Gramatyka opisowa języka włoskiego- Notatki - Gramatyka opisowa - Część 1, Notatki'z Język Angielski. Uniwersytet Warszawski
Poznan_K
Poznan_K

Gramatyka opisowa języka włoskiego- Notatki - Gramatyka opisowa - Część 1, Notatki'z Język Angielski. Uniwersytet Warszawski

8 str.
17Liczba pobrań
1000+Liczba odwiedzin
100%na 3Liczba głosów
Opis
W notatkach zostaje opisane pojęcie fonetyki i fonologii; właściwości i narzędzia mowy; fonemony, allofony, itp.
20 punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 str. / 8
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 8 str.
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 8 str.
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 8 str.
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 8 str.
Pobierz dokument

1

1. Pojęcia fonologii i fonetyki

FONOLOGIA-syn.(fonemika, fonematyka)to analiza semiotycznej, znaczeniowej funkcji

dzwieków tzw-roli jaką spełniają dzwięki mowy w procesie porozumiewania się. Fonologia

koncentruje sie na jednostkowych właściwościach języków zwanych fonemami. Fonem to

synonim głoski , ale nie tylko bo może być to szczególna realizacja głoski, może być również

dana właściwość prozodyczna języka Właściwość prozodyczna związana jest takimi cechami

dystynktywnymi jak akcent, intonacja, tonalizacja ipt. Fonologia jest działem

strukturalizmu.Pierwsze opracowania fonologii pochodzą ze szkoły praskiej np. Trubecki,

Jacobson. Przed. Fonologii jest sem. Analiza funkcji dzwięków mowy, toznaczy roli jaką

spełniają dzwięki w procesie porozumiewania się.W przeciwieństwie do fonetyki czyli nauki

o fizycznych, artkulacyjnych, akustycznych dzwiękach mowy oraz ich percepcji, fonologia

koncentruje się na takich fonetycznych właściwościach dzwieków mowy , które w sposób

skonwencjonowany niosą pewna informację , albo pozwalają zrozumieć informację, stąd

związek z semiotyką. Te właściwości fonolog. Dzwięków mowy to specyficzne sygnały ,

które wynikają z specyficznych tzw. opozycji fonologicznych. W opozycjach fonologicznych

czyli zestawieniach dwóch sygnałów nawet niewielkie różnice w brzmieniu dzwięku

decydują o semiotycznej, znaczeniowej zmiany, informacji np.:

opposizioni fonologiche

polskie-lata vs łata buk/puk, wyc/wić,

włoskie-cara vs gara, belle/pelle

Z takich opozycji fonologicznej wynika podstawowa funkcja mowy albo tzw funkcja

fonemów czyli dystynktywna (wyróżniajaca albo odróżniająca)

np. Junzione distintiva \

distinguare (od)wyrózniac

FONETYKA-jest nauką o głoskach, a głoski to dźwięki mowy. Jest także działem języka

ogólnego. Bada dźwięki z tzn.potoku mowy. To też dział gramatyki , chociaż przez wielu

usytuowana jest na pograniczu między gramatyka a innymi naukami o języku. Moz na

powiedzieć, iż fonetyka to analiza substancji dzwiękowej języka i prowadzi się ją pod

kontem:

-procesu wytwarzania dzwięków mowy tzw-fonetyka artykulacyjna

-procesu odbierania tychze dzwięków tzw-fonetyka audytywna

-fizycznych właściwości fali głosowej tzw fonetyka akustyczna

-procesy psychiczne związane z wytworzeniem i percepcja dzwieków mowy tzw-

psychofonetyka Fonetyka jest to termin ogólnie wskazujacy na przestrzeń danego języka.

Centralnym terminem fonetyki jest głoska :

un suono/suoni

2.

MOWA–właściwość wyróżniająca ludzi wśród innych organizmów(szczególnie ssaków) jest po

prostu mową, a mowa to takie wytworzenie dźwięków, przy pomocy narządów mowy, które

pozwala na wyartykułowanie zrozumiałych treści –artykulacja. W świecie ssaków jest potrzebne

do przekazania informacji(np. pies szczeka, ale nie szczeka cały czas, tylko wtedy, kiedy chce coś

przekazać).

Mowa wywodzi się od krzyku, pisku itp. dźwięków.

MÓWIENIE realizacja mowy

JĘZYK MÓWIONY język jest jednym z najwcześniejszych i najskuteczniejszych narzędzi

komunikacji, ale żeby był skuteczny muszą być spełnione warunki w sensie ogólnym fizyczno-

psychicznym tj. musimy mieć do czynienia z artykulacją głośną-rozpoznawalną przez odbiorcę,

który musi znać „kod” interpretacyjny, aby daną przekazaną(wyartykułowaną) informację

zrozumieć

docsity.com

2

.WYPOWIEDŹ Wypowiedź (inaczej wypowiedzenie) to komunikat językowy lub minimalna

jednostka językowa tekstu, która przybiera postać pojedynczego zdania lub zbioru takich zdań.

Można je wydzielić przez analizę semantyczną lub formalną. Na gruncie pragmatyki wypowiedź

uznaje się za podstawową jednostkę kompetencji komunikacyjnej. W wypowiedzi mówiący

przekazuje pewien sąd oraz intencję, wyrażającą się w akcie mowy. Znaczenie wypowiedzi

odnosi się do mówiącego, słuchacza i okoliczności wypowiedzi, a więc może się różnić od

znaczenia zdania, czym m.in. zajmuje się pragmatyka

ZNAK SŁOWNY wyraz lub zdanie

GŁOS Głos ludzki to wibracje wytwarzane przez struny głosowe człowieka (dźwięki o

określonej częstotliwości). Fałdy głosowe w połączeniu z m.in. zębami, językiem i ustami

mogą wytworzyć szerokie spektrum dźwięków, umożliwiając całkowitą zmianę znaczenia

wypowiedzi poprzez manipulację tonu lub akcentowanie pojedynczych części.

Ton głosu może sugerować, że wypowiedź jest pytaniem, nawet jeśli nie wynika to z formy

gramatycznej, oraz zdradzać uczucia, takie jak gniew, szczęście, smutek. Ton głosu może

oznaczać, w jakim stopniu mówiącemu na czymś zależy, jak jest do czegoś nastawiony. Na

przykład, słowo "przykro mi" zależnie od tonu może oznaczać zarówno skruchę lub żal, jak

ironię czy obojętność.

Pojmowany jako instrument muzyczny, ludzki aparat głosowy jest uważany za

najdoskonalszy instrument dęty.

DŹWIĘKI To wibracja z punktu fizycznego, to drżenie jakiegoś ciała w wyniku zetknięcia z

innym ciałem, przeniesiona na środek transmisyjny w jakim może być powietrze. Dzwięk

jako wibracja jest falą akustyczną. Fala akustyczna wytworzona przez narządy mowy

rozpręza się w powietrzu , zmniejszając swoje natężenie...

Fale dzwiekowe percypowane są przez nasze narządy słuchu. Bodziec wywołany przez fale

głosową w narządach słuchu , przekazywany jest do mózgu w celu odkodowania interpretacji.

Człowiek ma wrodzone właściwości wytwarzania fal głosowych i kategoryzowania tych fal.

Fale głosowe, które docierają do nas to uderzenie, hałasy, krzyki odgłosy, pianie, i mowa.

DŹWIĘKI MOWY Dzwięki powstają przy udziale 3 grup narządów mowy:

1-aparat oddechowy:płuca, przepona, tkawicą, oskrzela

2-grupa narządów związanych z krtanią, strunami głożądy artykulacji np. Wargi , zęby, język,

dziąsła, podniebienie twarde , miękkie z językiem.

Powietrze wchodzi do płóc , przez tchawicę dostaje się do krtani , napotyka na spręzyste

faudy struny, które są zsunięte i rozsunięte pod wpływem powietrza wprowadzone są w

drganie.Jeśli struny są zsunięte i tworzą małą szczelinę powietrze napotyka opór i

przeciskając się przez szczelinę powoduje mocne drganie, które tworzą głoski dzwięczne

a,o,u,i,e. Jeśli są struny rozluźnione i tworzą szerszą szczelinę powstaje mniejsze drganie i

powstanie głosek b,p,k,s

Powietrze nastepnię przechodzi do jamy gardłowej. Tutaj duzą rolę odgrywa podniebienie

miękkie , które jeśli otwiera przestrzeń na jamę ustną powstają głoski ustne. jeśli zamyka

wylot do jamy ustnej i jednocześnie otwiera wlot do jamy nosowej powstają głoski nosowe :

m,n, itp.

ARTYKULACJA Mowa artykułowana - mowa pełnych i zrozumiałych jednostek języka.

GŁOSKA Głoska - minimalny składnik mowy (w znaczeniu fonologicznym = fonem)

Głoska posiada stały zestaw cech artykulacyjno - akustycznych realizowanych w mowie.

Definicja naukowa głoski-jest to percepcyjnie elementarna i segmentalna jednost.

Dzwiekowej formy wypowiedzenia .wypowiedzenie to mowa , akt mowy, słowny,

komunikat, komunikacja:

l'enunciato-wypowiedzenie

la comunicazione

docsity.com

3

il discorso

il messaggio

l'espressione

Każda głoska jest realizacją jakiegoś fonemu,a fonem to elementarna jednostka fonologiczna.

Ze względu na właściwości fonologiczne to znaczy pewne właściwości fizyczne i teoretyczne

głoski oddzielone są na spółgłoski i samogłoski. Można też mówić o tzw. półspółgłoskach i

półsamogłoskach

la semivocale

la semiconsonante

np. quando [w]

I

uan

jod

I

ieri

REALIZACJA GŁOSKI Każda głoska jest realizacją jakiegoś fonemu,a fonem to

elementarna jednostka fonologiczna. Ze względu na właściwości fonologiczne to znaczy

pewne właściwości fizyczne i teoretyczne głoski oddzielone są na spółgłoski i samogłoski.

Można też mówić o tzw. półspółgłoskach i półsamogłoskach

la semivocale

la semiconsonante

np. quando [w]

I

uan

jod

I

Ieri

SKŁADNIKI JĘZYKA SEGMENTALNE(GŁOSKI) Głoska to najmniejszy element

dźwiękowej formy wypowiedzi, charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech

artykulacyjnych i akustycznych. Każda głoska jest fizyczną realizacją jakiegoś fonemu.

Ze względu na różnice 1. akustyczne, 2. fonetyczne, 3. funkcjonalne głoski dzielą się na:

spółgłoski samogłoski

1. szmery 1. tony

2. krótkie 2. długie

3. niesylabotwórcze 3. są ośrodkiem sylaby

Inne podziały głosek:

głoski twarde i miękkie

głoski ustne i nosowe

głoski dźwięczne i bezdźwięczne

Rodzaje głosek

ustne: powstają, gdy powietrze wydostaje się przez usta: a, b, c, ć, d, dz,dż, dź, e, f, g, h, ch, i,

j, k, l, ł, o, ó, p, r, s, t, u, w, x, y, z, ż, ź,

nosowe: powstają, kiedy powietrze przedostaje się przez nos: n, ń, m; bądź przez usta i nos: ą,

ę

miękkie: powstają, gdy środek języka unosi się do góry: i, j, ź, ś, ć, ń, ć, dź

twarde: powstają, gdy środek języka nie unosi się, np. ż, k, sz, g, cz, e

dźwięczne: powstają, gdy powietrze przechodzi przez zsunięte więzadła głosowe (nie da się

ich wypowiedzieć szeptem), np. b, g, z, w, d

docsity.com

4

bezdźwięczne: powstają, gdy powietrze przedostaje się przez rozsunięte więzadła głosowe,

np. p, k, f, s, t

ze względu na miejsce artykulacji:

- dwuwargowe: m, p, b, - wargowo - zębowe: w, f, - przedniojęzykowo - zębowe: t, d, n, s, c,

z, dz, - Środkowojęzykowe: ń, ś, ć, ź, dź, j, - przedniojęzykowo - dziąsłowe: r, l, sz, cz, ż, dż,

- tylnojęzykowe: k, g, h, ł;

otwarte: (wszystkie samogłoski)a, e, i, o, u, y, ą, ę,

półotwarte: m, n, ń, l, ł, r, j,

szczelinowe: w, f, h, s, ś, sz, z, ż, ź,

zwarto - szczelinowe: c, ć, cz, dz, dź, dż,

zwarto - wybuchowe: p, b, g, k, t, d.

Trwałe:

- samogłoski ustne: a, e, i, o, u, y, - szczelinowe:w, f, h, s, ś, sz, z, ż, ź, - półotwarte: (nie

wszystkie, bo tylko) m, n, r,

Nietrwałe:

- samogłoski nosowe: ą, ę, - półotwarte (ale nie wszystkie, bo tylko)l, ł, j, ń - zwarto -

wybuchowe: p, b, g, k, t, d

SKŁADNIKI JĘZYKA NIESEGMENTALNE( PROZODIA) )niesegmentalne;dodatkowe, które decydują o charakterze danego języka. elementy prozodii

, takie jak akcent, intonacja, rytm.

3.

FONEM fonemy(centralna jednostka badawcza fonologii).Fonem to synonim głoski, ale nie

tylko, bo może być to szczególna realizacja głoski, może być również dana właściwość

prozodyczna języka.

Właściwość prozodyczna- związana jest z tzw. prozodia, takimi cechami dystynktywnymi jak

akcent, intonacja, tonalizacja itd..

Fonem to jakakolwiek głoska o właściwości dystynktywnej, słuzy do rozróznienia znaczących

elementów języka .Fonem jest jednostką abstrakcyjną , da sie określic jedynie w relacji do

innych fonemów,jest jednostką podstawową i niepodzielną.Pojęcie fonemu jest czysto

naukowe.Jest to termin skonwencjonowany, rozpatrywany w sposób metajęzykowy.fonem to

psychiczne wyobrazenie dzwięku.W odniesieniu realnym, fonem jest rozumiany przez

fonetykę jako faktyczna, fizyczna realizacja danej własciwości fonologicznej, która z kolei

decyduje o naturze danego dzwięku mowy.

WŁAŚCIWOŚCI FONATYCZNE fonologia koncentruje się na takich fonetycznych

właściwościach dzwieków mowy , które w sposób skonwencjonowany niosą pewna

informację, albo pozwalają zrozumieć informację, stąd związek z semiotyką. Te właściwości

fonologiczne dzwięków mowy to specyficzne sygnały , które wynikają z specyficznych tzw.

opozycji fonologicznych. W opozycjach fonologicznych czyli zestawieniach dwóch sygnałów

nawet niewielkie różnice w brzmieniu dzwięku decydują o semiotycznej, znaczeniowej

zmiany, informacji np.:

opposizioni fonologiche

polskie-lata vs łata buk/puk, wyc/wić,

włoskie-cara vs gara, belle/pelle

Z takich opozycji fonologicznej wynika podstawowa funkcja mowy albo tzw funkcja

fonemów czyli dystynktywna (wyróżniajaca albo odróżniająca)

docsity.com

5

np. Junzione distintiva \

distinguare (od)wyrózniac

FUNKCJE DYSTYNKTYWNE FONEMU -pierwsza to dzwięczność i bezdzwięczność

suono sordo -bezdzwięczna : p

suono sonoro -dzwięczna ; b,o

Każda samogłoska jest dzwięczna :a,e,i,o,u

di-dzwięczne

ti-dzwięczne

gola=colla

voglio=Joglio

-druga to wymowa krótka i długa samogłosek

suono lungo-długa

suono breve-krótka

Iloczas -to jest długość wymawiania głoski. Iloczas tp la quantita. Iloczas ten nie istnieje ani

w języku włoskim, ani w polskim, ale istniał w języku włoskim np. Luna-księżyc

regina

principium

Iloczas jest w języku czeskim.W języku polskim iloczas jest w języku manier np. Ejjjj ty

malutki. w języku włoskim także Ah siiiiiii, Ma daiiiiiiiiiiiiiiiiiiii

Iloczas dotyczy wymowy podwójnych spółgłosek -czyli jedna spółgłoska wymawiana jest

dłużej

-trzecia to wymowa ustna i nosowa: (m.n,gn)

suono orale -głoska ustna-wszystkie samogłoski i i większosc spółgłosek : a,o,u,i,p,v

suono nosale -nosowa (m,n,gn)

Samogłoski nosowe są w języku polskim.We włoskim ich brak:

pol. Te=tg bok/bąk

włączać [-a-]

-czwarta to wymowa otwarta i zamknięta samogłosek:

dotyczy samogłosek e/o

vocale aperta

vocale chiusa

ALLOFONY- alofony-realizacje tych samych głosek w ustawieniach, w sąsiedztwach.

Róznica w wymowie jednego dzwięku związana jest z istnieniem allofonów. Wymwa

jednego dzwięku w równy sposób w zależności od kontekstu

4. Zastosowanie praktyczne fonetyki

Fonetyka ma wiele zastosowań praktycznych:

-moze być wykorzystywana w uczeniu poprawnej mowy np. Leczeniu zaburzeń wieku

dziecięcego , seplenienie , nie wymawianie r itp.

-usówanie naleciałości dialektalnych np. Poczeba./potrzeba

-w nauczaniu języków obcych

-przy usuwaniu poważnych wad wymowy , związanych z leczeniem narządów mowy.

-uwarunkowań psychicznych (logopedia).Poważne wady wymowy mogą być związane z

brakiem uzębienia, z nieprawidłowym zgryzem

-ustalanie zasad ortograficznych np. W pisaniu wyrazów obcych

diler/dealer

Szekspir/Shakespear

docsity.com

6

dzez/jazz itp.

-wykorzystywaniu fonetyki do do tworzenia analizatorów mowy lub sentyzatorów w

programach komputerowych

-kształceniu mówców , artystów pedagogów, polityków, dziennikarzy

-fonetyka może byc traktowana jako podstawa innych nauk: jako podstawa morfologii,

fonologii, składni, pragmatyki.

-fonetyka może być ważnym elementem w badaniach literaturoznawczych, gdzie ich

kombinacje mogą byc środkami stylistycznymi np. Aliteracja polega na wyrażeniu tych

samych , albo podobnych głosek w wypowiedzeniu:

ang:-it takes two to tango

pol;-Bo do tanga trzeba dwojga

5. Działy fonetyki1

1.Fonetyka artykulacyjna (artykulacja/wymowa), opisuje powstanie dzwieków mowy ze

względu na udział i zachowań poszczególnych narządów w procesie wytwarzania mowy.

Fonetica articolatoria

l'articolazione

la pronuncia

2 Fonetyka percepcyjna (audytywna)wskazuje na właściwości fal głosowych w procesie

słyszenia mowy.Jest

fonetica auditiva

udire-słyszec

3 Fonetyka akustyczna-bada dzwięki mowy ze względu na fizyczne własciwości fal

głosowych.Własciwości te to ich częstotliwość , długośc, wysokość, barwa

fonetica acustiva

4 Fonetyka opisowa-bada i opisuje dzwięki mowy, w aspekcie synchronicznym , bada stan

obecny systemu fonetycznego danego języka

fonetica descrittiva

5 Fonetyka historyczna-bada dzwięki mowy z punktu widzenia diachronicznego , zajmuje

się ewolucją fonetyczną dzwięków

fonetica storicha

6 Fonetyka eksperymentalna-wykorzystuje urządzenia techniczne , które pozwalają opisać

jedostki foniczne dzwięków mowy.

6. wytwarzanie dzwieków mowy

WŁAŚCIWOŚCI FIZYCZNE To wibracja z punktu fizycznego, to drżenie jakiegoś ciała w

wyniku zetknięcia z innym ciałem, przeniesiona na środek transmisyjny w jakim może być

powietrze. Dzwięk jako wibracja jest falą akustyczną. Fala akustyczna wytworzona przez

narządy mowy rozpręza się w powietrzu , zmniejszając swoje natężenie...

Fale dzwiekowe percypowane są przez nasze narządy słuchu. Bodziec wywołany przez fale

głosową w narządach słuchu , przekazywany jest do mózgu w celu odkodowania interpretacji.

Człowiek ma wrodzone właściwości wytwarzania fal głosowych i kategoryzowania tych fal.

Fale głosowe, które docierają do nas to uderzenie, hałasy, krzyki odgłosy, pianie, i mowa.

NARZĄDY MOWY Dzwięki powstają przy udziale 3 grup narządów mowy:

1-aparat oddechowy:płuca, przepona, tkawicą, oskrzela

2-grupa narządów związanych z krtanią, strunami glosowymi- to wiązadła fałdy skórne

3-nasada – jama gardłowa, nosowa i ustna.

docsity.com

7

Jama ustna to podstawowe narządy artykulacji( zęby, wargi, język, dziąsła, podniebienie

twarde i miękie, podniebienie miękie z języczkiem.

PROCES POWSTAWANIA DZWIĘKU MOWY Powietrze wchodzi do płóc , przez tchawicę dostaje się do krtani , napotyka na spręzyste

faudy(struny), które są zsunięte i rozsunięte pod wpływem powietrza wprowadzone są w

drganie.Jeśli struny są zsunięte i tworzą małą szczelinę powietrze napotyka opór i

przeciskając się przez szczelinę powoduje mocne drganie, które tworzą głoski dzwięczne

a,o,u,i,e. Jeśli są struny rozluźnione i tworzą szerszą szczelinę powstaje mniejsze drganie i

powstanie głosek b,p,k,s

Powietrze nastepnię przechodzi do jamy gardłowej. Tutaj duzą rolę odgrywa podniebienie

miękkie , które jeśli otwiera przestrzeń na jamę ustną powstają głoski ustne. jeśli zamyka

wylot do jamy ustnej i jednocześnie otwiera wlot do jamy nosowej powstają głoski nosowe :

m,n, itp.

7. Układ narządów mowy przy wytwarzaniu głosek( samogłosek i spółgłosek)

1-Syst.SAMOGŁOSEK/SAMOGŁOSKOWY:W wymowie samogł. I spółgł. Uczestniczą

wszystkie narządy mowy. Barwa głosek to postać artykulacji , zależy zasadniczo od ułożenia

języka wobec pozostałych części nasady!

Podział samogłosek:

-Jeśli język ułożony jest blisko przedniej części podniebienia, tworzą się samogłoski

przednie/palatalne (atteriori palatari).Są to trzy samogłoski [i], [e otwarte] , [e

zamknięte].Pochodzą od il palato????

-jeśli język ułożony jest w tylnej części podniebienia to tworzą się samogłoski tylnie czyli

(velari posterioli).Są to [o], [u], [c na odwrót?]które pochodzą od il velo.

-jęśli język układa się w środku części podniebienia powstają samogłoski centralne [a] czyli

[centriale media]

2 System SPÓŁGŁOSEK/SPÓŁGŁOSKOWY:

-jeśli język decyduje o barwie głosek to, jeśli przód języka styka się zębami powstają

spółgłoski tzw zębowe dentale/il dente: [t[,[n],[d],[c, czyli tz], [dz, czyli z]

-jeśli przód języka styka się z dziąsłami powstają spółgłoski dziąsłowe (alveorali) czyli: [n]-

alofon to sama głoska o, [s],-sapere, sono, siena, [z]= s np. Casa-(kaza), cosa-(koza), ciesa-

(kieza).Pamiętajmy iż [s] i [z]=s

-jeśli czubek języka zbliża się do dziąseł, a jednocześnie do podniebienia twardego, powstają

samogłoski plepalatalne (postalveolare):

[S]sz a więc sci, sce

[tS] cz-przed e-ce przed i-ci

[dз] dz a więc ge-genitori, gi-giorno

-układ srodka języka wobec podniebienia twrdego, powstają głoski palatalne .W śród nich

będą:

[Ŋ]-gn-montagna

[λ]-gli-maglia

docsity.com

8

[j]-i, y w zapożyczeniach np. Yogurt

-gdy język przesuwa się do podniebienia miękkiego/to tyłu powstają spółgłoski welarne

[k]: ca co, cu, chi, cke

[g]: ga, go, gu, ghi, ghe

[w]-”uau”-ł: ue-questo, uo-uomo, ui-qui, ua-quando

[η]-n + k/n+ g np. Banca [baηka]

-jeśli wargi się stykają przy wymowie głoski to powstają spółgłoski dwuwargowe (bilabiali)

le labra:

9

[m], [p], [b]

-gdy dolna warga zbliża się do górnych zębów do powstają spółgłoski wargowo zęboweé

(labiodentali): [f],[v] np. Vero

-powstają również i:

w zależności od miejsca artykulacji a więc spółgłoski nosowe ; [m],[n],[Ŋ], [η]

i w zależności od sposobu artykulacji tzw zwarto wybuchowe occlusive [p],[t], [d], [k]

-spółgłoski szczelinowe fricative:[f], [w], [s], [z], [S]

-zwarto szczelinowe: [ts]-cy, [dz]-dzy, [tS]-czy, [dз]-dzy

-spółgłoski wibrujące (wibracyjne/vibrandi): [r]

spółgłoski boczne (laterali) : [l] , [λ]

-półspółgłoski : [j]-j [w]-ł

8. Opis fonologiczny poszczególnych fonemów ( samogłosek i spółgłosek) j. włoskiego

9. Znaki Międzynarodowego Alfabetu Fonetycznego dla fonemów

j. włoskiego

[S]sz a więc sci, sce

[tS] cz-przed e-ce przed i-ci

[dз] dz a więc ge-genitori, gi-giorno

[Ŋ]-gn-montagna

[λ]-gli-maglia

[j]-i, y w zapożyczeniach np. Yogurt

[k]: ca co, cu, chi, cke

[g]: ga, go, gu, ghi, ghe

[w]-”uau”-ł: ue-questo, uo-uomo, ui-qui, ua-quando

[η]-n + k/n+ g np. Banca [baηka]

[z] s intervocalica rosa [roza]

[kw] ł –qu

zz ( posilone iniciale) [dз]

10. Wzmocnienie spółgłoskowe w tym raddoppiamento sintattico

Wzmocnienie spółgłoskowe (paronimy-wyrazy podobnie brzmiące):

docsity.com

Brak komentarzy
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 8 str.
Pobierz dokument