dentalna patologija Black principi, Skripte' predlog Radiologie dentaire. Evropski Univerzitet (EU)
ajla-telalovic
ajla-telalovic

dentalna patologija Black principi, Skripte' predlog Radiologie dentaire. Evropski Univerzitet (EU)

DOCX (33 KB)
20 str.
6broj preuzimanja
438broj poseta
Opis
uputstva za izradu standardnih i specificnih kaviteta po Blacku
20 poeni
poeni preuzimanja potrebni da se preuzme
ovaj dokument
preuzmi dokument
pregled3 str. / 20
ovo je samo pregled
3 prikazano na 20 str.
preuzmi dokument
ovo je samo pregled
3 prikazano na 20 str.
preuzmi dokument
ovo je samo pregled
3 prikazano na 20 str.
preuzmi dokument
ovo je samo pregled
3 prikazano na 20 str.
preuzmi dokument

Uputstva za izradu standardnih I specificnih kaviteta po Black-u

Fisure I jamice zuba predstavljaju predilekciona mjesta za nastanak karijesa.

Morfologija fisurnog sistema odredjuje I ucestalost pojavljivanja karijesa.

1. Karijesne lezije/kaviteti locirani na okluzalnim povrsinama premolara I molara

2. Karijesne lezije/kaviteti locirani na okluzalne dvije trecine bukalnih I oralnih fisura I jamica molara

3. Karijesne lezije/kaviteti locirani na palatinalnim povrsinama zuba interkaninog sektora

Zidovi kaviteta I klase

Zidovi okluzalnog kaviteta:

1. Vestibularni (bukalni)

2. Oralni (palatinalni, lingvalni)

3. Mezijalni

4. Distalni

5. Pulpalni

Linijski I tackasti uglovi kaviteta

Linijski ugao je spoj dva zida koji tvori liniju

Vestibulopulpalni-vp

Meziopulpalni-mp

Meziovestibularni-mv

Meziooralni-mo

Distopulpani-dp

Distovestibularni-dv

Distooralni-do

Oropulpalni-op

Tackasti ugao je spoj tri zida koji cini tacku.

Distovestibulopulpalni-dvp

Distooralnopulpalni-dop

Meziovestibulopulpalni-mvp

Meziooralnopulpalni-mop

Preparacija kaviteta I klase na griznim povrsinama premolara I molara

Dijamantna turbinska svrdla, koja se koriste za rad u caklini I cvrstom dentinu sluze za otvaranje kaviteta I preventivnu ekstenziju.

Odabir svrdla zavisi od velicine karijesne lezije.

Koriste se dijamantna svrdla fisurnog ili okruglog oblika.

Svrdlo se postavlja okomito na uzduznu osovinu zuba. Izuzetak je prvi donji premolar zbog morfologije I inklinacije zubne krune.

Pozicioniranje svrdla pod pravim uglom na uzduznu osovinu prvog donjeg premolara bi moglo dovesti do akcidentalne perforacije pulpne komore u predjelu rogova pulpe.

Uklanja se sva karijesom zahvacena caklina, kao I caklina bez dentinske potpore.

Preparacija obuhvata sve jamice I fissure, a rub preparacije se ekstendira na manje strme padine kvrzica koje su izlozene samociscenju.

Minimalna sirina kaviteta u svim pravcima za amalgam mora biti 1,5 mm.

Minimalna dubina kaviteta mora biti 2 mm.

Kavitet I klase na prvom gornjem molaru sa izrazenim kosim grebenom (crista obliqua, crista transversa)

Uslov za ovu vrstu preparacije je da kosi greben nije podminiran karijesom I presjecen dubokom fisurom.

Formiraju se dva odvojena kaviteta mezijalno I distalno od grebena.

Ivice kaviteta bi trebale biti postavljene na glatkim povrsinama inklinirajucih dijelova kvrzica, marginalnih I kosih grebena.

Medjutim ako je vestibularna ili oralna kvrzica jako oslabljena ili ako okluzalna ivica preparacije dopire do vrha kvrzice ivice se postavljaju na vestibularnu odnosno oralnu povrsinu zuba.

Kad god je to prakticno moguce izvesti ivice kaviteta ne bi trebale biti u kontaktu sa antagonistom ni u centricnim ni u ekscentricnim kretnjama vilice.

Upotrebom fisurnog svrdla se postize paralelitet I ravnanje bocnih zidova kaviteta

Upotrebom fisurnog svrdla zaobljenog vrha postize se zaobljenost linijskih uglova kaviteta.

Preparacija kaviteta prve klase udovoljavajuci zahtjevima osnovnog oblika ujedno odgovara I zahtjevima retencije.

Svi zidovi preparacije su ravni I dodiruju se u definisanim ivicama I uglovima.

Aksijalne sile koje padaju normalno na ravno dno razlazu se, po pravilu paralelograma, na dvije pozitivne sile koje stabiliziraju ispun.

Aksijalne sile koje djeluju u suprotnom smijeru (kod zvakanja ljepljive hrane) djeluju negativno na stabilnost ispuna.

Oblik obrnutog konusa je sa aspekta retencije najpovoljniji oblik.

Sfericno dno nije staticki opravdano jer sile koje djeluju u jednoj tacki dovode do mikropomijeranja ispuna.

Silama koje djeluju u meziodistalnom pravcu se suprotstavljaju aproksimalni zidovi kaviteta.

Silama koje djeluju u vestibulooralnom pravcu se suprotstavljaju vestibularni I oralni zid kaviteta.

Zidovi kaviteta trebaju biti dovoljno masivni da izdrze dejstvo navedenih sila.

Sirina marginalnog grebena bi trebala biti veca od 1,6 mm za premolare, a veca od 2mm za molare.

Karijesni dentin se uklanja ekskavatorom ili okruglim celicnim/karbidnim svrdlom.

Vrh karijesnog konusa u dentinu penetrira dublje nego baza I stranice konusa I u nekim slucajevima prelazi dubinu od 2 mm.

U tom slucaju se preparira pulpalni zid kaviteta u razlicitim nivoima.

Ako se preparacijom dobije povoljan raspored caklinskih prizmi (sirina kaviteta do jedne polovine interkuspidalnog razmaka), rub okluzalnog kaviteta za amalgam se ne zakosava.

Ako je ekstenzija kaviteta veca caklina se zakosava u cijeloj debljini pod uglom od 30 stepeni.

Preparacija kaviteta I klase u bukalnim I oralnim fisurama I jamicama molara

Karijes se razvija na oralnim povrsinama donjih I bukalnim povrsinama gornjih molara.

Oblik kaviteta (okrugli, trouglasti, ovalni) varira u zavisnosti od prostiranja karijesne lezije.

Kavitet se otvara okruglim dijamantnim svrdlom, a preostali karijes uklanja okruglim celicnim/karbidnim svrdlom.

Zidovi trebaju biti ravni I lagano konvergentni prema kavopovrsinskom rubu.

Pulpalni zid prati konture bukalnih/oralnih povrsina zuba.

Ovakvi kaviteti obicno imaju vecu dubinu nego sirinu, bocni zidovi su okomiti na pulpalni zid cime je retenciona forma potpuno zadovoljena.

Preparacija kaviteta I klase na palatinalnim povrsinama gornjih inciziva

Spoljasnji obris kaviteta zavisi od prostiranja karijesne lezije I anatomo- morfoloskih karakteristika palatinalne povrsine.

Obicno ima oblik zaobljenog trougla sa bazom okrenutom incizalno.

Pulpalni zid prati konturu palatinalne povrsine zuba.

Uputstva za izradu kaviteta II klase po Black-u

Interdentalni prostori ispod kontaktne tacke/plohe su fizioloski necista mjesta. Upotreba iskljucivo zubne cetkice nije dovoljna za adekvatnu higijenu ovog podrucja.

Za pravilnu higijenu interdentalnog podrucja se preporucuje upotreba zubnog konca, interdentalnih cetkica I vodenog tusa.

Pocetni karijes aproksimalne povrsine, zbog nepristupacnosti klinickom pregledu je u nekim slucajevima tesko dijagnosticirati.

Kod postojanja sumnje na aproksimalni karijes je potrebno napraviti nagrizni rtg snimak (engl. bite-wing).

Direktan pristup karijesnoj leziji moguc je u situacijama kada:

1. Nedostaje zub agonist

2. Zub agonist se nalazi u fizioloskom nicanju

3. Postoje anomalije u polozaju zuba

Kavitet II klase sa direktnim pristupom ima trapezoidnu formu sa duzom stranicom okrenutom prema gingivi.

Bocni zidovi su okomiti na pulpalni zid koji je savijen u vestibulooralnom smijeru prateci konturu aproksimalne povrsine zuba.

Indirektni pristup karijesnoj leziji II klase

Klasicna II klasa po Black-u sastoji se od aproksimalnog (primarnog) I okluzalnog (sekundarnog) dijela kaviteta.

U odnosu na zahvacene plohe razlikujemo:

1. Meziookluzalni MO

2. Distookluzalni DO

3. Meziookluzodistalni MOD kavitet

Otvaranje kaviteta vrsi se sa okluzalne povrsine zuba fisurnim ili okruglim dijamantnim svrdlom.

Otvaranje se vrsi u jamici najblizoj aproksimalnoj leziji.

Okluzalno se kavitet prosiruje zbog prevencije I retencije ispuna.

Prije izrade primarnog dijela kaviteta pozeljno je zastititi zub agonist metalnom matricom kako bi se izbjeglo lediranje njegove povrsine.

Aproksimalni dio kaviteta se prosiruje u vestibulooralnom pravcu upotrebom fisurnog svrdla.

Preventivna ekstenzija aproksimalnog kaviteta u vestibulooralnom pravcu vrsi se van interdentalnog prostora na mjesta izlozena fizioloskom ciscenju.

Ovakva ekstenzija osigurava razmak izmedju kavopovrsinskog ruba I susjednog zuba I omogucava:

1. Adekvatan pristup leziji (sa manjom mogucnoscu lediranja susjednog zuba)

2. Laksu aplikaciju matrice

3. Laksu kondenzaciju I obradu amalgama

Vestibulooralni promjer kaviteta je uslovljen velicinom karijesne lezije.

Kavopovrsinski ugao kaviteta bi trebao da iznosi od 90 stepeni do 110 stepeni, jer se time postize optimalna otpornost I amalgama I caklinskih rubova kaviteta.

Prelaz izmedju okluzalnog I aproksimalnog kaviteta je stepenast

Ovaj prelaz treba zaobliti ili zakositi da ne bi djelovao kao klin I uzrokovao frakturu amalgama.

Linijski uglovi kaviteta trebaju biti jasni, ali ne ostri, cime se povecava otpornost amalgama na pomijeranja I smanjuje koncentracija stresa I rizik naknadne frakture zuba.

Suzenje na okluzalnom dijelu kaviteta, koje obezbjedjuje retenciju ispuna u meziodistalnom pravcu, se naziva istmus.

Sirina istmusa trebala bi iznositi do maksimalno jedne trecine interkuspidalnog razmaka kod molara, odnosno jedne cetvrtine kod premolara.

Blek je preporucio ekstenziju gingivalnog stepenika 0,5 mm ispod gingive, a u slucaju gingivalne recesije na nivo caklinsko-cementne granice.

Savremeni pristup podrazumijeva ekstenziju gingivalnog stepenika 0,5-1 mm apikalno od kontaktne zone, ako karijes ne diktira drugacije.

Idealna udaljenost gingivalnog stepenika od susjednog zuba je 0,5 mm

Aproksimalna (aksijalna) dubina je meziodistalna dimenzija aproksimalnog dijela kaviteta.

Limitirana je na 1 mm kod premolara, a na 1,5 mm kod molara, a ispod caklinsko-cementne granice na 0.5 mm kod premolara I 1 mm kod molara.

Ova aksijalna dubina osigurava odgovarajucu otpornost amalgama, cuva integritet pulpe I stvara dovoljan prostor za smjestaj retencionih zljebova na dubini od 0,5 mm, uz ocuvanje snage preostalog marginalnog dentina I cementa.

Zakosavanje caklinskih prizmi na gingivalnom stepeniku vrsi se pod uglom od 20 stepeni u punoj sirini.

Najadekvatniji instrument za ovu namjenu je gingivalni rubni trimer (obrezivac).

Redukovana preparacija II klase ‘slot’ preparacija

Kavitet na aproksimalnoj povrsini ima formu sanduceta, a okluzalno preparacija obuhvata samo zonu marginalnog grebena.

Kavitet se otvara kroz marginalni greben, a aproksimalni kavitet se ekstendira gingivalno I vestibulooralno do dimenzija koje omogucavaju potpuno uklanjanje karijesa.

Retencija se postize laganom divergencijom vestibularnog I oralnog zida prema gingivalno.

Na vestibularnom I oralnom zidu prepariraju se retencioni zljebovi, na udaljenosti 0,25-0.5 mm od caklinsko-dentinske granice.

Sirinu I dubinu zljebova determinise dimenzija radnog dijela okruglog svrdla od 0,5 mm.

Tunel preparacija

Indicirana je u slucajevima male aproksimalne lezije, pri cemu je marginalni greben intaktan.

Uslov za ovu vrstu preparacije je ocuvanost kontaktne zone, pri cemu lezija mora biti udaljena najmanje 2,5 mm od vrha marginalnog grebena.

Nedostaci ove vrste preparacije su sto je vrlo zahtjevna zbog:

1. Slabe preglednosti lezije

2. Mogucnosti lediranja pulpe pri angulaciji svrdla

3. Mogucnosti podminiranja marginalnog grebena

4. Neophodno je veliko iskustvo terapeuta.

Uputstva za izradu kaviteta III,IV I V klase po Black-u

Preparacija kaviteta V klase

Kaviteti V klase locirani su u gingivalnoj trecini vestibularnih ili oralnih povrsina svih zuba.

Uzrok ovih lezija moze biti karijes, ali I nekarijesne cervikalne lezije koje rezultiraju gubitkom zubne supstance u formi glatkih klinastih defekata duz caklinsko-cementne granice.

Inicijalna procedura

Adekvatna izolacija radnog polja je neophodna zbog moguceg negativnog ucinka pljuvacke, tecnosti gingivalnog sulkusa I krvi iz gingive na postavku ispuna.

Gingivalna granica preparacije cesto seze ispod same gingive pa je u tim slucajevima indicirana upotreba retrakcionog konca.

Specificnosti lokalizacije V klase

1. Povrsina ispuna V klase nije izlozena direktnom dejstvu sila

2. Kavitet V klase se nalazi u neposrednoj blizini pulpne komore

3. Ispun V klase je sa svih strana okruzen zubnom supstancom

4. Blizina gingive uslovljava stalno prisustvo vlage, a sam ispun moze uzrokovati iritaciju gingive

Indikacije I kontraindikacije za upotrebu amalgama za restauraciju lezija V klase

Indikacije:

1. Transkanini sektor

2. Podrucja sa ogranicenim pristupom I vidljivosti

3. Podrucja u kojima je tesko kontrolisati vlaznost

4. Subgingivalna podrucja

Kontraindikacije:

1. Interkanini sector

Obris kaviteta V klase je determinisan polozajem I velicinom lezije kao I oblikom samog zuba.

Kavitet ima bubrezast oblik ili oblik zaobljenog trapezoida

Historijski gledano, konzervativne granice preparacije V klase su bile preekstendirane (vestibulooralno I okluzocervikalno)

Otvaranje pocetnih lezija se vrsi okruglim dijamantskim svrdlom, koje se postavlja okomito na vestibularnu/oralnu povrsinu zuba.

Ekstenzija se radi fisurnim ili obrnuto konicnim dijamantskim svrdlom.

Za uklanjanje karijesa koristi se okruglo celicno/karbidno svrdlo odgovarajuce dimenzije.

Aksijalna dubina kaviteta iznosi 1-1,25 mm kada su ivice u caklini, a 0,75 mm kada su ivice u cementu.

Obzirom da aksijalni zid prati meziodistalne I okluzogingivalne konture zuba, konveksan je u oba pravca.

Ovakvom preparacijom se ostvaruje bioloski oblik kaviteta I cuva integritet zubne pulpe.

Svi zidovi kaviteta (mezijalni, distalni, okluzalni I gingivalni) su okomiti na dno kaviteta sto pridonosi retenciji ispuna I paralelni su sa pravcem pruzanja caklinskih prizmi.

Idealan kavopovrsinski ugao bi bio 90 stepeni, a rubovi kaviteta se ne zakosavaju.

Kod velikih kaviteta, kao dopunski retencioni elementi se prepariraju zljebovi u predjelu incizoaksijalnog I gingivoaksijalnog linijskog ugla na dubini od 0,2-0,3 mm od caklinsko-dentinske granice.

Preparacija kaviteta III klase

Karijesne lezije/kaviteti locirani su na aproksimalnim povrsinama zuba interkaninog sektora

Upotreba amalgama za restauraciju trece klase danas je gotovo u potpunosti zamijenjena estetskim materijalima.

Amalgamska restauracija III klase je obicno rezervisana samo za distalne povrsine gornjih I donjih ocnjaka ako:

1. Je restauracija opsezna uz minimalno ukljucivanje vestibularne povrsine

2. Gingivalna ivica kaviteta ukljucuje prvenstveno cement

3. Je teska kontrola vlaznosti

Iz estetskih razloga amalgam se rijetko aplicira na aproksimalne povrsine sjekutica I mezijalnu povrsinu ocnjaka.

Izrada kaviteta III klase sa direktnim pristupom

Lezija se otvara okruglim dijamantnim svrdlom odgovarajuce velicine

Rubovi kaviteta se ekstendiraju do zdrave cakline, pri cemu se ne zadire na vestibularnu I oralnu povrsinu zuba.

Kavitet ima oblik trougla sa bazom prema gingivi.

Svi bocni zidovi su okomiti na pulpalni zid koji prati konture aproksimalne povrsine zuba.

Kavopovrsinski ugao iznosi 90 stepeni.

Karijes uklanjamo okruglim celicnim/karbidnim svrdlom uz postizanje 0,5 mm dubine od caklinsko dentinske granice

Izrada kaviteta III klase sa indirektnim pristupom

Preparaciji se pristupa kroz aproksimalni greben sa oralne povrsine zuba

Iznimno, ukoliko je zahvacenost vestibularne povrsine veca u odnosu na oralnu se pristupa sa vestibularne strane.

Okruglim dijamantnim svrdlom, postavljenim okomito na oralnu povrsinu zuba, otvara se distoaproksimalni caklinski greben.

Inicijalna dubina preparacije iznosi 0,5-0,6 mm odnosno 0,7-0,8 mm ako je gingivalna ivica preparacije ekstendirana na korijen (cement) zuba.

Nakon pristupa karijesnoj leziji, ostatak karijesa se uklanja okruglim celicnim/karbidnim svrdlom.

Zidovi kaviteta (gingivalni, vestibularni, incizalni) bi trebali biti preparisani pod pravim uglom na pulparni zid, koji prati konture aproksimalne povrsine zuba.

Linijski uglovi kaviteta trebaju biti blago zaobljeni.

Duz pulpogingivalnog linijskog ugla se izradjuje retencioni zlijeb, a u predjelu pulpoincizalnog tackastog ugla retenciona udubina pomocu malog okruglog svrdla, kao dodati retencioni elementi.

Kod opseznih preparacija se izradjuje retencioni kavitet na oralnoj povrsini zuba u obliku lasting (pticijeg) repa.

Retencioni kavitet se izradjuje u srednjoj trecini oralne plohe zuba, a dubina kaviteta iznosi oko 1 mm.

Preparacija adhezivnih kaviteta

Karijes kao ireverzibilan proces:

Ekstenzije zbog prevencije s ciljem sprjecavanja sekundarnog I rekurentnog karijesa

Nepostojanje restaurativnog materijala koji adherira za zubne structure

Osiguravanje forme otpora I retencije mehanickim elementima

Razumijevanje karijesnog procesa:

Mogucnost remineralizacije

Razvoj adhezivne tehnologije

Razvoj minimalno invazivne preparacije kaviteta

Tipovi preparacija za adhezivne materijale

Preparacija treba da je sto konzervativnija uz maksimalnu postedu tvrdog zubnog tkiva.

Ekstenzija preparacije je obicno determinisana velicinom, oblikom I lokalizacijom lezije.

1. Konvencionalni

2. Zakoseni konvencionalni

3. Modificirani

Konvencionalni tip preparacije

Slican tipu preparacije za amalgam (‘box like’).

Karakterizira ga uniformna dubina kaviteta I kavopovrsinski ugao od devedeset stepeni

Ekstenzija u vestibulooralnom smijeru treba biti sto je moguce manja I ne mora zahvatati sve fisure I jamice.

Indikacije za konvencionalni tip preparacije:

1. Preparacije koje zahvataju korijen zuba (zone bez cakline)

2. Velike preparacije klase I i II

3. Zamjena starih amalgamskih restauracija

Zakoseni konvencionalni tip preparacije

Preparacija vanjskim obrisom vrlo podsjeca na konvencionalni (box like) tip preparacije, ali sa zakosenim caklinskim rubovima.

Najcesce se primjenjuje kod izrade kaviteta III,IV i V klase

Indikacije za zakozeni konvencionalni tip preparacije su:

1. Zamjena postojeceg ispuna kompozitnim ako postojeci ispun ima ivice u caklini

2. Restauracija velikih lezija.

Zakoseni caklinski rub ima vecu povrsinu za kondicioniranje I mikromehanicku retenciju od nezakosenog.

Zakosavanjem se obezbjedjuje manje mikropropustanje, a samim tim I rubna diskoloracija ispuna.

Zakosavanjem se postize bolji estetski ucinak, jer se boja restaurativnog materijala bolje stapa sa bojom zubnih struktura.

Modificirani tip preparacije

Nema specificnu konfiguraciju zidova kaviteta, kao ni uniformnu pulpalnu I aksijalnu dubinu.

Pozeljno je da su ivice kaviteta u caklini.

Ekstenzija ivica kaviteta, kao I dubina kaviteta odredjene su karakteristikama same lezije.

Indikacije za modificirani tip preparacije su:

1. Inicijalna preparacija malih I srednjih kavitiranih lezija cije ivice obicno zavrsavaju u caklini

2. Korekcija caklinskih defekata

Za preparaciju se koriste okrugla dijamantska svrdla.

Rubovi kaviteta se zakosavaju pod uglom od 45 stepeni

Unutrasnjost preparacije ima konkavnu formu, bez naglasenih linijskih I tackastih uglova kaviteta.

Prednosti upotrebe estetskih materijala u transkaninom sektoru

1. ESTETIKA

Na trzistu postoje kompozitni materijali razlicitih nijansi, opaciteta I pigmenata koji pruzaju mogucnost izrade vrhunske estetske restauracije.

2. OCUVANJE ZUBNE STRUKTURE

Adhezivna preparacija se razvila na nacin da iskoristi pozitivne osobine kompozita a smanji negativne

Prednosti adhezivne preparacije u odnosu na klasicni Blekov nacin preparacije su:

1. Manja dubina preparacije

2. Uzi vanjski obris preparacije sto omogucuje manji broj okluzalnih kontakata na restauraciji I reducira trosenje materijala

3. Preparacija ima zaobljene linijske uglove sto cuva zubnu strukturu, smanjuje koncentraciju stresa I poboljsava adaptaciju smole tokom aplikacije.

4. Nema ekstenzije radi prevencije

3. ADHEZIJA ZA ZUBNE STRUKTURE

4. SLABA TERMALNA KONDUKTIVNOST

5. ELIMINACIJA GALVANSKOG UCINKA

6. ALTERNATIVA AMALGAMU (popularizacija medju pacijentima I terapeutima)

Nedostaci upotrebe estetskih materijala u transkaninom sektoru:

1. POLIMERIZACIJSKA KONTRAKCIJA

Javlja se tokom reakcije vezivanja materijala

Moderni kompoziti prolaze volumetrijsku kontrakciju od 1,5% do 5%

2. POJAVA SEKUNDARNOG KARIJESA

Marginalna degradacija se povecava s vremenom, pa tako I rizik od pojave sekundarnog karijesa.

Nivo Streptococcus mutans je znacajno visi u plaku aproksimalnih povrsina bocnih kompozitnih ispuna nego u plaku uz amalgamske ili staklo-jonomerne restauracije.

3. POSTOPERATIVNA SENZITIVNOST

4. SMANJENA OTPORNOST NA TROSENJE (abrazija, atricija, karakteristike materijala)

Trosenje materijala na aproksimalnim povrsinama tokom vremena moze dovesti do gubitka kontakta sa agonistom.

5. OSTALE MEHANICKE KARAKTERISTIKE

Kompozitni materijali imaju manju otpornost na pucanje (visok stepen elasticne deformacije)

Koeficijent termalne ekspanzije kompozita je veci nego koeficijent termalne ekspanzije zubnih struktura.

6. APSORPCIJA VODE

Sadrzaj vode se povecava sto je veci procenat smole u kompozitu.

Nekompletno polimerizirani kompoziti vise apsorbuju vodu I brze podlijezu hidrolitickoj razgradnji

7. VARIJABILNI PROCENAT KONVERZIJE MONOMERA U POLIMERE

8. NEKONZISTENTNA DENTINSKA ADHEZIJA (marginalno curenje)

9. OSJETLJIVOST TEHNIKE APLIKACIJE

Indikacije za upotrebu kompozitnih restauracija I i II klase:

1. Male I srednje velike restauracije, po mogucnosti sa ivicama u caklini

2. Vecina restauracija na premolarima I prvom molaru, kada je estetika na prvom mjestu

3. Restauracije na kojima se ne nalaze svi okluzalni kontakti

4. Restauracije koje nisu izlozene velikom okluzalnom opterecenju (parafunkcije)

5. Restauracije koje se mogu adekvatno izolovati tokom postavke

6. Neke restauracije koje pruzaju osnovu za protetske krunice

7. Neke vrlo velike restauracije koje se koriste za ojacanje preostalog zubnog tkiva (ekonomski razlozi, privremena upotreba)

Kontraindikacije za upotrebu kompozitnih restauracija I i II klase:

1. Restauracije koje su izlozene velikom okluzalnom opterecenju (parafunkcije)

2. Restauracije na kojima su svi okluzalni kontakti

3. Restauracije koje su ekstendirane na korijen zuba

Izrada adhezivnih kaviteta I I II klase

Konvencionalni

Modificirani

Ako se zbog opsega karijesnog procesa ocekuje da okluzalni dio preparacije bude ekstenzivan preporucuje se ‘box like’ tip preparacije zbog bolje retencije I vece frakturne rezistencije.

Ovaj oblik se postize upotrebom bilo kojeg dijamantnog svrdla zaravnjenog vrha.

Upotrebom obrnuto konicnog svrdla zaobljenih uglova se postize:

1. Ravno dno kaviteta

2. Pravilna marginalna konfiguracija kaviteta

3. Povecana retenciona forma

4. Konzervativnija orovestibularna ekstenzija kaviteta

Kavitet se otvara dijamantnim obrnuto konicnim svrdlom pozicioniranim paralelno sa uzduznom osovinom zuba, do postizanja inicijalne dubine od 1,5 mm.

Ekstenzija obicno pocinje iz distalnog dijela fisurnog sistema prema mezijalno jer to omogucava bolju preglednost pri radu.

Vestibulooralnu ekstenziju kaviteta uslovljava karijes ili stari restaurativni materijal.

Ekstenzija prema marginalnim grebenima mora biti takva da osigura minimalnu debljinu grebena od 1,6 mm za premolare odnosno 2 mm za molare.

Ako je neophodna veca ekstenzija u vestibulooralnom smijeru ili ekstenzija na bukalne ili oralne fisure potrebno je zadrzati istu inicijalnu dubinu od 1,5 mm

Nakon formiranja vanjskog obrisa kaviteta, preostali karijes ili stari restaurativni materijal se uklanja okruglim celicnim ili karbidnim svrdlom.

Ivice kaviteta treba ostaviti kakve jesu jer bi dodatno zakosavanje uslovilo tanak sloj kompozita u zoni velikog okluzalnog opterecenja.

Ivice kaviteta ekstendiranog na vestibularnu/oralnu povrsinu potrebno je zakositi pod uglom od 45 stepeni.

Modificirani tip preparacije I klase

Karakterizira ga maksimalna posted tvrdog zubnog tkiva

Oblik kaviteta odredjuje sam karijesni proces

Okruglim svrdlom otvaramo I oblikujemo kavitet

Kavopovrsinski ugao kaviteta je obicno tup

Konvencionalni tip preparacije II klase

Okluzalni dio kaviteta se izradjuje kao kod konvencionalne I klase.

Prije prelaska na aproksimalnu povrsinu vizualizira se obim ekstenzije buduceg kaviteta.

Zona kvrzica se nastoji sacuvati koliko god to situacija dozvoljava.

Ekstenzija kroz marginalni greben radi se do 0,5 mm udaljenosti od susjednog zuba, cime tanka zona cakline stiti zub agonist.

Obim karijesne lezije ili kolicina starog restaurativnog materijala su dva faktora koji determinisu vestibularnu, oralnu I gingivalnu ekstenziju aproksimalnog dijela kaviteta.

Ako lezija u cjelosti moze biti uklonjena bez prosirenja izvan zone kontakta, aproksimalni zid moze ostati u kontaktu sa susjednim zubom.

Aksijalni zid se pozicionira oko 0,2 mm unutar caklinsko-dentinske granice.

Vestibulooralna ekstenzija aksijalnog zida prati caklinsko-dentinsku granicu.

Vestibulooralna ekstenzija je odredjena karijesom, a kavopovrsinski uglovi bi trebali iznositi oko 90 stepeni, mada ugao moze biti I veci (tuplji).

Gingivalni stepenik je ravan, a kavopovrsinski ugao treba iznositi 90 stepeni.

Ekstenzija gingivalnog zida prema cervikalno treba biti sto je moguce manja, uz pokusaj ocuvanja marginalnog ruba kaviteta u zoni cakline.

Kavopovrsinski rub okluzalnog dijela kaviteta se ne zakosava, jer bi to rezultiralo formiranjem tankog sloja kompozitnog materijala u zonama jakog okluzalnog kontakta sto rezultira trosenjem ili marginalnom frakturom materijala.

Na taj nacin takodje, nastaje dobro razgranicenje periferije kompozitnog ispuna sto omogucava precizniju zavrsnu obradu.

Ako je vanjski kavopovrsinski ugao 90 stepeni potrebno je zakosavanje vestibularnog I oralnog zida pod uglom od 45 stepeni u sirini od 0,5 mm.

Kada preparacija izlazi na vanjsku povrsinu zuba u tupom uglu (vecem od 90 stepeni) zakosavanje aproksimalnih zidova nije potrebno.

Odluka da se zakosi caklina na gingivalnom stepeniku zahtjeva klinicku procjenu.

Caklina se zakosava ako je caklinski rub udaljen od caklinsko-cementne granice I ako nakon zakosavanja ostaje adekvatna zona cakline.

U zavrsnoj fazi preparacije se uklanja preostali karijes.

Modificirani tip preparacije II klase

Malo okruglo ili obrnuto konicno dijamantno svrdlo se moze koristiti za uklanjanje karijesa ili neadekvatnog ispuna.

I okluzalni I aproksimalni dio kaviteta ima zaobljenu formu.

Izrada adhezivnih kaviteta III klase

Leziji se pristupa kroz marginalni greben sa oralne strane okruglim dijamantnim svrdlom.

Izuzetno, leziji se pristupa sa vestibularne strane ako je karijes zahvatio vestibularnu povrsinu ili ako susjedni zub onemogucuje pristup sa oralne strane.

Obris kaviteta je odredjen iskljucivo obimom karijesne lezije.

Ako je lezija locirana u caklini ispod kontaktne tacke treba sacuvati prirodni kontakt sa zubom agonistom.

Preparacija ima formu tanjirica.

Ukoliko nema kavitacije caklinske lezije, preferira se remineralizacija lezije u odnosu na restauraciju.

Aksijalni zid preparacije najcesce zavrsava u dentinu.

Preporucuje se zakosavanje rubova preparacije pod uglom od 45 stepeni pomocu plamicastog dijamantnog svrdla sa finim granulacijama.

Ako je karijesna lezija ekstendirana u zonu dentina I cementa, zakosava se samo caklinski rub preparacije.

Zakosavanje na gingivalnom rubu preparacije treba izbjeci ako bi tim bila eliminirana caklina.

Izrada adhezivnih kaviteta IV I V klase

Zakoseni konvencionalni tip preparacije je indiciran za restauraciju velikih aproksimalnih lezija uz zahvacenost incizalnog ugla.

Ovaj tip preparacije po potrebi moze sadrzavati mehanicke elemente retencije (zljebove, jamice, ekstenzije, parapulpalne kocice ili kombinaciju navedenog).

Zidovi se prepariraju sto je moguce vise okomito I paraleleno sa uzduznom osovinom zuba uz uklanjanje oslabljene cakline.

Obavezno je zakosavanje svih caklinskih rubova.

Na oralnoj povrsini caklinski rubovi se zakosavaju pod uglom od 45 stepeni u sirini od 1 mm.

Na vestibularnoj povrsini caklinski rubovi se zakosavaju pod uglom od 60 stepeni u sirini od 2-3 mm.

Modificirani tip preparacije je indiciran sza restauraciju srednjih I malih aproksimalnih lezija uz zahvacenost incizalnog ugla.

Cilj preparacije zuba je ukloniti sto je manje moguce zubne strukture, uz uklanjanje karijesa I postizanje odgovarajuce retencije I rezistencije ispuna.

Ne prepariraju se mehanicki retencioni elementi.

Svrha dugog zakosavanja je postizanje sto neprimjetnijeg prelaza izmedju zubne strukture I restaurativnog materijala.

Vestibularni rub preparacije se cesto naziva beskonacnim jer izgleda kao da nestaje na povrsini zuba.

Ukoliko je fraktura zuba uzrokovala potrebu za restauracijom, a da pritom pulpa nije eksponirana I da nema karijesa, preparacija zuba se sastoji u zaobljavanju svih ostrih uglova I zakosavanju caklinskih rubova kaviteta.

Izrada adhezivnih kaviteta V klase

Zakoseni konvencionalni tip preparacije V klase indiciran je kod zamjene postojecih, defektnih restauracija I kod restauracije velikih karijesnih lezija.

Kavopovrsinski ugao iznosi 90 stepeni, a pulpalni zid je na uniformnoj dubini u svim dijelovima kaviteta.

Svi caklinski rubovi kaviteta se zakosavaju.

Modificirani tip preparacije V klase je indiciran kod restauracije srednje velikih I malih lezija.

Zidovi su obicno divergentni, a pulpalni zid nije na uniformnoj dubini u svim dijelovima kaviteta.

Ne nastoji se formirati kavopovrsinski ugao od 90 stepeni.

Ovaj tip preparacije idealan je za male caklinske defekte I male, kavitirane karijesne lezije koje su u cjelosti ili najvecim dijelom locirane u caklini.

komentari (0)
nema postavljenih komentara
budi prvi koji ce napisati!
ovo je samo pregled
3 prikazano na 20 str.
preuzmi dokument