Docsity
Docsity

Przygotuj się do egzaminów
Przygotuj się do egzaminów

Studiuj dzięki licznym zasobom udostępnionym na Docsity


Otrzymaj punkty, aby pobrać
Otrzymaj punkty, aby pobrać

Zdobywaj punkty, pomagając innym studentom lub wykup je w ramach planu Premium


Informacje i wskazówki
Informacje i wskazówki


Biochemia - notatki, Notatki z Biofizyka

Notatki z biofizyki , które pomogą się nauczyc do kolowium/zaliczen

Typologia: Notatki

2020/2021

Załadowany 24.01.2021

suzi112
suzi112 🇵🇱

1 dokument

1 / 12

Toggle sidebar

Ta strona nie jest widoczna w podglądzie

Nie przegap ważnych części!

bg1
II. Prezentacja - Biofizyka układu krążenia
1. Nieinwazyjne metody pomiaru ciśnienia tętniczego krwi :
a) Metoda korotkowa, zwana metodą osłuchową
b) metoda oscylometryczna- za pomocą sfigmomanometru elektronicznego
2. Budowa układu tętniczego krwi
Układ krwionośny to zamknięty obieg, który zajmuje się w naszym organizmie transportem
gazów, substancji odżywczych, hormonów, produktów przemiany materii, itp. Składa się z
serca i naczyń krwionośnych, którymi transportowana jest krew.
Układ krwionośny (krążenia) - rola w organizmie
Układ krwionośny zajmuje się w naszym ciele transportem wszystkich niezbędnych
substancji. Krążąca w nim krew rozprowadza po całym organizmie tlen, substancje
odżywcze, wodę, hormony, itp. Z tkanek odprowadza natomiast wszelkie metabolity, w tym
na przykład dwutlenek węgla, które następnie trafiają do miejsc, z których są wydalane
poza ustrój.
Układ krwionośny (krążenia) - budowa
Układ krwionośny składa się z serca oraz naczyń krwionośnych. Z tego powodu nazywa
się go także układem sercowo-naczyniowym. Naczynia te tworzą zamknięty system
rozgałęziających się przewodów, transportujących krew. Tętnice wyprowadzają krew z
serca i niosą ją do wszystkich tkanek ciała. Cieniutkie naczynia włosowate (inaczej
kapilary) pozwalają na wyminę substancji - na przykład tlenu - z otaczającymi tkankami. Z
kolei żyły to naczynia, które doprowadzają krew z powrotem do serca.
pf3
pf4
pf5
pf8
pf9
pfa

Podgląd częściowego tekstu

Pobierz Biochemia - notatki i więcej Notatki w PDF z Biofizyka tylko na Docsity!

II. Prezentacja - Biofizyka układu krążenia

  1. Nieinwazyjne metody pomiaru ciśnienia tętniczego krwi : a) Metoda korotkowa, zwana metodą osłuchową b) metoda oscylometryczna- za pomocą sfigmomanometru elektronicznego
  2. Budowa układu tętniczego krwi Układ krwionośny to zamknięty obieg, który zajmuje się w naszym organizmie transportem gazów, substancji odżywczych, hormonów, produktów przemiany materii, itp. Składa się z serca i naczyń krwionośnych, którymi transportowana jest krew. Układ krwionośny (krążenia) - rola w organizmie Układ krwionośny zajmuje się w naszym ciele transportem wszystkich niezbędnych substancji. Krążąca w nim krew rozprowadza po całym organizmie tlen, substancje odżywcze, wodę, hormony, itp. Z tkanek odprowadza natomiast wszelkie metabolity, w tym na przykład dwutlenek węgla, które następnie trafiają do miejsc, z których są wydalane poza ustrój. Układ krwionośny (krążenia) - budowa Układ krwionośny składa się z serca oraz naczyń krwionośnych. Z tego powodu nazywa się go także układem sercowo-naczyniowym. Naczynia te tworzą zamknięty system rozgałęziających się przewodów, transportujących krew. Tętnice wyprowadzają krew z serca i niosą ją do wszystkich tkanek ciała. Cieniutkie naczynia włosowate (inaczej kapilary) pozwalają na wyminę substancji - na przykład tlenu - z otaczającymi tkankami. Z kolei żyły to naczynia, które doprowadzają krew z powrotem do serca.

Krew krąży w naszym organizmie w dwóch obiegach: -Obieg mały (inaczej obieg płucny)-pozwala zaopatrzyć krew w tlen, -Obieg duży (obwodowy, systemowy)-rozprowadza utlenowaną krew do wszystkich komórek ciała.

  1. Model elektryczny i hydrauliczny układu krążenia —> MODEL ELEKTRYCZNY - składa się komórek rozrusznikowych serca + węzłów, określona grupa komórek serca, która ma zdolność do wytwarzania oraz rozprowadzania rytmicznych impulsów elektrycznych wywołujących skurcz serca —> MODEL HYDRAULICZNY 1.1 Układ naczyń tętniczych: Przypomina rozgałęzione drzewo. Aorta jest odpowiednikiem głównego pnia, natomiast konary gałęzie i gałązki są odpowiednikami tętnic i tętniczek. 1.2 Tetnice duże i średnie: Pełnią funkcję transportową, tj. naczyniami tymi przepływa krew do dalszych odcinków ukł. Naczyniowego. W naczyniach tych jest największa szybkość przepływu krwi. 1.3 Naczynia oporowe: Warstwa mięśniowa naczyń oporowych jest gruba i bogato unerwiona przez układ adrenergiczny. Jest ona w stanie tonicznego napięcia, dzięki czemu naczynia te stanowią największy opór dla przepływu i w obszarze tym występuje największy spadek ciśnienia tętniczego. Naczynia oporowe są też miejscem redystrybucji krwi do różnych tkanek. 1.4 Naczynia włosowate Naczynia włosowate tętnicze i żylne są jedynym miejscem wymiany odżywczej pomiędzy krwią a komórkami. Naczynia włosowate tętnicze odchodzą od tętniczek i metaarterioli. W miejscu ich odejścia od metaarterioli znajdują się grupy kom. M. gładkich tzw. Zwieracze prekapilarne, które przez zmianę napięcia regulują ilość krwi dopływającej do kapilar od nich odchodzących. 1.5 Zespolenia tętniczo-żylne Znajdują się w niektórych obszarach skóry. Ich funkcją jest utrzymywanie ciepłoty tych okolic. 1.6 Układ naczyń żylnych Prowadzi krew z tkanek do serca. Rozpoczyna się naczyniami włosowatymi żylnymi, które łączą się tworząc drobne żyłki. Te łączą się tworząc większe żyły, tworząc ostatecznie dwie żyły główne
  2. Oporność naczyniowa przepływu krwi, fala tętna, czynniki wpływające na prędkość fali tętna a) Oporność naczyniowa przepływu krwi - termin medyczny używany w celu określenia całkowitego oporu przepływu krwi w naczyniach. Jest sumą poszczególnych oporów obwodowych. Opór obwodowy (R) można wyliczyć ze wzoru: R= P/Q b) Fala tętna

Liczba Reynoldsa – jedna z liczb podobieństwa stosowanych w mechanice płynów (hydrodynamice, aerodynamice i reologii). Liczba ta pozwala oszacować występujący podczas ruchu płynu stosunek sił bezwładności do sił lepkości. Liczba Reynoldsa stosowana jest jako podstawowe kryterium stateczności ruchu płynów.

  1. Metody pomiaru ciśnienia RR Sfigmomanometr – aparat do pośredniego pomiaru ciśnienia tętniczego krwi, składający się z manometru (rtęciowego, sprężynowego lub elektronicznego), pompki tłoczącej powietrze, mankietu z komorą powietrzną i zaworka do kontrolowanego wypuszczania powietrza z mankietu. Do pomiaru ciśnienia tętniczego metodą Korotkowa n iezbędne są również słuchawki lekarskie umożliwiające usłyszenie tętna w naczyniach krwionośnych. Albo sfigmomanometr elektryczny.
  2. Mechanizm powstawania i przewodzenia potencjału czynnościowego Potencjałem czynnościowym nazywamy nagłą depolaryzację błony komórkowej, po której następują faza repolaryzacji i hiperpolaryzacji pobudzeniowej. Potencjał czynnościowy charakteryzuje zdolność do generowania kolejnych potencjałów czynnościowych i samo rozprzestrzeniania się na duże odległości (do kilku metrów) w odróżnieniu od opisanych wcześniej lokalnych zmian potencjału błonowego. Potencjał czynnościowy jest podstawową jednostką informacji w obrębie układu nerwowego. Potencjał czynnościowy powstaje wskutek przepływu prądów jonowych przez błonę komórkową. Prądy jonowe powstają w wyniku przepływu jonów Na+ i K+ przez odpowiednie, otwierane przez zmianę potencjału błonowego kanały jonowe. Potencjał czynnościowy powstaje, gdy błona komórkowa osiągnie tzw. potencjał progowy, przy którym dochodzi do lawinowego otwarcia potencjało-zależnych kanałów jonowych sodowych i napływu jonów Na+ do środowiska wewnątrzkomórkowego, co powoduje fazę szybkiej depolaryzacji. Potencjał czynnościowy składa się z kilku faz.
  3. Serce jako źródło fali elektromagnetycznej o niskiej częstotliwości
  • Mechanizm aktywnego transportu^ jonów przez błony komórek mięśnia sercowego stanowi pierwotne źródło prądów bioelektrycznych; transport jonów może być traktowany jako przepływ prądu bioelektrycznego
  • Teoria Maxwella:^ zmiany pola magnetycznego (H) indukują^ powstawanie zmiennego pola elektrycznego (E); zmiany H i E są prostopadłe względem siebie, stanowiąc falę elektromagnetyczną
  • Serce jest więc^ źródłem fal elektromagnetycznych o ekstremalnie niskiej częstotliwości (ELF); co umożliwia wykorzystanie w celach diagnostycznych takich technik, jak: elektrokardiografia (EKG) i magnetokardiografia (MKG)
  1. Wektor elektryczny serca
  2. Elektrokardiografia (EKG)
  • Metoda dwubiegunowa Einthovena^ - metoda badania różnicy potencjałów elektrycznych między punktami ciała żywego organizmu
  • Elektrody przymocowuje się^ do lewego ramienia (LR), prawego ramienia (PR) i do lewej nogi (LN)
  • Różnica potencjałów^ LR i PR (VL – VP) stanowi I odprowadzenie Einthovena, między PR a LN (VP – VN) – odprowadzenie II, a LR a LN (VN – VL) – odprowadzenie III
  • (VL – VP) + (VP – VN) + (VN – VL) = 0, lub (VL – VP) + (VN – VL) = (VP – VN) 11.Elektrokardiogram Odstęp PQ – powstawanie pobudzenia w węźle przedsionkowo-zatokowym i jego rozprzestrzenianie się w przedsionku prawym, a potem w lewym Zespół QRS – repolaryzacja przedsionków i początek przejścia pobudzenia przez komory (wzrost czasu oznacza zakłócenie przewodzenia pobudzenia w komorach) Załamek T – repolaryzacja pobudzenia komór Odstęp ST – aktywność wszystkich komórek kurczliwych obu komór Odstęp PQ – opóźnienie pobudzenia w węźle przedsionkowo-komorowym lub pęczku Hisa

III. Prezentacja - Biofizyka układu oddechowego

1.Mechanizm wentylacji płuc i Zdolność dyfuzyjna płuc (Dm) a)

2.Histereza objętościowo-ciśnieniowa

  • Różnice w przebiegu zmian objętościowych płuc podczas ich napełniania (inflacji) i opróżniania (deflacji)
  • Histereza objętościowo-ciśnieniowa wynika głównie z właściwości sprężystych tkanki płucnej i napięcia powierzchniowego warstwy powierzchniowej pęcherzyków, które zapobiega ich nierównomiernemu napełnianiu i opróżnianiu 3.Prawo Henry’ego, rozpuszczalność gazów. PRAWO HENRY'EGO W danym ciśnieniu i temperaturze ciecz (woda) zawiera pewną ilość rozpuszczonych gazów:
  • rozpuszczalność^ gazów w cieczach spada (maleje zawartość^ gazu) wraz ze wzrostem temperatury i obniżaniem ciśnienia,
    • rozpuszczalność gazów w cieczach rośnie (rośnie zawartość gazu) wraz z obniżaniem temperatury i wzrostem ciśnienia. Fomuła C = k x p C = koncentracja gazu w cieczy ,K = zdolność łączenia gazu P = różnica ciśnień 4.Źródła powstawania wolnych rodników (endo- i egzogenne). Są to związki szkodliwe powstające w organizmie jako uboczny produkt metabolicznego utleniania. Mają ładunek dodatni, gdyż utraciły ujemnie naładowany elektron, w związku z czym posiadają zdolność odbierania elektronów innym strukturom. Dążąc do przyłączenia elektronu wykazują dużą aktywność chemiczną utleniając każdy związek, z którym mają kontakt. Obiektem ataku wolnych rodników w organizmie człowieka są głównie związki posiadające w cząsteczkach wiązania podwójne jak: białka, DNA lub nienasycone kwasy tłuszczowe wchodzące w skład błon komórkowych, polisacharydy, lipidy – w tym frakcja LDL cholesterolu o niskiej gęstości występująca normalnie we krwi. Wolne rodniki kradnąc elektrony ze zdrowych molekuł biologicznych ulegają redukcji czyli eliminacji, równocześnie w reakcji tej powstają nowe wolne rodniki. Efektem jest uszkodzenie (utlenienie) na przykład ważnego dla życia komórki DNA, co może być

przyczyną mutacji i jeżeli komórka sobie nie poradzi z naprawą DNA za pomocą posiadanego enzymu – polimerazy DNA, to będzie prosta droga do rozpoczęcia procesu nowotworowego. Pokarm dostarczający dużą ilość wolnych elektronów może eliminować wolne rodniki chroniąc w ten sposób komórkę. Pod względem pochodzenia, wolne rodniki można podzielić na dwie grupy: endogenne (pochodzenia wewnętrznego) i egzogenne (pochodzenia zewnętrznego). Źródłem wolnych rodników pochodzenia wewnętrznego są m.in. białe ciałka krwi wytwarzające aktywny tlen (wolne rodniki). Te wolne rodniki są bardzo korzystne dla organizmu, ponieważ eliminują bakterie, wirusy i inne odpady. Jednakże, gdy w organizmie powstaje zbyt dużo wolnych rodników, mogą się one łączyć również z prawidłowymi strukturami komórkowymi, uszkadzając je. Źródłem wolnych rodników pochodzenia zewnętrznego są m.in. dymy przemysłowe, spaliny samochodowe, dym z papierosów, wysoko przetworzona żywność, pestycydy, leki, alkohol.

  1. Uszkodzenia makrocząsteczek komórkowych przez wolne rodniki

—>Kierunek: od wzgórka aksonu do drzewka końcowego

(telodendrium); możliwy jest także kierunek odwrotny

  1. Receptory w ludzkim organizmie
  • (^) mechanoreceptory
  • (^) receptory światła ( czopki i pręciki )
  • (^) chemoreceptory 3.Mechanizm działania receptora naprężenia mięśnia kraba
  1. Adaptacja W receptorach dotyku następuje szybko → w krótkim czasie potencjał receptorowy osiąga wartość bliską spoczynkowej W receptorach naprężenia mięśni następuje wolniej → po pewnym czasie wartość potencjału receptorowego stabilizuje się na poziomie tylko nieznacznie mniejszym od początkowej Spadek potencjału receptorowego powoduje zmniejszanie się częstotliwości impulsów we włóknie nerwowym
  2. Sieci neuronowe a)Cechy sieci neuronowych:
  • (^) Liczne wejścia, jedno wyjście
  • (^) Wejścia mogą być pobudzające lub hamujące
  • (^) Wejścia i wyjście pomimo elementarnej aktywności impulsowej, na poziomie częstotliwości generowanych mają naturę ciągłą (analogową)
  • (^) Oddziaływanie pobudzające lub hamujące poszczególnych wejść może mieć różną siłę (różne wagi)
  • (^) Przekazywanie informacji jest jednokierunkowe
  • (^) Częstotliwość impulsów na wyjściu jest modulowana częstotliwością na wejściach – nieliniowa funkcja sumy ważonej wejść
  • (^) Aktywizacja wyjścia następuje po przekroczeniu wartości progowej
  • (^) Odpowiedź pojawia się z pewnym opóźnieniem w stosunku do ponadprogowej aktywności wejść - (^) Receptor: wypustki dendrytyczne neuronu

czuciowego oplatające włókno nerwowe

  • (^) Bodziec rozciąganie włókna mięśniowego
  • (^) Rozciąganie włókna → stymulacja receptora →

zmiana polaryzacji (depolaryzacja) wypustek

dendrytycznych (tzw. potencjał receptorowy)

  • (^) Potencjał receptorowy jest w przybliżeniu

proporcjonalny do stopnia rozciągnięcia włókna

  • (^) Mechanizm depolaryzacji → wzrost

przepuszczalności dla jonów sodowych w

błonie receptora

b) Sieć zorganizowana:

  • (^) Sieć neuronalna siatkówki oka, dokonująca wstępnej obróbki dużych ilości informacji z ok. 140 mln. pręcików i 7 mln. czopków
  • (^) Informacja jest następnie transportowana do mózgu za pomocą 1 mln. włókien nerwowych
  • (^) Przykład jej działania to wyodrębnianie komturów za pomocą mechanizmu hamowania obocznego Sieci samouczące się :
    • (^) Depolaryzacja błon wszystkich dendrytów zbierana przez neuron

dociera do wzgórka aksonu i staje się źródłem serii potencjałów

czynnościowych kierowanych do wyższych poziomów układu

nerwowego

  • (^) Częstotliwość potencjałów zależy od stopnia depolaryzacji

dendrytów (a więc także od stopnia rozciągnięcia włókna

mięśniowego) → przenoszenie informacji za pomocą kodu

częstotliwościowego

  • (^) Wzmocnienie sygnału następuje na drodze przetworzenia bodźca

mechanicznego (skurcz) na elektryczne (potencjał czynnościowy)

  • (^) Adaptacja – efekt zmniejszania się potencjału receptorowego

przy stałej wartości bodźca