podstawy zarządzania, Egzaminy'z Teoria zarządzania. Uniwersytet Jagielloński (UJ)
agnieszka-b
agnieszka-b

podstawy zarządzania, Egzaminy'z Teoria zarządzania. Uniwersytet Jagielloński (UJ)

PDF (169 KB)
15 str.
46Liczba odwiedzin
Opis
Zagadnienia dotyczące podstaw zarządzania
20 punkty
Punkty pobierania niezbędne do pobrania
tego dokumentu
Pobierz dokument
Podgląd3 str. / 15
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 15 str.
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 15 str.
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 15 str.
Pobierz dokument
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 15 str.
Pobierz dokument

Podstawy zarządzania wykłady

• Zapotrzebowanie na naukę zwaną zarządzaniem pojawiło się wtedy, gdy metodami ekstensywnymi nie dało się zwiększyć produkcji

• Adam Smith „Niewidzialna ręka synku” (XVIII w), człowiek z chciwości robi coś dobrego dla innych

• John Maynard Keynes (1883 – 1946) „kapitalizm to taka niezwykła wiara, że najwięksi krętacze zrobią najbardziej pokrętne rzeczy i wyjdzie z tego największe powszechne dobro”, twórca teorii inflacji

J.P. Morgan C. Vanderbit A. Carnegie pod koniec XIX w w USA wyczerpano proste rezerwy (metody ekstensywne) zadali sobie pytanie, „co robić?”

F.W. Taylor H. Grant H. Fayol K. Adamiecki Klasycy zarządzanie odpowiadają na to pytanie

HISTORIA ZARZĄDZANIA

• Około 5tys lat temu państwo Sumerów (Ur i Uruk), posiadali regulacje prawne dotyczące rządzenia państwem, wznosili zigguraty, stworzyli piktograficzne pismo

• Egipcjanie wznosząc piramidy korzystali=i z podstawowych funkcji zarządzania: - planowania -organizowania -kierowania -kontroli

• Po Sumerach rozpoczyna się cywilizacja Babilonu, powstanie kodeksu Hammurabiego (282 rozdziały) ok. 1750 r. p.n.e., kodeks zawierał 12 rozdziałów

o Wymiar sprawiedliwości o Wykroczenia przeciwko własności o Ziemia i zabudowania o Kupcy i agenci handlowi o Kobiety, małżeństwo o Własność rodzinna i dziedziczenie o Pobicie i uszkodzenie ciała o Wynagrodzenia za świadczenia zawodowe i odszkodowania o Rolnictwo o Stawki najmu o Własność i sprzedaż niewolników

Chiny, Konfucjusz (ok. 500 r. p.n.e.) zostawił nauki spisane przez jego uczniów

• Nierównoprawne stosunki międzyludzkie są czymś normalnym • Rodzina jest modelem wszelkiej organizacji • Ludzie powinni traktować bliźnich tak, jakby chcieli być sami traktowani • Ludzie powinni się kształcić, ciężko pracować i nie wydawać więcej niż

potrzeba

Aleksander Wielki – wprowadził strukturę sztabową w celu kontynuacji działań wojennych, było to czymś nowatorskim

Grecja:

• Sokrates (ok. 400 r. p.n.e.) wypowiedział się na temat zarządzania • Platon – opisał sposób zarządzania państwem, specjalizację procesu pracy • Arystoteles – pisał o zarządzaniu państwem, opisał części składne każdego

ustroju, („Polityka”, księga VI) o Czynnik obradujący o Czynnik rządzący o Czynnik sądzący

• Zadania państw – obrona, zarząd, wymiar sprawiedliwości, służba boża • Młodych cechuje siła, starszych rozum, pożyteczne i słuszne rozdzielać

pracę między nich

Cesarstwo rzymskie

• Poczta w starożytnym Rzymie (łac. Mansio posita) jest do dziś uważany za jedną z najbardziej wzorcowych organizacji w historii świata

• Legiony rzymskie były dobrze zarządzane , a zarządzanie nie dotyczyło tylko aspektów militarnych

• Obizy rzymskie stanowiły plany późniejszych miast np. Strasburg

Dopiero pod koniec XVIII i na początku XX rozpoczęły się eksperymenty dot. Organizacji i zarządzania. Zwykle miało to związek z rewolucją przemysłową. Pionierami byli J. Watt, Matthew Robinson Boulton, Robert Owen

J. Watt i M.R. Boulton zajmowali się badaniem rynki i prognozowaniem popytu jako podstawy lokalizacji i na podstawie badań stanowili normę wykonywanej pracy i wynagrodzenia

R. Owen (1771-1885) brytyjski przemysłowiec, dostrzegł znaczenie zasobów ludzkich dla organizacji. Jego normy pracy przewidywały czas na odpoczynek, chciał wprowadzić ograniczenia wiekowe dla pracowników fabryk, krótszy czas pracy, posiłki pracownicze, był utopijnym socjalista. 100 lat później behawioryści korzystali ze wzorów Owena.

Charles Babbage (1792 – 1871)- angielski matematyk, postulował podział pracy i zastosowanie matematyki do rozwiązywania problemów. Dostrzegał udział czynnika ludzkiego, postulował m.in. udział w zyskach, zdawał sobie sprawę, że harmonijne stosunku mogą przynieść na obu stron korzyści.

Organizacja – grupa ludzi, którzy współpracują ze sobą w sposób uporządkowany i skoordynowany, aby osiągnąć pewien zestaw celów.

Zarządzanie – zestaw działam skierowanych na zasoby organizacji i wykonywanych z zamiarem osiągnięcia celów organizacji w sposób sprawny i skuteczny (R. Griffin)

Zestaw działań (obejmujących planowanie i podejmowanie decyzji, organizowanie, przeprowadzanie, tj. kierowanie ludźmi i kontrolowanie0 skierowane na zasoby organizacji (ludzkie, finansowe, rzeczowe i informacyjne) im wykonywanie z zamiarem osiągnięcia celów organizacji w sposób i skuteczny (wg. Def. T. Kotrabińskiego)

Zarządzanie – dokładne poznanie tego, czego oczekuje się od ludzi a następnie dopielnowanie, by wykonali to w najlepszy i najtańszy sposób (F. Taylor, Shop Managment, NY, 1903)

Teoria systemów Wszelkie organizacje wykorzystują cztery podstawowe rodzaje nakładów i zasobów ze swojego otoczenia:

1. Ludzie 2. Pieniądze 3. Rzeczy 4. Informacje

• Zasoby ludzkie obejmują uzdolnienia kierownicze i siła robocza • Zasoby pieniężne to kapitał finansowy wykorzystywany przez

organizacje do finansowania bieżącego, a także do inwestycji długoterminowych

• Zasoby rzeczowe obejmują materiały i surowce, pomieszczenia proedukacyjne i biurowe, maszyny i sprzęt, a także zasoby niematerialne im prawne

• Zasoby informacyjne to wszelkiego rodzaju dane niezbędne do skutecznego podejmowania decyzji

Różnica pomiędzy działaniem skutecznym a efektywnym?

Zatem managerowie to osoby odpowiedzialne za powiązanie imkoordynacje tych czterech zasobów dla osiągnięcia celów organizacji.

Proces zarządzania jest umiejętnością powiązania tych czterech funkcji

1. Planowanie oznacza wytyczanie celów organizacji i określanie sposobu ich najlepszej realizacji

Najistotniejsze cechy dobrego planu wg. T. Kotrabińskiego

• Celowość (teleogiczność) • Wykonalność • Operatywności (ułatwienie przejścia do praktyki) • Racjonalności • Giętkość (plastyczność) • Prekluzja (zakreślony termin)

Podejmowanie decyzji jest częścią procesu planowania obejmującą wybór opcji działania spośród zestawu dostępnych decyzji.

Jack Welch dyrektor naczelny General Electric reorganizujący koncern postawił cel by każda z firm należących do koncernu zajmowała pierwsze lub drugie miejsce w swojej branży

2. Organizowanie – decydowanie o najlepszym grupowaniu działań i zasobów organizacji

3. Kierowanie ludźmi (przewodzenie) zespół procesów wykorzystywanych w celu sprawienia, by członkowie organizacji współpracowali ze sobą w interesie organizacji

Przywództwo, jako proces – wykorzystywanie, niepolegającego na przymusie wpływu do kształtowania celów grupy lub organizacji, motywowania zachowań nastawionych na osiągnięcie celów oraz pomagania w określeniu kultury grupy lub organizacji. Przywództwo, jako właściwość – zestaw cech przypisywanych jednostkowym, które są postrzegane, jako przywódcy.

4. Kontrolowanie • Sprawdzanie postępów organizacji w realizowaniu celów • Regulacja działań organizacji w taki sposób, by ułatwić osiągnięcie

tych celów.

Kontroli podlegają wszystkie obszary i działania, które zmierzają do osiągnięcia celów.

Managerowie najwyższego szczebla – niewielka grupa kadry kierowniczej (prezesi, dyrektorowie naczelni) kontrolująca organizację. Wyznaczają cele organizacji, oraz wspólne strategie.

Managerowie średniego szczebla – najliczniejsza grupa managerów w większości organizacji odpowiadająca za realizację celów i strategii opracowanych na najwyższym szczeblu. Organizacje na ogół dążą do ograniczenia liczby managerów w tej grupie.

Managerowie pierwszej linii – nadzorują i kontrolują działania pracowników wykonawczych (brygadzista, majster, nadzorca)

Henryk Mintzberg na podstawie własnych badań doszedł do wniosku, że managerowie odgrywają dziesięć różnych ról, należących do trzech podstawowych kategorii: interpersonalnej, informacyjnej, decyzyjnej.

KATEGORIA ROLA PRZYKŁADOWE DZIAŁANIA Interpersonal na

Reprezentant Udział w uroczystym otwarciu nowego zakładu

Przywódca Zachęcania pracowników do zwiększania wydajności

Łącznik Koordynacja działań dwóch grup projektowych

Informacyjna Obserwator Śledzenie sprawozdań branżowych w celu nadążania za rozwojem wydarzeń

Propagator Wysyłanie notatek prezentujących nowe inicjatywy organizacji

Rzecznik Wygłaszanie przemówienia omawiającego plany wzrostu

Decyzyjna Przedsiębiorca Opracowanie nowych pomysłów innowacyjnych

Przeciwdziałający zakłóceniom

Rozwiązywanie konfliktu pomiędzy podwładnymi

Dysponent zasobów Dokonywanie przeglądów i rewizji wniosków budżetowych

negocjator Negocjowanie porozumienia z kluczowym dostawcą albo związkiem zawodowym

Warunki dobrych negocjacji:

1. Czy dane dobro jest negocjowane? 2. Czy strony są zdolne do kompromisu? 3. Czy strony sobie ufają?

Praca menedżera jest wysoce stresująca, co wynika z nieuporządkowania, niepewności i przepracowania.

PODSUMOWANIE:

• Co to jest zarządzanie? • Co oznacza planowanie? • Co oznacza podejmowanie decyzji? • Co oznacza organizowanie? • Jakie zasoby z otoczenia wykorzystuje organizacja? • Jakie działania obejmują funkcje zarządzania? • Co oznacza kierowanie ludźmi? • Jakie główne role przypisał managerów Mintzberg? • Proszę wskazać różnicę w zarządzaniu dużą i małą firmą

Zarządzanie naukowe Zarządzanie naukowe wykształciło się pod koniec XIX w. Powodem było szukanie dróg zwiększenia wydajności pracy. Ponadto nie dało się zarządzać intuicyjnie wielkim przedsiębiorstwem. Andrew Carnegie (stal), Cornelius Vanderbilt (kolej), John Pierpont Morgan (finanse).

Główni reprezentanci nurtu naukowego zarządzania:

• Federick W. Taylor (1856 – 1915) • Frank Gilbreth (1868 -1924) & Lilian • Henry Grant (1861 – 1919) • Henry Ford (1863 – 1947)

Już w 1908 roku Harvard University rozpoczął kształcenie akademickie w dziedzinie zarządzania przedsiębiorstwem (graduate degree im Business)

Frederick W. Taylor zobserwował zajwisko nazwane przez niego spowalnianiem pracy.

Najważniejsze publikacje F. W. Taylora:

• Shop managment • On the art. Of cutting metals

Taylor obserwował pracę przy załadunku i rozładunku. Badania obejmowały 600 robotników pracujących na odcinku 2,5km. Taylor zbadał, że waga porcji koksu na łopacie wynosi 1,7kg do 17 kg. Stopniowo zmniejszał wielkość i zawartość łopaty od 17 do 13,5kg, 12kg etc. Okazało się, że największa wydajność osiągnęli pracownicy przy pojemności łopaty 10kg. Wprowadził on 15 typów łopat, tak skonstruowanych, aby jednorazowa porcja materiału na łopatę ważyła 10kg. Nie ograniczał się on do eksperymentów z łopatami. Na placu składowym, który badał o długości 2 mil i szerokości 0,5 mili – pracowało około 600 osób. Wprowadził system informowania robotników o ilości pracy wykonywanej przedniego dnia. Kartki białe i żółte w przegródkach robotnika. Na kartce była też informacja dla magazyniera, jakie narzędzie wydać robotnikowi.

Tak zorganizowana praca przyniosła Bethlem Steel Corporation ogromne oszczędności. Przed wprowadzeniem zmian Taylora koszt przeładowania tony materiału wynosił od 7-8 centów, po zmianach było to 3-4 centy mniej.

Wnioski z badań Taylora

• Podzielił pracę na elementy składowe • Wprowadził akordowy system wynagradzania

Ze swych badań wysnuł następujące wnioski:

1. Opracować każdy element pracy na danym stanowisku 2. Dobrać pracowników i szkolić ich do wykonania czynności opisanych w

pierwszym kroku 3. Nadzorować pracowników, by wykonywali czynności zgodnie z krokiem

pierwszym i drugim 4. Planować pracę tak, aby robotnicy wykonywali ją faktycznie.

Henry Gant – był współpracownikiem Taylora. Efektem ich współpracy było wiele wynalazków i usprawnień organizacyjnych. Jego pomysłem był premiowo – zadaniowy system wynagradzania (system bonusowy Gantta).

Henry Gant kładł szczególny nacisk na szkolenie robotników. Opracował także stosowany do dziś system pracy zmianowej. Henryk Gantt zwrócił także uwagę kompleksową ocenę problemów zarządzania. Jego zdaniem napięcia społeczne w przedsiębiorstwie są podstawowym źródłem strat. Dobre stosunki międzyludzkie są czynnikiem równie ważnym jak usprawnienia techniczne. Był również założycielem ruchu The new machine, który postulował wprowadzenie technokracji, czyli rządów inżynierów.

Frank Gilbert – uważał, że podstawowym zadaniem przemysłu jest usunięcie marnotrawstwa poprzez podniesienie wydajności i dopasowania rozmaitych elementów procesu produkcyjnego.

Zasady ekonomii ruchów robotniczych:

• Obie ręce wykonują czynność • Ruchu rąk w przeciwnych i symetrycznych kierunkach • Wykorzystanie siły grawitacji przy manipulowaniu ciężkimi przedmiotami • Ruchy rąk w tzw. Normalnym zasięgu.

Gilbert badał także pracę biurową i doszedł do wniosku, że da się ją usprawnić tak samo jak każdą inną. Frank i Lilian Gilbert swoje idee dotyczące eliminacji nieefektywności stosowali także we własnym życiu.

Herrington Emerson – opracował podstawy zarządzania przez cele, które zostało uznane za dominantę przez wiele amerykańskich.

Poglądy Emersona zdobyły uznanie zarówno teoretyków jak impraktyków. Uznaje się go za prekursora popularnej już metody zarządzania przez cele. Opublikował w 1912 roku książkę The Twelve Principles of efficiency.

1. Wyraźnie określony cel 2. Zdrowy rozsądek 3. Rada kompetentna, czyli fachowe doradztwo 4. Dyscyplina 5. Sprawiedliwe i uczciwe postępowanie 6. Rzetelna, natychmiastowa, dokładana i stała sprawozdawczość 7. Naukowe planowania działań 8. Wzorce, normy i harmonogramy działania 9. Przystosowane warunki 10.Wzorcowe sposoby działania 11.Pisemne regulaminy i instrukcje 12.Nagradzanie efektywności

Henri Le chatelier (1850-1936) – najbardziej znany europejski popularyzator zarządzania naukowego. W 1884r. sformułował „zasadę przekory”

Układ pozostający w stanie równowagi na skutek działania czynników zewnętrznych ulega przemianie ograniczającej oddziaływanie tych czynników.

Odnosiło się to do układów zarówno fizycznych, jaki chemicznych, ale on przeniósł ją do zarządzania,

Największa zasługa LeCahteliera było sformułowanie cyklu organizacyjnego.

Cykl organizacyjny:

1. Wybór celu jak chce się osiągnąć 2. Zbadanie środków i warunków jakich należy użyć by osiągnąć cel 3. Przygotowanie środków i warunków uznanych za potrzebne 4. Wykonanie zgodnie z powziętym planem 5. Kontrola otrzymanych wyników.

PODSTAWY ZARZĄDZANIA

Karol Adamiecki (1866-1933) był największym polskim znawca i propagatorem zarządzania naukowego. Po studiach w Petersburgu zatrudnił się w Hucie Bankowej w Dąbrowie Górniczej. W tajemnicy przed dyrekcja obserwował 16-osobowa grupę robotników i jako pierwszy, zwrócił uwagę na zależność kosztów własnych produkcji od intensywności pracy (Harmonogramy Adamieckiego). Przy pracach badawczych stosował chronometraż. Badania prowadził w Rosji i w Polsce. Był przewodniczącym polskiej delegacji na I Kongresie Naukowej Organizacji w Pradze.

@regula przekory Le Chaterliera

Otóż zasadę tę w pełni do nauk o organizacji i zarządzaniu przeniósł Adamiecki, który stwierdził, że: „jeżeli w organizacji wprowadzimy zmiany (wytracimy system z równowagi), to będzie ona chciała powrócić do poprzedniego stanu równowagi. Zastosowanie reguły przekory oznacza, że zmiany w organizacji należy wprowadzać stopniowo, aby nie doprowadzić do ich odrzucenia oraz brać pod uwagę siły działające w organizacji (zmiany w organizacji K. Lewina). Siłą, która

jest zdolna te zmiany wprowadzić jest wykształcony i doświadczony menedżer. Jednak największym osiągnięciem Adamieckiego SA jego badania nad harmonizacja, zawarte w artykule zatytułowanym: „Harmonizacja, jako jeden z fundamentów organizacji naukowej” ten referat wygłosił w 1924 r. na I Międzynarodowym Kongresie Naukowej Organizacji w Pradze. A. Analizując warsztat pracy (obserwowanej 16 os grupy), doszedł do wniosku ze straty wynikające z traconego czasu pracy wynikają z:

• Poszczególne organy nie SA należycie dobrane, czyli wzorcowe produkcje są jednakowe

• Działanie tych organów nie jest należycie zharmonizowane

Każde działanie w sensie ekonomicznym da się wyrazić wykresem zależności i kosztów organu wytwórczego od produkcji. Harmonią nazwiemy taki dobór, przy którym wykresy charakterystyczne wszystkich organów będą ze sobą uzgodnione. Adamiecki uważał, ze podstawą nauki o organizacji są trzy prawa ekonomii:

• Prawo podziału pracy • Prawo koncentracji lub integracji • Prawo harmonii

1. Prawo podziału pracy – podstawowy podział pracy na kierowniczą i wykonawczą. Prawo to zdefiniowane przez A. Smitha jest „normą, którą kieruje się cała żywa przyroda w dążeniu do ekonomii”.

2. Prawo koncentracji i integracji – żywe komórki przy wykonywaniu swych funkcji życiowych dzielą się i specjalizują, dzięki czemu ogólny nakład i strata energii zmniejszają się.

3. Prawo harmonii – „przyroda ożywiona, dążąc do oszczędzania sił i środków – posiłkuje się nimi w niesłychanie doskonały sposób.

K. Adamiecki uważał także, że obok harmonii doboru i harmonii w działaniu, istotna jest także harmonia duchowa, która powinna łączyć wszystkie jednostki współpracujące w zakładzie wytwórczym.

Henry Ford (1863 – 1947) syn irlandzkiego imigranta. Matka przykazała mu by nigdy nie pił, nie palił i nie zaciągał długów. Więc tego nie robił. W 1900 r. skonstruowano dla niego pierwszy automobil. W 1903 r. założył firmę Ford Motor Company. Uważał, że podstawą wielkich pieniędzy jest produkcja wielkoseryjna. H. Ford uprawiał, (choć nikt tego nie wiedział), benchmarking (twórcze kopiowanie). W 1909 r. sprowadził z Francji najnowszy model samochodu Renault, rozebrał go na części i po złożeniu był już to Ford T (od 1909 r. do 1927 r. wyprodukowano 15.000.000 Sztuk tego samochodu). W 1913 r. w FMC w Detroit wprowadzono „kompletny montaż samochodu w ruchu”. Czas montażu skrócono z 12,5 do 6 godzin. W 1913 r. Ford zarobił 25 mln dolarów. Zyski tak rozochociły Forda, że płacił robotnikom 25 C za godzinę. Płynność kadr sięgnęła 380%, dobrze zapowiadający interes zaczął się sypać. Aby poprawić sytuację, ogłosił 5$ dniówkę za osiem godzin pracy. Nazajutrz 10 tys. Robotników czekało pod bramą.

Ford przyjął najlepszych, a wzrost płac powetował sobie z nawiązką – wzrostem wydajności pracy, co pozwoliło także obniżyć cenę Forda T. Był kapitalista z krwi i kości, praca w jego fabryce nie należała do łatwych. Nad wszystkim czuwał, bowiem Ford Service Department.

Chester Barnard (1886-1961) który został prezesem Bell Telephone Company (1927r.) w New Jersey, wykorzystywał swoją wiedzę filozoficzną i socjologiczną do sformułowania własnych teorii organizacyjnych. Niektórzy badcze zaliczają go do nurtu administracyjnego. Podstawowa teoria Ch. Barnard’a głosiła: „ludzie zrzeszają się w sformalizowanych organizacjach by osiągnąć to, czego nie osiągniemy w pojedynkę” (The Fnction of the Excecutive 1958r.) . Podstawowa, lecz zawarta w dziele życia badacza teza głosi: „ przedsiębiorstwo może funkcjonować sprawnie i przetrwać jedynie wtedy, gdy cele organizacji, jak i cele oraz potrzeby pracujących dla niej ludzi utrzymują się na poziomie równowagi”. Na tej podstawie sformułował zasadę „ludzie mogą pracować przez dłuższy czas tylko w warunkach stabilnych i wzajemnie korzystnych”.

Choć zajmował się głównie pracą menedżerów, to doceniał znaczenie jednostek (pracowników) w organizacji oraz ich działanie w ramach współpracujących zespołów (grup). Z jego badań wynika również, ze ludzie by osiągnąć własne cele łączą się w grupy nieformalne w ramach formalnych struktur. Firma by działać skutecznie, winna kontrolować (oddziaływać) te grupy nieformalne. Wprowadził również pojęcie strefy obojętności, która oznaczała wiedzę na temat tego co zrobią robotnicy bez kwestionowani autorytetu kierownika. Im więcej czynności znajduje się w strefie akceptacji, tym organizacja funkcjonuje sprawniej. Uważał również, że na menadżerach spoczywa obowiązek wskazania (wpojenia) celu moralnego. Jest to możliwe jedynie wtedy, gdy menedżerowie nie działają jedynie we własnym interesie.

PODSUMOWANIE

Pod koniec lat 20’ XX wieku, Harlow S. Person sformułował 13 celów naukowego kierunku zarządzania:

1. Dostosowanie do siebie tendencji przemysłu i rynku w celu zapewnienia regularności ich funkcjonowania, zwiększenia legalności inwestycji, podtrzymania przedsiębiorstwa, jako producenta

2. Zapewnić pracownikom nie tylko stałe zatrudnienie, ale także stałą poprawę możliwości zarobkowych

3. Poprzez zadania eliminujące marnotrawstwo i dzięki właściwej technikom produkcji zapewnić zwiększony dochód z danego nakładu ludzkiego i materialnego, który przez zwiększone zasady współpracy między robotnikami a pracownikami

4. Podniesienie standardu życiowego pracowników dzięki wyższym płacom

5. Zapewnienie robotnikom szczęśliwego życia rodzinnego i społecznego dzięki usunięciu nędzy

6. Zapewnienie zdrowych, społecznie i indywidualnie warunków pracy

7. Zapewnić większe możliwości rozwoju jednostki poprzez naukowe metody nalizy pracy, doboru, treningu, przydziału zadań, przenoszenia i awansowanie robotników

8. Zapewnić robotnikom możliwości podniesienia wydajności i dążyć do jej podniesienia (poprzez szkolenia i treningi)

9. Zapewnienie robotnikom pewności siebie i większej wartości dzięki umożliwieniu zrozumienia własnej pracy oraz metod planowania i prawidłowego wykorzystywania pracy w ogóle

10. Rozwijając samo ekspresję i poczucie samorealizacji dzięki stymulującemu wpływowi atmosfery poszukiwania i oceny, dzięki zrozumieniu planów i metod działania, dzięki swobodzie poziomych i pionowych kandydatów umożliwiających funkcjonalną organizację pracy

11. Kształcić charaktery dzięki właściwemu kierowaniu pracą

12. Umacniać sprawiedliwość poprzez eliminowanie dyskryminacji w sprawie płac i innych dziedzinach

13. Wyeliminować te elementy, które drażnią, powodują konflikty, rozwijać wzajemne porozumienie, tolerancję i ducha pracy w zespole

PYTANIA

1. Wskaż przyczyny sukces H. Forda.

2. Wskaż podstawowe osiągnięcia K. Adamowicza.

3. Podstawowe zasady H. Persona.

4. Na czym polega zasada ekonomii ruchów?

5. Co to jest benchmarking?

6. Wymień podstawowe poglądy Ch. Branda.

7. Wskaż osiągnięcia Emersona.

8. Co to są harmonogramy K. damieckiego??

9. Jakie są najistotniejsze trzy artykuły H.S. Persona zawarte w dziele „Managment in American industry?

10. Objaśnij (za pomocą wykresu), zależność kosztów własnych produkcji od wydajności wynikających z harmonogramów Adamowicz.

I na tym koniec zarządzania klasycznego

Kierunek administracji w zarządzaniu

Nurt administracyjny zajmował się:

1. zasadami zarządzani całym przedsiębiorstwem

2. Centralnymi funkcjami kierowniczymi

3. Usprawnianiem struktur organizacyjnych przedsiębiorstwa.

Do najwybitniejszych przedstawicieli tego kierunku należą: Henri Fayol i Max Weber.

Henri Fayol pracował we francuskim przemyśle górniczym (był inż. Górnikiem). Swoje teorie wprowadzał w życie, w kierowanych przez siebie firmach. Osiągnięcia naukowe Fayola wynikały z jego bogatego doświadczenia. W pracach skupiał się głównie na przedsiębiorstwach przemysłowych, ale jego badania można też odnieść do urzędów. Wykazywał on nie chęć urzędników do omijania drogi służbowej wynika:

• Ze strachu przed ponoszeniem odpowiedzialności • Z chęci ukrycia braku własnych umiejętności

Zarządzanie to administrowanie czynnościami przedsiębiorstwa. Talenty administracyjne powinien mieć każdy, niezależnie od szczebla, który zajmuje. Ustalił również czynności:

• Cz. Techniczne (produkcja, przeróbka) • Cz. Handlowe (kupno, sprzedaż, wymiana) • Cz. Finansowe (poszukiwanie kapitału i obracanie nim) • Cz. Ubezpieczeniowe (ochron majątku osób) • Cz rachunkowe (bilans, ustalenie cen, inwentaryzacja) • Cz. Administracyjne (przewidywanie, organizowanie, rozkazodawstwo,

koordynacja, kontrola)

Fayol uważał, że życiem przedsiębiorstwa rządzą określone normy, reguły ułatwiające jego funkcjonowanie/ W związku z tym, opracował on 14 zasad:

• Podział pracy • Autorytet • Dyscyplina • Jedność rozkazodawstwa • Jedność kierownictwa • Podporządkowanie interesu osobistego interesowi ogółu • Wygrodzenie • Centralizacja • Hierarcha • Ład • Ludzkie traktowanie pracowników • Stabilizacja personelu • Inicjatywa • Zgranie personelu

Wprowadził również do teorii organizacji i zarzadzania zasadę jedności rozkazodawstwa (nie będziesz miał Bogów cudzych przede mną)

Z tym wiązało się pojęcia rozpiętości kierowania – tj. liczba podwładnych, podporządkowanych jednemu przełożonemu

Rozpiętość kierowania wiążą się z delegowaniem uprawnień.

• Formalna rozpiętość kierowania • Rzeczywista rozpiętość kierowania • Potencjalna rozpiętość kierowania

Rozpiętość kierowania badał również Cytatuas A. Graicuas, który dowiódł, że głównymi czynnikami i ograniczeniami rozpiętości kierowania są:

• Konieczność bezpośredniego kontaktowania się z pracownikiem • Konieczność kontrolowania powiązań między pracownikami

Sformułował wzór pozwalający obliczyć maksymalną liczbę relacji, w które może być uwikłany pracownik

F = n(2n/2 – (n-1)) F= liczba możliwych relacji

n – liczba podwładnych

Przy 5 podwładnych liczba powiązań wynosi 100, przy 6 – 222, zatem uczony ten doszedł do wniosku, że maksymalna liczba podwładnych nie może przekraczać 5 osób, oczywiście – jest to bzdura. (tzw. sylogizm Arystotelesa).

Max Weber studiował na Uniwersytetach w Berlinie, Heidelbergu i Getyndzie. Socjolog, historyk, ekonomista, prawnik. Wybitny uczony, najwybitniejsza postać w naukach zarządzania. Nazwisko Webera wiąże się z koncepcją organizacji typu idealnego. Jest to organizacja celowo obmyślana, abstrakcyjna, konstrukcja posiadająca budowę (strukturalną) i zasady funkcjonowania instytucji doskonale racjonalnej, opartej na racjonalnych przesłankach w założeniach sprawnej i wolnej od zakłóceń. W ujęciu M. Webera, biurokracja jest typem porządku społecznego instytucji zorganizowanej w systemie biura, nastawionej na:

• Bezosobowość • Efektywność • Pewność funkcji

Oprócz tego, zdefiniował on zasady, którymi winny wykazywać się podmioty administracyjne.

• Wykonywanie czynności urzędowych (uregulowanych przepisami prawnymi)

• Zasada kompetencji (stały podział czynności polegający na wyraźnym rozgraniczeniu sfer uprawnień; ściśle określony zakres prawa wydawania poleceń; zespół posiadający odpowiednie kwalifikacje)

• W działalności obowiązuje zasada hierarchii urzędowej, wyrażająca się w odpowiedzialności urzędników niższych

• W działalności jest realizowana zasada oddzielenia (środków administracyjnych od innych)

• Stanowisko jest oddzielone od życia prywatnego (nie korzystanie ze służbowego telefonu w celu kontaktowanie się z rodziną itp.)

• Działalność urzędowa oparta jest na zasadzie dokumentacji i odpowiednich przepisów

• Wszystko jest oparte na pisemnych przepisach (widniejących w kodeksie)

Inne ujęcie zasad zdefiniowanych przez Webera:

• Urzędnicy biurowi są osobiście wolni, pracują w oparciu o przepisy widniejące w umowie o pracę

• Podstawa ą selekcji kandydatów są ich kwalifikacje zawodowe i staż pracy

• Urzędnicy są mianowani, a niewybierani • Wynagrodzenie dostosowane do zajmowanego stanowiska, zasług i

stażu pracy • Osoby na stanowiskach urzędniczych są często kontrolowane

Co decyduje o tym, że dana osoba staje się częścią aparatu administracyjnego?

• Charyzma (oparta na przekonaniu ulegających jej osób o szczególnych cechach przywódcy i prawomocności ustalonych przez niego norm)

• Tradycja (opiera się na wierze w trwałość pewnego porządku, jego prawomocność, wiąże się też z dziedziczeniem statusu społecznego)

• Racjonalne przesłanki (pochodzi z mianowania lub wyboru).

W powszechnym odczuciu, aparaturę administracyjną cechuje „wrodzona niewydolność” (A. Koźmiński).

Pytania

1. Co było podstawą dla H. Falaya?

2. Jakie funkcje przedstawiania wyróżnił H. Falay?

3. Co oznacza jedność rozkazodawstwa?

4. Od czego zależy rozprzestrzenione kierowanie?

5. Czym jest Weberowski nadzór nad biurokracją?

6. Czym dla M. Webera była władza?

7. Jakie typy władzy wyróżnił Weber?

8. Co nazywamy wrodzoną nieudolnością?

@break even point- miejsce, w którym zyski i straty się równoważą

komentarze (0)
Brak komentarzy
Bądź autorem pierwszego komentarza!
To jest jedynie podgląd.
3 wyświetlane ||| 3 wyświetlanych na 15 str.
Pobierz dokument