Welsch i Rorty - Notatki - Wstęp do literaturoznawstwa, Notatki'z Literatura. University of Warsaw
Poznan_K
Poznan_K1 marca 2013

Welsch i Rorty - Notatki - Wstęp do literaturoznawstwa, Notatki'z Literatura. University of Warsaw

PDF (146 KB)
2 strony
1000+Liczba odwiedzin
Opis
Notatki dotyczące Welscha i Rorty i opracowanych przez nich zagadnień.
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd2 strony / 2
Pobierz dokument

Wolfgang Welsch

Pojęcie nie-fundamentalizmu:

Podstawą mówienia o rzeczywistości jest diagnoza kulturowa. Opowiada się on za pluralizmem i czyni z

niego główną wartość nadrzędną współczesnej kultury. Jego zdaniem jednak nie ma w kulturze

ponowoczesnej żadnych ostatecznych fundamentów, na których można zbudować obraz kultury

ponowoczesnej. Tym, co dominuje jest wielorakość i przejściowość (Übergängigkeit). Człowiek

wszędzie natrafia na względność i ruchliwość, zmuszony jest do działania na fundamentach nietrwałych i

zmieniających się – to tzw. nie-fundamentalizm.

Rekontekstualizacja:

Zdaniem Welscha filozofia postmodernistyczna nie lekceważy tradycji, proponuje jedynie jej nową

lekturę, określoną mianem rekontekstualizacji. Należy od nowa odczytać to, co zawarte jest w kulturze.

Zamiast bezcelowego poruszania się w kulturze musimy świadomie praktykować transwersalność (czyli

poruszanie się w poprzek wszystkich typów racjonalności), tj. w sfragmentaryzowanym i mozaikowym

świecie poszukiwać podobieństw i odrębności, budować przejścia pomiędzy różnorodnymi elementami

kultury.

Rozum transwersalny – rozum istniejący w poprzek różnych typów racjonalności (ekonomicznej,

etycznej, estetycznej, psychologicznej, socjologicznej itd.)

Cechy strukturalne rozumu transwersalnego:

1. Heterogeniczność – niejednolitość elementów funkcjonująca kompleksowo 2. Rozum nie może być uprzedmiotowiony, zreifikowany, traktowany jak rzecz 3. Rozum transwersalny poszukuje wszędzie tego, co wspólne 4. Rozum t. stanowi formę jedności, która nie tylko wyjaśnia formalne zbieżności pomiędzy

sposobami życia, lecz umożliwia też ich materialną współpracę.

Richard Rorty

Kulturowy pluralizm i etnocentryzm

Wychodzenie poza kulturę i historię jest niemożliwe. Sam język ma charakter przypadkowy i

historyczny, co oznacza, że zestaw jakichkolwiek przekonań, wyrażany w określonym słowniku, jest

odpowiedni tylko dla danej wspólnoty.

Wychodzenie od własnej tradycji kulturowej jest czymś nieodzownym – musimy być, zdaniem

Rorty’ego, etnocentrykami. Nasze słowniki i nasze opinie są zdeterminowane przez okoliczności

wyłącznie historyczne. Z czego wynika swoista koncepcja człowieka. Według Rorty’ego człowiek jest

jedynie siecią przekonań i pragnień, które jednak nie wynikają z ludzkiej natury i pozbawione są centrum

(ostatecznego punktu odniesienia). Bycie ludzkim zatem oznacza jedynie „bycie zsocjalizowanym”, czyli

przystosowanym do warunków i relacji społecznych obowiązujących w danej kulturze.

Brak centrum i istoty człowieka, a także historyczna zmienność naszego ja nie przeczy przywiązaniu do

określonego wzorca człowieczeństwa.

Niemetafizyczność spojrzenia na człowieka:

1) Nie można wskazać żadnych ponadludzkich dyrektyw kierujących ludzkim życiem – nie ma

metafizycznej natury

2) wyzbywamy się potrzeby stałości i spójności własnego ja. Decentracja podmiotu. Sprzeciwia się

eksponowaniu sfery racjonalności

3) nasze rozumienie siebie jest produktem historycznie wykształconych słowników

docsity.com

4) Odejście od poszukiwania ostatecznej prawdy o sobie samym

Program zmiany człowieka:

- Bycie ludzkim oznacza bycie zsocjalizowanym

- istoty uspołecznione mogą być poddane specjalnemu rodzajowi bólu – upokorzeniu

- istnienie powszechnej podatności na cierpienie jest jedyną więzią społeczną, jakiej nam potrzeba

- przez osobę rozumie on coś, co może doznać upokorzenia

- oddziela to co, estetyczne od tego, co moralne – zmiana ukierunkowana jest na samodoskonalenie

(oddziaływanie na uczucia, nie rozum)

Pluralizm a tożsamość:

 we współczesnym świecie funkcjonuje wielość opcji kulturowych

 istotne jest jednak wzmocnienie naszego poczucia tożsamości z kulturą własną

 Wychodzenie poza kulturę jest niemożliwe – dlatego, że:

- Język (tak jak kultura) ma charakter przypadkowy i historyczny

- zestaw przekonań wyrażamy w określonym słowniku

Antyreprezentacjonizm:

 elementy językowe nie reprezentują nie-językowych

 nie powinno się traktować języka jako adekwatnego przedstawienia świata materialnego

Humanizm w wersji etnocentrycznej:

 Sami mamy stawać się twórcami własnego życia – ideał zaś ma charakter estetyczny

 zależymy od samych siebie – poza sobą nie mamy punktu odniesienia

 kierujemy się osobistymi kryteriami estetycznymi

 Odejście od formułowania ogólnych zasad etycznych – odwołanie do jednostkowego dostrzegania

bólu wynikającego z upokorzenia

docsity.com

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
Pobierz dokument