osobowość zagadnienia z pedagogiki, Egzaminy'z Rozwój osobowości. Academy of Music in Kraków

osobowość zagadnienia z pedagogiki, Egzaminy'z Rozwój osobowości. Academy of Music in Kraków

PPT (15 MB)
64 strony
37Liczba odwiedzin
Opis
rozwój człowieka zagadnienia z pedagogiki
20 punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 strony / 64

To jest jedynie podgląd.

3 shown on 64 pages

Pobierz dokument

To jest jedynie podgląd.

3 shown on 64 pages

Pobierz dokument

To jest jedynie podgląd.

3 shown on 64 pages

Pobierz dokument

To jest jedynie podgląd.

3 shown on 64 pages

Pobierz dokument
II. Rozwój osobowości

I. Osobowość człowieka

i jego cechy

Osobowość człowieka to ogół stałych cech jednostki, które pozwalają na funkcjonowanie w świecie i środowisku społecznym. Osobowość

traktowana jest również jako indywidualna integracja myśli, uczuć oraz stanów

psychicznych

W psychologii powstało bardzo wiele teorii osobowości. Najbardziej znane podziały wprowadzili:

Carl Gustav Jung (obok Zygmunta Freuda współtwórca psychoanalizy):

Introwertyk - człowiek nieśmiały „uwewnętrzniony”, nielubiący się uzewnętrzniać, skryty

Ekstrawertyk -człowiek towarzyski, otwarty, zainteresowany światem zewnętrznym, „dusza towarzystwa”, człowiek wylewny

Melancholik - osoba nastrojowa, smutna, krótko mówiąc melancholijna 

Choleryk - gwałtowny, porywczy

Sangwinik - uczuciowy, wesoły, ruchliwy 

Flegmatyk - powolny, flegmatyczny, spokojny

   

Składniki osobowości

TOŻSAMOŚĆ  - można najprościej zdefiniować jako wizję własnej osoby, którą każdy z nas ma. Dzięki tożsamości zdajemy sobie sprawę z tego kim jesteśmy. Tożsamość dzielimy na: 

Tożsamość osobistą – postrzegamy siebie na tle innych (patrzymy na siebie jako na indywidualną, niepowtarzalną jednostkę

Tożsamość społeczna – widzimy siebie przez pryzmat grupy w której funkcjonujemy (np. jako członków danego narodu, mniejszości, subkultury. Jestem punkiem)

MENTALNOŚĆ – charakterystyczny sposób myślenia i odnoszenia się do rzeczywistości, który jest wynikiem przyjęcia określonych zasad i wartości, które wyznaczają nasz sposób zachowania. Jest tworzona w procesie socjalizacji. Dzielimy na:

Mentalność indywidualistyczna – człowiek o tym typie mentalności działa głównie dla swoich własnych korzyści , wychodzi z założenia, że interesy i potrzeby jednostki są nadrzędne wobec interesów i potrzeb zbiorowości.

Mentalność kolektywistyczną – człowiek postrzega siebie przede wszystkim jako część społeczności, grupy do której należy, jej interes jest dla niego nadrzędny. 

WARTOŚCI – decydują o motywach i celach naszych działań. Nauką, która zajmuje się wartościami jest aksjologia

POTRZEBY – to jeden z naszych podstawowych motywów działania, pojawiają się gdy mamy poczucie braku czegoś.

Najbardziej popularną klasyfikację systemu potrzeb stworzył Abraham Maslow tworząc swoją piramidę potrzeb. Zgodnie z jego teorią człowiek musi zaspokoić potrzeby niższego rzędu, aby zrealizować te wyższego rzędu)  Podzielił on potrzeby na:

Podstawowe (wynikają z braku czegoś) – fizjologiczne (np. sen głód, ), bezpieczeństwa, przynależności i miłości, szacunku i samoakceptacji

Potrzeby samorealizacji (służą do doskonalenia osobowości) – wiedzy i rozumienia, estetyczne (np. potrzeba piękna, tworzenia)

POSTAWA – względnie stały stosunek człowieka do otaczającej nas rzeczywistości.

Kształtuje się na drodze socjalizacji. Jednym z jej składników jest

stereotyp – uproszczony obraz czegoś (np. osoby, grupy osób). Stereotypy są bardzo

trwałe i mało podatne na zmiany. Często nawet jeżeli mamy jawne dowody tego, że się

mylimy, wynikające z naszych doświadczeń to i tak trwamy przy swoim. 

TEMPERAMENT – potocznie to usposobienie człowieka. Jest to zespół cech psychicznych, charakteryzujących nasze życie

emocjonalne, wyrażających się w jakości, szybkości i trwałości reakcji uczuciowych na bodźce zewnętrzne

ZDOLNOŚCI – różne właściwości i cechy psychiczne, które umożliwiają nam skuteczne wykonywanie

określonych czynności

INTELIGENCJA – zdolności naszego umysły, które pozwalają nam wykorzystywać zdobytą wiedzę i skutecznie

przystosowywać się do nowych warunków i stawianych przed nami zadań.

Większość psychologów zgadza się co do tego, że istnieje pięć głównych cech osobowości, a każdy z nas posiada je w różnym

stopniu. Oto one:

 Sumienność. Osoby sumienne są dobrze zorganizowane, można na nich polegać w każdej sytuacji, działają efektywnie, są samowystarczalne. Wolą planować wszystko z góry, a ich poprzeczka zawieszona jest dosyć wysoko. Osoby mało sumienne odbierają tych bardzo sumiennych jako upartych, obsesyjnych.

Ekstrawersja. Osoby uzyskujące wysokie wyniki w skali ekstrawersji czerpią energię do działania z przebywania z ludźmi. Bywają rozgadane, towarzyskie, nie przeszkadza im bycie w centrum zainteresowania. Inni mogą uważać ich za dominujących i łaknących uwagi.

Ugodowość. Osoby ugodowe są godne zaufania, uprzejme, przywiązują się emocjonalnie do ludzi. Są znane ze swej działalności prospołecznej; często angażują się w wolontariat. Są altruistami. Niektórzy mogą ich oceniać jako naiwnych i zbyt pasywnych

Neurotyzm. Osoby neurotyczne bywają emocjonalnie niestabilne. Często doświadczają lęków, irytacji; reagują impulsywnie. Inni mogą ich uważać za niestabilnych, niespokojnych. 

Otwartość na doświadczenia. Osoby otwarte na doświadczenia są znane ze swych licznych zainteresowań i bujnej wyobraźni. To

ludzie ciekawi  świata i innych, kreatywni, preferujący różnorodność ponad rutynę. Dążą do samodoskonalenia,

podejmują ryzyko. Inni mogą ich oceniać jako nieprzewidywalnych lub nie skupionych na celu.

II. Rozwój osobowości

Osobowość nie jest czymś człowiekowi danym od razu po narodzeniu, kształtuje się on właściwie przez całe życie. Można powiedzieć że człowiek rodzi się z pewnego rodzaju bazą jak temperament i inteligencja na bazie których w interakcji z czynnikami środowiskowymi kształtuje się osobowość

oczywiście temperament i inteligencja też nie są zjawiskami czysto biologicznymi - są pewnego rodzaju potencjalnością a o tym na ile się ona zrealizuje decyduje środowisko

Najbardziej intensywnie osobowość kształtuje się w okresie dzieciństwa oraz młodości. Tak więc osobowość jest wypadkową: -oddziaływania czynników społecznych -aktywności jednostki -oraz jej cech biologicznych

Teoretycy osobowości nawiązujący do podejścia materialistycznego

uważają iż tym co w głównej mierze kształtuje osobowość to aktywność

jednostki - bowiem osobowość rozwija się  w działaniu.

W tym ujęciu osobowość jest wynikiem aktywności jednostki oraz warunków społeczno historycznych w jakich ta jednostka żyje.

W najnowszych poglądach na temat osobowości podkreśla się fakt, że zarówno cechy biologiczne człowieka jak i warunki środowiskowe wpływają na rozwój osobowości, jednakże osobowości tej nie determinują.. Kluczowe znaczenie dla rozwoju osobowości ma podejmowana przez jednostkę aktywność.

Teoria wielkiej piątki Eysencka Według niej osobowość jest

wyznaczana przez pięć czynników takich jak:

 

• neurotyczność, • ekstrawersja, • ugodowość, • otwartość • sumienność.

1.Neurotyczność jest cechą odpowiedzialną za to jak sprawnie radzimy sobie z sytuacjami trudnymi, decyduje o podatności na takie emocje jak smutek czy lęk. Wysoki poziom neurotyczności może wpływać na trudności w adaptacji do zmieniających się warunków środowiska, może powodować trudności w radzeniu sobie ze stresem. Niski poziom neurotyczności pozwala lepiej sobie radzić ze stresem, sprzyja równowadze emocjonalnej oraz stabilnej samoocenie.

2. Ekstrawersja jest odpowiedzialna za intensywność relacji społecznych, nastawienie do innych ludzi oraz ogólny poziom energii, za gotowość do działania i podejmowanie różnego rodzaju aktywności oraz za poszukiwanie wrażeń. Biegunem przeciwstawnym do ekstrawersji jest introwersja. Introwersja przejawia się w skłonności do samotności, unikaniu zbyt dużej liczby kontaktów społecznych ograniczaniu stymulacji zewnętrznej

3. Otwartość poznawcza wpływa na gotowość do zdobywania nowych doświadczeń, na gotowość do poznawania nowych i ich, koncepcji. Osoby o niskim poziomie otwartości są raczej konwencjonalne - trzymają się utartych szlaków.

4. Ugodowość - znajduje swoje odbicie w nastawieniu do innych ludzi , w sposobie działania w środowisku społecznym. Wysoki poziom ugodowości łączy się z wysokim poziomem zaufania do innych ludzi, z zachowaniami prostolinijnymi a czasami także z gotowością do ustępstw i poświęcania się. Społecznie osoby takie są postrzegane jako życzliwe, jednoznaczne i przewidywalne - budują one wokół siebie atmosferę bezpieczeństwa. Natomiast osoby o niskim poziomie ugodowości traktują ludzi bardziej przedmiotowo - manipulują nimi i wykorzystują ich do osiągnięcia swoich celów. Charakteryzują się również brakiem zaufania do innych ludzi

5. Sumienność pozwala przewidywać aktywność szkolną i zawodową

Wysoki poziom sumienności może być podstawą

do przewidywania sukcesów zawodowych - przejawia się on bowiem poprzez odpowiedzialność, wytrwałość, rozwagę, a także uporządkowanie czasem perfekcjonizm

Niski poziom sumienności przekłada się na

lekceważenie swoich obowiązków, nie przywiązuje uwagi do zobowiązań i pewnego rodzaju niedbałością i lenistwem.

komentarze (0)

Brak komentarzy

Bądź autorem pierwszego komentarza!

To jest jedynie podgląd.

3 shown on 64 pages

Pobierz dokument