Administracja na egzamin, Ćwiczenia i Zadania'z Architektura. Szkola Rycerska
ame_mal_mwcz
ame_mal_mwcz18 kwietnia 2016

Administracja na egzamin, Ćwiczenia i Zadania'z Architektura. Szkola Rycerska

DOCX (75 KB)
61 strona
418Liczba odwiedzin
Opis
:)
20punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 61
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 61 pages
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 61 pages
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 61 pages
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 61 pages
Pobierz dokument

. Sposoby definiowania administracji publicznej. Administracja publiczna jest sprawowana przez Państwo w najszerszym tego słowa znaczeniu, a więc przez organy państwowe, jak i związki publicznoprawne (związki samorządowe) i inne podmioty administracyjne.

Administracja publiczna w znaczeniu organizacyjnym (podmiotowym) stanowi ogół podmiotów administracji, a więc organy administracji i inne podmioty wykonujące określone funkcje a zakresy administracji publicznej.

Administracja publiczna w ujęciu materialnym (przedmiotowym) – jest to taka działalność państwa, której przedmiotem są sprawy administracji albo inaczej zadania i kompetencje w zakresie władzy wykonawczej.

Administracja publiczna w rozumieniu formalnym jest cała działalność wykonywana przez podmioty administracji bez względu na to czy ma ona charakter administracyjny czy tez nie ma tego charakteru.

Według definicji negatywnej administracją jest każde działanie państwa nie będące działalności ustawodawczą i sądowniczą.

Przez administracje publiczna rozumie się zespół działań, czynności i przedsięwzięć organizatorskich i wykonawczych, przeprowadzonych na rzecz realizacji interesu publicznego, przez różne podmioty, organy i instytucje na postawie ustawy i w określonych procesem formach. (Izdebski, Kulesza).

POJECIE ADMINISTRACJI ADMINISTRACJA - organizacja składająca się z różnorodnych jednostek organizacyjnych (JO) skupionych wokół organów wyposażonych w kompetencje określone w ustawach i tworzących pewien zamknięty układ organizacyjny, mający realizować zadania państwowe (publiczne); • realizuje zadania ciążące na państwie i Jego organach - kontekst przedmiotowy • zespół organów i instytucji realizujących te zadania - kontekst podmiotowy ADMINISTRACJA PAŃSTWOWA • znaczenie ścisłe - działalność prowadzona przez państwo • znaczenie szersze - działalność prowadzona przez inne organy i instytucje:

2. Pojęcie prawa. Prawo jest to zespół norm regulujących stosunki społeczne ustanowionych lub uznanych przez państwo i zabezpieczonych aparatem przymusu państwowego.

3. Pojęcie i struktura normy prawnej.

Struktura : hipoteza dyspozycja sankcja

TYPY NORM W PRAWIE ADMINISTRACYJNYM NORMY USTROJOWE - opisują organizację i funkcjonowanie administracji • określające właściwość - przypisują danej jednostce organizacyjnej określone uprawnienia lub obowiązki • ustanawiające zadania - określają kierunki działania administracji i wskazują na wartości, którymi winna się ona kierować • regulujące prawne formy działania i wskazujące na kompetencje - zezwalają na zastosowanie określonej w prawie formy i wynikającymi z prawa konsekwencjami • regulujące organizację administracji - wyznaczanie stosunku zależności między organami i innymi jednostkami organizacyjnymi oraz zasad ich współdziałania

NORMY MATERIALNE - organy administracji działają, zgodnie z prawem i wg określonych norm; • merytoryczne - nakazują, lub zakazują, określonym podmiotom zachowywać się w pewnych okolicznościach w określony sposób • blankietowe -umożliwiają, organowi uwzględnienie wartości i interesów celowo nie zdefiniowanych w przepisach prawnych • generalne - nie maja. indywidualnie wyznaczonego adresata • abstrakcyjne - nie maja. określonych warunków, od których zależy zachowanie się adresata NORMY PORCEDURALNE - określają, w jaki sposób powinny być wykonane zadania administracji • postępowania administracyjnego - zasady postępowania organów przy wykonywaniu zadań • sądowo - administracyjnego - ... sadów (NSA) ... • skargowe - wnioskowego - określają, procedury rozpatrywania skarg i wniosków kontrolnego - zachowania się adresata wobec organów kontrolnych

4. Określenie prawa administracyjnego i jego struktura.

prawo administracyjne – stanowi gałąź prawa które reguluje działalność organów państwowych, podejmowaną w celu wykonania ustalonych prawem zadań organizatorskich wypełnianych w swoistych formach działania. PRAWO ADMINISTRACYJNE (znaczenie wąskie) - normy dwustronnie wiążące, ustanawiające bezpośrednio lub poprzez odpowiednie akty prawne określone uprawnienia i obowiązki organów administracji państwowej oraz podmiotów nie podporządkowanych im organizacyjnie. PRAWO ADMINISTRACYJNE (znaczenie szerokie) - normy prawne regulujące; • organizację i zachowanie się administracji państwowej jako części aparatu państwowego

• zachowanie się osób fizycznych i innych podmiotów w zakresie nie unormowanym przez przepisy należące do innych gałęzi prawa Prawo administracyjne składa się z 3 części prawa: • administracyjnego regulują organizację i zasady funkcjonowania aparatu państwowego • materialnego - ustanawiają wzajemne uprawnienia i obowiązki organów administracji państwowej i podmiotów znajdujących się na zewnątrz AP jako części aparatu państwowego c^ • proceduralnego - wyznaczające postępowanie mające na celu wykonanie norm prawa ustrojowego i materialnego

5. Pojęcie i rodzaje źródeł prawa.

Pojęcie źródeł prawa Przez system źródeł prawa danego państwa rozumie się całokształt jego źródeł w ich wzajemnym powiązaniu, ujmowanym z punktu widzenia tego, co jest im wspólne i co je różnicuje.

Podział źródeł prawa administracyjnego 1. źródła prawa stanowione przez centralne organy państwa 2. źródła prawa stanowione przez organy terenowe

z innego punktu widzenia źródła prawa można podzielić na: 1. źródła prawa powszechnie obowiązującego 2. źródła prawa wewnętrznego

6. Charakterystyka źródeł prawa administracyjnego. Konstytucja przyjęła zamknięty system źródeł prawa o powszechnie obowiązującym charakterze: • Konstytucja • Ustawy • Ratyfikowane umowy międzynarodowe • Rozporządzenia • Akty prawa miejscowego Źródła prawa wewnętrznego obowiązują tylko organy państwowe Źródła prawa stanowione przez organy centralne • Konstytucja • Ustawy

7. Problem kodyfikacji prawa administracyjnego.

Prawo administracyjne składa się z 3 części prawa: • administracyjnego regulują organizację i zasady funkcjonowania aparatu państwowego

• materialnego - ustanawiają wzajemne uprawnienia i obowiązki organów administracji państwowej i podmiotów znajdujących się na zewnątrz AP jako części aparatu państwowego c^ • proceduralnego - wyznaczające postępowanie mające na celu wykonanie norm prawa ustrojowego i materialnego Problem polega na tym że nie można tych 3 czynników które składają się na prawo administracyjne traktować jako jedność 8. Ustawa jako źródło prawa.

Inicjatywa ustawodawcza przysługuje posłom, Senatowi, Prezydentowi, Radzie Ministrów, 100.000 obywateli, komisje sejmowe bądź 15 posłów.

1. Projekt ustawy składa się na ręce marszałka, do projektu ustawy dołącza się uzasadnienie, które powinno wyjaśnić potrzebę i cel wydania ustawy, przedstawić rzeczywisty stan w dziedzinie która ma być unormowana, wykazać różnicę pomiędzy obecnym a projektowanym stanem prawnym, pokazać skutki społeczne ustawy, gospodarcze, finansowe i prawne, wskazywać źródła finansowe, projekt powinien być zgodny z prawe, UE 2. marszałek zarządza dostarczenie projektu ustawy posłom, prezydentowi, Marszałkowi Senatu, i PRM. 3. Sejm rozpatruje projekt w 3 czytaniach • Pierwsze czytanie przeprowadza się na posiedzeniu Sejmu lub komisji, zawsze pierwsze czytanie przeprowadza się na posiedzeniu Sejmu jeśli chodzi o : o zmianę Konstytucji, budżet, podatki, wybór Prezydenta, Sejmu, Senatu oraz organów samorządu terytorialnego, zmianę regulujących ustrój i właściwości władz publicznych, a także kodeksów. Po pierwszym czytaniu Sejm kieruje ustawę do komisji chyba, że odrzuci projekt w całości Komisje mogą wnioskować: - przyjęcie projektu bez poprawek - przyjęcie tekstu z określonym poprawkami w formacie jednolitego tekstu - odrzucenie projektu

• Drugie czytanie projektu ustawy obejmuje - przedstawienie Sejmowi sprawozdania komisji sejmowej o projekcie ustawy - przeprowadzenie debaty oraz zgłaszanie poprawek i wniosków Poprawki są przedstawiane Marszałkowi na piśmie w odpowiednim formacie. Poprawki można zgłaszać najpóźniej do końca II czytania. Jeśli w drugim czytani zostaną zgłoszone poprawki to projekt zostaje ponownie wysłany do komisji. • Trzecie czytanie obejmuje: - przedstawienie dodatkowego sprawozdania komisji lub – jeżeli projekt nie został ponownie skierowany do komisji - przedstawienie poprawek z drugiego czytania - głosowanie

Najpierw głosuje się w sprawie odrzucenia ustawy

4. W szczególnych przypadkach Sejm może skrócić postępowanie z projektami ustaw. • Przystąpienie do pierwszego czytania niezwłocznie po otrzymaniu przez posłów projektu • Przystąpienie do drugiego czytania niezwłocznie po zakończeniu pierwszego czytania bez odsyłania projektu do komisji • Przystąpienie do drugiego czytania po otrzymaniu niezwłocznie po otrzymaniu przez posłów druku sprawozdania 5. Uchwaloną ustawę Marszałek Sejmu przekazuje do Senatu i Prezydentowi. W ciągu 30 ddni Senat może : • ustawę przyjąć bez zmian • uchwalić poprawki • uchwalić odrzucenie całości 6. Następnie ustawa zostaje przedstawiona Prezydentowi, który może: • Podpić ustawę w ciągu 21 dni od dnia przedstawienia i zarządzić jej ogłoszenia w Dzienniku Ustaw RP • Wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności ustawy z Konstytucją • Prawo Veta (żeby przegłosować sejm musi uzyskać 3/5 głosów)

Akty normatywne z mocą ustawy

Obecnie pod rządem Konstytucji z 1997 roku prezydent może wydawać rozporządzenia na wniosek RM tylko w okresie stanu wojennego( kiedy sejm nie może się żebrać). Rozporządzenia te mogą dotyczyć zasad działania organów władzy publicznej, ograniczenia wolności praw człowieka i obywatela itd.

9. Rozporządzenie jako źródło prawa.

Rozporządzenie jest źródłem prawa, będącym jednocześnie formą działania administracji Rozporządzenia są aktami normatywnymi wydanymi na podstawie upoważnień ustawowych przez organy władzy wykonawczej. Rozporządzenia jako źródła prawa stanowią przejaw prawodawstwa delegowanego, dekoncentracji prawotwórstwa.

Funkcje i znaczenie Upoważnienie do wydawania rozporządzeń dla władzy wykonawczej ma na celu odciążenie ustawodawcy parlamentarnego. Rozporządzenie nie ma zastępować ustawy, lecz ją odciążyć od szczegółów technicznych, uregulowań zmiennych w czasie Podmioty upoważnione do wydawania rozporządzeń :

• Prezydent RP • Rada Ministrów • Ministrowie kierujący działaniem działami administracji rządowej • Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji • Komitet Integracji Europejskiej

Upoważnienie to wydawania rozporządzeń ma być szczegółowo zawarte w ustawie, a rozporządzenie wydane na podstawie tego upoważnienia ma służyć wykonaniu ustawy. Szczegółowość polega na np. dokładnym wskazaniu podmiotu który może wydać rozporządzenie np. PRM, upoważnienie powinno również dotyczyć wytycznych jakie ma przyjąć podmiot wydający rozporządzenie W wytycznych można wskazać w szczególności : • Rozstrzygnięcia, których nie wolno przewidzieć w rozporządzeniu • Granice, w jakich muszą zmieścić się rozstrzygnięcia rozporządzenia • Wymagania, jakim mają odpowiadać rozwiązania przyjęte w rozporządzeniu • Cele, jakie mają zostać osiągnięte przez rozporządzenie • Okoliczności, jakie należy uwzględnić, tworząc rozporządzenie

Zasady Techniki Prawotwórczej (ZTP) ustalają, upoważnieniu do wydania rozporządzenia może być nadany charakter obligatoryjny i fakultatywny. Jeśli do funkcjonowania ustawy jest niezbędne wydanie rozporządzenia, upoważnianiu nadaje się charakter obligatoryjny. Jeżeli rozstrzygnięcie co do tego, czy i kiedy wydać rozporządzenie, pozostawia się organowi upoważnionemu, upoważnieniu nadaje się charakter fakultatywny. Ustawa upoważniająca może przewidywać, ze przy wydaniu rozporządzenia mają współuczestniczyć różne podmioty. Współuczestnictwo może polegać na: • Wspólnym wydaniu rozporządzenia przez upoważnione organy • Wydaniu rozporządzenia w porozumieniu z innym organem; brak porozumienia uniemożliwia wydanie rozporządzenia • Wydaniu rozporządzenia za uprzednią zgodą innego organu; bez zgody tego organu rozporządzenie nie może być wydane • Zainicjowaniu wydania rozporządzenia przez inny organ; brak inicjatywy oznacza wówczas niemożność wydania rozporządzenia Utrata mocy obowiązującej i kontrola legalności rozporządzenia Rozporządzenie traci swą ważność w momencie wygaśnięcia ustawy. Rozporządzenia są poddawane zarówno kontroli wewnątrzadministracyjnej , jak i kontroli sądowej. Kontrolę wewnątrzadministracyjną rozporządzeń sprawuje RM, która na wniosek PRM może uchylić rozporządzenie, jest to kontrola zarówno legalności jak i celowości, kontrola dotyczy rozporządzeń stanowionych tylko przez niektóre organy. Natomiast wszystkie rozporządzenia mogą być poddane kontroli abstrakcyjnej Trybunału Konstytucyjnego

Inne akty normatywne stanowione przez organy centralne

Prezydent – wydaje zarządzenia, które mają charakter wewnętrzny, mogą być

wydawane tylko na podstawie ustawy, podlegają one kontroli legalności.

PRM – wydaje również zarządzenia, które mogą mieć charakter aktów normatywnych bądź aktów indywidualnych, tak samo ministrowie i przewodniczący komitetów. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji – wydaje rozporządzenia, natomiast uchwały podejmuje w sprawach indywidualnych, takie uchwały nie są aktami normatywnymi, nie należą do źródeł prawa. Organy NBP (rada, prezes itd.) – nie mogą wydawać rozporządzeń. Natomiast Rada PP i Zarząd NBP mogą wydawać uchwały a Prezes NBP wydaje zarządzenia.

Postawą praną aktów normatywnych o charakterze wewnętrznym są przepisy prawne które: • upoważniają dany organ do uregulowania określonego zakresu prawa • wyznaczają zadania lub kompetencje

10. Stosunek prawny i jego elementy.

Stosunkiem prawnym jest stosunek społeczny uregulowany przez prawo. Osoby lub grupy osób uczestniczące w stosunku prawnym nazywają się podmiotami albo stronami stosunku prawnego. W każdym stosunku uczestniczą przynajmniej dwa podmioty. Istotą stosunku prawnego jest to, że podmiot stosunku prawnego może żądać od drugiego podmiotu określonego zachowania i sam może wobec niego postępować w określony sposób. W każdym stosunku prawnym występuje 5 elementów: a) prawo podmiotowe, b) obowiązek odpowiadający prawu podmiotowemu, c) podmiot prawa, d) podmiot obowiązku, e) przedmiot stosunku prawnego. Nawiązanie stosunku : • na mocy ustawy • w drodze aktu administracyjnego • na podstawie umowy administracyjnej • w wyniku działań faktycznych 11. Stosunek administracyjnoprawny.

STOSUNEK PRAWNY - relacja, zależność pomiędzy poszczególnymi podmiotami określona normami prawnymi. STOSUNEK ADMINISTRACYJNOPRAWNY - kształtuje go organ administracji państwowej zgodnie z normami prawnymi • zawsze jednym z podmiotów jest organ administracji państwowej, natomiast druga strona to osoba fizyczna lub inne jednostki nie posiadające osobowości prawnej • podmioty nie są. równoprawne

• wyróżnia się stosunek materialnoprawny, ustrojowy, proceduralny oraz sodowo - procesowy

Gdy podmiot administracji występuje wobec innego podmiotu np. wobec obywatela, gdy żąda od niego jakiegoś świadczenia bądź nakłada nań obowiązek albo na coś mu zezwala, to wtedy nawiązuje z tym podmiotem stosunek prawny. Stosunek między państwem i działającym w jego imieniu podmiotami administracji publicznej a obywatelami i innymi podmiotami oparte sa na normach prawa administracyjnego i dlatego te stosunki nazywa się stosunkami administracyjnopranymi.

Stosunek administracyjnoprawny różni się od stosunku cywilnoprawnego tym, że administracja działa władczo, że może jednostronnie zdecydować o treści danego stosunku. Przedmiot stosunku administracyjnoprawnego leży zawsze w sferze prawem określonych zadań administracji publicznej. Jest on objęty kompetencją jednego z podmiotów administracji.

Podmiotami stosuneku administracyjnoprawnego są : • zawsze organ (podmiot) administracji upoważniony do żądania określonego zachowania albo świadczeń • podmiot (osoba fizyczna lub prawna jednostka organizacyjna), do którego skierowany jest nakaz lub zakaz albo który żąda określonego zachowania się od organu administracji Obowiązki i uprawnienia, będące treścią stosunku administracyjnoprawnego, mogą polegać na działaniu, znoszeniu bądź zaniechaniu. O tym, jakie obowiązki mogą być nałożone i jakie uprawnienia mogą być przyznane, przesądzają przepisy prawa materialnego, nie może być tu dowolności. Obowiązki i uprawnienia mają charakter osobisty nie mogą być przenoszone na inne osoby.

Stosunki administracyjnoprawne – mogą powstać tylko na podstawie ustawowej, najczęściej jednak sama ustawa nie wystarcza, gdyż konieczna jest konkretyzacja w drodze aktu administracyjnego bądź przez zawarcie umowy administracyjnej.

Rodzaje stosunków administracyjnoprawnych • Stosunek proceduralny, ma charakter stosunku czasowego, przejściowego. Podstawą prawną tego stosunku są normy proceduralne (przepisy o postępowaniu administracyjnym) Stosunek ten nawiązany zostaje z chwilą wszczęcia postępowania administracyjnego, a wygasa z momentem wydania ostatecznej decyzji administracyjnej,

• Ponadto istnieje jeszcze proceduralny stosunek spornoadministracyjny podstawą prawną tego stosunku są przepisy prawa dopuszczające zaskarżenie aktów administracyjnych do sądu administracyjnego. Stosunek ten trwa od chwili zaskarżenia aktu administracyjnego do czasu wydania orzeczenia.

Z innego punktu widzenia można wyróżnić stosunki administracyjnoprawne ad hoc i stosunki trwałe. • Stosunki administracyjnoprawne ad hoc odnoszą się do konkretnego jednorazowego działania, jak np. okazania dokumentu • Stosunki administracyjnoprawne trwałe mają w praktyce większe znaczenie prawne. Mogą one być związane z: 1. prawami osobistymi jak np. z obowiązkiem szkolnym, obowiązkiem zasadniczej służby wojskowej 2. prawami majątkowymi jak np. ze stałymi świadczeniami pomocy społecznej 3. korzystania z zakładów użyteczności publicznej W związku ze sprawowaniem nadzoru występują, między organem nadzory a podmiotem nadzorowanym, stosunki nadzoru, a w toku przymusowego wykonywania obowiązków – stosunki egzekucyjne, nawiązywanie między organem egzekucyjnym a zobowiązanym i wierzycielem.

12. Pojęcie i klasyfikacja podmiotów prawa administracyjnego.

Podmiot - osoby uczestniczące w stosunku administrującym Władcze podmioty – organy administracji rządowej i samorządowej oraz przedsiębiorstw prywatnych (upoważnionych)

Niewładcze • obywatel jednostki o charakterze publicznym • obywatel – jednostka o charakterze prywatnym Rodzaje podmiotów prawa: - gospodarcze nie gospodarcze - organizację mające osobowość prawną i nie ..... - typ zrzeszeniowy i zakładowy - osoba prawa publicznego i prywatnego - krajowe i zagraniczne

13. Organy administrujące - pojęcie i rodzaje.

Organy administracyjne scentralizowane zdecentralizowane administracji rządowej organy samorządowe ORGANY SAMORZĄDOWE – można podzielić ze względu na rodzaj samorządu: (organy samorządu terytorialnego obejmujący): 1. organy gmin (rada gminy, zarząd gminy, burmistrz, wójt) 2. organy powiatu (rada powiatu, zarząd powiatu ze starostą jako przewodniczącym, i starosta jako władza samodzielna) 3. organy samorządu województwa (sejmik województwa z przewodniczącym i zarząd województwa z marszałkiem jako przewodniczącym).

4. organy samorządu zawodowego 5. organy samorządu gospodarczego ORGANY ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ: nazywane organami administracji państwowej uzależnione są od: RM i PRM czy poszczególnych ministrów ADMINISTRACJĘ RZĄDOWĄ na obszarze województwa wykonują: 1. wojewoda 2. działający pod zwierzchnictwem wojewody kierownicy zespolonych służb, inspekcji i straży, wykonujący zadania i kompetencje określone w ustawach i w imieniu: a) wojewody z ustawowego upoważnienia np.: (kurator oświatowy, wojewódzki inspektor handlowy) b) własnym, jeżeli ustawy tak stanowią (organy policji w województwie) 3. organy administracji nie zespolonej – np.: dyrektorzy urzędów celnych, morskich, statystycznych, okręgowych urzędów miar, izb skarbowych. 4. organy samorządu terytorialnego – jeżeli wykonywanie zadań administracji rządowej wynika z ustawy lub z zawartego porozumienia 5. działający pod zwierzchnictwem starosty – kierownicy powiatowych służb inspekcji i straży, wykonujących zadania i kompetencje określone w ustawach (np.: powiatowy inspektor sanitarny, lekarz weterynarii, komendant powiatowy policji, państwowej straży pożarnej). 6. organy innych samorządów – jeżeli wykonywanie zadań administracji rządowej następuje na podstawie ustawy lub porozumienia ORGANY ADMINISTRACJI CENTRALNE TERENOWE NACZELNE Organy centralne – znajdują się na najwyższym szczeblu w strukturze administracyjnej, ich terytorialny zasięg działania z reguły obejmuje cały obszar państwa. Organy centralne dzielimy na: - organy naczelne administracyjne a) RM, PRM, ministrowie b) KRRiTV c) Komisje i komitety które, z mocy ustawy sprawują formę nadrzędnych organizacji administracyjnych - urzędy centralne – to te organy centralne, które nie są organami naczelnymi, organy te podlegają bądź PRM lub poszczególnym ministrom: Polski Komitet Normalizacji, Główny Urząd Ceł, Wyższy Urząd Górniczy Organy Terenowe Organy administracji rządowej organy samorządu terytorialnego (wojewoda) (sejmik województwa, zarząd województwa)

Organy Terenowe (w zależności od szczebla podziału terytorialnego) organy województwa organy powiatu organy gminy (rządowe i samorządowe)

Organy terenowe: a) organy administracji zespolonej np.: organy Policji, PSP, Inspekcji Sanitarnej, Inspekcji Handlowej, Inspekcji Weterynarii, Służby Ochrony Zabytków b) organy administracji nie zespolonej np.: dyrektorzy regionalnych dyrekcji Lasów Państwowych, dyrektorzy regionalnych zarządów gospodarki wodnej, kierownicy inspektoratów żeglugi śródlądowej W zależności od podejmowania decyzji a) organy decydujące – takie, który przepisy prawa przyznają prawo władczego rozstrzygania spraw w drodze decyzji wiążących inne podmioty b) organy doradcze(pomocnicze) – mają prawo badania spraw i wyrażania opinii

Przedstawicielskie Nieprzedstawicielskie - organy kolegialne mające reprezentować jakiś ogół

14. Organy Jednoosobowe i kolegialne - charakterystyka, zalety i wady.

KOLEGIALNOŚĆ zalety wady skupienie w jednym organie osób reprezentujących różne interesy i różny zasób wiedzy trudność określania odpowiedzialność za podjęte decyzje obiektywność rozstrzygnięć stosunkowa powolność działania

większe koszty utrzymania organu

JEDNOOSOBOWOŚĆ

duża operatywność decyzji - szybkie podejmowanie

brak zalet organu kolegialnego organu kolegialnego

stosunkowo niskie koszty utrzymania

15. Tryb działania organu kolegialnego. Wolę organu kolegialnego wyraża uchwała zespołu osób. Organy kolegialne tworzy się do tego, aby ustalały ogólne kierunki działania, cele strategiczne, założenia polityki w poszczególnych dziedzinach działalności państwa. QUORUM- wymagana przez prawo liczba osób na posiedzeniach organu oraz liczba głosów koniecznych do podjęcia uchwały. Organ kolegialny podejmuje uchwały przez: • aklamację- w sprawach porządkowych(jeśli nie ma sprzeciwu) • konsensus- uzgodnienia(poprzez negocjacje)- dobry sposób w małych gremiach, taka ustawa ma dużą szansę zostać przyjęta. • głosowanie ( zwykła większość, bezwzględna lub kwalifikowana) Kiedy wynik jest nieprawidłowy może nastąpić reasumpcja głosowania ? Jeśli członek organu nie zgadza się z uchwałą może zgłosić votum separatum(głos odrębny), tzn., że nie podpisuje się pod uchwałą.

16. Organy decydujące i pomocnicze (doradcze). Organ decydujący – są to organy które mogą rozstrzygać sprawy w drodze czynności prawnych Organ pomocniczy – to taki organ, który może występować z inicjatywą czy tez opiniować przedstawione mu sprawy przez organ decydujący

17. Organ i urząd.

Urząd – jest to zorganizowany zespół pracowników państwowych lub samorządowych (kolektyw), przydzielony do pomocy organowi administracji i powołany do merytorycznej i technicznej obsługo tego organu. Organ administracji publicznej • Stanowi wyodrębnioną część aparatu administracji rządowej • Działa w imieniu i na rachunek państwa • Uprawniony jest do korzystania środków władczych • Działa w zakresie przyznanych mu kompetencji

18. Istota kompetencji organu administrującego. KOMPTETENCJE - zbiór uprawnień organu państwowego dotyczący określonego zakresu spraw, w których organ ma prawo - obowiązek działania (musi wykonać)

Pojemność kompetencyjna – trzeba dopasować kompetencje do mocy przerobowych organu, nie powinno się łączyć w jednym organie kompetencji łatwych i trudnych. Pojemność kompetencyjna jest względna z powodu ilościowego ( zbyt duża ilość problemów) i jakościowego ( łatwe sprawy wypychają trudniejsze) Podział ; • właściwość miejscowa - organ A może dziobać no obszarze jednostki podziału terytorialnego, dla której jest ustanowiony • ... rzeczowa - przyznanie organowi prawa do rozstrzygania tylko określonej

kategorii spraw • funkcjonalna / instancyjna - określa właściwość do rozstrzygania danej sprawy

19. Zakres działania i właściwość organu administrującego.

ZAKRES DZIAŁANIA ORGANU - obejmuje wyliczenie spraw, jakimi organ się zajmuje działanie organu w zakresie kompetencji innego organu ma 2 formy: • przeniesienie kompetencji - przeniesienie części K na inny organ • a delegacja - organ wyższego stopnia przekazuje organowi podległemu część swoich K • a dewolucja - przejęcie K organu niższego przez organ wyższy • upoważnienie do wykonywania kompetencji - jednostka , której powierzono wykonywanie K, Wyróżniamy : • szczególny zakres działania np. minister • ogólny zakres działań - organ ma się zajmować

Właściwość – jaki podmiot i jaki organ ma się zajmować daną sprawą • terenowa • personalna np. szef służby cywilnej nie przejmuje tych K, a tylko wykonuje je w imieniu i na rachunek organu, do którego należą.

20. Prawna regulacja zadań organu administrującego.

KOMPTETENCJE - zbiór uprawnień organu państwowego dotyczący określonego zakresu spraw, w których organ ma prawo - obowiązek działania Podziać K; • właściwość miejscowa - organ A może dziobać no obszarze jednostki podziału terytorialnego, dla której jest ustanowiony • ... rzeczowa - przyznanie organowi prawa do rozstrzygania tylko określonej kategorii spraw • funkcjonalna / instancyjna - określa właściwość do rozstrzygania danej sprawy Czynniki wyznaczania kompetencji • przejrzystość • jawność • wyłączność • pojemność kompetencyjna ZAKRES DZIAŁANIA ORGANU - obejmuje wyliczenie spraw, jakimi organ się zajmuje działanie organu w zakresie kompetencji innego organu ma 2 formy: • przeniesienie kompetencji - przeniesienie części K na inny organ • a delegacja - organ wyższego stopnia przekazuje organowi podległemu część swoich K

• a dewolucja - przejęcie K organu niższego przez organ wyższy • upoważnienie do wykonywania kompetencji - jednostka , której powierzono wykonywanie K, Właściwości – określenie warunków kompetencji (np. ustawa) Zadania – np. zlecone powinny współgrać z kompetencjami

21. Publiczna (państwowa, samorządowa) jednostka organizacyjna jako podmiot prawa administracyjnego. Cechy : • utworzona aktem władczym • ma wykonywać zadania publiczne Rodzaje : • przedsiębiorstwo publiczne • zakład publiczny • inne (np. agencja własności rolnej) Jednostka o charakterze publicznym • wyodrębnienie organizacyjne • utworzenie przez akt władzy publicznej • musi być zarejestrowana w KRS • wykonywanie pewnej misji

22. Przedsiębiorstwo publiczne (państwowe, samorządowe) w świetle prawa administracyjnego i 23. Ustrój przedsiębiorstwa państwowego w Polsce.

PRZEDSIEBIORSTWA PUBLICZNE: 1. Cechy: - wyodrębnienie administracyjne - misja narzucona z zewnątrz - brak możliwość samolikwidacji - nie ma możliwości stworzenia struktury - osobowość prawna potrzebna do układania relacji z otoczeniem - cywilno – prawne charakter w stosunkach z klientami - działanie w sposób przedsiębiorczy - publiczna (powszechna) dostępność jego działań

PRZEDSIEBIORSTWA PAŃSTWOWE: 1. przedsiębiorstwa utworzone w drodze ustawy np. Poczta Polska, Mennica państwowa 2. jednoosobowe spółki Skarbu Państwa (Bank Gospodarstwa Krajowego) 3. przedsiębiorstwa tworzone na podstawie ustawy o przedsiębiorstwach państwowych Przedsiębiorstwa tworzone są przez państwo w celu: - w celu eksploatacji monopolu państwowego - uzupełnienia braku inicjatywy w jakiejś dziedzinie - motyw nakręcania koniunktury (polegająca na tym, że państwo włącza się do

gospodarki) - aby zapewnić powszechny dostęp do usług publicznych Przedsiębiorstwa działają na zasadzie powszechności usług. Zasady tworzenia przedsiębiorstw państwowych: - samorządność - samodzielność - samofinansowanie Prawo własności – może ulegać ograniczeniom . Przedsiębiorstwo państwowe jest rodzajem państwowej osoby prawne Podział przedsiębiorstw państwowych (tworzenie na pods. Ustawy) zwyczajne nadzwyczajne pozostałe zatwierdzenie statutu przedsiębiorstwa użyteczności publicznej pozostali • maja na celu bieżące sprawy • mogą być trwale dotowane przez S.P. Przedsiębiorstwa – podział: - jednozadaniowe - wielozadaniowe Przedsiębiorstwa dzieli się ze względu na sposób zarządzania - zwykły - umowa o zarządzaniu przedsiębiorstwem, państwowym - postępowanie naprawcze (przedsiębiorstwa źle prosperującego) – minister wyznacza zarząd komisaryczny - przedsiębiorstwo w likwidacji Aby utworzyć przedsiębiorstwa państwowe: Minister skarbu państwa – organ założycielski (NBP – wyjątek) 1. Postępowanie przygotowawcze – zbadanie, zespół przygotowawczy, minister ma pewną dowolność, musi postępować racjonalnie + opinia znawcy finansów i radcy prawnego. Rada zespołu – opiniodawcza ma charakter obligatoryjny. 2. Akt o utworzeniu przedsiębiorstwa (minister musi go wydać) - nazwa - rodzaj - siedziba - przedmiot działania Akty organizacyjne przedsiębiorstwa to: - statut przedsiębiorstwa uchwalany przez ogóle zebranie pracowników na wniosek dyrektora - oddzielny statut, regulamin organizacyjny przedsiębiorstwa wydawany przez dyrektora Rejestracja przedsiębiorstwa przez Sąd do KRS – skutek: uzyskanie osobowości prawnej Majątek przedsiębiorstwa w ustawie o prawie własności:

- staje się jego właścicielem w drodze wyposażenia go przez Skarb Państwa - pełna dowolność dysponowania mieniem - rzeczowy majątek trwały – może nim dysponować przedsiębiorstwo - sprzedaż musi być na przetargu, aby była ona odpowiednia Dysponowanie majątkiem: • wniesienie do spółki danego majątku • darowizna • oddanie do użyczenia Przedsiębiorstwo zwraca się do organu założycielskiego (administracyjnego) o udzielenie pozwolenia na sprzedaż majątku (dowolne dysponowanie majątkiem). Skutkiem nieprzestrzegania tego przepisu jest sankcja nieważności. Uprawnienie organu założycielskiego do majątku jest znikome. Organy przedsiębiorstwa państwowego: 1. Dyrektor (tymczasowy kierownik) 2. Rada Pracownicza 3. Ogólne zebranie załogi (zebranie delegatów) Mogą być jeszcze założone: 4. Referendum załogi 5. Rada Nadzorcza - umowa o zarządzanie; wtedy jest przedsiębiorstwo + Rada Nadzorcza - zarząd komisaryczny pojawia się, gdy przedsiębiorstwo źle prosperuje (gdy nie ma kierownictwa) - gdy jest likwidacja przedsiębiorstwa – sytuacja likwidatora (likwidacja może być przerwana i może być sposobem na sprywatyzowanie przedsiębiorstwa) - gdy przedsiębiorstwo ogłosiło upadłość – pojawia się syndyk DYREKTOR – pełni tą funkcje jednoosobowo, ma zastępców którzy wspomagają go w podejmowaniu decyzji. Powoływanie dyrektora: - tryb zwyczajny – konkurs, włącza się Komisję Konkursową (5 osób) a ona wybiera kandydatów a Rada Pracownicza powołuje dyrektora - tryb nadzwyczajny: 1. przez organ założycielski 2. Przedsiębiorstwo Użyteczności Publicznej 3. nie dokonuje się wyboru dyrektora przez 6 miesięcy, to działa organ założycielski Dyrektor powoływany jest na 5 lat albo do odwołania. Odwołanie dyrektora: - tryb odwołania przez Radę Pracowniczą za zgodą organu założycielskiego - organ założycielski może sam odwołać dyrektora ale tylko w sytuacji określonej w ustawie gdy; a) dyrektor w rażący sposób narusza prawo b) art. 52, 53 k.p. c) Przedsiębiorstwo państwowe nie płaci podatków d) Przyrost wynagrodzenia e) Gdy dyrektor nabył, nie wyzbył się akcji w inny konkurencyjnym przedsiębiorstwie f) Gdy przedsiębiorstwo nie odprowadza zysków do skarbu państwa Zawieszenie dyrektora – w funkcjach pracowniczych nie dłużej niż na 6 miesięcy,

funkcję dyrektora pełni wtedy tymczasowy kierownik. Dyrektor powołuje sobie zastępców za zgodą Rady Pracowniczej. Uprawnienia zastępcy dyrektora użyczone przez dyrektora nie mogą przekraczać zakresu uprawnień. Kompetencje dyrektora art. 32: - zarządza przedsiębiorstwem - reprezentuje przedsiębiorstwo na zewnątrz - jest wykonawcą uchwał samorządu - kontroluje prace Status prawny dyrektora: - powołuje go organ założycielski - kieruje środkami nadzorczymi przedsiębiorstwa - wydaje oświadczenia - wydaje inne decyzje - współdziała z Samorządem Pracowniczym - zarządza: a) na bieżąco kieruje organizacją b) wykonuje czynności z zakresu Pracy – jest pracodawcą (wynagrodzenie) RADA PRACOWNICZA – składa się z 15 osób, pochodzi z wyboru ogółu pracowników, głosowanie tajne. Kadencja członka Rady Pracowniczej trwa 2 lata (2 razy). Do rady pracowniczej może być wybrany pracownik przedsiębiorstwa. Kompetencje Rady Pracowniczej: - doradcze - kontrolne (nie władcze) ocena działania przedsiębiorstwa - stanowiące (plan roczny, strategiczny, zatwierdzanie sprawozdań, uchwały w sprawie inwestycji) - inicjatywne Odwołanie Rady Pracowniczej lub jego członka na wniosek 1/5 pracowników. Ogólne zebrania pracowników – zastąpiona zebraniem delegatów (wybierani na 2 lata) Kompetencje Ogólnego Zebrania Pracowników art. 10, 11: - ma prawo wyrażania opinii - określa statut pracowników (raz) - podejmuje uchwały na temat podziału zysku przeznaczonego dla pracowników - dokonuje raczej oceny działalności przedsiębiorstwa - roczne plany uchwala Rada Pracownicza a wieloletnie plany – Ogóle Zebranie Pracowników - uchwala statut Samorządu Załogi Pracowników Właściciela w spółce reprezentuje Walne Zgromadzenie a właściciela w przedsiębiorstwie reprezentant organu założycielskiego. Nadzór nad przedsiębiorstwem państwowym: - organ nadzorujący może wykorzystać środki do tego przeznaczone - art. 61 – wstrzymanie decyzji dyrektora sprzecznej z prawem (decyzji w znaczeniu każdego rozstrzygnięcia dyrektora). Organ założycielski zmusza dyrektora do zmiany decyzji. Dyrektor może oponować wobec tego rozstrzygnięcia. Prawo sprzeciwu przysługuje także redzie pracowniczej.

Skutek wniesienia sprzeciwu środek nakłada na organ obowiązek ponownego rozpatrzenia decyzji. Organ może wystąpić do Sądu powszechnego, który w ciągu 14 dni musi wyznaczyć rozprawę. Przekształcanie przedsiębiorstwa państwowego, połączenie lub podział – na podstawie zarządzenia organu założycielskiego za zgodą rady Pracowniczej lub 50% pracowników przedsiębiorstwa w drodze referendum. Podział 2 tryby: 1. zwykły: organ założycielski dokonuje podziału 2. minister właściwy ze względu na stan działalności przedsiębiorstwa mógł narzucić podział – musiał udowodnić że lepiej będzie funkcjonowało po podziale. Likwidacja przedsiębiorstwa państwowego – art. 19: jeśli zachodzą przesłanki likwidacji wymienione w ustawie: - jeśli przedsiębiorstwo działa ze stratą przez około 6 miesięcy - jeśli prawomocne orzeczenie Sądu lub dotyczy wszystkich dziedzin działalności i przedsiębiorstwo nie ma możliwości podjęcia innej działalności. - Jeśli przedsiębiorstwo jest w programie naprawczym przez zarząd komisaryczny - Jeśli aktywa przedsiębiorstwa zostały przekształcone w akcje, obligacje Rozpoczęcie likwidacji upłynnienie / sprzedaż majątku wykreślenie z rejestru Podmiot – zostaje postawiony w stan likwidacji Przedmiot – spieniężenie majątku, dochodzi do prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego. Upadłość przedsiębiorstwa państwowego: - pojawia się gdy przedsiębiorstwo nie jest w stanie trwale płacić zobowiązań - występuje się do Sądu Gospodarczego, który orzeka o upadłości (podmiot zostaje, syndyk dąży do upłynnienia majątku) To też jest pewna odmiana prywatyzacji.

24. Prywatyzacja przedsiębiorstwa państwowego. Prywatyzacja:

- dzika (nomenklaturowa) zawłaszczenie przedsiębiorstwa przez dyrektorów tych przedsiebiorstw - spółka pasożytnicza Specjalna Ustawa prywatyzacyjna: - kto ma być beneficjantem prywatyzacji (kto ma z niej skorzystać) - metoda: indywidualna (bardzo długa), zbiorowa (nieskuteczna) - restrukturyzować (i, lub), prywatyzować - kto prywatyzuje (jaki organ) - jaki kapitał obcy - jak prywatyzować przedsiębiorstwo monopolistyczne PRYWATYZACJA: 1. Pośrednia (kapitałowa): – przedsiębiorstwo zostaje przekształcone w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa (akcyjną lub z. o.o. ) – potem następuje udostępnienie akcji – uprawnienia właścicieli, pracowników do nabywania akcji (za pół ceny). W 1996

ustawa mówi o bezpłatnym udostępnieniu akcji. 2. bezpośrednia (likwidacja znosi przedsiębiorstwo jako podmiot a dysponujemy przedmiotem) - sprzedaż - przedmiot przedsiębiorstwa traktowany jako wkład do spółki - pracownicy zakładają spółkę, zawierają umowy na 5, 7, 10 lat a po upływie tego czasu spółkę stawia się znaczeniu przedmiotowym. Komercjalizacja – polega na przekształcaniu przedsiębiorstw państwowych w spółkę akcyjną lub z. o.o. Może być dokonywana w celu prywatyzacji lub w celu restrukturyzacji przedsiębiorstwa lub sektora rynku, utworzenia grupy kapitałowej z dotychczasowych przedsiębiorstw państwowych. Publiczne jednostki organizacyjne zakłady publiczne przedsiębiorstwa publiczne inne

25. Zakład administracyjny (publiczny). Tworzone są w drodze • ustawy, • aktów organów adm. Rządowej, samorządowej, • za zezwolenie organów publicznych przez osoby prywatne Podstawową jednostką organizacyjną realizującą zadania administracji świadczącej jest zakład administracyjny, zwany też zakładem publicznym. Zakładem publicznym jest jednostka organizacyjna, nie będąca organem państwowym (urzędem) ani organem samorządu, która została powołana do wykonywania zadań publicznych i jest uprawniona do nawiązywania stosunków administracyjnoprawnych np. szkoły, domy kultury. Władztwo administracyjne – zakres upoważnień dla organów zakładu do jednostronnego kształtowania stosunków prawnych z użytkownikami zakładu ZAKŁAD PUBLICZNY – lub zakład administracyjny (stosowanie prawa administracyjnego w stosunkach między zakładami a użytkownikiem zakładów i (zakład państwowy), (założyciel) charakter historyczny - zakład budżetowy - zakład administracyjny Cel – świadczenie szeroko pojętych usług np. oświatowych, kulturowych estetycznych, reakcyjnych (Park Łazienkowski) - powszechna dostępność - zasada odpłatności (zasada wtórna, częściowa) - relacje między zakładem a użytkownikiem tego zakładu mają stosunek administracyjno – prawny władztwo zakładowe - możliwość stosowania środków odwoławczych - instytucje przedstawicielstwa użytkowników regulamin – określa relacje między zakładami a użytkownikami zakładu, ustanawia go organ nadrzędny nad organem albo sam zakład. Sam zakład, jak jest zorganizowany, każdy zakład ma odrębny ustrój. PRZEDSIEBIORSTWA PUBLICZNE: Przedsiębiorstwo – definicje:

2. rozwinięcie przedmiotowe – zbiór rzeczy, praw i należności, art. 55 k.c. 3. rozwinięcie podmiotowe – jako struktura, jako podmiot prawny, jako przedsiębiorca Cechy: - wyodrębnienie administracyjne - misja narzucona z zewnątrz - brak możliwość samolikwidacji - nie ma możliwości stworzenia struktury - osobowość prawna potrzebna do układania relacji z otoczeniem - cywilno – prawne charakter w stosunkach z klientami - działanie w sposób przedsiębiorczy - publiczna (powszechna) dostępność jego działań

26. Stowarzyszenia i inne dobrowolne zrzeszenia. STOWARZYSZENIA: ustawa z 7.04.1989 roku. Prawo o stowarzyszeniach S t o w a r z y s z e n i a Stowarzyszenia Prawa Powszechnego Stowarzyszenia Prawa Szczególnego st. Zarejestrowane st. Zwykłe odrębna ustawa PCK

Wspólne dążenie do celu zarobkowego - statut stowarzyszenia 15 członków założycieli, zarejestrowanie i wpisanie do KRS - więź członkowska, kto jest członkiem • członkowie zwyczajni • członkowie wspierający • członkowie honorowi członkiem stowarzyszenia może być osoba fizyczna, obywatel obcy (z kartą stałego pobytu w Polsce) - zasada dobrowolności wstąpienia i wystąpienia - prawa i obowiązki członków określa się w statucie: składki Organy stowarzyszenia: - zebranie członków / przedstawicieli - zarząd - Komisja Rewizyjna (roczna kontrola finansów stowarzyszenia) Zrzeszenie stowarzyszeń – uchwalają statut Majątek: ze składek, darowizn, spadków, z działalności gospodarczej, przeznaczany na statutowy cel stowarzyszenia, ale nie mogą być podzielony między członków. Likwidacja stowarzyszeń – spieniężenie Rozwiązanie stowarzyszeń – samo wykreślenie z KRS Stowarzyszenie zwykłe regulamin do starosty.

ZWIĄZKI ZAWODOWE – związki pracowników działają na podstawie ustawy z 23.05.1991 o organizacjach pracodawców: - swoboda tworzenia związków pracodawców - pluralizm tworzenia związków (dowolna liczba związków może być tworzona)

Pracodawcą może być osoba fizyczna, osoba prawna lub osoba nie mająca osobowości prawnej. Związki zawodowe to dobrowolna organizacja ludzi pracy powołana do wykonywania określonego celu. Zasady tworzenia związków: - zawodowa – zrzesza ludzi o tym samym zawodzie bez względu na to gdzie pracują - branżowa – tworzy się je w poszczególnych branżach - terytorialna – na danym terytorium tworzą związek Misja: - zbiorowe negocjacje z pracodawcami zawieranie zbiorowych układów pracy - negocjacje na szczeblu krajowym w tzw. Komisji Trójstronnej (przedstawiciele rządu, prawnicy, pracodawcy) - grupa uprawnień awaryjnych, gdy pracodawca łamie praw pracowników, wówczas następuje strajk ostrzegawczy, później strajk powszechny (powstrzymanie się od pracy) Prawo nokautu – odsunięcie od pracy pracowników w celu umożliwienia przeprowadzenia strajku. PARTIE POLITYCZNE – organizacja, która w drodze wyborów dąży do przejęcia władzy i jej utrzymania. Reguluje ustawa z 27.06.1997 roku. o partiach politycznych Dziennik ustaw z 2001 roku nr 79 poz. 857; : - to dobrowolna organizacja - tworzy się je na zasadzie rejestrowej – wpis do ewidencji Sądu Okręgowego w Warszawie - członkiem może być osoba 18 letnia obywatel RP - partia opiera swoją pracę ma społecznej pracy członków - partie dzielone na 3 ligi - zgłosić może minimum 1000 osób - posiada osobowość prawną KOŚCIOŁY I ZWIĄZKI ZAWODOWE: trzy różne reżimy : 1. Kościół rzymskokatolicki – stolica apostolska – na osobowość prawną i osobowość traktatową – możliwość zawierania umów międzynarodowych. Kościół ma osobowość publiczno prawną. Kościół dzieli się na diecezje a diecezje dzieli się na parafie (mają osobowość prawną), Konkordat. 2. 14 związków wyznaniowych 3. nowe wyznania – ustawa z 17.05.1989 o gwarancjach wolności sumienia i wyznania - zasada rejestrowa – rejestr prowadzony przez ministra właściwego - co najmniej 100 obywateli może założyć związek wyznaniowy.

Kościół ma status publiczno prawny na terenie Rzeczpospolitej

27. Zgromadzenia.

Konstytucja przyznaje każdemu wolność organizowania pokojowych zgro-madzeń, uczestnictwa w nich, zaś ramy prawne realizowania tego prawa określa ustawa z 5 lipca 1990 r. - Prawo o zgromadzeniach. Ustawa definiuje zgromadzenie jako

zgrupowanie co najmniej 15 osób, o charakterze pokojowym, zwołane w celu wspólnych obrad lub w celu wspólnego wyrażenia stanowiska. Przepisy ustawy nie dotyczą. zgromadzeń: organizowanych przez organy państwa lub samorządu terytorialnego, odbywanych w ramach dziala1nosci Kościoła katolickiego, innych kościołów i związków wyznaniowych, związanych z wyborami władz państwowych i samorządowych. Wolność gromadzenia się podlega ograniczeniom przewidzianym jedynie przez ustawy i w zakresie niezbędnym do ochrony bezpieczeństwa państwo¬wego lub porządku publicznego oraz ochrony zdrowia i mora1nosci publicz¬nej albo praw i wolności innych osób, a także ochrony Pomników Zagłady. W zgromadzeniu uczestniczyć jednak nie mogą, osoby posiadające przy sobie broń, materiały wybuchowe lub inne niebezpieczne narzędzia. Natomiast organizatorami zgromadzeń mogą, być osoby mające pełną, zdolność do czynności prawnych, osoby prawne, inne organizacje, a także grupy osób. Ustawa przewiduje sprawowanie ze strony organów administracji nadzoru nad zgromadzeniami, zwłaszcza zgromadzeniami publicznymi. Zgromadzeniem publicznym jest zgromadzenie organizowane na otwartej przestrzeni dostępnej dla nie określonych imiennie osób. Funkcje nadzorcze dotyczące zgromadzeń należą, do organów gminy. Zorganizowanie zgromadzenia publicznego wymaga uprzedniego zawiado¬mienia organu gminy właściwego ze względu na miejsce zgromadzenia. Rada gminy może określić miejsca, w których organizowanie zgromadzeń publicz¬nych nie wymaga zawiadomienia. Jeżeli zgromadzenie organizowane jest w pobliżu siedzib przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych, misji specjalnych i organizacji międzynarodowych korzystających z immunite¬tów i przywilejów dyplomatycznych, organ gminy zawiadamia (30-3 dni przed zgromadzeniem) właściwego komendanta policji oraz ministerstwo właściwe do spraw zagranicznych. Decyzja o zakazie zgromadzenia powinna być doręczona organizatorowi w terminie 3 dni od dnia zawiadomienia, nie później jednak niż na. 24 go¬dziny przed planowanym terminem rozpoczęcia zgromadzenia. Od decyzji przysługuje odwołanie. Zgromadzenie powinno mieć przewodniczącego, odpowiada pod względem technicznym i organizacyjnym, ma odpowiednie środki prawne, ma prawo rozwiązania zgromadzenia. Rozwiązanie może być efektem interwencji nadzorczej – ustna decyzja, poprzedzona 3 krotnym ostrzeżeniem, później w ciągu 24h dostarczenie pisemnej decyzji. Od decyzji przysługuje odwołanie. • W pomieszczeniach zamkniętych musi być zgoda właściciela • W miejscach publicznych – trzeba zgłosić • Zawiadomienie o zgromadzeniu musi zawierać: dane osoby organizującej, cel program, datę miejsce...... • Zgromadzenie musi mieć przewodniczącego • Przedstawiciel ma prawo uczestniczenia w zgromadzeniu, może nakazać rozwiązanie zgromadzenia

28. Adminstracyjnoprawny status osoby fizycznej (obywatela) i 30. Obywatel jako podmiot administrowany. OBYWATEL ADMINISTRAOWANY: 1. Status obywatela:

a) status obywatela – przynależność prawna do danego kraju, obywatelstwo polskie uregulowane jest ustawą o Obywatelstwie polskim, nabywa się je na zasadzie krwi. Inne kraje – na zasadzie ziemi – fakt urodzenia się w danym kraju. Wyjątki: - nabywanie prawa obywatelskiego na zasadzie ziemi - emigracje i repatriacje, ustawa o repatriacji, osoba pochodzenia polskiego przebywająca poza krajem zwraca się do organu chroniącego prawa i obowiązki obywateli. Informuje o swoim pochodzeniu i przechodzi okres adaptacyjny (pół roku). Gmina polska umożliwia polskiemu obywatelowi nabycie mieszkania, nauki języka polskiego i dostaje wizę repatriacyjną. Obywatelstwo nabywa się przez fakt przekroczenia granicy. - nabycie obywatelstwa na zasadzie decyzji administracyjnej, Prezydenta. - Prezydent może przyjąć zrzeczenie się obywatela ze swego obywatelstwa. b) stan cywilny - fakt urodzenia - fakt aktu małżeństwa (w dziale prawa cywilnego, prawo rodzinne i opiekuńcze) - fakt zgonu Zajmuje się tym gmina. Ustanie związku małżeńskiego: na skutek śmierci małżonka lub na skutek rozwodu (decyzją sądu) lub jego istnienie nie było potwierdzone prawnie – nieważne. c) imię i nazwisko osoby – nazwisko dziedziczy się po rodzicach (2 – członowe), można je zmienić – decyduje organ administracji publicznej w szczególnie uzasadnionych przypadkach: - gdy jest obraźliwe - gdy brzmi jak imię - gdy ma brzmienie obce - na skutek zagrożenia jego osoby Imię wybierają rodzice dziecka d) dokumenty stwierdzające tożsamość – trzy sposoby na świecie: - kraje w których nie ma jednolitych dokumentów (USA) - trzeba zatroszczyć się o dokument (Polska, po 18tym roku życia) - trzeba mieć dokument i nosić go przy sobie Dowód potwierdzenia tożsamości i obywatelstwa. • miejsce zamieszkania • uprawnienie do opuszczenia granicy: - paszport – potwierdzenie obywatelstwa, obywatelstwo, prawo do przekroczenia granicy - Składnica paszportowa – wiza – decyzja danego kraju, że chce wpuścić obywatela obcego. W Brazylii i Argentynie nie trzeba mieć wizy w obie strony. 2. Ograniczenie praw Wynikających z prawa administracyjnego. Wszystko wolno chyba że ustawa ogranicza. Przyczyny dokonywania ograniczeń prawa: - kwestia bezpieczeństwa - kwestia dostępu do dóbr rzadkich( nadawanie transmisji na fali, programy, woda, powietrze)

- chęć uporządkowania życia gospodarczego techniki prawne: zakaz bezpośredni zakaz interwencja uprawnionego zakaz zezwolenie o charakterze generalnym (okresowym) prawo łowieckie, prawo wędkarskie wolność podstawa prawna generalne zakazy Wolność działalności gospodarczej = art. 5 z 19.11.1999 – prawo działalności gospodarczej - wolność samej działalności gospodarczej - równość osób zakładających przedsiębiorstwa - legalność, legalizacja, - wolność wyboru formy działalności gospodarcze Wyjątki: np. banki – w formie spółki akcyjnej, spółki jawnej - uzyskanie koncesji art. 14 – zezwolenie za prowadzenie działalności gospodarczej 3. Świadczenia administracyjne na rzecz obywatela: - pieniężne - rzeczowe(zasłabnięcie człowieka – pomoc pogotowia) - publiczne(infrastruktura itd. ) - indywidualne - bezpośrednie - pośrednie – posługuje się zakładem, przedsiębiorstwem! • ingerując(max dobrobytu) lub nie ingerując(państwo liberalne)

29. Cudzoziemiec w Polsce w świetle prawa administracyjnego.

Cudzoziemiec – każdy kto nie posiada obywatelstwa polskiego, może przebywać w Polsce jeśli posiada ważny dokument paszportowy oraz wizę, oraz środki na wjazd/ pobyt/wyjazd z Polski. Cudzoziemiec ma takie same prawa i obowiązki co obywatel Polski z zastrzeżeniem przepisów ustawowych. Może zostać zaproszony przez obywatela Polskiego, zaproszenie jest ważne 12 miesięcy, wpis zaproszenia lub odmowę (droga administracyjne) podejmuje wojewoda. Można odmówić wjazdu na terytorium RP jeśli nie posiada ww. środków. Decyzje podejmuje komendant granicznych placówek Straży Granicznej (SG). Wizy: Pobytowa – wydawana za granicami RP przez dyplomatyczne służby lub wojewodę, ewentualnie komendanta placówki SG, na nie dłużej jak 6 miesięcy, bez prawa do pracy; Pobytowa z prawem do pracy – wymagane zezwolenie na prace, jak pobytowa tylko do 12 miesięcy; Repatriacyjna – wydawana cudzoziemcom z narodowością/pochodzeniem polskim, nie dłużej jak 12 miechów, wydawana przez kierowników placówek dyplomatycznych; Tranzytowa – pozwala na przejazd przez RP w ciągu 2 dni, wydają placówki dypl., komendanci SG, wojewodowie. Wizy odmawia/unieważnia się: osobą wydalonym z RP, skazanym w RP lub za granicą, „rewolucjonistom”, „terrorystom”, osobą przewożącym materiały wybuchowe itp., z konieczność ochrony ładu, porządku, bezpieczeństwa RP. Decyzja o odmowie jest ostateczna z mocy prawa. Można wydać pozwolenie na zamieszkanie na 2-10 lat jeśli jest uzasadnione, wydaje

się wtedy kartę czasowego pobytu. Jeśli się odmówi/wycofa zezwolenie trzeba określić czas na opuszczenie RP. Zezwolenie wydaje wojewoda po zasięgnięciu opinii komendanta RP. Zezwolenie na osiedlenie się: więzy rodzinne, ekonomiczne, zapewnione mieszkanie i utrzymanie, przebywał 3 lata w Polsce. Wydaje się kartę stałego pobytu ważną przez 10 lat. Można wycofać/odmówić jeśli cudzoziemiec został skazany na co najmniej 3 lata za jakieś przestępstwo lub jeśli wymaga tego dobro RP. Wydaje wojewoda. Karty stwierdzają tożsamość cudzoziemca, podlega on obowiązkowi meldunkowemu. Kartę się zwraca jak się nabędzie obywatelstwo Polskie. Jeżeli paszport uległa zniszczeniu wydaje się tymczasowy dokument podróży na okres 7 dni, uprawnia do wjazdu do RP. Cudzoziemcowi może zostać nadany status uchodźcy – postępowanie wszczyna się na wniosek zainteresowanego. Wniosek powinien zawierać uzasadnienie nadania statusu uchodźcy. Wnioskodawca musi się poddać wszystkim czynnością lekarskim i identyfikacyjnym. W czasie oczekiwania na decyzje dotyczącą wniosku trzeba zapewnić zakwaterowanie, opiekę itp. w odpowiednim ośrodku. Decyzja musi być wydana w czasie do 3 miesięcy. Uchodźcy wydaje się dokument podróży i zezwala na osiedlenie się na czas określony. Decyzje o pozbawieniu statusu uchodźcy wydaje się jeśli zaistnieje jakaś okoliczność z Konwencji Genewskiej. Decyzje wydaje minister. Odwołanie od decyzji do Rady do Spraw Uchodźców. Cudzoziemiec może też otrzymać azyl, równocześnie należy wydać zezwolenie na osiedlenie się, cofniecie azylu to też cofnięcie pozwolenia. Cudzoziemiec może być wydalony z RP: przebywa bez zezwolenia, nie ma środków, podjął prace bez zezwolenia. Wydala się zawsze po cofnięciu azyli, wiz itp. Decyzja może mieć rygor natychmiastowej wykonalności. Nie można wydalić do państwa gdzie będzie prześladowany. Cudzoziemiec może być niezwłocznie odstawiony do granicy RP. Można go zatrzymać na czas nie dłuższy niż 48h. Cudzoziemca można umieścić (decyzje wydaje sąd rejonowy na wniosek wojewody, komendanta) w strzeżonym ośrodku do czasu wydania decyzji o wydaleniu, umieszcza go się tam też jeśli nielegalnie przekroczył granice, nie ma dokumentów. Areszt stosuje się w celu wydalenia. Zwalnia się z ośrodka jeśli minęło 90 dni i decyzja nie została podjęta. Niesłusznie zatrzymany może starać się o odszkodowanie. Prowadzona jest też ewidencja cudzoziemców oraz lista osób niepożądanych na terytorium RP. Dane uchodźców podlegają ochroni.

31. Publiczne obowiązki obywatelskie.

Obowiązki – świadczenia na rzecz publiczno – prawnej wspólnoty a) świadczenia osobiste – ważna jest osoba „ja” b) świadczenia rzeczowe c) świadczenia powszechne d) świadczenia szczególne e) świadczenia fiskalne (zapłacenie czegoś) f) świadczenia powszechnego obowiązku obrony kraju Musi być podstawa prawna, określać rodzaj obowiązku, krąg osób poddanych temu obowiązkowi, wymiar (czas) obowiązku, procedura jego nałożenia, nie mogą być nakładane w sposób dyskryminacyjny.

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
3 shown on 61 pages
Pobierz dokument