si oviesse buen Señor!»