Seltubúskapur
Beinfiskar (ferskvatn):
Styrkleiki jóna er minni í umhverfi
H2O flæðir með osmósu inn í líkamann.
Tapa söltum með osmósu
Jónir teknar upp í tálknum með jónapumpu (chloride cells) og í gegnum fæðu
Jónir enduruppteknar í nýrum
Framleiða mikið, útþynnt þvag
Beinfiskar (sjór):
Styrkleiki jóna er meiri í umhverfi
Drekka sjó til að fá H2O.
Tapa H2O með osmósu
Jónum pumpað út (jónapumpan) í tálknum
Jónum er seytt út í nýrum
Framleiða consenterað þvag
Brjóskfiskar:
Styrkleiki jóna er meiri í líkama.
H2O flæðir með osmósu í gegnum tálknin.
Lítið gegndræpi fyrir urea og sölt í tálknum.
Endurnýta nitursameindir (urea og TMAO) til að mynda innri jónastyrk sem er hærri
en í sjónum.
Nýrun endurupptaka urea jafnóðum.
Koma á jónajafnvægi með því að seyta söltum út úr líkamanum með saltkirtli
TMAO verndar vefi fyrir skemmdum vegna urea
Sumir eru euryhaline = þola miklar sveiflur í seltu og geta búið bæði í sjó og
ferskvatni.
Hyposmolal = jónastyrkur lægri en í umhverfi
Hyperosmolal = jónastyrkur hærri en í umhverfi
Stenohaline = þola ekki breytingar í jónastyrk
