Η αρχή του Πρωταγόρα, «πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος» αποτελεί τον
πυρήνα της ανθρωποκεντρικής κοσμοθεωρίας του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού.
Αυτή η ιδέα είχε επίσης μεγάλη επίδραση στην Αναγέννηση, εξηγώντας τη σημασία
της αλληλεγγύης και της συνάφειας μεταξύ των δυο κόσμων, καθώς και τη διαρκή
αναζήτηση αρχών και προτύπων από τους ανθρώπους της Αναγέννησης, που
έδρασαν υπό την επιρροή της αρχαιότητας.1
Η μετάβαση από τη θεοκεντρική προσέγγιση του Μεσαιωνα προς το νέο ιδεώδες
του ανθρωποκεντρισμού οφείλεται σε μια βαθιά αλλαγή στην οικονομική και στις
κοινωνικές δομές. Η εμπιστοσύνη του ανθρώπου στον εαυτό του και η
αυτοπεποίθηση του, τον ώθησαν να αμφισβητήσει τις παραδοσιακές αξίες και τον
τρόμο που του κληροδότησε ο Μεσαίωνας.
Το αναγεννησιακό πνεύμα
Elenroum21@
Η σημαντική διαφορά ανάμεσα στους πρώην Φλωρεντινούς και τους
νεοπλατωνικούς φιλοσόφους είναι ότι οι πρώτοι εστιάζουν στην ολοκλήρωση του
ανθρώπου μέσω της πολιτικής και της πρακτικής ζωής, ενώ οι τελευταίοι εξαρτούν
την ηθική τελείωση από τη θεωρητική μελέτη και την ενατένιση.
1 Λαμπράκη Μ. σελ.52-53
