Skawiński nie dawno po opuszczeniu latarni, przybył do Nowego Jorku. Starzec
dalej poszukiwał swej ostoi. Zaciekawiło go ogłoszenie o pracę jako rybak.
Uznał tą posadę za odpowiednią. Mężczyzna przybył do portu rybackiego,
podszedł do jednego z rybaków, który poprowadził go do Bosmana. Był to
wysoki mężczyzna o długiej brodzie i umięśnionej sylwetce.
-Dzień dobry-powiedział Skawiński
-Dzień dobry, co pana do nas sprowadza? -odpowiedział rybak
-Jestem tutaj w sprawie oferty pracy która znajduje się na tablicy ogłoszeń-
odparł Skawiński
-Dobrze, proszę powiedzieć coś o sobie-powiedział brodacz
-Jestem tułaczem który chcę znaleźć miejsce dla siebie, mam spore
doświadczenie zawodowe np. byłem Harpunnikiem na wielorybniku i majtkiem
na statku.- odpowiedział Starzec
-Sądzę, że nada się pan na tą posadę, witamy w nowej pracy -powiedział
bosman.
Następnego dnia Starzec przybył do portu, otrzymał swój sprzęt i miejsce do
wędkowania.
Po kilku dniach wzorowej pracy bosman zaproponował mu wypłynięcie w
otwarte morze, ponieważ niedaleko lądu zlokalizowano wielką ilość ryb.
Skawiński lekko zdziwiony, że po tak krótkim czasie otrzymał tak
odpowiedzialne zadanie pochwycił swą wędkę i pobiegł na kuter. Marynarze
wypłynęli w morze. Ryby świetnie brały, więc wszystkim dopisywały bardzo
dobre humory. Po godzinie świetnych łowów, na horyzoncie zaczęły gromadzić
się ciemne chmury. Skawinski widząc nadciągającą burzę zmienił kurs, a
marynarze opuścili maszt. Wszyscy liczyli na to, iż zdążą dopłynąć do portu
lecz niestety po chwili znaleźli się w samym centrum sztormu. Marynarze robili
wszystko co w ich mocy aby kuter utrzymał się na powierzchni wody. Walczyli
zaciekle z szalejącym żywiołem. Nagle zaległa cisza, morze jakby uspokoiło
się , a wiatr zelżał.
- Jesteśmy w oku cyklonu wykrzyknął starzec.
I to były ostatnie słowa jakie wypowiedział gdyż kutra rybackiego i jego załogi
nigdy nie odnaleziono.
